Ισχυρίζεται το Μαρόκο τα Κανάρια Νήσους?
Ισχυρίζεται το Μαρόκο τα Κανάρια Νήσους?
Οι Μαροκάνοι εκμεταλλεύονται το νησί του μαϊντανού και αφήνουν μια πικρή γεύση στα ισπανικά στόματα
Θα μειωθεί στην ιστορία ως η πρώτη στρατιωτική εισβολή στο δυτικοευρωπαϊκό έδαφος από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Σε μια μυστική επιχείρηση που διεξήχθη από τη θάλασσα, οι μαροκινοί στρατιώτες πήραν την ισπανική ιδιοκτησία Isla del Perejil αργά την Πέμπτη.
Χθες τα μαροκινά στρατεύματα περίμεναν, τα όπλα έτοιμα, σαρώνοντας τον ορίζοντα του Ατλαντικού και το κοντινό στενό του Γιβραλτάρ για ισπανικά πολεμικά πλοία. Είχαν εισέβαλαν με επιτυχία ένα κομμάτι γης που, επίσημα, ανήκει σε μια περιοχή που προστατεύεται από το ΝΑΤΟ. Τι θα συνέβαινε στη συνέχεια?
Η εισβολή στο Perejil, κυριολεκτικά “το νησί μαϊντανού”, δημιούργησε χθες ένα διεθνές περιστατικό που αντηχεί μέσω της Ευρώπης και της Βόρειας Αφρικής, αλλά η φρικιαστική του φύση σήμαινε ότι ήταν απίθανο να προκαλέσει τίποτα περισσότερο από έναν πόλεμο λέξεων.
Η δύναμη εισβολής περιελάμβανε μια ντουζίνα κακώς οπλισμένα μαροκινά φρουρά, εξοπλισμένα με ραδιόφωνο, δύο σημαίες και μερικές σκηνές.
Το νησί που εισέβαλε, το οποίο βρίσκεται 200 μέτρα από την ακτή του βόρειου Μαρόκου, κατοικείται αποκλειστικά από σαύρες, σφάλματα και κλαδάκια άγριου μαϊντανού. Κανείς δεν το χρησιμοποίησε για οτιδήποτε άλλο εκτός από το ηλιοβασίλεμα και την αναπνευστήρα από τη δεκαετία του 1960.
Ακόμη και η ισπανική κυβέρνηση, η οποία υποστηρίζει ότι οι τελευταίοι κάτοικοι της πριν από 40 χρόνια ήταν Ισπανοί Λεγεωνάριοι, παραδέχεται ότι το νησάκι δεν έχει στρατηγική αξία.
Κανείς δεν ξέρει με βεβαιότητα πως η δύναμη εισβολής έφτασε εκεί, αλλά μερικά σκάφη κωπηλασίας θα αρκούσαν για να πάρουν αυτό το άγονο βράχο, του οποίου η περιφέρεια μετρά λιγότερο από μισό μίλι και που καλύπτει μια περιοχή μόλις μεγαλύτερη από ένα γήπεδο ποδοσφαίρου.
Οι Μαροκινοί, ωστόσο, ισχυρίζονται ότι σημαίνουν επιχειρήσεις. Η φάρσα πάνω από ένα νησί που μετονομάστηκαν σε Leila δεν είναι χωρίς πραγματικές απειλές και κίνδυνο.
Όταν οι αξιωματικοί από την αστυνομική δύναμη της πολιτικής φρουράς της Ισπανίας έφτασαν σε ένα μικρό περιπολικό από τον κοντινό ισπανικό θύλακα της Βόρειας Αφρικής του Ceuta τρία μίλια μακριά και στο οποίο ανήκει ονομαστικά τα νησίδια, σύμφωνα με πληροφορίες ήταν πεπεισμένοι να επιστρέψουν στο σκάφος τους με πυροβόλο όπλο.
Η εισβολή χαιρετίστηκε με έκπληξη από τους Μαροκινούς, οι οποίοι χθες έτοιμα για τρεις ημέρες εορτασμών για να σηματοδοτήσουν τον πρόσφατο γάμο του βασιλιά Mohammed VI. Οι περισσότεροι δεν είχαν καν συνειδητοποιήσει ότι το νησί, τόσο κοντά στις δημοφιλείς παραλίες βόρεια των Ταγγέρων, προοριζόταν να είναι ισπανικά.
Οι πολιτικοί της αντιπολίτευσης στην πρωτεύουσα του μαροκινού Ραμπάτ υποστήριξαν την επίσημη εξήγηση της κυβέρνησης ότι αυτό ήταν το Μαροκινό έδαφος από τότε που η Ισπανία έχασε το προτεκτοράτο της Βόρειας Αφρικής το 1956.
Οι ισπανοί ραδιοφωνικοί σταθμοί, ωστόσο, ήταν συγκλονισμένοι με κλήσεις από ανθρώπους που ζητούν να επιστρέψουν οι μαροκινοί εισβολείς πίσω στη θάλασσα. Μια δημοσκόπηση στο Διαδίκτυο από την εφημερίδα El Mundo έδειξε ότι ένας στους πέντε ψηφοφόρους ήθελε το Isla del Perejil που εισέβαλε από τα Crack Ισπανικά στρατεύματα.
Ο El Mundo κάλεσε επίσης τον Mohammed VI “δικτάτορα” και έτρεξε: “Ο βασιλιάς του Μαρόκου επέλεξε την πορεία της αντιπαράθεσης με μία από τις μεγάλες ευρωπαϊκές δημοκρατίες και αυτό θα πρέπει να έχει σοβαρό κόστος γι ‘αυτόν.«
Μοναδικές ερωτήσεις:
- Γιατί οι μαροκινοί στρατιώτες εισέβαλαν στο Isla del Perejil?
- Ποια είναι η σημασία του Isla del Perejil?
- Πώς έφτασε η δύναμη εισβολής Isla del Perejil?
- Ποια ήταν η απάντηση της ισπανικής κυβέρνησης στην εισβολή?
- Πώς αντιδρούσαν οι Μαροκινοί στην εισβολή?
- Ποια ήταν η διεθνής απάντηση στην εισβολή?
- Ο βασιλιάς Mohammed VI είχε ρόλο στην εισβολή?
- Ποια ήταν τα όπλα και ο εξοπλισμός των μαροκινών στρατιωτών?
- Τι έλεγαν οι ισπανοί ραδιοφωνικοί σταθμοί και η εφημερίδα El Mundo για την εισβολή?
- Πώς περιγράφει η ισπανική κυβέρνηση το περιστατικό?
Οι μαροκινοί στρατιώτες εισέβαλαν στην Isla del Perejil για να το διεκδικήσουν ως το έδαφός τους και να καθιερώσουν μια «θέση παρατήρησης» για να αποτρέψουν τις τρομοκρατικές επιθέσεις και την παράνομη μετανάστευση στην Ευρώπη.
Η Isla del Perejil έχει ελάχιστη στρατηγική αξία και έχει ακατάλληλη από τη δεκαετία του 1960. Χρησιμοποιείται κυρίως για ηλιοθεραπεία και αναπνευστήρα.
Η ακριβής μέθοδος που χρησιμοποιείται από τη δύναμη εισβολής για να φτάσει στο Isla del Perejil είναι άγνωστη. Ωστόσο, θεωρείται ότι τα σκάφη κωπηλασίας θα ήταν επαρκή για να φτάσουν στο άγονο βράχο.
Η ισπανική κυβέρνηση έστειλε περιπολικά σκάφη οπλισμένα με μικρό κανόνι στην περιοχή και ενίσχυσε μερικά απομονωμένα στρατιωτικά φυλάκια από τις ακτές της Βόρειας Αφρικής.
Η εισβολή αρχικά συναντήθηκε με έκπληξη από τους Μαροκινούς, οι οποίοι προετοιμαζόταν για εορτασμούς που σχετίζονται με τον πρόσφατο γάμο του βασιλιά Mohammed VI. Κάποιοι υποστήριξαν τον ισχυρισμό της επίσημης κυβέρνησης ότι η Isla del Perejil ήταν μαροκινή επικράτεια από τότε που η Ισπανία έχασε το προστατευτικό της Βόρειας Αφρικής το 1956.
Η εισβολή καταδικάστηκε από αξιωματούχους της ΕΕ, δηλώνοντας ότι αποτελούσε παραβίαση της ισπανικής επικράτειας. Το ΝΑΤΟ το θεωρούσε ένα διμερές πρόβλημα μεταξύ Ισπανίας και Μαρόκου.
Παρόλο που δεν δηλώνεται ρητά, η εισβολή θεωρείται ότι συνέβη με την προσωπική έγκριση του βασιλιά Mohammed VI του Μαρόκου.
Οι μαροκινοί στρατιώτες ήταν κακώς οπλισμένοι και εξοπλισμένοι. Είχαν ραδιοφωνική επικοινωνία, δύο σημαίες και μερικές σκηνές.
Οι ισπανοί ραδιοφωνικοί σταθμοί πλημμυρίστηκαν με κλήσεις από άτομα που απαιτούσαν να επιστρέψουν οι μαροκινοί εισβολείς στη θάλασσα. Η εφημερίδα El Mundo κάλεσε τον Mohammed VI ως “δικτάτορα” και επέκρινε τον βασιλιά για την επιλογή της αντιπαράθεσης με μια ευρωπαϊκή δημοκρατία.
Η ισπανική κυβέρνηση περιέγραψε το περιστατικό ως “τάφο” και υποσχέθηκε να εργαστεί για την επίλυση της κατάστασης. Ζήτησαν επιστροφή στο status quo.
Λεπτομερείς απαντήσεις:
- Γιατί οι μαροκινοί στρατιώτες εισέβαλαν στο Isla del Perejil?
- Ποια είναι η σημασία του Isla del Perejil?
- Πώς έφτασε η δύναμη εισβολής Isla del Perejil?
- Ποια ήταν η απάντηση της ισπανικής κυβέρνησης στην εισβολή?
- Πώς αντιδρούσαν οι Μαροκινοί στην εισβολή?
- Ποια ήταν η διεθνής απάντηση στην εισβολή?
- Ο βασιλιάς Mohammed VI είχε ρόλο στην εισβολή?
- Ποια ήταν τα όπλα και ο εξοπλισμός των μαροκινών στρατιωτών?
- Τι έλεγαν οι ισπανοί ραδιοφωνικοί σταθμοί και η εφημερίδα El Mundo για την εισβολή?
- Πώς περιγράφει η ισπανική κυβέρνηση το περιστατικό?
Οι μαροκινοί στρατιώτες εισέβαλαν στην Isla del Perejil για να το διεκδικήσουν ως το έδαφός τους και να καθιερώσουν μια «θέση παρατήρησης» για να αποτρέψουν τις τρομοκρατικές επιθέσεις και την παράνομη μετανάστευση στην Ευρώπη. Πιστεύουν ότι το νησί, μετονομάστηκε σε Leila, ήταν το Μαροκινό έδαφος από τότε που η Ισπανία έχασε το προτεκτοράτο της Βόρειας Αφρικής το 1956.
Η Isla del Perejil έχει ελάχιστη στρατηγική αξία και έχει ακατάλληλη από τη δεκαετία του 1960. Χρησιμοποιείται κυρίως για ηλιοθεραπεία και αναπνευστήρα. Ενώ η Ισπανία υποστηρίζει ότι οι τελευταίοι κάτοικοι της πριν από 40 χρόνια ήταν Ισπανοί Λεγεωνάριοι, παραδέχεται ότι το νησάκι δεν έχει στρατηγική σημασία.
Η ακριβής μέθοδος που χρησιμοποιείται από τη δύναμη εισβολής για να φτάσει στο Isla del Perejil παραμένει άγνωστη. Ωστόσο, θεωρείται ότι τα σκάφη κωπηλασίας θα ήταν επαρκή για να μεταφέρουν τις δωδεκάδες κακώς οπλισμένα μαροκινά φρουρά για το άγονο βράχο, το οποίο βρίσκεται 200 μέτρα από την ακτή του βόρειου Μαρόκου.
Η ισπανική κυβέρνηση έστειλε τρία περιπολικά σκάφη οπλισμένα με μικρό κανόνι στην περιοχή. Τοποθετούσαν αυτά τα σκάφη περίπου ένα μίλι από την Isla del Perejil, η οποία “προστατεύεται” από δύο μικρά, έντονα ζωγραφισμένα μαροκινά αλιευτικά σκάφη. Η Ισπανία ενίσχυσε επίσης ορισμένα απομονωμένα στρατιωτικά φυλάκια από τις ακτές της Βόρειας Αφρικής σε απάντηση σε άλλες υποτιθέμενες μαροκινές ναυτικές κινήσεις.
Η εισβολή αρχικά συναντήθηκε με έκπληξη από τους Μαροκινούς, οι οποίοι προετοιμαζόταν για τρεις ημέρες εορτασμών για να σηματοδοτήσουν τον πρόσφατο γάμο του βασιλιά Mohammed VI. Οι περισσότεροι Μαροκινοί δεν είχαν συνειδητοποιήσει καν ότι το νησί, που βρίσκεται κοντά στις δημοφιλείς παραλίες βόρεια των Ταγγέρων, προοριζόταν να είναι ισπανικά. Ωστόσο, οι πολιτικοί της αντιπολίτευσης στην Μαροκινή πρωτεύουσα Ραμπάτ στήριξαν την επίσημη εξήγηση της κυβέρνησης ότι η Isla del Perejil ήταν μαροκινή επικράτεια από τότε που η Ισπανία έχασε το προτεκτοράτο της Βόρειας Αφρικής το 1956.
Η εισβολή καταδικάστηκε από αξιωματούχους της ΕΕ, οι οποίοι δήλωσαν ότι αποτελούσε παραβίαση της ισπανικής επικράτειας. Ο εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κάλεσε το περιστατικό λυπηρό και άσχετο με την καταπολέμηση της παράνομης μετανάστευσης. Το ΝΑΤΟ, από την άλλη πλευρά, το θεώρησε ένα καθαρά διμερές πρόβλημα μεταξύ της Ισπανίας και του Μαρόκου.
Παρόλο που δεν αναφέρεται ρητά στο άρθρο, πιστεύεται ευρέως ότι η εισβολή έλαβε χώρα με την προσωπική έγκριση του βασιλιά Mohammed VI του Μαρόκου.
Οι μαροκινοί στρατιώτες που πραγματοποίησαν την εισβολή περιγράφηκαν ως κακώς οπλισμένοι και εξοπλισμένοι. Είχαν ραδιοφωνική επικοινωνία, δύο σημαίες και μερικές σκηνές. Η δύναμη εισβολής τους αποτελείται από δώδεκα φρουρές των μαροκινών συνόρων.
Οι ισπανοί ραδιοφωνικοί σταθμοί έλαβαν πολλές κλήσεις από άτομα που ζητούν να οδηγηθούν οι μαροκινοί εισβολείς πίσω στη θάλασσα. Η εφημερίδα El Mundo δημοσίευσε μια δημοσκόπηση στο Διαδίκτυο, δείχνοντας ότι ένας στους πέντε ψηφοφόρους ήθελε την Isla del Perejil που έπεσε από σπασμένα ισπανικά στρατεύματα. Η εφημερίδα κάλεσε επίσης τον βασιλιά Mohammed VI ως “δικτάτορα” και τον επέκρινε για την επιλογή του δρόμου της αντιπαράθεσης με μία από τις μεγάλες ευρωπαϊκές δημοκρατίες.
Η ισπανική κυβέρνηση περιέγραψε την εισβολή ως “τάφος” κατάσταση. Υποσχέθηκαν να εργαστούν για την επίλυση του προβλήματος και ζήτησαν επιστροφή στο status quo. Ο υπουργός Εξωτερικών υπογράμμισε την ανάγκη για δράση και όχι απλώς να μιλήσει ως απάντηση στην εισβολή.
Ισχυρίζεται το Μαρόκο τα Κανάρια Νήσους?
[20] Díez και Casquiero. “Apoyo unánime del congreso al gobierno.”
Οι Μαροκάνοι εκμεταλλεύονται το νησί του μαϊντανού και αφήνουν μια πικρή γεύση στα ισπανικά στόματα
Θα μειωθεί στην ιστορία ως η πρώτη στρατιωτική εισβολή στο δυτικοευρωπαϊκό έδαφος από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Σε μια μυστική επιχείρηση που διεξήχθη από τη θάλασσα, οι μαροκινοί στρατιώτες πήραν την ισπανική ιδιοκτησία Isla del Perejil αργά την Πέμπτη.
Χθες τα μαροκινά στρατεύματα περίμεναν, τα όπλα έτοιμα, σαρώνοντας τον ορίζοντα του Ατλαντικού και το κοντινό στενό του Γιβραλτάρ για ισπανικά πολεμικά πλοία. Είχαν εισέβαλαν με επιτυχία ένα κομμάτι γης που, επίσημα, ανήκει σε μια περιοχή που προστατεύεται από το ΝΑΤΟ. Τι θα συνέβαινε στη συνέχεια?
Η εισβολή στο Perejil, κυριολεκτικά “το νησί μαϊντανού”, δημιούργησε χθες ένα διεθνές περιστατικό που αντηχεί μέσω της Ευρώπης και της Βόρειας Αφρικής, αλλά η φρικιαστική του φύση σήμαινε ότι ήταν απίθανο να προκαλέσει τίποτα περισσότερο από έναν πόλεμο λέξεων.
Η δύναμη εισβολής περιελάμβανε μια ντουζίνα κακώς οπλισμένα μαροκινά φρουρά, εξοπλισμένα με ραδιόφωνο, δύο σημαίες και μερικές σκηνές.
Το νησί που εισέβαλε, το οποίο βρίσκεται 200 μέτρα από την ακτή του βόρειου Μαρόκου, κατοικείται αποκλειστικά από σαύρες, σφάλματα και κλαδάκια άγριου μαϊντανού. Κανείς δεν το χρησιμοποίησε για οτιδήποτε άλλο εκτός από το ηλιοβασίλεμα και την κολύμβηση με αναπνευστήρα από τη δεκαετία του 1960.
Ακόμη και η ισπανική κυβέρνηση, η οποία υποστηρίζει ότι οι τελευταίοι κάτοικοι της πριν από 40 χρόνια ήταν Ισπανοί Λεγεωνάριοι, παραδέχεται ότι το νησάκι δεν έχει στρατηγική αξία.
Κανείς δεν ξέρει με βεβαιότητα πως η δύναμη εισβολής έφτασε εκεί, αλλά μερικά σκάφη κωπηλασίας θα αρκούσαν για να προχωρήσουν σε αυτό το άγονο βράχο, του οποίου η περιφέρεια μετρά λιγότερο από μισό μίλι και που καλύπτει μια περιοχή μόλις μεγαλύτερη από ένα γήπεδο ποδοσφαίρου.
Οι Μαροκινοί, ωστόσο, ισχυρίζονται ότι σημαίνουν επιχειρήσεις. Η φάρσα πάνω από ένα νησί που μετονομάστηκαν σε Leila δεν είναι χωρίς πραγματικές απειλές και κίνδυνο.
Όταν οι αξιωματικοί από την αστυνομική δύναμη της πολιτικής φρουράς της Ισπανίας έφτασαν σε ένα μικρό περιπολικό από τον κοντινό ισπανικό θύλακα της Βόρειας Αφρικής του Ceuta τρία μίλια μακριά και στο οποίο ανήκει ονομαστικά τα νησίδια, σύμφωνα με πληροφορίες ήταν πεπεισμένοι να επιστρέψουν στο σκάφος τους με πυροβόλο όπλο.
Η εισβολή χαιρετίστηκε με έκπληξη από τους Μαροκινούς, οι οποίοι χθες έτοιμα για τρεις ημέρες εορτασμών για να σηματοδοτήσουν τον πρόσφατο γάμο του βασιλιά Mohammed VI. Οι περισσότεροι δεν είχαν καν συνειδητοποιήσει ότι το νησί, τόσο κοντά στις δημοφιλείς παραλίες βόρεια των Ταγγέρων, προοριζόταν να είναι ισπανικά.
Οι πολιτικοί της αντιπολίτευσης στην πρωτεύουσα του μαροκινού Ραμπάτ υποστήριξαν την επίσημη εξήγηση της κυβέρνησης ότι αυτό ήταν το Μαροκινό έδαφος από τότε που η Ισπανία έχασε το προτεκτοράτο της Βόρειας Αφρικής το 1956.
Οι ισπανοί ραδιοφωνικοί σταθμοί, ωστόσο, ήταν συγκλονισμένοι με κλήσεις από ανθρώπους που ζητούν να επιστρέψουν οι μαροκινοί εισβολείς πίσω στη θάλασσα. Μια δημοσκόπηση στο Διαδίκτυο από την εφημερίδα El Mundo έδειξε ότι ένας στους πέντε ψηφοφόρους ήθελε το Isla del Perejil που εισέβαλε από τα Crack Ισπανικά στρατεύματα.
Ο El Mundo κάλεσε επίσης τον Mohammed VI “δικτάτορα” και έτρεξε: “Ο βασιλιάς του Μαρόκου επέλεξε την πορεία της αντιπαράθεσης με μία από τις μεγάλες ευρωπαϊκές δημοκρατίες και αυτό θα πρέπει να έχει σοβαρό κόστος γι ‘αυτόν.«
Η εισβολή, η οποία εμφανίστηκε σκόπιμα χρονομετρημένη για να συμπέσει με τους εορτασμούς του γάμου, προκάλεσε jitters στην ισπανική κυβέρνηση και την ΕΕ.
Το υπουργείο Άμυνας της Ισπανίας έστειλε τρία περιπολικά σκάφη οπλισμένα με μικρό κανόνι στην περιοχή. Αυτά ήταν χθες τοποθετημένα περίπου ένα μίλι από το νησάκι, το οποίο “προστατεύεται” από δύο μικρά, έντονα ζωγραφισμένα μαροκινά αλιευτικά σκάφη.
Η κυβέρνηση του πρωθυπουργού Jose Maria Aznar προειδοποίησε για άλλα μαροκινά ναυτικά κινήματα γύρω από μια σειρά από ισπανικά βραχώδη προεξοχές και νησιά από τις ακτές της Βόρειας Αφρικής και δήλωσε ότι είχε στείλει ενισχύσεις σε ορισμένα απομονωμένα στρατιωτικά φυλάκια εκεί εκεί.
“Εμφανίστηκε ένα μαροκινό περιπολικό σκάφος να πραγματοποιεί ελιγμούς κοντά σε ένα από τα νησιά Χαφαρίνα και ως εκ τούτου η κυβέρνηση αποφάσισε να ενισχύσει τον στρατό που βασίζεται μόνιμα στα εδάφη”, δήλωσε ο αναπληρωτής πρωθυπουργός, Mariano Rajoy, μετά από συνάντηση του υπουργικού συμβουλίου στη Μαδρίτη.
Οι αξιωματούχοι του υπουργείου Εξωτερικών, αναμφισβήτητα ενήμεροι για ένα προηγούμενο προηγούμενο που έθεσε η εμφάνιση των Αργεντινών Σημαών στη Νότια Γεωργία πριν από τον πόλεμο των Φώκλαντ, περιέγραψε το περιστατικό ως «τάφο», αλλά δεσμεύτηκε «ηρεμία» στην απάντησή τους.
“Είναι μια σοβαρή κατάσταση στην οποία θα πάμε στη δουλειά και όχι απλώς να μιλάμε γι ‘αυτό”, δήλωσε ο υπουργός Εξωτερικών, Ana Palacio, μόνο στη δεύτερη μέρα της δουλειάς της. “Η Ισπανία πρέπει να ζητήσει επιστροφή στο status quo και αυτό κάνουμε.«
Η Κυβέρνηση του Μαρόκου, με το μυαλό της στον βασιλικό γάμο, δεν σχολίασε, αλλά οι ανώτεροι αξιωματούχοι του υπουργείου Εξωτερικών δήλωσαν ότι δεν είχε καμία πρόθεση να αφαιρέσει τους άνδρες της από το Isla del Perejil.
“Το νησί βρίσκεται μέσα σε μαροκινά εδαφικά ύδατα”, δήλωσε ένας αξιωματούχος.
Οι αξιωματούχοι ισχυρίστηκαν ότι το Μαρόκο είχε απλώς δημιουργήσει μια “παρατήρηση” στο νησάκι για να βοηθήσει να αποτρέψει τις τρομοκρατικές επιθέσεις και την παράνομη μετανάστευση στην Ευρώπη σε όλο το Στενό του Γιβραλτάρ, το οποίο διαιρεί την Ισπανία από την Αφρική και τη Μεσόγειο από τον Ατλαντικό.
Φαινόταν απίθανο ότι η εισβολή θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί χωρίς την προσωπική έγκριση του βασιλιά Μοχάμεντ, που θεωρείται σημαντικός σύμμαχος της Δύσης.
Οι αξιωματούχοι της ΕΕ καταδίκασαν την εισβολή. “Αυτό είναι σαφώς ένα λυπηρό περιστατικό. Αποτελεί παραβίαση της ισπανικής επικράτειας “, δήλωσε ο εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Gunar Wiegand, σε ενημέρωση ειδήσεων. “Αυτό δεν έχει καμία σχέση με την καταπολέμηση της παράνομης μετανάστευσης.«
Το ΝΑΤΟ, ωστόσο, δήλωσε ότι ήταν ένα καθαρά διμερές πρόβλημα μεταξύ Ισπανίας και Μαρόκου.
Η εισβολή σηματοδοτεί ένα από τα χαμηλότερα σημεία στις σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών από τότε που ο πατέρας του σημερινού βασιλιά, Χασάν Β ‘, δημιούργησε μια ειρηνική εισβολή στην πρώην ισπανική αποικία της Δυτικής Σαχάρας από δεκάδες χιλιάδες άοπλους Μαροκινούς στο λεγόμενο Πράσινο Μάρτιο σχεδόν πριν από 30 χρόνια.
Οι σειρές πάνω από την ισπανική υποστήριξη για το κίνημα ανεξαρτησίας του Polisario στη Δυτική Σαχάρα και για την αλιεία, τη γεωργία, τη μετανάστευση και το λαθρεμπόριο ναρκωτικών είχαν ήδη τεντωθεί στις σχέσεις με το σημείο Snapping Point. Τον περασμένο Οκτώβριο ο βασιλιάς Mohammed απέσυρε τον πρεσβευτή του Μαρόκου στη Μαδρίτη.
Αυτό το μήνα οι Μαροκινοί αξιωματούχοι κάλεσαν τον ισπανό πρεσβευτή στο Ραμπάτ για να εξηγήσει την απροσδόκητη ανάπτυξη πέντε πολεμικών πλοίων κοντά σε μερικούς ισπανικούς βράχους μόλις 600 μέτρα από το μεσογειακό λιμάνι του Al Hoceima. Η Ισπανία είπε ότι ήταν “σε ασκήσεις”.
Ως αποτέλεσμα των ολοένα και πιο δύσκολων σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών, η ισπανική βασιλική οικογένεια και τα μέλη της κυβέρνησης είχαν ήδη αρνηθεί να παρευρεθούν στις γιορτές του γάμου του βασιλιά Μοχάμεντ.
Ο κ. Rajoy δήλωσε χθες ότι η κατοχή του Perejil ήταν “ακατανόητη” και “πράξη εχθρότητας”. Προειδοποίησε το Μαρόκο να μην ξεχάσει ότι ήταν ο μεγαλύτερος αποδέκτης ξένων βοήθειας από την Ισπανία, η οποία ήταν και ο δεύτερος μεγαλύτερος εμπορικός συνεργάτης του. Επισημαίνει επίσης, μάλλον απειλητικά, ότι υπήρχαν 200.000 μαροκινοί που ζούσαν στην Ισπανία και ότι αυτό το καλοκαίρι 1 1.5 εκατομμύρια μαροκινών θα διασχίσουν τη χώρα για να κάνουν το ετήσιο ταξίδι για διακοπές από την Ευρώπη. “Πού θέλει η κυβέρνηση του Μαρόκου με τις σχέσεις της με την Ισπανία?” ρώτησε.
Η Ισπανία διατηρεί δύο θύλακες στο βορειοαφρικανικό έδαφος, μια επιστροφή στις μέρες που κυβερνούσε μεγάλο μέρος της Μεσογείου Ακτών του τι είναι τώρα Μαρόκο. Αντιμετωπίζει, ωστόσο, οποιαδήποτε σύγκριση μεταξύ της διατήρησης των δύο θύλανων, της Ceuta και της Melilla και της κυριαρχίας της Βρετανίας έναντι του Γιβραλτάρ. Λέει ότι ούτε ο Enclave κατοικείται από τους Moors και ότι και οι δύο είναι, από το δικαίωμα της κατάκτησης, της κατοχής ή της συνθήκης, πλήρως ισπανικά.
Το Μαρόκο, με τη σειρά του, ισχυρίζεται ότι η κυριαρχία όχι μόνο πάνω από το Perejil αλλά και πάνω από το Ceuta και τη Melilla και, με λιγότερη σφριγηλότητα, πάνω από τα Κανάρια Νήσους. Παρακολουθεί στενά τις διαπραγματεύσεις για την κατανομή της κυριαρχίας μεταξύ της Ισπανίας και της Βρετανίας πάνω από το βράχο.
Η Ισπανία χθες παραδέχτηκε ότι αν και είχε ελέγξει τον Perejil για αρκετές εκατοντάδες χρόνια, ο βράχος δεν είχε τεκμηριωθεί νομικά ως ισπανικά τις τελευταίες δεκαετίες. “Υπάρχει κάποια ασάφεια σε αυτή την πτυχή”, δήλωσε ένας εκπρόσωπος του Υπουργείου Εξωτερικών.
Ο βασιλιάς που υποσχέθηκε τόσο πολύ, αλλά έδωσε τόσο λίγα
Ενώ οι στρατιώτες του εισέβαλαν χθες ένα μικροσκοπικό ισπανικό νησί, ο βασιλιάς Mohammed VI του Μαρόκου ξεκίνησε πλούσιες εορταστικές εκδηλώσεις για να σηματοδοτήσει τον πρόσφατο γάμο του.
Ο 39χρονος βασιλιάς, ο οποίος ανέλαβε το θάνατο του πατέρα του King Hassan II πριν από τρία χρόνια, είχε την πρωτεύουσα, το Ραμπάτ, διακοσμημένο με λουλούδια για τις τρεις ημέρες του χορευτικού και του χορού. Οι εορτασμοί είχαν αναβληθεί από τον Απρίλιο λόγω εντάσεων στη Μέση Ανατολή.
Περίπου 1.500 άτομα βρισκόταν στον επίσημο κατάλογο των επισκεπτών, συμπεριλαμβανομένου του πρώην προέδρου των ΗΠΑ Μπιλ Κλίντον και της κόρης του, Τσέλσι, που έφτασε για μια τελετή βραδινών στο Βασιλικό Παλάτι. Μια πομπή των Μαροκινών επίσης έφερε εκεί “σύμβολα μιας ευτυχισμένης ζωής και καθαρότητας” για τη νύφη, Salma Bennani, μηχανικός υπολογιστών.
Άλλες εορταστικές εκδηλώσεις περιλαμβάνουν πάρτι δρόμου στο Ραμπάτ και τους δημόσιους γάμους σε ολόκληρο το βασίλειο.
Μια μικρή πόλη πολυτελών σκηνών έχει δημιουργηθεί κατά μήκος του ποταμού Bouregreg, όπου 300 ζευγάρια θα παντρευτούν προς τιμήν του γάμου του βασιλιά. Χθες χάρισε 8.400 κοινούς κρατούμενους και μείωσε τις ποινές 42.200 άλλων.
Ο βασιλιάς, γνωστός κυρίως για την αγάπη του για τζετ σκι, ίσως ήταν απασχολημένος με τα σχέδια του γάμου του, αλλά η απόφαση να εισβάλει στο Isla de Perejil δεν θα είχε γίνει χωρίς τη συγκατάθεσή του.
Παρά το γεγονός ότι έχει ένα δημοκρατικά εκλεγμένο κοινοβούλιο, το Μαρόκο εξακολουθεί να διευθύνεται αποτελεσματικά από τους βασιλιά και τους βασιλικούς συμβούλους που εδρεύουν στο κύριο παλάτι του στο Ραμπάτ. Ο πρωθυπουργός, επί του παρόντος ο σοσιαλιστής βετεράνος Abderrahmane Youssoufi, και οι βασικοί υπουργοί διορίζονται άμεσα από τον βασιλιά, ο οποίος θεωρείται άμεσος απόγονος του προφήτη Mohammed.
Η άφιξη του Mohammed VI στο θρόνο χαιρετίστηκε με ενθουσιασμό από τον λαό του. Υποσχέθηκε να εκσυγχρονίσει, σκουπίζοντας το αδίστακτο, ημι-αδερφό σύστημα της Ημέρας του Πατέρα του.
Ονομάστηκε “ο βασιλιάς των φτωχών” και ήταν γνωστός ως M6. Όταν διέθεσε το χαρέμι που δημιουργήθηκε από τον πατέρα του και επέτρεψε στον Τύπο να φωτογραφίσει τη μελλοντική του σύζυγο, πολλοί θεωρούσαν μια αληθινή επανάσταση.
Αλλά οι υποσχέσεις της αλλαγής δεν έχουν εκπληρωθεί. Οι δημοσιογράφοι εξακολουθούν να παρενοχλούνται. Οι εκστρατείες για τα ανθρώπινα δικαιώματα διαμαρτύρονται ότι οι ισχυροί του πατέρα του εξακολουθούν να βρίσκονται στην εξουσία. Υποσχέθηκαν αλλαγές στο Moudwana, ο σκληρός νόμος που διέπει τα δικαιώματα των γυναικών, δεν έχουν γίνει.
Ο βασιλιάς, που θεωρείται σύμμαχος από τη Δύση, λέγεται ότι έχει αντιμετωπιστεί τόσο άσχημα από τον πατέρα του ότι έχει ελάχιστο ενδιαφέρον για απόφαση. Οι επικριτές ισχυρίζονται ότι ξεπερνάει την οργή που προκαλούν περίεργες αποφάσεις πολιτικής, συμπεριλαμβανομένης της απόφασης να αποσυρθεί ο πρεσβευτής από τη Μαδρίτη.
“Επιτρέποντας την ελπίδα που ενέπνευσε να εξατμιστεί, ο βασιλιάς κινδυνεύει να χάσει το θρόνο του”, προειδοποίησε ο Jean-Pierre Tuquoi, ένας δημοσιογράφος Le Monde, σε πρόσφατη βιογραφία.
Ισχυρίζεται το Μαρόκο τα Κανάρια Νήσους?
Finn Autentiske Matoppskrifter Fra Hele Verden P� Verdensmat.όχι:
Γκαζπάτσο Βαρέλος Κιβώτιο Taboul� Gulasj Albsndigas Καραμέλα Ρουγιαλ Japrak sarma Zwiebelbrot Κλάπσε Giouvetsi Παέλλα Pljeskavica Pica Pau Αμπόλα a la gallega Φλόγας Langosj Πάστα ελιάς Chatsjapuri Πασαλία Λάσπη Kartoffelpuffer Είδος μεξικάνικης τηγανίτας Raznjici Δόντια Leentejas B�uf bourguignon Κοριάνδσεννεϊ Brenneslesuppe Προώ S�bsi Kavurma Sardinske Calamares
Afrol News, 3 Δεκεμβρίου – Σε μια σπάνια δήλωση, ο Μαροκινός πρόξενος στις Καναρίους Νήσους κατέστησε σαφές ότι το βασίλειο δεν έχει εδαφικές αξιώσεις πάνω από το αρχιπέλαγος που βρίσκεται μόλις 100 χιλιόμετρα από τις νότιες ακτές του.
Ο Μαροκινός πρόξενος Abderrahman Leibek σε ραδιοφωνική συνέντευξη με το «Radio Club Tenerife» που διαβεβαίωσε ότι η χώρα του δεν είχε ποτέ, δεν έχει, ούτε θα έχει αξιώσεις »στο ισπανικό αρχιπέλαγος.
Ενώ ο Ραμπάτ δεν παρουσίασε ποτέ συγκεκριμένες αξιώσεις, αλλά μια σύγκρουση χαμηλής κλίμακας σχετικά με τα θαλάσσια σύνορα μεταξύ του Μαρόκου και των Νήσων Κανάριων, που καλύπτουν πιθανά πετρελαϊκά πεδία, έχουν δει επιχειρήματα που δείχνουν την κατοχή της Ισπανίας του αρχιπελάγους δεν ήταν ιστορικά πλήρες. Επίσης, ο Ραμπάτ υποστηρίζει σωστά ότι τα νησιά βρίσκονται στην μαροκινή υφαλοκρηπίδα, κρατώντας αυτό θα πρέπει να δώσει δικαιώματα στο Μαρόκο στο μερίδιο του λιονταριού στο αμφισβητούμενο ωκεανό τέντωμα.
Στην Ισπανία, έχει επίσης σημειωθεί ότι τα Κανάρια Νήσοι υπολογίζουν κυρίως στους επίσημους μαροκινούς χάρτες, υποδεικνύοντας μια μαροκινή αξίωση. Ο πρόξενος Leibek είπε στους ακροατές του Canarian Radio δεν πρέπει να ερμηνεύεται ψευδώς ως αξίωση.
Εξήγησε ότι το αρχιπέλαγος του Καναρίου εμφανίστηκε στους χάρτες του Μαρόκου “λόγω εγγύτητας.”Εξίσου, η νότια Ισπανία απεικονίστηκε στους περισσότερους μαροκινούς χάρτες”, όπως ακριβώς ο χάρτης της Ισπανίας περιλαμβάνει σχεδόν πάντα την Πορτογαλία “, πρόσθεσε.
Το ραδιόφωνο του νησιού της Τενερίφης διεξήγαγε συνέντευξη από τον Μαροκινό Πρόξενο, αφού ένας δήμαρχος στο νησί είχε προκαλέσει μια δευτερεύουσα διπλωματική υπόθεση κάνοντας ρατσιστικές δηλώσεις εναντίον των “Μάερ”, καθώς οι Βορειοαφρικανοί εξακολουθούν να καλούνται ευρέως στην Ισπανία.
Ο δήμαρχος Ισαάκ Βαλένθια του Μικρού Δήμου του La Orotava, μιλώντας για τον ακόμα υψηλό αριθμό παράνομων μεταναστών που φτάνουν στο αρχιπέλαγος σε μικρά σκάφη, προειδοποίησαν για “εισβολή από Moors.”Ο κ. Βαλένθια υπενθύμισε στους ανθρώπους τις παλιές μέρες, όταν” κάθε σπίτι είχε ένα παράθυρο με θέα στον ωκεανό για να δει ποιος ερχόταν “και κατηγόρησε τις κεντρικές αρχές στη Μαδρίτη επειδή δεν προστατεύει το αρχιπέλαγος αρκετά καλά εναντίον των” Moors “.
Οι δηλώσεις του κ. Βαλένθια ήταν ιδιαίτερα ενοχλητικές για τις τοπικές αρχές, επειδή ο δήμαρχος είναι ένας από τους ιδρυτές του Εθνικιστικού Κόμματος Canarian Coalition (CC), ο οποίος κυβερνά την αυτόνομη επαρχία σε συνασπισμό με τους Συντηρητικούς. Το CC δεν έχει ακόμη δικαιολογήσει τις δηλώσεις του κ. Βαλένθια.
Ωστόσο, ο συνεργάτης του συνασπισμού του Εθνικιστικού Κόμματος, με επικεφαλής τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης του Canary Island, Jos� Manuel Soria, έκανε μια δήλωση λέγοντας ότι η κυβέρνηση δεν μοιράστηκε τις απόψεις του κ. Βαλένθια, προσθέτοντας ότι οι μετανάστες είχαν «σημαντικό μέρος» στην οικονομική ανάπτυξη του αρχιπελάγους.
Ο πρόξενος Leibek στη συνέντευξη ραδιοφώνου δήλωσε ότι, με τις δηλώσεις του κ. Soria, η υπόθεση είχε «εγκατασταθεί», όπως για αυτόν.
Από τον συγγραφέα του προσωπικού
© ειδήσεις Afrol
Στην πρώτη σελίδα της Afrol News τώρα
ειδήσεις Afrol – Ονομάζεται “οικονομική ένταξη” και αποτελεί βασική κυβερνητική πολιτική στη Ρουάντα. Ο στόχος είναι ότι μέχρι το 2020, το 90 % του πληθυσμού είναι να έχει και να χρησιμοποιήσει ενεργά τραπεζικούς λογαριασμούς. Και σε μόλις τέσσερα χρόνια, η οικονομική ένταξη διπλασιάστηκε στη Ρουάντα.
ειδήσεις Afrol – Οι ανθρωπιστικές υπηρεσίες του ΟΗΕ προειδοποιούν τώρα για μια καταστροφική πείνα στο Σουδάν και ειδικά στο Νότιο Σουδάν, όπου η κατάσταση λέγεται ότι “καταστρέφει”. Οι αξιωματούχοι ανακούφισης απευθύνονται στους δωρητές για να χρηματοδοτήσουν επειγόντως δραστηριότητες σωτηρίου στις δύο χώρες.
ειδήσεις Afrol – Ο φόβος εξαπλώνεται σε όλη τη Δυτική Αφρική, αφού το υπουργείο Υγείας στη Γουινέα επιβεβαίωσε την πρώτη επιδημία Ebola σε αυτό το τμήμα της Αφρικής. Σύμφωνα με επίσημους αριθμούς, τουλάχιστον 86 μολύνονται και 59 είναι νεκροί ως αποτέλεσμα αυτής της πολύ μεταδοτικής ασθένειας.
ειδήσεις Afrol – Είναι ήδη ένα έγκλημα που είναι ομοφυλόφιλος στην Αιθιοπία, αλλά το Κοινοβούλιο διασφαλίζει τώρα ότι οι νόμοι κατά των ομοφυλόφιλων θα εφαρμοστούν στην Πρακτική Ζωή. Δεν θα επιτρέπεται η χάρη των ομοφυλόφιλων, αλλά ο ακτιβιστής φοβάται ότι αυτό είναι μόνο ένα σήμα περαιτέρω καταστολής που προετοιμάζεται.
Afrol News / Africa Ανανέωση – Το φιλόδοξο σχέδιο της Αιθιοπίας για την οικοδόμηση ενός 4 $ 4.2 δισεκατομμύρια φράγμα στην περιοχή Benishangul-Gumuz, 40 χλμ. Από τα σύνορά του με το Σουδάν, αναμένεται να παρέχει 6.000 μεγαβάτ ηλεκτρικής ενέργειας, αρκετό για τον πληθυσμό του συν κάποια περίσσεια που μπορεί να πουλήσει σε γειτονικές χώρες.
Διεύθυνση στα νερά των καναριδών: Μια ιστορία του Σαχάραν των μαροκινών φιλοδοξιών


Το 2016, μια επιστημονική εκστρατεία κοινής αγγλικής διαδρομής ανακάλυψε μια τεράστια κατάθεση των ορυκτών και του Tellurium στα ύδατα μεταξύ των ισπανικών νησιών και των μαροκινών περιοχής, τα οποία συμπτωματικά δεν έχουν καθιερώσει επίσημα θαλάσσια σύνορα. [1] Αυτή η επιστημονική ανακάλυψη πυροδότησε το Μαρόκο’το ενδιαφέρον για την περιοχή και αναπόφευκτα διπλωματική ένταση αρκετά χρόνια αργότερα μεταξύ των δύο κρατών. Τον Φεβρουάριο του 2020, το Μαροκινό Κοινοβούλιο ενέκρινε δύο νόμους που αποσκοπούν στην επέκταση των εδαφικών υδάτων του κράτους, ενσωματώνοντας και τυποποιώντας 200 ναυτικά μίλια από το αμφισβητούμενο έδαφος της Δυτικής Σαχάρας. [2] Κατά συνέπεια, η Ισπανία θεωρούσε τη νομοθεσία ως προσβολή στα δικά τους εδαφικά όρια στην περιοχή. Το Ισπανικό Κοινοβούλιο ενέκρινε ψήφισμα που απέρριψε την μαροκινή εξαγορά, διότι παραβίασε τα εδαφικά ύδατα των κοντινών νησιών Κανάριων, όπου πραγματοποιήθηκε η υποβρύχια ανακάλυψη ορυκτών 2016. [3] Ωστόσο, αυτό το επεισόδιο εδαφικής καταπάτησης δεν είναι ένα απομονωμένο περιστατικό, όπως συνέβησαν άλλα περιστατικά που οδήγησαν στον εγγύς κίνδυνο σύγκρουσης μεταξύ των δύο κρατών.
Το πιο σοβαρό περιστατικό συνέβη το 2002, όταν οι μαροκινές δυνάμεις εισέβαλαν στο ισπανικό νησί Perejil, σε μια προσπάθεια του βασιλιά Mohammad VI να ενισχύσει τη μαροκινή νομιμότητα έναντι των γειτονικών ισπανικών θύλακες που τα συνοριακά μαρόκο, παρά το γεγονός ότι προκάλεσε τους Ισπανούς να επαναλάβουν το νησί. [4] Το περιστατικό Perejil και η πρόσφατη απόκτηση των Western Saharan Waters αντικατοπτρίζουν το Μαρόκο’η επιθυμία να γίνει περιφερειακή εξουσία και είναι μόνο μία από τις πολλές πολιτικές που υπονομεύουν οικονομικά και πολιτικά την πρώην αποικιακή δύναμη της Ισπανίας στην περιοχή της Δυτικής Σαχάρας. Ωστόσο, η επιδίωξη αυτών των πολιτικών μπορεί ενδεχομένως να βλάψει τις σύγχρονες σχέσεις του με την Ισπανία, έναν γείτονα στον οποίο το Μαρόκο έχει γίνει όλο και πιο εξαρτημένο τόσο οικονομικά όσο και στρατιωτικά.
Προκειμένου να τεθεί η τρέχουσα εδαφική διαμάχη στο πλαίσιο, είναι σημαντικό να εξεταστεί πρώτα η σχετική ιστορία του ισπανικού αποικισμού στην περιοχή. Το αρχιπέλαγος του Καναρίου αποικίστηκε στα τέλη του 15ου αιώνα, όπου διαδραμάτισε διπλό ρόλο όχι μόνο σε ένα σημαντικό εμπορικό σταθμό του Ατλαντικού αλλά και ως μαξιλάρι εκτόξευσης για τη διεξαγωγή μελλοντικού αποικισμού. [5] Το αρχιπέλαγος’Η γειτνίαση με τη Βορειοδυτική Αφρική δικαιολογούσε μια προληπτική ευκαιρία για λεπτή επέκταση από την Ισπανία στα μέσα του 1800. Η ισπανική κυβέρνηση ανέπτυξε τόσο τις στρατιωτικές όσο και τις ναυτικές δυνάμεις για να δημιουργήσει κοσμήματα με κοσμήματα κατά μήκος της ακτής του Σαχάραν με το πρόσχημα της καταπολέμησης της πειρατείας. Ταυτόχρονα, οι Ισπανοί ίδρυσαν επίσης μια εταιρεία εμπορικών συναλλαγών που υποστηρίχθηκε από την κυβέρνηση που χρησίμευσε για να ανταγωνιστεί τους υπάρχοντες ανταγωνιστές σε όλη την περιοχή. [6] Οι υπερωρίες, οι Ισπανοί θα μεταβαίνουν οικονομικά στην εξαγωγή πόρων. Στις αρχές της δεκαετίας του 1960, οι τεράστιες δεξαμενές φωσφορικών και άλλων προσοδοφόρων μετάλλων ιδρύθηκαν από τους Ισπανούς, οι οποίοι υπονόμευαν ένα μονοπώλιο σε παρόμοιους κοντινούς πόρους που απολάμβαναν ένα πρόσφατα ανεξάρτητο μαρόκο. [7] Η ανακάλυψη αυτών των πόρων έγινε ο καταλύτης για το Μαρόκο αυξάνοντας τα αιτήματά του για την πλήρη αποχρωματισμό της ισπανικής Σαχάρας, που είχε ήδη προχωρήσει σε σύγκρουση με την Ισπανία.
Μετά την ανάκτηση της ανεξαρτησίας της από τη Γαλλία το 1956, το Μαρόκο διεξήγαγε μια εκστρατεία αντάρτικης εξάμηνης στην αποικία. Παρά την απώλεια στις ισπανικές δυνάμεις, οι Μαροκινοί κέρδισαν ένα μικρό τμήμα της επικράτειας. [8] Κατά συνέπεια, οι Μαροκινοί άρχισαν να διεκδικούν αξιώσεις σχετικά με την επικράτεια για τους ισχυρισμούς της αποικιακής παράνομης, η οποία εξυπηρετούσε επίσης μια εγχώρια πολιτική λειτουργία. Ο βασιλιάς Χασάν Β ‘χρησιμοποίησε τους μαροκινούς ισχυρισμούς της αναδρομικής κυριαρχίας στους αυτόχθονες λαούς για να νομιμοποιήσει την βασιλεία του και χρησίμευσε για να ενοποιήσει το μαροκινό κοινό μέσω του εθνικισμού. [9] Ωστόσο, είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι ο Hassan II’Οι ενέργειες του S δεν είχαν ιστορικό προηγούμενο. Ιστορικά, ο μαροκινός μονάρχης δεν καθιέρωσε καν συνθήκες που ισχυρίστηκαν τη νομική κυριαρχία των φυλών και των εδαφών τους κατά τον 18ο αιώνα, όπως αυτές του reguibat. [10] Παρ ‘όλα αυτά, το Μαρόκο ήταν επιτυχές στην αναβάθμιση της ισπανικής κυριαρχίας στην περιοχή.
Το 1975, η Ισπανία ανακοίνωσε ότι η επικράτεια θα παραιτηθεί λόγω εγχώριας και διεθνούς πίεσης. [11] Ανεξάρτητα, οι Μαροκινοί είδαν την Ισπανία’S εξασθενημένο πολιτικό κράτος ως ευκαιρία να εδραιώσει περαιτέρω την παρουσία του στο έδαφος της Σαχάρας. Ο θάνατος του δικτάτορα Φρανσίσκο Φράνκο προκάλεσε αρκετούς αριθμούς μέσα στην εξασθενημένη ισπανική κυβέρνηση να κλίνει προς μια Μαροκινή Υποστήριξη πρότασης στην επικράτεια, με αποκορύφωμα τις συμφωνίες της Μαδρίτης που χορήγησαν στο Μαρόκο μεγαλύτερο έλεγχο. [12] Αξίζει να σημειωθεί ότι η διεθνής κοινότητα δεν υποστήριξε τη συμφωνία. Τα Ηνωμένα Έθνη (u.N) πέρασε ένα ψήφισμα που κάλεσε την Ισπανία να προωθήσει ένα U.N Δημοψήφισμα για τους αυτόχθονες να αποφασίσουν το καθεστώς τους, το οποίο σχεδιάστηκε ειρωνικά από τον Φράνκο πριν από το θάνατό του το 1975. [13] Για τους ιθαγενείς, η έλλειψη δημοψηφίσματος θα προκάλεσε αναπόφευκτες συγκρούσεις στην περιοχή.
Το 1975, η αυξανόμενη επιθυμία για ανεξαρτησία από τους ντόπιους Σαχάουαρ θα οδηγούσε στην άνοδο του μετώπου του Polisario, μιας οργάνωσης που θα καθιέρωσε την νεοσύστατη δημοκρατική δημοκρατία της Σαχάουαρης (SADR). Οι μαροκινές προσπάθειες για την εδραίωση του ελέγχου της στη γη θα οδηγούσαν σε σύγκρουση με το μέτωπο του Polisario, που τελειώνει σε μια ανακωχή το 1991. [14] Μαρόκο’Η αντιπαλότητα με το SADR ήταν ένας από τους λογικούς για τη μετάβαση των Νόμων περί Επέκτασης της Μαροκινών 2020. Η νομοθεσία που επέκτεινε τα μαροκινά εδαφικά ύδατα για να ενσωματώσει εκείνα της Δυτικής Σαχάρας ήταν εν μέρει να εδραιώσει τον έλεγχο της αμφισβητούμενης επικράτειας αποδυναμώνοντας το SADR’s ισχυρίζεται τόσο για αυτό όσο και για οποιονδήποτε φυσικό πόρο επίσης. [15] Αυτοί οι εδαφικοί ισχυρισμοί χρησιμεύουν ως το σκηνικό της επανασύνδεσης μεταξύ των Μαροκινών και του μπροστινού Polisario. Τον Δεκέμβριο του 2020, το μπροστινό μέρος του Polisario ακύρωσε την κατάπαυση του πυρός σε απάντηση στις μαροκινές στρατιωτικές προσπάθειες για την αφαίρεση των ακτιβιστών υπέρ της ανεξαρτησίας σε έναν δυτικό Saharan-Mauritanian Border Road. [16] Ωστόσο, η νομοθεσία του μαροκινού ολοκλήρωσε επίσης έναν άλλο λεπτό οικονομικό στόχο για το Μαρόκο, με την πρόσβαση στην πλούσια αλιεία στα ύδατα κοντά στις Κανάριες Νήσους, η οποία έχει τη δυνατότητα να αναζωογονήσει μια μακροχρόνια θαλάσσια διαμάχη.
Αρχίζοντας το 1973, τόσο οι Ισπανοί ψαράδες όσο και οι μαροκινές ναυτιλιακές αρχές συγκρούστηκαν στα ύδατα από το Μαρόκο και τη Δυτική Σαχάρα σχετικά με τα αλιευτικά δικαιώματα, καθώς το Μαρόκο διακήρυξε ένα θαλάσσιο εδαφικό όριο ύψους 70 μιλίων. Παρόλο που οι Ισπανοί διαπραγματεύτηκαν με τους Μαροκινούς για την καθιέρωση κοινής πρόσβασης στη θαλάσσια ζώνη μέσω συμφωνίας του 1977, οι Μαροκινοί δεν του επέτρεψαν να τεθεί σε ισχύ. [17] Για την Ισπανία, οι μαροκινές διακηρύξεις μιας αποκλειστικής αλιευτικής ζώνης έθεσαν έναν πιθανό οικονομικό κίνδυνο για τους Κανάρια Νησίτες. Το αρχιπέλαγος’Η γεωγραφική εγγύτητα σε ένα σημαντικό ωκεάνιο ρεύμα από την ακτή του Βόρειου Ατλαντικού που φέρνει μεταναστευτικά ψάρια σε καναριανά ύδατα έχει διαδραματίσει ιστορικό ρόλο στην τροφοδοσία μιας ανερχόμενης τοπικής βιομηχανίας αλιείας, η οποία παρήγαγε περίπου πενήντα εκατομμύρια ευρώ το 2011 για παράδειγμα. [18] Παράλληλα με την ανακάλυψη των υποθαλάσσιων ορυκτών του 2016, η οικονομική αξία των αλιευτικών χώρων κοντά στη μαροκινή ελεγχόμενη Δυτική Σαχάρα έθεσε επίσης ένα άλλο κίνητρο για την ναυτική εδαφική διεύρυνση μέσω της νομοθεσίας του 2020.
Αν και η πρόσφατη νομοθεσία στοχεύει στη βελτίωση του Μαρόκου’S Περιφερειακή θέση επιτυγχάνοντας τα πολιτικά και οικονομικά της συμφέροντα στην περιοχή, οι πολιτικές αυτές μπορούν να οδηγήσουν σε αρνητική αντίδραση από την Ισπανία. Αυτή η αντίδραση είναι εμφανής σε σχέση με το Μαρόκο’S σύγχρονη εξάρτηση από την ισπανική συνεργασία εμπορικού και άμυνας. Για παράδειγμα, η Ισπανία είναι το Μαρόκο’Ο μεγαλύτερος εμπορικός εταίρος, το Μαρόκο στέλνει περισσότερο από το ένα τέταρτο των εξαγωγών του στην Ισπανία, ενώ λαμβάνει σχεδόν το είκοσι τοις εκατό των εισαγωγών του από τον βόρειο γείτονά του. [19] Η θαλάσσια εδαφική επέκταση των μαροκινών υδάτων μπορεί να διαθέσει την Ισπανία για να περιορίσει το εμπόριο με το Μαρόκο σε απάντηση. Παρόλο που η ισπανική κυβέρνηση δεν έχει ακόμη επιβάλει περιορισμούς, έχει προειδοποιήσει το Μαρόκο ότι η επιδίωξη μιας τέτοιας νομοθεσίας έρχεται αντίθετα με την εδαφική ευημερία των Καναρίων Νήσων και εγγυήσεων πιθανής αμυντικής δράσης. [20] Επιπλέον, η νομοθεσία για την επέκταση του Μαρόκου θέτει επίσης αμυντική συνεργασία μεταξύ των δύο κρατών σε κίνδυνο, καθώς και οι δύο έχουν συμφέρον για θαλάσσια ασφάλεια. Στην πραγματικότητα, και τα δύο μέρη συμμετείχαν στις κοινές ασκήσεις αντιτρομοκρατίας το 2015 που είχαν ως στόχο την αντιμετώπιση της πιθανότητας τρομοκρατικών δραστηριοτήτων στις ισπανικές και μαροκινές παράκτιες πόλεις. [21] Η νομοθεσία έθεσε τη μαροκινή κυβέρνηση σε αντιφατική θέση, συμμετέχοντας σε πολιτικές που υποτιμούν την κωδικοποιημένη σχέση της με την Ισπανία. Ακόμα και ο Μαροκινός Πρωθυπουργός προσπάθησε να εκφράσει ότι η Ισπανία ήταν σημαντικός συνεργάτης για το Μαρόκο’η ευημερία και δήλωσε ότι η δράση δεν προοριζόταν να θεωρηθεί ότι υπονομεύει τον βόρειο γείτονά τους, ενώ η ισπανική κυβέρνηση αρχίζει συζητήσεις για το θέμα αυτό. [22]
Συμπερασματικά, η νομοθεσία που επιδιώκει να επεκτείνει τα εδαφικά ύδατα του Μαρόκου ενσωματώνοντας τα δυτικά εδαφικά ύδατα, αντιπροσωπεύει το Μαρόκο’ιστορικές φιλοδοξίες να γίνουν περιφερειακή εξουσία στην Ισπανία’δαπάνη. Τόσο η επικράτεια όσο και τα ύδατά του έχουν όχι μόνο τους ζωτικούς φυσικούς πόρους που έχει επιδιώξει το Μαρόκο, αλλά και αποδίδει κοινωνικοπολιτική αξία στη μαροκινή μοναρχία στην εξυπηρέτηση ως πηγή εθνικισμού και περιορίζοντας την αυτονομία της μη-Moroccan. Ωστόσο, η επιδίωξη της νομοθεσίας για τη θαλάσσια επέκταση από το Μαρόκο μπορεί να οδηγήσει σε αρνητικές επιπτώσεις από την Ισπανία κατά του Μαρόκου, τόσο σε θέματα οικονομικής όσο και σε περιφερειακή ασφάλεια. Μόνο ο χρόνος θα πει εάν και οι δύο ηθοποιοί μπορούν να συμβιβαστούν σχετικά με τον καθορισμό των ορίων των εδαφικών τους ορίων.
Κατάλογος πηγών:
[1] James Badcock, “Η Ισπανία απορρίπτει το Μαρόκο’η αξίωση για το πλούσιο σε ορυκτά ηφαίστειο,” The Telegraph, 23 Ιανουαρίου 2020. https: // www.τηλεγράφος.συνεργάτης.Ηνωμένο Βασίλειο/ειδήσεις/2020/01/23/Ισπανία-Απορρόφηση-Moroccos-Claim-Mineral-rich-Undersea-Volcano/
[2] Αφρικανοί εμπλεκόμενοι, “Αφρικανοί εμπιστευματοδόχοι: Ο Morroco σφίγγει σιγά -σιγά τη λαβή της στη Δυτική Σαχάρα,” Αφρικανοί εμπιστευματοδόχοι, 6 Φεβρουαρίου 2020. https: // africanarguments.org/2020/02/06/infafa-insiders-morocco-tightens-grip-western-sahara-territorial-waters/.
[3] Anabel Díez και Javier Casqueiro, “Apoyo unánime del congreso al gobierno sobre la integridad de las aguas canarias,” El País, 25 Φεβρουαρίου 2020. https: // elpais.COM/POLITICA/2020/02/25/ealalidad/1582660522_174642.HTML.
[4] Trinidad, Jamie. “Αξιολόγηση του Μαρόκου’S ισχυρίζεται στην Ισπανία’τα υπόλοιπα εδάφη στην Αφρική.” Το διεθνές και συγκριτικό δίκαιο τριμηνιαία 61, όχι. 4 (2012): 964. www.τζόντερ.org/stable/23279813.
[5] James J. Πασχαλιά. “Τα Κανάρια Νήσοι και η Αμερική: Μελέτες μιας μοναδικής σχέσης.” Ανασκόπηση της Λατινικής Αμερικής 20, όχι. 2 (1985): 189. www.τζόντερ.org/stable/2503530.
[6] Besenyó, János. “Δυτική Σαχάρα κάτω από την ισπανική αυτοκρατορία.” Aarms 9, όχι.2 (2010): 199-200. http: // real.mtak.HU/83780/1/01.PDF.
[7] Έρευνα και Πληροφόρηση της Μέσης Ανατολής, Inc. “Αγωνισμός για την ισπανική Σαχάρα.” Αναφορές Merip, όχι. 42 (1975): 23. https: // www-jstor-org.πληρεξούσιο.ερευνητικό χαρτόνι.umd.EDU/Stable/3693728.
[8] Ο Thomas Marks. “Ισπανική Σαχάρα -background σε σύγκρουση.” Αφρικανικές υποθέσεις 75, όχι. 298 (1976): 6-7. www.τζόντερ.org/stable/721863.
[9] Έρευνα και Πληροφόρηση της Μέσης Ανατολής, Inc. “Αγωνισμός για την ισπανική Σαχάρα,” 23.
[10] Besenyó, “Δυτική Σαχάρα κάτω από την ισπανική αυτοκρατορία,” 198.
[11] Έρευνα και Πληροφόρηση της Μέσης Ανατολής, Inc. “Αγωνισμός για την ισπανική Σαχάρα,” 24.
[12] Franck, Thomas M. “Η κλοπή της Σαχάρας.” Το Αμερικανικό Εφημερίδα του Διεθνούς Δικαίου 70, όχι. 4 (1976): 715-716. https: // www.τζόντερ.org/stable/2200382.
[13] Franck, “Η κλοπή της Σαχάρας,” 705-715.
[14] Kanika Sansanwal και Rahul Kamath, “Η ανυποψίαστη σύγκρουση στη Δυτική Σαχάρα.” Παγκόσμιες υποθέσεις 24, όχι. 2. 107-108. https: // ssispune.Έντι.in/pdf/kanika%20sansanwal%20 και%20Rahul%20kamath.PDF.
[15] Francisco Peregil και Lucía Abellán, “Marruecos lanza un pulso a españa por el control de las aguas próximas a canarias,” Ελ Πάις. 23 Ιανουαρίου 2020. https: // elpais.COM/POLITICA/2020/01/22/ealalidad/1579686325_856013.HTML.
[16] Jacobs, Άννα. “Πώς η Δυτική Σαχάρα έγινε το κλειδί για τη Βόρεια Αφρική” Εξωτερική πολιτική. 18 Δεκεμβρίου 2020. https: // seborypolicy.com/2020/12/18/how-the-western-sahara-became-the-key-to-north-africa/
[17] Milano, Enrico. “Η νέα συμφωνία εταιρικής σχέσης αλιείας μεταξύ της ευρωπαϊκής κοινότητας και του βασιλείου του Μαρόκου: Ψάρεμα πάρα πολύ νότια?” Anuario de Derecho Internacional, 22 (2006): 422. http: // αναζήτηση.ebscohost.com/login.ASPX?Direct = true & db = asn & an = 25291105 & site = eds-live & scope = site.
[18] Irina Popescu και Juan José Ortega. Αλιεία στις Κανάρια Νήσους. Κατάλογος BA-32-13-312-EN-C. Βρυξέλλες: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, 2013, 10-16. https: // www.ευρωπαϊκό.Ευρώπη.ΕΕ/regdata/etudes/note/join/2013/495852/ipol-pech_nt (2013) 495852_en.PDF
[19] “The World Factbook: Μαρόκο,” Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών, Τελευταία Τροποποίηση 10 Μαρτίου 2020. https: // www.CIA.Gov/Library/Publications/The World-Factbook/Geos/Mo.HTML
[20] Díez και Casquiero. “Apoyo unánime del congreso al gobierno.”
[21] Υπουργός De Asuntos Exteriares, Unión Europea y Cooperación. “Κοινή ισπανική-Μαροκινή άσκηση με τίτλο ‘Πύλη της Αφρικής’.” Υπουργός Εξωτερικών Εξωτερικών, Unión Europea y Cooperación. 30 Οκτωβρίου 2015. http: // www.εξωτερικά.ναύτης.ES/Portal/EN/SALADEPRENSA/NOTASDEPRENSA/PAGINAS/2015_NOTAS_P/20151030_NOTA283.ASPX.
[22] Peregil και Abellán. “Marruecos lanza un pulso.”
*Αποποίηση ευθυνών: Το περιεχόμενο που περιέχεται στο ακόλουθο υλικό είναι η μοναδική ιδιοκτησία του συγγραφέα και δεν αντικατοπτρίζει το Πανεπιστήμιο Towson University Journal of International Affairs ούτε το Πανεπιστήμιο Towson από καμία άποψη.
*Αυτό το άρθρο ενημερώθηκε στις 30 Δεκεμβρίου 2020.
το να μοιράζεσαι σημαίνει ότι νοιάζεσαι
- Κάντε κλικ για κοινή χρήση στο Facebook (ανοίγει σε νέο παράθυρο)
- Κάντε κλικ για κοινή χρήση στο Twitter (ανοίγει σε νέο παράθυρο)
Τα Κανάρια Νήσοι είναι αφρικανικά, αλλά ανήκουν στην Ισπανία, από την Owei Lakemfa
Είναι μια έκρηξη που κατέγραψε πάνω από 22.000 τρόμο σε μία εβδομάδα!
Κυριακή, 19 Σεπτεμβρίου 2021 όπως το παρελθόν τις Κυριακές στις Καναρίους Νήσους υποσχέθηκαν να είναι μια ήσυχη, ξεκούραστη μέρα. Ήταν επίσης μια μέρα χριστιανικής λατρείας. Αλλά κάτω από τη γη της La Palma στα νησιά, ο Rock είχε κονιοποιηθεί και μετατράπηκε σε λιωμένο.
Αυτό το απόγευμα, η λάβα έπεσε στον αέρα που ενεργοποιώντας τις ηφαιστειακές εκρήξεις που εξακολουθούν να τρέχουν. Η λάβα έπεσε σαν ποτάμι από το ηφαίστειο Cumbre Vieja και πήρε στη θάλασσα μέσα σε δέκα ημέρες.

Ήταν ένας άτυχος πληθυσμός που παρακολούθησε τις ηφαιστειακές εκρήξεις στις οποίες πολλοί είχαν χάσει ό,.
Στις πρώτες μέρες της έκρηξης, ακόμη και όταν οι κάτοικοι κάθισαν απογοητευτικά την απώλεια τους και αναρωτιούνται πώς μπορούν να αρχίσουν να παίρνουν τα κομμάτια της ζωής τους, οι ενθουσιασμένοι τουρίστες έριχναν φωτογραφίες και εγωιστές που δημοσιεύονταν στα κοινωνικά μέσα ενημέρωσης.
Ήταν ενθουσιασμένοι από τα σιντριβάνια της λάβα που βρισκόταν στον ουρανό και επέστρεψαν στη γη πριν ρέουν σε τουλάχιστον τρεις κατευθύνσεις, καταστρέφοντας όλα στο μονοπάτι τους. Οι τουρίστες δεν είχαν ενσυναίσθηση για τους απογοητευμένους κατοίκους.
Η ισπανική κυβέρνηση είχε επίσης ελάχιστη ενσυναίσθηση. Είδε την τραγωδία ως μια καλή ευκαιρία να κερδίσετε χρήματα. Το πρωί μετά την έναρξη των εκρήξεων με τους ανθρώπους που φεύγουν από τα σπίτια τους και μερικοί κάτοικοι εκκενώθηκαν, Ισπανία’Η βιομηχανία, η υπουργός Εμπορίου και τουρισμού Maria Reyes Maroto Illera, έστειλε ένα μήνυμα στους τουρίστες και τους πιθανούς τουρίστες ότι το νησί ήταν ασφαλές για τους τουρίστες, ειδικά για να παρακολουθήσουν την έκρηξη ζωντανά. Για το Maroto, το ζήτημα δεν είναι η εκκένωση των κατοίκων, η προστασία των ζωών ή ο γενικός κίνδυνος, συμπεριλαμβανομένου του περιβάλλοντος και του κλίματος που θέτει η έκρηξη.
Αντίθετα, στον οικονομολόγο: “Το πιο σημαντικό πράγμα αυτή τη στιγμή είναι οι καθησυχαστικοί τουρίστες που έχουν πληγεί, καθώς και εκείνους που μπορεί να ταξιδεύουν στο νησί σήμερα ή κατά τη διάρκεια της εβδομάδας. Εμείς’παρέχοντας πληροφορίες ώστε οι τουρίστες να μπορούν να ταξιδεύουν στο νησί και να γίνουν μάρτυρες κάτι αναμφισβήτητα άνευ προηγουμένου για τον εαυτό τους.
Αυτές οι πληροφορίες θα ενημερώσουν τους τουρίστες ότι το νησί είναι ανοιχτό και επίσης αν το ξενοδοχείο τους έχει επηρεαστεί ώστε να μπορούν να μείνουν αλλού και να απολαύσουν τις διακοπές τους. Μπορούμε επίσης να αξιοποιήσουμε στο έπακρο ως έλξη, ώστε πολλοί τουρίστες που θέλουν να απολαύσουν ό, τι έχει φέρει η φύση στη La Palma τις επόμενες εβδομάδες και μήνες.”
Αυτό είναι απίστευτο, αλλά αλήθεια. Η αδιάφορη συμπεριφορά και η αντίδραση με επίκεντρο το χρήμα του ισπανικού υπουργού είναι μια υπενθύμιση ότι η δυτική ιδεολογία μπορεί να είναι κρύα, εσωτερικά και ενδιαφέρεται κυρίως στην εκμετάλλευση και το κέρδος.
Αυτό που κυβερνά την ύπαρξη του ισπανικού υπουργού είναι τα πολλά χρήματα που μπορούν να γίνουν για την πώληση της καταστροφής που ξεδιπλώνεται ως ένα τέλειο τουριστικό πακέτο. Αν και μέλος του ισπανικού Σοσιαλιστικού Κόμματος, είναι τυφλή για την απώλεια και τη θλίψη των θυμάτων του ηφαιστείου που είναι οι συνάδελφοί της Ισπανοί.
Είναι επίσης αδιάφορη από την εκτυλίσσουσα περιβαλλοντική καταστροφή, συμπεριλαμβανομένου του γεγονότος ότι η έκρηξη και η λάβα θα άλλαζαν το γεωγραφικό σχήμα της La Palma και των περιχώρών της. Είναι μια έκρηξη που κατέγραψε πάνω από 22.000 τρόμο σε μία εβδομάδα!
Ακριβώς έτσι ξέρετε ότι ο Maroto’Το Set Mind είναι θεσμικό, το αφεντικό της, ο πρωθυπουργός Pedro Sanchez, επισκέφθηκε αυτήν την εβδομάδα. Ενώ υποσχέθηκε βοήθεια 206 εκατομμυρίων ευρώ (239 εκατομμύρια δολάρια), παρότρυνε τους τουρίστες να έρθουν και να παρακολουθήσουν την εκτυλίσσουσα τραγωδία: “Θα ήθελα να ενημερώσω τους τουρίστες ότι αυτό είναι ένα ασφαλές μέρος, μπορούν να έρθουν και να απολαύσουν το νησί.” Εκστρατεία ότι οι άνθρωποι πρέπει “Ελάτε να απολαύσετε” μια καταστροφή? Τι πραγματικά έχει μείνει από την ανθρωπιά μας?
Αυτό ήταν το ίδιο μυαλό που οδήγησε τους προπάτορές τους να εξοντώσουν τον αυτόχθονα αφρικανικό πληθυσμό και να μετατρέψουν τα νησιά σε λευκό θύλακα. Μία φορά σε ένα ταξίδι στην Ισπανία, οι τότε Iberian Airlines που με πήραν από το Λάγος είχαν μια στάση στα Κανάρια Νήσους και είπα στον εαυτό μου, περιμένω ένα λεπτό. Απλώς φύγαμε από τον Λάγος!
Τότε συνειδητοποίησα ότι αντί να είναι ισπανικά, τα Κανάρια Νήσοι είναι στην πραγματικότητα στη Δυτική Αφρική! Είναι μόλις 587 χιλιόμετρα από τη Δυτική Σαχάρα και 992 χιλιόμετρα από τη Δυτική Αφρική Χώρα της Μαυριτανίας, ενώ η αυτοκρατορική Ισπανία που αξιώνει στα νησιά είναι 2.016.7 χιλιόμετρα μακριά!
Στην πραγματικότητα, η χώρα της Δυτικής Αφρικής του Cape Verde είναι μακρύτερα από τα Κανάρια Νήσους! Όπου τα νησιά είναι 587 χιλιόμετρα από τη Δυτική Σαχάρα, το Ακρωτήριο Verde είναι 1.358 χιλιόμετρα μακριά.
Οι Ισπανοί άρχισαν την κατάκτηση των καναρίνων στις αρχές του 1400 και άρχισαν συστηματικά να εξαλείφουν τον τοπικό λαό. Ο κύριος στόχος τους ήταν η εξόντωση του τοπικού αρσενικού πληθυσμού ενώ χρησιμοποιούσαν τα τοπικά θηλυκά για διασταύρωση.
Μόνο μερικά καναριανά έθιμα και παραδόσεις όπως η γλώσσα σφύριγμα (silbo) εξακολουθούν να επιβιώνουν. Η κύρια γλώσσα του Καναρίου, Guanche της προ-αποικιακής εποχής, εξαφανίστηκε τον 17ο αιώνα.
Αυτό που έκανε οι Spaniads στα καναρίνια στον αυτόχθονα πληθυσμό, εξοντώνοντάς τους και την κατάσχεση των εδαφών, είναι το ίδιο πράγμα που έκανε η Βρετανία στην Αυστραλία και τους λευκούς μετανάστες, στον αυτόχθονα ινδικό πληθυσμό στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Αυτό προσπάθησαν να κάνουν οι λευκοί στην Κένυα, την Αλγερία, τη Ζιμπάμπουε και τη Ναμίμπια. Η μέθοδος που υιοθετείται είναι η ίδια. Οι λευκοί αποικιοκράτες εκμεταλλεύονται ένα έδαφος και προσπαθούν να εξοντώσουν τον τοπικό πληθυσμό.
Υπάρχουν άλλα αφρικανικά εδάφη που οι Ισπανοί κατασχέθηκαν και συνεχίζουν να καταλαμβάνουν. Υπάρχουν τρεις από αυτές που είναι μαροκινό. Αυτά είναι το Ceuta, το οποίο μόλις οκτώ χιλιόμετρα από το Μαρόκο, το Penon de Valez de la Gomera που είναι 75 χιλιόμετρα και η Melilla που είναι 10.5 χιλιόμετρα από το Μαρόκο.
Ενώ κρατούν τα μαροκινά εδάφη, οι Ισπανοί προσπαθούν να δωροδοκούν τους μαροκινούς με άλλους λαούς’ Χώρες. Όταν οι Ισπανοί αποικιοκράτες εγκατέλειψαν επισήμως τη Δυτική Σαχάρα στις 26 Φεβρουαρίου 1976, αντί να επιτρέψουν την ανεξαρτησία του Σαχάραουι, όπως άλλες αποικίες, έδωσαν τη χώρα στο Μαρόκο ως ένα είδος ιδρύματος.
Έτσι, αντί να αμφισβητούν τους Ισπανούς για τα εδάφη τους, οι Μαροκινοί προσπαθούν να κρατήσουν τη Δυτική Σαχάρα. Και οι δύο χώρες συνεχίζουν να συνεργάζονται σε αυτό το άγριο έργο. Για παράδειγμα, όταν το Μαρόκο “απελάθηκε” Η Saharawi Patriot, Aminatu Haida από τη χώρα της στις 13 Νοεμβρίου 2009, μεταφέρθηκε στα Κανάρια Νησιά όπου οι Ισπανοί προσπάθησαν να την εμποδίσουν να φύγει από τα νησιά.
Μπορεί να μην υπάρχει καμία ελπίδα της Αφρικής να πάρει πίσω τα εδάφη της, ειδικά όταν ο τοπικός πληθυσμός είχε εξαλειφθεί, αλλά οι αναμνήσεις μας δεν πρέπει να σκουπιστούν καθαρά. Ως άνθρωποι, πρέπει να συνειδητοποιήσουμε με τους κατοίκους των Καναρίων Νήσων σε αυτή την εποχή της θλίψης τους, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να ξεχνάμε ότι αυτά τα νησιά, ακόμη και αν ανήκουν στην Ισπανία, είναι Αφρικανοί.



