Περίληψη του άρθρου: Το φύλο παίζει ρόλο στην έλλειψη στέγης?

Τα άτομα με άστεγους παρουσιάζουν υψηλά ποσοστά νοσηρότητας και θνησιμότητας, αλλά οι μελέτες συχνά περιλαμβάνουν χαμηλές αναλογίες γυναικών συμμετεχόντων. Αυτό το άρθρο στοχεύει στον προσδιορισμό των συσχετισμών της έλλειψης στέγης χωριστά για τους άνδρες και τις γυναίκες που χρησιμοποιούν προγράμματα τροφίμων χωρίς Φρανσίσκο ως δείγμα. Η μελέτη διαπίστωσε ότι πάνω από το ήμισυ των γυναικών και σχεδόν τα τρία τέταρτα των ανδρών ανέφεραν έλλειψη στέγης κατά το προηγούμενο έτος. Για τις γυναίκες, η λευκή φυλή, η νεότερη ηλικία, η μη ζούσε με ανήλικα παιδιά, η συμμετοχή στο σεξουαλικό εμπόριο και η πρόσφατη φυλάκιση συνδέονταν έντονα με την έλλειψη στέγης. Μεταξύ των ανδρών, η βαριά χρήση αλκοόλ, η χρήση ναρκωτικών, τα χρόνια που πέρασαν στο Σαν Φρανσίσκο και το μηνιαίο εισόδημα συνδέονταν έντονα με την έλλειψη στέγης. Τα αποτελέσματα υποδηλώνουν ότι τα πρότυπα στέγασης και οι ισχυρότερες συσχετίσεις της έλλειψης στέγης διαφέρουν ανά φύλο, υπογραμμίζοντας την ανάγκη για ξεχωριστούς χαρακτηρισμούς και παρεμβάσεις για τους άνδρες και τις γυναίκες.

Λέξεις -κλειδιά: Ανισότητες, άστεγοι, φυλάκιση, γυναίκες.

1. Ποια είναι τα βασικά ευρήματα της μελέτης?

Τα βασικά ευρήματα περιλαμβάνουν:

• Πάνω από το ήμισυ των γυναικών και σχεδόν τα τρία τέταρτα των ανδρών ανέφεραν έλλειψη στέγης κατά το προηγούμενο έτος.
• Για τις γυναίκες, η λευκή φυλή, η νεότερη ηλικία, η μη ζούσε με ανήλικα παιδιά, η συμμετοχή στο σεξουαλικό εμπόριο και η πρόσφατη φυλάκιση συνδέονταν έντονα με την έλλειψη στέγης.
• Μεταξύ των ανδρών, η βαριά χρήση αλκοόλ, η χρήση ναρκωτικών, τα χρόνια που πέρασαν στο Σαν Φρανσίσκο και το μηνιαίο εισόδημα συνδέονταν έντονα με την έλλειψη στέγης.
• Τα πρότυπα στέγασης και οι συσχετίσεις της έλλειψης διαφέρουν με βάση το φύλο.

2. Γιατί είναι σημαντικό να εξεταστεί το φύλο κατά τη μελέτη της έλλειψης στέγης?

Είναι σημαντικό να εξεταστεί το φύλο κατά τη μελέτη της έλλειψης στέγης επειδή το φύλο είναι ένας από τους ισχυρότερους παράγοντες πρόβλεψης της κακής υγείας μεταξύ των άστεγων ενηλίκων. Η έλλειψη στέγης αποτελεί επίσης παράγοντα κινδύνου για μολυσματικές ασθένειες όπως ο ιός HIV μεταξύ των άποτων γυναικών. Με την κατανόηση της δυναμικής στέγασης ξεχωριστά για άνδρες και γυναίκες, οι παρεμβάσεις και οι υπηρεσίες μπορούν να προσαρμοστούν για να αντιμετωπίσουν τις συγκεκριμένες ανάγκες και προκλήσεις που αντιμετωπίζουν κάθε φύλο.

3. Πώς προσλήφθηκε το δείγμα για τη μελέτη?

Το δείγμα για τη μελέτη προσλήφθηκε από προγράμματα δωρεάν τροφίμων του Σαν Φρανσίσκο που παρείχαν περισσότερα από 100 γεύματα την ημέρα. Οι ερευνητές προσέγγισαν άτομα που παρακολούθησαν τα προγράμματα τροφίμων κατά τις πρωινές ώρες των ημερών πρόσληψης και τους κάλεσαν να συμμετάσχουν στη μελέτη. Όλα τα άτομα ήταν επιλέξιμα για συμμετοχή και μια ομάδα προσλήψεων κινητής τηλεφωνίας διεξήγαγε την πρόσληψη.

4. Ποιος ήταν ο ορισμός της πρόσφατης έλλειψης στέγης που χρησιμοποιήθηκε στη μελέτη?

Ο ορισμός της πρόσφατης έλλειψης στέγης που χρησιμοποιήθηκε στη μελέτη βασίστηκε σε προηγούμενη έρευνα για τους άστεγους και ορίστηκε ως ύπνος στο δρόμο/σε δημόσιο χώρο ή διανυκτερεύσεις σε ένα άστεγο καταφύγιο ανά πάσα στιγμή τους τελευταίους 12 μήνες.

5. Ποιοι παράγοντες συνδέονταν έντονα με την έλλειψη στέγης μεταξύ των γυναικών?

Παράγοντες που συνδέονται έντονα με την έλλειψη στέγης μεταξύ των γυναικών περιελάμβαναν λευκή φυλή, νεότερη ηλικία, μη ζούσαν με ανήλικα παιδιά, συμμετέχοντας σε σεξουαλικό εμπόριο και πρόσφατη φυλάκιση. Ωστόσο, σε προσαρμοσμένη ανάλυση, μόνο η φυλάκιση διατήρησε την ισχυρή ένωση.

6. Ποιοι παράγοντες συνδέονταν έντονα με την έλλειψη στέγης μεταξύ των ανδρών?

Παράγοντες που συνδέονται έντονα με την έλλειψη στέγης μεταξύ των ανδρών περιλάμβαναν βαριά χρήση αλκοόλ, χρήση ναρκωτικών, χρόνια ζωής στο Σαν Φρανσίσκο και μηνιαίο εισόδημα. Ωστόσο, σε προσαρμοσμένη ανάλυση, μόνο χρόνια που ζούσαν στο Σαν Φρανσίσκο και το μηνιαίο εισόδημα διατηρούσαν μια ισχυρή ένωση.

7. Ποιος ήταν ο σκοπός της πρόσληψης συμμετεχόντων από δωρεάν προγράμματα τροφίμων?

Οι συμμετέχοντες προσλήφθηκαν από δωρεάν προγράμματα τροφίμων για να αποκτήσουν ένα δείγμα άπορων ατόμων που διατρέχουν κίνδυνο για έλλειψη στέγης. Χώροι όπως τα καταφύγια και η στέγαση χαμηλού εισοδήματος που παραδοσιακά αντλούν μεγάλο αριθμό άστεγων ατόμων θα προκάλεσαν μια μελέτη που βασίζεται στη στέγαση, οπότε οι ερευνητές επέλεξαν δωρεάν προγράμματα τροφίμων ως τοποθεσίες πρόσληψης.

8. Πώς προέκυψαν οι ενώσεις και τα συμπεράσματα από τα δεδομένα?

Οι ενώσεις και τα συμπεράσματα προέκυψαν από τα δεδομένα χρησιμοποιώντας δοκιμές Rao-Scott Chi-square, αναλογίες πιθανότητας και διαστήματα εμπιστοσύνης. Χρησιμοποιήθηκε πολλαπλή λογική παλινδρόμηση για ταυτόχρονη προσαρμογή ανεξάρτητων μεταβλητών για τον προσδιορισμό του μεγέθους του αποτελέσματος και της μεταβλητότητας σε κάθε εκτίμηση.

9. Γιατί είναι απαραίτητο να αναπτυχθούν ξεχωριστές παρεμβάσεις για άνδρες και γυναίκες που αντιμετωπίζουν έλλειψη στέγης?

Είναι απαραίτητο να αναπτυχθούν ξεχωριστές παρεμβάσεις για άνδρες και γυναίκες που αντιμετωπίζουν έλλειψη στέγης επειδή τα πρότυπα στέγασης και οι συσχετισμοί της έλλειψης στέγης διαφέρουν ανά φύλο. Με την προσαρμογή των παρεμβάσεων στις συγκεκριμένες ανάγκες και περιστάσεις κάθε φύλου, είναι πιο πιθανό να αναπτυχθούν και να εφαρμοστούν αποτελεσματικές λύσεις μπορούν να αναπτυχθούν και να εφαρμοστούν αποτελεσματικές λύσεις.

10. Ποιες είναι οι συνέπειες των ευρημάτων της μελέτης?

Τα ευρήματα της μελέτης υποδηλώνουν ότι οι άστεγες παρεμβάσεις και υπηρεσίες πρέπει να χαρακτηρίζονται και να αναπτυχθούν ξεχωριστά για άνδρες και γυναίκες. Με την κατανόηση των διαφόρων παραγόντων και των μοντέλων στέγασης που επηρεάζουν κάθε φύλο, μπορούν να δημιουργηθούν στοχοθετημένες παρεμβάσεις για την αντιμετώπιση των μοναδικών αναγκών τους και τη βελτίωση των αποτελεσμάτων.

Το φύλο παίζει ρόλο στην έλλειψη στέγης?

12. Robertson MJ, Clark RA, Charlebois ED, et al. HIV Seroprevalence μεταξύ άστεγων και οριακά στεγασμένων ενηλίκων στο Σαν Φρανσίσκο. Είμαι δημόσια υγεία. 2004 · 94 (7): 1207-1217. [Ελεύθερο άρθρο του PMC] [PubMed]

Τα πρότυπα στέγασης και οι συσχετισμοί της έλλειψης στέγης διαφέρουν ανά φύλο μεταξύ ατόμων που χρησιμοποιούν προγράμματα τροφίμων χωρίς ελεύθερα τρόφιμα του Σαν Φρανσίσκο

Τα άστεγη άτομα παρουσιάζουν υψηλά ποσοστά νοσηρότητας και θνησιμότητας, ωστόσο πολλές μελέτες άστεγων περιλαμβάνουν μικρά ποσοστά γυναικείων συμμετεχόντων. Επομένως, επιδιώξαμε να καθορίσουμε χωριστά συσχετισμούς της έλλειψης στέγης για άνδρες και γυναίκες σε δείγμα ατόμων που επισκέπτονται δωρεάν προγράμματα τροφίμων. Μεταξύ Αυγούστου 2003 και Απριλίου 2004, 324 άτομα προσλήφθηκαν από προγράμματα τροφίμων ελεύθερων τροφίμων του Σαν Φρανσίσκο και ερωτήθηκαν σχετικά με τη στέγαση, τα κοινωνικοδημογραφικά, την υγεία, τη χρήση ναρκωτικών, το σεξουαλικό εμπόριο και τη φυλάκιση. Πάνω από το ήμισυ των γυναικών και σχεδόν τα τρία τέταρτα των ανδρών ανέφεραν έλλειψη στέγης κατά το προηγούμενο έτος. Μεταξύ των γυναικών, της λευκής φυλής, της νεότερης ηλικίας, της μη ζουν με ανήλικα παιδιά, η εμπλοκή του σεξουαλικού εμπορίου και η πρόσφατη φυλάκιση συνδέονταν έντονα με την έλλειψη στέγης. Ωστόσο, μόνο η φυλάκιση διατήρησε την ισχυρή συσχέτιση στην προσαρμοσμένη ανάλυση (OR = 7.16, CI = 3.83-13.4). Μεταξύ των ανδρών, της βαριάς χρήσης οινοπνεύματος, της χρήσης ναρκωτικών, των ετών που αφιερώθηκαν στο Σαν Φρανσίσκο και το μηνιαίο εισόδημα συνδέονταν έντονα με την έλλειψη στέγης. Ωστόσο, μόνο χρόνια που ζουν στο Σαν Φρανσίσκο (OR = 0.28, CI = 0.19-0.42) και το μηνιαίο εισόδημα διατηρούσε ισχυρή συσχέτιση στην προσαρμοσμένη ανάλυση (OR = 0.27, CI = 0.13-0.57). Τα πρότυπα στέγασης και οι ισχυρότερες συσχετίσεις της έλλειψης στέγης μεταξύ ατόμων που επισκέπτονται δωρεάν προγράμματα τροφίμων διαφέρουν ανά φύλο. Αυτά τα αποτελέσματα υποδεικνύουν την ανάγκη να χαρακτηρίσουν την έλλειψη στέγης και να αναπτυχθούν αποτελεσματικές παρεμβάσεις άστεγους ξεχωριστά για τους άνδρες και τις γυναίκες.

Λέξεις -κλειδιά: Ανισότητες, άστεγοι, φυλάκιση, γυναίκες.

ΙΣΤΟΡΙΚΟ

Η διαβίωση χωρίς καταφύγιο αυξάνει τους κινδύνους για την υγεία, 1 μειώνει την προσωπική ασφάλεια, 2, 3 και οδηγεί σε υψηλότερα ποσοστά νοσηρότητας και θνησιμότητας από ό, τι στον γενικό πληθυσμό. 4 – 6 Προγνωστικοί παράγοντες της έλλειψης στέγης εφαρμόζονται συχνά σε όλα τα άτομα, αλλά πολλές ερευνητικές μελέτες μεταξύ των άστεγων και των οριακά στεγασμένων περιλαμβάνουν χαμηλές αναλογίες γυναικών. Οι γυναίκες που αφορούν συγκεκριμένες γυναίκες επιβεβαιώνουν ότι το φύλο είναι ένας από τους ισχυρότερους παράγοντες πρόβλεψης της κακής υγείας μεταξύ των άστεγων, 7 και ότι η έλλειψη στέγης αποτελεί παράγοντα κινδύνου για μολυσματικές ασθένειες όπως ο HIV μεταξύ των άποτων γυναικών. 8, 9 Οι διακρίσεις των φύλων είναι επομένως ένα σημαντικό θέμα κατά τον χαρακτηρισμό της έλλειψης στέγης, την ανάπτυξη παρεμβάσεων που βασίζονται σε ασταθή στέγαση και την παροχή υπηρεσιών στους φτωχούς και οριακά στεγασμένους.

Αναγνωρίζοντας μια εξαιρετική ανάγκη για υπηρεσίες που απευθύνονται σε άπορους γυναίκες, 8, καθώς και την ανάγκη για προσπάθειες πρόληψης που αντιμετωπίζουν δομικές εκτιμήσεις όπως η έλλειψη στέγης, 10 αναζητήσαμε καλύτερη κατανόηση της δυναμικής στέγασης μεταξύ ατόμων που χρησιμοποιούν προγράμματα τροφίμων χωρίς Φρανσίσκο. Σκοπεύαμε ιδιαίτερα να αντιμετωπίσουμε την πιθανότητα ότι τα αποτελέσματα των μελετών που διεξάγονται μεταξύ των φτωχών και των οριακά στεγασμένων ατόμων μπορεί να επηρεαστούν έντονα από μεγάλο αριθμό ανδρών που επηρεάζουν δυσανάλογα τους μέσους όρους του πληθυσμού. Για το σκοπό αυτό, προσδιορίσαμε τα πρόσφατα πρότυπα στέγασης και συσχετίζονται χωριστά η έλλειψη στέγης για άνδρες και γυναίκες.

Μέθοδος

Η πρόθεση της τρέχουσας μελέτης ήταν να στρατολογηθεί ένα αναπαραγώγιμο δείγμα ατόμων με κίνδυνο για έλλειψη στέγης. Επειδή οι χώροι που παραδοσιακά αντλούν μεγάλο αριθμό άστεγων ατόμων (Ε.σολ., καταφύγια και στέγαση χαμηλού εισοδήματος) θα προκάλεσε μια μελέτη βασισμένη στη στέγαση, στρατολογήσαμε συμμετέχοντες από δωρεάν προγράμματα τροφίμων. Από τον Αύγουστο του 2003 έως τον Απρίλιο του 2004, μια ομάδα προσλήψεων κινητής τηλεφωνίας πλησίασε άτομα στα προγράμματα δωρεάν τροφίμων του Σαν Φρανσίσκο που παρέχουν περισσότερα από 100 γεύματα την ημέρα (πέντε τοποθεσίες). Όλα τα άτομα που παρακολούθησαν το πρόγραμμα διατροφής κατά τις πρωινές ώρες των ημερών πρόσληψης ήταν επιλέξιμα και προσκλήθηκαν να συμμετάσχουν σε δραστηριότητες μελέτης έρευνας. Οι συμμετέχοντες στη μελέτη υποβλήθηκαν σε διαδικασία συγκατάθεσης, δοκιμή HIV και συνέντευξη 30 λεπτών σχετικά με τη στέγαση, τα κοινωνικοενεργοποιημένα χαρακτηριστικά, τη χρήση ναρκωτικών, το σεξουαλικό εμπόριο και το ιστορικό φυλάκισης. Οι συμμετέχοντες ολοκλήρωσαν τα τυποποιημένα ερωτηματολόγια που έχουν χορηγηθεί σε ερευνητές και επιστράφηκαν 15 $. Το πρωτόκολλο αυτό διεξήχθη με την έγκριση του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια, της Επιτροπής Ανθρώπινης Έρευνας του Σαν Φρανσίσκο.

Η εξαρτημένη μεταβλητή για την τρέχουσα μελέτη, πρόσφατη έλλειψη στέγης, βασίστηκε σε προηγούμενη έρευνα άστεγης 2, 5, 11-14 ετών και ορίστηκε ως ύπνος στο δρόμο/σε δημόσιο χώρο ή δαπάνες σε ένα άστεγο καταφύγιο οποτεδήποτε τους τελευταίους 12 μήνες. Η τρέχουσα χρήση ναρκωτικών ορίστηκε ότι έχει ξεσπάσει, καπνίσει ή εγχύσει ηρωίνη, ρωγμή ή μεθαμφεταμίνες τις τελευταίες 30 ημέρες. Εγκρίθηκαν η φυλάκιση και το σεξουαλικό εμπόριο για το προηγούμενο έτος. Η βαριά χρήση αλκοόλ θεωρήθηκε σύμφωνα με το Εθνικό Ινστιτούτο Οδηγιών για το Αλκοόλ και τον Αλκοολισμό 15 και ορίστηκε ότι έχει περισσότερα από 7 και 14 ποτά την εβδομάδα για γυναίκες και άνδρες αντίστοιχα. Σκοπός αυτής της μελέτης ήταν η αντιμετώπιση της στέγασης και των συναφών παραγόντων μεταξύ βιολογικών ανδρών και γυναικών. Δεδομένου ότι τα άτομα με τρανσέξουαλ βιώνουν κοινωνικές και θεσμικές δυνάμεις που διατηρούν τις διακρίσεις, 16 που καθιστούν δύσκολη την αναζήτηση κοινωνικών υπηρεσιών ή νομικής βοήθειας, 17 δημιουργούν μοναδικά προβλήματα υγείας, 16 και οδηγούν σε διαφορετικές ανάγκες από ό, τι τα άτομα που δεν μεταφέρουν, 18 συσχετισμοί στέγασης μεταξύ των διαγονιδιακών ατόμων θα εξεταστούν και αναφέρονται ξεχωριστά.

Τα δεδομένα ήταν διατομεακά σε φύση, επομένως οι συσχετίσεις εκτιμήθηκαν χρησιμοποιώντας δοκιμές Rao-Scott Chi-square, καθώς και αναλογίες πιθανότητας και διαστήματα εμπιστοσύνης για τον προσδιορισμό του μεγέθους του αποτελέσματος καθώς και της ποσότητας της μεταβλητότητας σε κάθε εκτίμηση. Τα συμπεράσματα βασίστηκαν στην ταυτόχρονη προσαρμογή για ανεξάρτητες μεταβλητές χρησιμοποιώντας πολλαπλή λογιστική παλινδρόμηση και ομαδοποίηση με χώρο πρόσληψης. Χρησιμοποιήθηκε μια σταδιακή προσέγγιση με βάση τις συστάσεις των Hosmer και Lemeshow 19, στις οποίες οι διμερές προγνωστικοί παράγοντες με ένα Π-τιμή 0.25 ή λιγότερα συμπεριλήφθηκαν στο αρχικό μοντέλο πολλαπλών μεταβλητών και εξαλείφθηκαν οι μεταβλητές κατά σειρά τους Π-τιμές, μέχρι να έχουν όλες οι εναπομείναντες εκτιμήσεις παραμέτρων Π-τιμές μικρότερες από 0.05. Η πολυπαταλλότητα μεταξύ επεξηγηματικών μεταβλητών εξετάστηκε χρησιμοποιώντας έναν παράγοντα πληθωρισμού ανοχής και διακύμανσης στον οποίο χρησιμοποιήθηκαν οι προβλεπόμενες πιθανότητες που προκύπτουν από το αρχικό μοντέλο logistic. 20

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ

Το ποσοστό πρόσληψης από τα προγράμματα τροφίμων δωρεάν του Σαν Φρανσίσκο ήταν 97%, με αποτέλεσμα 45 γυναίκες και 279 άνδρες συμμετέχοντες. Το σαράντα ένα τοις εκατό των συμμετεχόντων ήταν μη λευκής φυλής/εθνικότητας και περισσότερο από το 20% δεν αποφοίτησε από το γυμνάσιο. Η μέση ηλικία ήταν 44 χρόνια για τις γυναίκες και 45 χρόνια για τους άνδρες (Π = 0.31); Το μεσαίο μηνιαίο εισόδημα ήταν 443 $ για τις γυναίκες και 585 $ για τους άνδρες (Π = 0.36), σε σύγκριση με το μέσο μηνιαίο εισόδημα των 5.002 $ για το Σαν Φρανσίσκο’Γενικός πληθυσμός. 21 Το σεξουαλικό εμπόριο αναφέρθηκε από το 14% των γυναικών και το 18% των ανδρών (Π = 0.55), ενώ η χρήση ναρκωτικών έγχυσης αναφέρθηκε από το 13% των γυναικών και το 21% των ανδρών (Π = 0.17). Λίγο περισσότερο από το ήμισυ των ανδρών και των γυναικών ανέφεραν βαριά κατανάλωση. Η κατοικία σε ξενοδοχείο κατοχής ενός δωματίου (SRO) αναφέρθηκε εξίσου από το φύλο και υπήρξε μια μέτρια τάση για περισσότερους άνδρες από τις γυναίκες να αναφέρουν ότι ήταν άστεγοι κατά το παρελθόν έτος (Πίνακας 1). Μεταξύ των ατόμων που δεν ανέφεραν νύχτες που κοιμούνται στο δρόμο ή σε καταφύγιο, το 7% (όλα τα αρσενικά) ζούσε με τουλάχιστον ένα άλλο άτομο. Μεταξύ εκείνων που είχαν ζήσει στη δική τους κατοικία, το 50% των γυναικών και το 34% των ανδρών το ανέφεραν ως τη μόνη πηγή καταφυγίου τους κατά τη διάρκεια του έτους (Π = 0.06).

ΤΡΑΠΕΖΙ 1

Πηγές στέγασης κατά τους τελευταίους 12 μήνες μεταξύ των χρηστών των προγραμμάτων τροφίμων δωρεάν του Σαν Φρανσίσκο, 08/03-04/04

Πηγή κατοικίας	Θηλυκός n = 45	Αρσενικός n = 279	Rao-scott chi-square
Δικό του σπίτι ή διαμέρισμα	40%	22%	0.002
Ο δρόμος ή άλλος δημόσιος χώρος	36%	51%	0.06
Καταφύγιο αστέγων	29%	45%	0.20
Ξενοδοχείο κατοχής ενός δωματίου	47%	47%	0.99
Φίλος’τόπος	29%	35%	0.53
Συγγενής’τόπος	16%	16%	0.96

Η έλλειψη στέγης βιώθηκε από το 53% των γυναικών κατά τη διάρκεια του περασμένου έτους. Μεταξύ των γυναικών μόνο, οι μη προσαρμοσμένες αναλύσεις έδειξαν ότι οι πιθανότητες να είναι άστεγοι κατά τη διάρκεια του προηγούμενου έτους ήταν σημαντικά υψηλότερες μεταξύ των λευκών ερωτηθέντων, εκείνους που ανέφεραν το σεξουαλικό εμπόριο και εκείνους που είχαν φυλακιστεί ή φυλακή κατά το προηγούμενο έτος. Οι πιθανότητες έλλειψης στέγης ήταν σημαντικά χαμηλότερες μεταξύ των γυναικών μεγαλύτερες από τον πληθυσμό διάμεσο και όσοι ζουν με ανήλικα παιδιά (Πίνακας 2). Σε προσαρμοσμένη ανάλυση, μόνο η φυλάκιση διατήρησε την ισχυρή του σύνδεση με την έλλειψη στέγης για τις γυναίκες.

Πίνακας 2

ΣΥΝΔΕΣΕΙΣ μεταξύ της εμπειρίας της έλλειψης στέγης και των χαρακτηριστικών της μελέτης μεταξύ των χρηστών των προγραμμάτων τροφίμων δωρεάν του Σαν Φρανσίσκο, 08/03-04/04

Χαρακτηριστικό γνώρισμα	Θηλυκός (n = 45)			Αρσενικός (n = 279)
	n (%)	Μη προσαρμοσμένες αποδόσεις (95% CI)	Προσαρμοσμένες αποδόσεις (95% CI)	n (%)	Μη προσαρμοσμένες αποδόσεις (95% CI)	Προσαρμοσμένες αποδόσεις (95% CI)
Ηλικία ≥ Μέσος πληθυσμός	Διάμεσος 44.2	0.35 (0.13-0.94)	Διάμεσος 44.7	0.79 (0.48-1.28)
Λευκός αγώνας	26 (58%)	2.09 (1.08-4.06)	163 (59%)	1.35 (0.87-2.09)
Μέσα μηνιαίο εισόδημα ≥ Πε πληροφορία μέσος όρος	Μέσα 443 $	0.43 (0.15-1.29)	Μέσα 585 $	0.27 (0.13-0.53)	0.27 ♂ (0.13-0.57)
Οποιαδήποτε ανήλικα παιδιά που ζουν μαζί σας τώρα	5 (11%)	0.21 (0.06-0.75)	3 (1%)	**
Χρόνια που αφιερώθηκαν στο Σαν Φρανσίσκο ≥ Πε πληροφορία μέσου	Μέση 9 χρόνια	0.34 (0.10-1.17)	Μέση 6 χρόνια	0.26 (0.16-0.42)	0.28 ♂ (0.19-0.42)
Αποφοίτησε γυμνάσιο	37 (82%)	0.70 (0.10-4.93)	207 (74%)	0.79 (0.55-1.12)
HIV θετικό Serostatus	3 (7%)	**	35 (13%)	0.18 (0.05-0.60)
Πρόσφατη χρήση υπηρεσιών ψυχικής υγείας	8 (21%)	0.89 (0.34-2.35)	58 (27%)	0.56 (0.24-1.29)
Σεξουαλικό εμπόριο τους τελευταίους 12 μήνες	6 (14%)	6.47 (1.34-31.27)	47 (18%)	1.93 (0.76-4.83)
Φυλακισμένος τους τελευταίους 12 μήνες	12 (27%)	7.16 (3.83-13.4)	7.16 ♀ (3.83-13.4)	116 (42%)	1.53 (0.76-3.08)
Χρήση κοκαΐνης κρακ τις τελευταίες 30 ημέρες	12 (27%)	1.94 (0.57-6.62)	94 (34%)	1.33 (0.72-2.48)
Χρήση ηρωίνης τις τελευταίες 30 ημέρες	3 (7%)	**	42 (16%)	2.09 (0.90-4.87)
Χρήση μεθαμφεταμίνης τις τελευταίες 30 ημέρες	5 (11%)	0.66 (0.05-8.49)	52 (19%)	3.81 (1.48-9.81)
Βαριά χρήση αλκοόλ τις τελευταίες 30 ημέρες ‡	24 (53%)	0.94 (0.13-6.86)	160 (58%)	1.55 (1.18-2.03)

** Απαγορεύεται η εκτίμηση μικρού κυττάρου. ‡ 30 για τις γυναίκες και 60 για τους άνδρες. ♀ Μεταβλητές στο τελικό μοντέλο παλινδρόμησης που περιορίζεται σε θηλυκά. ♂ Μεταβλητές σε τελικό μοντέλο παλινδρόμησης που περιορίζεται από άνδρες

Η έλλειψη στέγης βιώθηκε από το 71% των ανδρών κατά τη διάρκεια του περασμένου έτους. Μεταξύ των ανδρών μόνο, οι μη προσαρμοσμένες αναλύσεις έδειξαν ότι οι πιθανότητες να είναι άστεγοι κατά τη διάρκεια του προηγούμενου έτους ήταν σημαντικά υψηλότερες για τους χρήστες βαρέων αλκοόλ, τους χρήστες μεθαμφεταμίνης και τους χρήστες ηρωίνης. Οι πιθανότητες ήταν σημαντικά χαμηλότερες για τα άτομα με υψηλότερο μηνιαίο εισόδημα από το διάμεσο πληθυσμό, περισσότερα χρόνια που πέρασαν στο Σαν Φρανσίσκο από ό, τι ο μέσος όρος του πληθυσμού και εκείνοι που εξέτασαν τον HIV-θετικό (Πίνακας 2). Σε προσαρμοσμένη ανάλυση, υψηλότερο μηνιαίο εισόδημα και περισσότερο χρόνο που δαπανάται στο Σαν Φρανσίσκο διατήρησε την ισχυρή σύνδεσή τους με την έλλειψη στέγης μεταξύ των ανδρών. Δεν υπήρχαν ενδείξεις αλληλεπίδρασης ή κολνεμικότητας μεταξύ των μεταβλητών έκθεσης για άνδρες ή γυναίκες.

ΣΥΖΗΤΗΣΗ

Το κύριο εύρημα της μελέτης είναι ότι οι άνδρες και οι γυναίκες που επισκέπτονται δωρεάν προγράμματα τροφίμων βιώνουν διαφορετικά πρότυπα στέγασης και έχουν διαφορετικούς προγνωστικούς παράγοντες της έλλειψης στέγης. Αυτά τα αποτελέσματα υποδεικνύουν ότι οι άστεγες μελέτες με μεγάλες αναλογίες των ανδρών συμμετεχόντων μπορούν να γενικεύσουν ακατάλληλα τα αποτελέσματα και μπορεί να μην εντοπίζουν σημαντικούς παράγοντες για τις γυναίκες. Όσον αφορά τα πρότυπα στέγασης, το 50% των γυναικών και το 34% των ανδρών που ανέφεραν ότι μένουν στη θέση τους κατά τη διάρκεια του περασμένου έτους ανέφεραν επίσης ότι ήταν η μόνη κατοικία τους. Αυτό το εύρημα υπογραμμίζει την αστάθεια της στέγασης μεταξύ των άποτων προσώπων.

Προηγούμενες μελέτες έχουν συνδέσει τη φυλάκιση και την έλλειψη στέγης, 22, 23, ιδιαίτερα ως υποκατάστατο για το σύστημα ψυχικής υγείας, 24 αν και τα συγκεκριμένα δεδομένα είναι αραιά. Η πρόσφατη φυλάκιση ήταν ο μόνος παράγοντας που συνδέεται έντονα με την έλλειψη στέγης μεταξύ των γυναικών σε προσαρμοσμένη ανάλυση. Η μειωμένη συσχέτιση μεταξύ της έλλειψης και του σεξουαλικού εμπορίου παρουσία φυλάκισης ήταν ένα απροσδόκητο εύρημα. Υποδηλώνει ότι ένα υψηλό ποσοστό γυναικών που εμπορεύονται σεξ σε αυτόν τον πληθυσμό φυλακίζονται και ότι η φυλάκιση πιθανώς εξηγεί περισσότερη από τη μεταβλητότητα του έλλειψη στέγης από ό, τι το σεξουαλικό εμπόριο. Η μελέτη μας υποδηλώνει ότι η δημιουργία βιώσιμων επιλογών στέγασης για τις άπονες γυναίκες που αποχωρούν ή σε κίνδυνο εισόδου στο σύστημα διορθώσεων θα μπορούσε να μειώσει την έλλειψη στέγης σε αυτόν τον πληθυσμό. Ομοίως, ο εντοπισμός παρεμβάσεων που έχουν τη δυνατότητα να μειώσουν τη φυλάκιση θα μπορούσαν επίσης να μειώσουν την έλλειψη στέγης μεταξύ των άποτων γυναικών.

Ενώ πάνω από το ήμισυ όλων των ερωτηθέντων ανέφεραν έλλειψη στέγης κατά τη διάρκεια του περασμένου έτους, ένα υψηλότερο ποσοστό ανδρών ανέφερε την πρόσφατη έλλειψη στέγης και παραμένοντας σε έναν φίλο’S Place κατά τη διάρκεια του περασμένου έτους (Πίνακας 1). Αυτά τα ευρήματα επιβεβαιώνουν αυτά που αναφέρθηκαν από τους Pollio et al., πράγμα που πρότεινε ότι οι γυναίκες ήταν πιο πιθανό από τους άνδρες να στεγαστούν. 25 Ωστόσο, εάν τα ευρήματα και από τις δύο μελέτες είναι προκατειλημμένα λόγω χώρων πρόσληψης παραμένουν ασαφείς. Το χαμηλότερο εισόδημα και ο μικρότερος χρόνος που δαπανάται στο Σαν Φρανσίσκο ήταν οι ισχυρότεροι προγνωστικοί παράγοντες της έλλειψης στέγης μεταξύ των ανδρών. Το εισόδημα ως σημαντική συσχέτιση της έλλειψης στέγης υποδηλώνει ότι ακόμη και σε έναν πληθυσμό με σοβαρά περιορισμένους οικονομικούς πόρους και λιγότερη οικονομική ετερογένεια από τον γενικό πληθυσμό, τα πρόσθετα έσοδα προστατεύουν τους άπορους άνδρες από την έλλειψη στέγης. Σε προηγούμενη μελέτη, διαπιστώσαμε ότι τα άτομα που ανέφεραν ότι έλαβαν τουλάχιστον το ήμισυ του εισοδήματός τους από επιδοτήσεις ήταν 60% πιο πιθανό να προστατεύονται. 26 Συνολικά, αυτά τα αποτελέσματα υποδηλώνουν τη σημασία του συνεπούς εισοδήματος για την εξασφάλιση σταθερής στέγασης για άπορους άνδρες. Είναι ενδιαφέρον να σημειωθεί ότι μετά την προσαρμογή για το εισόδημα, τα μέτρα συσχέτισης μεταξύ του έλλειψη στέγης και του HIV Serostatus καθώς και η χρήση αλκοόλ και μεθαμφεταμινών μειώθηκαν σημαντικά για τους άνδρες. Αυτό ενισχύει τον ισχυρό σύνδεσμο μεταξύ της χρήσης αλκοόλ/ναρκωτικών, της φτώχειας και της έλλειψης στέγης που βρίσκεται σε άλλες μελέτες, αλλά υπογραμμίζει το εισόδημα ως τον κύριο προγνωστικό παράγοντα στέγασης μεταξύ των άποτων ανδρών. Όσον αφορά την αρνητική συσχέτιση μεταξύ του χρόνου που δαπανάται στο Σαν Φρανσίσκο και την έλλειψη στέγης, δεν είναι σαφές εάν αυτό οφείλεται στην εξοικείωση με τα τοπικά συστήματα, την ακουστική ή μια άλλη μη μετρημένη μεταβλητή. Λεπτομερέστερες έρευνες σχετικά με το πολιτιστικό πλαίσιο, τους διαρθρωτικούς παράγοντες και τη διαδικασία διαπραγμάτευσης ο καθένας θα μπορούσε να διασαφηνίσει αυτά τα θέματα.

Τα ευρήματά μας χρησιμεύουν για τη φωτισμό των συσχετίσεων μεταξύ διαφόρων γνωστών παραγόντων που σχετίζονται με ασταθή στέγαση, αν και απαιτούνται διαχρονικές μελέτες για την περαιτέρω περιγραφή της χρονικής γένεσης αυτών των σχέσεων. Ενώ ορισμένοι παράγοντες για την έλλειψη στέγης, όπως το φύλο, είναι μη τροποποιημένοι, άλλοι όπως η φυλάκιση και το εισόδημα είναι δυνητικά τροποποιήσιμες και πρέπει να θεωρηθούν ως επίκεντρο μελλοντικών παρεμβάσεων. Η κατανόηση των χαρακτηριστικών της ασταθή στέγαση έχει ιδιαίτερη σημασία υπό το πρίσμα του γεγονότος ότι τόσο λίγα άτομα που ζούσαν στη δική τους θέση ανέφεραν ως μοναδική κατοικία τους κατά τη διάρκεια του έτους. Αυτή η έλλειψη συνεπούς διαμονής σε ένα άτομο’Η δική του διαμονή υποστηρίζει προηγούμενες μελέτες που υποδεικνύουν υψηλά ποσοστά μετάβασης μέσα και από την έλλειψη στέγης μεταξύ των άποτων προσώπων, 26, 27 και υπογραμμίζει την ανάγκη για περισσότερες αναλύσεις εξαρτώμενες από το χρόνο στην έρευνα άστεγους. Επιπλέον, υπάρχει ανάγκη για παρόμοιες συγκρίσεις φύλου σε πόλεις εκτός του Σαν Φρανσίσκο για την αξιολόγηση της γενικευσιμότητας των αποτελεσμάτων που παρουσιάζονται εδώ.

Αυτή η μελέτη έχει αρκετούς πιθανούς περιορισμούς. Ενώ η πρόσληψη δεν περιελάμβανε χώρους όπως καταφύγια άστεγων, επιδοτούμενες κατοικίες ή ξενοδοχεία χαμηλού εισοδήματος, τα οποία θα είχαν προκατειλημμένα το δείγμα σε σχέση με την κατάσταση στέγασης, υπάρχει η δυνατότητα ότι τα ελεύθερα προγράμματα τροφίμων ενδέχεται να μην προσφέρουν αντιπροσωπευτικό δείγμα ατόμων που κινδυνεύουν από την έλλειψη στέγης, ιδιαίτερα τις γυναίκες, ιδιαίτερα τις γυναίκες,. Λιγότερο από το 15% των ατόμων που προσλήφθηκαν από τα προγράμματα τροφίμων δωρεάν του Σαν Φρανσίσκο ήταν γυναίκες. Δεδομένου ότι όλα τα άτομα που επισκέπτονται το πρόγραμμα για τα πρωινά μιας δεδομένης ημέρας προσεγγίστηκαν και δεδομένης της εξαιρετικά χαμηλής απόρριψης ποσοστών που βιώνουν αυτή η μελέτη, μπορεί να εκτιμηθεί λογικά ότι περίπου το 15% των ατόμων που επισκέπτονται τα προγράμματα τροφίμων ελεύθερων του Σαν Φρανσίσκο κατά τη διάρκεια της περιόδου μελέτης ήταν γυναίκες ήταν γυναίκες. Το αν αυτό αντικατοπτρίζει την πραγματική αναλογία φύλου των φτωχών και οριακά στεγασμένων ατόμων είναι άγνωστη. Ομοίως, αν ο λόγος φύλου που παρατηρείται στα δωρεάν προγράμματα τροφίμων και η εκπροσώπηση των άποτων προσώπων στο Σαν Φρανσίσκο είναι γενικευμένες σε άλλες μητροπολιτικές περιοχές των ΗΠΑ είναι επίσης ασαφές και αξίζει περαιτέρω μελέτη. Ένας άλλος πιθανός περιορισμός περιλαμβάνει τον ορισμό της έλλειψης στέγης. Αν οι παραδοσιακοί ορισμοί όπως “ζει στο δρόμο ή σε ένα άστεγο καταφύγιο,” Η καταγραφή της εμπειρίας της έλλειψης στέγης για τις γυναίκες είναι ασαφής. Τα αποτελέσματά μας υποδεικνύουν διαφορές στα πρότυπα στέγασης για τους άπορους άνδρες και γυναίκες, γεγονός που υποδηλώνει ότι η ασταθή στέγαση μπορεί να πλοηγηθεί διαφορετικά σύμφωνα με το φύλο. Είναι πιθανό ότι οι άπορτες γυναίκες ασχολούνται με ανεπίσημες ρυθμίσεις στέγασης (Ε.σολ., “σέρφινγκ”) ή διαπραγμάτευση μη παραδοσιακών συμφωνιών (e.σολ., ανταλλαγή σεξ για στέγαση) για να αποφευχθεί η ευπάθεια του ύπνου στο δρόμο. Ενώ αυτές οι καταστάσεις μπορεί να καταστήσουν το άτομο “προστατευμένος” Σύμφωνα με ορισμένα πρότυπα, είναι απίθανο το καταφύγιο να είναι σταθερό ή ακόμα και ασφαλές σε πολλές περιπτώσεις και μπορεί να αυξήσει την έκθεση στη βία και τις συμπεριφορές του σεξουαλικού κινδύνου. Η έμφαση στις προσωρινές ρυθμίσεις καταγράφει μεταβάσεις μέσα και έξω από την έλλειψη στέγης, 28 και η επέκταση αυτής της έννοιας θα πρέπει να ληφθεί υπόψη για μελλοντικές μελέτες άστεγους, ιδιαίτερα εκείνες που επικεντρώνονται στις γυναίκες. Οι πρόσθετοι περιορισμοί περιλαμβάνουν πιθανή μεροληψία από αυτοαναφερόμενες πληροφορίες και απουσία δεδομένων σχετικά με τη θυματοποίηση, η οποία έχει συνδεθεί με την έλλειψη στέγης σε διάφορες μελέτες. Οι μελέτες επικύρωσης για πολλές συμπεριφορές όπως το σεξουαλικό εμπόριο είναι αδύνατες. Ωστόσο, η αξιοπιστία αυτών των ευρημάτων θα πρέπει να δοκιμαστεί με παρόμοιες μελέτες σε εναλλακτικές πόλεις. Τα σημαντικότερα πλεονεκτήματα αυτής της μελέτης περιλαμβάνουν ένα αναπαραγώγιμο δείγμα ατόμων ατόμων από έναν λιγότερο μελετημένο χώρο. ταυτόσημες πληροφορίες που συλλέχθηκαν σε βιολογικούς άνδρες και γυναίκες που προσλήφθηκαν με τον ίδιο τρόπο και κατά την ίδια χρονική περίοδο.

Τα αποτελέσματα και οι σχετικοί περιορισμοί που παρουσιάζονται εδώ απεικονίζουν την ανάγκη κατανόησης συγκεκριμένων παραγόντων σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο οι γυναίκες βιώνουν απώλεια στέγασης και διαπραγματεύονται νέο καταφύγιο, ιδιαίτερα μετά την αποχώρηση από ένα περιβάλλον διορθώσεων, καθώς και τον τρόπο με τον οποίο οι επαγγελματίες της δημόσιας υγείας εξετάζουν και καθορίζουν “έλλειψη στέγης” μεταξύ γυναικών.

Ευχαριστίες

Οι συγγραφείς επιθυμούν να ευχαριστήσουν τον Richard Clark MPH, τον David Bangsberg MD, τον Andrew Moss PhD, τη Sandra Monk, την Nelia Dela Cruz, τον John Day, τον Kelly Winslow, την Jacqueline Ro, τον William Benjamin, τον Matthew Reynolds, τον James McMaster, τον Jackie Haslam, τον Jay Jankowski και τον Laurae This Made Pearson. Η μελέτη αυτή υποστηρίχθηκε από τους NIH DA RO1#15605 και MH R01#54907.

Υποσημειώσεις

Οι Riley, Weiser, Dilworth και Cohen είναι με το Γενικό Νοσοκομείο του Σαν Φρανσίσκο, το Κέντρο Παρεμβάσεων και Πρόληψης Πρόληψης του Σαν Φρανσίσκο, Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, Σαν Φρανσίσκο, CA, ΗΠΑ. Οι Weiser και Neilands είναι με το Κέντρο για τις Μελέτες Πρόληψης του AIDS, Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, Σαν Φρανσίσκο, Καλιφόρνια, ΗΠΑ. Το Sorensen είναι με το Γενικό Νοσοκομείο του Σαν Φρανσίσκο, Τμήμα Ψυχιατρικής, Πανεπιστήμιο Καλιφόρνιας, Σαν Φρανσίσκο, Καλιφόρνια, ΗΠΑ.

βιβλιογραφικές αναφορές

1. Lewis JH, Andersen RM, Gelberg L. Υγειονομική περίθαλψη για άστεγες γυναίκες. J Gen Intern Med. 2003, 18 (11): 921-928. [Ελεύθερο άρθρο του PMC] [PubMed]

2. Kushel MB, Evans JL, Perry S, Robertson MJ, Moss AR. Χωρίς πόρτα για κλειδαριά: θυματοποίηση σε άστεγους και οριακά στεγασμένα άτομα. Arch Intern Med. 2003, 163 (20): 2492-2499. [PubMed]

3. Wenzel SL, Ebener ΡΑ, Koegel Ρ, Gelberg L. Οι άστεγοι πελάτες που ασκούν τα ναρκωτικά στην Καλιφόρνια’S Σύστημα θεραπείας κατάχρησης ουσιών. J Ψυχαράς φάρμακα. 1996 · 28 (2): 147-159. [PubMed]

4. Hwang SW, Orav EJ, O’Connell JJ, Lebow JM, Brennan TA. Αιτίες θανάτου σε άστεγους ενήλικες στη Βοστώνη. Ann Intern Med. 1997 · 126 (8): 625-628. [PubMed]

5. Hwang SW. Θνησιμότητα μεταξύ ανδρών που χρησιμοποιούν άστεγοι καταφύγια στο Τορόντο του Οντάριο. Τιμή. 2000 · 283 (16): 2152-2157. [PubMed]

6. Cheung AM, Hwang SW. Κίνδυνος θανάτου μεταξύ των άστεγων γυναικών: μελέτη κοόρτης και ανασκόπηση της βιβλιογραφίας. CMAJ, Can Med Assoc J. 2004 · 170 (8): 1243-1247. [Ελεύθερο άρθρο του PMC] [PubMed]

7. Gelberg L, Linn LS. Δημογραφικές διαφορές στην κατάσταση υγείας των άστεγων ενηλίκων. J Gen Intern Med. 1992 · 7 (6): 601-608. [PubMed]

8. Wenzel SL, Tucker JS, Elliott MN, et al. Επικράτηση και συνύπαρξη της βίας, της χρήσης ουσιών και της διαταραχής και της συμπεριφοράς κινδύνου για τον ιό HIV: Σύγκριση γυναικών προστατευμένων και χαμηλού εισοδήματος στο Λος Άντζελες. Προηγούμενος. 2004 · 39 (3): 617-624. [PubMed]

9. Zierler S, Krieger N. Αναδιαμόρφωση γυναικών’S Κίνδυνος: Κοινωνικές ανισότητες και λοίμωξη από τον ιό HIV. Annu rev ​​δημόσια υγεία. 1997 · 18: 401-436. [PubMed]

10. Wenzel SL, Tucker JS. Επαναπροσδιορισμός του πλαισίου των γυναικών’Κίνδυνος για τον ιό HIV/AIDS στις Ηνωμένες Πολιτείες. γυναίκες’θέματα υγείας. 2005 · 15 (4): 154-156. [PubMed]

11. Zolopa AR, Hahn JA, Gorter R, et al. Η μόλυνση από τον ιό HIV και τη φυματίωση στο Σαν Φρανσίσκο’S άστεγοι ενήλικες. Επικράτηση και παράγοντες κινδύνου σε ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα [βλ. Σχόλια]. Τιμή. 1994 · 272 (6): 455-461. [PubMed]

12. Robertson MJ, Clark RA, Charlebois ED, et al. HIV Seroprevalence μεταξύ άστεγων και οριακά στεγασμένων ενηλίκων στο Σαν Φρανσίσκο. Είμαι δημόσια υγεία. 2004 · 94 (7): 1207-1217. [Ελεύθερο άρθρο του PMC] [PubMed]

13. Barrow SM, Herman DB, Cordova P, Struening EL. Θνησιμότητα μεταξύ των κατοίκων καταφυγίων άστεγους στη Νέα Υόρκη. Είμαι δημόσια υγεία. 1999 · 89 (4): 529-534. [Ελεύθερο άρθρο του PMC] [PubMed]

14. Nyamathi Α, Flaskerud J, Leake B. Οι συμπεριφορές κινδύνου HIV και τα χαρακτηριστικά ψυχικής υγείας μεταξύ των άστεγων ή των γυναικών που ανακάλυψαν τα ναρκωτικά και των πλησιέστερων πηγών κοινωνικής υποστήριξης. Θηλυκός. 1997 · 46 (3): 133-137. [PubMed]

15. Ο γιατρός’Οδηγός για τη βοήθεια ασθενών με προβλήματα αλκοόλ. Washington DC: Κυβερνητικό Γραφείο Εκτύπωσης: Εθνικό Ινστιτούτο για την κατάχρηση αλκοόλ και τον αλκοολισμό. 1995. Εθνικό Ινστιτούτο Υγείας #95-3769.

16. Vlahov D, Galea S, eds. Εγχειρίδιο αστικής υγείας: πληθυσμοί, μέθοδοι και πρακτική. Νέα Υόρκη, Νέα Υόρκη: Springer Science and Business Media, Inc.; 2005.

17. Dean L, Meyer Η, Robinson Κ, et αϊ. Λεσβίες, ομοφυλόφιλοι, αμφιφυλόφιλοι και τρανσέξουαλ υγείας: ευρήματα και ανησυχίες. J Gay Lesbian Med Assoc. 2000 · 4 (3): 101-105.

18. Kenagy GP. Health Transgender: Ευρήματα από δύο μελέτες αξιολόγησης των αναγκών στη Φιλαδέλφεια. Υγεία SOC Work. 2005 · 30 (1): 19-26. [PubMed]

19. Hosmer d. Εφαρμοσμένη λογιστική παλινδρόμηση, τόμος XIII. Νέα Υόρκη: John Wiley & Sons; 1989.

20. Allison PD. Λογιστική παλινδρόμηση χρησιμοποιώντας το σύστημα SAS: Θεωρία και εφαρμογή. Cary, NC: SAS Institute Inc.; 1999.

21. Johnson JB. U.μικρό. Η απογραφή βρίσκει περισσότερα είναι φτωχοί, αλλά ο αριθμός που δεν έχει ασφάλιση υγείας παραμένει σταθερή. Χρονικό. 2005, Α: 2, 31 Αυγούστου.

22. Michaels D, Zoloth SR, Alcabes Ρ, Braslow CA, Safyer S. Η έλλειψη στέγης και δείκτες ψυχικής ασθένειας μεταξύ των κρατουμένων στη Νέα Υόρκη’Διορθωτικό σύστημα. Νοσοκομείο και Κοινοτική Ψυχιατρική. 1992 · 43 (2): 150-155. [PubMed]

23. Martell DA, Rosner R, Harmon RB. Εκτιμήσεις βάσης για εγκληματική συμπεριφορά από άστεγους ψυχικά ασθενείς στη Νέα Υόρκη. Ψυχατρική εξυπηρέτηση. 1995 · 46 (6): 596-601. [PubMed]

24. Belcher Jr. Είναι οι φυλακές που αντικαθιστούν το σύστημα ψυχικής υγείας για τους άστεγους ψυχικά ασθενείς? Κοινοτική Υγεία J. 1988 · 24 (3): 185-195. [PubMed]

25. Pollio DE, North CS, Thompson S, Paquin JW, Spitznagel EL. Προγνωστικοί παράγοντες της επίτευξης σταθερής στέγασης σε έναν ψυχικά άρρωστο άστεγο πληθυσμό. Ψυχατρική εξυπηρέτηση. 1997 · 48 (4): 528-530. [PubMed]

26. Riley ED, Moss AR, Clark RA, Monk SL, Bangsberg DR. Τα οφέλη μετρητών συνδέονται με τη συμπεριφορά χαμηλότερου κινδύνου μεταξύ των άστεγων και των οριακά στεγασμένων στο Σαν Φρανσίσκο. J αστική υγεία. 2005 · 82 (1): 142-150. [Ελεύθερο άρθρο του PMC] [PubMed]

27. Clark R, Robertson M, Moss Α. HIV Seroprevalence μεταξύ άστεγων και οριακά στεγασμένων ενηλίκων στο Σαν Φρανσίσκο. Έγγραφο που παρουσιάστηκε στην Καλιφόρνια DHS 2001 Επικράτηση του HIV και Συνάντηση Συναίνεσης Επίπτωσης. 15-16 Μαΐου, 2000. Emeryville, CA.

28. Gelberg L, Panarites CJ, Morgenstern Η, Leake Β, Andersen RM, Koegel Ρ. Δοκιμή δέρματος φυματίωσης μεταξύ άστεγων ενηλίκων. J Gen Intern Med. 1997 · 12 (1): 25-33. [Ελεύθερο άρθρο του PMC] [PubMed]

Άρθρα από το Journal of Urban Health: Δελτίο της Ιατρικής Ακαδημίας της Νέας Υόρκης παρέχονται εδώ ευγενική προσφορά Ιατρική Ακαδημία της Νέας Υόρκης

Το φύλο παίζει ρόλο στην έλλειψη στέγης?

Επιταγή πρόσβασης

Τα συστήματά μας έχουν εντοπίσει ασυνήθιστη δραστηριότητα κυκλοφορίας από το δίκτυό σας. Συμπληρώστε αυτήν την recaptcha για να αποδείξετε ότι κάνετε τα αιτήματα και όχι ένα ρομπότ. Εάν έχετε πρόβλημα να δείτε ή να ολοκληρώσετε αυτήν την πρόκληση, αυτή η σελίδα μπορεί να βοηθήσει. Εάν συνεχίσετε να αντιμετωπίζετε προβλήματα, μπορείτε να επικοινωνήσετε με την υποστήριξη JSTOR.

Αναφορά μπλοκ: #C8DE8449-F024-11ED-9BC1-574D75436D49
VID: #
IP: 65.108.68.174
Ημερομηνία και ώρα: Thu, 11 Μαΐου 2023 17:53:49 GMT

© 2000- Ithaka. Όλα τα δικαιώματα διατηρούνται. Το JSTOR®, το λογότυπο JSTOR, το JPASS® και το ITHAKA® είναι εμπορικά σήματα της Ithaka.

Αναγνωρίζοντας και ανταποκρινόμενη σε γυναίκες που αντιμετωπίζουν έλλειψη στέγης με φροντίδα με φύλο και τραυματισμένη φροντίδα

Σκοπός αυτής της μελέτης είναι να επισημανθεί οι εμπειρίες των γυναικών που συχνά κρύβονται σε αυτό που γνωρίζουμε και καταλαβαίνουμε για την έλλειψη στέγης και να κάνουν συστάσεις πολιτικής και πρακτικής άσκησης για τις γυναίκες με επίκεντρο τις γυναίκες, συμπεριλαμβανομένων των προσαρμογών στις τρέχουσες παρεμβάσεις στέγασης.

Μέθοδος

Διεξήχθησαν τριακόσιες συνεντεύξεις έρευνας με ανθρώπους που αντιμετώπιζαν έλλειψη στέγης στο Κάλγκαρι, Αλμπέρτα, Καναδάς. Το όργανο έρευνας μετρήθηκε τα κοινωνικοδημογραφικά, οι δυσμενείς εμπειρίες παιδικής ηλικίας, η ψυχική και σωματική υγεία και η αντιληπτή προσβασιμότητα σε πόρους. Οκτώ-ένα γυναίκες συμμετέχοντες αναγνωρίστηκαν ως υπο-δείγμα που πρέπει να εξεταστεί σε μεγαλύτερο βάθος. Οι περιγραφικές στατιστικές και οι λογιστικές παλινδρομήσεις υπολογίστηκαν για να παρέχουν πληροφορίες για τους ερωτηθέντες των γυναικών’ Χαρακτηριστικά και εμπειρίες της έλλειψης στέγης και πώς διέφεραν από τους άνδρες’εμπειρίες.

Αποτελέσματα

γυναίκες’Οι εμπειρίες της έλλειψης είναι διαφορετικές από τους άνδρες ομολόγους τους. Οι γυναίκες έχουν μεγαλύτερες ανησυχίες για την ψυχική υγεία, υψηλότερα ποσοστά διαγνωσθέντων προβλημάτων ψυχικής υγείας, αυτοκτονικές σκέψεις και προσπάθειες και δυσμενές τραύμα παιδικής ηλικίας. Τα αποτελέσματα δεν πρέπει να λαμβάνονται υπόψη μεμονωμένα, όπως υποδηλώνει η βιβλιογραφία, επειδή είναι πολύ διασυνδεδεμένα.

συμπέρασμα

Προκειμένου να διασφαλιστεί ότι οι γυναίκες που είναι λιγότερο ορατές στις εμπειρίες τους από την έλλειψη στέγης είναι σε θέση να έχουν πρόσβαση σε κατάλληλες υπηρεσίες, είναι σημαντικό η παροχή υπηρεσιών να είναι τόσο ειδικά για το φύλο όσο και ενημερωμένο τραύμα. Οι τρέχουσες πρώτες παρεμβάσεις θα πρέπει να προσαρμοστούν για να εξασφαλιστεί οι γυναίκες’Η ασφάλεια S προστατεύεται και αντιμετωπίζονται οι μοναδικές ανάγκες τους.

Ιστορικό

Ενώ οι γυναίκες αποτελούσαν το 27% του καναδικού πληθυσμού των άστεγων το 2016, το 89% των οικογενειών σε καταφύγια βρέθηκε να είναι επικεφαλής των γυναικών [1]. Οι άστεγες γυναίκες θεωρούνται “ένας από τους πιο ευάλωτους υποπληθυσμούς μεταξύ των άστεγων,” [2] που οφείλεται σε πολλούς αλληλένδετους παράγοντες, όπως η έλλειψη γυναικών που βασίζονται στις υπηρεσίες [3], γυναίκες’Sulnerability στη βία, την εκμετάλλευση και την περιθωριοποίηση [4] και τα υψηλότερα ποσοστά φτώχειας [5] συχνά στερούνται τους απαραίτητους πόρους κατά τη διαφυγή της βίας. Τα στοιχεία υποδηλώνουν ότι οι γυναίκες υποεκπροσωπούνται σε μεγάλο βαθμό σε άστεγους, καθώς είναι λιγότερο ορατές στις εμπειρίες τους από την έλλειψη στέγης [6, 7], .Οι γυναίκες συχνά αναζητούν καταφύγιο “καταστάσεις μη εξυπηρέτησης” όπως ο ύπνος τραχύς, ο καναπές σερφ ή τη διαμονή σε μη ασφαλές στέγαση [8]. Έχει προταθεί ότι οι γυναίκες βιώνουν και τα δύο “χωρική και πολιτική αόρατο,” [9] Και ως εκ τούτου είναι λιγότερο πιθανό να εξυπηρετηθούν αποτελεσματικά από τις συμβατικές υπηρεσίες υγείας και κοινωνικών υπηρεσιών. Μία μελέτη το εντόπισε “Οι γυναίκες ως άστεγος πληθυσμός έχουν συμβατικά έμειναν εκτός κοινωνικού λόγου, της δημόσιας πολιτικής και των ερευνητικών ατζέντων, επηρεάζοντας έτσι τις προτεραιότητες χρηματοδότησης και την ανάπτυξη μοντέλων παροχής υπηρεσιών.” [7] Τα στοιχεία δείχνουν επίσης ότι χωρίς τις κατάλληλες παρεμβάσεις, οι γυναίκες έχουν μεγάλη πιθανότητα για πολλαπλά επεισόδια έλλειψης στέγης [10].

Η κατοικία πρώτα είναι μια παρέμβαση που παρέχει οικονομικά προσιτές υπηρεσίες στέγασης και διαχείρισης περιπτώσεων και έχει αναγνωριστεί ως ‘η καλύτερη εξάσκηση’ παρέμβαση που μπορεί να τερματίσει βιώσιμα την έλλειψη στέγης για άτομα με σύνθετα προβλήματα σωματικής και ψυχικής υγείας. Ωστόσο, σε μια ερευνητική μελέτη ευρέος στον Καναδά για τον προσδιορισμό της αποτελεσματικότητάς της, “ο ‘τυπικός’ Ο συμμετέχων ήταν άνδρας στις αρχές του 40’μικρό…” [11]. Αυτή η ερευνητική ομάδα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι απαιτείται περαιτέρω έρευνα για τον προσδιορισμό του τρόπου προσαρμογής του μοντέλου για συγκεκριμένες υποομάδες, συμπεριλαμβανομένων των γυναικών.

Μεγάλο μέρος της λογοτεχνίας των αστέγων δείχνει ότι η έλλειψη στέγης για τις γυναίκες είναι μοναδική από τους άνδρες’οι εμπειρίες ως γυναίκες’Οι εμπειρίες S διέπονται από την καταπίεση, την ανισότητα των φύλων και το στίγμα [7, 12]. Για παράδειγμα, οι γυναίκες είναι ιδιαίτερα ευάλωτες στη θυματοποίηση και διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο για σωματική και σεξουαλική βία ενώ ζουν στους δρόμους ή σε καταφύγια [9, 13, 14]. Επιπλέον, η οικεία βία των εταίρων είναι μια κοινή πορεία στην έλλειψη στέγης για τις γυναίκες [7, 12] ως έλλειψη οικονομικά προσιτή στέγαση στον Καναδά και οι περιορισμένοι οικονομικοί και κοινωνικοί πόροι συχνά απαιτούν από τις γυναίκες να επιλέγουν μεταξύ της διαμονής με τον καταχρηστικό συνεργάτη τους και την πτώση τους στην έλλειψη στέγης [15]. Οι δυσμενείς εμπειρίες παιδικής ηλικίας έχουν συσχετιστεί με ταυτόχρονες ανησυχίες για την ψυχική υγεία και διαταραχές χρήσης ουσιών [16], συχνή χρήση υγειονομικής περίθαλψης στην ενηλικίωση [17] και φτωχά αποτελέσματα σωματικής και ψυχικής υγείας [18]. Η σωματική και σεξουαλική κακοποίηση κατά τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας έχει διαπιστωθεί ιδιαίτερα μεταξύ των γυναικών που αντιμετωπίζουν έλλειψη στέγης [19,20,21] και οι γυναίκες απαιτούν δυσανάλογα νοσοκομειακή περίθαλψη, ιδίως όσον αφορά τις πρόσφατες ανησυχίες για τη βία και την ψυχική υγεία [2, 22].

Οι γυναίκες που αντιμετωπίζουν έλλειψη στέγης έχουν επίσης βρεθεί ότι αναφέρουν υψηλά ποσοστά ανησυχιών για την υγεία που σχετίζονται με το φύλο που σχετίζονται με την γυναικολογική υγεία, την εγκυμοσύνη, τη γυναικεία υγιεινή και τις σεξουαλικά μεταδιδόμενες λοιμώξεις [23, 24]. Οι γυναίκες που ζουν στους δρόμους είναι ιδιαίτερα ευάλωτες καθώς οι γυναίκες που κοιμούνται τραχιά, έχουν βρεθεί ότι έχουν υψηλότερα ποσοστά κακών φυσικών και ψυχικών προβλημάτων και υψηλότερα αναφερόμενα ποσοστά χρήσης ουσιών από ό, τι οι γυναίκες που ζουν σε καταφύγια [25, 26].

Οι γυναίκες που αντιμετωπίζουν έλλειψη στέγης αντιμετωπίζουν πολλά εμπόδια στην πρόσβαση στις κατάλληλες υπηρεσίες υγειονομικής περίθαλψης, όπως οι μεγάλοι χρόνοι αναμονής, ο μακρύς χρόνος ταξιδιού και η έλλειψη μεταφοράς [27, 28]. Έχει επίσης εντοπιστεί ότι για μερικές γυναίκες, εθισμός “μπορεί να επισκιάζουν άλλες πιεστικές ανησυχίες για την υγεία.” [29] Οι φυσικές, ψυχικές και σεξουαλικές ανησυχίες για τις γυναίκες που αντιμετωπίζουν έλλειψη στέγης είναι πολύπλοκες, υποδεικνύοντας έτσι ότι είναι κρίσιμο να διευκολυνθεί η πρόσβαση σε κατάλληλες και ασφαλείς παρεμβάσεις.

Προκειμένου να διασφαλιστεί ότι οι γυναίκες μπορούν εύκολα να αποκτήσουν πρωτοβάθμια, προληπτική και εξειδικευμένη υγειονομική περίθαλψη, η πρόσβαση στις κατάλληλες υπηρεσίες πρέπει να διευκολυνθεί μέσω της καθιέρωσης ευαίσθητων σε φύλο και της φροντίδας που έχει ενημερωθεί από το τραύμα [29]. Ωστόσο, υπάρχει ελάχιστη προϋπάρχουσα έρευνα που εξετάζει την αντιληπτή ανάγκη για υπηρεσίες υγειονομικής περίθαλψης μεταξύ των γυναικών που αντιμετωπίζουν έλλειψη στέγης ούτε υπάρχουν πολλά που επικεντρώθηκαν στις δυσμενείς εμπειρίες παιδικής ηλικίας και τον αντίκτυπό τους στις γυναίκες’μακροπρόθεσμα υγειονομικά και κοινωνικά αποτελέσματα.

Είναι συνετό να αναγνωρίσουμε την ιστορία της θυματοποίησης και της εκμετάλλευσης των γυναικών και πώς οι εμπειρίες τους από την έλλειψη στέγης είναι διαφορετικές από τους άνδρες. Οι ανάγκες των γυναικών πρέπει να αντιμετωπιστούν μέσω στρατηγικών μείωσης των άστεγων, καθώς το φύλο που έχει ως αποτέλεσμα τις γυναίκες είναι το φύλο [7]. Οι στρατηγικές για την αντιμετώπιση της έλλειψη στέγης πρέπει να υιοθετήσουν μια προοπτική με γνώμονα το φύλο και το τραύμα.

Ο σκοπός αυτής της μελέτης είναι να κατανοήσει καλύτερα εάν οι γυναίκες είναι πιο πιθανό να βιώσουν προσπάθειες αυτοκτονίας και/ή ψυχιατρικές παραμονές από τους άνδρες και αν αυτές οι εμπειρίες επηρεάζονται από ψυχικές ασθένειες ή/και τραύμα παιδικής ηλικίας. Η εφαρμογή ενός φακού με το φύλο στην ανάλυσή μας σήμαινε ότι εξετάσαμε προσεκτικά και σκόπιμα τα δεδομένα και τις συνέπειές του λαμβάνοντας υπόψη τις διαφορετικές ανάγκες και τις εμπειρίες των γυναικών σε σύγκριση με τους άνδρες. Η ακόλουθη ανάλυση θα βοηθήσει στην κάλυψη των υφιστάμενων κενών, παρέχοντας διορατικότητα και συστάσεις για τον τρόπο με τον οποίο οι υπηρεσίες και οι πρακτικές μπορούν να βελτιωθούν για να ανταποκριθούν στις ειδικές ανάγκες των γυναικών φύλου και τραυματισμού. Θέτουμε προτάσεις για βελτιώσεις στις παρεμβάσεις των έλλειψη στέγης, συμπεριλαμβανομένων των πρώτων προγραμμάτων στέγασης που αντανακλούν και ανταποκρίνονται στις μοναδικές ανάγκες και τις ευπάθειες των γυναικών.

Μέθοδος

Οι συνεντεύξεις έρευνας διεξήχθησαν με 300 άτομα που βιώνουν έλλειψη στέγης στο Κάλγκαρι του Καναδά από τον Ιανουάριο και τον Μάρτιο του 2017. Ο οδηγός συνέντευξης χρησιμοποίησε μερικές από τις ερωτήσεις από το Ερωτηματολόγιο για φροντίδα [30] Με ορισμένες προσθήκες και προσαρμογές που θεωρούνται σχετικές με την ερευνητική ομάδα. Η φαινομενική έκδοση του Έρευνα για τις δυσμενείς εμπειρίες παιδικής ηλικίας χρησιμοποιήθηκε επίσης [31]. Τα κριτήρια επιλεξιμότητας απαιτούσαν από τους συμμετέχοντες να είναι άστεγοι για τουλάχιστον 6 μήνες ή περισσότερο από τέσσερις φορές τα τελευταία 2 χρόνια. Όλοι οι συμμετέχοντες παρείχαν ενημερωμένη συγκατάθεση πριν από την ολοκλήρωση της έρευνας και έλαβαν χρηματιστή $ 25 (CAD) για το χρόνο τους. Η έρευνα διεξήχθη κυρίως σε δύο καταφύγια έκτακτης ανάγκης στο Κάλγκαρι και μια μικρή ομάδα (n = 18) Οι τραχύς στρωτήρες έγιναν επίσης συνέντευξη έξω. Οι ερωτηθέντες ρωτήθηκαν μια σειρά από 88 ερωτήσεις σχετικά με τα κοινωνικοδημογραφικά τους, τις δυσμενείς εμπειρίες παιδικής ηλικίας (την έρευνα ACE), την ψυχική και σωματική υγεία και την πρόσβαση σε υπηρεσίες.

Τα δεδομένα εισήχθησαν ηλεκτρονικά, ελέγχθηκαν για συνέπεια και αναλύθηκαν χρησιμοποιώντας SPSS. Για τους σκοπούς της ανάλυσής μας, οι 81 αυτο-αναγνωρισμένες γυναίκες συμμετέχοντες περιλαμβάνουν το υποσύνολο των ερωτηθέντων που εξετάστηκαν σε μεγαλύτερο βάθος. Κατά τη διεξαγωγή συγκριτικών αναλύσεων, οι 217 αυτοαποκαλούμενοι ερωτηθέντες αποτελούσαν το άλλο υποσύνολο των ερωτηθέντων. Οι υπόλοιποι ερωτηθέντες αποκλείστηκαν από την ανάλυση, καθώς το μέγεθος του δείγματος ήταν πολύ μικρό για να εξεταστεί ανεξάρτητα. Στη συνέχεια χρησιμοποιήθηκε το SPSS για να εξεταστούν οι ερωτηθέντες’ δημογραφικά στοιχεία, δυσμενείς εμπειρίες παιδικής ηλικίας, χρήση ουσιών και κατάσταση ψυχικής υγείας. Περιγραφικά στατιστικά στοιχεία και λογιστικές παλινδρομήσεις (προσαρμοσμένες και μη προσαρμοσμένες) παρέχουν πληροφορίες για τους ερωτηθέντες των γυναικών’ Χαρακτηριστικά και εμπειρίες της έλλειψης στέγης και πώς διέφεραν από τους άνδρες.

Μέτρα

Οι ερωτηθέντες κλήθηκαν να αναφέρουν τα διάφορα μέρη που είχαν κοιμηθεί τους τελευταίους 6 μήνες. Επτά από τις επιλογές που παρέχονται στους ερωτηθέντες κατέρρευσαν για να δημιουργήσουν την κρυμμένη μεταβλητή βαθμολογίας Hidden: Sleeping in Friends, Sleeping σε μέλη της οικογένειας’ μέρη, σέρφινγκ καναπέ, ύπνος στη φυλακή/φυλακή, σε νοσοκομεία, σε οχήματα ή περπάτημα όλη τη νύχτα. Ερωτηθέντες’ Οι βαθμολογίες του ACE ήταν βαθμολογίες από τις 10 και βασίστηκαν στο αν οι ερωτηθέντες αντιμετώπισαν τις ακόλουθες εμπειρίες πριν από την ηλικία των 18 ετών: η λεκτική, σωματική, σεξουαλική και συναισθηματική κακοποίηση, παραμέληση, εγκατάλειψη, μάρτυρας ενός γονέα που κακοποιήθηκε, αν ένας γονέας αγωνίστηκε με εθισμό, εάν ένα μέλος της νοικοκυριού είχε ένα ζήτημα ψυχικής υγείας ή απόπειρα αυτοκτονία και αν ένα μέλος του νοικοκυριού. Όσο υψηλότερος είναι ο αριθμός των δυσμενών εμπειριών παιδικής ηλικίας που είχε ο συμμετέχων πριν από την ηλικία των 18 ετών, τόσο υψηλότερη είναι η βαθμολογία ACE.

Οι ερωτηθέντες εντόπισαν το χρονικό διάστημα και τον αριθμό των φορές που ήταν άστεγοι στη ζωή τους (μία φορά, δύο φορές, τρεις φορές, τέσσερις φορές, πέντε φορές ή περισσότερες από πέντε φορές). Αυτές οι μεταβλητές παρέχουν σχετικά μέτρα μοντέλων έλλειψης στέγης. Η ίδια μέθοδος χρησιμοποιήθηκε για τη δημιουργία μεταβλητών για τα πρότυπα χρήσης αλκοόλ, έξι ή περισσότερα ποτά σε μια περίπτωση, μη κατανάλωση αλκοόλης, χρήση ναρκωτικών, χρήση πολυδράκων και χρησιμοποιώντας ταυτόχρονα αλκοόλ και φάρμακα ταυτόχρονα. Κάθε μία από αυτές τις μεταβλητές μετρήθηκε με βάση τους ερωτηθέντες’ Αυτο-αναφορά του πόσο συχνά συνέβη ο καθένας: αυτά βαθμολογήθηκαν χρησιμοποιώντας την ακόλουθη κλίμακα: ποτέ, μηνιαία ή λιγότερο, εβδομαδιαία και καθημερινά ή σχεδόν καθημερινά, τα οποία στη συνέχεια χρησιμοποιήθηκαν για την παροχή σχετικών μέτρων χρήσης ουσιών συχνότητα. Οι ερωτηθέντες κλήθηκαν να προσδιορίσουν εάν είχαν διαγνωσθεί ή μη διαγνωσμένα προβλήματα ψυχικής υγείας, αυτοκτονικές σκέψεις και προσπάθειες και εάν είχαν ή όχι σε μια εγκατάσταση ψυχικής υγείας.

Οι μεταβλητές των αποτελεσμάτων επιλέχθηκαν με βάση στοιχεία που υποδηλώνουν ότι αυτές οι μεταβλητές ενδέχεται να επηρεάσουν τις σχέσεις μεταξύ φύλου και μεταβλητών αποτελεσμάτων που ενδιαφέρουν. Για παράδειγμα, ένα άτομο’Η ηλικία και η αυτόχθονη ταυτότητα διαμορφώνουν τις εμπειρίες τους και τη συμπεριφορά τους για αναζήτηση βοήθειας. Το χρονικό διάστημα που αντιμετωπίζει έλλειψη στέγης μπορεί να επηρεάσει ένα άτομο’πιθανότητα να επιχειρήσετε αυτοκτονία ή/και να μείνετε σε ψυχιατρικό νοσοκομείο. Επιπλέον, οι διαγνώσεις ψυχικών ασθενειών και οι υψηλότερες βαθμολογίες ACE μπορεί να επηρεάσουν ένα άτομο’πιθανότητα να απαιτηθεί ψυχιατρική προσοχή ή να προσπαθήσει αυτοκτονία.

Η μελέτη αυτή έλαβε έγκριση δεοντολογίας από το Συμβούλιο Δεοντολογικής Έρευνας του Πανεπιστημίου του Calgary Conjoint, REB17-2064.

Αποτελέσματα

Οι γυναίκες διαπιστώθηκε ότι είναι πολύ πιο πιθανό να έχουν μείνει σε ψυχιατρικό νοσοκομείο. Οι γυναίκες ήταν σημαντικά πιο πιθανό να έχουν αναφέρει ότι έχουν αυτοκτονικές σκέψεις στη διάρκεια της ζωής τους, έχοντας απόπειρα αυτοκτονίας στη διάρκεια της ζωής τους και έχουν διαγνωστεί με θέμα ψυχικής υγείας. Η αναγνώριση ως γυναίκα συνδέθηκε επίσης με τον αριθμό των αναφερόμενων διαγνώσεων ψυχικής υγείας.

Κατά την εξέταση των συσχετίσεων με διαγνώσεις χρήσης ουσιών και εθισμού, γυναίκες’Οι εμπειρίες με τη χρήση ουσιών δεν ήταν σημαντικά διαφορετικές από τους άνδρες’μικρό; Ωστόσο, η εξέταση των μοτίβων χρήσης ουσιών παρέχει πληροφορίες για τις συνέπειες της χρήσης για τις γυναίκες. Το μεγαλύτερο ποσοστό γυναικών ανέφερε ότι χρησιμοποιεί φάρμακα εκτός από το αλκοόλ καθημερινά ή σχεδόν καθημερινά (37%), ενώ 18.5% χρησιμοποιήστε φάρμακα μηνιαία ή λιγότερο και 13.Το 5% ανέφερε τη χρήση φαρμάκων εβδομαδιαίως. Από εκείνους που χρησιμοποιούν ναρκωτικά, 71.Το 6% ανέφερε ότι δεν χρησιμοποιούσε ποτέ περισσότερα από ένα φάρμακα ταυτόχρονα, 54.Το 3% ανέφερε ότι δεν χρησιμοποιούσε ποτέ αλκοόλ και φάρμακα ταυτόχρονα, ενώ 22.Το 2% ανέφερε ότι το έκανε αυτό μηνιαίο ή λιγότερο, 13.Το 6% το έκανε εβδομαδιαίως και 9.Το 8% το έκανε καθημερινά ή σχεδόν καθημερινά. Εκτός από το αλκοόλ και τη μαριχουάνα, οι πιο συχνά αναφερόμενες ουσίες που χρησιμοποιήθηκαν ήταν η ρωγμή (34.6% των ερωτηθέντων), κοκαΐνη (22.2%) και μεθαμφεταμίνες (21%). Οι συνέπειες της χρήσης ήταν αξιοσημείωτες ως 60.Το 5% των ερωτηθέντων είχε νομικές δυσκολίες ως αποτέλεσμα της κατανάλωσης ή της χρήσης ναρκωτικών και 49.Το 4% ανέφερε ότι η χρήση ναρκωτικών τους είχε βλάψει τους εαυτούς τους ή άλλους. Επιπλέον, 22.Το 2% των γυναικών θεώρησε ότι η λαχτάρα τους για ναρκωτικά ήταν ακαταμάχητη καθημερινά ή σχεδόν καθημερινά και 17 και 17.Το 3% είχε ένοχο συναισθήματα ή κακή συνείδηση ​​για τη χρήση ναρκωτικών.

Οι γυναίκες ανέφεραν δυσανάλογα υψηλά επίπεδα δυσμενών παιδικών εμπειριών, συμπεριλαμβανομένων κυρίως υψηλότερων ποσοστών λεκτικής και σεξουαλικής κακοποίησης στην παιδική ηλικία από τους άνδρες. Αυτά τα αποτελέσματα είναι συμπληρωματικά της ανάλυσης χρησιμοποιώντας τους ερωτηθέντες’ Βαθμολογία ACE στον Πίνακα 1 που αναγνώρισε τη στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ του φύλου και του αριθμού των δυσμενών παιδικών εμπειριών.

Πίνακας 1 Χρήση συστημάτων και κατάσταση υγείας

Ο Πίνακας 2 δείχνει ότι οι προσπάθειες αυτοκτονίας στις γυναίκες’Το S Lifetime και το ψυχιατρικό νοσοκομείο παραμένουν στατιστικά σημαντικές όταν ελέγχουν την ηλικία, την αυτόχθονη ταυτότητα, τον αριθμό των φορές που οι συμμετέχοντες ήταν άστεγοι και οι συμμετέχοντες’ Ο άσσος βαθμολογεί. Οι γυναίκες βρέθηκαν να είναι 1.82 φορές πιο πιθανό να έχουν επιχειρήσει αυτοκτονία στη διάρκεια της ζωής τους [Π = 0.04] και δύο φορές πιο πιθανό να αναφέρει να έχει μια ψυχιατρική παραμονή στο νοσοκομείο [Π = 0.03] Στο μοντέλο 2 κάθε αντίστοιχης παλινδρόμησης. Όταν ο παράγοντας σε διαγνώσεις ψυχικών ασθενειών, το φύλο δεν είναι πλέον στατιστικά σημαντικό. Αυτό υποδηλώνει ότι οι γυναίκες διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να παραμείνουν σε ψυχιατρικό νοσοκομείο και να βιώνουν μια προσπάθεια αυτοκτονίας που δεν οφείλονται αποκλειστικά στην ύπαρξη γυναικών, αλλά λόγω της πιθανότητας να λάβουν διάγνωση ψυχικής ασθένειας.

Πίνακας 2 Λογιστικές παλινδρομήσεις

Συζήτηση

Τα αποτελέσματά μας υποδεικνύουν ότι ένα μεγαλύτερο ποσοστό γυναικών στο δείγμα μας παρουσίασε απόπειρα αυτοκτονικής και αυτοκτονίας, τραύμα παιδικής ηλικίας και παραμένει σε ψυχιατρικά νοσοκομεία σε σύγκριση με τους αρσενικούς ερωτηθέντες. Ωστόσο, οι γυναίκες δεν είχαν σημαντικά διαφορετικά ποσοστά χρήσης ουσιών από τους άνδρες ομολόγους τους. Η βιβλιογραφία υποδηλώνει ότι οι διαγνώσεις ψυχικής υγείας είναι πιο διαδεδομένες στις γυναίκες από ό, τι οι άνδρες και η ψυχική ασθένεια είναι σημαντικός συνεισφέρων στις γυναίκες’Η έλλειψη στέγης [32, 33]. Αυτό αντικατοπτρίζεται στα αποτελέσματα όπου οι διαγνώσεις ψυχικών ασθενειών λειτουργούσαν ως μια σύγχυση μεταβλητή, υποδηλώνοντας έτσι ότι οι γυναίκες είναι πιο πιθανό να έχουν διάγνωση ψυχικής ασθένειας. Το να είσαι γυναίκα δεν είναι στατιστικά σημαντική με τη συμπερίληψη μιας διάγνωσης ψυχικής ασθένειας, πιθανώς λόγω του υψηλότερου επιπολασμού της ψυχικής ασθένειας μεταξύ των γυναικών στο δείγμα μας (περίπου διπλό). Με άλλα λόγια, η ύπαρξη μιας γυναίκας δεν αποτελεί κίνδυνο για το αποτέλεσμα, αλλά συσχετίζεται σε μεγάλο βαθμό με άλλους παράγοντες κινδύνου. Ως εκ τούτου, οι γυναίκες είναι πολύ πιο πιθανό να παρουσιάσουν αυτούς τους κινδύνους για την υγεία από τους άνδρες, υποδηλώνοντας ότι οι ανάγκες προσφοράς υπηρεσιών πρώτης γραμμής ανταποκρίνονται κατάλληλα.

Δεδομένης της σημασίας της ψυχικής ασθένειας και του φύλου, ο αντίκτυπος των τραυματικών εμπειριών πρέπει να ληφθεί υπόψη και να ληφθεί υπόψη στον τρόπο που υποστηρίζουμε και συνεργαζόμαστε με γυναίκες που αντιμετωπίζουν έλλειψη στέγης.

Οι εμπειρίες της έλλειψης στέγης είναι φύλο και τα θηλυκά πρέπει να θεωρούνται ανεξάρτητα από τους άνδρες ομολόγους τους. Ενώ είναι σημαντικό να εξετάσουμε πώς οι γυναίκες’Οι εμπειρίες των ψυχικών ασθενειών διαμορφώνουν τις εμπειρίες τους από την έλλειψη στέγης, οι υπεύθυνοι για τη χάραξη πολιτικής και οι πάροχοι υπηρεσιών πρέπει επίσης να αναγνωρίζουν τους τρόπους με τους οποίους το φύλο διαμορφώνει ένα άτομο’εμπειρίες αυτοκτονίας και ψυχιατρικών διαμονών. γυναίκες’Οι υψηλότερες βαθμολογίες ACE είναι ενδεικτικές τόσο της ευπάθειας των φύλων στη βία όσο και του επιπολασμού του τραύματος που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες στην παιδική τους ηλικία [19,20,21]. Εξασφαλίζοντας ότι οι υπηρεσίες προκύπτουν από το φύλο τις παραδοσιακές προσεγγίσεις, συμπεριλαμβανομένων πολλών πρώτων προγραμμάτων στέγασης που είναι ουδέτερα από το φύλο. Η ουδετερότητα του φύλου είναι η πεποίθηση ότι οι άνδρες και οι γυναίκες είναι οι ίδιοι και ως εκ τούτου πρέπει να αντιμετωπίζονται το ίδιο [34]. Μια ουδέτερη προσέγγιση οδηγεί σε παρεμβάσεις χωρίς αναγνώριση ότι υπάρχουν μοναδικά τρωτά σημεία και εμπειρίες που σχετίζονται με το φύλο [35]. Αυτό υπογραμμίζει τη σημασία της προσαρμογής ή της ενίσχυσης των πρώτων προγραμμάτων στέγασης για να διασφαλίσει ότι οι γυναίκες λαμβάνουν τραυματισμένες θεραπευτικές υποστηρίξεις. Για παράδειγμα, οι οργανισμοί που υποστηρίζουν κυρίως τις γυναίκες θα μπορούσαν να λάβουν χρηματοδότηση για την εφαρμογή προγραμμάτων στέγασης. Εναλλακτικά, οι εταιρικές σχέσεις μεταξύ των υφιστάμενων προγραμμάτων στέγασης και των γυναικείων οργανισμών θα μπορούσαν να διευκολυνθούν για να εξασφαλίσουν ότι το προσωπικό μπορεί να παρέχει συμβουλευτική ή/και παραπομπές σε συμβουλευτικές υπηρεσίες συμβουλευτικής με τραύματα.

Όπως η μελέτη μας καταδεικνύει ότι οι γυναίκες’Οι εμπειρίες του τραύματος και της έλλειψης στέγης είναι στενά διασυνδεδεμένες, η συνεργασία πρέπει επίσης να διευκολυνθεί μεταξύ του τραύματος/βίας και των τομέων άστεγων [15]. Αυτό θα βοηθήσει να διασφαλιστεί ότι οι πρώτες παρεμβάσεις της στέγασης μπορούν να αντιμετωπίσουν τις ανάγκες ασφάλειας των γυναικών που είναι ευάλωτες σε προηγούμενους κακοποιούς που μπορεί να προσπαθήσουν να συνεχίσουν την εκμετάλλευση μόλις στεγαστούν οι γυναίκες.

συμπέρασμα

Η έρευνα αυτή επικεντρώνεται στη γυναικεία έλλειψη στέγης προκειμένου να εξεταστούν περισσότερο οι εμπειρίες της ανασφάλειας της στέγασης και το σχέδιο τόσο για την ευαισθητοποίηση όσο και για τις προστατευτικές παρεμβάσεις για να καλύψουν τις μοναδικές ανάγκες τους. γυναίκες’Οι εμπειρίες της έλλειψης στέγης επηρεάζονται σε μεγάλο βαθμό από τα υψηλά ποσοστά δυσμενών εμπειριών παιδικής ηλικίας και διαγνώσεις ψυχικής υγείας. Αυτή η έρευνα επισημαίνει την ανάγκη για ολιστική φροντίδα που αντιμετωπίζει τους κοινωνικούς καθοριστικούς παράγοντες της υγείας και παρέχει συγκεκριμένη και ενημερωμένη φροντίδα με το φύλο και τραυματισμένη φροντίδα.

Η διατομεακή συνεργασία και η χρηματοδότηση ειδικά για τον προγραμματισμό που επικεντρώνεται στις γυναίκες είναι απαραίτητη για τη γεφύρωση των κενών μεταξύ των δημόσιων συστημάτων και τη διασφάλιση ότι οι παρεμβάσεις, συμπεριλαμβανομένων των προγραμμάτων πρώτων κατοικιών, ενισχύονται για την προστασία των γυναικών’S ασφάλειας και παρέχει θεραπευτικές υποστηρίξεις για την αντιμετώπιση του τραύματος. Η μελλοντική έρευνα θα πρέπει να επικεντρωθεί σε τρόπους για την εμπλοκή των γυναικών που είναι τραχιά ύπνο και/ή μένουν σε μη ασφαλή ή προσωρινή στέγαση για να διευκολύνουν την πρόσβαση σε προγράμματα πρώτων κατοικιών. Η μελλοντική έρευνα θα πρέπει επίσης να αξιολογήσει την αποτελεσματικότητα των πρώτων προγραμμάτων στέγασης που έχουν ενημερωθεί από το φύλο και το τραύμα στη βελτίωση των γυναικών’Υγεία και ευημερία.

Διαθεσιμότητα δεδομένων και υλικών

Τα δεδομένα ενδέχεται να είναι διαθέσιμα επικοινωνώντας με τον αντίστοιχο συγγραφέα. Ωστόσο, οποιαδήποτε ανάλυση των δεδομένων θα χρειαζόταν ξεχωριστή έγκριση δεοντολογίας από το αντίστοιχο ίδρυμα και τη συνεργασία με την αρχική ερευνητική ομάδα.

Δημογραφικό έργο δεδομένων: φύλο και ατομικό άστεγο

Η έλλειψη στέγης στην Αμερική είναι σε μεγάλο βαθμό ένα φαινόμενο με το φύλο. Οι άνδρες είναι η συντριπτική πλειοψηφία που μετρούνται στην ετήσια μέτρηση σημείων που απαιτείται από το HUD. Είναι επίσης πιο πιθανό από τις γυναίκες να μην έχουν ξεπεραστεί. Ο τερματισμός της έλλειψης στέγης απαιτεί καλύτερη κατανόηση των ζητημάτων που προκαλούν τόσους πολλούς άνδρες να γίνουν άστεγοι και οι συγκεκριμένες λύσεις στέγασης, απασχόλησης και υπηρεσιών που θα τελειώνουν καλύτερα την έλλειψη στέγης τους.

Ενώ η πλειοψηφία των ατόμων που βιώνουν έλλειψη στέγης είναι άνδρες, πάρα πολλές γυναίκες βρίσκονται επίσης υπό αυτές τις συνθήκες. Όπως και με τους άνδρες, ο τερματισμός της έλλειψης στέγης για τις γυναίκες θα απαιτήσει την κατανόηση των μοναδικών λόγων που γίνονται άστεγοι, πώς τους επηρεάζει η έλλειψη στέγης και ποιες είναι οι λύσεις στα προβλήματά τους.

Αυτή η σύντομη αναλύει τον πληθυσμό και τα μη καταγεγραμμένα δεδομένα μέσω του φακού του φύλου, προσφέροντας μια πληρέστερη κατανόηση των ανδρών και των γυναικών έλλειψη στέγης.

Η έλλειψη στέγης μεταξύ ανδρών και γυναικών σε ένα σημείο στο χρόνο

Εξήντα επτά τοις εκατό όλων των ατόμων που αντιμετωπίζουν έλλειψη στέγης εντός του αριθμού των 2018 σημείων (PIT) είναι άτομα είναι άτομα. Υπάρχουν 260.284 άνδρες σε σύγκριση με 106.119 γυναίκες. Έτσι, οι άνδρες είναι η πλειοψηφία των ατόμων που αντιμετωπίζουν έλλειψη στέγης (70 %) ακολουθούμενα από γυναίκες (29 %). Το τελικό 1 τοις εκατό είναι transgender και μη δυαδικά άτομα που συζητήθηκαν στην πρώτη δόση αυτής της σειράς.

Ορισμένα τμήματα της χώρας παραβιάζουν ακόμη υψηλότερα από τον εθνικό μέσο όρο για μεμονωμένα αρσενικά άστεγοι. Αυτό ισχύει σε 27 κράτη και στο Πουέρτο Ρίκο. Παραδείγματα περιλαμβάνουν τα εξής:

κατάσταση

Τοις εκατό του μεμονωμένου πληθυσμού που είναι άνδρας

Πουέρτο Ρίκο

Λουιζιάνα

το νησί της Ρόδου

Κοννέκτικατ

Σε πιο τοπικό επίπεδο, οι άνδρες είναι η πλειοψηφία των ατόμων που αντιμετωπίζουν έλλειψη στέγης σε σχεδόν όλα τα συνεχόμενα φροντίδα (COC): 97 τοις εκατό αυτών. Υπάρχουν αρκετές COC που έχουν πολύ λίγες γυναίκες σε σύγκριση με τους άνδρες που αντιμετωπίζουν έλλειψη στέγης. Το πιο δραματικό από αυτές τις διαφορές είναι στην κομητεία Youngstown/Mahoning, OH COC, όπου μόλις το 8 % του άστεγου ενήλικου πληθυσμού είναι γυναίκες και το 92 % είναι αρσενικό.

Είναι σημαντικό ότι υπάρχουν ορισμένα κράτη όπου το ποσοστό των μεμονωμένων γυναικών (έναντι των ανδρών) που είναι άστεγοι είναι σημαντικά υψηλότερο από ό, τι είναι σε εθνικό επίπεδο. Τα ακόλουθα κράτη είχαν γυναικεία ποσοστά αστέγων πολύ πάνω από το 29 % εθνικό μέσο όρο:

κατάσταση

Τοις εκατό του μεμονωμένου πληθυσμού που είναι γυναίκες

Ενώ αυτό το πρότυπο μιας πλειοψηφίας αρσενικών άστεγων ατομικού πληθυσμού ισχύει στις περισσότερες περιοχές της χώρας, υπάρχουν έντεκα COC όπου τα περισσότερα από τα άτομα που μετρήθηκαν ήταν γυναίκες. Τείνουν να έχουν σχετικά μικρό αριθμό ατόμων που αντιμετωπίζουν έλλειψη στέγης:

Choc

Σύνολο άστεγοι

Τοις εκατό του μεμονωμένου πληθυσμού που είναι γυναίκες

MD-510 Garrett County

MI-523 Eaton County

AR-505 Νοτιοανατολικό Αρκάνσας

KS-505 Overland Park, Shawnee/Johnson County

PA-511 Bristol, Bensalem/Bucks County

AR-512 Boone, Baxter, Marion, Newton Counties

NY-514 Jamestown, Dunkirk/Chautauqua County, Νέα Υόρκη

IL-515 South Central Illinois

MO-500 St Louis County

Ατέλειωτος άστεγος

Η άτυπη έλλειψη στέγης έχει αυξηθεί τα τελευταία δύο χρόνια. Σε εθνικό επίπεδο, οι άνδρες είναι μόνο ελαφρώς πιο πιθανό από τις γυναίκες να μην είναι unsheltered. Το σαράντα εννέα τοις εκατό των μεμονωμένων ανδρών δεν είναι αδιέξοδο σε σύγκριση με το 45 % των γυναικών.

Ωστόσο, αυτή η λεπτή ισορροπία δεν κάνει’δεν υπάρχει παντού. Υπάρχουν ορισμένα μέρη της χώρας όπου οι μεμονωμένοι άνδρες είναι πολύ πιο πιθανό να είναι αδιάφοροι από τους γυναικείους ομολόγους τους. Ακολουθούν μερικά παραδείγματα:

Δικαιοδοσία

Τοις εκατό των μεμονωμένων ανδρών που δεν έχουν

Τοις εκατό των μεμονωμένων γυναικών αδιευκρίνισαν

Τέξας

Ιλλινόις

Κολοράντο

Πρίγκιπας Γιώργος’S County, MD

Marion County, FL

Las Vegas/Clark County, NV

Rockland County, Νέα Υόρκη

Σε τοπικό επίπεδο, υπάρχουν 120 COC σε 30 κράτη όπου 50 % ή περισσότερο από μεμονωμένους άστεγους άνδρες είναι unsheltered. Σε 49 από αυτούς COC’s, το μερίδιο των ανδρών που βιώνουν αδιάφορη έλλειψη στέγης είναι 75% ή μεγαλύτερο.

Η αδιάκοπη έλλειψη στέγης επηρεάζει επίσης τις γυναίκες, μερικές φορές περισσότερο από τους άνδρες. Σε 14 κράτη, το ποσοστό των γυναικών που δεν έχουν ξεπεράσει το ποσοστό των ανδρών (αν και όπως αναφέρθηκε, ο πραγματικός αριθμός των ανδρών εξακολουθεί να είναι πολύ υψηλότερος από αυτό των γυναικών).

κατάσταση

Τοις εκατό των μεμονωμένων γυναικών αδιευκρίνισαν

Τοις εκατό των ανδρών που δεν έχουν

Κολοράντο

Ντέλαγουερ

Χαβάη

Αϊντάχο

Κάνσας

Μασαχουσέτη

Μέριλαντ

Μέιν

Νεμπράσκα

Νιου Χάμσαϊρ

Νεβάδα

Ωία

Νότια Καρολίνα

Τενεσί

Υπάρχουν 97 COC στα οποία περισσότεροι από τους μισούς μεμονωμένους άστεγους γυναίκες είναι αόριστες. Σε 78 από αυτές τις δικαιοδοσίες, το 75 % ή περισσότερο από τις μεμονωμένες άστεγες γυναίκες είναι αόριστες.

Διάφορες μελέτες σχετικά με την έλλειψη στέγης δείχνουν ένα πλήθος αποτελεσμάτων όπως η μακροχρόνια έλλειψη στέγης, η θνησιμότητα και η κακή υγεία. Ενώ οι άνδρες είναι πιο πιθανό να μην έχουν διαταραχθεί και να έχουν αυξημένους κινδύνους θνησιμότητας, οι γυναίκες που είναι αδιευκρίνιστες έχουν πολύ υψηλότερο κίνδυνο πρόωρης θνησιμότητας λόγω των προβλημάτων ψυχικής υγείας και χρόνιας υγείας (Montgomery, Szymkowiak, & Culhane, 2017). Τα ποσοστά θυματοποίησης και επίθεσης, συμπεριλαμβανομένης της ληστείας, της σωματικής κακοποίησης και της σεξουαλικής επίθεσης είναι πολύ υψηλότερα για τις γυναίκες από τους άνδρες (Montgomery, Szymkowiak, & Culhane, 2017), (Nyamathi, Leake & Gelberg, 2000).

Ποσοστό έλλειψης στέγης

Το ποσοστό έλλειψης στέγης ανά 10.000 άτομα είναι ένας άλλος σημαντικός δείκτης για αξιολόγηση όταν προσπαθείτε να κατανοήσετε το πεδίο εφαρμογής της έλλειψης στέγης στο U.μικρό. Σε εθνικό επίπεδο, 21.5 άνδρες και 8.3 Οι γυναίκες βιώνουν έλλειψη στέγης ανά 10.000 άτομα στο γενικό πληθυσμό. Οι οκτώ θέσεις με τα υψηλότερα ποσοστά ανδρών που βιώνουν έλλειψη στέγης είναι επίσης οι θέσεις με τα υψηλότερα ποσοστά γυναικών. Ουάσιγκτον, Δ.ντο. Έχει το υψηλότερο ποσοστό έλλειψης στέγης μεταξύ μεμονωμένων ανδρών στα 104.6, Διπλασιάστε το επόμενο υψηλότερο ποσοστό στην Καλιφόρνια. Το ποσοστό για μεμονωμένες άστεγες γυναίκες στο Δ.ντο. είναι 34.4 που είναι σχεδόν διπλάσιο του ρυθμού για την Καλιφόρνια στις 19.9.

κατάσταση

Αρσενικό ποσοστό έλλειψης στέγης

Ποσοστό γυναικείας έλλειψης

ρε.ντο.

Περίπου

ΓΕΙΑ

Ή

Nv

WA

Νέα

AK

Συζήτηση

Η εστίαση στην ισότητα και τη δικαιοσύνη απαιτεί να θέσει το ερώτημα γιατί οι άνδρες είναι τόσο υπερεκπροσωπούμενα στον άστεγο πληθυσμό.

Πολλές από τις απαντήσεις βρίσκονται εκτός του συστήματος έλλειψης στέγης. Για παράδειγμα, οι άνδρες υπερεκπροσωπούνται στο σύστημα ποινικής δικαιοσύνης και, “Περίπου 48.000 άτομα που εισέρχονται σε καταφύγια κάθε χρόνο έρχονται σχεδόν απευθείας από φυλακές ή φυλακές” (Cho, 2015). Ένα άλλο παράδειγμα είναι το εκπαιδευτικό σύστημα, το οποίο πολλοί εμπειρογνώμονες προτείνουν ότι αποτυγχάνουν τα αγόρια που είναι πιο πιθανό να εγκαταλείψουν και να βιώσουν εναιωρήματα/απελάσεις (Gao, 2018; NCES, Γρήγορα γεγονότα 2019). Η περιορισμένη εκπαιδευτική εμπειρία έχει ως αποτέλεσμα κακές προοπτικές απασχόλησης, αυξάνοντας τον κίνδυνο φτώχειας και έλλειψης στέγης (Βλέπω NCES, Απασχόληση και ανεργίαΤ Τιμές, 2019).

Αλλά πολλές από τις απαντήσεις μπορεί να βρίσκονται στο σύστημα έλλειψης στέγης, στη ρύθμιση των προτεραιοτήτων και στην κατανομή των πόρων. Η ισότητα δεν είναι η μόνη εξέταση συστημάτων έλλειψης στέγης, τα οποία συχνά και αρκετά ορθολογικά δίνουν προτεραιότητα σε πράγματα όπως η ηλικία ευπάθειας ή ο κίνδυνος βίας σε αντίθεση με την εξυπηρέτηση των ανδρών και των γυναικών εξίσου. Αλλά η συλλογή, η ανάλυση και η χρήση δεδομένων για την εξέταση των ανισοτήτων και την εξέταση εάν παρέχεται ένα κατάλληλο επίπεδο βοήθειας σε υπερβολικά εκπροσωπούμενες και/ή ομάδες που δεν εξυπηρετούνται μπορεί να οδηγήσουν σε καλύτερη ισορροπία και ένα πιο δίκαιο κοινοτικό σύστημα. Οι ερωτήσεις που οι κοινότητες μπορούν να αναρωτηθούν σε αυτή τη διαδικασία περιλαμβάνουν τα εξής:

• Μπορούμε να κάνουμε περισσότερα για να εξυπηρετήσουμε μεμονωμένους ενήλικες, ειδικά τους άνδρες?
• Μετράμε με ακρίβεια διαφορετικές ομάδες φύλου? Υπάρχει κάτι για τις πρακτικές μας που μας οδηγούν να μετρήσουμε περισσότερους άνδρες ή γυναίκες?
• Μήπως τα αδιάκριτα δεδομένα μας λένε τίποτα σχετικά με τα εμπόδια ή τον αναποτελεσματικό προγραμματισμό για άνδρες ή γυναίκες που οδηγούν στο να μην προστατεύονται?
• Ποιες διαφορές στην προσέγγιση πρέπει να ληφθούν για τα αρσενικά και τα θηλυκά?
• Μόλις εντοπιστούν ανισότητες, κινούμαστε πέρα ​​από τα δεδομένα για να λάβουμε πληροφορίες απευθείας από τους καταναλωτές ως προς τις ανάγκες τους?

Τα ζητήματα της δικαιοσύνης και της αποτελεσματικότητας σε ένα εξαιρετικά υποεπιχειρησιακό σύστημα δεν αντιμετωπίζονται εύκολα. Ούτε υπάρχει καμία καθολικά σωστή προσέγγιση. Αλλά αυτά είναι ερωτήματα που αξίζουν να ληφθούν υπόψη και η εξέταση των δεδομένων είναι ένας τρόπος για να ξεκινήσετε αυτήν την κοινοτική συνομιλία.

Σχετικά με αυτά τα δεδομένα

Τα δεδομένα σε αυτό το σύντομο προέρχονται από το HUD’S 2018 Point-in-Time Count. Συλλέγεται από την COCS, ενημερώνοντας τις τοπικές προσπάθειες και συγκεντρώνονται σε ετήσια έκθεση που δημοσιεύθηκε από το HUD. Οι πληροφορίες αναφέρονται από τους καταναλωτές ή βασίζονται σε δεδομένα παρατήρησης από εθελοντές που διεξάγουν έρευνες για την καταμέτρηση. Τα δεδομένα μπορούν επίσης να προκύψουν για να εκτιμηθούν ένας συνολικός αριθμός ατόμων που αντιμετωπίζουν έλλειψη στέγης σε περιοχές πολύ μεγάλες για πλήρη μέτρηση δρόμου.

Επειδή COC’S Αναφέρετε τα δεδομένα στο HUD συνολικά, υπάρχουν περιορισμοί στην ικανότητα να αναλύονται πλήρως τα δεδομένα στις διασταυρώσεις της ταυτότητας. Για παράδειγμα, δεν μπορούμε να παράγουμε ανάλυση που επικεντρώνεται σε μαύρες γυναίκες ή άνδρες άνω των 55 ετών.

Αυτό, ωστόσο, είναι τα πιο ολοκληρωμένα δεδομένα σε ολόκληρη τη χώρα για άνδρες και γυναίκες που αντιμετωπίζουν έλλειψη στέγης. Θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί για την προώθηση μιας συζήτησης σε κάθε κοινότητα και να χρησιμοποιηθεί ως κομμάτι συνομιλίας για την επίτευξη εμπειρογνωμόνων στην περιοχή.

Οι εργασίες που αναφέρονται

Cho, r. (2015, 18 Νοεμβρίου). Μπορούμε να σπάσουμε τον κύκλο της συμμετοχής της ποινικής δικαιοσύνης. Ανακτήθηκε από το Συμβούλιο Διεθνούς Συμβουλίου των Ηνωμένων Πολιτειών για την έλλειψη στέγης: https: // www.ερασιτέχνης.Gov/News/We-Can-Break-the-Cycle-of-Undiultizy-and-Criminal-Justice-System-Invemem/

Φλόγα, Δ., Μπερνς, σ., και Carlen, j. (2018). Διαδρομές διαφυγής: Μετα-ανάλυση της έλλειψης στέγης στην κομητεία του Λος Άντζελες. Λος Άντζελες: Οικονομική Στρογγυλή Τράπεζα.

Κυβερνητικό γραφείο λογοδοσίας. (2018). K-12 Εκπαίδευση: Ανισότητες πειθαρχίας για μαύρους φοιτητές, αγόρια και φοιτητές με αναπηρίες.

Mayer, γ., και Ράιχερ, j. (2018). Η ενσωμάτωση της έλλειψης στέγης και του συστήματος ποινικής δικαιοσύνης. Σικάγο: Αρχή πληροφοριών για την ποινική δικαιοσύνη του Ιλλινόις.

Montgomery, α. μι., Szymkowiak, D., και Culhane, D. Π. (2017). Διαφορές μεταξύ των φύλων σε παράγοντες που σχετίζονται με την μη εκτοξευμένη κατάσταση και τον αυξημένο κίνδυνο πρόωρης θνησιμότητας μεταξύ ατόμων που αντιμετωπίζουν έλλειψη στέγης. γυναίκες’θέματα υγείας, 256-263.

Montgomery, α. μι., Szymkowiak, D., Marcus, j., Χάουαρντ, σ., και Culhane, D. Π. (2016). Η έλλειψη στέγης, η αόριστη κατάσταση και οι παράγοντες κινδύνου για τη θνησιμότητα: ευρήματα από την καμπάνια 100.000 σπιτιών. Εκθέσεις δημόσιας υγείας, 765-772.

Εθνική Συμμαχία για να τερματίσει την έλλειψη στέγης. (2019, 6 Μαΐου). Κατάσταση έλλειψη στέγης. Ανακτήθηκε από την Εθνική Συμμαχία για να τερματίσει την έλλειψη στέγης: https: //.ORG/USTESITALA-in-America/Αστυνομικό Στατιστικό/State-of-Homeless-Report/

Εθνικό Κέντρο Στατιστικής Εκπαίδευσης. (2019). Γρήγορα γεγονότα: Τιμές εγκατάλειψης.

Εθνικό Κέντρο Στατιστικής Εκπαίδευσης. (2019). Τα ποσοστά απασχόλησης και ανεργίας με εκπαιδευτικό επίτευγμα.

Nyamathi, α. Μ., Leake, β., και Gelberg, l. (2000). Προστατευμένες σε σχέση με τις άστεγες γυναίκες: διαφορές στην υγεία, τη συμπεριφορά, τη θυματοποίηση και τη χρήση της φροντίδας. Εφημερίδα της Γενικής Εσωτερικής Ιατρικής, 565-572.

Η έλλειψη στέγης έχει φυλετικές, φύλο και ανισότητες ηλικίας

Ένα στρατόπεδο άστεγων ζευγαριού δίπλα στα Χριστούγεννα και τα διακοσμητικά που δημιουργήθηκαν για να γιορτάσουν τα Χριστούγεννα . [+] Η πλευρά ενός πολυσύχναστου δρόμου στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνια στις 25 Δεκεμβρίου 2018. – Το Λος Άντζελες έχει δει μια σημαντική αύξηση του αριθμού των άστεγων που αριθμούν περισσότερους από 50.000, λόγω ακινήτου και ενοικίασης ενοικίασης στην πόλη. (Φωτογραφία από τον Mark Ralston/AFP) (Η πίστωση φωτογραφιών θα πρέπει να διαβάσει το Mark Ralston/AFP/Getty Images)

Χθες έγραψα για το Τμήμα Στέγασης και Αστικής Ανάπτυξης Ετήσια Έκθεση Άστεγοι. Σε αυτό ήταν ενδείξεις ότι η αλλαγή του κλίματος έχει ήδη αρχίσει να επηρεάζει αρνητικά τον αριθμό των ατόμων χωρίς μόνιμα σπίτια.

Αλλά κατά την ανάγνωση της έκθεσης, είδα μερικούς άλλους ενδιαφέροντες αριθμούς που ήθελα να κοιτάξω ξεχωριστά. Περιλαμβάνουν τις φυλετικές και τις ανισότητες στο φύλο στον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι βιώνουν την έλλειψη στέγης.

HUD 2018 Ετήσια Έκθεση Αξιολόγησης Άστεγοι (AHAR) στο Κογκρέσο βασίζεται σε μία μόνο νύχτα τον Ιανουάριο του 2018, επειδή οι άνθρωποι εισέρχονται και αφήνουν την έλλειψη στέγης, οπότε η συζήτηση για έναν σταθερό πληθυσμό είναι δύσκολη.

Εκείνη τη νύχτα, 48.Το 9% όλων των 552.830 ατόμων που υπολογίστηκαν ως άστεγοι ήταν λευκοί. Όμως, το 72% του πληθυσμού, σύμφωνα με το HUD, είναι λευκό (αν και δεν ξεσπούν μη ισπανόφωνος λευκός όπως το γραφείο απογραφής, το 72% μπορεί να υπερεκτιμηθεί). Έτσι, οι λευκοί υποεκπροσωπούνται μεταξύ των άστεγων. Αυτό δεν πρέπει να αποτελεί έκπληξη. Είναι επίσης υποεκπροσωπούμενα μεταξύ των φτωχών, αν και σχηματίζουν τη μεγαλύτερη ομάδα φτωχών ανθρώπων.

Οι Αφροαμερικανοί, που αποτελούν περίπου το 13% του γενικού πληθυσμού, ήταν 39.Το 8% των άστεγων κατά τη διάρκεια της καταμέτρησης ή τριπλασιάστε το ποσοστό του πληθυσμού. Οι ιθαγενείς Αμερικανοί είναι υπερβολικά υπερβολικοί μεταξύ των άστεγων, που είναι 1.5% του πληθυσμού αλλά 2.8% των άστεγων. Δεν είναι τόσο μεγάλο βαθμό υπερεκπροσώπησης όπως οι Αφροαμερικανοί, αλλά εξακολουθούν να είναι σχεδόν διπλοί. Οι νησιώτες του Ειρηνικού είναι περίπου 0.5% του πληθυσμού αλλά 1.5% των άστεγων.

Άνδρες και αγόρια, στα 60.2%, ήταν ένα τεράστιο ποσοστό των άστεγων σε σύγκριση με τις γυναίκες και τα κορίτσια στις 39.1%. Τρανσέξουαλ άτομα, ενώ περίπου 0.Το 6% του πληθυσμού ήταν 0.7% των άστεγων. Όσο για το φύλο μη συμμορφούμενα, ήταν 0.3% των άστεγων, αλλά έχω ακόμη βρει φαινομενικά αξιόπιστα στατιστικά στοιχεία που δείχνουν το ποσοστό του γενικού πληθυσμού.

Όσον αφορά την ηλικία, οι άνθρωποι που είναι πιο πιθανό να είναι άστεγοι είναι 24 ετών και άνω στις 89.7%.

Ένα στατιστικό στοιχείο είναι σημαντικό όσον αφορά τον τρόπο αντιμετώπισης της έλλειψης στέγης είναι η διανομή. Περισσότεροι από τους μισούς άστεγους κατά τη διάρκεια της αρίθμησης ήταν στην Καλιφόρνια (30%), στη Νέα Υόρκη (11%), στη Φλόριντα (6%) και στο Τέξας (5%). Ενώ η Χαβάη δεν έκανε τους κορυφαίους, το ποσοστό της ατομικής έλλειψης στέγης ήταν περίπου τόσο υψηλό όσο αυτό της Καλιφόρνια, περισσότερο από 2.5 φορές ο εθνικός μέσος όρος.