Νόμοι περί προστασίας δεδομένων στην Ινδία

Οι ανησυχίες επιτήρησης έρχονται εν μέσω της κυβέρνησης BJP’Sintensing Crackdown για την ελευθερία του λόγου και την ειρηνική συνέλευση και την επιβολή της τεχνολογίας της πληροφορικής (ενδιάμεσες κατευθυντήριες γραμμές και κανόνες δεοντολογίας ψηφιακών μέσων), 2021. Αυτοί οι κανόνες επιτρέπουν μεγαλύτερο κυβερνητικό έλεγχο στο διαδικτυακό περιεχόμενο, απειλούν να αποδυναμώσουν την κρυπτογράφηση και θα υπονομεύσουν σοβαρά τα δικαιώματα για την ιδιωτική ζωή και την ελευθερία έκφρασης στο διαδίκτυο.

Η Ινδία έχει νόμο περί προστασίας δεδομένων?

Ο νόμος περί προστασίας των δεδομένων στην Ινδία αντιμετωπίζει επί του παρόντος πολλά προβλήματα και δυσαρέσκεια λόγω της απουσίας κατάλληλου νομοθετικού πλαισίου. Υπάρχει μια συνεχιζόμενη έκρηξη εγκλημάτων στον κυβερνοχώρο σε παγκόσμια κλίμακα. Η κλοπή και η πώληση κλεμμένων δεδομένων συμβαίνουν σε τεράστιες ηπείρους όπου τα φυσικά όρια δεν αποτελούν περιορισμό ή φαίνεται ανύπαρκτο σε αυτή την τεχνολογική εποχή. Η Ινδία είναι ο μεγαλύτερος πλήθος επεξεργασίας δεδομένων εξωτερικών αναθέσεων στον κόσμο θα μπορούσε να γίνει το επίκεντρο των εγκλημάτων στον κυβερνοχώρο Αυτό οφείλεται κυρίως στην απουσία της κατάλληλης νομοθεσίας. Το Συμβούλιο Ασφαλείας Δεδομένων της Ινδίας (DSCI) και το Τμήμα Πληροφορικής (DIT) πρέπει επίσης να αναζωογονήσουν τις προσπάθειές του σε αυτό το θέμα σε παρόμοιες γραμμές. Ωστόσο, η καλύτερη λύση μπορεί να προέλθει από καλές νομοθετικές διατάξεις μαζί με την κατάλληλη δημόσια και επίγνωση των εργαζομένων. Είναι καιρός να δώσουμε προσοχή στην ασφάλεια των δεδομένων στην Ινδία. Η ασφάλεια στον κυβερνοχώρο στην Ινδία λείπει και το ίδιο απαιτεί αναζωογόνηση. Όταν ακόμη και η ασφάλεια στον κυβερνοχώρο του PMO διακυβεύεται για πολλούς μήνες, πρέπει τουλάχιστον τώρα να ξυπνήσουμε. Οι παραβιάσεις δεδομένων και τα εγκλήματα στον κυβερνοχώρο στην Ινδία δεν μπορούν να μειωθούν μέχρι να κάνουμε ισχυρούς νόμους στον κυβερνοχώρο. Δεν μπορούμε να το κάνουμε απλώς δηλώνοντας μια γάτα ως τίγρη. Ο νόμος για τον κυβερνοχώρο της Ινδίας πρέπει επίσης να υποστηρίζεται από την υγιή ασφάλεια στον κυβερνοχώρο και την αποτελεσματική εγκληματολογία στον κυβερνοχώρο.

Οι ινδικές εταιρείες στον τομέα της πληροφορικής και της BPO χειρίζονται και έχουν πρόσβαση σε όλα τα είδη ευαίσθητων και προσωπικών δεδομένων ατόμων σε όλο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένων των στοιχείων της πιστωτικής τους κάρτας, των οικονομικών πληροφοριών και ακόμη και του ιατρικού τους ιστορικού. Αυτές οι εταιρείες αποθηκεύουν εμπιστευτικά δεδομένα και πληροφορίες σε ηλεκτρονική μορφή και αυτό θα μπορούσε να είναι ευάλωτο στα χέρια των υπαλλήλων τους. Συχνά χρησιμοποιείται κατάχρηση από άγνωστα στοιχεία μεταξύ τους. Υπήρξαν περιπτώσεις παραβιάσεων ασφαλείας και διαρροής δεδομένων σε ινδικές εταιρείες υψηλού προφίλ. Τα πρόσφατα περιστατικά κλοπών δεδομένων στη βιομηχανία BPO έχουν προκαλέσει ανησυχίες σχετικά με την ιδιωτικότητα των δεδομένων.

Δεν υπάρχει ρητή νομοθεσία στην Ινδία που ασχολείται με την προστασία των δεδομένων. Παρόλο που το νομοσχέδιο για την προστασία των προσωπικών δεδομένων εισήχθη στο Κοινοβούλιο το 2006, δεν έχει ακόμη δει το φως της ημέρας. Το νομοσχέδιο φαίνεται να προχωρά στο γενικό πλαίσιο της οδηγίας απορρήτου δεδομένων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, 1996. Ακολουθεί ένα ολοκληρωμένο μοντέλο με το νομοσχέδιο που στοχεύει να κυβερνήσει τη συλλογή, την επεξεργασία και τη διανομή προσωπικών δεδομένων. Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η εφαρμογή του λογαριασμού περιορίζεται στα προσωπικά δεδομένα “όπως ορίζεται στη ρήτρα 2 του λογαριασμού.

Το νομοσχέδιο ισχύει τόσο τόσο για τις κυβερνητικές όσο και για τις ιδιωτικές επιχειρήσεις που ασχολούνται με λειτουργίες δεδομένων. Υπάρχει πρόβλεψη για τον διορισμό ελεγκτών δεδομένων, οι οποίοι έχουν γενική εποπτεία και δικαστική δικαιοδοσία για θέματα που καλύπτονται από το λογαριασμό. Προβλέπει επίσης ότι μπορούν να επιβληθούν ποινικές κυρώσεις στους παραβάτες εκτός από την αποζημίωση για αποζημίωση στα θύματα.

Το νομοσχέδιο είναι σαφώς ένα βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση. Ωστόσο, λόγω της έλλειψης πληροφοριών, ο λογαριασμός εκκρεμεί ακόμα.

Ενώ ο νόμος περί τεχνολογίας της πληροφορίας, 2000 (νόμος περί πληροφορικής), περιέχει διατάξεις σχετικά με τον κυβερνοχώρο και τους σχετικούς νόμους πληροφορικής στην Ινδία και οριοθετεί το πεδίο εφαρμογής της πρόσβασης που μπορεί να χρειαστεί ένας διάδικος για τα δεδομένα που αποθηκεύονται σε υπολογιστή, υπολογιστή ή δίκτυο ηλεκτρονικών υπολογιστών.

Ο νόμος περί τεχνολογίας της πληροφορίας, 2000, έχει πρόσφατα τροποποιηθεί για να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις του εγκλήματος στον κυβερνοχώρο. Αυτά είναι τα τμήματα 43Α και 72Α, που εισάγονται στην πράξη πληροφορικής με τον νόμο περί τροποποίησης. Αλλά οι διατάξεις που αφορούν την ασφάλεια των δεδομένων και την εμπιστευτικότητα είναι εξαιρετικά ανεπαρκείς. Τα τελευταία χρόνια τα περιστατικά κλοπής δεδομένων στην BPO έχουν προκαλέσει ανησυχία για την ιδιωτική ζωή των δεδομένων όταν ένας από τους υπαλλήλους της πώλησε προσωπικά δεδομένα που ανήκουν σε μεγάλο αριθμό βρετανών υπηκόων σε έναν δημοσιογράφο από το βρετανικό ταμπλόιντ The Sun ‘. Το περιστατικό προκάλεσε μια συζήτηση μεταξύ των κύκλων των υπεράκτιων βιομηχανιών, των μέσων μαζικής ενημέρωσης και του νομικού κόσμου για το πόσο ασφαλή τα ξένα δεδομένα βρίσκονται στα ινδικά χέρια. Ως εκ τούτου, οι τροποποιήσεις, αποτελούν περισσότερο αντίδραση γόνατος από την κυβέρνηση στις πρόσφατες κλοπές δεδομένων και άλλα περιστατικά, η Ινδία έχει να κάνει περισσότερο με θέματα που σχετίζονται με εγκλήματα στον κυβερνοχώρο και συναλλαγές ηλεκτρονικού εμπορίου από την προστασία των δεδομένων.

Οι διατάξεις που υποτίθεται για την προστασία των δεδομένων «jut out ως ένα άσχημο έμπλαστρο λειτουργεί στον νόμο περί πληροφορικής και δεν προσφέρουν καμία ολοκληρωμένη προστασία στα προσωπικά δεδομένα στην Ινδία. Υπό αυτές τις συνθήκες το ερώτημα που πρέπει να τεθεί είναι, είναι μια σημαντική εξουσία πληροφορικής στον παγκόσμιο χάρτη σήμερα, μπορεί η Ινδία να αντέξει να αντιμετωπίσει ένα σημαντικό ζήτημα όπως αυτό με τον τρόπο με τον οποίο έχει αντιμετωπίσει στις τροποποιήσεις του νόμου για την πληροφορική?.

Οι πρόσφατες τροποποιήσεις του νόμου

Η ενότητα 43Α αναφέρει ότι εάν μια εταιρία σώματος που διαθέτει, αντιμετωπίζει ή χειρίζεται τυχόν ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα ή πληροφορίες σε έναν υπολογιστή που κατέχει, ελέγχει ή λειτουργεί είναι αμέλεια στην εφαρμογή και τη διατήρηση εύλογων πρακτικών και διαδικασιών ασφάλεια.

Μοναδικές ερωτήσεις:

1. Γιατί η Ινδία αντιμετωπίζει προβλήματα με τους νόμους περί προστασίας δεδομένων?
2. Τι ζητήματα προκύπτουν λόγω της απουσίας του κατάλληλου νομοθετικού πλαισίου?
3. Γιατί η ασφάλεια των δεδομένων είναι σημαντική στην Ινδία?
4. Τι είδους δεδομένα χειρίζονται οι ινδικές εταιρείες στον τομέα της πληροφορικής και της BPO?
5. Τι μπορεί να συμβεί εάν οι εργαζόμενοι καταχράζονται τα ευαίσθητα δεδομένα στα οποία έχουν πρόσβαση?
6. Υπάρχει κάποια ρητή νομοθεσία στην Ινδία που ασχολείται με την προστασία των δεδομένων?
7. Ποια είναι η κατάσταση του λογαριασμού προστασίας προσωπικών δεδομένων?
8. Ποιος ισχύει ο λογαριασμός για?
9. Ποιες διατάξεις σχετικά με την προστασία των δεδομένων υπάρχουν στον νόμο περί τεχνολογίας πληροφοριών?
10. Τι ζητήματα κάνουν οι πρόσφατες τροποποιήσεις της διεύθυνσης του νόμου περί πληροφορικής?

Απαντήσεις:

1. Η Ινδία αντιμετωπίζει προβλήματα με τους νόμους περί προστασίας δεδομένων λόγω της απουσίας κατάλληλου νομοθετικού πλαισίου.
2. Η απουσία του κατάλληλου νομοθετικού πλαισίου δημιουργεί προκλήσεις για την προστασία των δεδομένων, καθώς υπάρχει συνεχής έκρηξη εγκλημάτων στον κυβερνοχώρο σε παγκόσμια κλίμακα, με την κλοπή και την πώληση κλεμμένων δεδομένων που συμβαίνουν σε τεράστιες ηπείρους.
3. Η ασφάλεια των δεδομένων είναι σημαντική στην Ινδία, επειδή οι ινδικές εταιρείες στον τομέα της πληροφορικής και της BPO χειρίζονται όλα τα είδη ευαίσθητων και προσωπικών δεδομένων των ατόμων σε όλο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένων των στοιχείων πιστωτικής κάρτας τους, των οικονομικών πληροφοριών και του ιατρικού ιστορικού.
4. Οι ινδικές εταιρείες στον τομέα της πληροφορικής και της BPO χειρίζονται και έχουν πρόσβαση σε όλα τα είδη ευαίσθητων και προσωπικών δεδομένων ατόμων σε όλο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένων των λεπτομερειών της πιστωτικής τους κάρτας, των οικονομικών πληροφοριών και ακόμη και του ιατρικού τους ιστορικού.
5. Εάν οι εργαζόμενοι καταχράζονται τα ευαίσθητα δεδομένα στα οποία έχουν πρόσβαση, μπορεί να οδηγήσει σε παραβιάσεις ασφαλείας και διαρροές δεδομένων, γεγονός που μπορεί να θέσει σε κίνδυνο την ιδιωτική ζωή των δεδομένων και να εγείρει ανησυχίες.
6. Όχι, δεν υπάρχει ρητή νομοθεσία στην Ινδία που ασχολείται με την προστασία των δεδομένων.
7. Το νομοσχέδιο για την προστασία των προσωπικών δεδομένων εισήχθη στο Κοινοβούλιο το 2006, αλλά δεν έχει ακόμη δει το φως της ημέρας.
8. Το νομοσχέδιο ισχύει τόσο για κυβερνητικές όσο και για ιδιωτικές επιχειρήσεις που ασχολούνται με λειτουργίες δεδομένων.
9. Οι διατάξεις σχετικά με την προστασία των δεδομένων στον νόμο περί τεχνολογίας της πληροφορίας είναι υπερβολικά ανεπαρκείς. Οι πρόσφατες τροποποιήσεις εισήγαγαν τα άρθρα 43Α και 72Α, τα οποία αφορούν το νόμιμο καθεστώς για την προστασία δεδομένων.
10. Οι πρόσφατες τροποποιήσεις του νόμου περί πληροφορικής αφορούν ζητήματα που σχετίζονται με εγκλήματα στον κυβερνοχώρο και συναλλαγές ηλεκτρονικού εμπορίου, αλλά δεν προσφέρουν ολοκληρωμένη προστασία στα προσωπικά δεδομένα στην Ινδία.

Νόμοι περί προστασίας δεδομένων στην Ινδία

Οι ανησυχίες επιτήρησης έρχονται εν μέσω της κυβέρνησης BJP’Sintensing Crackdown για την ελευθερία του λόγου και την ειρηνική συνέλευση και την επιβολή της τεχνολογίας της πληροφορικής (ενδιάμεσες κατευθυντήριες γραμμές και κανόνες δεοντολογίας ψηφιακών μέσων), 2021. Αυτοί οι κανόνες επιτρέπουν μεγαλύτερο κυβερνητικό έλεγχο στο διαδικτυακό περιεχόμενο, απειλούν να αποδυναμώσουν την κρυπτογράφηση και θα υπονομεύσουν σοβαρά τα δικαιώματα για την ιδιωτική ζωή και την ελευθερία έκφρασης στο διαδίκτυο.

Η Ινδία έχει νόμο περί προστασίας δεδομένων?

Ο νόμος περί προστασίας των δεδομένων στην Ινδία αντιμετωπίζει επί του παρόντος πολλά προβλήματα και δυσαρέσκεια λόγω της απουσίας κατάλληλου νομοθετικού πλαισίου. Υπάρχει μια συνεχιζόμενη έκρηξη εγκλημάτων στον κυβερνοχώρο σε παγκόσμια κλίμακα. Η κλοπή και η πώληση κλεμμένων δεδομένων συμβαίνουν σε τεράστιες ηπείρους όπου τα φυσικά όρια δεν αποτελούν περιορισμό ή φαίνεται ανύπαρκτο σε αυτή την τεχνολογική εποχή. Η Ινδία είναι ο μεγαλύτερος πλήθος επεξεργασίας δεδομένων εξωτερικών αναθέσεων στον κόσμο θα μπορούσε να γίνει το επίκεντρο των εγκλημάτων στον κυβερνοχώρο Αυτό οφείλεται κυρίως στην απουσία της κατάλληλης νομοθεσίας. Το Συμβούλιο Ασφαλείας Δεδομένων της Ινδίας (DSCI) και το Τμήμα Πληροφορικής (DIT) πρέπει επίσης να αναζωογονήσουν τις προσπάθειές του σε αυτό το θέμα σε παρόμοιες γραμμές. Ωστόσο, η καλύτερη λύση μπορεί να προέλθει από καλές νομοθετικές διατάξεις μαζί με την κατάλληλη δημόσια και επίγνωση των εργαζομένων. Είναι καιρός να δώσουμε προσοχή στην ασφάλεια των δεδομένων στην Ινδία. Η ασφάλεια στον κυβερνοχώρο στην Ινδία λείπει και το ίδιο απαιτεί αναζωογόνηση. Όταν ακόμη και η ασφάλεια στον κυβερνοχώρο του PMO διακυβεύεται για πολλούς μήνες, πρέπει τουλάχιστον τώρα να ξυπνήσουμε. Οι παραβιάσεις δεδομένων και τα εγκλήματα στον κυβερνοχώρο στην Ινδία δεν μπορούν να μειωθούν μέχρι να κάνουμε ισχυρούς νόμους στον κυβερνοχώρο. Δεν μπορούμε να το κάνουμε απλώς δηλώνοντας μια γάτα ως τίγρη. Ο νόμος για τον κυβερνοχώρο της Ινδίας πρέπει επίσης να υποστηρίζεται από την υγιή ασφάλεια στον κυβερνοχώρο και την αποτελεσματική εγκληματολογία στον κυβερνοχώρο.

Οι ινδικές εταιρείες στον τομέα της πληροφορικής και της BPO χειρίζονται και έχουν πρόσβαση σε όλα τα είδη ευαίσθητων και προσωπικών δεδομένων ατόμων σε όλο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένων των στοιχείων της πιστωτικής τους κάρτας, των οικονομικών πληροφοριών και ακόμη και του ιατρικού τους ιστορικού. Αυτές οι εταιρείες αποθηκεύουν εμπιστευτικά δεδομένα και πληροφορίες σε ηλεκτρονική μορφή και αυτό θα μπορούσε να είναι ευάλωτο στα χέρια των υπαλλήλων τους. Συχνά χρησιμοποιείται κατάχρηση από άγνωστα στοιχεία μεταξύ τους. Υπήρξαν περιπτώσεις παραβιάσεων ασφαλείας και διαρροής δεδομένων σε ινδικές εταιρείες υψηλού προφίλ. Τα πρόσφατα περιστατικά κλοπών δεδομένων στη βιομηχανία BPO έχουν προκαλέσει ανησυχίες σχετικά με την ιδιωτικότητα των δεδομένων.

Δεν υπάρχει ρητή νομοθεσία στην Ινδία που ασχολείται με την προστασία των δεδομένων. Παρόλο που το νομοσχέδιο για την προστασία των προσωπικών δεδομένων εισήχθη στο Κοινοβούλιο το 2006, δεν έχει ακόμη δει το φως της ημέρας. Το νομοσχέδιο φαίνεται να προχωρά στο γενικό πλαίσιο της οδηγίας απορρήτου δεδομένων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, 1996. Ακολουθεί ένα ολοκληρωμένο μοντέλο με το νομοσχέδιο που στοχεύει να κυβερνήσει τη συλλογή, την επεξεργασία και τη διανομή προσωπικών δεδομένων. Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η εφαρμογή του λογαριασμού περιορίζεται στα προσωπικά δεδομένα “όπως ορίζεται στη ρήτρα 2 του λογαριασμού.

Το νομοσχέδιο ισχύει τόσο τόσο για τις κυβερνητικές όσο και για τις ιδιωτικές επιχειρήσεις που ασχολούνται με λειτουργίες δεδομένων. Υπάρχει πρόβλεψη για τον διορισμό ελεγκτών δεδομένων, οι οποίοι έχουν γενική εποπτεία και δικαστική δικαιοδοσία για θέματα που καλύπτονται από το λογαριασμό. Προβλέπει επίσης ότι μπορούν να επιβληθούν ποινικές κυρώσεις στους παραβάτες εκτός από την αποζημίωση για αποζημίωση στα θύματα.

Το νομοσχέδιο είναι σαφώς ένα βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση. Ωστόσο, λόγω της έλλειψης πληροφοριών, ο λογαριασμός εκκρεμεί ακόμα.

Ενώ ο νόμος περί τεχνολογίας της πληροφορίας, 2000 (νόμος περί πληροφορικής), περιέχει διατάξεις σχετικά με τον κυβερνοχώρο και τους σχετικούς νόμους πληροφορικής στην Ινδία και οριοθετεί το πεδίο εφαρμογής της πρόσβασης που μπορεί να χρειαστεί ένας διάδικος για τα δεδομένα που αποθηκεύονται σε υπολογιστή, υπολογιστή ή δίκτυο ηλεκτρονικών υπολογιστών.

Ο νόμος περί τεχνολογίας της πληροφορίας, 2000, έχει πρόσφατα τροποποιηθεί για να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις του εγκλήματος στον κυβερνοχώρο. Αυτά είναι τα τμήματα 43Α και 72Α, που εισάγονται στην πράξη πληροφορικής με τον νόμο περί τροποποίησης. Αλλά οι διατάξεις που αφορούν την ασφάλεια των δεδομένων και την εμπιστευτικότητα είναι εξαιρετικά ανεπαρκείς. Τα τελευταία χρόνια τα περιστατικά κλοπής δεδομένων στην BPO έχουν προκαλέσει ανησυχία για την ιδιωτική ζωή των δεδομένων όταν ένας από τους υπαλλήλους της πώλησε προσωπικά δεδομένα που ανήκουν σε μεγάλο αριθμό βρετανών υπηκόων σε έναν δημοσιογράφο από το βρετανικό ταμπλόιντ The Sun ‘. Το περιστατικό προκάλεσε μια συζήτηση μεταξύ των κύκλων των υπεράκτιων βιομηχανιών, των μέσων μαζικής ενημέρωσης και του νομικού κόσμου για το πόσο ασφαλή τα ξένα δεδομένα βρίσκονται στα ινδικά χέρια. Ως εκ τούτου, οι τροποποιήσεις, αποτελούν περισσότερο αντίδραση γόνατος από την κυβέρνηση στις πρόσφατες κλοπές δεδομένων και άλλα περιστατικά, η Ινδία έχει να κάνει περισσότερο με θέματα που σχετίζονται με εγκλήματα στον κυβερνοχώρο και συναλλαγές ηλεκτρονικού εμπορίου από την προστασία των δεδομένων.

Οι διατάξεις που υποτίθεται για την προστασία των δεδομένων «jut out ως ένα άσχημο έμπλαστρο λειτουργεί στον νόμο περί πληροφορικής και δεν προσφέρουν καμία ολοκληρωμένη προστασία στα προσωπικά δεδομένα στην Ινδία. Υπό αυτές τις συνθήκες το ερώτημα που πρέπει να τεθεί είναι, είναι μια σημαντική εξουσία πληροφορικής στον παγκόσμιο χάρτη σήμερα, μπορεί η Ινδία να αντέξει να αντιμετωπίσει ένα σημαντικό ζήτημα όπως αυτό με τον τρόπο με τον οποίο έχει αντιμετωπίσει στις τροποποιήσεις του νόμου για την πληροφορική?.

Οι πρόσφατες τροποποιήσεις του νόμου

Η ενότητα 43Α αναφέρει ότι εάν μια εταιρία σώματος που διαθέτει, αντιμετωπίζει ή χειρίζεται τυχόν ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα ή πληροφορίες σε έναν υπολογιστή που κατέχει, ελέγχει ή λειτουργεί είναι αμέλεια στην εφαρμογή και τη διατήρηση εύλογων πρακτικών και διαδικασιών ασφάλεια.

Ο όρος Body Corporate είναι αρκετά ευρύ για να συμπεριλάβει μια εταιρεία, μια επιχείρηση, μια μοναδική ιδιοκτησία ή άλλη ένωση ατόμων που ασχολούνται με επαγγελματικές ή εμπορικές δραστηριότητες. Και στη συνέχεια σχετικά με τις εύλογες πρακτικές και διαδικασίες ασφαλείας περιλαμβάνουν πρακτικές ασφαλείας και διαδικασίες που επιθυμούν να προστατεύσουν τις πληροφορίες μη εξουσιοδοτημένες ζημιές, χρήση, τροποποίηση, αποκάλυψη ή βλάβη, όπως μπορεί να καθοριστεί είτε
(i) σε συμφωνία μεταξύ των μερών · ή
(ii) σε οποιοδήποτε νόμο που ισχύει · και ελλείψει συμφωνίας ή νόμου, όπως μπορεί να συνταγογραφηθεί από την κυβέρνηση της Ένωσης,

Αυτό σημαίνει κυρίως ότι τα συμβαλλόμενα μέρη μπορούν να διευκρινίσουν στη σύμβασή τους την έκταση της ασφάλειας που απαιτούν από τα αποκάλυψη των μερών σε περίπτωση παραβίασης που είναι υπόχρεοι να πληρώσουν τις ζημίες.

Ωστόσο, ο νόμος περί τροποποίησης δεν έχει διευκρινίσει την έννοια του όρου ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα ή πληροφορίες και απλώς δηλώνει ότι αυτό θα σήμαινε τέτοιες προσωπικές πληροφορίες που μπορεί να συνταγογραφηθούν από την κυβέρνηση της Ένωσης σε συνεννόηση με τέτοιους επαγγελματικούς φορείς ή ενώσεις όπως μπορεί να κρίνει κατάλληλο.
Το τμήμα 72 περιορίζεται στις πληροφορίες που λαμβάνονται λόγω μιας ισχύος που χορηγείται βάσει του νόμου περί πληροφορικής. Η αρμοδιότητα του τμήματος 72Α, από την άλλη πλευρά, είναι ευρύτερη από το υπάρχον τμήμα 72 και επεκτείνεται στην αποκάλυψη προσωπικών πληροφοριών ενός ατόμου (χωρίς συγκατάθεση), παρέχοντας παράλληλα υπηρεσίες βάσει νόμιμης σύμβασης και όχι απλώς αποκάλυψη πληροφοριών που λαμβάνονται λόγω των εξουσιών που χορηγούνται βάσει του νόμου περί πληροφορικής.

Ο όρος ενδιάμεσος προστίθεται στο τμήμα72A. Αυτό έχει οριστεί βάσει του νόμου περί τροποποίησης που σημαίνει (σε ​​σχέση με οποιοδήποτε συγκεκριμένο ηλεκτρονικό αρχείο) ένα άτομο, το οποίο για λογαριασμό άλλου προσώπου λαμβάνει, καταστήματα ή μεταδόσεις που καταγράφουν ή παρέχουν υπηρεσίες σε σχέση με τις εν λόγω αρχείων και περιλαμβάνουν τους παρόχους υπηρεσιών τηλεπικοινωνιών, τους παρόχους υπηρεσιών δικτύου, τους παρόχους υπηρεσιών διαδικτύου, τους παρόχους υπηρεσιών web-host,.

Κατά τη σύγκριση του ινδικού νόμου με το νόμο των ανεπτυγμένων χωρών μπορεί να αναλυθεί η κατάλληλη απαίτηση για τον ινδικό νόμο. U.κ. Έχει το νόμο περί προστασίας δεδομένων (DPA) του 1998. Ο νόμος αυτός βασικά θεσπίζεται με σκοπό την παροχή προστασίας και ιδιωτικού απορρήτου των προσωπικών δεδομένων των ατόμων στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Σύμφωνα με τον παρόντα νόμο, τα πρόσωπα και οι οργανισμοί που αποθηκεύουν τα προσωπικά δεδομένα πρέπει να εγγραφούν στον Επίτροπο Πληροφοριών, ο οποίος έχει διοριστεί ως κυβερνητικός αξιωματούχος για να επιβλέπει τον νόμο. Ο νόμος θέτει περιορισμούς στη συλλογή δεδομένων. Τα προσωπικά δεδομένα μπορούν να ληφθούν μόνο για έναν ή περισσότερους καθορισμένους και νόμιμους σκοπούς και δεν θα υποβληθούν σε περαιτέρω επεξεργασία με οποιονδήποτε τρόπο ασυμβίβαστο με αυτόν τον σκοπό ή τους σκοπούς. Τα προσωπικά δεδομένα είναι επαρκή, συναφή και όχι υπερβολικά σε σχέση με το σκοπό ή τους σκοπούς για τους οποίους υποβάλλονται σε επεξεργασία.

Και οι δύο.S και η Ευρωπαϊκή Ένωση επικεντρώνονται στην ενίσχυση της προστασίας της προστασίας της ιδιωτικής ζωής των πολιτών τους, u.Το S παίρνει μια διαφορετική προσέγγιση στην ιδιωτική ζωή από εκείνη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι ΗΠΑ υιοθέτησαν την τομεακή προσέγγιση που βασίζεται σε συνδυασμό νομοθεσίας, ρύθμισης και αυτοεξυπηρέτησης. Στο u.S, τα δεδομένα ομαδοποιούνται σε διάφορες κατηγορίες με βάση τη χρησιμότητα και τη σημασία τους. Στη συνέχεια, κατά συνέπεια, ένας διαφορετικός βαθμός προστασίας απονέμεται στις διάφορες κατηγορίες δεδομένων. Ενώ οι διατάξεις του νόμου περί πληροφορικής ασχολούνται βασικά με την εξαγωγή δεδομένων, την καταστροφή δεδομένων κ.λπ. Οι εταιρείες δεν μπορούν να λάβουν πλήρη προστασία των δεδομένων μέσω αυτού που τελικά τους ανάγκασε να συνάψουν ξεχωριστές ιδιωτικές συμβάσεις για να διατηρήσουν τα δεδομένα τους εξασφαλισμένα. Αυτές οι συμβάσεις έχουν την ίδια εκτελεστότητα με τη γενική σύμβαση.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει επιβάλει μια ολοκληρωμένη οδηγία για την προστασία των προσωπικών δεδομένων σε όλες τις χώρες μέλη της. Οι ΗΠΑ έχουν επίσης συμμορφωθεί με την οδηγία της ΕΕ μέσω της συμφωνίας Safe Harbour για τη διευκόλυνση των επιχειρήσεων από τις χώρες της ΕΕ. Θα ήταν σοφό για την Ινδία να συμμορφωθεί και με την οδηγία της ΕΕ, καθώς διακυβεύεται πολύ.

Παρά τις προσπάθειες που καταβάλλονται για την κατοχή ενός νόμου περί προστασίας δεδομένων ως ξεχωριστή πειθαρχία, ο νομοθέτης μας έχει αφήσει κάποια κενά στη διαμόρφωση του νομοσχεδίου του 2006. Το νομοσχέδιο έχει συνταχθεί εξ ολοκλήρου σχετικά με τη δομή του νόμου περί προστασίας δεδομένων του Ηνωμένου Βασιλείου, ενώ η σημερινή απαίτηση είναι μιας ολοκληρωμένης πράξης. Έτσι, μπορεί να προταθεί ότι μια σύνταξη που καταρτίζεται βάσει αμερικανικών νόμων σχετικά με την προστασία των δεδομένων θα ήταν πιο ευνοϊκή για την απαίτηση σήμερα “.
Η μη εξουσιοδοτημένη χρήση ή μεταφορά αυτών των πιστωτικών δεδομένων προσελκύει απαγορευτικά πρόστιμα. Οι πιστωτικές πληροφορίες μπορούν να χρησιμοποιηθούν μόνο για τον προσδιορισμό της πιστοληπτικής ικανότητας ενός δυνητικού πελάτη και δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν ή να μεταφερθούν σε μη εξουσιοδοτημένα άτομα για οποιονδήποτε άλλο σκοπό. Το ενεργούν ξανά, προστατεύει αποκλειστικά τα πιστωτικά δεδομένα, τα οποία είναι μόνο μία πτυχή των προσωπικών δεδομένων.

Οποιαδήποτε αποσπασματική νομοθεσία είναι ανεπαρκής. Χρειαζόμαστε ολοκληρωμένη νομοθεσία για την προστασία των δεδομένων που θα προστατεύσει τα δικαιώματα των υποκειμένων δεδομένων, που θα απαγορεύουν σθεναρά τη χρήση συλλεγόμενων δεδομένων για οποιονδήποτε σκοπό εκτός από τον οποίο ήταν. Ο νόμος για την τεχνολογία της πληροφορίας, το 2000 δεν είναι δεδομένα ή νομοθεσία για την προστασία της ιδιωτικής ζωής. Δεν καθορίζει συγκεκριμένες αρχές προστασίας δεδομένων ή απορρήτου. Ο νόμος περί τεχνολογίας της πληροφορίας, 2000 είναι μια γενική νομοθεσία, η οποία διατυπώνει το φάσμα των θεμάτων, όπως οι ψηφιακές υπογραφές, η υποδομή δημόσιου κλειδιού, η ηλεκτρονική διακυβέρνηση, οι παραβάσεις στον κυβερνοχώρο, τα αδικήματα στον κυβερνοχώρο και η εμπιστευτικότητα και η ιδιωτική ζωή. Πάσχει από ένα σύνδρομο ACT. Θα ήταν λανθασμένο να συγκρίνουμε τον νόμο περί τεχνολογίας της πληροφορίας, τις διατάξεις του 2000 με την ευρωπαϊκή οδηγία για την προστασία των δεδομένων (EC/95/46), τις κατευθυντήριες γραμμές του ΟΟΣΑ σχετικά με την προστασία της ιδιωτικής ζωής και των δια -ροών προσωπικών δεδομένων του 1980 και των αρχών ασφαλών λιμανιών των ΗΠΑ.

Στην πραγματικότητα, ο νόμος για την τεχνολογία της πληροφορίας, το 2000 ασχολείται με το ζήτημα της προστασίας των δεδομένων και της ιδιωτικής ζωής με αποσπασματικό τρόπο. Δεν υπάρχει πραγματικό νομικό πλαίσιο με τη μορφή της Αρχής Προστασίας Δεδομένων, της ποιότητας και της αναλογικότητας των δεδομένων, της διαφάνειας των δεδομένων κ.λπ. η οποία αντιμετωπίζει και καλύπτει σωστά τα ζητήματα προστασίας δεδομένων σύμφωνα με τις αρχές της οδηγίας της ΕΕ, των κατευθυντήριων γραμμών του ΟΟΣΑ ή των αρχών ασφαλών λιμενικών. Κατά συνέπεια, ακόμη και αν υιοθετηθούν οι νέες προτεινόμενες τροποποιήσεις του νόμου περί τεχνολογίας της πληροφορίας, το 2000, η ​​Ινδία θα εξακολουθεί να μην διαθέτει πραγματικό νομικό πλαίσιο για την προστασία και την ιδιωτικότητα των δεδομένων.

Η απουσία του νόμου περί προστασίας δεδομένων είναι τεράστιο πλήγμα για την εξωτερική ανάθεση βιομηχανίας στην Ινδία . Οι πελάτες των ΗΠΑ, η Ευρωπαϊκή Ένωση προστατεύονται από μια ολοκληρωμένη οδηγία απορρήτου και μέρος αυτής της προστασίας της ιδιωτικής ζωής είναι η απαίτηση, η οποία τοποθετείται σε εταιρείες, όχι για τη μεταφορά προσωπικών δεδομένων σε χώρες που δεν προσφέρουν επαρκές επίπεδο προστασίας. Το αποτέλεσμα είναι ότι οι ευρωπαϊκές συνδικαλιστικές οργανώσεις ανέφεραν την προστασία των δεδομένων ως ζήτημα που πρέπει να ληφθεί υπόψη σε πολλές διεθνείς συμφωνίες εκτός απόδοσης. Σταματήστε τη ροή των προσωπικών δεδομένων, τα οποία με τη σειρά τους θα επηρεάσουν πολύ άσχημα τη βιομηχανία μας.

συμπέρασμα
Για τη διατήρηση και την ενθάρρυνση της έκρηξης BPO, η Ινδία πρέπει να έχει ένα νομικό πλαίσιο που να ανταποκρίνεται στις προσδοκίες, τόσο νόμιμες όσο και δημόσιες, όπως επικρατούν στις δικαιοδοσίες από τις οποίες τα δεδομένα αποστέλλονται στην Ινδία. Στην πράξη, το μεγαλύτερο εμπόδιο είναι για την Ινδία να έχει το πλαίσιο των νόμων περί προστασίας των εγχώριων δεδομένων επίσημα και θεωρείται επαρκής ως επαρκής ως επαρκής. Η ΕΕ δηλώνει επισήμως και απαριθμεί επαρκείς χώρες όσον αφορά την οδηγία προστασίας δεδομένων του 1995. Μόνο μια χούφτα χώρες όπως η Αργεντινή, ο Καναδάς, η Αυστραλία και η Ελβετία, έχουν μέχρι στιγμής φτάσει σε αυτόν τον λευκό κατάλογο. Εάν η Ινδία επρόκειτο επίσης να επιτύχει σε αυτόν τον κατάλογο με τη θέσπιση μιας κατάλληλης νομοθεσίας, οι βιομηχανίες στα κράτη μέλη της ΕΕ θα μπορούσαν να εξάγουν δεδομένα στην Ινδία χωρίς να πρέπει να ακολουθήσουν διαφορετικά υποχρεωτικά δύσκολες και δυσκίνητες διαδικασίες.

Η Ινδία αντί να περιορίσει τον εαυτό του ως προμηθευτή υπηρεσιών στην εταιρική Αμερική και την Ευρώπη, η Ινδία θεωρεί τον εαυτό της ως τον τόπο όπου αυτές οι εταιρείες μπορούν να εγκατασταθούν οι ίδιοι. Έτσι, δημιουργώντας έναν καλό νόμο περί προστασίας δεδομένων, η Ινδία θα μπορούσε να επεκταθεί πολύ πέρα ​​από το να είναι απλός προμηθευτής υπηρεσιών στις πολυεθνικές εταιρείες στον κόσμο. Στην πραγματικότητα, θέλει να δημιουργήσει την εταιρική Ινδία.

Πώς να υποβάλετε το άρθρο σας:

Ακολουθήστε την παρακάτω διαδικασία για να υποβάλετε τα άρθρα σας

Υποβάλετε το άρθρο σας χρησιμοποιώντας την ηλεκτρονική φόρμα μας Κάντε κλικ ΕΔΩ
Σημείωση* Δεχόμαστε μόνο Πρωτότυπα άρθρα, Δεν θα δεχτούμε άρθρα που έχουν ήδη δημοσιευθεί σε άλλους ιστότοπους.
Για περισσότερες λεπτομέρειες επικοινωνήστε με: [Email Protected]

Νόμοι περί προστασίας δεδομένων στην Ινδία

Αυτό το άρθρο έχει γραφτεί από Manya manjari, ο οποίος επιδιώκει το BBA LLB στο Ινδικό Ινστιτούτο Διοίκησης, Rohtak. Σε αυτό το άρθρο, θα εξετάσουμε τους σημαντικότερους νόμους περί προστασίας δεδομένων, τον σκοπό της προστασίας των δεδομένων, του βαθμού στον οποίο τα δεδομένα μας είναι ασφαλή από την κυβέρνηση όταν η κυβέρνηση μπορεί να παρεμβαίνει στους χρήστες’ τα δεδομένα και οι πρόσφατες τροποποιήσεις των νόμων στην Ινδία. Οι κατευθυντήριες γραμμές για τη χρήση και την προστασία των δεδομένων έχουν επίσης συζητηθεί, μαζί με τον τρόπο με τον οποίο η Ινδία χειρίζεται την ταχεία ανάπτυξη της τεχνολογίας και τους προτεινόμενους στόχους νομοθεσίας.

Πίνακας περιεχομένων

Εισαγωγή

Η προστασία των δεδομένων διασφαλίζει ευαίσθητα δεδομένα έναντι της απώλειας, του χειρισμού και της κατάχρησης. Το hon’Το Ανώτατο Δικαστήριο της Ινδίας καθιέρωσε το δικαίωμα στην ιδιωτική ζωή ως θεμελιώδες δικαίωμα σύμφωνα με το άρθρο 21 του Συντάγματος της Ινδίας ως μέρος του δικαιώματος στη ζωή και την προσωπική ελευθερία στην περίπτωση Δικαιοσύνη k.μικρό. Puttaswamy v. Ένωση της Ινδίας (2017), ονομάζεται επίσης το “κρίση απορρήτου.” Μια πτυχή του δικαιώματος στην ιδιωτική ζωή γνωστή ως “ενημερωτικό απόρρητο” έχει αναγνωριστεί. Το δικαστήριο παρατήρησε επίσης ότι οι πληροφορίες σχετικά με ένα άτομο και το δικαίωμα πρόσβασης σε αυτές τις πληροφορίες απαιτούν επίσης την προστασία της ιδιωτικής ζωής. Υπάρχουν αρκετοί προτεινόμενοι λογαριασμοί για την προστασία των δεδομένων και τις συνεισφορές του Γραφείου Ινδικών Προτύπων για την Προστασία Προσωπικών Δεδομένων. Ο νόμος περί τεχνολογίας της πληροφορίας, 2000 (νόμος περί πληροφορικής) και ινδικός νόμος περί συμβάσεων, 1872 είναι σήμερα η νομοθεσία για την προστασία των δεδομένων στην Ινδία, επειδή δεν υπάρχει’t οποιαδήποτε ειδική νομοθεσία για αυτό το θέμα ακόμα.

Ανάγκη για νόμους περί προστασίας δεδομένων

Η νομοθεσία για την προστασία των δεδομένων εξηγεί τι πρέπει να γίνει για να διασφαλιστεί ότι τα ιδιωτικά δεδομένα αντιμετωπίζονται ηθικά και κατάλληλα.

1. Οι νόμοι περί προστασίας δεδομένων ελέγχουν τη συλλογή, τη χρήση, τη μεταφορά και την αποκάλυψη των προσωπικών πληροφοριών και την ασφάλεια αυτών των πληροφοριών.
2. Δίνει στους ανθρώπους πρόσβαση στα δεδομένα τους, καθορίζουν πρότυπα λογοδοσίας για τις επιχειρήσεις που το επεξεργάζονται και περιλαμβάνουν αποζημιώσεις για ακατάλληλη ή επιβλαβή επεξεργασία.
3. Οι νόμοι περί προστασίας δεδομένων παρέχουν επίσης διορθωτικά μέτρα για ψευδή προφίλ και απάτη που μπορούν επίσης να γίνουν χρησιμοποιώντας κλεμμένες πληροφορίες.
4. Όταν οι πληροφορίες πέφτουν σε λάθος χέρια, μπορεί να θέσει σε κίνδυνο τους ανθρώπους’Η ασφάλεια S με διάφορους τρόπους, συμπεριλαμβανομένης της οικονομικής ασφάλειας, της σωματικής ασφάλειας και της προσωπικής ακεραιότητας, έτσι ώστε να προστατεύει τους χρήστες από αυτή την εκμετάλλευση, οι νόμοι περί προστασίας δεδομένων είναι σημαντικοί.

Ανάγκη για νόμους προστασίας δεδομένων στην Ινδία

1. Εκατομμύρια Ινδοί χρησιμοποιούν εκατοντάδες εφαρμογές καθημερινά, δημιουργώντας μονοπάτια δεδομένων που μπορεί να χρησιμοποιηθούν κατάχρηση για τη δημιουργία προφίλ, διαφημίσεις στόχου και πρόβλεψη δραστηριότητας και τάσεις.
2. Στην Ινδία, η διασταύρωση των διαφόρων νόμων για διαφορετικούς τομείς δημιουργεί ασάφεια και είναι ένας από τους πρωταρχικούς λόγους πίσω από την παραβίαση μεγάλου όγκου δεδομένων. Δεν υπάρχει ακόμη κανένας κωδικοποιημένος νόμος στην Ινδία που δίνει ιδιαίτερη προσοχή σε όλες τις πτυχές της προστασίας των δεδομένων και διατηρεί ένα αρχείο για τις κυρώσεις που πρέπει να επιβληθούν.
3. Αμέτρητα παραδείγματα ανύπαρκτων και δυσλειτουργικών μηχανισμών αποκατάστασης των παραπόνων πρέπει να αναστηθούν και να αναθεωρηθούν γρήγορα. Ο μηχανισμός επιβολής συχνά αντιμετωπίζει ορισμένα θέματα εφαρμογής, ενώ χειρίζεται περιπτώσεις που σχετίζονται με παραβιάσεις δεδομένων και ασφάλεια στον κυβερνοχώρο.
4. Δεδομένου ότι η Ινδία είναι εθνικό κράτος, τα δεδομένα των πολιτών θεωρούνται εθνικό περιουσιακό στοιχείο. Ανάλογα με την Ινδία’S Security και Geopolitical Στόχοι, αυτό το εθνικό περιουσιακό στοιχείο ενδέχεται να χρειαστεί να προστατεύεται και να αποθηκεύεται στα εθνικά σύνορα. Αυτό θα περιλάμβανε όχι μόνο τις επιχειρήσεις, αλλά και τους μη κυβερνητικούς οργανισμούς και τους κυβερνητικούς φορείς.
5. Παρά το γεγονός ότι η Ινδία αποτελεί μέλος σε διάφορους διεθνείς οργανισμούς που επικεντρώνονται σε μηχανισμούς προστασίας δεδομένων όπως η Επιτροπή των Ηνωμένων Εθνών για το Διεθνές Εμπόριο και οι Διατάξεις για τις Αρχές των Κρατικών Πολιτικών οδηγιών. Το άρθρο 38 σχετίζεται με τη συνολική ευημερία των πολιτών. Η προστασία της ιδιωτικής ζωής και των δεδομένων σχετίζονται ουσιαστικά με μια κατάσταση πρόνοιας. Δηλώνει επίσης στο άρθρο 51 ότι προκειμένου να δημιουργηθεί η διεθνής ειρήνη και ασφάλεια, το κράτος πρέπει να εργαστεί για την προώθηση της τήρησης των υποχρεώσεων της συνθήκης και του διεθνούς δικαίου.

Πότε μπορεί η κυβέρνηση να παρεμβαίνει στα δεδομένα

Οι χρήστες’ Τα δεδομένα πρέπει να διατηρούνται ιδιωτικά και σε αυστηρή μυστικότητα από οποιοδήποτε κυβερνητικό ή ιδιωτικό ίδρυμα, οργάνωση ή πρακτορείο. Ωστόσο, η κυβέρνηση μπορεί να παρακολουθεί, να παρακολουθεί και να αποκρυπτογραφείται οι πληροφορίες που παράγονται, μεταδίδονται, λαμβάνονται ή αποθηκεύονται σε οποιονδήποτε πόρο υπολογιστή σύμφωνα με τις εξαιρέσεις που αναφέρονται στο άρθρο 69 του νόμου περί τεχνολογίας της πληροφορίας, 2000.

Τμήμα 69

Το άρθρο 69 του νόμου περί τεχνολογίας της πληροφορίας, 2000, προβλέπει ότι η κυβέρνηση μπορεί να απαιτήσει την αποκάλυψη οποιασδήποτε πληροφόρησης για το δημόσιο συμφέρον όταν οδηγεί σε παράνομες δραστηριότητες που θέτουν σε κίνδυνο την εθνική ασφάλεια, την κυριαρχία και την ακεραιότητα της Ινδίας, την άμυνα, την ασφάλεια του κράτους, τις φιλικές σχέσεις ή τις δημόσιες σχέσεις της όταν υπάρχουν παραβιάσεις του νόμου ή της απάτης.

Τμήμα 69Α

Η κεντρική κυβέρνηση μπορεί να ζητήσει από κάθε κυβερνητική υπηρεσία ή ενδιάμεση πρόσβαση του δημόσιου σε οποιεσδήποτε πληροφορίες που δημιουργούνται, αποστέλλονται, παραληφθούν, αποθηκεύονται ή φιλοξενούνται σε οποιονδήποτε πόρο υπολογιστή σύμφωνα με το τμήμα 69Α για συγκρίσιμους λόγους και λόγους (όπως αναφέρθηκε παραπάνω). Ο όρος “μεσάζοντες” θα σημαίνει επιπλέον μηχανές αναζήτησης, ηλεκτρονικές πληρωμές και δημοπρασίες, ηλεκτρονικές αγορές και καφετέρια στον κυβερνοχώρο και επίσης καλύπτουν την υπηρεσία τηλεπικοινωνιών, την υπηρεσία δικτύου, την υπηρεσία Διαδικτύου και τους παρόχους φιλοξενίας ιστοσελίδων. Ωστόσο, τέτοια αιτήματα για τον περιορισμό της πρόσβασης θα πρέπει να υποστηρίζονται με γραπτές δικαιολογίες.

Τμήμα 69b

Η κεντρική κυβέρνηση, για τη βελτίωση της ασφάλειας των δεδομένων και για τον εντοπισμό, την ανάλυση και την πρόληψη της εισβολής ή της μόλυνσης από τον υπολογιστή στο έθνος, μπορεί, με ειδοποίηση στην επίσημη εφημερίδα, να πιστοποιήσει οποιονδήποτε θεσμό της κυβέρνησης να εποπτεύει και να συλλέγει δεδομένα κυκλοφορίας ή πληροφορίες που δημιουργούνται, μεταδίδονται ή λαμβάνονται μέσω οποιουδήποτε πόρου υπολογιστή. Το τμήμα 69b χορηγεί την εξουσία να παρακολουθεί και να αποκτά δεδομένα ή πληροφορίες κυκλοφορίας.

Νόμος περί τεχνολογίας πληροφοριών, 2000

Στις 17 Οκτωβρίου 2000 ψηφίστηκε ο νόμος περί τεχνολογίας της πληροφορίας του 2000. Είναι η κύρια ινδική νομοθεσία που διέπει τα θέματα ηλεκτρονικού εμπορίου και εγκλημάτων στον κυβερνοχώρο. Η νομοθεσία ψηφίστηκε για την ανύψωση της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης, την παροχή νομικής υποστήριξης για τις ηλεκτρονικές συναλλαγές και την καταπολέμηση του εγκληματία στον κυβερνοχώρο. Ο πρωταρχικός στόχος του νόμου είναι η διευκόλυνση των νομικών και αξιόπιστων ψηφιακών, μηχανογραφημένων και ηλεκτρονικών λειτουργιών και να μειώσουμε ή να εξαλείψουμε εγκλήματα στον κυβερνοχώρο.

Η Διεθνής Οργάνωση της Επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών για το Διεθνές Δίκαιο Εμπορίου (UNCITRAL) ενέκρινε τον νόμο περί μοντέλου UNCITRAL για το ηλεκτρονικό εμπόριο (ηλεκτρονικό εμπόριο), το 1996 για να φέρει τη νομική συνέπεια σε διάφορα έθνη και προκάλεσε την πληροφορική της Ινδίας να θεσπίσει νομοθεσία για την Ινδία με βάση τις κατευθυντήριες γραμμές που παρέχονται στο UNCITRAL, το οποίο αργότερα αναθεωρήθηκε και εγκρίθηκε από την Υπηρεσία Ηλεκτρονικής και της Πληροφορικής και της πληροφορικής της. Η Ινδία έγινε το δωδέκατο έθνος για να τροποποιήσει τους νόμους του κυβερνοχώρου.

Πεδίο εφαρμογής του νόμου

Ο νόμος για την τεχνολογία της πληροφορίας, το 2000 ισχύει σε όλη την Ινδία και έχει επίσης εξωεδαφική δικαιοδοσία, η οποία ισχύει για εγκλήματα στον κυβερνοχώρο που διεξάγονται εκτός Ινδίας. Εάν περιλαμβάνεται ένα ινδικό σύστημα ή δίκτυο, ανεξάρτητα από τον δράστη’S Country, θα αντιμετωπιστεί βάσει του νόμου.

Στόχοι του νόμου

• Να δοθεί νομικό καθεστώς σε όλες τις λειτουργίες που διεξάγονται ηλεκτρονικά, είτε μέσω ανταλλαγής δεδομένων, άλλων ηλεκτρονικών επικοινωνιών ή ηλεκτρονικού εμπορίου, σε σύγκριση με τον προηγούμενο τρόπο επικοινωνίας που βασίζεται σε χαρτί.
• Να επικυρώσει τις ψηφιακές υπογραφές ως νομική απόδειξη οποιωνδήποτε πληροφοριών ή εγγράφων που απαιτούν νομική επαλήθευση.
• Για να ενεργοποιήσετε την ηλεκτρονική υποβολή εγγράφων με κυβερνητικά τμήματα και οργανισμούς.
• Για να διευκολυνθεί η ηλεκτρονική αποθήκευση δεδομένων στην Ινδία.
• Να εγκρίνει και να διευκολύνει τις τράπεζες και άλλους χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς να μεταφέρουν χρήματα ηλεκτρονικά.

Σημαντικά χαρακτηριστικά του νόμου

Τα σημαντικά χαρακτηριστικά του νόμου είναι τα εξής:

• Υπάρχουν 94 τμήματα στην πράξη, χωρισμένες σε 13 κεφάλαια και 4 προγράμματα.
• Όλες οι έξυπνες συμβάσεις που γίνονται μέσω ασφαλών ηλεκτρονικών μέσων επικυρώνονται νομικά κάτω από αυτό.
• Ο νόμος διατηρεί τις απαιτούμενες προφυλάξεις ασφαλείας υπό έλεγχο και προστέθηκε επίσης ένα νομικό πλαίσιο για ψηφιακές υπογραφές χρησιμοποιώντας κρυπτοσυστήματα.
• Τα ηλεκτρονικά αρχεία έχουν πιστοποιηθεί.
• Υπάρχουν επίσης διατάξεις για τη δημιουργία συμβουλευτικής επιτροπής για τους κανονισμούς για τον κυβερνοχώρο για να συμβουλεύσει τον ελεγκτή και την κεντρική κυβέρνηση.
• Ο νόμος επιτρέπει στους ανώτερους αστυνομικούς και άλλους αξιωματούχους να εισέλθουν σε οποιοδήποτε δημόσιο χώρο και να κάνουν συλλήψεις για αδικήματα που καλύπτονται από το νόμο χωρίς ένταλμα.
• Οι εξουσίες δικηγόρου, διαπραγματεύσιμων μέσων, διαθηκών και άλλων παρόμοιων εγγράφων δεν υπόκεινται στους κανονισμούς που περιέχονται στον παρόντα νόμο.
• Τέλος, η πράξη αυτή περιγράφει τα πολυάριθμα εγκλήματα στον κυβερνοχώρο και τις παραβιάσεις, τα καθορίζει και καθορίζει τις σχετικές κυρώσεις.
• Ο νόμος για την πληροφορική του 2000 τροποποιήθηκε από την ΤΟΠΟΤΗΤΑ ΤΟ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ, 2008. Ως αποτέλεσμα, όλοι οι τύποι εργαλείων επικοινωνίας και οι πόροι υπολογιστών συμπεριλήφθηκαν τώρα στο πεδίο εφαρμογής και το πεδίο του νόμου περί ΤΠ 2000.

Τροποποιήσεις του νόμου περί πληροφορικής το 2008

Η χρήση των συσκευών και του Διαδικτύου έχει αυξηθεί γρήγορα, γεγονός που έχει οδηγήσει σε νέα είδη εγκλημάτων όπως η αποστολή επιθετικών μηνυμάτων ηλεκτρονικού ταχυδρομείου και μηνυμάτων, παιδικής πορνογραφίας, κυβερνητικής τρομοκρατίας, που δημοσιεύει εμφανώς σεξουαλικό σε απευθείας σύνδεση υλικό, βιντεοκασέτες, διαρροή πληροφοριών από διαμεσολαβητές και απάτες ηλεκτρονικού εμπορίου όπως κλοπή δεδομένων και εξαπάτηση με ψευδή αναπαράσταση,. Έτσι, ο νόμος περί τεχνολογίας της πληροφορίας του 2000 χρειάστηκε για την ενσωμάτωση των τιμωρητικών μέτρων. Η ασφάλεια στον κυβερνοχώρο, η προστασία των δεδομένων και η υιοθέτηση μεθόδων και διαδικασιών ασφαλείας που σχετίζονται με αυτές τις χρήσεις των ηλεκτρονικών μέσων έχουν λάβει μεγαλύτερη σημασία λόγω της αύξησης των υπηρεσιών ψηφιακών πληροφοριών όπως η ηλεκτρονική διακυβέρνηση, το ηλεκτρονικό εμπόριο και οι ηλεκτρονικές μεταφορές. Επιπλέον, η διασφάλιση της υποδομής κρίσιμης πληροφόρησης είναι απαραίτητη για τη διατήρηση της δημόσιας υγείας, της ασφάλειας, της οικονομικής και της εθνικής ασφάλειας. Ως αποτέλεσμα, έχει γίνει ζωτικής σημασίας να ορίσουμε μια τέτοια υποδομή ως ένα προστατευμένο σύστημα για την πρόληψη της παράνομης πρόσβασης.

Τροποποιήσεις των ορισμών

• Η λέξη “Ψηφιακό” έχει αλλάξει σε “Ηλεκτρονικός” Στην ενότητα ορισμού, μεταξύ άλλων αξιοσημείωτων αλλαγών. Όπως υποδεικνύεται παραπάνω, αυτή η τροποποίηση διευρύνει το πεδίο εφαρμογής του ενεργητικού IT πέρα ​​από τα ψηφιακά μέσα, καθιστώντας την πιο τεχνολογικά ουδέτερη καθώς η δημιουργία μιας ηλεκτρονικής υπογραφής δεν χρειάζεται καμία συγκεκριμένη τεχνολογική διαδικασία. Θα αναφερόταν σαφώς μόνο σε διαδικτυακές συναλλαγές, ακόμη και αν ήταν.
• Έχει επίσης εισαχθεί ένας νέος ορισμός “μεσολαβητής.”
• Η συμπερίληψη του “κινητά τηλέφωνα, προσωπικοί ψηφιακοί βοηθοί,” και άλλες παρόμοιες συσκευές στον ορισμό του “συσκευές επικοινωνίας” Ορίζει την σαφή εφαρμογή του.
• Μια άλλη κρίσιμη προσθήκη που θα επηρεάσει τους νέους κανονισμούς προστασίας δεδομένων που παρέχονται στο νόμο περί τεχνολογίας της πληροφορίας, το 2008 είναι ο ευρύς ορισμός του “κυβερνασφάλεια” Το οποίο περιλαμβάνει τώρα τη διασφάλιση δεδομένων και εξοπλισμού από μη εξουσιοδοτημένη πρόσβαση, χρήση, δημοσίευση κ.λπ.

Σημαντικές τροποποιήσεις νομοθεσίας

Τμήμα 66Α

Η αποστολή προσβλητικών πληροφοριών σχετικά με μια συσκευή επικοινωνίας μέσω μιας διαδικτυακής συσκευής απαγορεύεται από το άρθρο 66Α του νόμου για την τεχνολογία της πληροφορίας (Τροποποίηση), 2008. Αυτό περιλαμβάνει επικίνδυνα και ακατάλληλα μηνύματα καθώς και μηνύματα που είναι παραπλανητικά ή ανακριβή αλλά μεταδίδονται με πρόθεση “προκαλεί ερεθισμό, δυσφορία, φόβο, εμπόδιο, ταπείνωση, βλάβη, εγκληματική εκφοβισμό, εχθρότητα, μίσος ή άρρωστη θέληση” Ακόμη και όταν ο αποστολέας γνωρίζει την ψευδαίσθηση του.

Τμήμα 67 και 67Α

Ο τεράστιος όγκος του “άσεμνος” Το περιεχόμενο που μοιράζεται στο διαδίκτυο έχει συγκεντρώσει από καιρό την προσοχή στην Ινδία. Επομένως, δεν πρέπει να αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι απαγορεύεται η ακρίβεια εκτός σύνδεσης και σε απευθείας σύνδεση στο έθνος. Το άρθρο 67 και 67Α του νόμου περί πληροφορικής, ο οποίος απαγορεύει τις άσεμνες και σεξουαλικά σαφείς πληροφορίες, έχουν αποδειχθεί κρίσιμα μέτρα για τον έλεγχο του.

Τμήμα 69Α

Η κεντρική κυβέρνηση μπορεί να περιορίσει το περιεχόμενο σύμφωνα με το άρθρο 69Α του νόμου περί πληροφορικής (Τροποποίηση) του 2008, εάν θεωρεί ότι οποιοδήποτε τέτοιο περιεχόμενο απειλεί την κυριαρχία, την ασφάλεια, την ακεραιότητα ή την υπεράσπιση του κράτους, τη δημόσια τάξη, τις φιλικές σχέσεις με τα ξένα κράτη ή τις προσπάθειες να υποκινήσει τη διάπραξη ενός εγκλήματος που σχετίζεται με οποιοδήποτε από αυτά που αναφέρθηκαν προηγουμένως. Ένα ανεξάρτητο σύνολο κανόνων που ονομάζονται “Κανόνες τεχνολογίας πληροφοριών (αποκλεισμός της πρόσβασης των πληροφοριών με δημόσιους κανόνες), 2009” έχει ενημερωθεί για την επιβολή του τμήματος 69Α και ονομάζεται κανόνες αποκλεισμού.

Τμήμα 77Α και 77b

Σύμφωνα με το άρθρο 77Α του ITA, 2008, όλα τα αδικήματα σύμφωνα με την παρούσα πράξη – εκτός από εκείνες που φέρουν ποινή ισόβιας κάθειρξης ή ποινή πάνω από τρία χρόνια φυλάκισης, περιλαμβάνουν ενισχυμένη τιμωρία, επηρεάζουν αρνητικά την κοινωνικοοικονομική κατάσταση του έθνους ή εμπλέκουν αδικήματα κατά των γυναικών ή των ανήλικων κάτω από την ηλικία των 18 ετών.

Σύμφωνα με το άρθρο 77β, ανεξάρτητα από τις διατάξεις του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας του 1973, όλα τα αδικήματα με τριετή ή μεγαλύτερη ποινή είναι γνωστοί και υπόκεινται σε εγγύηση.

Τμήμα 79

Οι μεσάζοντες στην Ινδία υπόκεινται σε κανονισμό σύμφωνα με το άρθρο 79 του νόμου περί τεχνολογίας της πληροφορίας, 2008. Αυτό το τμήμα απέκτησε φήμη κυρίως λόγω των διαβόητων κανόνων πληροφορικής, ή των ενδιάμεσων κανόνων κατευθυντήριων γραμμών, που δημιουργήθηκαν βάσει της εξουσίας της κεντρικής κυβέρνησης για την υποβολή κανόνων σύμφωνα με τα άρθρα 87 παράγραφος 1 και 87 (2) (ZG).

ΕΝΑ “ασφαλές λιμάνι” Χαρακτηριστικό στο τμήμα 79 του νόμου απαλλάσσει από τους ενδιάμεσους από την ευθύνη για τις ενέργειες τρίτων υπό ορισμένες συνθήκες. Αυτή η προσωρινή ασυλία χορηγείται στους μεσάζοντες σύμφωνα με το άρθρο 79 παράγραφος 1 του νόμου σχετικά με οποιεσδήποτε πληροφορίες, δεδομένα ή επικοινωνία που διατίθεται ή φιλοξενείται από αυτούς για λογαριασμό τρίτου. Για παράδειγμα: Εάν ένα άτομο ή bot θέτει οποιοδήποτε παράνομο περιεχόμενο στο Facebook, Facebook από “ασφαλές λιμάνι” Η πρόβλεψη θα ξεφύγει από την ευθύνη υποστηρίζοντας ότι δεν γνώριζαν τέτοιες δραστηριότητες.

Τα τμήματα 79 (2) και 79 (3) του νόμου ισχύουν για αυτές τις εξαιρέσεις. Ουσιαστικά, οι περιστάσεις, όπου ο ενδιάμεσος ασχολείται με τεχνολογικές, αυτοματοποιημένες ή παθητικές δραστηριότητες, καλύπτονται από το άρθρο 79 (2). Προκειμένου να εφαρμοστεί το άρθρο 79 παράγραφος 2, οι μεσάζοντες δεν πρέπει να γνωρίζουν ή να είναι υπεύθυνα για τα δεδομένα που αποστέλλονται ή αποθηκεύονται.

Επιπλέον, το “ειδοποίηση και αφαίρεση” Το σύστημα που προβλέπεται από το άρθρο 79 (3) (β) αναφέρει ότι ο ενδιάμεσος απομακρύνει παράνομες πληροφορίες μόλις έχει πραγματική γνώση της ύπαρξής του.

Ωστόσο, η τεράστια αύξηση της χρήσης του Διαδικτύου έχει οδηγήσει σε αύξηση της εγκληματικότητας, συμπεριλαμβανομένης της παιδικής πορνογραφίας, της κυβερνοθεραπείας, της δημοσίευσης σεξουαλικά ρητών πληροφοριών στο διαδίκτυο και του βίντεο Voyeurism. Έτσι, οι διατάξεις αυτές έπρεπε να συμπεριληφθούν στον νόμο περί τεχνολογίας της πληροφορίας, 2000.

Ανάπτυξη νομοθεσιών για την προστασία των δεδομένων στην Ινδία

Το Ανώτατο Δικαστήριο της Ινδίας έχει θεσπίσει το δικαίωμα στην προστασία της ιδιωτικής ζωής και των δεδομένων ως θεμελιώδες δικαίωμα στην περίπτωση Δικαιοσύνη k.μικρό. Puttaswamy (retd.) V. Ένωση της Ινδίας (2017), και το σημερινό νομοθετικό πλαίσιο για την ιδιωτική ζωή που περιγράφεται στους κανόνες της τεχνολογίας της πληροφορίας, 2011 (κανόνες πληροφορικής, 2011) που διέπουν το “Συλλογή, λήψη, κατοχή, αποθήκευση, αντιμετώπιση, διαχείριση, διατήρηση, χρήση, μεταφορά, αποκάλυψη ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων ή πληροφοριών, πρακτικές ασφάλειας και διαδικασίες για τον χειρισμό προσωπικών πληροφοριών”. Ωστόσο, αυτή η διάταξη θεωρείται ανεπαρκής καθώς δεν αντιμετωπίζει μεταξύ άλλων θεμάτων, την κατάχρηση δεδομένων που συλλέγονται από τα παιδιά, τις παραβιάσεις των δεδομένων από τις εταιρείες εκτός της Ινδίας και το περιορισμένο πεδίο εφαρμογής του ορισμού των ευαίσθητων δεδομένων.

Ήταν ανεπαρκές σε τέσσερα επίπεδα:

• Πρώτον, το υπάρχον μοντέλο υποθέτει ότι το απόρρητο είναι ένα νόμιμο δικαίωμα και όχι θεμελιώδες και δεν ισχύει για το κράτος’επεξεργασία μεμονωμένων δεδομένων.
• Δεύτερον, κατάλαβε μόνο μερικούς τύπους δεδομένων που πρέπει να προστατεύονται.
• Τρίτον, επέβαλε λίγες ευθύνες στους ελεγκτές δεδομένων, οι οποίοι μπορούν επίσης να παραιτηθούν από τη σύμβαση.
• Τέταρτον, υπήρχαν λίγες τιμωρίες για τους παραβάτες.

Bill Personal Protection Data, 2018

Η Επιτροπή Δικαιοσύνης Srikrishna, που έχει ανατεθεί από το Υπουργείο Ηλεκτρονικών και Πληροφορικής (MEITY) με τη σύνταξη της νομοθεσίας για την προστασία των δεδομένων για την Ινδία, βγήκε με την αρχική πρόταση της νομοθεσίας, το νομοσχέδιο για την προστασία των προσωπικών δεδομένων, 2018. Η κυβέρνηση θέσπισε αυτό το σχέδιο και το παρουσίασε στο Lok Sabha, αλλά στάλθηκε για περαιτέρω τροποποίηση για τους ακόλουθους λόγους:

1. Η νέα διάταξη για τον εντοπισμό των δεδομένων μπορεί να είναι το μέρος που δημιούργησε τη μεγαλύτερη δημόσια διαμάχη. Ο νόμος αναφέρει ότι οι καταπιστευματοδόχοι των δεδομένων διατηρούν “Τουλάχιστον ένα αντίγραφο” των πληροφοριών πελατών σε έναν ινδικό διακομιστή ή κέντρο δεδομένων. Το μόνο σκεπτικό για έναν τέτοιο κανόνα είναι να γίνει απλό για την επιβολή του νόμου να λάβει αυτές τις πληροφορίες.
2. Αυτό αναδεικνύει το λογαριασμό’S Δεύτερο θέμα: επιτρέπει την επεξεργασία προσωπικών δεδομένων προς το συμφέρον της κρατικής ασφάλειας εάν επιτρέπεται και σύμφωνα με τη νομική διαδικασία. Επίσης, επέτρεψε την επεξεργασία προσωπικών δεδομένων για την ανίχνευση, τη διερεύνηση και τη δίωξη οποιουδήποτε εγκλήματος ή άλλης νομικής παραβίασης. Δεδομένου ότι η Ινδία’S ανεπαρκή νόμους που απαγορεύουν την κρατική παρακολούθηση, το κράτος’Η πρόσβαση σε όλα τα προσωπικά δεδομένα αποτελεί σοβαρό κίνδυνο για το δικαίωμα στην ιδιωτική ζωή.
3. Τελευταίο αλλά όχι ασήμαντο, το σχέδιο νόμου καθιέρωσε ένα ρυθμιστικό πλαίσιο που δεν ήταν αρκετά ανεξάρτητο: το ρυθμιστικό σύστημα ήταν σε μεγάλο βαθμό υπό την επήρεια της κεντρικής κυβέρνησης και ήταν επιρρεπής στην καταγραφή των επιχειρήσεων. Σχετικά με την πρόταση ανεξάρτητης Επιτροπής, η προτεινόμενη νομοθεσία χορήγησε στην κεντρική κυβέρνηση το δικαίωμα να ορίσει μέλη της Αρχής Προστασίας Δεδομένων. Πέντε χρόνια ήταν μια πολύ μικρή περίοδος για ένα νέο ίδρυμα για να μάθει τα σχοινιά και να αποκτήσει την ανεξαρτησία που χρειάζεται για να λειτουργήσει ως αποτελεσματικός ρυθμιστής, όμως αυτό είναι πόσο καιρό θα μπορούσε να διαρκέσει το ραντεβού.

Bill Personal Protection Data, 2019

Ακολούθησε το νομοσχέδιο για την προστασία των προσωπικών δεδομένων, το 2019, το οποίο αργότερα αποσύρθηκε εν μέσω υποσχέσεων ενός μέτρου αντικατάστασης που θα τηρούσε την Ινδία’S εκτεταμένο νομικό σύστημα, έχοντας κατά νου τις άλλες 81 προτεινόμενες τροποποιήσεις από την Κοινή Επιτροπή Κοινοβουλίου.

Bill Protection Data, 2021

Το νομοσχέδιο για την προστασία των δεδομένων, 2021, ήταν ένας ενιαίος νόμος που έθεσε η επιτροπή που θα κάλυπτε τόσο προσωπικά όσο και μη προσωπικά σύνολα δεδομένων. Η αναφορά’Η σύσταση για να προχωρήσουμε προς τον συνολικό εντοπισμό των δεδομένων ήταν υπό αμφισβήτηση. Μια αρχή προστασίας δεδομένων είχε επίσης προταθεί στον αποσυρμένο λογαριασμό. Καθώς αναπτύσσει το πλαίσιο για τη διασυνοριακή μεταφορά, τη λογοδοσία των δεδομένων επεξεργασίας οντοτήτων και τις πιθανές διορθωτικές ενέργειες για μη εξουσιοδοτημένη και επιβλαβή επεξεργασία, συνέστησε επίσης να δηλώνουν ρητά τη ροή και τη χρήση των προσωπικών δεδομένων καθώς και την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των ατόμων για τα οποία τα προσωπικά δεδομένα επεξεργάζονται.

Ψηφιακό νομοσχέδιο προστασίας προσωπικών δεδομένων (Bill DPDP, 2022)

Κάθε ψηφιακή επεξεργασία ιδιωτικών πληροφοριών υπόκειται τώρα στο νομοσχέδιο ψηφιακής προστασίας προσωπικών δεδομένων (Bill DPDP, 2022). Αυτό θα καλύπτει και τα δύο προσωπικά αναγνωρίσιμα στοιχεία που συλλέγονται online και offline που έχουν μετατραπεί σε ψηφιακή μορφή για χειρισμό. Αυτό το νομοσχέδιο θα επηρεάσει τις νόμιμες εγγυήσεις που προσφέρονται στους πελάτες των ινδικών νεοσύστατων επιχειρήσεων που κάνουν επιχειρήσεις στο εξωτερικό, επηρεάζοντας την ανταγωνιστικότητά τους. Αυτή η άποψη υποστηρίζεται περαιτέρω από το νομοσχέδιο, το οποίο απαλλάσσει την πλειοψηφία των εγγυήσεων του να υποβάλει αίτηση σε εμπιστευματοδόχους δεδομένων στην Ινδία που επεξεργάζονται προσωπικά δεδομένα που ανήκουν στους πολίτες της Ινδίας. Το σχέδιο αυτό αναμένεται να παρουσιαστεί στο Κοινοβούλιο για εκκαθάριση στην επερχόμενη σύνοδο του Κοινοβουλίου το 2023.

Σύγκριση του νομοσχεδίου προστασίας προσωπικών δεδομένων με προηγούμενους λογαριασμούς

Εδαφική εφαρμογή του λογαριασμού

Η εδαφική εφαρμογή του νόμου είναι ότι το νομοσχέδιο αντιμετωπίζει επίσης το χειρισμό προσωπικών δεδομένων που συγκεντρώθηκαν από τους ελεγκτές δεδομένων στο ινδικό έδαφος και χρησιμοποιούνται για την παροχή προϊόντων και υπηρεσιών εκεί. Οι προηγούμενοι νόμοι περιορίζονταν στην Ινδία και δεν είχαν διατάξεις για οποιοδήποτε αδίκημα που διαπράχθηκε εκτός της επικράτειας της Ινδίας.

Πρόστιμο

Ψηφιακό νομοσχέδιο για την προστασία προσωπικών δεδομένων 2022, το οποίο απελευθερώθηκε, έως και Rs 500 crore. Οι προηγούμενοι νόμοι περιορίζονταν σε ένα μέγιστο λεπτό ποσό Rs 250 crore. Η κυβέρνηση αύξησε το πρόστιμο ποσό για τη διάσπαση των κανόνων που περιγράφονται στο νέο νομοσχέδιο DPDP για να βεβαιωθούν ότι οι παραβάτες συμμορφώνονται αυστηρά με τους νόμους.

Δικαιώματα

Δικαίωμα να ξεχαστεί

Πριν από αυτό, η κυβέρνηση της Ένωσης’Ο υπάλληλος της εκδίκασης έπρεπε να εξουσιοδοτήσει ένα αίτημα να ξεχαστεί πριν από τη δυνατότητα να χρησιμοποιηθεί το δικαίωμα. Το δικαίωμα να ξεχαστεί για επεξεργασία, η οποία προηγουμένως περιοριζόταν στην αποκάλυψη, έχει επεκταθεί σύμφωνα με τις συστάσεις που έγιναν στο νομοσχέδιο για την προστασία των δεδομένων, 2021.

Δικαίωμα πρόσβασης σε δεδομένα

Σύμφωνα με την έκθεση Srikrishna, ένας καταπιστευματοδόχος δεδομένων θα μπορούσε να επιβάλει τα ουσιαστικά καθήκοντα ενός καταπιστευματοδόχου δεδομένων ασκώντας δικαιώματα επιβεβαίωσης και πρόσβασης. Ο λογαριασμός PDP ενσωμάτωσε το λογαριασμό του 2018’Απαιτήσεις S, ενώ παράλληλα χορήγησε στο κύριο των δεδομένων το δικαίωμα πρόσβασης σε όλους τους καταπιστευματοδόχους δεδομένων με τους οποίους τα προσωπικά τους δεδομένα είχαν μοιραστεί σε μία τοποθεσία. Σύμφωνα με το νομοσχέδιο για την προστασία των δεδομένων, το 2021, το υποκείμενο των δεδομένων έχει τη δυνατότητα να επιλέξει νομικό κληρονόμο ή νόμιμο αντιπρόσωπο ως υποψήφιο, ο οποίος θα είναι σε θέση να ασκήσει τα δικαιώματά τους στην επιβεβαίωση και την πρόσβαση, καθώς και το δικαίωμά τους να ξεχαστούν στην περίπτωση της διέλευσής τους.

Συγκατάθεση

Οι περισσότεροι νόμοι περί προστασίας δεδομένων ορίζουν συγκεκριμένους τύπους προσωπικών δεδομένων ως “ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα ” Λόγω του υψηλότερου κινδύνου βλάβης που μπορεί να προκληθεί από την μη εξουσιοδοτημένη επεξεργασία του, όπως οι βιομετρικές πληροφορίες, οι πληροφορίες για την υγεία, οι γενετικές πληροφορίες κ.λπ. Επομένως, απαιτείται σαφής συγκατάθεση πριν από την επεξεργασία και απαιτούνται αξιολογήσεις επιπτώσεων προστασίας από την προστασία των δεδομένων, δίνοντας σε αυτά τα προσωπικά δεδομένα υψηλότερο επίπεδο ασφάλειας σύμφωνα με το νομοσχέδιο DPDP 2022. Στο PDP Bill, 2019, η συγκατάθεση έγινε σημαντικό μέρος του νόμου και ανέφερε ακόμη και την πρόβλεψη για απόσυρση. Και πριν από αυτό το 2018 η JPC πρότεινε μια αλλαγή στη συγκατάθεση, καθώς έπρεπε να ληφθεί ρητά.

Ρύθμιση μη προσωπικών δεδομένων

Το νομοσχέδιο DPDP 2022 καθορίζει την παροχή κανόνων καθόρισης κάθε χρόνο για την επεξεργασία μη προσωπικών δεδομένων, ενώ το νομοσχέδιο PDP, το 2019 επιτρέπει στην κεντρική κυβέρνηση να ζητήσει από οποιοδήποτε εμπιστευματοδόχο δεδομένων να δώσει το αρχείο για μη προσωπικά δεδομένα. Και το Prior, PDP Bill, 2018 δεν έκανε καμία αναφορά σε αυτή τη διάταξη καθόλου.

Γραφείο Ινδικών Προτύπων για την Προστασία Προσωπικών Δεδομένων

Ένας ξεχωριστός οργανισμός που ρυθμίζει τα δεδομένα, το Γραφείο Ινδικών Προτύπων (“Δις”), κυκλοφόρησε νέα πρότυπα για τη διασφάλιση της ιδιωτικής ζωής των δεδομένων, δηλαδή το IS 17428. Η BIS ιδρύθηκε ως Εθνική Αρχή Προτύπων. Έχει σχεδιαστεί για να παρέχει στις επιχειρήσεις ένα θεμέλιο διασφάλισης της ιδιωτικής ζωής για τη δημιουργία, την εκτέλεση, τη διατήρηση και τη διαρκή ενίσχυση του συστήματος διαχείρισης της ιδιωτικής ζωής των δεδομένων τους. Είναι μια διαπίστευση που οι εταιρείες μπορούν να χρησιμοποιήσουν για να καθησυχάσουν τους πελάτες και το προσωπικό τους σχετικά με τις πολιτικές απορρήτου τους. Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί στρατηγικά για να θέσει μια εταιρεία εκτός από τους αντιπάλους της στην αγορά για τον έλεγχο της τυποποίησης, της αξιολόγησης συμμόρφωσης και του ποιοτικού ελέγχου τόσο των αγαθών όσο και των υπηρεσιών στην Ινδία.

Είναι 17428: Διασφάλιση απορρήτου δεδομένων [Μέρος 1] Απαιτήσεις μηχανικής και διαχείρισης

Αυτό το μέρος μιλάει για τις απαιτήσεις οποιουδήποτε οργανισμού. Για έναν οργανισμό να καθορίσει σωστά το ρόλο και τις υποχρεώσεις του, οι απαιτήσεις του IS δίνουν τους θεμελιώδεις ορισμούς του “ελεγκτής δεδομένων,” “επεξεργαστής δεδομένων,” “προσωπικές πληροφορίες,” “ευαίσθητα προσωπικά στοιχεία, επεξεργασία, συγκατάθεση,” και τα λοιπά., έτσι ώστε τα ιδρύματα να μπορούν να συμμορφώνονται ανάλογα.

Είναι 17428: Διασφάλιση απορρήτου δεδομένων [Μέρος 2] Κατευθυντήριες γραμμές μηχανικής και διαχείρισης

Δίνει συγκεκριμένες προσεγγίσεις που βοηθούν στην εκτέλεση αυτών των προτύπων. Παρέχει θεμελιώδη πρότυπα για τον τεχνικό σχεδιασμό και τη διαχείριση πληροφοριών και είναι νόμιμο. Οι κατευθυντήριες γραμμές IS προσφέρουν σε βάθος συμβουλές σχετικά με τις μεθόδους και τις βέλτιστες πρακτικές που πρέπει να ακολουθήσετε, προκειμένου να συμμορφωθούν με τις απαιτήσεις IS. Οι κατευθυντήριες γραμμές IS περιγράφουν επιπλέον σημαντικές πτυχές που πρέπει να ληφθούν υπόψη για την ασφάλεια και την ιδιωτική ζωή των υποδομών δικτύου.

Χαρακτηριστικά των νέων προτύπων για την προστασία της ιδιωτικής ζωής

• Κατά τη διάρκεια του κύκλου ζωής ανάπτυξης οποιουδήποτε προϊόντος, υπηρεσίας ή λύσης, η επιχείρηση πρέπει να εξετάσει συγκεκριμένα τεχνικά και σχεδιαστικά κριτήρια.
• Ο οργανισμός’Η ιδιωτικότητα πρέπει να εξετάσει τη σχετική δικαιοδοσία, όπως η επαλήθευση και η δοκιμή του σχετικού ελέγχου της ιδιωτικής ζωής των δεδομένων πριν και κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης.
• Επιπλέον, η εταιρεία πρέπει να δημιουργήσει ορισμένες διαδικασίες διαχείρισης απορρήτου.
• Καθήκοντα όπως- οι τύποι προσωπικών δεδομένων και οι κανονισμοί εξωτερικής ανάθεσης · τους τύπους ιδιωτικών πληροφοριών και κανονισμών χρηματοδοτικής μίσθωσης · περιγράφοντας την οργανωτική δομή, τους ρόλους και τις διαδικασίες ευθύνης, επικοινωνίας και διακυβέρνησης
• Ένας κατάλογος τέτοιων υλικών και οι κανονισμοί για τη ροή της ιδιωτικής ζωής, καθορίζουν τη διάρκεια διατήρησης των δεδομένων και διατηρούν τα αρχεία τεκμηρίωσης και αρχείων καταγραφής, δημιουργούν μια τεχνική για αξιολογήσεις των επιπτώσεων της ιδιωτικής ζωής, δημιουργούν ένα πλαίσιο αποκατάστασης παραπόνων που προσδιορίζουν τον υπεύθυνο παραπόνων, κάνουν τις πληροφορίες τους και καθιερώνουν τις διαδικασίες για την υποβολή και την κλιμάκωση των καταγγελιών.
• Βελτιώστε τη γνώση του οργανισμού’το προσωπικό που χειρίζεται προσωπικά στοιχεία.

Γιατί η Ινδία χρειάζεται έναν νέο νόμο περί προστασίας δεδομένων κωδικοποιημένης

1. Η Ινδία έχει δει τεράστιες τεχνολογικές εξελίξεις και είναι στο ίδιο επίπεδο με άλλες χώρες, αλλά καθυστερεί με συγκεκριμένους και αυστηρούς νόμους που αντιμετωπίζουν όλες τις πρόσφατες αλλαγές στον τρόπο με τον οποίο χειρίζονται τα δεδομένα μας τα δεδομένα μας. Τις τελευταίες δύο δεκαετίες, χώρες όπως οι ΗΠΑ, η Κίνα και πολλά άλλα έχουν υιοθετήσει νέους νόμους για την προστασία δεδομένων. Η Ινδία υστερεί επί του παρόντος ενιαία νομοθεσία. Οι Times απαιτούν από την Ινδία να υιοθετήσει νέους νόμους, ώστε να μπορεί να περπατήσει χέρι -χέρι με άλλες χώρες.
2. Ο τρέχων νόμος για την τεχνολογία της πληροφορίας, 2000, χειρίζεται μέτρια η Ινδία’S ζητήματα προστασίας δεδομένων, ωστόσο δεν είναι πολύ αυστηρά, καθώς υπολείπεται στην εφαρμογή των διατάξεων σωστά. Η προστασία δεδομένων με αυστηρή εφαρμογή αποτελεί επί του παρόντος απαίτηση της Ινδίας.
3. Το SPAMMING είναι επίσης ένα ζήτημα που πρόσφατα έλαβε επικράτηση όπου ένας χρήστης λαμβάνει μεγάλο αριθμό των ίδιων μηνυμάτων, επανειλημμένα και clutters τα εισερχόμενά τους. Οι ΗΠΑ και αρκετές ευρωπαϊκές χώρες έχουν νόμους που τιμωρούν τον αποστολέα αυτών των ανεπιθύμητων μηνυμάτων, αλλά η Ινδία δεν έχει καμία αναφορά σε αυτό. Οι νόμοι που αντιμετωπίζουν πρόσφατα προβλήματα είναι η ανάγκη της ώρας.
4. Οι ηλεκτρονικές συναλλαγές πρέπει επίσης να αντιμετωπιστούν συγκεκριμένα, καθώς αυτή τη στιγμή ρυθμίζεται από τα πρότυπα RBI, τα οποία πρέπει να αντιμετωπίζονται με σχετικούς νόμους, οι οποίοι απαιτούν ακόμη και νέους νόμους για την προστασία δεδομένων στην Ινδία.
5. Η τεχνολογία είναι ξεπερασμένη ακόμη και πριν εισαχθεί και διορθωθεί στην κατάσταση που βρίσκεται η Ινδία αυτή τη στιγμή. Υπάρχουν διάφορες διατάξεις όπως η ηλεκτρονική τραπεζική, οι κανόνες δημοσίευσης, η δυσφήμιση στον κυβερνοχώρο, η τρομοκρατία στον κυβερνοχώρο, η κρυπτογράφηση και τα NFT που έχουν ανάγκη να αντιμετωπιστούν με την κατάλληλη νομοθεσία, ώστε να μπορούν να επιλυθούν ζητήματα που σχετίζονται με αυτά.

Σημαντικές περιπτώσεις

Κατάσταση του Ταμίλ Ναντού V. Suhas Katti (2004)

Σε περίπτωση που Κατάσταση του Ταμίλ Ναντού V. Suhas Katti (2004·, Το θύμα υπέβαλε καταγγελία σύμφωνα με τα άρθρα 67 του νόμου και 469 και 509 του Ινδικού Ποινικού Κώδικα, 1860. Προκειμένου να ταπεινώσει τη γυναίκα, ο κατηγορούμενος δημοσίευσε πορνογραφικές παρατηρήσεις σχετικά με το θύμα σε αρκετές ομάδες. Προκειμένου να βλάψει τη φήμη της, αποκάλυψε επίσης τον αριθμό του κινητού και άνοιξε έναν δόλιο λογαριασμό στο όνομά της. Σύμφωνα με τα προαναφερθέντα τμήματα, το δικαστήριο διαπίστωσε ότι ο κατηγορούμενος ένοχος.

Αυτή η υπόθεση είναι σημαντική επειδή ενθάρρυνε τους πολίτες σε όλο το έθνος να εμφανιστούν και να αναφέρουν περιστατικά κατάχρησης στο διαδίκτυο.

Amar Singh V. Ένωση της Ινδίας (2011)

Ο αναφέρων σε αυτή την περίπτωση Amar Singh V. Ένωση της Ινδίας (2011) ισχυρίστηκε ότι ο πάροχος υπηρεσιών τηλεπικοινωνιών είχε καταγράψει κρυφά τις κλήσεις του. Σύμφωνα με τον ίδιο, η υποτιθέμενη παρακολούθηση παραβίασε το βασικό του δικαίωμα στην ιδιωτική ζωή βάσει του άρθρου 21 του Ινδικού Συντάγματος. Ο πάροχος υπηρεσιών δήλωσε ότι πραγματοποιεί τις οδηγίες των αρχών (η κυβέρνηση του NCT). Υπό το πρίσμα των τμημάτων 69, 69Α και 69B του νόμου περί πληροφορικής, το 2000, η ​​περίπτωση αυτή είναι σημαντική. Το δικαστήριο σημείωσε ότι ένας πάροχος υπηρεσιών τηλεπικοινωνιών πραγματοποιεί μια δραστηριότητα που αντιμετωπίζει το κοινό. Έχει φυσική ανάγκη να συμπεριφέρεται λογικά και υπεύθυνα. Επιπλέον, κρατήθηκε από το δικαστήριο ότι ο πάροχος υπηρεσιών πρέπει να επιβεβαιώσει τη νομιμότητα οποιωνδήποτε κυβερνητικών εντολών “Για να πατήσετε τηλέφωνα” Όταν περιλαμβάνουν σοβαρά σφάλματα. Προκειμένου να αποφευχθεί η παράνομη παρακολούθηση κλήσεων, το δικαστήριο διέταξε περαιτέρω την κεντρική κυβέρνηση να δημιουργήσει συγκεκριμένες οδηγίες και κανόνες.

Shreya Singhal V. Ένωση της Ινδίας (2015)

Στην περίπτωση ορόσημο του Shreya Singhal V. Ένωση της Ινδίας (2015), Δύο κυρίες κρατήθηκαν από την αστυνομία για αναφερόμενο να κάνουν ακατάλληλες και ασεβείς παρατηρήσεις στο Facebook σχετικά με την καταλληλότητα της ανακοίνωσης ενός συγκροτήματος στη Βομβάη μετά τη μετάβαση ενός πολιτικού ηγέτη.

Σύμφωνα με το άρθρο 66Α του νόμου περί τεχνολογίας της πληροφορίας του 2000 (ITA), η αστυνομία θα μπορούσε να κάνει τη σύλληψη ενός ατόμου εάν οι πληροφορίες αυτές αποστέλλονται μέσω μιας συσκευής υπολογιστή ή επικοινωνίας με πρόθεση να προκαλέσουν “ενόχληση, ταλαιπωρία, κίνδυνος, προσβολή, τραυματισμό, μίσος ή άρρωστη θέληση.”

Το σύνολο του τμήματος 66Α κηρύχθηκε αντισυνταγματικό από το Ανώτατο Δικαστήριο της Ινδίας με το σκεπτικό ότι η επιδιωκόμενη προστασία του ενάντια στην ενόχληση, την ταλαιπωρία, τον κίνδυνο, την παρεμπόδιση, την προσβολή, τον τραυματισμό και τον εγκληματικό εκφοβισμό ξεπέρασε τα όρια των εύλογων περιορισμών σύμφωνα με το άρθρο 19 παράγραφος 2 του Ινδικού Συντάγματος.

Δικαιοσύνη k.μικρό. Puttaswamy (retd) v. Ένωση της Ινδίας (2017)

Ο πάγκος εννέα δικαστών του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Ινδίας στην περίπτωση του Δικαιοσύνη k.μικρό. Puttaswamy (retd) v. Ένωση της Ινδίας (2017) υποστηρίζει το δικαίωμα στην ιδιωτική ζωή ως δικαίωμα που προστατεύεται από το Σύνταγμα της Ινδίας. Σύμφωνα με αυτή την υπόθεση, η κυβέρνηση’Σχέδιο για μια τυποποιημένη βιομετρική ταυτότητα που θα χρειαζόταν για την πρόσβαση στις κυβερνητικές υπηρεσίες και τα οφέλη, αμφισβητήθηκε στην αγωγή, η οποία ξεκίνησε από τον συνταξιούχο δικαστή Κ.μικρό. Στύλος. Η κυβέρνηση υπέβαλε τον ισχυρισμό ότι το Σύνταγμα δεν εγγυάται συγκεκριμένα το δικαίωμα στην ιδιωτική ζωή. Όπως δήλωσε το Δικαστήριο, το απόρρητο είναι βασικό δικαίωμα ή ελευθερία που προστατεύεται από το άρθρο 21, το οποίο δηλώνει ότι “Κανένα άτομο δεν θα στερηθεί τη ζωή του ή την προσωπική του ελευθερία εκτός από τη διαδικασία που καθορίζεται από το νόμο.”

Praveen arimbrathodiyil v. Ένωση της Ινδίας (2021)

Η κυβέρνηση της Ένωσης δημοσίευσε ένα σύνολο κανονισμών το 2021. Χρησιμοποιώντας την Αρχή που της χορηγείται από το άρθρο 87 του νόμου περί πληροφορικής του 2000, οι κανόνες της τεχνολογίας της πληροφορικής (ενδιάμεσες κατευθυντήριες γραμμές), 2011, αντικαθίστανται από αυτούς τους κανονισμούς. Η κυβέρνηση στοχεύει στον έλεγχο των υπηρεσιών συνεχούς ροής του Διαδικτύου, των διαμεσολαβητών κοινωνικών μέσων και των ψηφιακών ειδήσεων μέσω αυτών των κανονισμών. Σύμφωνα με αυτούς τους κανονισμούς, οι μεσάζοντες κοινωνικών μέσων πρέπει να συμμορφώνονται με την καθορισμένη διαδικασία αποκατάστασης εσωτερικών διαμαρτυριών. Σε περιστάσεις σημαντικών αδικημάτων, αυτοί οι μεσάζοντες είναι επίσης υποχρεωμένοι να παράσχουν στην κυβέρνηση τις λεπτομέρειες του ατόμου που έστειλε την επιθετική επικοινωνία. Σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές, οι μεσάζοντες που τους παραβιάζουν χάνουν την προστασία που τους χορηγείται από το άρθρο 79 του νόμου περί πληροφορικής.

Όπως αναφέρεται στις κατευθυντήριες γραμμές, οι μεσάζοντες που τους παραβιάζουν χάνουν την προστασία που τους χορηγείται από το άρθρο 79 του νόμου περί πληροφορικής. Οι κανονισμοί αναφέρουν επίσης ότι τα ψηφιακά μέσα ενημέρωσης δημιουργούν ένα εσωτερικό σύστημα αποκατάστασης παράπονα και τηρούν έναν ηθικό κώδικα δεοντολογίας. Σε αυτή την περίπτωση, αρκετές εταιρείες, όπως το WhatsApp, το Quint, το Livelaw και το θεμέλιο για ανεξάρτητους δημοσιογράφους, αμφισβήτησαν αυτούς τους κανονισμούς. Τα αποτελέσματα της απόφασης θα επηρεάσουν τη μελλοντική κατεύθυνση του ινδικού δικαίου στην τεχνολογία της πληροφορίας, για την οποία εκκρεμεί η αναφορά ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου για καταχώριση.

συμπέρασμα

Το έτος 2021 σηματοδότησε ένα σημείο καμπής για το έθνος σχετικά με την προστασία της ιδιωτικής ζωής και των δεδομένων. Υπήρχαν πολλές απαιτήσεις νομοθετικών και εκτελεστικών μέτρων ως απάντηση στην επείγουσα ανάγκη για ολοκληρωμένους νόμους περί προστασίας δεδομένων. Είναι αναμφισβήτητο ότι η Ινδία έχει πολύ δρόμο πριν καθορίσει τι θα λειτουργήσει καλύτερα για ένα έθνος όπως το δικό μας, ιδιαίτερα όταν η ιδιωτικότητα των δεδομένων δεν είναι καλά αναγνωρισμένο. Ωστόσο, η Ινδία έχει δοκιμάσει και συνεχίζει να κάνει αρκετές προσπάθειες να δώσει αυτούς τους νόμους και κανονισμούς νομοθετικής εξουσίας. Ωστόσο, είναι σημαντικό να ενημερώνουμε τα άτομα σχετικά με την ιδιωτική ζωή, τα δικαιώματα και το πλαίσιο και να επιφέρουν σχετικές διατάξεις για τη διακυβέρνηση του ίδιου.

Συχνές ερωτήσεις (FAQs)

Πού δεν ισχύει ο νόμος περί πληροφορικής 2000?

Ο νόμος περί πληροφορικής του 2000 δεν ισχύει για την εφαρμογή εξουσίας δικηγόρου, για την ίδρυση εμπιστοσύνης, για την εφαρμογή της διαθήκης, την πώληση ή τη μεταφορά ακινήτων ή οποιουδήποτε τόκου, καθώς και οποιουδήποτε άλλου τύπου εκτέλεσης ή συναλλαγής εγγράφων που η κυβέρνηση μπορεί να αναφέρει στην επίσημη εφημερίδα.

Ποιο είναι το τρέχον σενάριο του λογαριασμού προστασίας δεδομένων?

Το νομοσχέδιο για την προστασία των δεδομένων προσκάλεσε πρόσφατα προτάσεις από τους χρήστες στην Ινδία και το Υπουργείο Ηλεκτρονικής και Πληροφορικής (MEITY) εργάζεται για το σχέδιο για να καταστήσει αυτό το νομοσχέδιο πανάκεια για όλα τα θέματα που σχετίζονται με την προστασία των δεδομένων στην Ινδία. Αναμένεται επίσης να παρουσιαστεί στην ακόλουθη συνεδρία του προϋπολογισμού της συνόδου του Κοινοβουλίου 2023.

Ποιοι περιορισμοί έχει ο νόμος περί τεχνολογίας της πληροφορίας?

Επί του παρόντος, πολλοί τύποι εγκλημάτων στον κυβερνοχώρο, όπως η Cyberstalking, η απάτη στον κυβερνοχώρο, η κατάχρηση αίθουσας συνομιλίας, η κλοπή του χρόνου στο Διαδίκτυο και άλλοι, δεν καλύπτονται από την παρούσα πράξη. Ο νόμος περί πληροφορικής του 2000 δεν αφορά τον έλεγχο της ιδιωτικής ζωής ή του περιεχομένου, ο οποίος είναι ζωτικής σημασίας, δεδομένου ότι οι κίνδυνοι που παρουσιάζει το Διαδίκτυο.

Ποιο είναι το ψηφιακό νομοσχέδιο για την προστασία των προσωπικών δεδομένων 2022?

Το DPDP ή το ψηφιακό νομοσχέδιο προστασίας προσωπικών δεδομένων είναι το τελευταίο προτεινόμενο νομοσχέδιο, το οποίο περιέχει όλες τις προτεινόμενες τροποποιήσεις και αντιμετωπίζει επίσης διάφορες διατάξεις που δεν προστέθηκαν πριν. Δεν έχει ακόμη εγκριθεί, αλλά λέγεται ότι είναι σημαντική νομοθεσία που αντιμετωπίζει τις πρόσφατες τεχνολογικές εξελίξεις.

βιβλιογραφικές αναφορές

• https: // www.δικηγόρο.com/άρθρα/σημαντικές περιπτώσεις-on-information-technology-act-2000-14861.ασπίδα
• https: // άρθρα.Μανουπάτρα.com/article-details/information-technology-amendment-act -2008-an-overview
• https: // www.ques10.com/p/48990/it-act-2008-και-it-amendments/
• https: // www.Thehindu.com/sci-tech/technology/a-first-look-at-the-new-data-protection-bill/article66162209.ECE
• https: // sflc.Στο/praveen-arimbrathodiyil-vs-Union-India-Sflcin-assists-challenging-part-ii-intermentiary-rules-2021
• https: // www.αλεπούδων.in/IS-17428-a-new-privacy-assurance-standard-in-india/#: ~: text = σε%20June%20Of%202021%2c%20the,%20they%20collect%20or 20process
• https: // www.CFR.org/blog/tri-problems-indias-draft-data-protection-bill

Μαθητές του Νομοσχέδια μαθήματα παράγει τακτικά γραπτές εργασίες και εργάζονται σε πρακτικές ασκήσεις ως μέρος των μαθημάτων τους και αναπτύσσονται σε πραγματικές πρακτικές δεξιότητες.

Ο νόμος έχει δημιουργήσει μια ομάδα τηλεγράφων για την ανταλλαγή νομικών γνώσεων, παραπομπών και διαφόρων ευκαιριών. Μπορείτε να κάνετε κλικ σε αυτόν τον σύνδεσμο και να συμμετάσχετε:

Ακολουθήστε μας στο Instagram και εγγραφείτε στο κανάλι μας στο YouTube για πιο εκπληκτικό νομικό περιεχόμενο.

Η Ινδία έχει νόμο περί ιδιωτικού απορρήτου?

Επί του παρόντος, ο νόμος περί τεχνολογίας της πληροφορίας, 2000 (ACT) και οι κανόνες που κοινοποιούνται βάσει σε μεγάλο βαθμό διέπουν την προστασία των δεδομένων στην Ινδία.

Στις 24 Αυγούστου 2017, ένας συνταγματικός πάγκος εννέα δικαστών του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Ινδίας Δικαιοσύνη k.μικρό.Puttaswamy (retd.) V. Ενωση της Ινδίας [Γραπτή αναφορά όχι. 494/2012] επιβεβαίωσε ότι η ιδιωτική ζωή είναι ένα θεμελιώδες δικαίωμα, το οποίο είναι εδραιωμένο στο άρθρο 21 [Δικαίωμα στη Ζωή & Ελευθερία] του Συντάγματος. Αυτό οδήγησε στη διατύπωση ενός ολοκληρωμένου νομοσχεδίου προστασίας προσωπικών δεδομένων 2019 (ο λογαριασμός PDP). Ωστόσο, το νομοσχέδιο PDP αποσύρθηκε τον Αύγουστο του 2022 λαμβάνοντας υπόψη έναν μακρύ κατάλογο συστάσεων για αλλαγές που κατατέθηκαν από κοινή κοινοβουλευτική επιτροπή που παρείχε την έκθεσή της τον Δεκέμβριο του 2021. Στη θέση του, στις 18 Νοεμβρίου 2022, το Υπουργείο Ηλεκτρονικής και Πληροφορικής (MEITY), Κυβέρνηση της Ινδίας, δημοσίευσε ένα σχέδιο του νομοσχεδίου ψηφιακής προστασίας των προσωπικών δεδομένων, 2022 (Bill DPDP). 1

Η θέσπιση του λογαριασμού PDP θα αναθεωρήσει το καθεστώς προστασίας και ρυθμιστικού καθεστώτος προσωπικών δεδομένων στην Ινδία. Μέχρι την ώρα, ο νόμος και οι κανόνες που παρέχονται σε αυτό διέπουν την ιδιωτικότητα των δεδομένων στην Ινδία. Η Meity είχε προσκαλέσει σχόλια σχετικά με το νομοσχέδιο DPDP μέχρι τις 17 Δεκεμβρίου 2022. Μετά από αυτό, η κυβέρνηση μπορεί να κάνει αλλαγές στο τρέχον σχέδιο. Ο λογαριασμός DPDP αναμένεται να κατατεθεί ενώπιον του Κοινοβουλίου και να τεθεί σε ισχύ στις αρχές του 2023.

Ινδία’Το υπουργείο IT, Meity, υιοθέτησε την τεχνολογία της πληροφορικής (λογικές πρακτικές και διαδικασίες ασφαλείας και ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα ή κανόνες πληροφοριών) (κανόνες απορρήτου), που κοινοποιήθηκαν βάσει του νόμου. Οι κανόνες απορρήτου, οι οποίοι τέθηκαν σε ισχύ το 2011, απαιτούν εταιρικές οντότητες τη συλλογή, την επεξεργασία και την αποθήκευση προσωπικών πληροφοριών, συμπεριλαμβανομένων των ευαίσθητων προσωπικών πληροφοριών, για να συμμορφωθούν με ορισμένες διαδικασίες. Διακρίνει και τα δύο ‘προσωπικές πληροφορίες’ και ‘ευαίσθητα προσωπικά στοιχεία’, Όπως ορίζεται παρακάτω.

Τον Αύγουστο του 2011, η Ινδία’το Υπουργείο Επικοινωνιών και Πληροφοριών που εκδίδονται ‘Πατήστε σημείωση’ Τεχνολογία (διευκρίνιση των κανόνων απορρήτου), η οποία προέβλεπε ότι οποιοσδήποτε πάροχος υπηρεσιών / οργανισμού της Ινδίας που παρέχει υπηρεσίες σχετικά με τη συλλογή, την αποθήκευση, την αντιμετώπιση ή τη διαχείριση ευαίσθητων προσωπικών πληροφοριών ή προσωπικών πληροφοριών υπό συμβατική υποχρέωση με οποιαδήποτε νομική οντότητα που βρίσκεται εντός ή εκτός της Ινδίας δεν υπόκειται σε συλλογή και γνωστοποίηση των απαιτήσεων πληροφοριών, συμπεριλαμβανομένων των απαιτήσεων συγκατάθεσης που αναφέρονται παρακάτω.

Όπως αναφέρθηκε παραπάνω, η Ινδία βρίσκεται στη διαδικασία αναθεώρησης του καθεστώτος προστασίας των προσωπικών δεδομένων της. Ενώ το νομοσχέδιο PDP και η έκθεση σχετικά με το μη-προσωπικό πλαίσιο διακυβέρνησης δεδομένων, το οποίο απελευθερώθηκε από επιτροπή που διορίστηκε από την κεντρική κυβέρνηση για τη διατήρηση συστάσεων σχετικά με τη ρύθμιση μη προσωπικών δεδομένων, εισήγαγε διατάξεις για την προστασία μη προσωπικών δεδομένων, το νομοσχέδιο DPDP δεν ρυθμίζει τα μη προσωπικά δεδομένα. Λαμβάνοντας υπόψη αυτό, η συλλογή και ο χειρισμός των μη προσωπικών δεδομένων δεν ρυθμίζονται επί του παρόντος.

Υποσημειώσεις

1: Το νομοσχέδιο αυτό δημοσιεύθηκε από την Meity στις 18 Νοεμβρίου 2022 και οι άνθρωποι είχαν τη δυνατότητα να σχολιάσουν το ίδιο πριν από τις 17 Δεκεμβρίου 2022. Το νομοσχέδιο έχει συνταχθεί με τους ακόλουθους διευθυντές:

1. Η χρήση των προσωπικών δεδομένων ανά οργανισμό πρέπει να γίνεται με τρόπο νόμιμο, δίκαιο για τα άτομα που ενδιαφέρουν και διαφανείς από τα άτομα
2. Η χρήση προσωπικών δεδομένων πρέπει να περιορίζεται στον σκοπό για τον οποίο συλλέχθηκε
3. Η ελαχιστοποίηση των δεδομένων πρέπει να ακολουθείται όταν πρέπει να συλλέγονται μόνο τα στοιχεία προσωπικών δεδομένων που απαιτούνται για την επίτευξη συγκεκριμένου σκοπού
4. Ακρίβεια προσωπικών δεδομένων, με την οποία πρέπει να καταβληθούν εύλογες προσπάθειες για να διασφαλιστεί ότι τα προσωπικά δεδομένα του ατόμου είναι ακριβή και ενημερωμένα
5. Περιορισμός αποθήκευσης με τον οποίο τα προσωπικά δεδομένα δεν πρέπει να αποθηκεύονται συνεχώς από προεπιλογή. Η αποθήκευση θα πρέπει να περιορίζεται σε τέτοια διάρκεια που είναι απαραίτητο για τον δηλωμένο σκοπό για τον οποίο συλλέχθηκαν προσωπικά δεδομένα
6. Πρέπει να αναληφθούν εύλογες διασφαλίσεις για να εξασφαλιστεί ότι δεν υπάρχει μη εξουσιοδοτημένη συλλογή ή επεξεργασία προσωπικών δεδομένων. Αυτό αποσκοπεί στην πρόληψη της παραβίασης των προσωπικών δεδομένων. και
7. Το άτομο που αποφασίζει το σκοπό και τα μέσα επεξεργασίας των προσωπικών δεδομένων πρέπει να είναι υπεύθυνος για την επεξεργασία αυτή.

Τελευταία τροποποιημένη 5 Ιανουαρίου 2023

Επί του παρόντος, ο νόμος περί τεχνολογίας της πληροφορίας, 2000 (ACT) και οι κανόνες που κοινοποιούνται βάσει σε μεγάλο βαθμό διέπουν την προστασία των δεδομένων στην Ινδία.

Στις 24 Αυγούστου 2017, ένας συνταγματικός πάγκος εννέα δικαστών του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Ινδίας Δικαιοσύνη k.μικρό.Puttaswamy (retd.) V. Ενωση της Ινδίας [Γραπτή αναφορά όχι. 494/2012] επιβεβαίωσε ότι η ιδιωτική ζωή είναι ένα θεμελιώδες δικαίωμα, το οποίο είναι εδραιωμένο στο άρθρο 21 [Δικαίωμα στη Ζωή & Ελευθερία] του Συντάγματος. Αυτό οδήγησε στη διατύπωση ενός ολοκληρωμένου νομοσχεδίου προστασίας προσωπικών δεδομένων 2019 (ο λογαριασμός PDP). Ωστόσο, το νομοσχέδιο PDP αποσύρθηκε τον Αύγουστο του 2022 λαμβάνοντας υπόψη έναν μακρύ κατάλογο συστάσεων για αλλαγές που κατατέθηκαν από κοινή κοινοβουλευτική επιτροπή που παρείχε την έκθεσή της τον Δεκέμβριο του 2021. Στη θέση του, στις 18 Νοεμβρίου 2022, το Υπουργείο Ηλεκτρονικής και Πληροφορικής (MEITY), Κυβέρνηση της Ινδίας, δημοσίευσε ένα σχέδιο του νομοσχεδίου ψηφιακής προστασίας των προσωπικών δεδομένων, 2022 (Bill DPDP). 1

Η θέσπιση του λογαριασμού PDP θα αναθεωρήσει το καθεστώς προστασίας και ρυθμιστικού καθεστώτος προσωπικών δεδομένων στην Ινδία. Μέχρι την ώρα, ο νόμος και οι κανόνες που παρέχονται σε αυτό διέπουν την ιδιωτικότητα των δεδομένων στην Ινδία. Η Meity είχε προσκαλέσει σχόλια σχετικά με το νομοσχέδιο DPDP μέχρι τις 17 Δεκεμβρίου 2022. Μετά από αυτό, η κυβέρνηση μπορεί να κάνει αλλαγές στο τρέχον σχέδιο. Ο λογαριασμός DPDP αναμένεται να κατατεθεί ενώπιον του Κοινοβουλίου και να τεθεί σε ισχύ στις αρχές του 2023.

Ινδία’Το υπουργείο IT, Meity, υιοθέτησε την τεχνολογία της πληροφορικής (λογικές πρακτικές και διαδικασίες ασφαλείας και ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα ή κανόνες πληροφοριών) (κανόνες απορρήτου), που κοινοποιήθηκαν βάσει του νόμου. Οι κανόνες απορρήτου, οι οποίοι τέθηκαν σε ισχύ το 2011, απαιτούν εταιρικές οντότητες τη συλλογή, την επεξεργασία και την αποθήκευση προσωπικών πληροφοριών, συμπεριλαμβανομένων των ευαίσθητων προσωπικών πληροφοριών, για να συμμορφωθούν με ορισμένες διαδικασίες. Διακρίνει και τα δύο ‘προσωπικές πληροφορίες’ και ‘ευαίσθητα προσωπικά στοιχεία’, Όπως ορίζεται παρακάτω.

Τον Αύγουστο του 2011, η Ινδία’το Υπουργείο Επικοινωνιών και Πληροφοριών που εκδίδονται ‘Πατήστε σημείωση’ Τεχνολογία (διευκρίνιση των κανόνων απορρήτου), η οποία προέβλεπε ότι οποιοσδήποτε πάροχος υπηρεσιών / οργανισμού της Ινδίας που παρέχει υπηρεσίες σχετικά με τη συλλογή, την αποθήκευση, την αντιμετώπιση ή τη διαχείριση ευαίσθητων προσωπικών πληροφοριών ή προσωπικών πληροφοριών υπό συμβατική υποχρέωση με οποιαδήποτε νομική οντότητα που βρίσκεται εντός ή εκτός της Ινδίας δεν υπόκειται σε συλλογή και γνωστοποίηση των απαιτήσεων πληροφοριών, συμπεριλαμβανομένων των απαιτήσεων συγκατάθεσης που αναφέρονται παρακάτω.

Όπως αναφέρθηκε παραπάνω, η Ινδία βρίσκεται στη διαδικασία αναθεώρησης του καθεστώτος προστασίας των προσωπικών δεδομένων της. Ενώ το νομοσχέδιο PDP και η έκθεση σχετικά με το μη-προσωπικό πλαίσιο διακυβέρνησης δεδομένων, το οποίο απελευθερώθηκε από επιτροπή που διορίστηκε από την κεντρική κυβέρνηση για τη διατήρηση συστάσεων σχετικά με τη ρύθμιση μη προσωπικών δεδομένων, εισήγαγε διατάξεις για την προστασία μη προσωπικών δεδομένων, το νομοσχέδιο DPDP δεν ρυθμίζει τα μη προσωπικά δεδομένα. Λαμβάνοντας υπόψη αυτό, η συλλογή και ο χειρισμός των μη προσωπικών δεδομένων δεν ρυθμίζονται επί του παρόντος.

Υποσημειώσεις

1: Το νομοσχέδιο αυτό δημοσιεύθηκε από την Meity στις 18 Νοεμβρίου 2022 και οι άνθρωποι είχαν τη δυνατότητα να σχολιάσουν το ίδιο πριν από τις 17 Δεκεμβρίου 2022. Το νομοσχέδιο έχει συνταχθεί με τους ακόλουθους διευθυντές:

1. Η χρήση των προσωπικών δεδομένων ανά οργανισμό πρέπει να γίνεται με τρόπο νόμιμο, δίκαιο για τα άτομα που ενδιαφέρουν και διαφανείς από τα άτομα
2. Η χρήση προσωπικών δεδομένων πρέπει να περιορίζεται στον σκοπό για τον οποίο συλλέχθηκε
3. Η ελαχιστοποίηση των δεδομένων πρέπει να ακολουθείται όταν πρέπει να συλλέγονται μόνο τα στοιχεία προσωπικών δεδομένων που απαιτούνται για την επίτευξη συγκεκριμένου σκοπού
4. Ακρίβεια προσωπικών δεδομένων, με την οποία πρέπει να καταβληθούν εύλογες προσπάθειες για να διασφαλιστεί ότι τα προσωπικά δεδομένα του ατόμου είναι ακριβή και ενημερωμένα
5. Περιορισμός αποθήκευσης με τον οποίο τα προσωπικά δεδομένα δεν πρέπει να αποθηκεύονται συνεχώς από προεπιλογή. Η αποθήκευση θα πρέπει να περιορίζεται σε τέτοια διάρκεια που είναι απαραίτητο για τον δηλωμένο σκοπό για τον οποίο συλλέχθηκαν προσωπικά δεδομένα
6. Πρέπει να αναληφθούν εύλογες διασφαλίσεις για να εξασφαλιστεί ότι δεν υπάρχει μη εξουσιοδοτημένη συλλογή ή επεξεργασία προσωπικών δεδομένων. Αυτό αποσκοπεί στην πρόληψη της παραβίασης των προσωπικών δεδομένων. και
7. Το άτομο που αποφασίζει το σκοπό και τα μέσα επεξεργασίας των προσωπικών δεδομένων πρέπει να είναι υπεύθυνος για την επεξεργασία αυτή.

Τελευταία τροποποιημένη 5 Ιανουαρίου 2023

Ορισμός των προσωπικών δεδομένων

Οι κανόνες απορρήτου καθορίζουν “προσωπικές πληροφορίες” ως πληροφορίες που σχετίζονται με ένα φυσικό άτομο, το οποίο είτε άμεσα είτε έμμεσα, σε συνδυασμό με άλλες πληροφορίες που είναι διαθέσιμες ή πιθανό να είναι διαθέσιμες σε μια εταιρική οντότητα, είναι σε θέση να εντοπίσει αυτό το άτομο.

Ορισμός ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων

Οι κανόνες απορρήτου καθορίζουν “ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα ή πληροφορίες” για να συμπεριλάβουν τις ακόλουθες πληροφορίες σχετικά με:

• Κωδικοί πρόσβασης

• Οικονομικές πληροφορίες e.σολ. τραπεζικός λογαριασμός / πιστωτική ή χρεωστική κάρτα ή άλλα στοιχεία του μέσου πληρωμής

• Φυσικές, φυσιολογικές και ψυχικές συνθήκες

• Σεξουαλικός προσανατολισμός

• Ιατρικά αρχεία και ιστορία

• Βιομετρικές πληροφορίες

• Οποιεσδήποτε λεπτομέρειες σχετικά με τις παραπάνω ρήτρες όπως προβλέπεται σε μια εταιρική οντότητα για την παροχή υπηρεσιών

• Οποιαδήποτε από τις πληροφορίες που λαμβάνονται σύμφωνα με τις παραπάνω ρήτρες για την αποθήκευση ή την επεξεργασία με νόμιμη σύμβαση ή με άλλο τρόπο

Η βιομετρία σημαίνει τις τεχνολογίες που μετράνε και αναλύουν τα χαρακτηριστικά του ανθρώπινου σώματος, όπως τα δακτυλικά αποτυπώματα, τους αμφιβληστροειδείς οφθαλμούς και τις ίριδες, τα φωνητικά πρότυπα, τα πρότυπα του προσώπου, τις μετρήσεις των χεριών και το DNA για σκοπούς ταυτότητας.

Ωστόσο, όλες οι πληροφορίες που είναι ελεύθερα διαθέσιμες στον δημόσιο τομέα απαλλάσσονται από τον παραπάνω ορισμό.

Τελευταία τροποποιημένη 5 Ιανουαρίου 2023

Δεν υπάρχει τέτοια εξουσία.

Τελευταία τροποποιημένη 5 Ιανουαρίου 2023

Τελευταία τροποποιημένη 5 Ιανουαρίου 2023

Κάθε εταιρική οντότητα που συλλέγει ευαίσθητα προσωπικά στοιχεία πρέπει να διορίσει έναν υπεύθυνο διαμαρτυρίας για την αντιμετώπιση των καταγγελιών σχετικά με την επεξεργασία αυτών των πληροφοριών και την ανταπόκριση στα αιτήματα πρόσβασης και διόρθωσης των δεδομένων με ταχεία, αλλά εντός ενός μηνός από την ημερομηνία παραλαβής του αιτήματος ή παράπονο.

Δεν υπάρχει συγκεκριμένη απαίτηση ότι ο υπεύθυνος προστασίας δεδομένων πρέπει να είναι πολίτης ή κάτοικος της Ινδίας, ούτε υπάρχουν συγκεκριμένες ενέργειες επιβολής ή κυρώσεις που σχετίζονται με το να μην διοριστούν σωστά ο υπεύθυνος προστασίας δεδομένων. Ωστόσο, ο διορισμός ενός υπεύθυνου προστασίας δεδομένων αποτελεί μέρος της διαδικασίας υποχρεωτικής δέουσας επιμέλειας και είναι επομένως επιτακτική ανάγκη να διοριστεί ένας τέτοιος αξιωματικός.

Τελευταία τροποποιημένη 5 Ιανουαρίου 2023

Σύμφωνα με τον νόμο, εάν μια εταιρική οντότητα που διαθέτει, διαχειρίζεται ή διαχειρίζεται τυχόν ευαίσθητα προσωπικά στοιχεία σε έναν υπολογιστή υπολογιστή που κατέχει, ελέγχει ή λειτουργεί, είναι αμέλεια στην εφαρμογή και τη διατήρηση της συμμόρφωσης με τους κανόνες απορρήτου και η αμέλεια του προκαλεί παράνομη απώλεια ή παράνομο κέρδος σε οποιοδήποτε πρόσωπο, η εταιρική οντότητα θα είναι υπεύθυνη για καταστροφές για τα άτομα που πληρούν.

Οι κανόνες απορρήτου δηλώνουν ότι κάθε εταιρική οντότητα ή οποιοδήποτε πρόσωπο που ενεργεί για λογαριασμό της που συλλέγει ευαίσθητα προσωπικά στοιχεία πρέπει να λάβει γραπτή συγκατάθεση (μέσω επιστολής, ηλεκτρονικού ταχυδρομείου ή φαξ) από τους παρόχους αυτών των πληροφοριών. Ωστόσο, το Σημείωμα Τύπου του Αυγούστου 2011 που εκδόθηκε από το υπουργείο πληροφορικής διευκρινίζει ότι η συγκατάθεση μπορεί να δοθεί από οποιονδήποτε τρόπο ηλεκτρονικής επικοινωνίας.

Οι κανόνες για την προστασία της ιδιωτικής ζωής αναφέρουν επίσης ότι κάθε εταιρική οντότητα (ή οποιοδήποτε πρόσωπο, που εξ ονόματος της εν λόγω οντότητας) που συλλέγει, λαμβάνει, κατέχει, καταστήματα, συμφωνίες ή χειρίζεται πληροφορίες, παρέχει μια πολιτική απορρήτου που να αποκαλύπτει τις πρακτικές της σχετικά με τον χειρισμό και την αποκάλυψη των προσωπικών πληροφοριών, συμπεριλαμβανομένων των ευαίσθητων πληροφοριών και της πολιτικής που είναι διαθέσιμη για την προβολή, συμπεριλαμβανομένου του δικτυακού τόπου της εταιρικής οντότητας. Συγκεκριμένα, η εταιρική οντότητα πρέπει να διασφαλίσει ότι το άτομο στο οποίο αναφέρονται οι πληροφορίες ενημερώνεται για τα ακόλουθα κατά τη στιγμή της συλλογής ευαίσθητων προσωπικών πληροφοριών ή άλλων προσωπικών πληροφοριών:

• Το γεγονός ότι συλλέγονται οι πληροφορίες
• Ο σκοπός για τον οποίο συλλέγονται οι πληροφορίες
• Τους προβλεπόμενους αποδέκτες των πληροφοριών
• Το όνομα και τη διεύθυνση του οργανισμού που συλλέγει τις πληροφορίες και τον οργανισμό που θα διατηρήσει τις πληροφορίες

Επιπλέον, οι ευαίσθητες προσωπικές πληροφορίες μπορούν να συλλεχθούν μόνο για νόμιμο σκοπό που συνδέεται με μια λειτουργία ή σκοπό της εταιρικής οντότητας και μόνο εάν η συλλογή αυτή θεωρείται απαραίτητη για το σκοπό αυτό. Η εταιρική οντότητα πρέπει επίσης να διασφαλίζει ότι δεν διατηρεί τις ευαίσθητες προσωπικές πληροφορίες για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα από ό, τι απαιτείται και πρέπει επίσης να διασφαλίσει ότι χρησιμοποιούνται τα ευαίσθητα προσωπικά στοιχεία για τον σκοπό για τον οποίο συλλέχθηκε.

Μια εταιρική οντότητα ή οποιοδήποτε πρόσωπο που ενεργεί για λογαριασμό της είναι υποχρεωμένο να επιτρέψει στους παρόχους πληροφοριών να αναθεωρήσουν τις πληροφορίες που είχαν παράσχει και επίσης να διασφαλίσουν ότι θα διορθωθούν τυχόν προσωπικά στοιχεία ή ευαίσθητα προσωπικά στοιχεία που είναι ανακριβή ή ανεπαρκή. Επιπλέον, ο πάροχος πληροφοριών πρέπει να έχει το δικαίωμα να εξαιρεθεί (i.μι. θα είναι σε θέση να αποσύρει τη συγκατάθεσή του) ακόμη και μετά τη συγκατάθεσή του. Ωστόσο, η εταιρική οντότητα δεν θα θεωρηθεί υπεύθυνη για την αυθεντικότητα των προσωπικών πληροφοριών ή των ευαίσθητων προσωπικών πληροφοριών που παρέχονται από τον πάροχο πληροφοριών σε μια τέτοια εταιρική οντότητα ή σε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο που ενεργεί για λογαριασμό της.

Τελευταία τροποποιημένη 5 Ιανουαρίου 2023

Ο Συλλέκτης Δεδομένων πρέπει να λάβει τη συγκατάθεση του παρόχου των πληροφοριών για οποιαδήποτε μεταφορά ευαίσθητων προσωπικών πληροφοριών σε οποιαδήποτε άλλη εταιρική οντότητα ή άτομο στην Ινδία ή σε οποιαδήποτε άλλη χώρα που εξασφαλίζει το ίδιο επίπεδο προστασίας δεδομένων που προβλέπεται σύμφωνα με τους κανόνες απορρήτου. Ωστόσο, η συγκατάθεση δεν είναι απαραίτητη για τη μεταφορά, εάν απαιτείται για την εκτέλεση μιας νόμιμης σύμβασης μεταξύ της εταιρικής οντότητας (ή οποιουδήποτε προσώπου που ενεργεί για λογαριασμό της) και του παρόχου πληροφοριών ή όπως ορίζεται διαφορετικά στον νόμο.

Μια εταιρική οντότητα δεν μπορεί να μεταφέρει ευαίσθητα προσωπικά στοιχεία σε άλλο άτομο ή οντότητα που δεν διατηρεί το ίδιο επίπεδο προστασίας δεδομένων όπως απαιτείται από τον νόμο.

Η σύμβαση που ρυθμίζει τη μεταφορά δεδομένων θα πρέπει να περιέχει επαρκείς διατάξεις αποζημίωσης για παραβίαση τρίτων, θα πρέπει να καθορίζει σαφώς τους τελικούς σκοπούς της επεξεργασίας δεδομένων (συμπεριλαμβανομένης της πρόσβασης σε τέτοια δεδομένα) και θα πρέπει να καθορίσει έναν τρόπο μεταφοράς που είναι επαρκώς ασφαλής και ασφαλής.

Επιπλέον, σύμφωνα με το νόμο, είναι αδίκημα για οποιοδήποτε πρόσωπο που έχει συμβεί σε σύμβαση έχει πρόσβαση σε οποιοδήποτε υλικό που περιέχει προσωπικά στοιχεία για να αποκαλύψει αυτές τις πληροφορίες χωρίς τη συγκατάθεση του ατόμου και με πρόθεση να προκαλέσει ή να γνωρίζει ότι είναι πιθανό να προκαλέσει παράνομη απώλεια ή παράνομο κέρδος.

Έτσι, οι συμβάσεις θα πρέπει επίσης να περιλαμβάνουν συγκεκριμένα διατάξεις:

• Δικαίωμα του συλλέκτη δεδομένων να διακρίνει μεταξύ ‘προσωπικές πληροφορίες’ και ‘ευαίσθητα προσωπικά στοιχεία’ ότι επιθυμεί να συλλέξει / επεξεργάζεται. και
• Αντιπροσωπεύοντας ότι η συγκατάθεση των ατόμων που σχετίζεται με το άτομο έχει ληφθεί για τη συλλογή και την αποκάλυψη προσωπικών πληροφοριών ή ευαίσθητων προσωπικών πληροφοριών και περιγράφοντας την ευθύνη του τρίτου μέρους.

Εντοπισμός δεδομένων

Ινδία’Η Κεντρική Τράπεζα, η Τράπεζα Reserve της Ινδίας (RBI), κατέστησε υποχρεωτική από τις 15 Οκτωβρίου 2018 για όλους τους παρόχους συστήματος πληρωμών και τους παρόχους υπηρεσιών, τους μεσάζοντες, τους προμηθευτές τρίτων και άλλες οντότητες στο οικοσύστημα πληρωμών για να εξασφαλίσουν ότι όλα τα στοιχεία που σχετίζονται με τα συστήματα πληρωμών που διαχειρίζονται οι λειτουργίες τους σε ένα σύστημα μόνο στην Ινδία. Είναι ενδιαφέρον ότι, λόγω αυτού του κανονισμού, η RBI αναζητά αποθήκευση όλων των δεδομένων του συστήματος πληρωμών, η οποία περιλαμβάνει ολόκληρο τον κύκλο επεξεργασίας πληρωμών από το αίτημα έως την τελική πληρωμή, όπως τα δεδομένα πελατών (όνομα, αριθμός κινητού, αριθμός aadhaar, αριθμός pan κ.λπ.), Δεδομένα ευαίσθητα στην πληρωμή (λεπτομέρειες λογαριασμού πελατών και δικαιούχου), διαπιστευτήρια πληρωμής (OTP, PIN, κωδικοί πρόσβασης κ.λπ.) και τα δεδομένα συναλλαγών (πληροφορίες προέλευσης και προορισμού, αναφορά συναλλαγών, χρονική σήμανση, ποσό κ.λπ.·. Ωστόσο, για τις διασυνοριακές συναλλαγές που αποτελούνται από ένα ξένο και εγχώριο στοιχείο, τα δεδομένα που σχετίζονται με το ξένο πόδι μπορούν να αποθηκευτούν εκτός Ινδίας. Ενώ τα δεδομένα που σχετίζονται με το εγχώριο πόδι θα πρέπει να αποθηκεύονται στην Ινδία, ένα αντίγραφο μπορεί να αποθηκευτεί στο εξωτερικό.

Ξεχωριστά, οι κανονιστικοί κανονισμοί για την Ασφαλιστική Ρυθμιστική και Τμήματα της Ινδίας (διατήρηση των ασφαλιστικών αρχείων), το 2015, απαιτούν από τους παρόχους ασφαλιστικών εταιρειών να αποθηκεύουν δεδομένα σχετικά με πολιτικές και να διεκδικούν αρχεία ασφαλιστών για συστήματα στην Ινδία (ακόμη και αν τα δεδομένα αυτά διατηρούνται σε ηλεκτρονική μορφή).

Επιπλέον, ενώ το άρθρο 128 του νόμου περί εταιρειών, το 2013, απαιτεί από κάθε εταιρεία να προετοιμάζεται και να αποθηκεύει, κατά την έδρα της, τα βιβλία του λογαριασμού, άλλα σχετικά βιβλία και έγγραφα και οικονομικές καταστάσεις για κάθε οικονομική έτη, στις 5 Αυγούστου 2022, το Υπουργείο Εταιρικών Υποθέσεων τροποποιήθηκε αυτός ο κανόνας, όπου όλα αυτά τα σχετικά βιβλία και έγγραφα που διατηρούνται σε έναν ηλεκτρονικό τρόπο θα πρέπει να παραμείνουν προσβάσιμα στην Ινδία, σε όλες τις εποχές, σε όλες τις εποχές.

Επιπλέον, το Υπουργείο Ηλεκτρονικών και Πληροφορικής’Οι οδηγίες σχετικά με τις πρακτικές ασφάλειας πληροφοριών, τη διαδικασία, την πρόληψη, την ανταπόκριση και την αναφορά συμβάντων στον κυβερνοχώρο της 28ης Απριλίου 2022 (που ισχύουν από τις 28 Ιουνίου 2022), ιδίως οι συχνές ερωτήσεις που δημοσιεύονται σε αυτές τις κατευθύνσεις, απαιτούν παρόχους υπηρεσιών που προσφέρουν υπηρεσίες στους χρήστες στη χώρα για να επιτρέψουν και να διατηρήσουν τα αρχεία καταγραφής και τα αρχεία χρηματοπιστωτικών συναλλαγών εντός της Ινδίας.

Τελευταία τροποποιημένη 5 Ιανουαρίου 2023

Μια εταιρική οντότητα που διαθέτει, ασχολείται ή χειρίζεται τυχόν ευαίσθητα προσωπικά στοιχεία σε έναν πόρο υπολογιστή που κατέχει, ελέγχει ή λειτουργεί απαιτείται για την εφαρμογή και τη διατήρηση εύλογων πρακτικών και διαδικασιών ασφαλείας για την εξασφάλιση των ευαίσθητων προσωπικών πληροφοριών. Οι λογικές πρακτικές και διαδικασίες ασφαλείας μπορούν να καθοριστούν σε συμφωνία μεταξύ των μερών.

Επιπλέον, οι κανόνες απορρήτου προβλέπουν ότι ελλείψει τέτοιας συμφωνίας ‘εύλογες πρακτικές και διαδικασίες ασφαλείας’ Για να υιοθετηθεί από οποιαδήποτε εταιρική οντότητα για την εξασφάλιση ευαίσθητων προσωπικών πληροφοριών είναι διαδικασίες που συμμορφώνονται με το πρότυπο IS/ISO/IEC 27001 ή με τους κώδικες βέλτιστων πρακτικών για την προστασία των δεδομένων όπως εγκρίθηκε από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση. Επί του παρόντος, δεν έχουν εγκριθεί τέτοιοι κώδικες βέλτιστων πρακτικών από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση.

Τελευταία τροποποιημένη 5 Ιανουαρίου 2023

Η κυβέρνηση της Ινδίας έχει καθιερώσει και εξουσιοδοτήσει την ινδική ομάδα αντιμετώπισης υπολογιστή (“CERT-IN”) να συλλέγει, να αναλύσει και να διαδώσει πληροφορίες σχετικά με τα περιστατικά στον κυβερνοχώρο, να παράσχει προβλέψεις και ειδοποιήσεις συμβάντων στον κυβερνοχώρο, να παράσχει μέτρα έκτακτης ανάγκης για την αντιμετώπιση περιστατικών ασφάλειας στον κυβερνοχώρο και συντονισμού δραστηριοτήτων αντίδρασης στον κυβερνοχώρο.

Η τεχνολογία της πληροφορίας (η ινδική ομάδα απόκρισης έκτακτης ανάγκης και ο τρόπος εκτέλεσης των καθηκόντων και των καθηκόντων), 2013 (“κανόνες cert-in”) επιβάλλουν υποχρεωτικές απαιτήσεις ειδοποίησης σε παρόχους υπηρεσιών, μεσάζοντες, κέντρα δεδομένων και εταιρικές οντότητες, κατά την εμφάνιση ορισμένων περιστατικών στον κυβερνοχώρο.

Τα περιστατικά στον κυβερνοχώρο έχουν οριστεί ότι σημαίνουν τυχόν πραγματικές ή υποψίες ανεπιθύμητες ενέργειες, σε σχέση με την ασφάλεια στον κυβερνοχώρο, που παραβιάζουν οποιαδήποτε ρητά ή σιωπηρά εφαρμόσιμη πολιτική ασφαλείας, με αποτέλεσμα:

• Μη εξουσιοδοτημένη πρόσβαση, άρνηση ή διακοπή της υπηρεσίας ·
• Μη εξουσιοδοτημένη χρήση ενός πόρου υπολογιστή για την επεξεργασία ή την αποθήκευση πληροφοριών · και
• Αλλαγές σε δεδομένα ή πληροφορίες χωρίς εξουσιοδότηση.

Υπό τις οδηγίες, πρέπει να αναφερθεί η εμφάνιση των ακόλουθων τύπων περιστατικών ασφάλειας στον κυβερνοχώρο:

• Στοχευμένη σάρωση / ανίχνευση κρίσιμων δικτύων / συστημάτων
• Συμβιβασμός κρίσιμων συστημάτων / πληροφοριών ·
• Μη εξουσιοδοτημένη πρόσβαση των συστημάτων πληροφορικής / δεδομένων
• Παρασκευή του ιστότοπου ή εισβολής σε έναν ιστότοπο και μη εξουσιοδοτημένες αλλαγές όπως η εισαγωγή κακόβουλου κώδικα, οι σύνδεσμοι σε εξωτερικούς ιστότοπους κ.λπ.;
• Οι κακόβουλες επιθέσεις κώδικα, όπως η διάδοση του ιού / σκουληκιού / δούρειο / bots / spyware / ransomware / cryptominers
• Επίθεση σε διακομιστές όπως Databased, Mail και DNS και συσκευές δικτύου όπως δρομολογητές
• Κλοπή ταυτότητας, πλαστογραφώντας και ηλεκτρονικά βίαιη επιθέσεις ·
• Άρνηση υπηρεσίας και κατανεμημένων επιθέσεων άρνησης υπηρεσιών ·
• Επιθέσεις σε κρίσιμη υποδομή, συστήματα τεχνολογίας SCADA και λειτουργίας και ασύρματα δίκτυα
• Επιθέσεις σε εφαρμογές όπως η ηλεκτρονική διακυβέρνηση, το ηλεκτρονικό εμπόριο κ.λπ.;
• Παραβίαση δεδομένων ·
• Διαρροή δεδομένων
• Επιθέσεις στο Διαδίκτυο των Συσκευών πραγμάτων και τα συναφή συστήματα, τα δίκτυα, το λογισμικό και τους διακομιστές
• Οι επιθέσεις ή το περιστατικό επηρεάζουν τα συστήματα ψηφιακών πληρωμών
• Επιθέσεις μέσω κακόβουλων εφαρμογών για κινητά
• Ψεύτικες εφαρμογές για κινητά
• Μη εξουσιοδοτημένη πρόσβαση σε λογαριασμούς κοινωνικών μέσων
• Επιθέσεις ή κακόβουλες / ύποπτες δραστηριότητες που επηρεάζουν τα συστήματα cloud computing / servers / λογισμικό / εφαρμογές ·
• Επιθέσεις ή κακόβουλες / ύποπτες δραστηριότητες που επηρεάζουν τα συστήματα / διακομιστές / δίκτυα / λογισμικό / εφαρμογές που σχετίζονται με μεγάλα δεδομένα, αλυσίδα μπλοκ, εικονικά περιουσιακά στοιχεία, ανταλλαγές εικονικών περιουσιακών στοιχείων, πορτοφόλια θεματοφύλακα, ρομποτική, 3D και 4D εκτύπωση, παραγωγή προσθέτων, drones
• Επιθέσεις ή κακόβουλες / ύποπτες δραστηριότητες που επηρεάζουν τα συστήματα / διακομιστές / λογισμικό / εφαρμογές που σχετίζονται με την τεχνητή νοημοσύνη και τη μηχανική μάθηση.

Αυτά τα περιστατικά μπορούν να αναφερθούν στο CERT-IN, (i) μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου ([Email Protected]), (ii) Τηλέφωνο (1800-11-4949) ή (iii) φαξ (1800-11-6969). Οι μέθοδοι και οι μορφές αναφοράς διατίθενται επίσης στη διεύθυνση www.βεβαίωση.org.και θα ενημερώνεται από καιρό σε καιρό.

Οι υποχρεώσεις συμμόρφωσης σύμφωνα με τις οδηγίες επεκτείνονται σε όλες τις οντότητες που διαθέτουν συστήματα υπολογιστών, δίκτυα ή / και πόρους στην Ινδία, ανεξάρτητα από το αν η οντότητα ενσωματώνεται στην ή εκτός Ινδίας.

Τελευταία τροποποιημένη 5 Ιανουαρίου 2023

Αστικές κυρώσεις έως και περίπου € 570.341.28 (στις 21 Δεκεμβρίου 2022) για την αποτυχία προστασίας των δεδομένων, συμπεριλαμβανομένων των ευαίσθητων προσωπικών πληροφοριών, μπορεί να επιβληθεί από έναν αξιωματικό. Οι αποζημιώσεις σε αστική αγωγή μπορεί να υπερβούν αυτό το ποσό.

Ποινικές κυρώσεις έως τριών ετών φυλάκισης ή πρόστιμο έως περίπου 5.704 €.34 (στις 21 Δεκεμβρίου 2022), ή και τα δύο για παράνομη αποκάλυψη πληροφοριών.

Ξεχωριστά, οι κατευθύνσεις έχουν εισαγάγει ποινή για μια φυλάκιση που παρατείνεται σε 1 έτος ή πρόστιμο έως περίπου 1140 €.68 (στις 21 Δεκεμβρίου 2022), ή και τα δύο, για μη παροχή πληροφοριών σε cert-in ή μη συμμόρφωση με τις οδηγίες.

Τελευταία τροποποιημένη 5 Ιανουαρίου 2023

Ο νόμος δεν αναφέρεται απευθείας στο ηλεκτρονικό μάρκετινγκ. Η ανέντιμη λήψη δεδομένων, βάσης δεδομένων ή λογισμικού υπολογιστών είναι αδίκημα. Ωστόσο, σε σχετική εξέλιξη, η Αρχή Ασφάλειας Τροφίμων και Προτύπων της Ινδίας (FSSAI) έχει καταστήσει υποχρεωτική για τα FBOs του ηλεκτρονικού εμπορίου (επιχειρηματίες τροφίμων) για την απόκτηση άδειας από την Κεντρική Αρχή αδειοδότησης. Το ηλεκτρονικό εμπόριο FBO σημαίνει οποιονδήποτε χειριστή επιχειρήσεων τροφίμων που πραγματοποιεί οποιαδήποτε από τις δραστηριότητες του άρθρου 3 (n) του νόμου για την ασφάλεια και τα πρότυπα των τροφίμων, το 2006, μέσω του μέσου του ηλεκτρονικού εμπορίου. Είναι ενδιαφέρον ότι το τμήμα 3 (n) καλύπτει ολόκληρη την τροφική αλυσίδα όπως ορίζει “επιχείρηση τροφίμων” Ως οποιαδήποτε επιχείρηση, είτε κερδοσκοπικό είτε όχι, και δημόσια ή ιδιωτική, πραγματοποιώντας οποιαδήποτε από τις δραστηριότητες που σχετίζονται με οποιοδήποτε στάδιο κατασκευής, επεξεργασία, συσκευασία, αποθήκευση, μεταφορά, διανομή τροφίμων, εισαγωγές και περιλαμβάνει υπηρεσίες τροφίμων, υπηρεσίες τροφοδοσίας, πώληση τροφίμων ή συστατικών τροφίμων. Ομοίως, ένα άλλο σύνολο νομικών κανόνων που αναφέρονται ως “E-commerce & The Legal Metrology (Packaged Commodities) Κανόνες τροποποίησης, 2017,” Αποτελεσματική από την 1η Ιανουαρίου 2018, έχει καταστήσει υποχρεωτική για μια οντότητα ηλεκτρονικού εμπορίου να εξασφαλίσει υποχρεωτικές δηλώσεις σχετικά με το εμπόρευμα που εμφανίζεται στο ψηφιακό και ηλεκτρονικό δίκτυο που χρησιμοποιούνται για τις συναλλαγές ηλεκτρονικού εμπορίου.

Το καθεστώς προστασίας των καταναλωτών στην Ινδία αναδιοργανώθηκε πρόσφατα μέσω της θέσπισης του νόμου περί προστασίας των καταναλωτών του 2019 (που κοινοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2020) (CPA 2019). Σύμφωνα με την CPA 2019, οι πωλητές και οι πάροχοι υπηρεσιών έχουν την υποχρέωση να μην συμμετέχουν σε αθέμιτες εμπορικές πρακτικές, συμπεριλαμβανομένων των παραπλανητικών διαφημίσεων. Επιπλέον, οι κανόνες για την προστασία των καταναλωτών (ηλεκτρονικό εμπόριο), 2020 (κανόνες ηλεκτρονικού εμπορίου) έχουν ειδοποιηθεί βάσει της CPA για τη ρύθμιση των οντοτήτων ηλεκτρονικού εμπορίου στην Ινδία. Ενα ‘οντότητα ηλεκτρονικού εμπορίου’ έχει οριστεί ότι σημαίνει οποιοδήποτε πρόσωπο που κατέχει, λειτουργεί ή διαχειρίζεται ψηφιακή ή ηλεκτρονική εγκατάσταση ή πλατφόρμα για ηλεκτρονικό εμπόριο, αλλά δεν περιλαμβάνει πωλητή που προσφέρει τα αγαθά ή τις υπηρεσίες του προς πώληση σε μια οντότητα ηλεκτρονικού εμπορίου αγοράς. Οι οντότητες του ηλεκτρονικού εμπορίου υποχρεούνται να δημιουργήσουν έναν σωστό μηχανισμό αποκατάστασης παράπονα και οι καταγγελίες των καταναλωτών θα πρέπει να αναγνωριστούν από τον υπάλληλο παράπονα εντός ενός καθορισμένου χρονοδιαγράμματος. Οι οντότητες του ηλεκτρονικού εμπορίου υποχρεούνται περαιτέρω να παρέχουν πληροφορίες σχετικά με την επιστροφή χρημάτων, την ανταλλαγή, την εγγύηση, την παράδοση, τον τρόπο πληρωμής, τα τέλη και τις χρεώσεις, τη διαδικασία διαμαρτυρίας και άλλες σχετικές πληροφορίες στην πλατφόρμα τους. Η τιμή (συνολική και διάλυση) αγαθών ή υπηρεσιών πρέπει να αναφέρεται με σαφήνεια και απαγορεύεται παραπλανητικές διαφημίσεις και ψευδή δήλωση.

Τον Ιούνιο του 2022, η Κεντρική Αρχή Προστασίας των Καταναλωτών (CCPA), εξέδωσε κατευθυντήριες γραμμές για την πρόληψη παραπλανητικών διαφημίσεων και εγκρίσεων για παραπλανητικές διαφημίσεις, 2022 (κατευθυντήριες γραμμές). Οι κατευθυντήριες γραμμές καθορίζουν τις προϋποθέσεις για μη-εντυπωσιακές και έγκυρες διαφημίσεις και προϋποθέσεις για διαφημίσεις δολωμάτων. Οι κατευθυντήριες γραμμές απαγορεύουν την υποκατάστατη διαφήμιση και επίσης καθορίζουν συνθήκες για διαφημίσεις που απευθύνονται στα παιδιά. Επιπλέον, οι κατευθυντήριες γραμμές καθορίζουν επίσης τα καθήκοντα του κατασκευαστή, του παρόχου υπηρεσιών, του διαφημιζόμενου και του διαφημιστικού πρακτορείου.

Οι κανόνες απορρήτου παρέχουν επίσης το δικαίωμα να “αποχωρήσουν” του μάρκετινγκ ηλεκτρονικού ταχυδρομείου και η πολιτική απορρήτου της Εταιρείας πρέπει να αντιμετωπίζει τις πρακτικές μάρκετινγκ και πληροφόρησης. Επιπλέον, το μητρώο National Do Do Call (NDNC) εφαρμόζεται αποτελεσματικά από την κανονιστική αρχή της τηλεπικοινωνίας της Ινδίας (TRAI). Η Trai έχει επίσης δημιουργήσει την Πύλη Προτιμήσεων Πελατών Εμπορικής Επικοινωνίας Τηλεπικοινωνιών, i.μι. Μια εθνική βάση δεδομένων που περιέχει μια λίστα με τους αριθμούς τηλεφώνου όλων των συνδρομητών που έχουν καταγράψει τις προτιμήσεις τους σχετικά με την παραλαβή των εμπορικών επικοινωνιών. Οι εταιρείες Telemarketing ενδέχεται να χάσουν την άδειά τους για επαναλαμβανόμενη παραβίαση των κανόνων DNC.

Τελευταία τροποποιημένη 5 Ιανουαρίου 2023

Δεν υπάρχει ρύθμιση των cookies, της διαφήμισης συμπεριφοράς ή των δεδομένων τοποθεσίας. Ωστόσο, είναι σκόπιμο να ληφθεί η συγκατάθεση του χρήστη, όπως μέσω κατάλληλων αποποιήσεων ευθυνών.

Ωστόσο, ο νόμος για την πληροφορική περιέχει τόσο αστικά όσο και ποινικά αδικήματα για διάφορα εγκλήματα υπολογιστή:

• Οποιοδήποτε άτομο που εισάγει ή προκαλεί την εισαγωγή οποιουδήποτε μολυσματικού υπολογιστή σε οποιοδήποτε σύστημα υπολογιστή, υπολογιστή ή δίκτυο υπολογιστών μπορεί να επιβληθεί πρόστιμο μέχρι περίπου 570.341 ευρώ μέχρι περίπου € 570.341.28 (στις 21 Δεκεμβρίου 2022) (από έναν αξιωματικό). Οι αποζημιώσεις σε αστική αγωγή μπορεί να υπερβούν αυτό το ποσό. Σύμφωνα με τον νόμο περί πληροφορικής, ο «μολύνικός υπολογιστών» ορίζεται ως κάθε σύνολο οδηγιών υπολογιστή που έχουν σχεδιαστεί:
  • Να τροποποιήσει, να καταστρέψει, να καταγράψει ή να μεταδώσει δεδομένα ή προγράμματα που διαμένουν σε υπολογιστή, σύστημα υπολογιστή ή δίκτυο υπολογιστών. ή
  • Με οποιοδήποτε μέσο για να σφετεριστεί την κανονική λειτουργία του υπολογιστή, του συστήματος υπολογιστή ή του δικτύου υπολογιστών

  Η εξέλιξη της Ινδίας’S Κανονισμό Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων S το 2021

  

  Το 2017, το Ανώτατο Δικαστήριο της Ινδίας προκάλεσε απόφαση ορόσημο που δηλώνει το δικαίωμα στην ιδιωτική ζωή ως θεμελιώδες δικαίωμα στο πλαίσιο του δικαιώματος στη ζωή (άρθρο 21) σύμφωνα με το Σύνταγμά μας . Ωστόσο, ένας αυτόνομος και ολοκληρωμένος νόμος περί ιδιωτικού απορρήτου δεν υπάρχει στην Ινδία. Επί του παρόντος, ο νόμος για την τεχνολογία της πληροφορίας 2000 διαβάζεται με συμπληρωματικούς κανόνες, ενεργεί ως νόμιμος ακρογωνιαίος λίθος για να εξασφαλίσει την προστασία των προσωπικών πληροφοριών.

  Οι νομοθέτες και οι ρυθμιστικές αρχές αναγνωρίζουν προοδευτικά τη σημασία των δεδομένων για οικονομική και τεχνολογική ανάπτυξη. Ως εκ τούτου, 2021 μάρτυρες βασικών εξελίξεων στον χώρο προστασίας της ιδιωτικής ζωής και των προσωπικών δεδομένων σε διάφορους τομείς.

  Όσον αφορά τη νομοθεσία, η έκθεση της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής σχετικά με τον προτεινόμενο νόμο περί προστασίας των δεδομένων έχει δώσει το νομοσχέδιο για την προστασία των δεδομένων του 2021 έναν νέο τόνο και θητεία. Η Τράπεζα της Ινδίας της Ινδίας ανέπτυξε περιορισμούς για τους συγκεντρωτές πληρωμών και τις αιτήσεις δανεισμού, ενώ το Γραφείο των Ινδικών κατευθυντήριων γραμμών διατύπωσε πρότυπα απορρήτου δεδομένων ως πλαίσιο διασφάλισης για τις επιχειρήσεις. Η κεντρική κυβέρνηση προώθησε επίσης τους κανόνες για τη σωστή διάνοιξη για τη ρύθμιση των διαμεσολαβητών στο Διαδίκτυο.

  Τι ήταν το 2021 για ένα πλεονέκτημα προστασίας απόρρητο και προσωπικών δεδομένων?

  Αυτές οι εξελίξεις προκύπτουν από τη μετεωρική υιοθέτηση της τεχνολογίας, που τροφοδοτείται από τεράστια δίκτυα κοινής χρήσης δεδομένων που δημιουργούνται από ιδιωτικές και δημόσιες οντότητες. Αυτά τα δίκτυα εξαρτώνται από τα προσωπικά δεδομένα των ατόμων. Ελλείψει επαρκών διασφαλίσεων απορρήτου, υπάρχει ο κίνδυνος ότι τα προσωπικά δεδομένα μπορούν να υποβληθούν σε μη εξουσιοδοτημένη πρόσβαση.

  Νομοσχέδιο προστασίας δεδομένων 2021

  Η έκθεση της JPC άνοιξε το δρόμο για το νόμιμο καθεστώς ιδιωτικής ζωής και προστασίας δεδομένων της Ινδίας. Το νομοσχέδιο δεν έχει ακόμη κατατεθεί στο κοινοβούλιο. Ωστόσο, ένα βασικό σημείο συζήτησης είναι ότι το νομοσχέδιο στην τρέχουσα μορφή του προτείνει αποκλίσεις από τους προηγούμενους δύο προκατόχους του (2018 και 2019 σχέδια).

  Μια αξιοσημείωτη αλλαγή είναι με τη μορφή εξαιρέσεων που επεκτείνονται σε κυβερνητικές υπηρεσίες σε σχέση με την επεξεργασία δεδομένων. Η απαλλαγή αυτή μπορεί να εξεταστεί υπό το πρίσμα της πρόσφατης απόφασης του Ανώτατου Δικαστηρίου στην υπόθεση Spyware του Πήγασου, η οποία περιλαμβάνει ισχυρισμούς κατά της κεντρικής κυβέρνησης για τη διεξαγωγή επιτήρησης στους Ινδούς πολίτες. Το δικαστήριο Hon’ble αποτελούσε μια επιτροπή για την αξιολόγηση της παραβίασης του δικαιώματος στην ιδιωτική ζωή και τη διατύπωση συστάσεων σχετικά με τους ισχύοντες νόμους επιτήρησης για την τόνωση των πρακτικών προστασίας των δεδομένων. Ως εκ τούτου, μια συνετή προσέγγιση θα ήταν να εξετάσει το ενδεχόμενο να φέρει κυβερνητικές υπηρεσίες κάτω από την ομπρέλα της DPB για να εξασφαλίσει ατομική ιδιωτική ζωή και να ενισχύσει την ασφάλεια στον κυβερνοχώρο.

  Σύμφωνα με το τελευταίο σχέδιο, το DPB επιδιώκει να ρυθμίσει τη συλλογή, την αποθήκευση, τη μεταφορά και τη χρήση προσωπικών δεδομένων. Επιπλέον, επεκτείνει την πρόβλεψη σε ξένους οντότητες σε περίπτωση που οι Ινδοί υποβάλλονται στις δραστηριότητες επεξεργασίας δεδομένων τους.

  Οι κύριες αρχές του νομοσχεδίου περιλαμβάνουν: ατομική συγκατάθεση, ειδοποίηση παραβίασης δεδομένων, διαφάνεια (Προηγούμενη ειδοποίηση και πολιτική απορρήτου που περιγράφει πρακτικές επεξεργασίας δεδομένων), επεξεργασία με βάση το σκοπό, τεχνική ασφάλεια και δικαιώματα ατόμων που διαχωρίζονται με προσωπικά δεδομένα όπως το όνομα και το αναγνωριστικό ηλεκτρονικού ταχυδρομείου ή τα ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα, όπως ένας αριθμός κοινωνικής ασφάλισης. Τα άτομα θα έχουν μεγαλύτερο έλεγχο στην επεξεργασία των δεδομένων τους με αυτά τα δικαιώματα, καθώς θα μπορούσαν εύκολα να καταργήσουν, να διορθώσουν και να αποκτήσουν πρόσβαση στα δεδομένα τους.

  Τον Αύγουστο του 2021, η νομολογία στη διαχείριση των δικαιωμάτων προστασίας της ιδιωτικής ζωής διατυπώθηκε. Το Ανώτατο Δικαστήριο του Madras απέρριψε το δικαίωμα του αναφέροντος να ξεχαστεί, επιδιώκοντας να καταργηθεί τα αρχεία του για ποινικά και δικαστήρια μετά την απαλλαγή του από την υπόθεση. Το δικαστήριο εξέδωσε την απόλυση επειδή η εκπλήρωση ενός έργου σε δημόσιο συμφέρον απέκλεισε το δικαίωμα του ατόμου στην ιδιωτική ζωή. Το δικαστήριο δήλωσε περαιτέρω ότι τα δικαιώματα αυτά θα εφαρμοστούν αποτελεσματικότερα αφού η Ινδία ψήφισε έναν νόμο περί ιδιωτικότητας δεδομένων.

  Αρκετές απαιτήσεις που καθορίζονται από την έκθεση της JPC και το αναθεωρημένο DPB αξίζουν να ξεπεράσουν. Πάρτε, για παράδειγμα, τα πρότυπα εντοπισμού δεδομένων που ισχύουν για ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα και κρίσιμα προσωπικά δεδομένα (που δεν πρέπει να καθοριστούν από την κεντρική κυβέρνηση). Η ροή των δεδομένων από την Ινδία σε μια χώρα στο εξωτερικό θα περιοριζόταν.

  Αυτοί οι κανόνες είναι ίσως μια εκδήλωση των οικονομικών ανησυχιών της Ινδίας, εθνικής ασφάλειας και προστασίας δεδομένων. Τα δεδομένα των Ινδών πρέπει να αποθηκεύονται κυρίως στην Ινδία και να μεταφερθούν εάν το άτομο παρέχει συγκατάθεση, υπάρχει σύμβαση που εγκρίνεται δεόντως από την DPA ή η οντότητα που λαμβάνει μπορεί να αποδείξει τη συμμόρφωση με τους ισχύοντες νόμους περί προστασίας δεδομένων. Η οντότητα λήψης θα μπορούσε επίσης να εφαρμόσει επαρκή τεχνική (Ε.σολ., Κρυπτογράφηση και Έλεγχος Πρόσβασης) και Διοικητική (Ε.σολ., Διαδικασία Διαχείρισης Πολιτικής Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων και Διαχείρισης Παραβίασης) Διασφάλιση για την επικύρωση αυτών των μεταφορών δεδομένων.

  Οι έντονες ανησυχίες για τους κανόνες εντοπισμού είναι το κόστος και οι τεχνικές δυνατότητες που απαιτούνται για τη διαχωρισμό των δεδομένων και τη δημιουργία ενός ενιαίου σημείου αποτυχίας, καθώς τα δεδομένα θα πρέπει να αποθηκεύονται μόνο σε ένα διακομιστή που βασίζεται στην Ινδία, σε αντίθεση με τη συμβατική πρακτική της χρήσης κατανεμημένων διακομιστών σε διάφορες δικαιοδοσίες.

  Το νομοσχέδιο εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη συγκατάθεση ως παράμετρο για την επεξεργασία δεδομένων, την επιβολή οργανισμών για να επιτρέψει στα άτομα να δημιουργήσουν μια πλατφόρμα διαχειριστή συγκατάθεσης για να κερδίσουν, να αποσυρθούν, να αναθεωρήσουν και να διαχειριστούν τη συγκατάθεση με προσιτή, διαφανή και διαλειτουργικό τρόπο. Αν και η ιδέα φαίνεται καινοτό.

  Καθώς περιμένουμε το πέρασμα αυτού του νομοσχεδίου στο κοινοβούλιο, μπορούμε να συμπεράνουμε ότι απαιτεί από τους οργανισμούς να ανανεώσουν τις επιχειρησιακές τους πρακτικές σε σχέση με τις διαδικασίες που σχετίζονται με τα δεδομένα και να ενσωματώσουν την ιδιωτική ζωή μέσα στις επιχειρηματικές τους διαδικασίες.

  Τραπεζικά και οικονομικά

  Βασιζόμενη στην αρχή της ιδιωτικής ζωής του ελαχιστοποίηση δεδομένων , όπου μόνο αυτά τα στοιχεία δεδομένων πρέπει να συλλέγονται και να αποθηκεύονται που είναι ευθυγραμμισμένα για επεξεργασία. Το RBI δημοσίευσε “Οδηγίες για τη ρύθμιση των συγκεντρωτών πληρωμών και τις πύλες πληρωμών.”Αυτές οι κατευθυντήριες γραμμές επιδιώκουν να περιορίσουν τους συγκεντρωτές πληρωμών που διευκολύνουν τις πληρωμές μεταξύ χρηστών και εμπόρων χρησιμοποιώντας ηλεκτρονικές/διαδικτυακές λειτουργίες πληρωμής από την αποθήκευση καρτών και τα συναφή δεδομένα (e.σολ., αριθμός κάρτας και CVV).

  Η RBI αναγνώρισε επίσης την αυξανόμενη έλλειψη ασφάλειας δεδομένων και ιδιωτικού απορρήτου στον τομέα του ψηφιακού δανεισμού. Δεδομένου ότι υπήρξε εκθετική διείσδυση των εφαρμογών ψηφιακού δανεισμού, η RBI διατύπωσε μια ομάδα εργασίας για να αξιολογήσει τη λήξη των πρακτικών προστασίας της ιδιωτικής ζωής που εφαρμόζονται και συνέστησαν τα δεδομένα να αποθηκεύονται μόνο σε ινδούς διακομιστές.

  Το πεδίο εφαρμογής της αξιολόγησης θα περιλαμβάνει τη διαφάνεια των δραστηριοτήτων επεξεργασίας δεδομένων, είτε πρόκειται για ειδοποίηση απορρήτου είτε για πολιτική, μηχανισμό συγκατάθεσης και διαχείριση δικαιωμάτων για να βοηθήσουν τους χρήστες να τροποποιήσουν ή να διαγράψουν τα δεδομένα τους. Η ομάδα εργασίας θα μελετήσει επίσης την παραβίαση των απαιτήσεων περιορισμού του σκοπού, καθώς τα δεδομένα των πελατών χρησιμοποιούνται για την παρενόχλησή τους.

  Γραφείο Ινδικών Προτύπων για την Προστασία Προσωπικών Δεδομένων

  Το 17428 είναι το τελευταίο πρότυπο που εκδίδεται από το BIS για να κυβερνήσει τις πρακτικές διασφάλισης της ιδιωτικής ζωής των δεδομένων των οργανισμών. Αυτό το πρότυπο θα παράσχει ένα πλαίσιο για τη δημιουργία, την εφαρμογή, τη διατήρηση και την ενημέρωση των πρακτικών διαχείρισης της ιδιωτικής ζωής των δεδομένων. Το πρότυπο έχει δύο μέρη σε αυτό. Ο πρώτος προβλέπει τεχνικές και διοικητικές απαιτήσεις για την προστασία της ιδιωτικής ζωής των προσωπικών και ευαίσθητων δεδομένων, κατά το σχεδιασμό ενός προϊόντος ή υπηρεσίας που θα συνεπάγεται τη συλλογή των δεδομένων ενός ατόμου. Το δεύτερο μέρος απαριθμεί ορισμένες κατευθυντήριες γραμμές για την αύξηση της εφαρμογής των απαιτήσεων στο πρώτο μέρος του προτύπου.

  Ενώ το πρώτο μέρος είναι υποχρεωτικό για να εξασφαλιστεί η συμμόρφωση με το πρότυπο, το δεύτερο μέρος είναι απλώς μια πρόταση. Δεδομένου ότι η Ινδία δεν διαθέτει ολοκληρωμένο νόμο για την προστασία της ιδιωτικής ζωής, θα ήταν αξιοσημείωτο να διαβάσετε αυτό το πρότυπο σε συνδυασμό με τις απαιτήσεις συμμόρφωσης σύμφωνα με την τεχνολογία της πληροφορίας (εύλογες πρακτικές ασφαλείας και διαδικασίες και ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα ή πληροφορίες), 2011, για την ανάπτυξη ασφαλών πρακτικών απορρήτου δεδομένων σύμφωνα με τα πρότυπα όπως το IS0 27001 .

  Η γκρίζα περιοχή εδώ είναι η έλλειψη καθοδήγησης σχετικά με το εάν η εφαρμογή του τελευταίου προτύπου θα ήταν αρκετή για να συμμορφωθεί με τους κανόνες SPDI. Ως εκ τούτου, οι οργανισμοί θα υποχρεωθούν να εφαρμοστούν είναι 17428 και να το αντιμετωπίζουν ως σημείο αναφοράς για να συμμορφωθούν με τους κανόνες SPDI και τον επερχόμενο νόμο περί προστασίας δεδομένων.

  Διαβιβάσεις

  Προσπαθώντας να εξισορροπηθούν τα δικαιώματα ιδιωτικής ζωής στην κλίμακα ζύγισης της εθνικής ασφάλειας και της δημόσιας τάξης, το Υπουργείο Ηλεκτρονικών και Πληροφορικής Κωδικοποιημένης Πληροφορικής (ενδιάμεσες κατευθυντήριες γραμμές και κανόνες δεοντολογίας ψηφιακών μέσων), 2021 . Αυτοί οι κανόνες παρέχουν τις απαιτήσεις της δέουσας επιμέλειας και η ιδέα είναι να προσδιοριστούν ο πρώτος δημιουργός οποιασδήποτε πληροφόρησης που μεταδίδεται μέσω των πλατφορμών κοινωνικών μέσων και μηνυμάτων. Ωστόσο, αυτή η απαίτηση δεν επεκτείνεται στο περιεχόμενο των ηλεκτρονικών μηνυμάτων. Επί του παρόντος, αυτή η απαίτηση ανιχνευσιμότητας αναθεωρείται από το Ανώτατο Δικαστήριο του Δελχί για να αποφανθεί τη συνταγματικότητά του έναντι του δικαιώματος της ιδιωτικής ζωής. Παρόλο που η κυβέρνηση έχει διευκρινίσει ότι δεν έχει καμία πρόθεση να παραβιάζει το δικαίωμα στην ιδιωτική ζωή, παραμένει να δούμε αν η έκταση των εντολών γνωστοποιήσεων θα προσκρούσει στο πραγματικό περιεχόμενο των μηνυμάτων που κοινοποιούνται, καθώς η βάση για την παρακολούθηση είναι η κρατική κυριαρχία και ασφάλεια.

  Η τεχνολογία και ο συγγραφέας χρηματοδότησης Byrne Hobart παρατήρησαν ότι “το όλο θέμα της επικοινωνίας είναι να παραβιάσετε το δικό σας απόρρητο με ελεγχόμενο τρόπο.”Ίσως αυτά τα λόγια έχουν εμπνεύσει το WhatsApp, υπό νομικό έλεγχο για τους όρους μιας τροποποιημένης πολιτικής απορρήτου. Σύμφωνα με την πολιτική, οι χρήστες μπορούν να “επιλέξουν” για να μοιραστούν δεδομένα με το Facebook για να συνεχίσουν να χρησιμοποιούν τις υπηρεσίες WhatsApp. Η Επιτροπή Ανταγωνισμού της Ινδίας ξεκίνησε έρευνα σχετικά με τον πιθανό αντίκτυπο των νέων κανόνων της WhatsApp στην ινδική αγορά. Το κύριο μέλημα είναι ότι το opt-in παραβιάζει τα βασικά χαρακτηριστικά της νόμιμης συγκατάθεσης (διαφανές, απορροφήσιμο και απαλλαγμένο από συνέπειες όπως η άρνηση των υπηρεσιών).

  Ο δρόμος μπροστά

  Οι ρυθμιστικές αρχές, οι νομοθέτες, η δικαιοσύνη και η βιομηχανία μπορούν να αναμένουν ότι το 2022 θα είναι πολυάσχολος χρόνος. Έχουν περάσει περισσότερο από τρία χρόνια από τότε που τέθηκε σε ισχύ ο κανονισμός για την προστασία των δεδομένων της ΕΕ και η Ινδία βρίσκεται στα πρόθυρα να ακολουθήσει το προβάδισμα της ΕΕ και να εξορθολογίζει τους κανονισμούς προστασίας των δεδομένων, παρόλο που υπάρχουν αναφορές σχετικά με πιθανή επανεξέταση του λογαριασμού . Η αλληλεπίδραση των ειδικών για τον τομέα των κανονισμών και ενός γενικού νόμου για την προστασία των δεδομένων θα προκαλούσε ενδεχομένως συζητήσεις και ενέργειες σε ένα ευρύ φάσμα ανησυχιών για την προστασία της ιδιωτικής ζωής. Επιπλέον, με την ταχεία υιοθέτηση τεχνολογιών αιχμής όπως το blockchain και το AI, θα ήταν μια άξια προσπάθεια να παρακολουθήσουμε και να μελετήσουμε πώς θα εφαρμοστεί η τρέχουσα δέσμη των κανονισμών σε πλαίσια με βάση την αποκέντρωση και την ανώνυμη. Εν τω μεταξύ, οι οργανισμοί θα πρέπει να εξετάσουν το ενδεχόμενο διεξαγωγής περιοδικών ελέγχων και αξιολογήσεων των διαδικασιών απορρήτου τους για την καλύτερη απεικόνιση των τύπων δεδομένων που συλλέγουν, της ροής της εντός της εταιρείας, των χρονοδιαγραμμάτων αποθήκευσης και των τοποθεσιών και την έναρξη των βημάτων αποκατάστασης για να κλείσουν τυχόν κενά που παρατηρούν.

  Φωτογραφία από τον Srikanth D στο Unsplash

  Ινδία: Το νομοσχέδιο προστασίας δεδομένων ενισχύει την κρατική επιτήρηση

  

  (Νέα Υόρκη) – Η ινδική κυβέρνηση πρέπει να τροποποιήσει τον προτεινόμενο νόμο περί προστασίας δεδομένων για την προστασία των ανθρώπων’S Privacy αντί να επιτρέπεται η ανεξέλεγκτη κρατική επιτήρηση, δήλωσε σήμερα το Watch Human Rights Watch. Η κυβέρνηση υπέβαλε το σχέδιο ψηφιακού νομοσχεδίου προστασίας προσωπικών δεδομένων, 2022, για δημόσια διαβούλευση πριν εισαγάγει το μέτρο στο Κοινοβούλιο και θα πρέπει να ενσωματώσει ανατροφοδότηση από ομάδες της κοινωνίας των πολιτών και εμπειρογνώμονες ψηφιακών δικαιωμάτων.

  Το νομοσχέδιο για την προστασία των ψηφιακών προσωπικών δεδομένων είναι η τελευταία απόπειρα της κεντρικής κυβέρνησης του Bharatiya Janata Party (BJP) για να θεσπίσει την Ινδία’S First Data Privacy Νόμος, μετά από προηγούμενη έκδοση, που εισήχθη στο Κοινοβούλιο τον Δεκέμβριο του 2019, έπεσε τον Αύγουστο του 2022. Οι νομοθέτες της αντιπολίτευσης, οι εταιρείες τεχνολογίας και οι ομάδες υπεράσπισης επέκριναν το προηγούμενο νομοσχέδιο για την προστασία των δεδομένων, αλλά το σημερινό σχέδιο επίσης δεν αντιμετωπίζει τις βασικές τους ανησυχίες, συμπεριλαμβανομένης της μη παροχής επαρκών προστασίας για τα παιδιά.

  “Ινδία’Ο προτεινόμενος νόμος περί προστασίας δεδομένων υπονομεύει όλους’s, συμπεριλαμβανομένων των παιδιών’S, θεμελιώδη δικαιώματα για την προστασία της ιδιωτικής ζωής και την ασφάλεια ενισχύοντας τη δύναμη του κράτους να διεξάγει επιτήρηση,” Είπε ο Meenakshi Ganguly, Διευθυντής της Νότιας Ασίας στο Human Rights Watch. “Με όλο και περισσότερα δεδομένα να διατίθενται σε ψηφιακές πλατφόρμες, η ινδική κυβέρνηση πρέπει να κάνει την προστασία των ανθρώπων’η ιδιωτική ζωή και η ασφάλεια αποτελούν προτεραιότητα.”

  Το σημερινό νομοσχέδιο, όπως το σχέδιο του 2019, θα χορηγούσε σαρωτικές εξουσίες στην κυβέρνηση πέρα ​​από τις εύλογες εξαιρέσεις για να απαλλαγεί από τη συμμόρφωση με το νομοσχέδιο’S Διατάξεις προστασίας δεδομένων για ασαφείς και υπερβολικούς λόγους. Αυτά περιλαμβάνουν το “Ενδιαφέροντα της κυριαρχίας και της ακεραιότητας της Ινδίας, την ασφάλεια του κράτους, τις φιλικές σχέσεις με τα ξένα κράτη, τη διατήρηση της δημόσιας τάξης.” Το νομοσχέδιο δεν επεξεργάζεται τις ερμηνείες της για την ασφάλεια και τη δημόσια τάξη, οι όροι που η κυβέρνηση έχει καταχραστεί από καιρό να παραβιάσει την ελευθερία έκφρασης και τα δικαιώματα δίκαιης διαδικασίας των κριτικών της κυβέρνησης. Ούτε ορίζει πρότυπα για κυριαρχία, ακεραιότητα ή φιλικές σχέσεις με ξένα κράτη.

  Αυτή η έλλειψη ειδικότητας δεν πληροί το πρότυπο για εισβολές του δικαιώματος στην ιδιωτική ζωή στο πλαίσιο της απόφασης του Ανώτατου Δικαστηρίου του 2017 Puttaswamy v. Ένωση της Ινδίας, Είπε το Watch Human Rights Watch. Είναι επίσης ασυμβίβαστο με το διεθνές δίκαιο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η οποία απαιτεί να είναι απαραίτητοι οποιεσδήποτε περιορισμοί προστασίας της ιδιωτικής ζωής και αναλογικά για την αντιμετώπιση ενός νόμιμου στόχου.

  Το νομοσχέδιο για την προστασία των δεδομένων δεν προβλέπει διασφαλίσεις ή ανεξάρτητη εποπτεία αυτών των κυβερνητικών εξουσιών και προτείνει αντ ‘αυτού ένα συμβούλιο προστασίας δεδομένων των οποίων θα διοριστούν μέλη και οι οποίοι θα συνταγογραφηθούν οι όροι και οι προϋποθέσεις υπηρεσίας από την κυβέρνηση, από την κυβέρνηση.

  Αυτή η απουσία ελέγχων θα διευκόλυνε την επιτήρηση και τις πιθανές μαζικές παραβιάσεις των ανθρώπων’το απόρρητο. Η κυβέρνηση του BJP δεν ήταν ήδη απρόθυμη να ανταποκριθεί σε ισχυρισμούς σχετικά με τη χρήση του Ισραηλινού Spyware Pegasus για να στοχεύσει τους δημοσιογράφους και τους ακτιβιστές. Επίσης, δεν συνεργάστηκε με την επιτροπή που δημιούργησε το Ανώτατο Δικαστήριο για τη διερεύνηση της χρήσης του Pegasus spyware στους Ινδούς πολίτες.

  Οι ανησυχίες επιτήρησης έρχονται εν μέσω της κυβέρνησης BJP’Sintensing Crackdown για την ελευθερία του λόγου και την ειρηνική συνέλευση και την επιβολή της τεχνολογίας της πληροφορικής (ενδιάμεσες κατευθυντήριες γραμμές και κανόνες δεοντολογίας ψηφιακών μέσων), 2021. Αυτοί οι κανόνες επιτρέπουν μεγαλύτερο κυβερνητικό έλεγχο στο διαδικτυακό περιεχόμενο, απειλούν να αποδυναμώσουν την κρυπτογράφηση και θα υπονομεύσουν σοβαρά τα δικαιώματα για την ιδιωτική ζωή και την ελευθερία έκφρασης στο διαδίκτυο.

  Οι αρχές έχουν συλληφθεί όλο και περισσότερο και διώκονται υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ειρηνικοί διαδηλωτές και μέλη θρησκευτικών μειονοτήτων σε περιπτώσεις πολιτικά κίνητρο, συμπεριλαμβανομένης της αντιτρομοκρατίας, της καταστολής και των νόμων για την εθνική ασφάλεια. Υπάρχουν ενδείξεις ότι οι αριθμοί τηλεφώνου πολλών ακτιβιστών που βρίσκονται σήμερα στη φυλακή σχετικά με τις κατηγορίες τρομοκρατίας βρίσκονταν στη λίστα στόχων Spyware Pegasus Spyware. Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι δικηγόροι, οι συγγενείς και οι φίλοι τους ήταν επίσης στη λίστα.

  Στην Ινδία, η επιτήρηση διέπεται από τον νόμο του 1885 Telegraph, μαζί με τον νόμο για την τεχνολογία της πληροφορίας του 2000. Παρόλο που το Ανώτατο Δικαστήριο έχει δηλώσει δύο φορές το 1997 και το 2017, ότι η διαταγή επιτήρησης μπορεί να περάσει μόνο όταν είναι αυστηρά απαραίτητη και αν δεν υπάρχει εναλλακτική λύση, η έλλειψη ανεξάρτητου ελέγχου και αποτελεσματικών μηχανισμών αναφοράς οδηγεί σε έλλειψη λογοδοσίας.

  Ο προτεινόμενος νόμος περί προστασίας των δεδομένων θα αποτύχει να προστατεύσει τα δικαιώματα των χρηστών, εκτός εάν εξασφαλίζει εποπτεία των κυβερνητικών οργανισμών που είναι υπεύθυνες για την επιτήρηση. Ο νόμος περί προστασίας των δεδομένων που επιβεβαιώνει τα δικαιώματα θα πρέπει να παρέχει ανεξάρτητο έλεγχο της κυβερνητικής επιτήρησης για να εξασφαλιστεί ότι κάθε παρέμβαση στο δικαίωμα στην ιδιωτική ζωή είναι απαραίτητη και αναλογική, δήλωσε ο Human Rights Watch.

  Το σχέδιο του νόμου δεν καταφέρνει επίσης να προστατεύσει τα παιδιά στο διαδίκτυο και θα τα εκθέσει περαιτέρω σε γνωστούς και αναδυόμενους κινδύνους που διευκολύνονται από την τεχνολογία. Το νομοσχέδιο θα διαγράψει όλες τις προηγούμενες αναφορές στην προστασία ενός παιδιού’τα καλύτερα ενδιαφέροντα όταν σε απευθείας σύνδεση, προτείνοντας αντ ‘αυτού να προστατεύσετε τα παιδιά από υπερβολικά στενούς ορισμούς του “κανω κακο,” όπως σωματική βλάβη. Ενώ το νομοσχέδιο θα απαγορεύει τη διαφήμιση συμπεριφοράς προς τα παιδιά, δεν προστατεύει τα παιδιά από τις πολλές μορφές εκμετάλλευσης που μπορεί να αντιμετωπίσουν μέσω της κατάχρησης των δεδομένων τους, όπως οι διακρίσεις, ο ψυχικός τραυματισμός ή η οικονομική ή σεξουαλική εκμετάλλευση. Ούτε παρέχει συγκεκριμένα νομικά διορθωτικά μέτρα για παιδιά που αναζητούν δικαιοσύνη και αποκατάσταση για την παραβίαση των δικαιωμάτων τους στο ψηφιακό περιβάλλον.

  Η κυβέρνηση πρέπει να φροντίσει ιδιαίτερα για την προστασία των παιδιών σε περιβάλλοντα στα οποία αυτοί ή οι κηδεμόνες τους δεν μπορούν να συναινούν με νόημα τον τρόπο χειρισμού της ιδιωτικής ζωής τους δεδομένων. Σε μια παγκόσμια διερεύνηση των προϊόντων online μάθησης που εγκρίθηκαν από 49 κυβερνήσεις κατά τη διάρκεια της πανδημίας του Covid-19, το Human Rights Watch εξέτασε το Diksha, μια εφαρμογή που κατασκευάστηκε και χρησιμοποιήθηκε από το Ινδικό Υπουργείο Παιδείας ως πρωταρχικό μέσο για την παροχή ηλεκτρονικής εκπαίδευσης στους μαθητές στους βαθμούς 1 έως 12. Για να οδηγήσουν την υιοθέτηση, ορισμένα υπουργεία κρατικής εκπαίδευσης έθεσαν ποσοστώσεις για τους κυβερνητικούς δασκάλους να αναγκάσουν τους μαθητές τους να κατεβάσουν την εφαρμογή.

  Το Human Rights Watch διαπίστωσε ότι η Diksha είχε την ικανότητα να συλλέγει παιδιά’S ακριβή δεδομένα τοποθεσίας, συμπεριλαμβανομένης της ημερομηνίας και της ώρας της τρέχουσας τοποθεσίας τους και της τελευταίας γνωστής τοποθεσίας τους. Η Diksha βρέθηκε επίσης στη συλλογή και τη μετάδοση παιδιών’τα προσωπικά δεδομένα στο Google μέσω ενός ιχνηλάτη που έχει σχεδιαστεί για διαφημιστικές χρήσεις.

  Τίποτα στο νομοσχέδιο δεν θα εμπόδιζε τέτοιες παραβιάσεις παιδιών’Δικαιώματα στο μέλλον, ανέφερε το Watch Human Rights Watch. Ο προτεινόμενος νόμος θα αποτύχει να προστατεύσει τα παιδιά τόσο σε φυσικές όσο και σε διαδικτυακές αίθουσες διδασκαλίας, καθώς οι μαθητές δεν μπορούν να αρνηθούν ρεαλιστικά ή να προστατευθούν από την επιτήρηση των δεδομένων χωρίς να θέτουν σε κίνδυνο την εκπαίδευσή τους.

  Προστασία ενός παιδιού’Το καλύτερο συμφέρον περιλαμβάνει περισσότερο από την προστασία τους από βλάβη. Σύμφωνα με τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τα δικαιώματα του παιδιού, τα παιδιά δικαιούνται ειδικές διασφαλίσεις και φροντίδα, συμπεριλαμβανομένων των νομικών προστασίας, σε όλα τα στάδια της ζωής τους. Η κυβέρνηση πρέπει να αναγνωρίζει και να προστατεύει τα παιδιά’Τα δεδομένα S και η χρήση της τεχνολογίας τους για να ενδυναμώσουν τα παιδιά να συνειδητοποιήσουν το πλήρες φάσμα των δικαιωμάτων τους, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που έχουν ιδιωτική ζωή, έκφραση, σκέψη, σύνδεση και πρόσβαση σε πληροφορίες.

  Η κυβέρνηση πρέπει να τροποποιήσει το νομοσχέδιο για να απαιτήσει από όλους τους φορείς να εφαρμόσουν τα υψηλότερα επίπεδα προστασίας της ιδιωτικής ζωής στα παιδιά’δεδομένα. Η κυβέρνηση πρέπει επίσης να απαιτεί οποιαδήποτε επεξεργασία παιδιών’Στοιχεία για την ικανοποίηση των αυστηρών απαιτήσεων αναγκαιότητας και αναλογικότητας, ανεξάρτητα από τη συγκατάθεση. Ψηφιακή παρακολούθηση ή αυτοματοποιημένη επεξεργασία παιδιών’Τα δεδομένα S δεν πρέπει να είναι ρουτίνα, αδιάκριτα ή χωρίς το παιδί’η γνώση ή το δικαίωμα να αρνηθούν. Ο νόμος θα πρέπει επίσης να θεσπίσει αποτελεσματικούς διορθωτικούς και μη δικαστικούς μηχανισμούς ειδικά για τις παραβιάσεις των παιδιών’δικαιώματα που σχετίζονται με το ψηφιακό περιβάλλον.

  “Ινδία’Ο πρώτος νόμος περί προστασίας δεδομένων πρέπει να σέβεται τους ανθρώπους’τα δικαιώματα, δεν γίνονται εργαλείο για περαιτέρω εισβολή στην ιδιωτική τους ζωή,” Είπε ο Ganguly. “Η κυβέρνηση θα πρέπει επίσης να διεξάγει μεταρρύθμιση της επιτήρησης που εξασφαλίζει ανεξάρτητη εποπτεία και δικαστική εξουσιοδότηση, παρέχοντας παράλληλα αποτελεσματικές διορθωτικές ενέργειες.”