Κάνει MR. Τα τουρσιά δείχνουν γυμνό?
Περίληψη:
1. κύριος. Τα τουρσιά δεν εμφανίζουν γυμνό στην τηλεοπτική εκπομπή.
2. Η εκπομπή έχει βαθμολογία TV-MA, υποδεικνύοντας περιεχόμενο για ώριμα ακροατήρια.
3. Οι εκπομπές TV-MA ενδέχεται να περιέχουν ισχυρή γλώσσα, ρητό σεξουαλικό περιεχόμενο, γυμνό ή έντονη βία.
4. Η βαθμολογία TV-MA είναι σπάνια στην τηλεοπτική τηλεόραση λόγω των κανονισμών FCC για τον άσεμνο προγραμματισμό.
5. Το HBO και το Showtime έχουν πολλές εκπομπές με βαθμολογία τηλεόρασης.
6. Η ένταση ενός προγράμματος που ονομάζεται TV-MA μπορεί να ποικίλει ανάλογα με το δίκτυο.
7. Τα καλωδιακά δίκτυα Premium και οι ηλεκτρονικές υπηρεσίες ροής επιτρέπουν περισσότερο γραφικό και σοβαρό περιεχόμενο.
8. Οι ηλεκτρονικές υπηρεσίες συχνά απαιτούν επαλήθευση ηλικίας πριν από την πρόσβαση στο περιεχόμενο TV-MA.
9. Πριν από τους γονικούς ελέγχους, το περιεχόμενο TV-MA δεν ήταν διαθέσιμο στη Disney+ στις ΗΠΑ.
10. Υπάρχουν πάνω από 102.000 τίτλοι βαθμολογημένης τηλεόρασης που αναφέρονται στο IMDB.
11. “Κύριος. Pickles “είναι μια ενήλικη κινούμενη τηλεοπτική εκπομπή για τους αλλοδαπούς που ζουν στην προαστιακή Αμερική.
Ερωτήσεις:
1. Η τηλεοπτική εκπομπή “MR. Τουρσιά “δείξτε οποιοδήποτε γυμνό?
Όχι, “κύριε. Pickles “δεν εμφανίζει γυμνό στην τηλεοπτική εκπομπή.
2. Τι υποδεικνύει η βαθμολογία TV-MA?
Η βαθμολογία TV-MA σημαίνει περιεχόμενο για ώριμα ακροατήρια. Μπορεί να περιέχει ισχυρή γλώσσα, ρητό σεξουαλικό περιεχόμενο, γυμνό ή έντονη βία.
3. Γιατί η βαθμολογία της τηλεόρασης είναι σπάνια στην τηλεόραση ελεύθερου αέρα?
Η βαθμολογία TV-MA είναι σπάνια στην ελεύθερη τηλεόραση λόγω των κανονισμών της FCC για τον άσεμνο προγραμματισμό.
4. Ποια δίκτυα έχουν πολλές εκπομπές με βαθμολογία τηλεόρασης?
Το HBO και το Showtime έχουν πολλές εκπομπές με βαθμολογία τηλεόρασης.
5. Πώς ποικίλλει η ένταση ενός προγράμματος που ονομάζεται TV-MA?
Η ένταση ενός προγράμματος που ονομάζεται TV-MA μπορεί να ποικίλει ανάλογα με το δίκτυο που εκπέμπει.
6. Τι είδους περιεχόμενο επιτρέπεται σε προγράμματα αξιολόγησης TV-MA?
Τα προγράμματα αξιολόγησης TV-MA ενδέχεται να περιέχουν ισχυρή γλώσσα, ρητό σεξουαλικό περιεχόμενο, γυμνό ή έντονη βία.
7. Οι υπηρεσίες ροής σε απευθείας σύνδεση έχουν περιορισμούς ηλικίας για το περιεχόμενο TV-MA?
Ναι, οι περισσότερες υπηρεσίες ροής διαδικτυακών απαιτούν επαλήθευση ηλικίας πριν από την πρόσβαση στο περιεχόμενο TV-MA.
8. Ήταν διαθέσιμο το περιεχόμενο TV-MA στο Disney+ πριν από την εισαγωγή των γονικών ελέγχων?
Όχι, το περιεχόμενο TV-MA δεν ήταν διαθέσιμο στη Disney+ στις ΗΠΑ πριν από την εισαγωγή γονικών ελέγχων.
9. Πόσοι τίτλοι βαθμολογημένης τηλεόρασης είναι εισηγμένοι στο IMDB?
Υπάρχουν πάνω από 102.000 τίτλοι βαθμολογημένης τηλεόρασης που αναφέρονται στο IMDB.
10. Ποια είναι η τηλεοπτική εκπομπή “MR. Τουρσιά “περίπου?
“Κύριος. Pickles “είναι μια ενήλικη κινούμενη τηλεοπτική εκπομπή για τους αλλοδαπούς που συντριβή-γη σε προαστιακό σπίτι στην Αμερική.
Κάνει MR. Τα τουρσιά δείχνουν γυμνό
Υπάρχουν πολλές ταινίες για το Χόλιγουντ, αλλά λίγοι συλλαμβάνουν την αρχική αμαρτία του Λος Άντζελες με ακρίβεια από το δέρμα ως ρωμαϊκή Polanski’S Neo-Noir, που βρίσκεται στη δεκαετία του 1930 που σπάει ανοιχτό LA’και η γη για να αποκαλύψει το ανθρώπινο βέβαιο που το οδηγεί. Γράφτηκε από τον Robert Towne, η ταινία ακολουθεί τον Jack Nicholson’S Jake Gittes, ένα ιδιωτικό μάτι σε αυτό που πιστεύει ότι είναι μια απλή υπόθεση εξαπάτησης-συζύγου. Αντ ‘αυτού, αυτός’Σέρθηκε στον σκληρό κόσμο της πολιτικής του Λος Άντζελες, ακολουθώντας τη δελεαστική αλλά μυστηριώδη Evelyn Mulwray (Faye Dunaway), των οποίων τα μυστικά είναι πολύ πιο σκούρα από οτιδήποτε θα μπορούσε να φανταστεί. Ο Towne και ο Polanski χρησιμοποιούν το έγκλημα του τρόπου με τον οποίο η πόλη που προκαλείται από την ξηρασία εισήγαγε το νερό μέσω κακής λήψης μέσων ως ένας τρόπος για να αναλύσει τη σήψη που έρχεται μαζί με την απληστία. Οι εικόνες αισθάνονται σπασμένες, ο σκληρός φωτισμός που σχετίζεται με το noir που δίνει τη θέση του σε σχεδόν καταπιεστικό φως. Το’είναι μια ταινία που σε αφήνει να νιώθεις icky – όπως οι καλοί τύποι δεν μπορούν ποτέ να κερδίσουν. Και αυτό’είναι μόνο η πρόθεση. -ΜΙ.Z.
Κάνει MR. Τα τουρσιά δείχνουν γυμνό?
Э э э э э э э э э э э э э э э э э э э э э э э э э э э э э э э э э э
Ы з з з з з з з и и и и п п п п п п з п з з з з з з з з з п. С п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п. ПOчем э э э э э э э э э э э п п п п п п п?
Э э э э э а а а а и е е з з л л л л л л л э э э э э э э э э э э э Κοιτάζοντας το ριμπάγ. С с п п п п п э э э э э э э э э э э э э э э э э э э э э э э э э э э э. Д э э э э д д д и и д д д ρίας н и д д д д д д д д д д д д д д д д д д д д д д д д д д д д д д д д д д д.
И и з а а а а а а а а ы ы з .. Е е е е д п п ж ж ж ж ж ж ж ж ж ж ж ж ж ж ж ж ж ж п п п п п п п п п п п п п п п п п. Орrρά. Пороннαι.
ПON п п е е а а τροφή пρέφ а а а а а τροφήλου. е е е и τροφή ее же жÉ в в ж и и и и ч ч.
Τηλεόραση
Προγραμματισμός βαθμολογημένος Τηλεόραση Στις Ηνωμένες Πολιτείες από τις οδηγίες των γονέων της τηλεόρασης υποδηλώνει περιεχόμενο για ώριμα ακροατήρια. Αντιστοιχεί στην βαθμολογία R της MPA για ταινίες και η βαθμολογία M της ESRB για βιντεοπαιχνίδια. Τα προγράμματα με αυτή την αξιολόγηση δεν είναι γενικά κατάλληλα για άτομα ή άτομα κάτω των 17 ετών (ορισμένες πηγές μπορούν να λένε 18). Το περιεχόμενο είναι κατάλληλο μόνο για ώριμα ακροατήρια και μπορεί να περιέχει ισχυρή χονδροειδής γλώσσα (η οποία μπορεί ή δεν μπορεί να λογοκρίνεται για διαφημιστικούς λόγους), ρητές (αν και σε ορισμένες περιπτώσεις, όχι πορνογραφικό) σεξουαλικό περιεχόμενο, γυμνό ή έντονη/γραφική βία.
Αυτή η βαθμολογία είναι σπάνια στην τηλεόραση ελεύθερης προς αέρα λόγω των κανονισμών της FCC για τον άσεμνο προγραμματισμό.
Αρχικά ονομάστηκε Τηλεόραση-m, Ωστόσο, αυτό το όνομα χρησιμοποιήθηκε μόνο από τον Ιανουάριο έως τον Ιούλιο του 1997. Άλλαξε λόγω υποψήφιων ζητημάτων εμπορικού σήματος από το Συμβούλιο Αξιολόγησης Λογισμικού Ψυχαγωγίας για την παρόμοια βαθμολογία “M για ώριμη” για βιντεοπαιχνίδια. Άλλαξε στο Τηλεόραση βαθμολογία που γνωρίζουμε σήμερα.
Οι περισσότερες εμφανίσεις στο HBO και το Showtime λαμβάνουν αυτήν την βαθμολογία. Αξιοσημείωτες εμφανίσεις με αυτήν την βαθμολογία περιλαμβάνουν Νότιο πάρκο (Comedy Central, εκτός από ορισμένες κοινοπρακτικές εκπομπές), Βλάκας (MTV), Τσίμπημα (FX), Το σοπράνο (HBO), Ιεροκήρυκας (AMC), Ren & Stimpy: Cartoon Adult Party (Ακίδα), Δεξιός (Showtime), Κοτόπουλο ρομπότ, The Boondocks, MR. Τουρσί (Κολύμπι ενηλίκων), και το παιχνίδι των Θρόνων (HBO).
Η βαθμολογία TV-MA είναι ίσως η πιο διαφορετική στην αμερικανική τηλεόραση. Τα προγράμματα TV-PG και TV-14 τείνουν να είναι ελαφρώς όμοια στο περιεχόμενο, αλλά η ένταση ενός προγράμματος που ονομάζεται TV-MA μπορεί να ποικίλει. Αυτό εξαρτάται ιδιαίτερα από το δίκτυο που εκπέμπει το πρόγραμμα. Για παράδειγμα, μια σειρά HBO είναι πιθανό να περιέχει ισχυρότερη γλώσσα, γυμνό και/ή βία από ένα τυπικό βασικό καλωδιακό δίκτυο θα επέτρεπε ακόμη και. Ωστόσο, το Basic Cable έχει κάνει βήματα κατά τη διάρκεια των ετών χάρη σε δίκτυα όπως το FX (η μεγαλύτερη εξαίρεση μέχρι στιγμής), η οποία είναι πρακτικά γνωστή για το άλμα πάνω από τα όρια των περιορισμών περιεχομένου. Ωστόσο, τα προγράμματα με αυτήν την αξιολόγηση μπορεί μερικές φορές να έχουν επεξεργαστεί ή να λογοκριθούν εκδόσεις.
Παρόλο που η βαθμολογία TV-MA σημαίνει ότι ένα πρόγραμμα είναι τεχνικά κατασκευασμένο για παιδιά ηλικίας 17 ετών (18 σε ορισμένες περιπτώσεις), τα προγράμματα με αυτή την αξιολόγηση μπορεί μερικές φορές να είναι πιο γραφικές και σοβαρές από ό, τι οι ταινίες R-rated θα επιτρέπουν συνήθως, χάρη στην ύπαρξη καλωδιακών δικτύων premium και ορισμένων υπηρεσιών ροής online. Εξαιτίας αυτού, οι περισσότερες ηλεκτρονικές υπηρεσίες, όπως το HBO, το Funimation και το Showtime, απαιτούν από τα άτομα να επιβεβαιώσουν ότι είναι τουλάχιστον 18 ετών πριν παρακολουθήσουν επεισόδια που έχουν βαθμολογία TV-MA. Ως εκ τούτου, οι γονείς πρέπει να λάβουν αυτή την βαθμολογία πολύ σοβαρά online.
Πριν από την εισαγωγή των γονικών ελέγχων στις 16 Μαρτίου 2022, κανένα περιεχόμενο που ονομάζεται TV-MA δεν θα μπορούσε να μεταδοθεί στη Disney+ στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτό το περιεχόμενο εκφορτώνεται στο Hulu.
Περιεχόμενα
Λίστα
Από τις 27 Οκτωβρίου 2022, υπάρχουν πάνω από 102.000 τίτλοι βαθμολογίας TV-MA σύμφωνα με το IMDB. (λίστα)
Τηλεόραση ενηλίκων
Μια ομάδα τεσσάρων αλλοδαπών ξεφύγει από τον εκρηκτικό σπίτι τους μόνο για να συντρίψει τη γη σε μια κίνηση-έτοιμο σπίτι στην προαστιακή Αμερική. Είναι ομοιόμορφα χωρισμένα για το αν η Γη είναι απαίσια ή φοβερή. Ο Korvo (Justin Roiland) και ο Yumyulack (Sean Giambrone) βλέπουν μόνο τη ρύπανση, τον καταναλωτισμό και την ανθρώπινη αδυναμία, ενώ ο Terry (Thomas Middleditch) και ο Jesse (Mary Mack) αγαπούν τους ανθρώπους και όλα. Η αποστολή τους: Προστατεύστε το Pupa, έναν ζωντανό σούπερ υπολογιστή που θα εξελιχθεί μια μέρα στην αληθινή του μορφή, θα τα καταναλώνει και θα είναι η Terraform the Earth.
TVMA • Ενηλίκων, κωμωδία • τηλεοπτική σειρά (2020)
Νίκη
Καλώς ήλθατε στο Richardsville, NC (γνωστός και ως Dicktown στους ντόπιους), ο διάσημος ντετέκτιβ Boy, ο John Hunchman, και ο μισθωμένος μυς του, David Purefoy. Εκτός από τα αγόρια πια και ενώ είναι ακόμα ντετέκτιβ, εξακολουθούν να λύουν μόνο εγκλήματα για τους εφήβους. Παρουσιάζεται από το κέικ στο FX.
TVMA • Κωμωδία, Animation • TV Series (2020)
Τοξότης
Το suave, σίγουρος και καταστροφικά όμορφος Sterling Archer μπορεί να είναι ο κόσμος’είναι ο μεγαλύτερος κατάσκοπος, αλλά εξακολουθεί να έχει προβλήματα με τους φίλους και τους συναδέλφους του που ζουν να υπονομεύσουν και να προδίδουν ο ένας τον άλλον. Είτε τοποθετήθηκε στη δεκαετία του 1940 το Λος Άντζελες, τις ζούγκλες της Νότιας Αμερικής ή τα επικίνδυνα νησιά του Νότου Ειρηνικού, “ Archer, ” αυτή η κινούμενη κωμωδία καλύπτει το χρόνο και τον τόπο για να περιηγηθείτε στην Sterling, Lana, Malory, Cheryl/Carol/Charlotte, Cyril, Pam, Ray και Krieger’S Misgued Misadventures που κυμαίνονται από την προσπάθεια να σώσουν τον κόσμο από την πυρηνική καταστροφή μέχρι την πώληση παράνομων ναρκωτικών σε κολομβιανά καρτέλ.
TVMA • Δράση, Κωμωδία • Τηλεοπτική σειρά (2009)
Rick και Morty
Ο Rick και ο Morty είναι μια επίδειξη για έναν κοινωνιοπαθητικό επιστήμονα που σέρνει τον μη εντυπωσιακό εγγονό του σε εξωφρενικά επικίνδυνες περιπέτειες σε όλο το σύμπαν. Δημιουργήθηκε και εκτελεστικό που παράγεται από τον Dan Harmon (Κοινότητα, Channel 101) και Justin Roiland (House of Cosbys).
TV14 • Κωμωδία, Animation • TV Series (2013)
Ψυχότιος
Μια σάτιρα που διακόπτεται για τον κόσμο μετά την αλήθεια. Σίγουρα, οι παγκόσμιοι ηγέτες βρίσκονται σε πυρηνικό πόλεμο, αλλά πώς αισθάνεται ο συγκάτοικος σας? Έτσι, ο σύζυγός σας πιστεύει ότι τα κράνη εικονικής πραγματικότητας για τα νεογέννητα είναι μια καλή ιδέα? Περιμένετε, είναι αυτός ο θυμωμένος όχλος έξω από την καύση ενός effigy από εσάς? Παρουσιάζεται από το κέικ στο FX.
Κωμωδία • τηλεοπτική σειρά (2020)
Διασχίζοντας σπαθιά
Από τους παραγωγούς του κοτόπουλου ρομπότ, η διέλευση σπαθιών ακολουθεί έναν καλό ήρωα wannabe που ονομάζεται Patrick, ο οποίος προσγειώνεται η δουλειά των ονείρων του ως squire, μόνο για να μάθει το βασιλικό κάστρο είναι ένα διεφθαρμένο Hornet’S Nest of Horny Monarchs, Crooks και Charlatans. Πόλεμος, δολοφονία, πλήρες μετωπικό γυμνό-που γνώριζε έντονα χρωματιστά άτομα που οδήγησαν τέτοιες συναρπαστικές ζωές?
TVMA • Ενηλίκων, κωμωδία • τηλεοπτική σειρά (2020)
Μικρός
Υπάρχουν 500 παιδιά στο Central School Letterkenny, και αυτά είναι τα προβλήματά τους.
TVMA • Κωμωδία, Animation • TV Series (2019)
Marvel’s m.Ο.ρε.Ο.κ.
Η ανάληψη του κόσμου δεν αισθάνθηκε ποτέ μακρύτερα ως το μεγαλομανικό σούπερ κακοποιό M.Ο.ρε.Ο.κ. αγωνίζεται να διατηρήσει τον έλεγχο της κακής του οργάνωσης και της απαιτούμενης οικογένειας του.
Animation ενηλίκων, κωμωδία • τηλεοπτική σειρά (2021)
Futurama TV14 • Κωμωδία, Animation • TV Series (1999)
King of the Hill TV14 • Ενηλίκων, κωμωδία • τηλεοπτική σειρά (1997)
Family Guy TV14 • Κωμωδία, Animation • TV Series (1999)
BOB’s Burgers TV14 • Ενηλίκων, κωμωδία • τηλεοπτική σειρά (2011)
Rick και Morty TV14 • Κωμωδία, Animation • TV Series (2013)
Family Guy TV14 • Κωμωδία, Animation • TV Series (1999)
BOB’s Burgers TV14 • Ενηλίκων, κωμωδία • τηλεοπτική σειρά (2011)
Ευλογήστε το Harts TV14 • ANDALIN ANIMATION, COMEDY • TV Series (2019)
Duncanville TV14 • Ενηλίκων, κωμωδία • τηλεοπτική σειρά (2020)
Γιος του Zorn TV14 • Κωμωδία, Sitcom • TV Series (2016)
Family Guy TV14 • Κωμωδία, Animation • TV Series (1999)
BOB’s Burgers TV14 • Ενηλίκων, κωμωδία • τηλεοπτική σειρά (2011)
Αμερικανός πατέρας! TV14 • Κωμωδία, Animation • TV Series (2005)
Rick και Morty TV14 • Κωμωδία, Animation • TV Series (2013)
King of the Hill TV14 • Ενηλίκων, κωμωδία • τηλεοπτική σειρά (1997)
Futurama TV14 • Κωμωδία, Animation • TV Series (1999)
Το Simpsons TVPG • Κωμωδία, Animation • TV Series (1989)
Duncanville TV14 • Ενηλίκων, κωμωδία • τηλεοπτική σειρά (2020)
Archer TVMA • Δράση, Κωμωδία • Τηλεοπτική σειρά (2009)
Το Great North TVPG • ANDALIN ANIMATION, COMEDY • TV Series (2021)
Το Cleveland Show TV14 • Animation, Sitcom • TV Series (2009)
Ηλιακά αντίθετα TVMA • Ενήλικες κινήσεις, κωμωδία • τηλεοπτική σειρά (2020)
Brickleberry TVMA • Ενηλίκων, κωμωδία • Τηλεοπτική σειρά (2012)
Mike Judge Presents: Tales από το Tour Bus TVMA • ANDALIN ANIMATION, COMEDY • TV Series (2017)
Το PJS TV14 • ANDALIN ANIMATION, COMEDY • TV Series (1999)
Ευλογήστε το Harts TV14 • ANDALIN ANIMATION, COMEDY • TV Series (2019)
κύριος. PICKLES TVMA • Ενηλίκων, κωμωδία • τηλεοπτική σειρά (2013)
Fugget για αυτό TVMA • Κωμωδία, sitcom • τηλεοπτική σειρά (2012)
Bordertown TV14 • Κωμωδία, Animation • TV Series (2016)
Το Monvel’s Hit-Monkey Adult Animation, Animation • TV Series (2021)
Cowboy Bebop TV14 • Επιστημονική φαντασία, anime • τηλεοπτική σειρά (1998)
Housebroken TVPG • Ενηλίκων Animation, Comedy • TV Series (2021)
Το TVMA του Todd McFarlane • Φαντασία, Επιστημονική Φαντασία • Τηλεοπτική Σειρά (2017)
Crossing Swords TVMA • Ενηλίκων Animation, Comedy • TV Series (2020)
Ο Πρόεδρος του Cartoon TV14 • ANDALIN ANIMATION, COMEDY • TV Series (2018)
Marvel’s m.Ο.ρε.Ο.κ. Animation ενηλίκων, κωμωδία • τηλεοπτική σειρά (2021)
Mother Up TV14 • Ενηλίκων, κωμωδία • τηλεοπτική σειρά (2013)
Napoleon Dynamite (2012) TVPG • ANDALIN ANIMATION, COMEDY • TV Series (2012)
Το Awesomes TV14 • Κωμωδία, Superheroes • TV Series (2013)
Εκεί έξω TV14 • Ενήλικες κινήσεις, κωμωδία • τηλεοπτική σειρά (2013)
Ζώα TVMA • Ενηλίκων, κωμωδία • Τηλεοπτική σειρά (2016)
Κυριαρχία κινούμενων σχεδίων TVMA • Ενηλίκων, κωμωδία • τηλεοπτική σειρά (2015)
Το Awesomes en Español TV14 • Latino, Comedy • TV Series (2013)
Το Cleveland Show TV14 • Animation, Sitcom • TV Series (2009)
Ηλιακά αντίθετα TVMA • Ενήλικες κινήσεις, κωμωδία • τηλεοπτική σειρά (2020)
Brickleberry TVMA • Ενηλίκων, κωμωδία • Τηλεοπτική σειρά (2012)
Mike Judge Presents: Tales από το Tour Bus TVMA • ANDALIN ANIMATION, COMEDY • TV Series (2017)
Το PJS TV14 • ANDALIN ANIMATION, COMEDY • TV Series (1999)
Ευλογήστε το Harts TV14 • ANDALIN ANIMATION, COMEDY • TV Series (2019)
κύριος. PICKLES TVMA • Ενηλίκων, κωμωδία • τηλεοπτική σειρά (2013)
Fugget για αυτό TVMA • Κωμωδία, sitcom • τηλεοπτική σειρά (2012)
Bordertown TV14 • Κωμωδία, Animation • TV Series (2016)
Cowboy Bebop TV14 • Επιστημονική φαντασία, anime • τηλεοπτική σειρά (1998)
Housebroken TVPG • Ενηλίκων Animation, Comedy • TV Series (2021)
Το TVMA του Todd McFarlane • Φαντασία, Επιστημονική Φαντασία • Τηλεοπτική Σειρά (2017)
Crossing Swords TVMA • Ενηλίκων Animation, Comedy • TV Series (2020)
Ο Πρόεδρος του Cartoon TV14 • ANDALIN ANIMATION, COMEDY • TV Series (2018)
Marvel’s m.Ο.ρε.Ο.κ. Animation ενηλίκων, κωμωδία • τηλεοπτική σειρά (2021)
Mother Up TV14 • Ενηλίκων, κωμωδία • τηλεοπτική σειρά (2013)
Napoleon Dynamite (2012) TVPG • ANDALIN ANIMATION, COMEDY • TV Series (2012)
Το Awesomes TV14 • Κωμωδία, Superheroes • TV Series (2013)
Εκεί έξω TV14 • Ενήλικες κινήσεις, κωμωδία • τηλεοπτική σειρά (2013)
Ζώα TVMA • Ενηλίκων, κωμωδία • Τηλεοπτική σειρά (2016)
Το Awesomes en Español TV14 • Latino, Comedy • TV Series (2013)
Cowboy Bebop TV14 • Επιστημονική φαντασία, anime • τηλεοπτική σειρά (1998)
Το Monvel’s Hit-Monkey Adult Animation, Animation • TV Series (2021)
Marvel’s m.Ο.ρε.Ο.κ. Animation ενηλίκων, κωμωδία • τηλεοπτική σειρά (2021)
Housebroken TVPG • Ενηλίκων Animation, Comedy • TV Series (2021)
Crossing Swords TVMA • Ενηλίκων Animation, Comedy • TV Series (2020)
Ευλογήστε το Harts TV14 • ANDALIN ANIMATION, COMEDY • TV Series (2019)
Fugget για αυτό TVMA • Κωμωδία, sitcom • τηλεοπτική σειρά (2012)
Bordertown TV14 • Κωμωδία, Animation • TV Series (2016)
Το Awesomes TV14 • Κωμωδία, Superheroes • TV Series (2013)
Napoleon Dynamite (2012) TVPG • ANDALIN ANIMATION, COMEDY • TV Series (2012)
Mother Up TV14 • Ενηλίκων, κωμωδία • τηλεοπτική σειρά (2013)
Το TVMA του Todd McFarlane • Φαντασία, Επιστημονική Φαντασία • Τηλεοπτική Σειρά (2017)
Εκεί έξω TV14 • Ενήλικες κινήσεις, κωμωδία • τηλεοπτική σειρά (2013)
Το Awesomes en Español TV14 • Latino, Comedy • TV Series (2013)
Κυριαρχία κινούμενων σχεδίων TVMA • Ενηλίκων, κωμωδία • τηλεοπτική σειρά (2015)
Ο Πρόεδρος του Cartoon TV14 • ANDALIN ANIMATION, COMEDY • TV Series (2018)
Ζώα TVMA • Ενηλίκων, κωμωδία • Τηλεοπτική σειρά (2016)
Αμερικανός πατέρας! TV14 • Κωμωδία, Animation • TV Series (2005)
Ζώα TVMA • Ενηλίκων, κωμωδία • Τηλεοπτική σειρά (2016)
Κυριαρχία κινούμενων σχεδίων TVMA • Ενηλίκων, κωμωδία • τηλεοπτική σειρά (2015)
Archer TVMA • Δράση, Κωμωδία • Τηλεοπτική σειρά (2009)
Το Awesomes TV14 • Κωμωδία, Superheroes • TV Series (2013)
Το Awesomes en Español TV14 • Latino, Comedy • TV Series (2013)
Ευλογήστε το Harts TV14 • ANDALIN ANIMATION, COMEDY • TV Series (2019)
BOB’s Burgers TV14 • Ενηλίκων, κωμωδία • τηλεοπτική σειρά (2011)
Bordertown TV14 • Κωμωδία, Animation • TV Series (2016)
Brickleberry TVMA • Ενηλίκων, κωμωδία • Τηλεοπτική σειρά (2012)
Το Cleveland Show TV14 • Animation, Sitcom • TV Series (2009)
Cowboy Bebop TV14 • Επιστημονική φαντασία, anime • τηλεοπτική σειρά (1998)
Crossing Swords TVMA • Ενηλίκων Animation, Comedy • TV Series (2020)
Duncanville TV14 • Ενηλίκων, κωμωδία • τηλεοπτική σειρά (2020)
Family Guy TV14 • Κωμωδία, Animation • TV Series (1999)
Fugget για αυτό TVMA • Κωμωδία, sitcom • τηλεοπτική σειρά (2012)
Futurama TV14 • Κωμωδία, Animation • TV Series (1999)
Το Great North TVPG • ANDALIN ANIMATION, COMEDY • TV Series (2021)
Housebroken TVPG • Ενηλίκων Animation, Comedy • TV Series (2021)
King of the Hill TV14 • Ενηλίκων, κωμωδία • τηλεοπτική σειρά (1997)
Το Monvel’s Hit-Monkey Adult Animation, Animation • TV Series (2021)
Marvel’s m.Ο.ρε.Ο.κ. Animation ενηλίκων, κωμωδία • τηλεοπτική σειρά (2021)
Mike Judge Presents: Tales από το Tour Bus TVMA • ANDALIN ANIMATION, COMEDY • TV Series (2017)
Mother Up TV14 • Ενηλίκων, κωμωδία • τηλεοπτική σειρά (2013)
κύριος. PICKLES TVMA • Ενηλίκων, κωμωδία • τηλεοπτική σειρά (2013)
Napoleon Dynamite (2012) TVPG • ANDALIN ANIMATION, COMEDY • TV Series (2012)
Ο Πρόεδρος του Cartoon TV14 • ANDALIN ANIMATION, COMEDY • TV Series (2018)
Εκεί έξω TV14 • Ενήλικες κινήσεις, κωμωδία • τηλεοπτική σειρά (2013)
Το PJS TV14 • ANDALIN ANIMATION, COMEDY • TV Series (1999)
Rick και Morty TV14 • Κωμωδία, Animation • TV Series (2013)
Το Simpsons TVPG • Κωμωδία, Animation • TV Series (1989)
Ηλιακά αντίθετα TVMA • Ενήλικες κινήσεις, κωμωδία • τηλεοπτική σειρά (2020)
Το TVMA του Todd McFarlane • Φαντασία, Επιστημονική Φαντασία • Τηλεοπτική Σειρά (2017)
Επιλέξτε το σχέδιό σας
Δεν υπάρχουν κρυφές αμοιβές, ενοικιάσεις εξοπλισμού ή ραντεβού εγκατάστασης.
Hulu (χωρίς διαφημίσεις)
Λάβετε δωρεάν 1 μήνα, λοιπόν
Επιλέξτε σχέδιο
Μερικές εμφανίσεις παίζουν με διαφημιστικό διάλειμμα πριν και μετά το βίντεο. Μάθε περισσότερα
- Αποκτήστε απεριόριστη πρόσβαση σε χιλιάδες παραστάσεις και ταινίες χωρίς διαφημίσεις
- Παρακολουθήστε τις αγαπημένες σας συσκευές
- Σχέδια εναλλαγής ή ακύρωση ανά πάσα στιγμή
- Λήψη από χιλιάδες τίτλους για να παρακολουθήσετε εκτός σύνδεσης
Διαθέσιμα πρόσθετα
- Χωρίς διαφημίσεις
- HBO MAX ™
- Showtime®
- Cinemax®
- Starz®
Δείτε τα πρόσθετα Δείτε λεπτομέρειες
Hulu (με διαφημίσεις)
Λάβετε ένα μήνα δωρεάν, λοιπόν
Επιλέξτε σχέδιο
- Αποκτήστε απεριόριστη πρόσβαση σε χιλιάδες παραστάσεις και ταινίες με περιορισμένες διαφημίσεις
- Παρακολουθήστε τις αγαπημένες σας συσκευές
- Σχέδια εναλλαγής ή ακύρωση ανά πάσα στιγμή
Διαθέσιμα πρόσθετα
- HBO MAX ™
- Showtime®
- Cinemax®
- Starz®
Δείτε τα πρόσθετα Δείτε λεπτομέρειες
Hulu (με διαφημίσεις) + ζωντανή τηλεόραση
Τώρα με Disney+ (με διαφημίσεις) και ESPN+ (με διαφημίσεις)
Επιλέξτε σχέδιο
Ισχύουν όροι | Μάθε περισσότερα
- Αποκτήστε απεριόριστη πρόσβαση σε χιλιάδες παραστάσεις και ταινίες στο Hulu με περιορισμένες διαφημίσεις
- Stream 85+ Top Live και on-Demand TV Channels στο Hulu
- Απεριόριστο DVR: Αποθηκεύστε ζωντανές τηλεοπτικές ηχογραφήσεις για έως και εννέα μήνες και γρήγορα προς τα εμπρός μέσω του περιεχομένου DVR σας
- Ατελείωτη ψυχαγωγία με τη Disney+
- Ζωντανά αθλήματα με το ESPN+, τώρα στο Hulu
- Σχέδια εναλλαγής ή ακύρωση ανά πάσα στιγμή
Διαθέσιμα πρόσθετα
- Απεριόριστες οθόνες
- HBO MAX ™
- Showtime®
- Cinemax®
- Starz®
- Πρόσθετο ψυχαγωγίας
- Español add-on
- Αθλήματα πρόσθετο
Δείτε τα πρόσθετα Δείτε λεπτομέρειες
Μόνο νέοι συνδρομητές. Ακύρωση ανά πάσα στιγμή. Ισχύουν πρόσθετοι όροι.
Αθλήματα πρόσθετο
Μεταφέρετε κάθε touchdown από κάθε παιχνίδι, κάθε Κυριακή κατά τη διάρκεια της κανονικής περιόδου NFL με NFL Redzone, μαζί με εκατοντάδες ώρες ζωντανών αθλητικών – Motorsports (MAVTV), ιπποδρομίες (Fanduel TV/Fanduel Racing) στο κυνήγι και την αλιεία (εξωτερικό κανάλι, Sportsman Channel).
Español add-on
Απολαύστε μια συλλογή δημοφιλών αγαπημένων στα ισπανικά – CNN en Español, Discovery en Español, Discovery Familia, ESPN Deportes, History Channel en Español και Universo.
Πρόσθετο ψυχαγωγίας
Μείνετε τρέχουσες με επιπλέον νέα, ψυχαγωγία και προγραμματισμό τρόπου ζωής από το Channel American Heroes, Bet Her, Boomerang, CNBC World, Channel Mooking, Crime + Investigation, Destination America, Discovery Family, Discovery Life, Magnolia Network, Στρατιωτικό Ιστορικό κανάλι, MTV2, MTV Classic, Nick Toons, Science και Teen Nick.
Οι 100 καλύτερες ταινίες της δεκαετίας του 1970
Από τον Εξορκιστή έως το Eraserhead, τα Epics Blaxploitation έως τα blockbusters, οι ταινίες του Godfather σε περιπέτειες που βρίσκονται σε γαλαξία πολύ μακριά – οι επιλογές μας για τις μεγαλύτερες ταινίες στη μεγαλύτερη δεκαετία της αμερικανικής κινηματογραφίας
Rolling Stone 12 Μαΐου 2023

Δεξιόστροφα από αριστερά: ‘Eraserhead, The Godfather: Μέρος ΙΙ,’ Ο Εξορκιστής ‘,’ Star Wars ‘και’ Blazing Saddles.’Συλλογή Everett, 7
Ήταν η δεκαετία που μας έδωσε ταινίες μεσάνυχτα, σύγχρονα μπαστούνια, epics blaxploitation, neo-noirs και την κρέμα της νέας καλλιέργειας του Χόλιγουντ. ο “Νάρκη” ήταν σε πλήρη άνθιση, και αφού το σύστημα στούντιο είχε αφήσει τους γενειοφόρους βαρβάρους μέσα από την πύλη, τα ακροατήρια ήταν προικισμένα με αυτό που φαινόταν σαν ένα νέο όμορφο, ζοφερό όραμα της αμερικανικής ζωής σε εβδομαδιαία βάση. Αργότερα, οι μπόξερ, οι έφηβοι ποδηλασίας, τα παιδιά του μπέιζμπολ και οι παραλυμένοι παίκτες χόκεϊ θα αποδείξουν ότι μερικές φορές οι αουτσάιντερ κερδίζουν ακόμα κι αν δεν κάνουν’Τ πράγματι νίκη. Αυτά ήταν τα χρόνια που μάθαμε να φοβόμαστε τους καρχαρίες, τους μάσκες και τους νέους. (Σε κάθε δίκαιο δίκαιο με τον Regan MacNeil, ο διάβολος την έκανε να το κάνει.·
Εκεί’Ένας λόγος που η δεκαετία του 1970 είναι ειδωλολατρία, φετιχισισμένο και με συνέπεια να ονομάζεται από αρκετές γενιές cinephiles: η απόλυτη αφθονία των μεγάλων ταινιών που βγήκαν κατά τη διάρκεια αυτού του 10ετούς διαστήματος, ειδικά (αλλά όχι αποκλειστικά) από τους Αμερικανούς κινηματογραφιστές. Κοιτάζοντας πίσω τη δεύτερη χρυσή εποχή του Χόλιγουντ, ενώ αυτή η ομάδα συγγραφέων προσπάθησε να παλέψει με την έννοια των 100 καλύτερων ταινιών της δεκαετίας του 1970, αυτό’S MIND-Boggling για να σκεφτείτε τόσα πολλά από αυτά που θεωρούμε τώρα τα υψηλά σημεία μιας ακόμα νέας μορφής τέχνης ήρθε από αυτή τη μικρή τσέπη του χρόνου. Η μόνη μας λύπη είναι ότι δεν κάναμε’t παίρνετε αυτή τη λίστα μέχρι 200, ή ακόμα και 300 τίτλους. (Ξεχάστε το, Τζέικ – αυτό’είναι πράγμα προθεσμίας.·
Εδώ είναι οι επιλογές μας για τις μεγαλύτερες ταινίες που θα βγει από εκείνη την εύφορη εποχή της κινηματογραφικής παραγωγής, από τις οικογενειακές επιχειρήσεις υπό την ηγεσία του Νονός μέχρι τις ιστορίες σε έναν γαλαξία πολύ μακριά, μακριά. Κέρδισες’Δεν συμφωνώ με όλες αυτές τις επιλογές, αλλά ελπίζουμε ότι εσείς’Επανεξετάστε κάθε ταινία σε αυτόν τον κατάλογο και βρείτε κάτι νέο σε αυτά τα έγγραφα μιας άγριας, τρελής, περίεργης δεκαετίας ταινιών. Για να αναφέρω έναν σοφό άνθρωπο: “Το’s Showtime, λαοί!”
100. ‘Το Rocky Horror Picture Show’ (1975)

Συλλογή Jerry Tavin/Everett
Υπήρχαν “ταινίες μεσάνυχτα” πριν από την έκδοση μεγάλης οθόνης του Richard O’Υπάκουος’s show stage in-in-cheek, συναρμολογημένη από τα ανταλλακτικά των διπλών χαρακτηριστικών της επιστημονικής φαντασίας, του μουσικού θεάτρου και των υπογραμμισμένων περασμάτων του “Σημειώσεις για το στρατόπεδο.” Αλλά αυτό θα έρθει τόσο ορίζοντας και να βελτιώσει ολόκληρη την έννοια των λατρείων κινηματογραφικών ταινιών, μετατρέποντας τις προβολές μετά τις ώρες σε διαδραστικές συγκεντρώσεις cosplay σχεδιασμένες για κοινοτική εμπειρία. Ο’Ο ίδιος ο Brien είναι ο Riff-Raff, ο χειροτεχνικός χειροτεχνία που ξεκινά τους Lost Innocents Barry Bostwick και Susan Sarandon σε έναν κόσμο φρικών, geeks και σεξουαλικής ρευστότητας. Η αντίσταση τους είναι, φυσικά, μάταιη. Και ποιος χρειάζεται Δρ. Frankenstein όταν έχετε DR. Frank-n-Furter, Tim Curry’s εικονικός τρελός επιστήμονας σε fishnets και ένας άντρας ικανός να σας κάνει να τρέμει σε antici…κορδόνι. Το’Αρκετά για να σας κάνει να πιστέψετε ότι η απελευθέρωση ήταν απλά ένα άλμα στα αριστερά-και στη συνέχεια ένα βήμα για το ri-iiiiiight-μακριά. – Φόβος David.
99. ‘Πυρετός το Σαββατόβραδο’ (1977)

Γνωρίστε τον Tony Manero, ηλικίας 19 ετών, ντόπιος του Μπρούκλιν’S Bay Ridge. Κατά τη διάρκεια της ημέρας, αυτό το εξωτερικό-borough everyguy πωλεί χρώμα και bickers με την ιταλική-αμερικανική οικογένεια. Αλλά όταν ο ήλιος κατεβαίνει και τα φώτα στο τοπικό δίσκο ανεβαίνουν, ο Τόνι είναι θεός. John Badham’Η ταινία S συνδέεται τόσο στενά με τα αργά ’70s disco craze ότι αν κοιτάξετε τη λέξη στο λεξικό, εσείς’Θα δείτε απλά μια εικόνα του John Travolta σε λευκό κοστούμι αναψυχής, δεξιά που δείχνει προς τον ουρανό. Αυτή ήταν η ταινία που γύρισε το Καλώς ήλθατε πίσω, Kotter KID σε ένα γνήσιο αστέρι, καθώς και να πουλήσει mainstream Αμερική σε ό, τι ήταν ως επί το πλείστον μια υπόγεια κουλτούρα club και δίνει στους μελισσών μια σοβαρή ώθηση δευτέρου στρώματος. Οι σκηνές χορού είναι τέτοιες κινητικές κάψουλες χρόνου που σχεδόν ξεχνάτε πόσο λιπαρά και ζοφερή είναι η υπόλοιπη ταινία και ότι αυτό’είναι πραγματικά μια ιστορία της εποχής για έναν άντρα που ξεπερνά τους φίλους του, τη γειτονιά του και το δικό του περιορισμένο σύνολο επιλογών. Ακριβώς,’ξέρω, προσέξτε τα μαλλιά του, εντάξει?! Εργάστηκε σε αυτό για πολύ καιρό. -ΡΕ.φά.
98. ‘Κολοκύης’ (1975)

Που τέθηκε το 1964 στο ύψος του κινήματος των πολιτικών δικαιωμάτων και σκόραρε ο Motown’Ο ζωντανός καταλόγος πίσω, αυτή η ιστορία που έρχεται σε ηλικία ακολουθεί μια ομάδα νέων, μαύρων γυμνάσων στο Σικάγο-με επικεφαλής τον εκκολαπτόμενο ποιητή (Glynn Turman) και το κολέγιο του Bold Best Friend Cochise (Lawrence Hilton-Jacobs). Σε μια στιγμή κατά την οποία οι περισσότερες ταινίες blaxploitation τραβούσαν το κοινό’S βλέμμα προς τις ιστορίες του σεξ, του εγκλήματος και των ναρκωτικών, του σκηνοθέτη Michael Schultz (ΠΛΥΣΙΜΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΥ) γύρισε την προσοχή του στις πλούσιες εσωτερικές ζωές αυτών των νεαρών μαύρων ανδρών. Αυτός ο άξονας προς τον δεσμό της φιλίας δεν έκανε’απλά σετ Κολοκύης Εκτός από τις πιο εντυπωσιακές ταινίες που μοιράστηκε το χώρο της οθόνης με? Επαναπροσδιορίστηκε ουσιαστικά την αντίληψη για το τι θα μπορούσε να είναι μια μαύρη ταινία κατά τη διάρκεια της δεκαετίας. – Robert Daniels.
97. ‘F για ψεύτικο’ (1973)

Ο Orson Welles βρίσκεται στο Slipperiest του σε αυτή την ταινία δοκίμιου, καθώς εισάγει το δώρο του για να πει το Plummy Tall Tales στο κύκλωμα ομιλίας σε μορφή χαρακτηριστικών-φιλμ. Ξεκινά εστιάζοντας στην περιβόητη τέχνη Forger Elmyr de Hory, μόνο για να επιστρέψει η Iris και να μετατρέψει τη διαδικασία σε διαλογισμό για τη φύση της ίδιας της αλήθειας, καθώς και τους μύθους που λέμε στον εαυτό μας να εμπλουτίσουμε τη ζωή μας με νόημα. Εν τω μεταξύ, Welles’ Συνεργάτης – το αινιγματικό Oja Kodar – αργαλειές στο παρασκήνιο, τόσο ντυμένοι όσο και ξεπερασμένοι. Το’είναι μια ευχάριστη επικεφαλής και μια υπενθύμιση ότι μια αμερόληπτη ματιά στον πλούσιο κατάλογό του αποδίδει περισσότερο από τη μεγαλύτερη ταινία όλων των εποχών. Ακόμη και ως μικρό κόσμημα, F για ψεύτικο λάμπει φωτεινό στον κατάλογό του. -Mosi Reeves.
96. ‘Ganja και Hess’ (1973)

95. ‘Σημείο εκμηδενίσεως’ (1971)

Εκεί’είναι όλες οι άλλες ταινίες Stoner Desert-Highway, και στη συνέχεια εκεί’μικρό Σημείο εκμηδενίσεως. Λυκόφως ζώνη βετεράνος Richard C. Ο Sarafian έκανε μια ταινία μεσάνυχτα που θα μπορούσε να δώσει σε οποιονδήποτε ένα buzz επαφής. Ο Barry Newman είναι ο Kowalski, ο μοναχικός οδηγός, πίσω από το τιμόνι ενός Dodge Challenger σε μια αποστολή υψηλής ταχύτητας για να φτάσει στο Σαν Φρανσίσκο. Είναι οι μπάτσοι στο Hot Pursuit? Γνωρίζει μια κοινότητα Ιησού-Freak Rock? Βλέπει ένα μυστικιστικό όραμα για έναν ξανθό ποδήλατο που οδηγεί το Harley γυμνό του στα κιθάρα riffs του “Βασίλισσα του Μισισιπή”? Ναι, ναι, και προφανώς. Ο μόνος οδηγός του: Cleavon Little ως το τυφλό ραδιόφωνο DJ Super Soul, χαιρετίζοντας τον Kowalski ως “Ο τελευταίος Αμερικανός ήρωας… η τελευταία όμορφη ελεύθερη ψυχή σε αυτόν τον πλανήτη!” Ο ραπ του DJ του έχει οριστεί στη μουσική και από τα δύο όπλα n τριαντάφυλλα (“Επαθε βλάβη”) και το Primal Scream (“Kowalski”)-Ένα αφιέρωμα σε αυτή τη μετα-οδική κίνηση’αντίκτυπο. – Rob Sheffield
94. ‘Wattstax’ (1973)

Επτά χρόνια μετά την εξέγερση του Watts που πυροδότησε ο Martin Luther King Jr’S Death, μια συναυλία με τους καλλιτέχνες ηχογράφησης της Stax Records πραγματοποιήθηκε στο Los Angeles Memorial Coliseum. Σκοπός του ήταν να θεραπεύσει την περιοχή. “Εγώ είμαι κάποιος,” μίλησε περήφανα από τον Jesse Jackson, έγινε η κραυγή της μάχης. Διευθυντής Mel Stuart’S Ανακατεύοντας το ντοκιμαντέρ διαφέρει από παρόμοια χρονικά αξέχαστα παραστάσεις όπως Το τελευταίο βαλς, γιατι το’Δεν είναι πραγματικά για τους χαρακτηρισμένους καλλιτέχνες (όπως οι Staples Singers, Rufus Thomas, Isaac Hayes, μεταξύ άλλων). Αντ ‘αυτού, το ενδιαφέρον του προκύπτει από τη φωνή και την παρακολούθηση των αιχμηρών συνομιλιών μεταξύ του μαύρου λαού για τον χρωματισμό, τη διαφυλετική χρονολόγηση και τα μπλουζ. Το’είναι η μοναδική ταινία που λέει στους μαύρους ανθρώπους “Είσαι κάποιος” Σε κάθε βολή. -R.ρε.
93. ‘Αίθουσα Άννι’ (1977)

Για μια στιγμή, δοκιμάστε και ξεχάστε τα συναισθήματά σας για τον Woody Allen το 2023 και επιστρέψτε στο χρόνο μέχρι το 1977 – πότε Αίθουσα Άννι Ανυψωμένες έννοιες της ρομαντικής κωμωδίας με το μείγμα άμεσης διεύθυνσης στην κάμερα, το μαγειρέματος αστακού και την υπαρξιακή κακουχία. Αυτό το αριστούργημα που κέρδισε το Όσκαρ βυθίζει το ακροατήριό του στη νευρωτική ψυχή του Allen’S alter-ego alvy τραγουδιστής, καθώς γίνεται χτυπημένος με το επώνυμο WASP Flibbertigibbet που παίζει η Diane Keaton. Εν μέρει μια μελέτη της αμερικανικής εβραϊκής αφομοίωσης και εν μέρει το έπος της πτώσης και της αγάπης, Αίθουσα Άννι είναι ακόμα περισσότερο από το άθροισμα των τέλειων κομμάτων του. Και, ναι, τα κομμάτια εξακολουθούν να είναι ευχάριστα, από τον Christopher Walken’Screepy Turn ως Annie’τρομακτικός αδελφός στο φτέρνισμα κοκαΐνης. Αλλά’η μελαγχολία που έκανε αυτό το πρότυπο για τόσους πολλούς κινηματογραφιστές να ακολουθήσουν τα επόμενα χρόνια. Και, φυσικά, εκεί’S Keaton’Η ίδια η Annie, μια γυναίκα ονείρων με βαθιά ψυχή κάτω από την όλη της la di das. -Esther Zuckerman.
92. ‘Οδός Hester’ (1975)

Home Vision Entertainment/Library of Congress Motion Pictures
Joan Micklin Silver’Το εκπληκτικό ντεμπούτο για τους Εβραίους μετανάστες στην Κάτω Ανατολική πλευρά σχεδόν αισθάνεται σαν ένα τεχνούργημα από μια άλλη εποχή – όχι από τη δεκαετία του 1970, να είναι σαφής, αλλά από τα τέλη του 19ου αιώνα όταν συμβαίνει. Πυροβόλησε σε ασπρόμαυρο και μιλώντας συχνά στα Γίντις, Οδός Hester Ξεκινά ως η ιστορία του Τζέικ (Steven Keats), πρώην Yankel, ενός ανθρώπου που πιστεύει ότι ακμάζει στο νέο του σπίτι της Νέας Υόρκης. Αλλά η προοπτική επιδέξια, και καρδιάς, μετατοπίζεται στην άφιξη της συζύγου του, Gitl (Carol Kane). Ο Τζέικ είναι αηδιασμένος από τους παλιούς τρόπους του κόσμου και θέλει να αφομοιωθεί… απλά δεν είναι αρκετό για να εγκαταλείψει τη θέση της στο σπίτι. Οι αντιφατικές οδηγίες του είναι σκληρές, αλλά ο Gitl δεν είναι ο Τζέικ’περιορισμένη εικόνα μιας αμερικανικής γυναίκας. Αντ ‘αυτού, προσαρμόζεται στο περιβάλλον της με τον δικό της τρόπο. Ασημένιο παραχωρεί την ταινία στον Carol Kane’Η απίστευτη, ορίστηκε από την Oscar και ο ηθοποιός κατοικεί στο Gitl με ανησυχία με ευρύτατα μάτια, σαν να έχει μόλις φτάσει σε αυτή τη χώρα. -ΜΙ.Z.
91. ‘Τα κακά νέα αρκούδα’ (1976)

Το καλοκαιρινό καλοκαίρι του ’Το 76 ήταν μια τέτοια εποχή αιχμής για να είναι ένας νεαρός ανεμιστήρας μπέιζμπολ: το παιχνίδι’Το πιο ζεστό στάμνα ήταν το Ντιτρόιτ’S Longhair Kid Mark “Το πουλί” Fidrych, ενώ η πιο καυτή ταινία ήταν Τα κακά νέα αρκούδα. Μιχαήλ Ρίτσι’Η κωμωδία πρωταγωνίστησε σε μια μικρή ομάδα πρωταθλήματος γεμάτη από παιδιά που καλύπτουν σαν πεζοναύτες, αλλά αυτό’είναι μια από τις πιο συναισθηματικά ακριβείς – και πιο αστείες – αθλητικές ταινίες που έγιναν ποτέ. Ο Walter Matthau έχει το ρόλο της ζωής του ως βουτυρόγαλα, ο μεθυσμένος μαλάκα που προπορεύεται από το πούρο που υποστηρίζει μια ομάδα που χρηματοδοτείται από τον Chico’τα ομόλογα εγγύησης. (“Αφήστε την ελευθερία να δαχτυλίδι!”) Αλλά οι αρκούδες αρχίζουν να κερδίζουν όταν παίρνουν μια στάμνα κοριτσιών, tatum o’Neal, συν το Harvey-Riding Delinquent Jackie Earle Haley. Κάθε παιδί εδώ έγινε λατρευτικός ήρωας: ο Lupus, ο οποίος διορθώνει τον προπονητή’Μαρτίνης. Ο Engelberg, ο οποίος του λέει ότι η οδήγηση με ανοιχτό μπουκάλι ουίσκι είναι παράνομος. (“Έτσι’δολοφονία, Engelberg. Τώρα βάλτε αυτό πίσω πριν με πάρετε σε πραγματικό πρόβλημα.”) Ogilvie, ποπ κουλτούρα’S Πρώτο Στατιστικά Μπέιζμπολ Geek, σε μια εποχή που ο Bill James εξακολουθούσε να μην στέλνει ταχυδρομείο Αφηρημένη έξω από το γκαράζ του. Και ο Tanner, ο οποίος βασικά εφευρίσκει τον Gen X τη στιγμή που λέει στην αντίπαλη ομάδα, “Γεια Yankees – Μπορείτε να πάρετε τη συγνώμη και το τρόπαιο σας και το σπρώξτε ‘Em επάνω στον κώλο σας!” Ακόμα και οι συνέχειας νυχτούν πάνω από τη γραμμή Mendoza. -R.μικρό.
90. ‘Smokey και The Bandit’ (1977)

Ευγενική συλλογή Everett
Το’είναι το απόλυτο νότιο τηγανητό καλό ol’ Boy Comedy, ο πιο Burt Reynoldsian του Burt Reynolds’ Ταινίες της δεκαετίας του 1970 (που λέει κάτι), και το Πολίτης Kane κινηματογράφος Redneck. Ένας θρύλος στους κύκλους Bootlegger, ο ληστής και ο σύντροφός του “Χιονάνθρωπος” (Country Musician Jerry Reed) προσλαμβάνονται για να μεταφέρουν ένα φορτηγό από παράνομη μπύρα Coors – όχι, πραγματικά – από την Texarkana στην Ατλάντα σε λίγο περισσότερο από μια μέρα. Ανά Reed’SMENG SONG, αυτοί “πήρε πολύ δρόμο, και ένα μικρό χρονικό διάστημα για να φτάσετε εκεί,” που περιπλέκεται από το πεδίο Sally’η νύφη και η θέση του “καπνοδόχος” στο μονοπάτι τους. Ο Stuntman και ο μακροχρόνιος Reynolds Buddy-Turned-Director Hal Needham όχι μόνο χτύπησαν στο αστέρι του’S εγγενής γοητεία και κωμικό χρονικό διάστημα, συνειδητοποίησε επίσης ότι το σύνθετο των κυνηγών αυτοκινήτων, του καλλιεργητή φορτηγών και Εχυλός Επίπεδο χιούμορ (εγκαταλείψτε το για την Jackie Gleason’S Buford T. Δικαιοσύνη) θα ήταν μια κόλαση μιας κινηματογραφικής ταινίας Trifecta. Η ταινία ήταν Δ.Ο.ΕΝΑ. Μετά την απελευθέρωση έως ότου κάποιος στο Universal βρήκε να επικεντρωθεί απευθείας στην αγορά του Southern Theatre – οπότε η ταινία έβγαλε γρηγορότερα από τους κρατικούς στρατιώτες σε καυτή επιδίωξη επιτάχυνσης Trans Am. -ΡΕ.φά.
89. ‘Wanda’ (1970)

Συγγραφέας-σκηνοθέτης Barbara Loden’S Sole Lelexty Film κέντρα γύρω από μια γυναίκα που’Απλώς άφησε τον σύζυγό της και έχασε την εργοστασιακή της δουλειά. Στη συνέχεια, συνεργάζεται παθητικά με έναν απατεώνα μικρού χρόνου, που πέφτει από το barstool στο πίσω κάθισμα με την παραίτηση ενός φυλακισμένου που δεν ονειρεύεται πλέον να δραπετεύσει. Το’είναι ένα πορτρέτο ενός σπασμένου πνεύματος που ήταν ζοφερό ακόμη και από την εποχή’πρότυπα. (Loden’Το σενάριο S προσέλκυσε ελάχιστο ενδιαφέρον, γι ‘αυτό κατέληξε να το κατευθύνει τον εαυτό της. το’είναι μια ταινία για κάποιον που παραλύθηκε από την κοινωνία’οι προσδοκίες, που έγιναν από κάποιον που παραλύθηκε από την κοινωνία’προσδοκίες.) Ωστόσο’Από τότε που αναγνωρίστηκε ως συμπονετικό, εξαιρετικά προσωπικό ορόσημο του αμερικανικού ανεξάρτητου κινηματογράφου και αντικείμενο γοητείας για τους συγγραφείς και τους κινηματογραφιστές που ενδιαφέρονται από τον Loden’σύντομη ζωή και εξαιρετική αίσθηση της ανθρωπότητας. –.
88. ‘Βράχος ‘n’ Γυμνάσιο’ (1979)

Για μια σύντομη αλλά όμορφη “1-2-3-4!” στιγμή, οι Ramones ήταν κινηματογραφικά αστέρια. Βράχος ‘n’ Γυμνάσιο ήταν ο Joey, ο Johnny, ο Dee Dee και ο Markie, λικνίζοντας το δικό τους μαύρο δερμάτινο Μια σκληρή μέρα’νύχτα. Δεδομένου ότι το μέσο παιδί δεν είχε καμία ελπίδα να ακούσει τους Ramones στο ραδιόφωνο, πολύ λιγότερο στο CBGB’S, σκηνοθέτης Allan Arkush’S Εκμετάλλευση Η κίνηση ήταν το φάρμακο πύλης για αμέτρητους ανεμιστήρες. (Big Shout-Out στο Siskel & Ebert, που του έδωσε ένα hey-ho let’S-Go Boost όταν κανείς άλλος δεν το έκανε.) Ο ήρωας: P.J. Σόλες ως riff Randall, ο πανκ επαναστάτης που λέει τον κακό κύριο της (Warhol Factory Dominatrix Mary Woronov), “Εγώ’M Μια εφηβική λοβοτομία!” Η κεντράσταση της ταινίας γύρω από το φεμινιστικό fangirl ήταν μια προφητική κίνηση, γι ‘αυτό ήταν ένα ιερό κείμενο για την επανάσταση των ταραχών του 1990, μέχρι το Sleater-Kinney’μικρό “Θέλω να είμαι ο Joey Ramone σας.” Κορυφή με ένα ζωντανό ζωντανό σετ όπου ο Da Bruddas Bash “Bop bop” και “Αυτή’είναι το ένα”; Για το αποκορύφωμα, βοηθούν το riff να ανατινάξει το σχολείο. Gabba gabba hey! -R.μικρό.
87. ‘Μικρή αλλαγή’ (1976)

Ο François Truffaut προέκυψε από μια δύσκολη παιδική ηλικία για να γίνει σκηνοθέτης έντονα ευαίσθητος στους κινδύνους που αντιμετωπίζουν τα παιδιά και οι τρόποι με τους οποίους ο κόσμος εκμεταλλεύεται τους αθώους και ευάλωτους. Που κανει Μικρή αλλαγή, Μια φέτα ζωής που βρίσκεται ανάμεσα στα παιδιά της γαλλικής πόλης Thiers, ενός κομματιού με προηγούμενες ταινίες truffaut όπως Τα 400 χτυπήματα και Το άγριο παιδί. Οτι’είναι ιδιαίτερα αληθινό όταν η εστίασή του στρέφεται στην ιστορία του Julien (Philippe Goldmann), ενός αγοριού του οποίου η κακοποίηση αρχικά περνά απαρατήρητη από τους δασκάλους και τους συμμαθητές του. Αλλά το truffaut κάνει το παιδί’S Ιστορία μέρος μιας ταπετσαρίας που αναμιγνύει το Whimsical με το γλυκόπικρο καθώς υφαίνει μαζί μια ποικιλία εμπειριών παιδικής ηλικίας. Το’S a Tour de Force σε μικροσκοπική κλίμακα. – Keith Phipps.
86. ‘Pat Garrett & Billy the Kid’ (1973)

Συλλογή Jerry Tavin/Everett
Ο Sam Peckinpah μας δίνει ένα elegiac ode στα δυτικά, με τον Kris Kristoffersen ως τον άγριο μάτι και τον James Coburn ως τον κυνικό σερίφη που προσέλαβε για να πυροβολήσει τον παλιό φίλο του κάτω. Ο σκηνοθέτης έριξε επίσης ένα συγγενικό πνεύμα: ο Bob Dylan, ένας άλλος ποιητής αμερικανικών μύθων, στον πρώτο δραματικό ρόλο του. Ο Dylan παίζει ένα πικάντικο drifter που ονομάζεται ψευδώνυμο, βολικό με κιθάρα ή switchblade. (Ψευδώνυμο τι? “ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑΚΑΛΩ.”)’πρακτικά Το τελευταίο βαλς των Δυτικών, γεμάτη από αποστάτες που χτυπήθηκαν από το δρόμο. Το τραγούδι υπογραφής: Dylan’μικρό “Χτυπώ’ στον παράδεισο’πόρτα,” Παίζοντας ως πεθαμένο gunslinger slim pickens κάθεται από τον ποταμό με τη σύζυγο Katy Jurado, δύο θρύλοι του είδους που παρακολουθούν αυτό το μακρύ μαύρο σύννεφο κατεβαίνουν. Σε μια δυστυχώς τυπική ιστορία, το στούντιο εντελώς κακοποιημένο Peckinpah’S έκδοση – χρειάστηκε μέχρι τον σκηνοθέτη του 1988’S μερίδιο για Πατάς για να αναγνωριστεί ως ένα από τα αριστουργήματα του. -R.μικρό.
85. ‘Ο επιβάτης’ (1975)

Στο Μιχαήλ Άγγελο Αντόνιη’S Τελευταία μεγάλη ταινία, ο Jack Nicholson παίζει έναν επιχειρηματικό δημοσιογράφο, τον David Locke, τόσο τον Hellbent για την κάλυψη μιας επανάστασης στο Τσαντ ότι βιαστικά αναλαμβάνει την ταυτότητα ενός αποθανόντος αντιπάλου που πέθανε στο ξενοδοχείο του. Ο Locke υφαίνει τον εαυτό του στη δική του ιστορία καθώς ακολουθεί το μονοπάτι που ο νεκρός άφησε πίσω του, θέτοντας τον εαυτό του σε κίνδυνο καθώς συνεργάζεται μια γυναίκα (Maria Schneider – εδώ τιμολογείται μόνο ως “Το κορίτσι,” Δεδομένου ότι ήταν ακόμα η σεξιστική δεκαετία του ’70) που πηγαίνει μαζί του. Ο επιβάτης στον τίτλο μπορεί να είναι ο θεατής που πρέπει να κατανοήσει ποιος’είναι καλός και ποιος’είναι κακό σε αυτό το λεπτό, συναρπαστικό θρίλερ που επωφελείται από τον Antonioni’Το εμπορικό σήμα Slow αποκαλύπτει. –Η Kory μεγαλώνει.
84. ‘Η διακριτική γοητεία της αστικής τάξης’ (1972)

Καλώς ήλθατε στον Luis Buñuel’S Dinner Party, όπου μπορείτε να δείτε κάθε φορά που σας αρέσει, αλλά δεν μπορείτε ποτέ να φάτε. Ο Ισπανός σκηνοθέτης’Το αριστούργημα καθυστερημένης σταδιοδρομίας συγκεντρώνει μια ομάδα λαών ανώτερης μεσαίας τάξης-’S ποιος από τα μέσα-’Τα διεθνή αστέρια της δεκαετίας του ’70, όπως οι Delphine Seyrig, Jean-Pierre Cassel, Bulle Ogier, Stephane Audran και Fernando Rey-για ένα Soirée. Οταν αυτοί’Ο οικοδεσπότης είναι απροετοίμαστος για να τους εξυπηρετήσει τρόφιμα, όλοι πηγαίνουν σε αναζήτηση ενός κοινόχρηστου γεύματος, μόνο για να συναντήσουν τρομοκράτες, επισκόπους, στρατιώτες φάντασμα-ιστορίας και όνειρα μέσα στα όνειρα μέσα στα όνειρα. Περιέργως, κανένας από αυτούς δεν μπορεί να πάρει ένα δάγκωμα για φαγητό οπουδήποτε. Ο Buñuel ήταν πάντα ο ελλείποντας σύνδεσμος μεταξύ του André Breton και του Monty Python, και αυτή η κωμωδία Manners εξακολουθεί να αισθάνεται σαν την πιο τέλεια απόσταξη μεταξύ του σατιρικού και του σουρεαλιστικού. Καλή όρεξη. -ΡΕ.φά.
83. ‘Νυχτερινές κινήσεις’ (1975)

Άρθουρ Πεν’Το S Neo-Noir Riff είναι ένα πεμπτουσιακό έργο του New Hollywood: ένα κλασικό κομμάτι του είδους, που έχει ένα φρέσκο παλτό και μια σύγχρονη ευαισθησία, για να μην λέει τίποτα για ένα bummer που τελειώνει. Σε αυτή την περίπτωση, το είδος ήταν η σκληρή βρασμένη ταινία ντετέκτιβ, αλλά το gumshoe μας (Gene Hackman, στο καλύτερο του) είναι ένας μπερδεμένος, απογοητευμένος, απογοητευμένος πρώην αθλητής του οποίου ο βαθιά αισθάνθηκε προσωπικός κώδικας είναι τόσο αναχρονισμός όσο το ανεπιθύμητο του επάγγελμα του. Μια ανταλλαγή διαλόγου συνοψίζει όχι μόνο την ταινία, αλλά τη δεκαετία γενικά: ρώτησε ποιος’κερδίζοντας το παιχνίδι ποδοσφαίρου’παρακολουθώντας στην τηλεόραση, ο Hackman απαντά κουρασμένα, “Κανείς – η μία πλευρά χάνει πιο αργά από την άλλη.” -Jason Bailey.
82. ‘Αμάνρord’ (1973)

Ο Ιταλός σκηνοθέτης Federico Fellini επέστησε συχνά από το πηγάδι των διαμορφωτικών του εμπειριών συχνά, αλλά αναμφισβήτητα ποτέ τόσο αποτελεσματικά όσο έκανε σε αυτό το βλέμμα πίσω στη νεολαία του στη δεκαετία του 1930, όπου τα παιδιά τρέχουν άγρια, οι κάτοικοι παίζουν φάρσες στον άλλο’Τα μαύρα πουκάμισα αρχίζουν να σέρνουν, αργά αλλά σίγουρα, στις επαρχίες. Το’S ίσα μέρη νοσταλγικά για το παρελθόν και επιφυλακτικό για την συναισθηματισμό του, συνδυάζοντας μια τρομακτική ματιά στην άνοδο του φασισμού με βινιέτες που αφορούν διανοητικά ασταθείς συγγενείς, kooky τοπικές παραδόσεις και ένα εξαιρετικά καυλιάρης, buxom καπνός ιδιοκτήτης shop-shop. Αυτό έθεσε το πρότυπο για σχεδόν κάθε “μνήμη” ταινία που πρέπει να ακολουθήσετε και μπορείτε να δείτε το DNA του σε όλα από Ρομά προς την Armageddon Road. Και αυτό’είναι μια μεγάλη εισαγωγή στο στυλ singully surreal, dreamy και mondo overripe – μια αισθητική που κέρδισε περισσότερο από τον σκηνοθέτη το δικό του επίθετο για “Πενιχρές.” -ΡΕ.φά.
81. ‘Τα πικρά δάκρυα της Petra van Kant’ (1972)

Ορισμένες ταινίες αντιμετωπίζουν την ιδέα ότι “Πάντα βλάπτετε αυτά που αγαπάτε” Ως περασμένη σκέψη – Rainer Werner Fassbender’S Caustic, κοπή παραβολής για τους ερωτευμένους μαζοχιστές το μετατρέπει σε μάντρα. Ο εξωφρενικά παραγωγικός Γερμανός σκηνοθέτης ξεπέρασε τον εαυτό του με αυτή την προσαρμογή του δικού του παιχνιδιού, για έναν σχεδιαστή μόδας (Margit Carstensen) που ερωτεύεται τρελά με ένα μοντέλο (Hanna Schygulla) και προχωράει να τα βάλει και στην κόλαση. Δυναμική ισχύος μεταξύ του ζευγαριού συνεχώς μετατοπίζεται μπροστά και πίσω. Εν τω μεταξύ, Πέτρα’Η Silent Maid (Irm Hermann), ο ίδιος το κεφάλι πάνω από τα τακούνια για τον εργοδότη της, μαρτυρεί όλα αυτά και πηγαίνει για την καθημερινή της επιχείρηση. Το’Θα τελειώσω με δάκρυα και αγαπητέ Θεέ, θα είναι πικροί. Δεν θα μπορούσατε να βρείτε ένα καλύτερο παράδειγμα ξύσιμο του Fassbinder’s κυνική, ειρωνική επιφάνεια και βρίσκοντας την αιμορραγία ρομαντική κάτω. Ούτε, για αυτό το θέμα, μια πιο καταστροφική χρήση των πιατάνων’ “Ο μεγάλος υποψήφιος.” -ΡΕ.φά.
80. ‘Νεαρός Φρανκενστάιν’ (1974)

Αν ο Mel Brooks μόλις κυκλοφόρησε Στενές σέλες το 1974, ημέρας. (Για την ανάγνωση Goyim, αυτό σημαίνει: “Θα ήταν αρκετό.”) Αντ ‘αυτού, σε ένα χρόνο μας έδωσε τόσο το κλασικό όσο και την τέλεια παρωδία των καθολικών ταινιών τρόμου, ένα διπλό whammy των αφιερώσεων zany στην ίδια πράξη της ταινίας. Ο εγγονός του θρυλικού γιατρού Victor Frankenstein Frederick Frankenstein (Gene Wilder) – αυτό’προφέρεται “Frah-Ken-steen” – Επιχειρεί την Τρανσυλβανία για να αναλάβει την οικογένειά του’περιουσία. Αντιμετωπίζει όλους τους ανατριχιαστικούς χαρακτήρες, όπως ο Frau Blücher [Αλόγος], και τελικά πηγαίνει στην οικογενειακή επιχείρηση. Τα gags δεν είναι μόνο νικητές (“Τι χτύπημα?”) αλλά επιδεικνύει και Brooks’ Βαθιά ευλάβεια για τον κινηματογράφο, ειδικά σε αυτή την περίπτωση το Canon Monster-Movie της δεκαετίας του 1930. Η ταινία είναι επίσης απόδειξη του Brooks’ πίστη στη δύναμη της θέσης σε μια παράσταση – ή μάλλον, “Στίγμα’ στο ritz” – Εφόσον τίποτα δεν πάει στραβά και εκπλήσσει το τέρας. -ΜΙ.Z.
79. ‘Ένα άγγιγμα του Ζεν’ (1971)

Τα σαρωτικά έπη ήταν εκτός στυλ στο νέο Χόλιγουντ του ‘70s, αλλά το κινηματογραφικό μεγαλείο ήταν ζωντανό και καλά στην Ταϊβάν. Η πρώτη ώρα του βασιλιά Χου’Το αριστούργημα παίζει σαν ένα παραμύθι συνδυασμού και παλιομοδίτικη δυτική, λέγοντας την ιστορία του επαρχιακού καλλιτέχνη Ku Shen Chai (Chun Shih) και το δοκιμαστικό ρομαντισμό του με την πριγκίπισσα πριγκίπισσα Yang Hui-ching (Feng Hsu). Στη συνέχεια, το σπαθί έρχεται και η ταινία ξεδιπλώνεται σε μια υπερβατική, συναρπαστική ιστορία πολεμικών τεχνών. Οι σκηνές μάχης του και το φεμινιστικό μήνυμα επηρέασαν τους διευθυντές όπως ο Ang Lee και ο Zhang Yimou, επιβεβαιώνοντάς το ως ακρογωνιαίο λίθο του wuxia είδος. -Κ.R.
78. ‘Σοσουναριά’ (1977)

Dario Argento’s pantone τέλεια γιαλιές Το Dynamo μπορεί να αγγίξει τα στοιχειωμένα σπίτια, τις μάγισσες και άλλα κλισέ τρόμου τρόμου. Αλλά ο τρόπος που παρουσιάζει τον τρόμο που ο φοιτητής μπαλέτου Suzy Bannion (Jessica Harper) συναντά σε ένα ανατριχιαστικό οικοτροφείο σας κάνει να νιώσετε σαν εσείς’ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΤΟΥ. Όταν ένας χαρακτήρας μαχαιρώνεται μέσα από την καρδιά, βλέπετε μια κοντινή απόσταση ενός μαχαιριού που τρυπάει μια καρδιά ξυλοδαρμού. Το ίδιο με το σενάριο’s maggots και συρματόπλεγμα. Καθ ‘όλη τη διάρκεια, το Rock Group Goblin κάνει τη δική του ελαστική ρακέτα γυρίζοντας ένα θέμα Ballerina Jewel Box σε μία από τις πιο συγκλονιστικές και αξέχαστες βαθμολογίες στη φρίκη. Εσύ’ρολόι Σοσουναριά – εσείς αφή το. –κ.σολ.
77. ‘Η λήψη του Pelham One δύο τρεις’ (1974)

Μπορείτε να δείτε τα δακτυλικά αποτυπώματα του Joseph Sargent’προσαρμογή του Peter Godey’το μυθιστόρημα για τα πάντα από Σκυλιά δεξαμενής προς την Πεθαίνω δύσκολα, Αλλά πάνω απ ‘όλα, αυτό’είναι μια από τις μεγάλες ταινίες της Νέας Υόρκης. Όταν κύριε. Ο Blue (Robert Shaw) ανακοινώνει στους αναβάτες του Downtown 6 ότι αυτός και οι τρεις οπλισμένοι συνεργάτες του παίρνουν το τρένο τους και κρατώντας τους όμηρους, προτρέπει το είδος του γέλιο που μπορείτε να πάρετε μόνο στη Νέα Υόρκη. Και μόνο στη Νέα Υόρκη θα ξεδιπλώσει η πλοκή τους στα χέρια ενός αστυνομικού διαμετακόμισης όπως ο Zachary Garber (Walter Matthau). Ο φτωχός του κρεβάτι, η ντουλάπα του, και το πρόσωπο σαν ένα catcher’Το S Mitt παρέχει μια απόσπαση της προσοχής για την ερευνητική αντοχή-που αποκαλύπτεται πλήρως σε ένα από τα καλύτερα πλάνα κλεισίματος σε όλο τον αμερικανικό κινηματογράφο. -J.σι.
76. ‘Φανταστικός πλανήτης’ (1973)

Ακόμη και σε ένα χρόνο που έφερε τόσο μακρινό ναύλο όπως ο Alejandro Jodorowsky’μικρό Το Άγιο Βουνό και eiichi yamamoto’μικρό Belladonna της θλίψης, René Laloux’Το S aSplinatory ανθρώπινα δικαιώματα ξεχωρίζει. Αυτή η κινούμενη ταινία είναι παράξενα δελεαστική, και όχι μόνο επειδή τόσο τα πανύψηλα Blue Draag Humanoids όσο και τα ανθρώπινα oms κατοικίδια ζώα τους είναι συχνά uncothed. Το’S γεμάτο με παράξενα πλάσματα που μοιάζουν με καλαμάρια και η κινούμενη εικόνα είναι έντονη και άκαμπτη, αποφεύγοντας την υγρή εκφραστικότητα της ταινίας Disney. Εν τω μεταξύ, ο Alain Goraguer’Το φημισμένο σκορ jazz-funk μακριά στο παρασκήνιο, κάνοντας τη διαδικασία να μοιάζει με τη σάτιρα που μοιάζει με το Jonathan Swift. Φανταστικός πλανήτης είναι Laloux’είναι το πιο διάσημο έργο. Ο Γάλλος εμψυχωτής σκηνοθέτησε αρκετά σορτς και δύο ακόμη χαρακτηριστικά (κυρίως το 1987’μικρό Γκαντάχαρ) Πριν από το θάνατό του το 2004. -Μ.R.
75. ‘Πύλες του ουρανού’ (1978)

Ο απλούστερος τρόπος για να περιγράψουμε αυτό το πονηρά και ξεχασμένο και εκτός κόμικς Errol Morris είναι ότι’είναι ένα ντοκιμαντέρ Deadpan για τα νεκροταφεία κατοικίδιων. Αλλά αυτή η ταινία είναι τελικά για πολύ περισσότερα. Το’είναι μια ειλικρινής εξέταση των οικογενειακών κληρονομιών, γεμάτη με ζωντανά πορτρέτα για το πόσο αφελής αμερικανική αισιοδοξία τροφοδοτεί το μηχανισμό λείανσης της επιτυχίας. Και αυτό’είναι μια φέτα-ζωή που πλαισιώνεται σαν ένα έργο τέχνης, με πλάνα που είναι ακριβώς διατεταγμένα και διακοσμημένα με εντυπωσιακά στηρίγματα, και στη συνέχεια κατοικούνται από ανθρώπους που κερί σε φιλοσοφικά-όχι μόνο για τις γάτες και τα σκυλιά, αλλά για τις λεπτές διαφορές μεταξύ ζωής και θανάτου-. -Noel Murray.
74. ‘Οι διάβολοι’ (1971)

Κεν Ράσελ’Το Slasphemous Firebomb είναι το σπάνιο παράδειγμα μιας ταινίας που στην πραγματικότητα έχω καταστέλλεται από τις εξουσίες που είναι. (Η ταινία δεν εξετάστηκε δημόσια στην άκοπη της μορφή μέχρι το 2004.) Η επίθεση των καταστραμμένων και βρώμικων εικόνων είναι ο πρωταρχικός ένοχος για τους χορούς της με λογοκριτές, μεγάλο μέρος της σχετίζεται με τη Vanessa Redgrave’S Bravura Performance ως διεστραμμένη abbess που κατηγορεί τον Oliver Reed’S Playboy Priest της μαγείας. Αλλά οι πολιτικές συνέπειες της ιστορίας-μια επιθετική κριτική της διαφθοράς και της υποκρισίας μεταξύ των αυτοεπιλογέων ηθικών αρχών-είναι εξίσου επικίνδυνες. Στο Ράσελ’Το όραμα, το Celibate είναι ο αμαρτωλός και ο Libertine the Saint, μια αναστροφή τόσο προκλητική όσο η Συχνά ξεχασμένη σκηνή όπου ο Redgrave χάλια στον Χριστό’Πλευρική πληγή. -Κ.R.
73. ‘Δίκτυο’ (1976)

Σχεδόν κάθε παράλογη ιδέα που παρουσιάστηκε στο σενάριο από τη Χρυσή Εποχή του Δημιουργού Τηλεόρασης Paddy Chayefsky έχει γίνει αηδιαστικά αληθινή στην εποχή του Fox News. Ο Peter Finch και ο Faye Dunaway κέρδισαν και τα Όσκαρ για τους αντίστοιχους ρόλους τους: ένα Anchorman του οποίου η νευρική βλάβη στον αέρα (συμπεριλαμβανομένου του εικονικού “Εγώ’ως τρελός ως κόλαση, και εγώ’Δεν θα το πάρω πια!” rant) με κάποιο τρόπο τον μετατρέπει “Ο τρελός Προφήτης των Αεροπορικών”; και ένα εκτελεστικό δίκτυο Sociopath που θα κάνει τα πάντα, μέχρι και τη δολοφονία, σε βαθμολογίες χήνας. Σκηνοθεσία του Sidney Lumet και με άλλες υπέροχες παραστάσεις από τους William Holden, Robert Duvall, Ned Beatty και Beatrice Straight (που κέρδισε ένα Όσκαρ για μία σκηνή!·, Δίκτυο είναι τόσο ξεκαρδιστική όσο είναι ψυχρή. Αυτό που ξεκίνησε ως σάτιρα έχει αποδείξει ότι ήταν προφητεία. – ΑΛΑΝ ΣΕΠΙΝΒΑΛ.
72. ‘Χαστούκι’ (1977)

Αυτή η κωμωδία χόκεϊ αισθάνεται σαν το σημείο οριοθέτησης μεταξύ του Paul Newman’S Young and Beautiful Movie-Star Phase και η ξεπερασμένη (αλλά ακόμα όμορφη) φάση χαρακτήρων-ηθοποιού. Παίζει Reg Dunlop, παίκτης-προπονητής για μια αποτυχημένη ομάδα μικρού πρωταθλήματος σε μια πεθαμένη χάλυβα πόλη, ο οποίος προσπαθεί να περιορίσει τη συμμετοχή με ένα νέο και απίστευτα βίαιο στυλ παιχνιδιού-πρωτοποριακά από τους απλοϊκούς, αδίστακτους Hanson Brothers. Γράφτηκε από τον Nancy Dowd και σκηνοθεσία του George Roy Hill, Χαστούκι κλίνει ξεκαρδιστικά στις προσωπικότητες του REG και των συμπαίκτες του, με τον Newman να παίζει το ρόλο του χωρίς το παραμικρό ίχνος της ματαιοδοξίας και το μείγμα της βλακείας και της φυσικής κωμωδίας που καθιστούν αυτή την πιο αστεία αθλητική ταινία ποτέ. -ΕΝΑ.μικρό.
71. ‘Παίρνω τον Κάρτερ’ (1971)

Αυτό το ορόσημο βρετανικό εγκληματικό κτύπημα σηματοδοτεί τη στιγμή που τα σκηνικά-y-y κουζίνα-νεροχύτη δράματα της δεκαετίας του εξήντα βρετανικού κινηματογράφου πήχονται σε ένδοξο κακοήθη κακομεταχείριση. Βρίσκει τον γκάνγκστερ του Λονδίνου Michael Caine που χτυπάει σε ένα τρένο πίσω στην πατρίδα του στο Newcastle για να λύσει τον αδελφό του’S μυστηριώδης θάνατος με δηλητηρίαση από το αλκοόλ, ένα ταξίδι που τελειώνει σε σφαίρες και αίμα. Διευθυντής και σεναριογράφος Mike Hodges με βάση Παίρνω τον Κάρτερ στο Ted Lewis’S Pulp μυθιστόρημα Γρύλος’Επιστροφή στο σπίτι, Και γεμίζει την οθόνη με σκηνές γκρι, συννεφιασμένους εξωτερικούς χώρους και κακομεταχείριση της εργατικής τάξης και κάθε χαρακτήρας φαίνεται να κρατά μυστικό τραύμα. Στο κέντρο του είναι ο Caine, ο οποίος φαίνεται να ακτινοβολεί μια ανήσυχη ηρεμία που σπάει μόνο με βία. -Μ.R.
70. ‘Ο κυνηγός των ελαφιών’ (1978)

Μία από τις πρώτες αμερικανικές ταινίες που θα ρίξουν μια κρύα, σκληρά ματιά στα επακόλουθα της συμμετοχής μας στο Βιετνάμ, ο καλύτερος νικητής του Oscar του 1978 ακολουθεί ένα τρίο των εργαζομένων χάλυβα-που παίζεται από τον Robert de Niro, τον Christopher Walken και τον John Savage-που προσδίδουν στον στρατό για να πολεμήσουν στο εξωτερικό. Και οι τρεις γίνονται αιχμάλωτοι πολέμου. Δύο επιστρέφουν στο σπίτι με φυσικές πληγές και ψυχικές ουλές. Ο ένας παραμένει στη χώρα, ξαναζωντανεύοντας το p του.Ο.W. τραύμα σε νυχτερινή βάση. Μιχαήλ Κίνενο’Το S Epic θυμάται ως επί το πλείστον για τις έντονες ακολουθίες του Viet Cong που τους αναγκάζουν να παίξουν οδυνηρά παιχνίδια του “Ρωσική ρουλέτα.” Αλλά τώρα, το έβλεπε τώρα’είναι η ταινία’το πρώτο μισό που πραγματικά μένει μαζί σας, στο οποίο αυτοί οι νέοι και οι κυνηγοί τους πίνουν, παρέα, μιλούν σκατά και αφήστε χαλαρά σε ένα γάμο. Έχετε μια πραγματική αίσθηση αυτής της μικρής πόλης’s κοινότητα μπλε κολάρο και οι άνδρες’S Camaraderie, η οποία κάνει μόνο τον απότομο διακόπτη στα πεδία θανάτωσης πολύ πιο jarring (φανταστείτε να παρακολουθείτε Μικροεστιατόριο και να έχει κάποιος ξαφνικά να αλλάξει το κανάλι σε αποκάλυψη τώρα στα μισά). Ωστόσο, αυτό αντικατοπτρίζει τέλεια την αίσθηση του βίαιου αποπροσανατολισμού που περνούν όλοι οι Αμερικανοί Everyguys ‘NAM, και η αποξένωση de niro’Ο χαρακτήρας S αισθάνεται μετά την επιστροφή στο σπίτι. Αυτή ήταν και η ταινία που έδωσε στη Meryl Streep τον πρώτο της μεγάλο κινηματογραφικό ρόλο και μας έδωσε την τελευταία παράσταση του τελευταίου, Great John Cazale. -ΡΕ.φά.
69. ‘Harold και Maude’ (1971)

Μέρος μαύρη κωμωδία και μέρη οδηγός για τη ζωή, Hal Ashby’Η αγαπημένη φιλμ λατρείας αστέρια ενός χερουβικού μπουμπούκι ως Harold, ένα παιδί χωρίς κατεύθυνση προνόμιο που ξοδεύει τις μέρες του να παρευρεθεί σε ξένους’ Κηναίες και εκτέλεση ψεύτικων αυτοκτονιών για μια μακρινή μητέρα (Vivian Pickles). Γνωρίζει τον Maude (Ruth Gordon), μια ηλικιωμένη γυναίκα και συναδέλφους ενθουσιώδης κηδεία που διαθέτει μια ζέστη για τη ζωή που ο νοσηρό Harold μπορεί μόνο να ονειρευτεί. Καθώς γίνονται αδιάσπαστοι, Maude’Ο ενθουσιασμός γίνεται μολυσματικός, μετριοπαθής μόνο με υπαινιγμούς του σκληρού δρόμου’Ακολούθησε για να φτάσει στην ηλικία των 79 ετών και την πρόταση που δεν το κάνει’Δεν έχω πολύ χρόνο μπροστά της. Προβληματικά και εμπνευσμένα αφελείς, αυτό’είναι μια μαύρη κωμωδία που κοιτάζει την απελπισία στο πρόσωπο και τολμά να γελάσει. -Κ.Π.
68. ‘Η ζωή του Brian’ (1979)

© Orion Pictures/Everett Συλλογή
Αυτή η ξεχωριστή είσοδος στο Monty Python’Η φιλμογραφία S μπορεί να έχει μία από τις μεγαλύτερες τελικές σκηνές στην ιστορία κωμωδίας. Η προϋπόθεση είναι ότι ο Brian Cohen (Graham Chapman) γεννιέται σε σταθερό στην Ιερουσαλήμ, ακριβώς δίπλα σε εκείνο όπου γεννήθηκε ο Ιησούς Χριστός. Πολλή παρακολούθηση ακολουθείται και, χωρίς να δίνει το προφανές μακριά, ας’Απλώς πείτε ότι ο Brian’η μοίρα είναι’δεν διαφορετικό από τον Υιό του Θεού. Καθώς ο Eric Idle τραγουδά φημισμένα στον απρόθυμο Μεσσίας στο τέλος, “Πάντα να κοιτάς την θετική πλευρά της ζωής”; Το τραγούδι έχει γίνει από τότε ένας εθνικός ύμνος, με το Idle να το επαναλαμβάνει στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου του 2012. Όλα τα μέλη της Python είναι υπέροχα εδώ και το Sue Jones-Davies ξεχωρίζει ως Judith Iscariot. Προσέξτε για ένα καμέο από τον George Harrison, ο οποίος χρηματοδοτήθηκε Η ζωή του Brian μέσω της χειροποίητης εταιρείας ταινιών του. -Μ.R.
67. ‘Ο λυγαριά’ (1973)

Ημέρα Μαΐου, 1973: Ένας αστυνομικός λοχίας φτάνει στο απομακρυσμένο νησί της Summerisle, για να διερευνήσει ένα αγνοούμενο παιδί. Αλλά βρίσκει τον εαυτό του σε μια περίεργη παγανιστική κοινωνία όπου οι ντόπιοι χορεύουν γύρω από το Maypole, ασκούν αρχαία κελτική τελετουργία και κάνουν σεξ στα πεδία. Ο Robin Hardy έκανε Ο λυγαριά Ο τελικός εφιάλτης λαϊκών χοριο. Ο Edward Woodward είναι ο σκληρός χριστιανικός αστυνομικός, ο Aghast στο γυμνό σε αυτό το νησί. Ο Christopher Lee είναι ο ευχάριστος Λόρδος Summerisle, ο οποίος επιμένει, “Κάποιος πρέπει πάντα να παραμείνει ανοιχτός στις αναγεννητικές επιρροές.” Το’είναι μια σκοτεινή σάτιρα μετά το χίπι “Επιστροφή στη γη” Φαντασίες, όπου ο πανδοχείο είναι η Lindsay Kemp (α.κ.ένα. David Bowie και Kate Bush’Ο δάσκαλος της πραγματικής ζωής) και η κόρη του είναι Rock Muse Britt Ekland. Paul Giovanni’Η μουσική Freak-Folk έγινε μέρος της ταινίας’S Legend – Παράξενα, δεν υπήρχε επίσημο άλμπουμ soundtrack μέχρι τη δεκαετία του 1990, αλλά μελωδίες όπως “ιτιά’τραγούδι” έγινε εξαιρετικά επιρροή psyp-prog κλασικά. (Ως auteurs’ Είπε ο Luke Haines, “Κάθε βρετανική μπάντα το κάνει αχυράνθρωπος άλμπουμ.”) Αφιερώματα όπως Μεσαία Απλά επιβεβαιώστε το πρωτότυπο’τρομακτική δύναμη. Τραγουδήστε, κούκος! -R.μικρό.
66. ‘Εθνική λάμπα’το ζωικό σπίτι’ (1978)

Δείτε επίσης #rshitlist: με το Andi Star, Bharg, Shreyas Bhartiya και πολλά άλλα
Αυτή η εθνική παραγωγή λάμπα έθεσε τα slobs-vs.-Πρότυπο Snobs που θα καθόριζε μεγάλο μέρος της κωμωδίας ταινιών για τις επόμενες δεκαετίες και ήταν μακράν το καλύτερο κινηματογραφικό όχημα για τα τεράστια αλλά συγκεκριμένα κωμικά ταλέντα του τελευταίου, Great John Belushi. Ως Bluto Blutarsky, η σκληρή κατανάλωση, βρώμικη (από κάθε έννοια) μέλος της αδικαιολόγητης αδελφότητας Delta House, The The SNL Το αστέρι είναι μια τέτοια δύναμη της φύσης που μπορείτε’να βοηθήσω να το σκεφτόμαστε ως του Ταινία, παρόλο που οι συνάδελφοι Deltas Tim Matheson, Peter Riegert, και ο Tom Hulce έχουν όλους πιο εξέχοντες ρόλους. Αυτός’S τόσο χαρισματικό που, όταν ο Bluto ρωτά στη μέση μιας εμπνευσμένης ομιλίας, “Τελείωσε όταν οι Γερμανοί βομβάρδισαν το Περλ Χάρμπορ?,” Κανείς δεν θέλει να τον διακόψει για να εξηγήσει. -ΕΝΑ.μικρό.
65. ‘Ξύλο’ (1970)

FilmPubliciticityArchive/United Archives/Getty Images
Μία από τις πρώτες μεγάλες ταινίες της δεκαετίας του 1970 κοίταξε πίσω σε ένα από τα σημαντικότερα γεγονότα της δεκαετίας του 1960 – και, με τον δικό της τρόπο, στο ήθος ολόκληρης της δεκαετίας. Ο διευθυντής Michael Wadleigh οδήγησε μια ομάδα νέων κινηματογραφιστών (συμπεριλαμβανομένου ενός μωρού Martin Scorsese) στο Bethel της Νέας Υόρκης για να τεκμηριώσει το Φεστιβάλ Μουσικής και Ειρήνης του Αυγούστου 1969. Το σουτ τους ήταν σχεδόν τόσο χαοτικό όσο το ίδιο το φεστιβάλ, τρέχοντας πολλαπλές κάμερες και εκθέτοντας 50 μίλια ταινιών κατά τη διάρκεια παραστάσεων. Ωστόσο, συγκέντρωσαν εντυπώσεις και ιδέες από διοργανωτές, συμμετέχοντες και Bethel’Οι κάτοικοι που βρίσκονται εκτός από τους καλλιτέχνες όπως η Santana, η Who, η Crosby, η Stills & Nash και η Jimi Hendrix στο ύψος τους-και το αποτέλεσμα είναι ένα πορτρέτο 360 μοιρών ενός πολιτισμικού καθοριστικού γεγονότος. Το’S που συναρμολογείται με μια αμετάβλητη και ενεργειακή ενέργεια που σας έχει. Με το Altamont να πέφτει μεταξύ του ίδιου του φεστιβάλ και της ταινίας’S Release, αυτή η θρυλική ταινία συναυλιών έπαιξε ήδη, ακόμη και σε αυτές τις πρώτες προβολές, όπως η Wistful Nostalgia. -J.σι.
64. ‘Κακοήθεις’ (1971)

Κατά τη διάρκεια των δύο μηνών που διασχίζουν το 1957 και το 1958, ένας 19χρονος συλλέκτης απορριμμάτων που ονομάζεται Charles Starkweather έφερε την 14χρονη φίλη του Caril Ann Fugate σε ένα ξεφάντωμα που σκοτώνει το Heartland που άφησε 10 θάνατο και κατέλαβε τη δημόσια φαντασία. Η ιστορία υποδηλώνει ένα άλλο θρίλερ των εραστών Bonnie & Clyde, Αλλά στο πρώτο του χαρακτηριστικό, ο Terrence Malick ξεκινάει από τη δική του εικονοκλαστική κατεύθυνση, αγνοώντας το Celebrity Brouhaha να επικεντρωθεί στη σχέση μεταξύ του Kit (Martin Sheen) και του Holly (Sissy Spacek). Μικρός’s σταδιοδρομία ενδιαφέρον για τον φυσικό κόσμο δίνει Κακοήθεις Μια ονειρική, αθώα ποιότητα που έρχεται σε αντίθεση με τους τυχαία συγκλονιστικούς σπασμούς βίας. -Scott Tobias.
63. ‘Το Φάντασμα του Παράδεισου’ (1974)

Σε ένα πιο δροσερό εναλλακτικό σύμπαν, Brian de Palma’satirical riff στο το φάντασμα της όπερας Ο μύθος θα ήταν Rocky Horror Picture Show-Επίπεδο φαινόμενο μεσάνυχτα. Ο Paul Williams (ο οποίος έγραψε τα περισσότερα από τα τραγούδια για αυτό το λατρευτικό μουσικό) αστέρια ως διαβολικός παραγωγός του οποίου τα σχέδια να ανοίξει μια νέα αίθουσα συναυλιών με μια ροκ όπερα έκδοση του Φουσκωτό; Τα σχέδιά του ματαιώνονται, ωστόσο, από τον τραγουδιστή τραγουδιστή (William Finley) που στοιχειώνει τον τόπο. Ο De Palma μπορεί να ήταν νωρίς στην καριέρα του, αλλά εξακολουθούσε να απελευθερώνει το πλήρες οπλοστάσιό του από στυλιστικά κόλπα – οι οθόνες χωρίζονται σαν τρελές – και έδειξαν προθυμία να δαγκώσει σκληρά στο χέρι που τον τροφοδοτεί. -ΜΙΚΡΟ.Τ.
62. ‘Πνεύμα της κυψέλης’ (1973)

Στην ισπανική ύπαιθρο του 1940, ένα κορίτσι έξι ετών που ονομάζεται Ana (Ana Torrent) βρίσκει τον εαυτό της στοιχειωμένο από Φρανκενστάιν, μια ταινία της οποίας το νόημα αγωνίζεται να πιάσει, αλλά που φαίνεται βαθιά με τρόπους που μπορεί’δεν καταλαβαίνω. Αφού η Ana κάνει φίλους και βοηθά έναν Ρεπουμπλικανικό στρατιώτη που παίρνει καταφύγιο σε ένα καταρρέον πρόβατο, αυτή’επενδυμένος Φρανκενστάιν Με νόημα της δικής της εφεύρεσης, ενσωματώνοντας το όραμά της για ένα ευγενικό, παρεξηγημένο τέρας στην αυξανόμενη κατανόησή της για το θάνατο, την απογοήτευση και τις πρώτες αναταραχές της δυσαρέσκειας. Ρυθμίστε λίγο μετά την ολοκλήρωση του ισπανικού εμφυλίου πολέμου και την ανάβαση του Φρανσίσκο Φράνκο (και κυκλοφόρησε στο καθεστώς του Φράνκο’τα τελευταία χρόνια), ο σκηνοθέτης Victor Erice’Το διαλογιστικό, οπτικά καταπράσινο ντεμπούτο λειτουργεί τόσο ως παγκόσμια ιστορία για το τέλος της αθωότητας της παιδικής ηλικίας όσο και ως αγκαθωτή απεικόνιση του τρόπου με τον οποίο η εφησυχασμό άνοιξε την πόρτα για τον αυταρχισμό – και την επακόλουθη γενιά’υποχρέωση να το κλείσουμε ξανά. -Κ.Π.
61. ‘Αμερικανικό γκράφιτι’ (1973)

Προβλέποντας το ιξώδες κύμα νοσταλγίας λιπασμάτων που θα απορροφούσε τη δεκαετία του ’70 από το fonz έως Γράσο, Ο κινηματογραφιστής George Lucas έγραψε Αμερικανικό γκράφιτι Σχετικά με τις ευτυχισμένες ημέρες του 1962, το έτος που έγινε 18-όταν οι δροσερές γάτες θα ταξιδεύουν στη λωρίδα για να πάρουν νεοσσούς, να τραβήξουν αγώνες, να φάρσα και να μιλήσουν σκουπίδια. Ένα αιχμηρό σύνολο που περιλάμβανε τους Richard Dreyfus, Ron Howard, Harrison Ford, Cindy Williams και Paul Le Mat έφεραν τους χαρακτήρες’ Μικρή πόλη, εφηβική ennui όπως προετοιμασμένοι “Τελικά βγείτε από αυτήν την πόλη της Τουρκίας” (Χάουαρντ’Λέξεις.) Εν μέσω όλων των hi-jinks (“Το αυτοκίνητό σου’είναι πιο άσχημο από μένα,” Ο 13χρονος Mackenzie Phillips λέει), υπάρχουν επίσης στιγμές πραγματικής καρδιάς, όπως η αλληλουχία της υψηλής ταχύτητας. Επιπλέον, η ταινία μπορεί να υπερηφανεύεται για το τι λείπουν όλοι οι μιμητές: Wolfman Jack. –κ.σολ.
60. ‘Harlan County ΗΠΑ’ (1976)

Η αμεσότητα και η οικειότητα είναι κρίσιμα συστατικά σε τόσα πολλά μεγάλα ντοκιμαντέρ, αλλά η Barbara Kopple’Το ισχυρό ντεμπούτο είναι ένα masterclass για να φέρει ακροατήρια στα θέματα της’ ζει, καθιστώντας τους αγώνες τους τόσο ορατοί όσο οι δικές μας. Μας οδηγεί στις πρώτες γραμμές της τεταμένης απεργίας που διεξήχθη από τους ανθρακωρύχους του Κεντάκυ στις αρχές της δεκαετίας του 1970, όταν αντιμετώπισαν την Duke Power Company, με επικεφαλής τον τερατώδη καπιταλιστή Carl Horn. Κρατώντας κατά μέρος κλισέ σχετικά με τη ζωή της εργατικής τάξης, η ταινία αποτελεί φόρο τιμής στην έντιμη εργασία, παρουσιάζοντας την αμβλύ επιύκυνση των απλών Αμερικανών που αναγκάστηκαν να υπομείνουν επικίνδυνες συνθήκες εξόρυξης, ενώ μόλις είναι σε θέση να κρατήσουν τα κεφάλια τους πάνω από το νερό οικονομικά. Το’S ανακατεύοντας στην απλότητα του – ποτέ περισσότερο από ό, τι όταν ο ακτιβιστής και ο τραγουδοποιός Florence Reece προσφέρει μια δυναμικά σπαρτιατική παράδοση του “Σε ποια πλευρά είσαι?” – και ως πιασάρνητο ως θρίλερ μόλις αρχίσει να απειλεί τους εντυπωσιακούς εργαζόμενους’ ζει. Είδος’Η κάμερα είναι εκεί για να συλλάβει τον τρόμο και το χάος. Εκεί’λίγη αμφιβολία ποια πλευρά εσείς’θα είμαι σε αυτή τη αντιπαράθεση του Δαβίδ-και του Γολιάθ. –Tim Grierson
59. ‘Ημέρα για νύχτα’ (1973)

Ο Francois Truffaut πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της πρώιμης καριέρας του, κάνοντας ταινίες για έναν νεαρό άνδρα (Big Up Antoine Doinel!) και/ή ταινίες αφιερωμένες στην εξομοίωση των στυλ των auteur είδωλα του. Το 1973, τελικά πήρε το θέμα της ίδιας της κινητοποίησης – και μας έδωσε αυτό που μπορεί να είναι το πιο παθιασμένο, ποιητικό χρονικό της σύλληψης Magic 24 καρέ ανά δευτερόλεπτο. Ξεκινώντας με το διάσημο πυροβολισμό του γερανού, Ημέρα για νύχτα (Ο ίδιος ο τίτλος αναφέρεται σε ένα ψευδές τέχνασμα κινηματογραφικής παραγωγής) χρησιμοποιεί μια ψεύτικη ταινία για να τραβήξει πίσω την κουρτίνα για την αγωνία και την έκσταση της αφήγησης ιστοριών με κάμερα, πλήρωμα και κοκκινωπό έννοια του κινηματογράφου ως μορφή τέχνης ως μορφή τέχνης. Ωστόσο, ακόμη και όταν truffaut’Ο σκηνοθέτης Screen Ferrand αγωνίζεται να πάρει το όραμά του στην οθόνη ή να πάρει τα αστέρια του (δηλαδή Jean-Pierre Léaud και Jacqueline Bisset) για να χτυπήσουν τα σημάδια τους, η ταινία δεν αντιμετωπίζει ποτέ το τεράστιο έργο της κινηματογραφικής παραγωγής ως κάτι λιγότερο από ένα θαύμα. Το’είναι και μια έκθεση για το πώς γίνεται το κινηματογραφικό λουκάνικο και Μια επιστολή αγάπης σε εκείνους τους γενναίους ή ανόητους για να φτιάξουν ταυτόχρονα λουκάνικα. -ΡΕ.φά.
58. ‘Όσο πιο δύσκολο έρχονται’ (1972)

Ο Ιβάν (Jimmy Cliff), κανένας με όνειρα μουσικής, επιστρέφει στο Kingston ελπίζοντας να δει. Καταγράφει ένα κομμάτι reggae, ένα’S σίγουρα θα είναι ένα χτύπημα, που ονομάζεται “Όσο πιο δύσκολο πέφτουν.” Αλλά οι αυστηρές εξουσίες – η εκκλησία, οι δίσκοι jockeys, η αστυνομία – παραμένει εχθρική σε αυτό το εξωτερικό. Ο Ιβάν γίνεται παράνομος μετά τη δολοφονία ενός μπάτσου. Κατά ειρωνικό τρόπο, η φήμη τον ρουκέ. Perry Henzell’Η επαναστατική ταινία αγωνίστηκε αρχικά για να βρει ένα ακροατήριο: έπαιξε κυρίως slots μεσάνυχτα-κινηματογραφικά, ενώ οι τόνοι της απαιτούσαν υπότιτλους για αμερικανικά θέατρα. Τι δεν έκανε’Ωστόσο, η μετάφραση ήταν η μουσική reggae και η ταινία’S soundtrack – με εντυπωσιακές επιτυχίες όπως το κομμάτι τίτλου, “Πολλά ποτάμια να διασχίσουν” και “Μπορείτε να το πάρετε αν θέλετε πραγματικά” – Εισήχθη Τζαμάικα’τα μοναδικά αξιοθέατα, τους ήχους και τους ανθρώπους στον κόσμο έτοιμοι να το καταβροχθίσουν. -R.ρε.
57. ‘Οι φίλοι του Eddie Coyle’ (1973)

Ένας πραγματικός επιτάφιος για τη δεκαετία του ’70: “Αυτη η ΖΩΗ’είναι σκληρό, άντρας. Αλλά’είναι πιο δύσκολο αν εσύ’είναι ηλίθιος!” Ο Peter Yates έκανε αυτή τη μαζικά επιρροή, αντι-λαμπερή ταινία γκάνγκστερ για μικρούς ιρλανδούς απατεώνες στη Βοστώνη-παιδιά όπως ο Eddie “Δάχτυλα” Ο Coyle (Robert Mitchum), ένας παγκόσμιος χαμένος πυροβόλων όπλων, ο οποίος εκτοξεύει τις παροιμίες του δρόμου όπως, “Ποτέ μην ρωτάς έναν άντρα γιατί αυτός’βιαστικά.” Αυτοί οι ρακέτες εργάζονται σκληρές. κανείς’να τα συγκρίνει με τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Ο Yates πυροβόλησε σε τοποθεσία σε diners, μπαρ κατάδυσης, σοκάκια μπόουλινγκ, με ένα μάτι για λιπαρές τοπικές λεπτομέρειες που βασίζονται στον George V. Higgins’ μυθιστόρημα. Το αστρικό cast έχει τον Peter Boyle, τον Alex Rocco, και το σκηνικό που κλέβει τον Steven Keats ως μια κατσαρόλα Mick Jagger-esque κουκούλα σε ένα ’71 Plymouth Road Runner. Eddie Coyle ήταν η πρώτη από τις ταινίες της Ιρλανδίας της Βοστώνης – εκεί’D να είναι μερικά ακόμη από πού προήλθε – αλλά αυτό’Δεν ολοκληρώθηκε ποτέ. -R.μικρό.
56. ‘Σαρκική γνώση’ (1971)

Πολύ πριν “τοξικότητα” Έγινε ο Grist for think-piece Mill, ο σκηνοθέτης Mike Nichols έδωσε ένα από τα πιο ουσιώδη πορτρέτα των κακών ανδρών που έχουν δεσμευτεί ποτέ στο Celluloid. Εργασία από τον Jules Feiffer’S περιφρονητικό σενάριο, Jack Nicholson και “Αρθούρος” Garfunkel Play College chums Jonathan και Sandy, καθένας από αυτούς pining για όμορφα coeds και jockeying για να αποδείξει το σεξουαλικό τους swagger. Κάντιτς Μπέργκεν’Η Σούζαν γίνεται σχετικά ευαίσθητη στην άμμο’η φίλη, αλλά σύντομα, ο Jonathan την θέλει για τον εαυτό του. Αυτό θέτει σε κίνηση μια μελέτη δεκαετιών για αυτούς τους άνδρες’Η σκληρότητα, η ανασφάλεια και η ανταγωνιστικότητα, η οποία συχνά στοχεύει σε αθώες γυναίκες (συμπεριλαμβανομένης της Ann Margaret, της οποίας ο ρόλος της απέκτησε άξια για το Όσκαρ) Αρκετά για να διασχίσει τα μονοπάτια τους. Αδίστακτα ενήργησε και ασεβώς ζοφερά, Σαρκική γνώση τραβά τα σκοτεινά γέλια του από τον Jonathan και τον Sandy’S Morchedness, αυτή η δηλητηριώδης σάτιρα χαζεύοντας εύθραυστα αρσενικά egos που επικρατούσε από τις τότε-Burgeoning Women’το απελευθερωτικό κίνημα. –Τ.σολ.
55. ‘Γλυκός γλυκός’S Badass τραγούδι’ (1971)

Προς την αρχή του Melvin Van Peebles’ 1971 Η ταινία διαμαρτυρίας, ο ερμηνευτής του Sex-Show Swwet Sweetback καταλήγει να σκοτώνει ένα ζευγάρι μπάτσων όταν η βιαιότητα τους προς έναν μαύρο ακτιβιστή πηγαίνει πολύ μακριά. Αυτό θέτει τον ήρωα μας σε ένα quixotic μονοπάτι μέσα από το υπογάτα’οι άγγελοι και περισσότεροι ρατσιστές χοίροι στο δρόμο του προς την ελευθερία στο Μεξικό. Ο χαρακτήρας’Η στάση του Lone-Wolf αντικατοπτρίζει εκείνη του ίδιου του Van Peebles, ο οποίος έσπασε μια συμφωνία με την Columbia Pictures για να κάνει ένα ανεξάρτητο χαρακτηριστικό που’S RAW και Revolutionary τόσο σε μορφή όσο και σε περιεχόμενο. Κατέληξε να γίνει μια από τις πιο επιτυχημένες ταινίες indie που έγιναν ποτέ, βοήθησε να γεννήσει ένα είδος και έχει αναφερθεί από όλους από τον Huey Newton στο Spike Lee ως κινηματογραφική κλήση στα όπλα. -Κ.R.
54. ‘Η αυγή των νεκρών’ (1978)

© United Film Distribution/Everett Συλλογή
Το 1968 George Romero’μικρό Νύχτα των ζωντανών νεκρών Γέννησε τη σύγχρονη ταινία ζόμπι, ενώ αποδεικνύει, όσο τυχαία, ότι τα σμήνη των undead θα μπορούσαν να προσφέρουν μια σκοτεινή αντανάκλαση των εποχών που τους δημιούργησαν. Μια δεκαετία αργότερα, ήταν έτοιμος να αξιοποιήσει πραγματικά τις σκοτεινές, σατιρικές δυνατότητες του The Walking Dead με αυτή τη συνέχεια του τρόμου του κλασικό. Όταν ένα κουαρτέτο των επιζώντων ανακτά ένα εμπορικό κέντρο του Πίτσμπουργκ στη μέση μιας ζώνης κινδύνου ζόμπι-horde, το μετατρέπουν σε παράδεισο καταναλωτισμού, ενώ ταυτόχρονα καταβάλλουν ό, τι καλύτερο μπορούν να απομονώσουν από τον κόσμο έξω. Η επικίνδυνη ύπαρξή τους χρησιμεύει ως μια τέλεια μεταφορά για μια δεκαετία που είχε αφήσει τον ιδεαλισμό της δεκαετίας του 1960 πίσω και τα όρια των αναβρασμένων, υλιστικών απολαύσεων – αν και ο Romero δεν Doesn’Τον ακριβώς σκασμένο στα ζόμπι ή το συγκλονιστικό gore, είτε. -Κ.Π.
53. ‘Κραυγές και ψιθυρίζει’ (1972)

Ingmar Bergman’μικρό μικρό Η τιμωρία του μελόδραμα είναι λερωμένο στο αίμα των αόριστων συναισθημάτων. Οι αρχικές κάρτες τίτλου είναι έντονα κόκκινα, όπως και οι τοίχοι του 19ου αιώνα Σουηδικό κτήμα όπου μια γυναίκα, η Agnes (Harriet Andersson), πεθαίνει από καρκίνο. Οι δύο αδελφές της, η Μαρία (Liv Ullman) και ο Karin (Ingrid Thulin), περιμένουν το θάνατο, χάνοντας τους εαυτούς τους σε αναμνήσεις από προηγούμενο τραύμα. Η Μαρία θυμάται πώς η απιστία της οδήγησε τον σύζυγό της να μαχαιρώσει τον εαυτό της. Ο Karin παραδέχεται αυτοκτονικές σκέψεις, σκέπτοντας ένα περιστατικό όπου μολύνθηκε με γυαλί. Όταν η σύζυγός της την βλέπει, κηλιδώνει το αίμα στο πρόσωπό της. Αγκιστρωτής’Το S Oeuvre είναι γεμάτο με ψυχολογικά γεμάτο ναύλο, αλλά λίγοι είναι τόσο άβολα οικεία και συναρπαστικά όπως αυτό. -Μ.R.
52. ‘Dusty και Sweets McGee’ (1971)

Μιλήστε για ένα χαμένο ’70s-Cinema Gem Ripe για την Rediscovery: συγγραφέας-σκηνοθέτης Floyd Mutrux’Το Socudrama παίρνει μια συμπαθητική, αλλά σοβαρά απροσδόκητη στη ζωή του junkie, ρίχνοντας μια χούφτα πραγματικών χρηστών για να αναδημιουργήσουν σκηνές βαθμολόγησης, κλοπής και απόξεσης για να περάσουν. Μεταξύ αυτών των βινιέτρων, έχει άλλους εθισμένους να δίνουν άμεσες μαρτυρίες στην κάμερα. Όλα αυτά ζωγραφίζουν μια οδυνηρή εικόνα της ζωής του Λος Άντζελες, η οποία διπλασιάζεται ως στιγμιότυπο της ιδεαλιστικής δεκαετίας του εξήντα – ή μάλλον, σπειροειδώς προς τα κάτω – στη δεκαετία του ’70. Και η ταινία’απίστευτη χρήση του l.ΕΝΑ. Pop Radio ως μια σταθερή ελληνική χορωδία στο σχεδόν σίγουρα εμπνευσμένο Quentin Tarantino’s παρόμοιο soundtrack χρόνου κίνησης Μια φορά κι έναν καιρό… στο Χόλιγουντ. -ΡΕ.φά.
51. ‘Καραμέλας’ (1973)

Αυτή’είναι μια νοσοκόμα έκτακτης ανάγκης στο Λος Άντζελες που’για εκδίκηση, αφού η αδελφή της γαντζώ δεν θέλω να χάσει μαζί της. Εξαντλημένος με ένα τεράστιο αφρό και υψηλότερο από τα ψηλά τακούνια, ο Pam Grier μας δίνει τίποτα λιγότερο από το πρώτο μαύρο γυναικείο υπερήρωα, ανεβαίνοντας εναντίον των προπονητών, των ωθημάτων, των στραβισμένων μπάτσων και των πολιτικών που σαπίζουν την Αμερική’S Inner Cities. Με μεγάλες γροθιές, ευρεία κλωτσιές, ένα πριονισμένο όπλο αντλίας αντλίας και το μάτι με τα οποία παραδόθηκαν με αχαλίνωτο δροσερό, ο Grier έδειξε το παιχνίδι blaxploitation-flick δεν ήταν’Τ μόνο για τους άνδρες. Οι μαύρες γυναίκες θα μπορούσαν επίσης να κατεβάσουν το σύστημα. -R.ρε.
50. ‘Σπάσιμο’ (1979)

Τόσο μια αστεία όσο και μια έντονη ιστορία της ηλικίας και μια εμπνευσμένη αθλητική ταινία αουτσάιντερ, Σπάσιμο Ακολουθεί ένα κουαρτέτο φίλων που αναζητούν κατεύθυνση στη ζωή τους το έτος μετά την αποφοίτησή τους στο γυμνάσιο. Ο Dave (Dennis Christopher) είναι τόσο απελπισμένος για να ξεφύγει από την καταθλιπτική ζωή του ως “κόπτης” (Το απογοητευτικό ψευδώνυμο The Jocks στο κοντινό Πανεπιστήμιο της Ιντιάνα δίνει στους Townies) ότι αρχίζει να μιλάει, να ενεργεί και να οδηγεί σαν τους μεγάλους Ιταλούς ποδηλάτες που θαυμάζουν. Τελικά, αυτός και οι φίλοι του (συμπεριλαμβανομένου ενός νεαρού, ποτέ θερμότερου Dennis Quaid ως πικρό πρώην τέταρτο) καταλήγουν να αγωνίζονται εναντίον των αντιπάλων τους στο Little 500. Μια υπέροχη ταινία που εργάζεται σε κάθε επίπεδο, συμπεριλαμβανομένης της εξαιρετικής δουλειάς του Paul Dooley και της Barbara Barrie ως Dave’αγαπούν αλλά αμηχανία γονείς. -ΕΝΑ.μικρό.
49. ‘Πλησιάζων’ (1979)

Συλλογές συναλλαγών μέσων ενημέρωσης/Everett
Αντρέι Τάρκοφσκι’S αινιγματικό sci-fi δράμα, μια χαλαρή προσαρμογή του μυθιστορήματος Πικνίκ, είναι μια επική αναζήτηση που’τόσο πολύ για το φυσικό ταξίδι όσο και για το ψυχικό έδαφος που οι χαρακτήρες διασχίζουν. Ένας άνθρωπος γνωστός απλά ως Stalker (Alexander Kaidanovsky) καθοδηγεί δύο άνδρες-τον συγγραφέα (Anatoly Solonitsyn) και τον καθηγητή (Nikolai Grinko)-μέσα από ένα έντονο μετα-αποκάλυπτικό τοπίο που ονομάζεται Ζώνη στην αναζήτηση του δωματίου, ένα μυστηριώδες πεδίο στο οποίο τα άτομα στην οποία τα άτομα στο οποίο τα άτομα στο οποίο τα άτομα στο οποίο τα άτομα στο οποίο τα άτομα είναι άτομα στο οποίο τα άτομα στο οποίο τα άτομα στο οποίο τα άτομα στο οποίο τα άτομα είναι άτομα στο οποίο τα άτομα στο οποίο τα άτομα στο οποίο τα άτομα στο οποίο τα άτομα είναι άτομα στο οποίο τα άτομα στο οποίο τα άτομα στο οποίο τα άτομα είναι άτομα στο οποίο τα άτομα στο οποίο τα άτομα είναι’ Οι ευχές μπορούν να χορηγηθούν. Αφήστε αυτήν την ταινία’οι αργές, διαλογιστικοί ρυθμοί σας υποδηλώνουν – και την ιστορία’Η διφορούμενη παραβολή για τη θρησκεία, το θάνατο και την αναγέννηση δουλεύουν το δρόμο σας μέσα από το μυαλό και την ψυχή σας – και Πλησιάζων αναδύεται ως ένας από τον Tarkovsky’Οι πιο συγκλονιστικές μεταφορές για την ανθρωπότητα’εύθραυστη, αναζητώντας φύση. Αυτοί οι τρεις άνδρες εισέρχονται στη ζώνη πιστεύοντας ότι ξέρουν τι θα βρουν, μόνο για να έχουν καταστραφεί οι προσδοκίες τους. Όποιος συναντά Πλησιάζων θα μάθω ακριβώς πώς αισθάνονται. –Τ.σολ.
48. ‘Barry Lyndon’ (1975)

Ο Stanley Kubrick ακολούθησε τα αριστουργήματα του που καθορίζουν το zeitgeist Δρ. Παράξενη αγάπη, 2001 και Το κουρδιστό πορτοκάλι Με αυτό το William Makepeace Thackeray Adaptation – ένα λογοτεχνικό ιστορικό δράμα που με κάποιους τρόπους είναι και οι δύο του “κανονικός” και το πιο δύσκολο του. Ράιαν Ο’Ο Neal παίζει έναν ιρλανδικό Rogue που έχει μια σειρά από επεισοδιακές περιπέτειες κατά τη διάρκεια της Ευρώπης στα μέσα του 18ου αιώνα, παρατηρώντας το παράλογο του ευρωπαϊκού συστήματος τάξης από πρώτο χέρι καθώς προσπαθεί να εξασφαλίσει τη θέση του μέσα σε μια σκεπτικιστική αριστοκρατία. Οι εσωτερικοί χώροι του κεριού και οι εξωτερικοί εξωτερικοί είναι εκπληκτικά πανέμορφοι και η ταινία παίρνει το χρόνο της για να επιτρέψει στους θεατές να ζουν μέσα τους για λίγο, βιώνοντας τον πιο αργό ρυθμό και την κοινωνική αγριότητα του μακρινού παρελθόντος. -N.Μ.
47. ‘Mikey και Nicky’ (1976)

Το Paranoia και το Craven SteneSte είναι οι κινητήριες δυνάμεις αυτού του scrappy mid-’Η δεκαετία του ’70, αγκυροβολημένη από τη φαινομενική χημεία μεταξύ των αστέρων Peter Falk (Mikey, The Releven One) και του John Cassavetes (Nicky, The Wild Card). Η ταινία είναι τεχνικά ένα δράμα γκάνγκστερ, αλλά αυτό’είναι πιο καθοδηγούμενη από το χαρακτήρα από αυτή την ετικέτα: Πραγματοποιείται πάνω από μία νύχτα, καθώς οι χαρακτήρες του τίτλου φουσκώνουν γύρω από τη Φιλαδέλφεια της πόλης που προσπαθούν να αποφύγουν τον επιτυχημένο άνθρωπο που ο Nicky’είναι πεπεισμένος ότι είναι μετά από αυτόν. Η ταινία συνδυάζει τον συγγραφέα-σκηνοθέτη Elaine May’Σααρντική κωμωδία με cassavetes’ το ενδιαφέρον για την πτητική αρρενωπότητα, την εκτόξευση με την ανησυχία και την οικοδόμηση για την παραίτηση αποδοχής. Όπως και με μεγάλο μέρος του Μάιο’Η δουλειά, οι συγκρούσεις με το στούντιο οδήγησαν σε συγκρούσεις πίσω από τις σκηνές και το αποτέλεσμα την προσγειώθηκε σε σκηνοθέτη’S Jail για μια δεκαετία. Το’τώρα θεωρείται το αριστούργημά της. -Κ.R.
46. ‘Σαμπουάν’ (1975)

Η σεξουαλική επανάσταση φαινόταν ποτέ τόσο εξαντλητική (ή εξαντλημένη) όπως συμβαίνει στο Hal Ashby’Σάτυρα αργά ’60S MORES? Το’Δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι ο George Roundy-ένας κομμωτής με μοτοσικλέτα που παίζει ο συγγραφέας-παραγωγός-αστέρων Warren Beatty, που ξεχειλίζει με τη δική του φήμη ως Νέο Χόλιγουντ’S Stud-in-Residence-είναι σε θέση να πείσει πειστικά οποιονδήποτε αριθμό γυναικών Beverly Hills στο κρεβάτι. (Εννοώ, αυτό το κεφάλι των μαλλιών μόνο είναι μια κόλαση ενός αφροδισιακού!)’ο τρόπος που ο Himbo φαίνεται να είναι συνεχώς χαμένος και αποσπασματικός καθώς οι φλόγες από την κατάκτηση στην κατάκτηση, το στεγανό του τρίχας του μπαίνει στη ζώνη του σαν πυροβόλο όπλο. Η συγκίνηση έχει φύγει, εκτός από το γεγονός ότι συνεχίζεται και συνεχίζεται. Εκεί’είναι μια τέτοια νόστιμη πικρία που ο Beatty και ο Cowriter του, Robert “Κινατουν” Towne, δώστε σε αυτό μου δεκαετία φάρσα υπνοδωματίου. Μπορεί να τεθεί το 1968 την παραμονή του Νίξον’εκλογή, αλλά αυτό’είναι πολύ α ’Η ταινία Hangover της δεκαετίας του ’70, με φλόγα από την πτώση των νέων ελευθεριών. Το cast ensemble (συμπεριλαμβανομένης της Julie Christie, Goldie Hawn, Jack Warden, ενός πολύ νεαρού Carrie Fisher και Lee Grant, που κέρδισε ένα Όσκαρ) είναι Pitch-Perfect. Η ίδια η ταινία, για να παραθέσω τον Γιώργο, είναι “Υπέροχο, μωρό μου. Μόλις εξαιρετική.” -ΡΕ.φά.
45. ‘Βραχώδης’ (1976)

Ευγενική συλλογή Everett
Ο Sylvester Stallone έγραψε το σενάριο-για έναν πυγμάχο που δεν έδωσε ποτέ μια απίθανη μάχη τίτλου ενάντια στον φανταχτερό πρωταθλητή Apollo Creed (Carl Weathers)-ως βιτρίνα για μια βιομηχανία που φαινομενικά είχε ελάχιστη χρήση γι ‘αυτόν. Έγινε πολύ περισσότερο από αυτό, κερδίζοντας την καλύτερη εικόνα Όσκαρ για το 1976 (ξυλοδαρμό Όλος ο Πρόεδρος’άνδρες και Δίκτυο), μετατρέποντας το Stallone σε ένα αστέρι A-list και ουσιαστικά εφευρέθηκε το είδος του αθλητικού κινηματογράφου αουτσάιντερ όπως το γνωρίζουμε σήμερα. Μεταξύ του Bill Conti’Σκηνοθέτηση, αξιοσημείωτα σταδιακά κατάρτιση και ακολουθίες αγώνα από τον σκηνοθέτη John G. Avildsen, και Stallone’s εκπληκτικά αποτελεσματική προσέγγιση του Brando στο Στην προκυμαία, Είναι περίεργο το franchise (με τη μορφή του Θρήσκευμα ταινίες) εξακολουθεί να πηγαίνει σχεδόν 50 χρόνια αργότερα? -ΕΝΑ.μικρό.
44. ‘Απόκριες’ (1978)

Το οικόπεδο είναι απλό: ένας μάσκας ασθενής ψυχής (Michael Myers) που δολοφόνησε κάποτε την αδελφή του (στο Halloween, φυσικά) διαφεύγει για έναν ψυχικό θεσμό. Επιστρέφει στην πατρίδα του και αρχίζει να μαχαιρώνει babysitters. Η ιστορία των γυμνών οστών, μαζί με το Scream Queen/Nepo Baby Jamie Lee Curtis’ Η απόδοση των αστεριών ως Laurie Strode, έκανε την εικόνα χαμηλού προϋπολογισμού μια έκπληξη blockbuster. Η ταινία δεν εξηγεί ποτέ γιατί ο Myers ξεκινάει την εξάρτησή του – το backstory που τον αφορούσε και ο Strode ήρθε αργότερα στις συνέχειες – και αυτό’είναι η τυχαία της, σε συνδυασμό με την εικόνα’S Claustrophobic Cinematography και ο σκηνοθέτης John Carpenter’s off-kilter σκορ, που χτύπησε σε κινηματογραφιστές’ έμφυτη ευπάθεια. Τα θύματα θα μπορούσαν να είναι οποιοσδήποτε και κάτι φρικτό θα μπορούσε συμβεί σε εσάς. Η προσφυγή ήταν σαφής (λογοπαίγνιο). –κ.σολ.
43. ‘Ημέρες του ουρανού’ (1978)

Σε αυτό το μαγευτικό μελαγχολικό μελοδράμα, ο Richard Gere και ο Brooke Adams παίζουν μετανάστες εργαζόμενους που σχεδιάζουν να περάσουν έναν πεθαμένο αγρότη (Sam Shepard) από την τύχη του, αλλά ανησυχούν ότι αυτοί’Θα ξεκινήσω από το ειδυλλιακό του κτήμα αν μάθει την αλήθεια. Ο συγγραφέας-σκηνοθέτης Terrence Malick περιγράφει αυτό το τραγικό τρίγωνο αγάπης με τα λόγια μιας σκληρής εφηβικής κοπέλας (Linda Manz), που αφηγείται την ιστορία χωρίς να το καταλάβει πραγματικά. Η ταινία’S Wryly Ironic παίρνετε την απληστία, την ανάγκη και τι “παράδεισος” Πραγματικά σημαίνει υποστηρίζεται από μερικές από τις πιο οπτικά συλληφθέντες εικόνες του ‘Cinema της δεκαετίας του ’70, εποπτεύεται από τους κινηματογράφους Haskell Wexler και Néstor Almendros. Το αποτέλεσμα είναι ένα μοναδικό αριστούργημα που πήρε τόσα πολλά από τον δημιουργό του που δεν έκανε’να φτιάξω μια άλλη εικόνα για 20 χρόνια. -N.Μ.
42. ‘Γκρίζοι κήποι’ (1975)

Albert και David Maysles’ Το ντοκιμαντέρ Verité σας βάζει ακριβώς δίπλα με το Big and Little Edie Bouvier Beal. Τις περιστάσεις των Edies’ ύπαρξη όπως απεικονίζεται στο Γκρίζοι κήποι είναι συντριπτικά ζοφερά, αλλά οι Maysles (και το κοινό) είναι επίσης αιχμαλωτισμένοι από το Little Edie’το ανεπανόρθωτο πνεύμα. Οι καλοκαιρινές μόδες της, οι μουσικοί αριθμοί και οι λέξεις λεξιλογίου (βλ “αφοσιωμένος”) έχουν επιβιώσει σε παραστάσεις και παρωδίες της βασίλισσας. Είναι μια πράξη αντιμετώπισης με αυτό που είναι ουσιαστικά μια καταδικασμένη και καταχρηστική κατάσταση. Οι θλίψεις της είναι αστείες, ναι, αλλά και γεμάτες θλίψη και σε αυτή τη θλίψη είναι μια εικόνα αυτού που πολλοί πίστευαν ότι είναι μια μεγάλη αμερικανική οικογένεια σε παρακμή. -ΜΙ.Z.
41. ‘Ένα πέταξε πάνω από το κούκος’φωλιά’ (1975)

Θα μπορούσατε να το πείτε αυτό Ένα πέταξε πάνω από το κούκος’φωλιά ήταν όταν ο Jack Nicholson, ένας κορυφαίος ηθοποιός υπέροχης πολυπλοκότητας, μετατράπηκε σε “Γρύλος,” Ένα χαμόγελο, βραβευμένο με Όσκαρ αστέρι στο Χόλιγουντ’αστερισμός. Αυτή η προσαρμογή του Ken Kesey’Το 1962 ο καλύτερος πωλητής περιστρέφεται γύρω από τον Nicholson ως μικρός εγκληματίας Randle McMurphy, ο οποίος γλυκά το δρόμο του σε ψυχιατρικό νοσοκομείο του Όρεγκον για να αποφύγει να κάνει σκληρό χρόνο για επίθεση. Αυτός’S σε σχεδόν κάθε σκηνή, ξεπεράστε τη Louise Fletcher ως νοσοκόμα, γοητευτικοί συνάδελφοι όπως ο Brad Dourif και ο Danny DeVito, και ο Savvily αγαπώντας το κοινό. Ακόμα κι αν δεν το κάνει’να διερευνήσουμε τα ίδια στοιχειωμένα βάθη με τους παλιούς θριάμβους Πέντε εύκολα κομμάτια και Κινατουν, εξακολουθεί να εκπέμπει καθώς επαναστατεί εναντίον ενός συστήματος που τον συντρίβει αναπόφευκτα. -Μ.R.
40. ‘Κύριος’Κοιτάξτε τώρα’ (1973)

Ένα βρετανικό ζευγάρι (Donald Sutherland και Julie Christie) χάνει τη μοναδική κόρη τους σε ένα ατύχημα πνιγμού. Όταν πηγαίνουν στη Βενετία για να ανακουφίσουν την ενοχή τους και τη θλίψη τους, μια σειρά σειριακών δολοφονιών πιάνουν την πόλη. Τι έχει να κάνει ένα πράγμα με άλλο? Στο Nicolas Roeg’S Ψυχρό ψυχολογικό θρίλερ, αυτοί’όλα διπλωμένα στον ίδιο εφιάλτη, δεμένα μαζί με ένα κόκκινο αδιάβροχο και την ανησυχητική αλληλεπίδραση μεταξύ ενός παρελθόντος αυτού του ζευγαριού είναι πρόθυμοι να ξεχάσουν και ένα δώρο που συνεχίζει να τους θυμίζει το τραύμα τους. Όρνημα’Το S με τολμηρό συσχετιστικό στυλ επεξεργασίας αποδίδει σε μία από τις πιο καυτές σεξουαλικές σκηνές της εποχής-στην οποία μια συνεδρία που έμεινε στη συνέχεια με το ζευγάρι που βάζει τα ρούχα τους πίσω-και ένα πραγματικό καρδιακό-σταματά μιας κλιμακωτής αποκάλυψης. -ΜΙΚΡΟ.Τ.
39. ‘Η προβολή Parallax’ (1974)

Υπάρχουν ταινίες που αξιοποιούν την παράνοια της εποχής – και έπειτα εκεί’S Alan J. Πανοπλία’Η μητέρα όλων των θρίλερ συνωμοσίας, επικεντρώθηκε γύρω από έναν δημοσιογράφο (Warren Beatty) που σκοντάφτει σε ένα μυστήριο που περιλαμβάνει τη δολοφονία ενός εξέχοντος γερουσιαστών κατά τη διάρκεια μιας δημόσιας εμφάνισης. Ο δράστης ταιριάζει στο παραδοσιακό προφίλ του “μοναχικός λύκος” δολοφόνος… Μόνο αυτός φαίνεται να το ταιριάζει λίγο πολύ Καλά. Το γεγονός ότι κάθε μάρτυρας της εκδήλωσης βρίσκεται σύντομα νεκρός το κάνει πολύ πιο ύποπτο. Φρικτός’Το S Muckraker αρχίζει να τραβάει το νήμα και σύντομα ανακαλύπτει μια εταιρεία που μπορεί ή δεν μπορεί να είναι υπεύθυνη για οποιονδήποτε αριθμό εξόντων που έχουν εγκριθεί από το κράτος. Μαντέψτε ποιος έχει στόχο στην πλάτη του τώρα? Έκανε μια δεκαετία μετά την επιτροπή Warren’τα ευρήματα σχετικά με τη δολοφονία του Κένεντι και απελευθερώθηκαν την παραμονή του Watergate, αυτή η ματιά στον τρόπο με τον οποίο οι δυνάμεις που διατηρούν τη θέση τους δεν μπορούσαν να’Δεν αισθάνομαι περισσότερο από την εποχή του ή πιο σύγχρονος. Και τη σκηνή πλύσης εγκεφάλου, στην οποία ένα μπάνιο εικόνων ανακατεύει έναν πιθανό δολοφόνο’η αίσθηση του καλού, του κακού και του εαυτού, παραμένει μία από τις πιο πιο ψυχρές ακολουθίες του ’70s. -ΡΕ.φά.
38. ‘Εισαγάγετε τον δράκο’ (1973)

Λένε “ταινίες Kung Fu,” και τι’είναι η πρώτη εικόνα που έρχεται στο μυαλό? Ένας χωρίς shirtless bruce Lee, το στήθος του σκοντάφτισε και τα χέρια του σε μια θέση μάχης. Έχοντας κάνει χρόνο στην τηλεόραση ως το πράσινο hornet’S Sidekick, το κινεζικό-αμερικανικό αστέρι πήγε ανατολικά στις αρχές της δεκαετίας του 1970 για να ασχοληθεί με μια σειρά ταινιών για την εταιρεία παραγωγής Χονγκ Κονγκ Golden Harvest. Τα αποτελέσματα – Το μεγάλο αφεντικό (1971) και Γροθιές (1972) – τον έκανε ένα οικιακό όνομα σε όλη την Ασία. Το Χόλιγουντ ήθελε να δελεάσει την ήπειρο’το μεγαλύτερο αστέρι πίσω, οπότε μια ιστορία για έναν μυστικό πράκτορα που διεισδύει σε έναν κακόβουλο κακοποιό’Το τουρνουά μάχης ήταν σκόπιμο γι ‘αυτόν. Τα υπόλοιπα είναι ιστορία. Εισαγάγετε τον δράκο θα τσιμέντο Lee’Η κληρονομιά ως κάτι κοντά σε έναν πραγματικό υπερήρωα και για να δει τον άνθρωπο να αλέει δεκάδες άνδρες σε μια αναταραχή γροθιών, ποδιών, προσωπικού και nunchucks είναι να καταλάβει πώς γύρισε τις πολεμικές τέχνες σε ένα παγκόσμιο φαινόμενο. Η τελική μάχη, στην οποία ο Lee παλεύει τη μεταλλική του νίκη σε μια αίθουσα καθρέφτη, παραμένει ένα banger όλων των εποχών. -ΡΕ.φά.
37. ‘Μια γυναίκα υπό την επήρεια’ (1974)

Η πιο καταιγίδα του σκηνοθέτη John Cassavetes και την ηθοποιό Gena Rowlands’ Πολλές συνεργασίες στην οθόνη, αυτό το ηφαιστειακό δράμα παραμένει ένα από τα μεγάλα πορτρέτα της διανοητικής διαδρομής και της συζυγικής διαφωνίας. Ο Rowlands παίζει τη Mabel, μια μαμά της Νότιας Καλιφόρνιας που το κρατάει ελάχιστα μαζί, προκαλώντας τόσο τα παιδιά της όσο και τον ιδιοσυγκρασιακό της σύζυγο Nick (Peter Falk) να ανησυχεί ότι μπορεί τελικά να σπάσει ανά πάσα στιγμή. Καστανές’ ακατάστατο, θεατρικό ρεαλισμό δεν ήταν ποτέ πιο ισχυρός, επιτρέποντας στη λαμπρή σύζυγό του να εξερευνήσει όλα τα Mabel’S πόνο, σύγχυση και φλογερή ανεξαρτησία, η κάμερα προσπαθώντας απεγνωσμένα να συμβαδίσει με το αστέρι’Αμφισβήτητο απρόβλεπτο. Αλλά κάτω από αυτήν την ταινία’Το S Surface Chaos είναι μια συμπονετική, σφιχτά εστιασμένη αντανάκλαση μιας εποχής στην οποία οι γυναίκες έτρεχαν στις πατριαρχικές αυστηρότητες που τους τοποθετούνται. Ο Mabel και ο Nick αγωνίζονται τόσο βίαια γιατί, βαθιά κάτω, αγαπούν ο ένας τον άλλον τόσο εξαιρετικά – ο Rowlands και ο Falk κάνουν κάθε αγωνιώδη θύελλα και χτυπήματα που χτυπήθηκαν με οδυνηρή δύναμη. –Τ.σολ.
36. ‘Δοχείο καταφύγιο’ (1970)

Η ομορφιά των Rolling Stones προήλθε από την ηδονιστική αγκαλιά τους του βράχου’S Sex-and-Danger Ethos. Η φρίκη αυτού του ντοκιμαντέρ προέρχεται από την σαφή μάτια του για τη μπάντα’S κινητική ζωντανή δύναμη, η οποία θα μπορούσε να είναι τόσο υπνωτική όσο και τρομακτική στην έντασή της. Δοχείο καταφύγιο θυμάται καλύτερα για το φινάλε του – το θάνατο του Concertgoer Meredith Hunter στις πέτρες’ ΔΩΡΕΑΝ 1969 Εμφάνιση στο Altamont – αλλά σε όλη, τους σκηνοθέτες Albert Maysles, David Maysles και Charlotte Zwerin Craft μια συναρπαστική αίσθηση της μπάντας’S Dark Energy, η οποία πρότεινε απελευθέρωση και μηδενισμό. Και ο Μικ Τζάγκγκερ’Η τελική βολή αντίδρασης είναι στοιχειών. –Τ.σολ.
35. ‘Το παιδί της καρδιάς’ (1972)

Μπορεί μια ταινία να καλείται μια ρομαντική κωμωδία αν κάνει την ερωτευμένη να φαίνεται γελοία? Για τη δεύτερη ταινία της ως σκηνοθέτη, ο επιρροή κωμικός Elaine May έδωσε μια ανυπότακτη ανατομή αμερικανικών mores μεσαίας τάξης και τελετουργιών ζευγαρώματος, βασισμένη σε μια σύντομη ιστορία του Bruce Jay Friedman και προσαρμοσμένη από τον σεναριογράφο Neil Simon. Ο Charles Grodin είναι ξεκαρδιστικά Nebbishy, παίζοντας νεόνυμφοι που σκέφτεται ότι αυτός’Ο S βρήκε τελικά τον ψυχή του (Cybill Shepherd) ενώ στο μήνα του μέλιτος με τη σύζυγό του (Jeannie Berlin). Στην εποχή της ελεύθερης αγάπης, αυτή η δάγκωμα της κοινωνικής σάτιρας είναι εξαιρετικά πλαστογραφημένος με τον τρόπο που κάποιοι που έχουν τα δικαιολογημένα παιδιά πήραν “Εάν αισθάνεται καλά, κάντε το” Ως άδεια για να κάνουν τις γυναίκες άθλια. -N.Μ.
34. ‘Richard Pryor: Ζήστε σε συναυλία’ (1979)

Κανένας καλλιτέχνης δεν άλλαξε την τέχνη της κωμωδίας stand-up στη δεκαετία του 1970 όπως ο Richard Pryor, ο οποίος μεταμορφώθηκε από έναν δόντι Bill Cosby μιμητή την προηγούμενη δεκαετία σε ένα ταλέντο, εξίσου και φουσκωτά, εξίσου και φουσκωτά στην εξερεύνηση των κοινωνικών δεινών και των προσωπικών κονσέρβων. Η περιοδεία του 1978 αποθανατίστηκε στην ταινία από τον σκηνοθέτη Jeff Margolis, ο οποίος κατέλαβε το κόμικ στο ύψος των δυνάμεών του – και παρείχε στους καταναλωτές το λαμπρό του ‘Τα άλμπουμ της δεκαετίας του ’70 με την οπτική συνοδεία που χρειάζονταν. Ο Pryor δεν’απλά να πείτε αστεία ή αστείες ιστορίες. αυτός γίνεται Τα θέματα του υλικού του, ανθρωπομορφία σε σκύλους, άλογα, πιθήκους, ελαστικά αυτοκινήτων, παιδιά και (πιο καταστροφικά) λευκοί. Η Pauline Kael το ονόμασε “το μεγαλύτερο από όλες τις ταινίες καταγεγραμμένης απόδοσης,” Και ήταν’λανθασμένος. -J.σι.
33. ‘Σκηνές από γάμο’ (1973)

Καμία έλλειψη σεβασμού στην εξαιρετική θεατρική έκδοση 167 λεπτών που κυκλοφόρησε στα κράτη, αλλά ο Σουηδός Δάσκαλος Ingmar Bergman’Η συγκλονιστική εξερεύνηση ενός ζευγαριού που πέφτει από την αγάπη φτάνει ακόμα μεγαλύτερα ύψη στην αρχική του μορφή miniseries 281 λεπτών. Είτε έτσι είτε αλλιώς, οι Liv Ullmann και Erland Josephson φέρνουν τους δυσαρεστημένους χαρακτήρες τους, τη Marianne και τον Johan, στη ζωή, διατυπώνοντας τον πόνο και την ανάγκη δύο ανθρώπων που, ακόμη και μετά το γάμο τους, εξαπατούν και μένουν σε νέους συνεργάτες, βρίσκονται δεμένοι ο ένας στον άλλο. Ο Bergman επέστησε από τη δυσαρέσκεια που είδε γύρω του – συμπεριλαμβανομένων των δικών του αποτυχημένων σχέσεων – να πει αυτή την αόριστη αλλά ανθρώπινη ιστορία, η οποία αντιμετώπισε το διαζύγιο ως φαινόμενο ως ενθουσιασμό ως αγάπη με την πρώτη ματιά. Παρά το κακό τους’προκάλεσαν ο ένας τον άλλον, η Marianne και ο Johan έχουν έναν δύσκολο χρόνο να αφήσουν να φύγουν. Ο Bergman αναμφίβολα κατάλαβε τα περίπλοκα συναισθήματά τους από την καρδιά. –Τ.σολ.
32. ‘Η Τεξανή σφαγή με αλυσοπρίονο’ (1974)

Μια γενική ατμόσφαιρα στασιμότητας διαπερνά τον Tobe Hooper’S 1974 Χαρακτηριστικό ντεμπούτο όπως η μυρωδιά του σάπιου κρέατος. (Το σύνολο της ταινίας, που χαρακτηρίζεται από μια αφελής απερίσκεπτη’είναι πολύ από την εποχή του, επίσης, σύμφωνα με πληροφορίες, μύριζε αρκετά άσχημα.) Αυτή η ανεξάρτητη παραγωγή προσγειώθηκε σε δίσκους ακριβώς την κατάλληλη στιγμή, θέτοντας το πρότυπο για το αναδυόμενο είδος slasher με την ιστορία του για τα backwoods cannibals-με επικεφαλής τον Gunnar Hansen’S Hulking, Grotesque Leatherface – Chasing Screaming Teenagers μέσα από το East Texas Brush. Δημιούργησε επίσης ένα αρχέτυπο, με τη μορφή της Marilyn Burns’ επιθετική απόδοση ως “τελικό κορίτσι” Sally Hardestesty. -Κ.R.
31.‘Ο άνθρωπος που έπεσε στη γη’ (1976)

David Bowie’Το ντεμπούτο της ταινίας μεγάλου μήκους έφτασε σε μια κατάλληλη στιγμή για τον τραγουδιστή να παίξει κάποιον που δεν είχε αφορήσει τη ζωή στη γη, αλλά σε κίνδυνο να πέσει θύμα της βαρύτητας’τραβήξτε. Σε μια εποχή που ο Bowie ζούσε σε μια δίαιτα που αποτελείται βαριά κοκαΐνη, γάλα και μυστικιστική arcana, αυτή η ταινία Nicolas Roeg τον έριξε ως Thomas Jerome Newton, ένας εύθραυστος επισκέπτης από έναν πλανήτη που έπληξε την ξηρασία που επιδιώκει να κάνει μια περιουσία στη Γη ως μέσο για να σώσει τον οικιακό πλανήτη και την οικογένεια που άφησε πίσω. Το αρχικό υλικό, ένα μυθιστόρημα του Walter Tevis, χρησιμοποίησε την προϋπόθεση του για να διερευνήσει τον τρόπο με τον οποίο η μεγαλοφυία προσαρμόζεται από τον εθισμό και άλλες γήινες απολαύσεις. Όρνημα’Η προσαρμογή διατηρεί αυτά τα θέματα προσθέτοντας παραισθησιολογικά στρώματα που γυρίζουν ’Η Αμερική της δεκαετίας του ’70 σε μια φαντασία στην οποία το παρελθόν και το μέλλον συνεχίζουν να καταρρέουν στο παρόν, όπως φαίνεται μέσα από τα μάτια ενός πλάσματος που πιστεύει λανθασμένα’είναι μόνο ένας επισκέπτης – και όχι ένας φυλακισμένος. -Κ.Π.
30. ‘Δύο Blacktop Lane’ (1971)

Monte Hellman’Το S indie Road-Trip Classic είναι το τελικό υπαρξιακό Hot-Rod Noir, με πρωταγωνιστή δύο ροκ αστέρια σε ένα 1955 Chevy 150: Ο James Taylor είναι ο οδηγός, ο τυμπανιστής Beach Boys Dennis Wilson είναι ο μηχανικός. Αυτοί’Πραγματοποιήστε ένα ζευγάρι hippie hustlers που κυλούν σε μια νέα πόλη, κρουαζιέρα τα τοπικά σημεία μυών-αυτοκινήτου που αναζητούν κορόιδα, στη συνέχεια, κάντε κάποιο σημάδι σε μια κούρσα drag high stakes. Η Laurie Bird είναι ο hitch-hiker που παίρνουν στη διαδρομή 66. Ο Warren Oates είναι ο ξένος σε ένα GTO που μιλάει στο ταξίδι του. Σε μια τεταμένη σκηνή, ο Oates τους διασώζει από rednecks που μισεί hippie με λίγο επιφυλακτικό banter. (“Σίγουρα σας μίλησα.” “Σίγουρα σε είδε.”) Και για τους Wilson και Taylor, ήταν μια μοναδική βολή στις ταινίες, αλλά αυτοί’και οι δύο πριτσίνι. Εάν το μόνο που γνωρίζετε για το JT είναι δικό του “Γλυκό μωρό Τζέιμς” Εικόνα, το χάριτο του εδώ μπορεί να σας σοκάρει – αυτό’Δεν αποτελεί έκπληξη ο Joni Mitchell τον επισκέφθηκε στο σετ και έφυγε με τα πορτρέτα Για τα τριαντάφυλλα. Δύο Blacktop Lane αφορά τους αγώνες που κανείς δεν κερδίζει, σε έναν δρόμο που κανείς δεν δραπετεύει. -R.μικρό.
29. ‘Μέσος δρόμος’ (1973)

Δείτε επίσης το K-Drama Flashback: πέντε εικονικά τραγούδια από το «The Legend of the Blue Sea»
Ο Robert de Niro βρίσκεται σε ταινίες για τόσο πολύ καιρό’είναι εύκολο να ξεχάσετε μια εποχή που ήταν ένα σπασμένο, απρόβλεπτο, σχεδόν επικίνδυνο μαγνητικό νεαρό αστέρι. Την εισαγωγή του slo-mo στο “Αλμα’ Φλας” στο Martin Scorsese’Η ταινία S Breakthrough, που περπατάει σε ένα μπαρ με ένα κορίτσι κάτω από κάθε χέρι, είναι μία από τη δεκαετία’S πιο γαλβανιστικές στιγμές ταινιών, ξεκινώντας μια συνεργασία που πάντα βουίζει με μεταβλητότητα και εκρηκτικό δυναμικό. Ως NE’ER-DO-WELL από τις γωνίες του Scuzzier του Scorsese’S Little Italy, ο Johnny Boy Dooms Harvey Keitel’S μικρού χρόνου Hoodlum, ποιος μπορεί’να σταματήσει να του δίνει δεύτερη πιθανότητα μέχρι το χάος που τον ακολουθεί συνεχώς τελικά τους καταπίνει. -ΜΙΚΡΟ.Τ.
28. ‘Βρισκόμενος εκεί’ (1979)

© United Artists/Everett Συλλογή
Προσοχή σε έναν άγιο ανόητο. Χαλ Τάμπι’S Fable-Like Satire μας δίνει με την Chance (Peter Sellars), έναν απλό άνθρωπο που απολαμβάνει απλές απολαύσεις, δηλαδή την παρακολούθηση της τηλεόρασης και τείνει στον κηδεμόνα του’κήπος. Αυτός’σύντομα αναγκάστηκε να εκκενώσει το μακροπρόθεσμο σπίτι του και, μετά από ένα “ευκαιρία” Συνάντηση με τη λιμουζίνα ενός πλούσιου κοινωνικού (Shirley MacLaine), γίνεται ο φιλοξενούμενος και ο τελικά άρρωστος σύζυγός της (Melvyn Douglas). Η πιθανότητα ο κηπουρός τελικά γίνεται “Chauncey Gardiner,” ένα βασικό στοιχείο της Ουάσιγκτον Δ.ντο. υψηλή κοινωνία; Ο παπαγάλος του για τα τηλεοπτικά συνθήματα και οι φαντασιώσεις για τη φύτευση Rosebushes θεωρείται ως πολιτικά καταλαβαίνω λαϊκή σοφία. Ακόμα και ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών (Jack Warden) αρχίζει να αναζητά τη συμβουλή του. Ο μυθιστοριογράφος και ο σεναριογράφος Jerzy Kosinki έχει σαφώς ένα οστό για να διαλέξει με την κουλτούρα διασημοτήτων, τηλεόραση’επιρροή στην καθημερινή ζωή και τους παίκτες εξουσίας τόσο απελπισμένοι να καλούνται στο ότι αυτοί’Θα σφάλλω τα αγνοούμενα απόλυτα διανοητικά άτομα με διανοητικά αναπηρία για διανοητικότητα επιπέδου think-tank. Ωστόσο, η καλοσύνη που ο Ashby και οι Sellars – ειδικά οι Sellars – δείχνουν αυτό το χαρακτήρα αντισταθμίζει την τεράστια ποσότητα κυνισμού στην οθόνη. Η κλιμακωτή ακολουθία, που διαδραματίζεται όσο το δυνατόν πιο άνετα, εξακολουθεί να είναι αρκετό από ένα headscratcher για να προκαλέσει επιχειρήματα για το τι Ashby & Co. σήμαινε όσον αφορά το “άγιος” μέρος της εξίσωσης. Αυτό που μπορούμε να πούμε είναι ότι αυτό’είναι το είδος του τερματισμού που θα μπορούσε να έχει μόνο συνέβη στο τέλος του ’70s Κινηματογραφική εποχή, πριν από την επόμενη δεκαετία αγκώνα πράγματα όπως η απόχρωση και η ασάφεια στο περιθώριο. -ΡΕ.φά.
27. ‘Πόλεμος των άστρων’ (1977)

© Lucasfilm Ltd./Συλλογή Everett
Για το πρώτο μισό του ‘70s, το Χόλιγουντ γύρισε τα δυτικά, τη φρίκη, τις εικόνες γκάνγκστερ και σχεδόν κάθε άλλο είδος β-ταινίας σε κάτι σκοτεινά σκιασμένο και κοινωνικά συναφές. Στη συνέχεια ήρθε ο Γιώργος Λούκας με ένα γρήγορο, αίσθηση καλής επιστημονικής φαντασίας, εμπνευσμένο από τους Σαμουράς, τους υπερήρωες και τους μαχητές του Β ‘Παγκοσμίου Πολέμου. Η ιστορία του για ένα αγόρι αγροκτήματος Gung-ho που ονομάζεται Luke Skywalker (Mark Hamill), ο οποίος μαθαίνει τους τρόπους της δύναμης και βοηθά στη διάσωση του γαλαξία από μια καταπιεστική αυτοκρατορία, ξεκίνησε ένα franchise πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων και άλλαξε ολόκληρη τη βιομηχανία blockbuster,. Και όλα εξαιτίας μιας απλής ιδέας: Τι γίνεται αν κάποιος εφάρμοσε τη νοημοσύνη, τη βιοτεχνία και τον ενθουσιασμό των ταινιών τέχνης σε ψυχαγωγία με πλήθος? -N.Μ.
26. ‘Καμπαρέ’ (1972)

Από την πρώτη φορά που βλέπετε την απόκοσμη αντανάκλαση του Joel Gray’S Master of Ceremonies, το πρόσωπό του ζωγραφισμένο στα αφύσικα χρώματα ενός κλόουν, αναγνωρίζετε ότι ο Bob Fosse’Το δράμα σας σέρνει σε ένα κάτω κόσμο σε αντίθεση με οποιοδήποτε άλλο. Αν Όλη αυτή η τζαζ είναι Fosse’προσωπική εξορκισμός, Καμπαρέ είναι ο δαιμονικός του Seance, καθώς φέρνει στη ζωή τον κόσμο της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης που μολύνεται αργά από τον ναζισμό. Ο σκηνοθέτης πήρε τη σκηνική παραγωγή του 1966 με τη μουσική από τους John Kander και Fred Ebb, με βάση ένα παιχνίδι προσαρμοσμένο από τον Christopher Isherwood’S Stories και εφευρέθηκε ένα νέο πρότυπο για το Movie Musical. Η ιστορία του Sally Bowles (The Iconic Liza Minnelli) λειτουργεί σε δύο επίπεδα ύπαρξης: υπάρχει ο κόσμος του Kit Kat Club, ένα είδος περιοριστικού χώρου για τους μουσικούς αριθμούς και ο πραγματικός κόσμος του Unquote, όπου ο δροσερός ηδονισμός της Sally’Η ζωή παραχωρεί τον τρόπο φασισμού. Το’είναι μια ταινία που’S τόσο ψυχρό όσο και το toe-tapping. -ΜΙ.Z.
25. ‘Το απόγευμα της ημέρας του σκύλου’ (1975)

Στις 22 Αυγούστου 1972, τρεις ληστές τραπεζών πραγματικής ζωής προσπάθησαν να τραβήξουν μια ληστεία για να πληρώσουν για τον εγκέφαλο John Wojtowicz’εραστής’S Sex-Change Λειτουργία. Κατέληξαν να το χτυπήσουν. Ωστόσο, ο σκηνοθέτης Sidney Lumet είδε την ιστορία’S Cinematic Appeal και είχε την καλή αίσθηση να ρίξει τον Al Pacino και τον John Cazale, και τα δύο ζεστά από το νονός ταινίες, σε κορυφαίους ρόλους. Το απόγευμα της ημέρας του σκύλου Αισθάνεται σαν κάτι περισσότερο από μια ταινία Heist, δεδομένου ότι ολιστικά δείχνει όλες τις βίδες (από την πλευρά των κλεφτών και των μπάτσων), καθώς και το χάος στο σπίτι ως Pacino’χαρακτήρας’Η γυναίκα και η μητέρα συνειδητοποιούν τι’συνεχίζεται και ο εραστής του (Chris Sarandon) befuddles the fuzz. Η ένταση χτίζεται καθώς οι ληστές κερδίζουν πάνω από τους συγκεντρωμένους παρευρισκόμενους του Μπρούκλιν και γοητεύουν τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, οδηγώντας σε ένα γρήγορο, αιματηρό φινάλε. –κ.σολ.
24. ‘Touki Bouki’ (1973)

Με αυτό το πρώιμο θρίαμβο για τον αφρικανικό κινηματογράφο, ο σκηνοθέτης της Σενεγάλης Djibril Diop Mambéty εξερράγη στη διεθνή σκηνή ως μαθητής Jean-Luc Godard που έδεσε την ανήσυχη εφεύρεση και τον πειραματισμό του γαλλικού νέου κύματος σε μια περιφερειακά ειδική ιστορία του μεγάλο’amour fou. Οι νέοι εραστές του Touki Bouki, Ένας αγελάδας (Magaye Niang) με μοτοσικλέτα με ταύρο και φοιτητή (Mareme Niang) από το Dakar, έχει κουραστεί από τη ζωή στη Σενεγάλη, έτσι μαγειρεύουν τα εγκληματικά σχέδια για να συγκεντρώσουν χρήματα για να φτάσουν στο Παρίσι. Οι παράλογοι τους αγωνιστικές οδηγούν σε μια τεταμένη κούρσα από τη δικαιοσύνη, αλλά η επεισοδιακή φύση της περιπέτειας τους δίνει στην Mambéty την ελευθερία να παίζει με το χρώμα, την κίνηση και τις συμβάσεις οδικής ταινίας, προσφέροντας όλα τα ζωντανά ταξίδια της χώρας που αυτοί’είναι τόσο πρόθυμοι να αφήσω πίσω. -ΜΙΚΡΟ.Τ.
23. ‘Το τελευταίο βαλς’ (1978)

United Artists/Everett Συλλογή
“Ήταν κρίμα που ο Marty δεν ήταν’γκέι,” Ο παραγωγός και η πρώην φίλη Scorsese Sandy Weintraub φημισμένα στο Peter Biskind’ΣΕ ΧΩΡΗ 1970 Το Χόλιγουντ-όλα Εύκολοι αναβάτες, ταύροι που τρέχουν“ “Η καλύτερη σχέση που είχε ποτέ ήταν πιθανότατα με τον Robbie.” Αυτός θα ήταν ο Robbie Robertson, ο χαρισματικός frontman της μπάντας, ο οποίος ο Scorsese στοργικά μνημείε σε αυτό το μπερδεμένο ντοκιμαντέρ συναυλιών που καταγράφει την ομάδα’Τελική απόδοση. Συνδυάζοντας τις συνεντεύξεις συγκροτήματος με τα footage του Blowout 1976 Show Thanksgiving στο The Winterland Ballroom – πλήρης με σημεία επισκεπτών από τον Joni Mitchell, τον Bob Dylan, τον Neil Young, τον Van Morrison και τον Eric Clapton – Το τελευταίο βαλς isn’Μόνο ένα αφιέρωμα στο quintet της Americana, αλλά και σε μια κλασική εποχή-ροκ που σύντομα θα σαρωθεί από punk, disco και rap. Κάθε μέλος της μπάντας παίρνει λίγα λεπτά για να λάμψει (ξεκουραστείτε με ειρήνη, Rick Danko, την παράδοσή σας “Δεν έχει διαφορά” είναι συντριπτικά όμορφη), αλλά ο Scorsese’Η σαφής λατρεία για τον παλιό φίλο του Robertson είναι ορατή, δίνοντάς του το επίκεντρο τόσο στη σκηνή όσο και στα τμήματα της συνέντευξης. Ο frontman είδε το συγκρότημά του ως μυθικό. Το τελευταίο βαλς ενθαρρύνει τους θεατές να εκτυπώσουν το μύθο. –Τ.σολ.
22. ‘Ο συμμορφωμένος’ (1970)

Ευγενική συλλογή Everett
Καθ ‘όλη τη διάρκεια της καριέρας του, ο Ιταλός σκηνοθέτης Bernardo Bertolucci θα έκανε αρκετές ταινίες για τους χαρακτήρες που σάρωσε τις δυνάμεις της ιστορίας (Ο τελευταίος αυτοκράτορας, 1900) – αλλά αυτό το εκπληκτικά υποβλητικό θρίλερ για το φασισμό που κατέλαβε τη χώρα του κατά τη διάρκεια του Β ‘Παγκοσμίου Πολέμου επικεντρώνεται στις παθητικές ψυχές που το καθιστούν δυνατόν. Ως Marcello, μέλος του Μουσολίνι’S Secret Police, Jean-Louis Trintignant ISN’να παίζει έναν ένθερμο ιδεολόγο, αλλά έναν αδύναμο άνθρωπο του οποίου η αποστολή να δολοφονήσει τον πρώην καθηγητή του είναι waylaid από ένα μοιραίο ενδιαφέρον για τη σύζυγό του (Dominique Sanda). Υπάρχουν λίγες ταινίες της εποχής πιο όμορφες για να δούμε, αλλά το πραγματικό επίτευγμα του Ο συμμορφωμένος είναι πόσο καλά διερευνά τους σκοτεινούς εσωτερικούς χώρους ενός Marcello’ψυχή. -ΜΙΚΡΟ.Τ.
21. ‘Κλείστε τις συναντήσεις του τρίτου είδους’ (1977)

Ένας μικρότερος σκηνοθέτης από ό, τι ο Steven Spielberg ίσως είχε ξεπεράσει την παρακολούθησή του Σιαγόνα, Αλλά όποια πίεση αισθάνθηκε είναι εντελώς απουσιάζει στην οθόνη. Κλείστε τις συναντήσεις του τρίτου είδους είναι ένα εξαιρετικά σίγουρο και ασυνήθιστα προσεκτικό mash-up της επιστημονικής φαντασίας και οικογενειακού δράματος, μαζί του Σιαγόνα Avatar Richard Dreyfuss που επιστρέφει ως ηλεκτρολόγος μπλε κολάρο του οποίου η ζωή μεταβάλλεται άρρηκτα από μια εξωγήινη συνάντηση. Μέχρι να χτυπήσει θέατρα το φθινόπωρο του 1977, Spielberg’Ο φίλος George Lucas είχε αλλάξει το sci-fi (και τις ταινίες γενικά) για πάντα με αυτό το καλοκαίρι’μικρό Πόλεμος των άστρων. Αλλά ο Σπίλμπεργκ’S Ανακατεύοντας την εξερεύνηση των απλών ανθρώπων που συναντούν έκτακτα γεγονότα είναι το δικό του είδος συγκινητικής βόλτα: στοχαστικό, φραγκοστάφυλο, προκλητικό και δέος-εμπνευσμένο. -J.σι.
20. ‘Jeanne Dielman, 32 Quai des Commerce’ (1975)

Τον περασμένο Δεκέμβριο, το βρετανικό περιοδικό ταινιών Θέαμα και ήχος Ονομάστηκε Chantal Akerman’μικρό Jeanne Dielman Ως η μεγαλύτερη ταινία όλων των εποχών, προκαλώντας ένα κύμα πιθανών κινηματογραφικών παραγόντων για να μεταδώσει αυτό το φεμινιστικό κλασικό ASAP. Αυτό που βρήκαν ήταν ένας παραπλανητικός διαλογισμός δυόμισι ώρας σχετικά με το πώς η εργασία και η έλλειψη ευκαιριών αλέθονται στις γυναίκες’Ζει – ακόμη και ένα τόσο εργατικό όσο η Delphine Seyrig’S Dielman, μητέρα και χήρος που γυρίζει κόλπα για λίγο επιπλέον χρήματα. Η ταινία επικεντρώνεται σε τρεις ημέρες στη ζωή του Dielman, αλλά το διαρκές αποτέλεσμα είναι το πώς ο Βελγικός σκηνοθέτης χειρίζεται το χρόνο και ο χώρος διαμερισμάτων, αντλεί απίστευτη ένταση ενεργεί τόσο συνηθισμένη όσο η ξεφλούδισμα πατάτας και τα κλειδιά της τραγωδίας από μια συνηθισμένη ζωή εξαφανίζεται. -Μ.R.
19. ‘Όλη αυτή η τζαζ’ (1979)

20th Century Fox Licensing/Everett Συλλογή
Εσείς’Δ’t Διευθυντής Φορτηγών/Χορογράφος/Broadway Godhead Bob Fosse με το έγκλημα της σεμνότητας, κάτι περισσότερο από εσάς’Ο D τον κατηγόρησε ότι ήταν τεμπέλης ή δεν ενδιαφέρεται για ηδονιστικές απολαύσεις – ήταν κάποιος που έδειξε απόλυτη δημιουργική λαμπρότητα, έκαψε δεκάδες σε δεκάδες γέφυρες και καίγεται στο όνομα της ζωής. Όλη αυτή η τζαζ είναι όλα σχετικά με αυτή την ατελείωτη επιδίωξη: των γυναικών, της εργασίας, της έμπνευσης και της λήθη. Το’επίσης για το φόρο που παίρνει τον καλλιτέχνη, τους συνεργάτες του και τους αγαπημένους του. Roy Scheider’Ο S Joe Gideon εργάζεται τόσο σε μουσικό Broadway όσο και σε μια ταινία για ένα κόμικ ταυτόχρονα. (Οποιεσδήποτε ομοιότητες με το Fosse’η αρχική παραγωγή του Σικάγο ή το βιογραφικό του στο Lenny Bruce είναι, εντελώς, τυχαία συμπτωματικά.) Αυτός’είναι ένας ψέμα, εξαπάτηση, αλυσίδα καπνίσματος, χάπι γιος ενός σκύλου? Ο σκηνοθέτης γράφει ουσιαστικά την αυτοβιογραφία του στην οθόνη. Ωστόσο’να πάρει επίσης μια θεατρική μορφή βοήθησε να φέρει επανάσταση και να πιέσει τις φανταστικές του ιδιότητες ακόμη περισσότερο στο όνομα της αυτοκριτικής. Μόνο ο Fosse θα μπορούσε να έχει μετατρέψει μια αναμέτρηση για τον αυτοκαταστροφικό τρόπο ζωής του σε ένα πορτρέτο ενός καλλιτέχνη, με την Costarring Jessica Lange ως θάνατο. Και μόνο ο Fosse θα μπορούσε να μας δώσει το showstopping “Bye Bye Love” Αριθμός κλεισίματος, στον οποίο οι Scheider και Ben Vereen μοιράζονται τη σκηνή με χορευτικές αρτηρίες καθώς ο άνθρωπος μας soft-shoe ανακατεύει από αυτό το θνητό πηνίο. Αυτή η τελευταία περικοπή εξακολουθεί να αισθάνεται σαν ένα κρύο χαστούκι στο πρόσωπο. -ΡΕ.φά.
18. ‘Το μακρύ αντίο’ (1973)

Ευγενική συλλογή Everett
“Το’εντάξει μαζί μου.” Με αυτή την μουρμουρεμένη φράση-που έγινε ανάμεσα σε ρουφηξίες ενός συνεχώς παρούσα τσιγάρο-ο Phillip Marlowe (Elliott Gould) εξέφρασε την κούραση μιας γενιάς για την οποία η επιθετική είχε καταιγιστεί στον κυνισμό. Αυτός’στο μονοπάτι αυτού που υποψιάζεται ότι είναι η δολοφονία ενός παλιού φίλου, αν και αυτή η έκδοση του Raymond Chandler’Το S Gumshoe είναι ο τελευταίος άνδρας που έχει αρχίσει στο zonked-out Vipers’ φωλιάζω ‘70s Λος Άντζελες. (Αυτός’είναι σίγουρα το τελευταίο που φορούσε μια γραβάτα.) Marlowe’Το S Man-Out-of-Time Aura αντικατοπτρίζει επίσης την ταινία’S Creative Team Intergenational: Το μακρύ αντίο γράφτηκε από τον Leigh Brackett (ο οποίος προσαρμόστηκε Ο μεγάλος ύπνος για τον Bogey και τον Bacall το 1946), και σκηνοθέτησε ο Robert Altman, ο οποίος περιέγραψε την εικονοκλαστική του ανάληψη του κλασικού Antihero ως “Χατίας σε όλη τη διαδρομή.” -Κ.R.
17. ‘Ο εξορκιστής’ (1973)

© Warner Bros/Everett Συλλογή
Ακόμη και μετά από μισό αιώνα, Ο εξορκιστής παραμένει η πιο τρομακτική ταινία όλων των εποχών λόγω του τρόπου με τον οποίο η Ellen Burstyn απεικόνιζε μια μητέρα’αδυναμία. Ο χαρακτήρας της, η ηθοποιός Chris MacNeil, συνειδητοποιεί αργά την 12χρονη κόρη της (Linda Blair) Isn’απλά ενεργεί ακανόνιστα – μπορεί να κατέχει από τον διάβολο. Έτσι, ο φραγκοστάφυλος του Chris πρέπει να ξεπεράσει τον αγνωστικισμό της και να ζητήσει από τους ιερείς για βοήθεια καθώς η κόρη της γυρίζει το κεφάλι της 360 μοίρες σαν κουκουβάγια, βλήμα εμετό σούπα μπιζελιού και μαχαιρώνει τον καβάλο με έναν σταυρό. Οι ιερείς αισθάνονται εξίσου αβοήθητοι ανεξάρτητα από το πόσες φορές επαναλαμβάνουν, “Η δύναμη του Χριστού σας αναγκάζει,” και τη γέφυρα που χτίζουν μεταξύ των λειτουργιών της πίστης και της δυσπιστίας καθώς και οποιαδήποτε από τις εικόνες’s Ειδικά εφέ (τα οποία εξακολουθούν να είναι συγκλονιστικά και οπτικά εκπληκτικά) στην κατασκευή του William Friedkin’S Film Horror Ένα διαρκές, ατελείωτο κλασικό. –κ.σολ.
16. ‘αποκάλυψη τώρα’ (1979)

© United Artists/Everett Συλλογή
“Ήθελα μια αποστολή και για τις αμαρτίες μου, μου έδωσαν ένα.” Ο Francis Ford Coppola είχε αρχικά ξεκινήσει να μετατρέψει τον John Milius’ Σενάριο – το οποίο μεταβίβασε τον Joseph Conrad’S Novella Καρδιά του σκότους Στο τοπίο του πολέμου Βιετνάμ-σε ένα ντεμοντέ έπος. Αυτό που κατέληξε ήταν ένα όνειρο κινηματογραφικού πυρετού, γεμάτο με obsessives surf-ho, γυρίσματα λαγουδάκια playboy, φανταστικούς γάλλους αποικιοκράτες και Marlon Brando στο Greenface. Ο Martin Sheen λαμβάνει εντολές να πάει βαθιά στη ζούγκλα και “εξολόθρευση, με ακραίες προκατάληψη,” ένα πρώην πράσινο μπερέ που’τρελός και διαμόρφωσε τον εαυτό του θεό. Μαζί με ένα πλήρωμα σκαφών, αυτός’Θα πετάξω μερικές από τις πιο σουρεαλιστικές εικόνες για να χαρίσουμε ποτέ μια ταινία πολέμου μεγάλου προϋπολογισμού, μέχρι να φτάσει στον αδίστακτο αξιωματικό’ένωση. Και το σκατά παίρνει Πραγματικά Περίεργο. Το χάος στην οθόνη ήταν κάτι περισσότερο από ότι ταιριάζει με το χάος που συνέβαινε πίσω από τις σκηνές και ο Coppola δήλωσε ότι η ταινία δεν αφορούσε το Βιετνάμ, αυτό ήταν Βιετνάμ. Ωστόσο, παραμένει τόσο ένα ορόσημο όσο και ένα τελευταίο αεροδρόμιο του νέου ωφέλου του Χόλιγουντ, καθώς και ενσωματώνοντας ξεχωριστά την τρέλα, την ηθική ελεύθερη πτώση και τη φρίκη – το φρίκη! – της ζωής κατά τη διάρκεια του πολέμου. Και αν και αυτό’S Διατίθεται σε αρχικές και εξω-ασβεστές συνταγές, συνιστούμε θερμά το πρόσφατο “Κόβισμα Goldilocks” ως έκδοση Go-to. -ΡΕ.φά.
15. ‘Η Celine και η Julie Go Boating’ (1974)

Ο θρυλικός Γάλλος Διευθυντής Νέου Κύματος Jacques Rivette’Η πιο ευχάριστη ταινία απογειώνεται από Η Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων και ο Χένρι Τζέιμς και καταλήγει να μεταμορφώνεται σε ένα νέο είδος ταινίας που κανείς άλλος δεν μπορούσε να ονειρευτεί. Η Celine (Juliette Berto) είναι βιβλιοθήκη. Η Τζούλι (Dominique Labourier) είναι μάγος. Γίνονται ψυχολόγοι μόλις συναντηθούν σε ένα πάρκο του Παρισιού, εισέρχονται ο ένας στον άλλο’να φανταστούν και να μοιράζονται τις πιο σουρεαλιστικές φαντασιώσεις τους. Μαζί, αποτελούν τη νέα τους πραγματικότητα καθώς προχωρούν, ονειρεύονται το δρόμο τους σε μια περιπέτεια όπου διασώζουν ένα μικρό κορίτσι σε ένα στοιχειωμένο σπίτι. Η ταινία είναι μια χαρούμενη επιστολή αγάπης στην ιδέα της φιλίας ως folie a deux, Ένα περίτεχνα σταδιακό παιχνίδι και ένας μοναδικός διαλογισμός για το πώς τα ανθρώπινα όντα μπορούν να δώσουν ο ένας τον άλλον μαγικές δυνάμεις. Και παρά το χρονικό διάστημα σε 3 ώρες και 20 λεπτά, αυτό’Πάνω πολύ σύντομα. -R.μικρό.
14. ‘Γόλος’ (1977)

Γυρίστηκε με τη μόδα stop-and-start για αρκετά χρόνια, όπως επιτρέπονται οι χρόνοι και τα χρήματα, ο David Lynch’Το χαρακτηριστικό S ντεμπούτο ανακοίνωσε την άφιξη ενός πλήρως διαμορφωμένου σκηνοθέτη – που ενδιαφέρεται για να ωθήσει τους θεατές σε περίεργη επικράτεια της δικής του δημιουργίας παρά να τους συναντήσει σε γνωστό έδαφος. Ο Henry (Jack Nance) είναι ένας δειλός Everyman που ζει σε ένα Wasteland (εμπνευσμένο από Lynch’ο χρόνος που ζει σε μια αποσυντεθειμένη βιομηχανική γειτονιά στη Φιλαδέλφεια) και ποιος’είναι απολύτως απροετοίμαστος για τις ευθύνες του γάμου και της πατρότητας, και οι δύο απεικονίζονται από τον Lynch ως σκούρα κωμικούς εφιάλτες από τους οποίους ο Henry δεν μπορεί ποτέ να δραπετεύσει. Γόλος Εμφανίζει μια καθαρότητα και εμπιστοσύνη του οράματός του τώρα το κάνει να μοιάζει με ένα πηγάδι για τις ταινίες Lynch που ακολούθησαν. Τα εικαστικά του, ο επιθετικός σχεδιασμός του ήχου και ο περιστασιακός, ο υπερρεαλισμός του Homespun το έκαναν ένα λατρευτικό χτύπημα στο ύψος του κυκλώματος ταινιών των μεσάνυχτων. -Κ.Π.
13. ‘Monty Python και το Άγιο Δισκοπότηρο’ (1975)

Ο Monty Python είχε προχωρήσει με sextuple-handly κωμωδία από παλιό σχολείο, setup-and-punchline αστεία σε πιο παράξενη επικράτεια από τη στιγμή που προσπάθησαν ένα χαρακτηριστικό πλήρους μήκους με Το Άγιο Δισκοπότηρο, που έγινε θρίαμβος σε παράλογο. Στην υπερρεαλιστική επανάληψη του θρύλου του Αρθουριανού, ο ανόητος βασιλιάς (Graham Chapman) δεν έχει άλογο, αλλά ένας ληστής που χτυπάει τις καρύδες μαζί, οι κακοί ιππότες απαιτούν … ένα θάμνοι και οι σύγχρονοι ντετέκτιβ διερευνούν όλες τις ταινίες’Skrysties. Και, τουλάχιστον στο Python’η πραγματικότητα, οι Γάλλοι εξακολουθούν να είναι αγενείς. Η ταινία ήταν’T του blockbuster Οι χρηματοδότες του – Led Zeppelin, Pink Floyd και Jethro Tull’S Ian Anderson – πιθανότατα ήλπιζε, αν και η έλλειψη επιτυχίας ήταν “απλά μια πληγή σάρκας.” Θα γίνει ένα άξιο λατρευτικό χτύπημα του οποίου η κληρονομιά συνεχίζει να μεγαλώνει (ahem, Ερυθρός·. –κ.σολ.
12. ‘Όλος ο Πρόεδρος’άνδρες’ (1976)

Το’είναι επικίνδυνος να κάνει μια ταινία δραματοποιώντας ένα ιστορικό γεγονός μόλις τέσσερα χρόνια μετά από αυτό. Άλαν j. Ο Pakula όχι μόνο απέδειξε ότι μπορεί να γίνει, αλλά ότι θα μπορούσατε να το κάνετε με τρόπο που θα μπορούσε να αντέξει τη δοκιμασία του χρόνου. Γνωρίζουμε πολύ περισσότερα τώρα για το Watergate Break in από ό, τι κάναμε το 1976 όταν Όλος ο Πρόεδρος’άνδρες κυκλοφόρησε για πρώτη φορά, συμπεριλαμβανομένης της ταυτότητας του βαθύ λαιμού – και παρόλα αυτά δεν’T Σταμάτα Pakula’θρίλερ για τον Woodward και τον Bernstein’πρωτοποριακή Washington Post η έρευνα από το να είναι το αριστούργημα που προκαλεί το άγχος ότι τόσες άλλες ταινίες δημοσιογραφίας φιλοδοξούν να είναι. Ο Robert Redford (με τον υψηλό αέρα του Wasp) μετατρέπει τον Bob Woodward στο τέλειο foil για τον Dustin Hoffman’η νευρική ενέργεια ως Carl Bernstein. Μαζί, κάνουν την απάντηση στο τηλέφωνο να μοιάζει με την πιο συναρπαστική δραστηριότητα που θα πραγματοποιηθεί ποτέ στην οθόνη. Και τόσο διαχρονικό όσο αυτή η διαδικαστική δημοσιογραφία αποδείχθηκε, αυτό’είναι επίσης ένα από τα πιο πεμπτουσία ’Ταινίες της δεκαετίας του ’70 – όχι μόνο σε θέμα αλλά στην παράνοια που αποπνέει. -ΜΙ.Z.
11. ‘Εξωγήινο’ (1979)

Μετά το πλήρωμα του διαστημόπλοιου Νοστράτο αναδεύεται απροσδόκητα από τη στάση πριν από το ταξίδι τους’S Προγραμματισμένο τέλος, μόλις ξυπνούν πριν ξεκινήσει η καταγγελία. Αρέσει Σκοτεινό άστρο (Μια άλλη ταινία με Dan O’Bannon Script Credit) πριν από αυτό, Εξωγήινο προσφέρει ένα όραμα για διαστρικό ταξίδι που’s περισσότερο workaday grind από το κοσμικό θαύμα – μέχρι, δηλαδή, το πλήρωμα παίρνει έναν απροσδόκητο επιβάτη με τη μορφή ενός παρασιτικού πλάσματος. Ξεκινά με τη φωλιάστη μέσα σε ένα μέλος πριν ξεσπάσει από το στήθος του. τότε σιγά -σιγά, μεθοδικά αρχίζει να παίρνει τα άλλα. Ο χώρος, αποδεικνύεται, δεν είναι ένας τόπος που αφαιρείται από τον Δαρβινικό αγώνα. Η αντίθεση μεταξύ Εξωγήινο’S μεταλλικό, ανθρωπογενή (αν και grungy) ρύθμιση και ένα xenomorph με μια βιολογική επιταγή να σκοτώσει είναι μόνο ένα στοιχείο που’S έκανε αυτή την ταινία Ridley Scott Sear στους εφιάλτες όλων όσων το βλέπουν. (H.R. Γκαζάρι’S Creature Design – μια ανησυχητική συγκρότηση των οστών, goo και σεξουαλικών εικόνων – είναι μια άλλη.) Sigourney Weaver’Το R Ripley ξεκινά την ταινία ως μόνο ένας από τους πολλούς χαρακτήρες που απειλούνται από το πλοίο’s interloper, μέχρι το τέλος της ταινίας, αυτή’D Ασφαλίστε τη θέση της σε οποιαδήποτε λίστα sci-fi’είναι οι μεγαλύτεροι ήρωες. Η ζωή είναι για τους επιζώντες. Ακόμα και οι Xenomorphs το καταλαβαίνουν. -Κ.Π.
10. ‘Η συζήτηση’ (1974)

Στο χρόνο διακοπής μεταξύ των δύο πρώτων νονός Οι ταινίες, ο Francis Ford Coppola έκανε ένα διαφορετικό αριστούργημα, ένα που έπεσε στην παρανοϊκή διάθεση της στιγμής. Ο Gene Hackman ασχολείται με τον Harry Caul, έναν εμπειρογνώμονα επιτήρησης με έδρα το Σαν Φρανσίσκο, του οποίου η τελευταία αποστολή-παρακολουθεί ένα ζευγάρι που περπατάει μέσα από ένα πολυσύχναστο πάρκο στο κέντρο της πόλης-παρουσιάζει μια ακαταμάχητη επαγγελματική πρόκληση και απειλεί να τον τραβήξει σε ένα θανατηφόρο μυστήριο. Το’είναι ένα κομψό θρίλερ, διερευνώντας πώς οι τεχνολογικές εξελίξεις καταστρέφουν τα όρια της ιδιωτικής ζωής. και μια απεικόνιση της αποξένωσης και της αποσύνθεσης, στην οποία ο Χάρι ανακαλύπτει τα τείχη που’που ανεγέρθηκε για να προστατευθεί από τον υπόλοιπο κόσμο μπορεί, στην πραγματικότητα, να είναι παγίδα. -Κ.Π.
9. ‘McCabe και MRS. Μυλωνάς’ (1971)

Πολλοί άνθρωποι θα είχαν ρίξει μια ματιά στην πόλη εξόρυξης της Πρεσβυτεριανής Εκκλησίας και δεν θα δουν τίποτα άλλο παρά ένα σύνορο shithole. Ωστόσο, ο John McCabe βλέπει την ευκαιρία. Μαζί με μια άλλη πρόσφατη άφιξη-μια βρετανική γυναίκα που ονομάζεται Constance Miller-δημιουργεί ένα υψηλής κατηγορίας whorehouse και ανταποκρίνεται στις ανάγκες των εργαζομένων και των ντόπιων προσφοράς και ζήτησης. Το δίδυμο τους’Το επιτυχημένο επιχειρηματικό μοντέλο προσελκύει την προσοχή μιας εταιρικής εταιρείας εξόρυξης, που θέλει να τα αγοράσει. McCabe και MRS. Ο Μίλερ μειώνει την προσφορά. Τότε τα πράγματα γίνονται βίαια. Ρόμπερτ Αλτμάν’να προσπαθήσει να κάνει στα δυτικά τι έκανε για τις πολεμικές ταινίες ΠΟΛΤΟΣ είναι γεμάτο με τον σκηνοθέτη’S Signature Touches: Ένα μεγάλο σύνολο, επικαλυπτόμενο διάλογο που φαίνεται να προέρχεται από παντού ακόμα πουθενά, ένας φακός ζουμ που κινδυνεύει να μπερδεύεται με ένα peeping tom. Ωστόσο, η συνηθισμένη ασεβείς του έρχεται με έναν μοιραία που ούτε το ζευγάρι κινηματογραφικών ταινιών πραγματικής ζωής Warren Beatty και Julie Christie ούτε οι λάμψεις του funky χιούμορ μπορούν να ξεπλύνουν. Παίρνει ότι τα περισσότερα αμερικανικά είδη και λάσπουν τα νερά της (και τις εικόνες του), γιορτάζοντας μια αυτοσχέδια, αίσθηση κοινότητας πριν το αλέθουν κάτω από το περίπτερο της εγκατάστασης. Το endgame είναι είτε μια θολότητα που τροφοδοτείται με ναρκωτικά ή θάνατο. Αυτή είναι η Αμερική. -ΡΕ.φά.
8. ‘Σιαγόνα’ (1975)

Η στιγμή της Big Bang για την εποχή του Blockbuster, Steven Spielberg’Το φαινόμενο φρίκης παραμένει μια κύρια τάξη στην οικοδόμηση της αγωνίας με την παύση του κοινού’φαντασία για μια τρομοκρατία που κρύβεται ως επί το πλείστον από το θέαμα. Αλλά για πίστωση Σιαγόνα Με την άνοδο του μεγάλου προϋπολογισμού, που βασίζεται σε εφέ ψυχαγωγία είναι να χάσετε όλα τα μεγάλα γι ‘αυτό: ο σκηνοθέτης’Οι διάσημοι αγώνες με έναν μηχανικό καρχαρία τροφοδοτείται σε λαμπρή στρατηγική να πειράζουν την παρουσία ενός μεγάλου λευκού χωρίς να γυρίσουν τις παραλίες του νησιού Amity σε ένα φρικτό μπουφέ. Μέσα από πλάνα αντίδρασης με ευρύτατα μάτια, δράση εκτός οθόνης και απειλητικές χορδές του John Williams’ Το Score, ο Spielberg κάνει τα λιγότερο δαπανηρά μέρη τα πιο αποτελεσματικά, σταθερά καθιερωμένα ως ο πιο φυσικά προικισμένος διευθυντής στούντιο της γενιάς του. Ότι άλλαξε επίσης το τοπίο της κινητοποίησης και πρόσθεσε ένα άγγιγμα φόβου στις αμερικανικές διακοπές στην παραλία ήταν απλά ένα μπόνους. -ΜΙΚΡΟ.Τ.
7. ‘Οδηγός ταξί’ (1976)

Συλλογή Everett / Everett Col
Martin Scorsese’Το αριστούργημα είναι πολλά πράγματα ταυτόχρονα: μια μελέτη χαρακτήρων με εντοπισμό, ένα καταστροφικό πορτρέτο της μοναξιάς, ένα λεπτό σχόλιο για την ψυχολογική πτώση του πολέμου του Βιετνάμ, μια ταινία Grindhouse που ψεκάζει αίμα, μια τρελή κωμωδία γραφείου. (Albert Brooks’S Tom και Cybill Shepherd’ο Betsy ήταν ο Jim και ο Pam της ημέρας τους.) Πάνω απ ‘όλα, αυτό’ένα στιγμιότυπο της Νέας Υόρκης στην αστική του κόλαση Nadir, πυροβόλησε κατά τη διάρκεια του φημισμένα καλοκαίρι του 1975, εν μέσω μιας απεργίας απορριμμάτων, των αστυνομικών διαμαρτυριών και της κρίσης του προϋπολογισμού ( “Ford στο City: Drop Dead” Ο τίτλος χτύπησε το Νέα Υόρκη Daily News Αυτή η πτώση). Σκόρδο’Η εικόνα S διαθέτει τόσο άψογη τυποποίηση όσο και εσείς-εκείνο. Και ο Robert de Niro’Η απόδοση ως διαταραγμένη Cabbie Travis Bickle εξακολουθεί να είναι μία από τις πιο φρικιαστικές του. -J.σι.
6. ‘Κινατουν’ (1974)

Υπάρχουν πολλές ταινίες για το Χόλιγουντ, αλλά λίγοι συλλαμβάνουν την αρχική αμαρτία του Λος Άντζελες με ακρίβεια από το δέρμα ως ρωμαϊκή Polanski’S Neo-Noir, που βρίσκεται στη δεκαετία του 1930 που σπάει ανοιχτό LA’και η γη για να αποκαλύψει το ανθρώπινο βέβαιο που το οδηγεί. Γράφτηκε από τον Robert Towne, η ταινία ακολουθεί τον Jack Nicholson’S Jake Gittes, ένα ιδιωτικό μάτι σε αυτό που πιστεύει ότι είναι μια απλή υπόθεση εξαπάτησης-συζύγου. Αντ ‘αυτού, αυτός’Σέρθηκε στον σκληρό κόσμο της πολιτικής του Λος Άντζελες, ακολουθώντας τη δελεαστική αλλά μυστηριώδη Evelyn Mulwray (Faye Dunaway), των οποίων τα μυστικά είναι πολύ πιο σκούρα από οτιδήποτε θα μπορούσε να φανταστεί. Ο Towne και ο Polanski χρησιμοποιούν το έγκλημα του τρόπου με τον οποίο η πόλη που προκαλείται από την ξηρασία εισήγαγε το νερό μέσω κακής λήψης μέσων ως ένας τρόπος για να αναλύσει τη σήψη που έρχεται μαζί με την απληστία. Οι εικόνες αισθάνονται σπασμένες, ο σκληρός φωτισμός που σχετίζεται με το noir που δίνει τη θέση του σε σχεδόν καταπιεστικό φως. Το’είναι μια ταινία που σε αφήνει να νιώθεις icky – όπως οι καλοί τύποι δεν μπορούν ποτέ να κερδίσουν. Και αυτό’είναι μόνο η πρόθεση. -ΜΙ.Z.
5. ‘Ο Νονός’ (1972)

Αν αυτός’γεννήθηκε σε άλλη οικογένεια, ίσως ο Μιχαήλ’Η ζωή θα είχε αποδειχθεί διαφορετικά. Αλλά αυτός’είναι ένα corleone, και εκεί’είναι μόνο ένα μονοπάτι για αυτόν. Τα τελευταία 50 χρόνια, το εκπληκτικό πρώτο κεφάλαιο στο Francis Ford Coppola’Το ανεξίτηλο έπος μαφίας έχει δοθεί με κάθε υπερθετικό. (Η ταινία’τόσο θρυλικό είναι κατασκευή μετατράπηκε σε πλούσιο paramount+ miniseries.) Και όμως, μπορεί να μην είστε προετοιμασμένοι για την Steely Brilliance του Al Pacino’η παράσταση ως Michael, ένας άνθρωπος που επιμένει στην αληθινή αγάπη του Kay (Diane Keaton) ότι αυτός’μικρό τίποτα Όπως τα άλλα μέλη της φυλής του. Ωστόσο, εκεί, παρασύρεται από την εξουσία και την υποχρέωση, αποκαθιστώντας το Corleone’s στέκεται όταν ο αγαπημένος του πατέρας Vito (Marlon Brando) πυροβολείται από τους εχθρούς τους. Από αυτό το σημείο, Ο Νονός’Τα θέματα και οι ιδέες έχουν απορροφηθεί πλήρως στον πολιτισμό – τόσο πολύ ώστε ακόμη και εκείνοι που δεν έχουν δει ποτέ αυτό το εργοστάσιο να τα γνωρίζουν από την καρδιά. Αλλά κοιτάξτε πέρα από την συχνά παραδοθείσα (και ακόμα εξαιρετική) εξερεύνηση της σκοτεινής πλευράς του αμερικανικού ονείρου και εσείς’θα ανακαλύψω ένα θεαματικά διασκεδαστικό, ηθικά σοβαρό, θλιβερό αστείο δράμα εγκληματικότητας που’είναι επίσης ένα από τα πιο ψυχρά sagas που έγιναν ποτέ. Παράλληλα με τους μελλοντικούς τιτάνες όπως ο James Caan και ο Robert Duvall, ο Pacino ήταν ένας σχετικός άγνωστος εκείνη την εποχή, αλλά εδώ έφυγε για πάντα το σημάδι του στον αμερικανικό κινηματογράφο. Τα ακροατήρια αναποδογυρίζονταν καθώς παρακολούθησαν τον Μιχαήλ’τρομακτική ανάληψη στο θρόνο, ενώ ταυτόχρονα συναρπαστικό για να γίνουν μάρτυρες μιας από αυτή τη χώρα’είναι οι μεγαλύτεροι ηθοποιοί που ανακοινώνουν την άφιξή του. –Τ.σολ.
4. ‘Νάσβιλ’ (1975)

Από τις πιστώσεις ανοίγματος-σοφούχου στο πανταχού παρόντα για το shilling “Πάρτι αντικατάστασης” υποψήφιος Hal Philip Walker, Robert Altman’Το Mid-Career Masterpiece είναι για την πώληση της Αμερικής, με τη διατομεακή έλξη της φήμης, των χρημάτων, του φύλου και της πολιτικής στη σκηνή της Country Music’κεφάλαιο. Το’όλα τα ψιθυριστά σύγχρονα – ιδιαίτερα το “Twirlers του Τενεσί,” Σχολικές φρουρές χρωμάτων με χαρούμενα περιστρεφόμενα μπλουζάκια σε σχήμα όπλου. Μεταξύ των συμμαχικών σημαιών και των φυλετικών κακοποιών, υπάρχουν επίσης πολλοί άλλοι σκανδάλες. Αλλά λίγο αισθάνεται δωρεάν στο Joan Tewkesbury’πρισματικό σενάριο. Και αν είναι’Είναι δύσκολο να διακρίνουμε την παρωδία από την ειλικρίνεια στη μουσική, να πιστέψουμε τους ηθοποιούς τραγουδοποιού, συμπεριλαμβανομένων των Ronee Blakely, Karen Black και Keith Carradine (Who Who’Δ Διάγραμμα με το soundtrack’μικρό “Το’είναι εύκολο”·. Σε 180 λεπτά, με δύο περίπου δωδεκάδες σημαντικούς χαρακτήρες, αυτό’είναι ένα αριστούργημα της αφηγηματικής συμπίεσης που αξίζει μια μίνι σειρά. – Θα έρθει ο Ερμής
3. ‘Δολοφόνος προβάτων’ (1978)

Milestone Film & Video/Everett Συλλογή
Ο Charles Burnett πυροβόλησε την ταινία του ορόσημο Δολοφόνος προβάτων Ως φοιτητής της UCLA – όπου βρισκόταν σε μια ομάδα μαύρων κινηματογραφιστών που ο μελετητής Clyde Taylor αργότερα Lionized ως L.ΕΝΑ. Εξέγερση – και τελείωσε ως μέρος του κυρίου του’διατριβή. Τον πυροβόλησε στο Stark αλλά θαυμάσιο ασπρόμαυρο κινηματογραφικό και επικεντρώθηκε στο πιο εύθραυστο οικόπεδα: Stan, που παίζεται από τον ηθοποιό χαρακτήρα Henry G. Sanders, εργάζεται σε ένα σφαγείο, μια δουλειά που τον αφήνει λίγη ενέργεια για να φροντίσει μια αγαπημένη αλλά απογοητευμένη γυναίκα που παίζει ο τελευταίος ηθοποιός Kaycee Moore και τα δύο παιδιά τους. Μια χούφτα σκηνές σπρώχνει την ταινία 80 λεπτών προς τα εμπρός, συμπεριλαμβανομένης μιας ακολουθίας όπου ο Sanders και ο φίλος του Eugene (Eugene Cherry) προσπαθούν να βγάλουν τους συνεργάτες τους σε ένα πολύ αναγκαίο ημερήσιο ταξίδι στο The Racetrack, μόνο για το αυτοκίνητό τους να σπάσει το μέσο του δρόμου. Όμως, ο Burnett ενδιαφέρεται λιγότερο για τη συμβατική αφήγηση από το να απεικονίσει την πατρίδα του Watts, μια κοινότητα της εργατικής τάξης που εξακολουθεί να έχει σπαστεί από τις ταραχές του 1965 και να πολυσύχναστε με εφευρετικά παιδιά, κουρασμένους αλλά αποφασισμένοι ενήλικες και περιστασιακά μικροσκοπικά έγκλημα. Αποθηκεύει το πλαίσιο με μη εκπαιδευμένους ηθοποιούς που απομακρύνονται από τη γειτονιά, οδηγώντας σε φημισμένες στιγμές, όπως ένα μπούσελ αγοριών που πηδούν σε διαμερίσματα με λίγη φροντίδα στον κόσμο, κάνοντας διασκέδαση και παίζουν από σχεδόν τίποτα παρά πνεύμα. -Μ.R.
2. ‘Στενές σέλες’ (1974)

Στο Βιετνάμ/Watergate Hangover της δεκαετίας του 1970, κάθε κίνηση που έκανε η Αμερική έμοιαζε με την τελευταία πράξη ενός απελπισμένου άνδρα. Αλλά ο Mel Brooks δεν έκανε’Δεν με νοιάζει αν ήταν η πρώτη πράξη του Henry V. Η παρωδία του των Δυτικών είναι ένα επαναστατικό burlesque του u.μικρό. Ιστορία, παρουσιάζοντας την Παλαιά Δύση ως εκδήλωση ρατσιστών, βαρόνων ληστών, νιβίτς, μισών πτερυγίων, Dimwits και Μεθοδιστών. Ο Cleavon Little είναι ο Black Bart, ο νέος Αφροαμερικανός Sherriff στην πόλη Rock Ridge. Ο Gene Wilder είναι ο εβραϊκός του καουμπόη, το παιδί του Waco. Μαζί, σκοντάφτουν σε όλο τους πιο αγαπημένους μύθους της αμερικανικής εξαιρετικά. Αυτός ήταν ο Richard Pryor’για πρώτη φορά σε συγγραφείς’ δωμάτιο, όπου δημιούργησε σε μεγάλο βαθμό Bart. Το πάθος του κατοικίδιων ζώων, ωστόσο, ήταν ο Alex Karras’ Strongman Thug Mongo. (Ήταν ο Pryor που μας έδωσε “ΜΟΝΟ ΜΟΝΟ ΜΟΝΟ ΠΙΝΑΚΟ ΣΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ.”) Madeline Kahn – ένας τραγουδιστής βιρτουόζος που’D έκανε το ντεμπούτο της στο Broadway Φιλί με Κέιτ -Παίζει το Seductress Saloon Saloon Lili Von Shtupp, με την τραγική θρήνο της, “Εγώ’κουρασμένος.” Ο Brooks ήταν ήδη ένας θρύλος κωμωδίας, από το κλασικό της τηλεόρασης Η εκπομπή σας για εκπομπές, Αλλά αυτό είναι πραγματικά όπου κέρδισε τη δάφνη του (και πλούσια χειραψία). Σχεδόν 50 χρόνια αργότερα, Στενές σέλες εξακολουθεί να είναι το εκρηκτικό καραμέλα του Κινηματογράφου της δεκαετίας του ’70. -R.μικρό.
1. ‘Ο νονός Μέρος ΙΙ’ (1974)

Το’είναι η de facto απάντηση στο “Ποιες συνέχειες είναι τόσο καλές ή καλύτερες από τα πρωτότυπα?” Και μια από τις λίγες παρακολούθησης σε μια ταινία που κέρδισε το Όσκαρ που θα καταλήξει επίσης στο βραβείο καλύτερης εικόνας. Να σκεφτεί κανείς τον Francis Ford Coppola’S Συνέχεια του Saga Corleone ως απλά ένα “Μέρος II,” Ωστόσο, είναι να δώσουμε τόσο την ταινία όσο και τον δημιουργό της Short Shrift. Ο συγγραφέας-σκηνοθέτης Wasn’Δεν θέλει ακόμη και να κάνει μια συνέχεια καθόλου στο χτύπημα του. Παίρνει τόσο μεγάλη πίεση από τους παραγωγούς του και το στούντιο για να επαναλάβει την επιτυχία της ταινίας του γκάνγκστερ που του δόθηκε ουσιαστικά μια προσφορά που μπορούσε’Τ… Λοιπόν, ξέρετε. Ευτυχώς, είχε ένα άσσο επάνω στο μανίκι του. “Εγώ’να παίξω με την ιδέα να φτιάξουμε μια ταινία για έναν άνθρωπο και τον γιο του και προσπαθώντας να συγκρίνουν τις ιστορίες τους όταν και οι δύο ήταν στην ίδια ηλικία,” Είπε ο Coppola πριν από αρκετά χρόνια. “Ήταν ακριβώς αυτή η ιδέα που είχα επιπλέει γύρω … εντελώς εκτός από το πρώτο νονός ταινία. Αλλά σκέφτηκα ότι θα μπορούσε να λειτουργήσει για αυτό.”
Αυτό που κατάφερε να επιτύχει ο σκηνοθέτης με τη διασύνδεση των ιστοριών του νεαρού Don Corleone (που παίζεται από τον Robert de Niro) που αναζητούσε την τύχη του στις αρχές της δεκαετίας του 1900 και ο παλαιότερος Michael Corleone (Al Pacino) ενοποιώντας την αυτοκρατορία του στα τέλη της δεκαετίας του 1950, δεν είναι τίποτα λιγότερο από θαυματουργό. Βλέπουμε τις αρχές του τι θα γίνει μια εγκληματική δυναστεία, που σχηματίζεται από τους μετανάστες ως μέσο προστασίας και κοινοτικής ενίσχυσης. Βλέπουμε επίσης τι’Το S συνέβη σε εκείνη τη δυναστεία, καθώς ο σημερινός φορέας Corleone κατεβαίνει στην παράνοια και κλείνει τον εαυτό του από τον κόσμο γύρω του. Και εκεί που αφήνουμε και τις δύο ιστορίες, με έναν πατριάρχη να έρχεται σπίτι σε ένα εορταστικό δείπνο και ο άλλος εντελώς μόνος, καθισμένος στην κορυφή ενός βασιλείου σκόνης, λέει τόσο πολύ για το έθνος μας’S έρχεται σε σύγκρουση χαρακτήρα όπως έκανε το πρωτότυπο για το αμερικανικό πείραμα.
Όπως το πρώτο νονός, Μέρος II προσφέρει απίστευτες παραστάσεις (κυρίως ο Lee Strasberg’S Wily Hyman Roth και John Cazale, του οποίου ο Fredo είναι ιδιαίτερα σπασμωδικός αυτή τη φορά), αξέχαστες σκηνές ειρωνείας και βίας, μια αφθονία των γραμμών που μπορούν να αναφερθούν (“Εμείς’είναι μεγαλύτερος από εσάς.μικρό. ατσάλι”·. Αυτό που θυμάσαι περισσότερο, ωστόσο, είναι ο τρόπος με τον οποίο καταγράφει το χάσμα μεταξύ του αισιόδοξου “έπειτα” Και η κυνική, καυστική του αναλάβει “τώρα.” Μια φορά κι έναν καιρό στην Αμερική, ένας άνθρωπος έκανε ό, τι έπρεπε να φροντίσει την οικογένειά του. Μια γενιά αργότερα, ένας άνθρωπος θα σκότωσε τους συγγενείς του για να προστατεύσει την οικογένεια “επιχείρηση.” Τα κοστούμια είχαν ζητήσει επανάληψη και συνέχεια. Αντ ‘αυτού, ο Coppola τους έδωσε ένα έπος σε μινιατούρα, και μια μεγάλη αμερικανική τραγωδία γραπτή μεγάλη στο αίμα και τα δάκρυα. -ΡΕ.φά.
- Αλ Πατσίνο
- Bruce Lee
- Burt Reynolds
- Ταινίες λατρείας
- Francis Ford Coppola
- John Belushi
- Marlon Brando
- Martin Scorsese
- Μελ Μπρουκς
- Παύλος Νιούμαν
- Ρίτσαρντ Πριόρ
- Ρόμπερτ Αλτμάν
- Robert de Niro
- Στίβεν Σπίλμπεργκ
- Σιλβεστερ Σταλονε
- η μπάντα
- Οι Ραρόνες
- Warren Beatty
- Ξύλο



