th υποδόρια, σπλαχνικό και συνολικό λίπος. Η χρήση συνεχούς θετικής πίεσης των αεραγωγών (CPAP) δεν είχε καμία επίδραση στο κοιλιακό και το ηπατικό λίπος σε άνδρες ή γυναίκες.
1. Ποια είναι η σχέση μεταξύ OSA και κέρδους βάρους?
Τα άτομα με OSA τείνουν να κερδίζουν περισσότερο βάρος σε σύγκριση με εκείνα χωρίς OSA.
2. Πόσο βάρος κέρδισε ασθενείς με OSA σε ένα χρόνο?
Οι ασθενείς με OSA κέρδισαν περίπου 16 λίβρες το έτος που οδήγησαν στη διάγνωση OSA.
3. Ποια είναι η σχέση μεταξύ OSA και σπλαχνικής λιπώδους στα αρσενικά?
Σε παχύσαρκους άνδρες, το OSA συνδέεται με υψηλότερα επίπεδα σπλαχνικής λιπώδους.
4. Είναι η συσχέτιση μεταξύ OSA και σπλαχνικής λιπαρότητας το ίδιο στα θηλυκά?
Όχι, στα θηλυκά, το OSA συνδέεται με υψηλότερα επίπεδα υποδόριου, σπλαχνικού και συνολικού λίπους.
5. Η χρήση CPAP επηρεάζει το κοιλιακό λίπος στα αρσενικά?
Όχι, η χρήση CPAP δεν είχε καμία επίδραση στο κοιλιακό λίπος στα αρσενικά.
6. Τι γίνεται με τις επιπτώσεις της χρήσης CPAP στο κοιλιακό λίπος στα θηλυκά?
Η χρήση CPAP δεν είχε καμία επίδραση στο κοιλιακό λίπος στα θηλυκά.
7. Πώς διεξήχθη η μελέτη?
81 άτομα, συμπεριλαμβανομένων των ανδρών και των μετα-εμμηνοπαυσιακών θηλυκών με OSA, καθώς και ελέγχους, μελετήθηκαν σε εργαστήριο ύπνου για τέσσερις νύχτες.
8. Πώς μετρήθηκε η ποσότητα του λιπώδους ιστού?
Η υπολογιστική τομογραφία χρησιμοποιήθηκε για να εκτιμηθεί τα επίπεδα του σπλαχνικού και του υποδόριου λιπώδους ιστού στους συμμετέχοντες.
9. Ποιος ήταν ο αντίκτυπος του OSA στο ηπατικό λίπος?
Το OSA συσχετίστηκε με αυξημένο ηπατικό λίπος τόσο σε αρσενικά όσο και θηλυκά.
10. Μήπως η μελέτη αξιολόγησε τις επιδράσεις της χρήσης CPAP στο ηπατικό λίπος?
Ναι, η μελέτη αξιολόγησε τις επιδράσεις της χρήσης CPAP στο ηπατικό λίπος, αλλά δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές αλλαγές.
11. Υπήρχαν διαφορές στις επιδράσεις του OSA στην κατανομή λίπους μεταξύ αρσενικών και γυναικών?
Ναι, σε αρσενικά, το OSA συσχετίστηκε με υψηλότερα επίπεδα σπλαχνικής λιπαρότητας, ενώ στα θηλυκά, συσχετίστηκε με υψηλότερα επίπεδα υποδόριων, σπλαχνικών και ολικών λιπαρών.
12. Υπήρξε κάποια διαφορά στις επιδράσεις της χρήσης CPAP στη κατανομή λίπους μεταξύ αρσενικών και γυναικών?
Όχι, η χρήση CPAP δεν είχε σημαντική επίδραση στην κατανομή λίπους σε άνδρες ή γυναίκες.
13. Είναι η συσχέτιση μεταξύ OSA και αύξησης βάρους αιτιολογική?
Η σχέση μεταξύ OSA και αύξησης βάρους δεν είναι ακόμη πλήρως κατανοητή και απαιτείται περαιτέρω έρευνα για να διαπιστωθεί εάν είναι αιτιολογική.
14. Υπάρχουν συστάσεις για τη διαχείριση βάρους σε ασθενείς με OSA?
Ενώ οι συγκεκριμένες συστάσεις μπορεί να διαφέρουν, οι στρατηγικές διαχείρισης βάρους μπορούν να βοηθήσουν στη διαχείριση των συμπτωμάτων OSA και στη βελτίωση της συνολικής υγείας.
15. Ποιες είναι οι πιθανές συνέπειες των ευρημάτων της μελέτης?
Η μελέτη υπογραμμίζει τη σύνθετη σχέση μεταξύ OSA, κέρδους βάρους και κατανομής λίπους και παρέχει πληροφορίες σχετικά με τις πιθανές επιπτώσεις της χρήσης CPAP στο κοιλιακό και το λίπος του ήπατος. Απαιτούνται περαιτέρω έρευνες για την καλύτερη κατανόηση αυτών των ενώσεων και την ανάπτυξη στοχοθετημένων παρεμβάσεων για ασθενείς με OSA.

Κοιλιακό λίπος και άπνοια ύπνου: το κοτόπουλο ή το αυγό

Φαίνεται επίσης ότι οι ασθενείς με OSA, ειδικότερα, μπορεί να είναι πιο ευαίσθητοι στην αύξηση του σωματικού βάρους από ό, τι οι άνθρωποι που έχουν τον ίδιο BMI και την κατάσταση υγείας, αλλά δεν υποφέρουν από άπνοια ύπνου. Αυτό απεικονίζεται σε μία μελέτη που έδειξε ότι τα άτομα με OSA κέρδισαν σημαντικά μεγαλύτερο βάρος (περίπου 16 λίβρες αξιόπιστες πηγές Annals της εσωτερικής ιατρικής Annals of Internal Medicine’Η αποστολή είναι να προωθήσει την αριστεία στην ιατρική, να επιτρέψει στους γιατρούς και άλλους επαγγελματίες της υγειονομικής περίθαλψης να είναι καλά ενημερωμένα μέλη της ιατρικής κοινότητας και της κοινωνίας, να προωθήσουν τα πρότυπα στη συμπεριφορά και την αναφορά της ιατρικής έρευνας και να συμβάλουν στη βελτίωση της υγείας των ανθρώπων παγκοσμίως. Προβολή πηγής) κατά το έτος που οδηγεί στη διάγνωση OSA σε σύγκριση με τους ανθρώπους που ταιριάζουν με το BMI χωρίς OSA.

Άπνοια ύπνου και σπλαχνική λιπώδης σε μεσήλικες αρσενικά και θηλυκά θέματα

Ilia Kritikou, Maria Basta, Rafel Tappouni, Slobodanha Pejovic, Julio Fernandez-Mendoza, Racha Nazir, Michelle L. Shaffer, Duanping Liao, Edward O. Bixler, George P. Chrousos, Alexandros n. Vgontzas

European Inevioratory Journal 2013 41: 601-609; Doi: 10.1183/09031936.00183411

Ιλία Κρίτικου

* Κέντρο Έρευνας και Θεραπείας ύπνου, Τμήμα Ψυχιατρικής, Κολλέγιο Ιατρικής του Πανεπιστημίου της Πενσυλβανίας

• Βρείτε αυτόν τον συγγραφέα στο Google Scholar
• Βρείτε αυτόν τον συγγραφέα στο PubMed
• Αναζητήστε αυτόν τον συγγραφέα σε αυτόν τον ιστότοπο

Μαρία Μπάστα

* Κέντρο Έρευνας και Θεραπείας ύπνου, Τμήμα Ψυχιατρικής, Κολλέγιο Ιατρικής του Πανεπιστημίου της Πενσυλβανίας

• Βρείτε αυτόν τον συγγραφέα στο Google Scholar
• Βρείτε αυτόν τον συγγραφέα στο PubMed
• Αναζητήστε αυτόν τον συγγραφέα σε αυτόν τον ιστότοπο

Rafel Tappouni

# Τμήμα ακτινολογίας, γαστρεντερικής και κοιλιακής απεικόνισης, Κολλέγιο Ιατρικής του Πανεπιστημίου της Πενσυλβανίας

• Βρείτε αυτόν τον συγγραφέα στο Google Scholar
• Βρείτε αυτόν τον συγγραφέα στο PubMed
• Αναζητήστε αυτόν τον συγγραφέα σε αυτόν τον ιστότοπο

Slobodanha Pejovic

* Κέντρο Έρευνας και Θεραπείας ύπνου, Τμήμα Ψυχιατρικής, Κολλέγιο Ιατρικής του Πανεπιστημίου της Πενσυλβανίας

• Βρείτε αυτόν τον συγγραφέα στο Google Scholar
• Βρείτε αυτόν τον συγγραφέα στο PubMed
• Αναζητήστε αυτόν τον συγγραφέα σε αυτόν τον ιστότοπο

Julio Fernandez-Mendoza

* Κέντρο Έρευνας και Θεραπείας ύπνου, Τμήμα Ψυχιατρικής, Κολλέγιο Ιατρικής του Πανεπιστημίου της Πενσυλβανίας

• Βρείτε αυτόν τον συγγραφέα στο Google Scholar
• Βρείτε αυτόν τον συγγραφέα στο PubMed
• Αναζητήστε αυτόν τον συγγραφέα σε αυτόν τον ιστότοπο

Ράκα Ναζίρ

* Κέντρο Έρευνας και Θεραπείας ύπνου, Τμήμα Ψυχιατρικής, Κολλέγιο Ιατρικής του Πανεπιστημίου της Πενσυλβανίας

• Βρείτε αυτόν τον συγγραφέα στο Google Scholar
• Βρείτε αυτόν τον συγγραφέα στο PubMed
• Αναζητήστε αυτόν τον συγγραφέα σε αυτόν τον ιστότοπο

Michelle l. Σοφός

¶ Τμήμα Επιστημών Δημόσιας Υγείας, Πενσυλβανία Κρατικό Πανεπιστήμιο Ιατρικής, Hershey, PA, ΗΠΑ

• Βρείτε αυτόν τον συγγραφέα στο Google Scholar
• Βρείτε αυτόν τον συγγραφέα στο PubMed
• Αναζητήστε αυτόν τον συγγραφέα σε αυτόν τον ιστότοπο

Duanping Liao

¶ Τμήμα Επιστημών Δημόσιας Υγείας, Πενσυλβανία Κρατικό Πανεπιστήμιο Ιατρικής, Hershey, PA, ΗΠΑ

• Βρείτε αυτόν τον συγγραφέα στο Google Scholar
• Βρείτε αυτόν τον συγγραφέα στο PubMed
• Αναζητήστε αυτόν τον συγγραφέα σε αυτόν τον ιστότοπο

Έντουαρντ Ο. Υπαίθριος

* Κέντρο Έρευνας και Θεραπείας ύπνου, Τμήμα Ψυχιατρικής, Κολλέγιο Ιατρικής του Πανεπιστημίου της Πενσυλβανίας

• Βρείτε αυτόν τον συγγραφέα στο Google Scholar
• Βρείτε αυτόν τον συγγραφέα στο PubMed
• Αναζητήστε αυτόν τον συγγραφέα σε αυτόν τον ιστότοπο

Γιώργος P. Chrousos

+ Πρώτο Τμήμα Παιδιατρικής, Εθνικού και Καπδισόρπια Πανεπιστημίου της Αθήνας Σχολή Ιατρικής, Αθήνα, Ελλάδα

• Βρείτε αυτόν τον συγγραφέα στο Google Scholar
• Βρείτε αυτόν τον συγγραφέα στο PubMed
• Αναζητήστε αυτόν τον συγγραφέα σε αυτόν τον ιστότοπο

Αλεξάνδρος n. Vgontzas

* Κέντρο Έρευνας και Θεραπείας ύπνου, Τμήμα Ψυχιατρικής, Κολλέγιο Ιατρικής του Πανεπιστημίου της Πενσυλβανίας

• Βρείτε αυτόν τον συγγραφέα στο Google Scholar
• Βρείτε αυτόν τον συγγραφέα στο PubMed
• Αναζητήστε αυτόν τον συγγραφέα σε αυτόν τον ιστότοπο
• Για αλληλογραφία: avx3@psu.Έντι

Αυτό το άρθρο έχει διόρθωση. Παρακαλώ δες:

Αφηρημένη

Σε παχύσαρκους αρσενικούς υποκείμενα, η σπλαχνική λιπαρή συσχετίστηκε με την αποφρακτική άπνοια ύπνου (OSA), ενώ οι μελέτες σε υπέρβαρα αρσενικά και θηλυκά είναι περιορισμένες. Στόχος μας ήταν να εξετάσουμε τη συσχέτιση μεταξύ OSA και σπλαχνικού λίπους σε έναν σχετικά μη παχυσαρκικό πληθυσμό και να αξιολογήσουμε τις επιδράσεις των 2 μηνών εικονικό φάρμακο για τη χρήση συνεχούς πίεσης θετικής πίεσης αεραγωγών (CPAP) στο κοιλιακό λίπος.

81 άτομα, 22 άνδρες μεσήλικας και 20 μετά την εμμηνόπαυση με OSA και 19 αρσενικά και 20 θηλυκά ελέγχους μελετήθηκαν στο εργαστήριο ύπνου για τέσσερις νύχτες. Η κοιλιακή (σπλαχνική (ΦΠΑ) και ο υποδόριος (SAT) λιπώδης ιστός) και το λίπος του ήπατος αξιολογήθηκαν με υπολογιστική τομογραφία. Οι ασθενείς με OSA επανεμφανίστηκαν μετά το CPAP και μετά το Sham-CPAP.

Τα αρσενικά Apnoeic είχαν σημαντικά υψηλότερο ΦΠΑ από τους μάρτυρες, ενώ τα θηλυκά απνοοϊκά είχαν υψηλότερη SAT από τους ελέγχους. Και στα δύο φύλα, το OSA συσχετίστηκε με αυξημένο το ήπαρ λίπος. Στα αρσενικά, η άπνοια συσχετίστηκε με ΦΠΑ, ενώ στα θηλυκά συσχετίστηκε με υποδόρια, σπλαχνικό και ολικό λίπος. Το CPAP δεν επηρέασε το κοιλιακό και το λίπος του ήπατος.

Στα υπέρβαρα αρσενικά, η σπλαχνική λιπαρή σχετίζεται με το OSA ενώ στα θηλυκά συνδέεται με την παγκόσμια λιπαρότητα. Στα υπέρβαρα αρσενικά, ο θεραπευτικός μας στόχος πρέπει να είναι η μείωση της σπλαχνικής λιπαρότητας και των μεταβολικών συσχετισμών, ενώ στα θηλυκά, η απώλεια βάρους μπορεί να είναι επαρκής. Η βραχυπρόθεσμη θεραπεία με CPAP δεν επηρεάζει τη γενική, κοιλιακή ή ενδο-ηπατική λιπαρότητα.

• Κοιλιακό λίπος
• συνεχής θετική πίεση αεραγωγών
• μετά την εμμηνοπαυσιακή
• αναπνοή
• σπλαχνική λιπαρότητα

Η αποφρακτική άπνοια ύπνου (OSA), μια κοινή διαταραχή ύπνου, είναι πιο συχνή σε παχύσαρκους μεσήλικες άνδρες [1]. Ωστόσο, σε γενικά δείγματα πληθυσμού, το 50% των αρσενικών apnoeic είναι μη παχύρρευστα, ενώ το 2% των γυναικών υποφέρουν από άπνοια ύπνου με τετραπλάσια αύξηση του επιπολασμού της OSA μετά την εμμηνόπαυση [2].

Το OSA συνδέεται με χαρακτηριστικά χαρακτηριστικά του μεταβολικού συνδρόμου, Εγώ.μι. Αντίσταση ινσουλίνης, συστηματική φλεγμονή και υπερβολική σπλαχνική λιπαρότητα [3]. Μελέτες σε παχύσαρκους άνδρες [3-5] και μία μελέτη σε σοβαρά παχύσαρκα θηλυκά [5] με OSA έδειξαν ότι η σπλαχνική λιπαρότητα είναι σημαντικά υψηλότερη από τους δείκτες μάζας σώματος (BMI). Ωστόσο, υπάρχει μόνο μία μελέτη σε έναν μη παγκόσμιο ιαπωνικό πληθυσμό, ο οποίος έδειξε ότι οι ασθενείς με OSA είχαν υψηλότερες ποσότητες σπλαχνικού λίπους από τους μάρτυρες [6], ενώ καμία μελέτη δεν έχει αξιολογήσει τη σπλαχνική λιπαρότητα σε μη παχύσαρκα θηλυκά. Αυτή η ιαπωνική μελέτη περιελάμβανε έναν πολύ μικρό αριθμό μη παχύσαρκων θηλυκών, τα οποία δεν επέτρεψαν μια κατάλληλη ανάλυση διαστρωματωμένη ανά φύλο.

Επιπλέον, οι πολύ λίγες μελέτες σχετικά με τις επιδράσεις συνεχούς θετικής πίεσης των αεραγωγών (CPAP) στη σύνθεση του σώματος είναι κατά κύριο λόγο σε παχύσαρκους άνδρες και τα αποτελέσματα είναι αντιφατικά [4, 7-9].

Στην τρέχουσα μελέτη, ο πρωταρχικός μας στόχος ήταν να εξετάσουμε το ρόλο της σπλαχνικής και ενδο-προσεπατικής λιπαρότητας στην OSA σε μεσήλικες άνδρες και μετά την εμμηνόπαυση των θηλυκών και των αντίστοιχων ελέγχων τους. Παρά τις προσπάθειές μας, το δείγμα των θηλυκών μας αποτελείται από ελαφρώς παχύσαρκους ασθενείς, επειδή: 1) στην κεντρική Πενσυλβανία, τα θηλυκά είναι βαρύτερα σε σύγκριση με τα εθνικά πρότυπα [2]. και 2) τα θηλυκά με OSA τόσο σε κλινικά όσο και επιδημιολογικά δείγματα είναι βαρύτερα από τα αρσενικά [10]. Ένας δευτερεύων στόχος ήταν να εκτιμηθεί η επίδραση της ελεγχόμενης με εικονικό φάρμακο (Sham-CPAP) 2 μηνών θεραπεία CPAP στη σύνθεση σωματικού λίπους.

ΥΛΙΚΑ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΙ

μαθήματα

Η μελέτη ολοκληρώθηκε από 22 άνδρες μεσήλικας με υπερηφάνεια με άπνοια ύπνου, 19 ηλικιακές και δίδυμους μη-Απωνοϊκούς ελέγχους, 20 μεσήλικες μετά την εμμηνοπαυσιακή άναικη θηλυκά και 20 ηλικιακούς ελέγχους.

Τα θέματα προσλήφθηκαν από την κλινική διαταραχών ύπνου (Pennsylvania State University College of Medicine, Hershey, PA, USA) και μέσω διαφημίσεων από την κοινότητα. Προκειμένου να προκριθεί η μελέτη, οι ασθενείς με άπνιους έπρεπε να έχουν άπνοια επαρκούς σοβαρότητας για να δικαιολογήσουν τη σύσταση για τη θεραπεία [4]. Αυτά τα κριτήρια περιελάμβαναν έναν δείκτη άπνοιας/υποπληναίας (AHI)> 10 συμβάντα · Η -1 ύπνου για θηλυκά και> 15 συμβάντα · Η -1 για τους άνδρες. Ένα χαμηλότερο όριο επιλέχθηκε για τα θηλυκά, επειδή τα θηλυκά έχουν κατά μέσο όρο χαμηλότερους δείκτες αναπνευστικής διαταραχής και τείνουν να εκδηλώνουν συμπτώματα σε χαμηλότερο όριο [11]. Οι έλεγχοι έπρεπε να έχουν 75% κατά τη διάρκεια της νύχτας προβολής.

Τα κριτήρια αποκλεισμού περιελάμβαναν ένα ιστορικό σακχαρώδους διαβήτη τύπου 2, τη χρήση αντιγλυκαιμικών παραγόντων ή επίπεδα αίματος νηστείας> 126 mg · dl -1 κατά τη στιγμή της διαλογής, των συνεχιζόμενων λοιμώξεων, των ρευματοειδών αρθρίτιδας, της αϋπνίας, της ναρκοληπείων και της χρήσης των ειδικών φαρμάκων (ψυχοτροπικά, ES). Η κατανάλωση αλκοόλ αξιολογήθηκε με δύο ερωτήσεις: 1) Παίρνετε αλκοόλ? 2) Εάν ναι, πόσα ποτά ανά ημέρα? Οι αποχρώσεις ή οι ελαφριές πότες ορίστηκαν ως εκείνοι (τόσο τα αρσενικά όσο και τα θηλυκά) που έλαβαν i.μι. Συνολική υστερεκτομή με διμερή ωφορδεκτομή). Η μελέτη εγκρίθηκε από το Πανεπιστημιακό Συμβούλιο Θεσμικής Αναθεώρησης (Κολλέγιο Ιατρικής του Πανεπιστημίου της Πενσυλβανίας) και όλοι οι συμμετέχοντες παρείχαν γραπτή συναίνεση.

Διαδικασίες

Εργαστήριο ύπνου

Για κάθε συμμετέχοντα ολοκληρώθηκε μια διεξοδική ιατρική αξιολόγηση, συμπεριλαμβανομένης της ιστορίας, της φυσικής εξέτασης, των συνήθων εργαστηριακών εξετάσεων και του ιστορικού ύπνου. Ελήφθησαν ανθρωπομετρικές παράμετροι και ο ΔΜΣ υπολογίστηκε με βάση το ύψος και το σωματικό βάρος που μετρήθηκαν ως μέρος της φυσικής εξέτασης. Όλοι οι δυνητικοί συμμετέχοντες εξετάστηκαν στο εργαστήριο ύπνου για μία νύχτα για 8 ώρες χρησιμοποιώντας πρότυπες πολυσωμνογραφικές διαδικασίες [13]. Τα θέματα που πληρούσαν τα κριτήρια συμπερίληψης παρακολουθήθηκαν στο εργαστήριο ύπνου για τέσσερις διαδοχικές νύχτες (μία προσαρμογή και τρεις βραδιές βασικής γραμμής).

Ο σχεδιασμός της μελέτης περιελάμβανε δύο διαδοχικές περιόδους 2 μηνών CPAP (ρινική μάσκα S8, S8 Escape, Resmed, San Diego, CA, USA) ή θεραπεία με ψεύτικο CPAP για ασθενείς με OSA σε αντισταθμισμένη σειρά (Εγώ.μι. Οι μισοί από αυτούς ανατέθηκαν στην ακολουθία CPAP/Sham-CPAP και το άλλο μισό στην ακολουθία Sham-CPAP/CPAP). Οι ασθενείς παρέμειναν τυφλοί στη θεραπεία και επανεκτιμήθηκαν στο τέλος κάθε περιόδου 2 μηνών. Τα αρχεία ύπνου βαθμολογήθηκαν ανεξάρτητα από οποιαδήποτε γνώση των πειραματικών συνθηκών [13]. Επίσης, τα αναπνευστικά δεδομένα ποσοτικοποιήθηκαν όπως περιγράφηκε προηγουμένως [3].

Υπολογιστική τομογραφία σάρωση

Ο στόχος αυτών των μετρήσεων ήταν να αξιολογηθεί η κοιλιακή σπλαχνική, υποδόρια και ηπατικά διαμερίσματα λίπους. Τα αξονικά τμήματα 3 mm λήφθηκαν μέσω των μεσαίων διαβράτων σωμάτων L1, L2, L3, L4 και L5 οσφυϊκοί σπονδύλοι. Τα συγκεκριμένα επίπεδα που πρέπει να σαρωθούν εντοπίστηκαν από ένα αρχικό ισόγραμμα Sagittal. Οι σαρώσεις πραγματοποιήθηκαν χρησιμοποιώντας ένα Somatom 16-SLICE MDCT Scanner (Siemens Medical Solutions, Malvern, PA, USA) χρησιμοποιώντας 120 kV και 200 ​​Ma και χρησιμοποιώντας πάχος φέτας 3-8 mm, μήτρα 512 × 512 και μέγεθος εικονοστοιχείων 0.585-0.859 mm. Δεν χρησιμοποιήθηκε ενδοφλέβια ή προφορική αντίθεση.

Χρησιμοποιήθηκε μια περιοχή υπολογιστικής τομογραφίας (CT) από -120 έως -40 μονάδες Hounsfield (HUS) για να καλύψει όλα τα λιπαρά. Η συνολική περιοχή εγκάρσιας τομής υπολογίστηκε σε κάθε επίπεδο έτσι ώστε να μπορεί να υπολογιστεί η ενδοκοιλιακή, υποδόρια και συνολική λίπος χρησιμοποιώντας Adode Photoshop Elements 5 (Adobe Systems Inc., San Jose, CA, ΗΠΑ). Στο εργαστήριό μας, ο ενδο-σκόρερ και ο συσχέτιση (για δύο σκόρερ) συντελεστή συσχέτισης για αξιολόγηση λίπους CT χρησιμοποιώντας το Adobe είναι 0.98 και 0.97, αντίστοιχα.

Ο υποδόριος λιπώδης ιστός (SAT) ορίστηκε ως λίπος μεταξύ της επιφάνειας του δέρματος και του εξωτερικού περιθωρίου της πλάτης και του κοιλιακού τοιχώματος, ενώ το ενδοκοιλιακό λίπος ορίστηκε ως λίπος μέσα στην κοιλότητα που σχηματίζεται από το πίσω και το κοιλιακό τοιχώ. Επιλέξαμε το Adobe Photoshop πάνω από άλλο λογισμικό για ποσοτικοποίηση κοιλιακού λίπους επειδή επιτρέπει χειροκίνητη επιλογή υποδόριου/σπλαχνικού λίπους. Αυτό είναι δυνατό με τη χρήση του “μαγικό ραβδί” με τις οποίες περιγράφουμε περιοχές παρόμοιας έντασης σήματος. Ένα πλεονέκτημα αυτής της μεθόδου είναι ότι επιτρέπει τη διεξαγωγή διορθώσεων από τον χειριστή, για παράδειγμα όταν οι κοιλιακοί μύες τοίχου είναι λεπτές, σε αντίθεση με άλλα εμπορικά διαθέσιμα αυτοματοποιημένα πακέτα (βλ. Συμπληρωματικό υλικό στο διαδίκτυο).

Οι φέτες CT στο επίπεδο L1 Mid-Lumbar χρησιμοποιήθηκαν για την αξιολόγηση της στεάτωσης του ήπατος μετρώντας τον απόλυτο αριθμό τιμών εξασθένησης του ήπατος, που δίνονται στο HUS. Σύμφωνα με αυτή τη μέθοδο, όσο χαμηλότερος είναι ο αριθμός των HUS, τόσο χαμηλότερη είναι η πυκνότητα των ιστών και ως εκ τούτου τόσο μεγαλύτερη είναι η περιεκτικότητα σε λίπος [14].

Η αξιολόγηση διεξήχθη από έναν μόνο ερευνητή ο οποίος τυφλώθηκε στην κατάσταση των υποκειμένων (Εγώ.μι. έλεγχος ή apnoeic) ή φάση θεραπείας.

Οι ασθενείς κλήθηκαν να διατηρήσουν το καθημερινό τους πρόγραμμα ρουτίνας, την πρόσληψη θερμίδων/λίπους και το επίπεδο φυσικής δραστηριότητας σταθερά κατά τη διάρκεια της μελέτης. Λόγω του σχεδιασμού της μελέτης, οι διατροφικές συνήθειες και η θερμιδική πρόσληψη/η ενεργειακή δαπάνη δεν αξιολογήθηκαν καθημερινά, αφού αυτό δεν ήταν εφικτό. Ωστόσο, αξιολογήσαμε τις συνήθειες άσκησης/μεταβολικά ισοδύναμα σε όλες τις φάσεις μελέτης χρησιμοποιώντας ένα τυποποιημένο ερωτηματολόγιο [15].

Δείγματα αίματος

Τα δείγματα αίματος τραβήχτηκαν το πρωί μετά την πρώτη νύχτα στο εργαστήριο ύπνου, κατά την έναρξη και στις φάσεις CPAP και Sham-CPAP για άπνοια ύπνου, μετά από 12 ώρες ολονύκτιας νηστείας. Αξιολογήθηκαν τα επίπεδα συνολικής χοληστερόλης και τριγλυκεριδίων ορού νηστεία. Η υπερτριγλυκεριδαιμία ορίστηκε ως επίπεδα τριγλυκεριδίων ορού ≥150 mg · dl -1 ή η χρήση φαρμάκων μείωσης των λιπιδίων.

Χρήση CPAP και Sham-CPAP

Όλοι οι ασθενείς με OSA υποβλήθηκαν σε διαδοχική θεραπεία CPAP και Sham-CPAP σε τυχαία σειρά. Ο σχεδιασμός της μελέτης περιελάμβανε επίσης μια παρεμβαλλόμενη περίοδο έκπλυσης 1 εβδομάδων μεταξύ των δύο φάσεων θεραπείας. Η βέλτιστη ρινική πίεση CPAP προσδιορίστηκε κατά τη διάρκεια μιας πλήρους νυχτερινής πολυσομενογραφικής μελέτης ως η πίεση που απαιτείται για την κατάργηση όλων των αναπνευστικών συμβάντων και του ροχαλητού, των δευτερογενών διέγερσης και των επεισοδίων της αποβίωσης κορεσμού του αρτηριακού οξυγόνου κατά τη διάρκεια του ύπνου ταχείας κίνησης και στη θέση του ύπνου. Κατά τη διάρκεια της φάσης Sham-CPAP, οι ασθενείς έλαβαν ένα πανομοιότυπο μηχάνημα (S8 Escape, Resmed, USA), αλλά η πίεση που παραδόθηκε ορίστηκε στο επίπεδο 1 CMH₂O Όταν χρησιμοποιείται με τροποποιημένη μάσκα. Η μάσκα (Ultra Mirage II ρινική μάσκα) τροποποιήθηκε με την προσθήκη περιορισμού ροής αέρα και αυξάνοντας την ποσότητα των θυρών εκπνοής. Η χρήση CPAP παρακολουθήθηκε καθημερινά με τον υπολογισμό του χρόνου που ο ασθενής αναπνέει μέσω του μηχανήματος και όχι μόνο η ώρα που ήταν η μηχανή. Επιπλέον, ένας αναπνευστικός θεραπευτής επισκέφθηκε τακτικά το σπίτι κάθε ασθενούς για να παρέχει συνεχή ενίσχυση για τη συμμόρφωση με CPAP, καθώς και να μας παράσχει πληροφορίες σχετικά με τη χρήση CPAP (αριθμός ωρών που χρησιμοποιούνται καθημερινά, ρυθμίσεις πίεσης και διαρροή μάσκας). Ο αναπνευστικός θεραπευτής συνέχισε επίσης να επισκέπτεται τους ασθενείς κατά τη διάρκεια της φάσης Sham-CPAP. Οι ασθενείς, οι ερευνητές και οι αναπνευστικοί θεραπευτές ήταν όλοι τυφλοί στη φάση της θεραπείας.

Στατιστική ανάλυση

Για τις συγκρίσεις των χαρακτηριστικών της γραμμής των ομάδων, χρησιμοποιήθηκε το ανεξάρτητο δείγμα t-test. Επειδή τα Apnoeic θηλυκά ήταν σημαντικά βαρύτερα από τους μάρτυρες (P<0.05), we employed the analysis of covariance (ANCOVA) to adjust for this difference where appropriate. Moreover, in order to deal with the issue of the significant BMI difference in our sample of apnoeic and control females, we managed to create two subgroups of apnoeic and control females, matched for BMI, and compared them in terms of abdominal fat distribution using ANOVA. Καθώς η πλειονότητα των θηλυκών Apnoeic ήταν ελαφρώς παχύσαρκοι, επιλέξαμε θέματα με ΔΜΣ ≥28 kg · m -2 , που οδήγησε σε συνολικό δείγμα 31 ατόμων (13 ελέγχους και 18 apnoeic). Χρησιμοποιήσαμε επίσης το ANCOVA για να συγκρίνουμε τις δύο ομάδες μετά τον έλεγχο για την επίδραση της ηλικίας, καθώς και την ηλικία και τον ΔΜΣ ταυτόχρονα. Για συγκρίσεις μεταξύ των χαρακτηριστικών των ομάδων Apnoeic κατά την έναρξη και μετά από περιόδους Sham-CPAP και CPAP, χρησιμοποιήθηκε ANOVA για επαναλαμβανόμενη ανάλυση μέτρησης. Η ηλικία, ο ΔΜΣ και τα δεδομένα ύψους εκφράζονται ως μέσος όρος ± SD και το υπόλοιπο ως μέσος όρος ± SE .

Για την ανάλυση δεδομένων λίπους δημιουργήθηκαν δύο μεταβλητές, ο συνολικός σπλαχνικός λιπώδης ιστός (ΦΠΑ) και οι συνολικές περιοχές SAT (μετά την άνοδο των περιοχών που προέρχονται από CT σε κάθε επίπεδο), ως δείκτες συνολικών ποσοτήτων σπλαχνικών/υποδόριων λίπους. Το συνολικό λίπος ήταν το άθροισμα του συνολικού ΦΠΑ συν το σύνολο SAT.

Οι αναλύσεις γραμμικής παλινδρόμησης ειδικά για το φύλο αναπτύχθηκαν για να διερευνηθούν η σχέση μεταξύ της γενικής παχυσαρκίας (BMI) και των μεταβλητών αποθήκης κοιλιακών λίπους (σπλαχνικά/υποδόρια) με άπνοια (AHI). Τα μοντέλα ειδικά για το φύλο πραγματοποιήθηκαν για κάθε μεταβλητή, Εγώ.μι. BMI, Total Sat, Total ΦΠΑ και Συνολικό λίπος (ΦΠΑ+SAT), ξεχωριστά, με την ηλικία ως το μόνο μεταβλητή που πρέπει να ρυθμιστεί σε αυτά τα μοντέλα. Για να καταστήσουμε τις συσχετίσεις μεταξύ της άπνοιας και κάθε μέτρησης της παχυσαρκίας συγκρίσιμα στο φύλο, εκφράσαμε μία αύξηση του σημείου στο AHI ως ειδική για το φύλο μία τυπική απόκλιση αύξησης των μεταβλητών λιπαρότητας.

Παρόλο που οι έλεγχοι και τα θηλυκά μας δεν ταιριάζουν με την άποψη του ΔΜΣ, δεν εισήγαγα BMI στα μοντέλα λόγω της ισχυρής σύνδεσής του με τους άλλους δείκτες λιπαρότητας, ιδιαίτερα υποδόριου και ολικού κοιλιακού λίπους. Τέλος, στο δείγμα των αντιστοιχισμένων ελέγχων και των θηλυκών apnoeic, επαναλάβαμε παρόμοια ανάλυση προκειμένου να διερευνήσουμε περαιτέρω αυτές τις ενώσεις.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ

Δημογραφικά, ύπνου και αναπνευστικά δεδομένα

Τα δημογραφικά χαρακτηριστικά των συμμετεχόντων και τα χαρακτηριστικά ύπνου παρουσιάζονται στον Πίνακα 1.

• Προβολή inline
• Αναδυόμενο παράθυρο

Πίνακας 1 – Δημογραφικά, ύπνο και αναπνευστικά δεδομένα στον ύπνο Apnoeic εναντίον Έλεγχος υποκειμένων κατά την έναρξη

Αρσενικά

Οι δύο ομάδες ήταν παρόμοιες σε ανθρωπομετρικές μεταβλητές, εκτός από μια οριακή σημασία για λόγο μέσης -αυλή (WHR). Οι ασθενείς με άπνιο ύπνο κοιμήθηκαν χειρότερα από τους μάρτυρες. Έδειξαν ένα σημαντικά υψηλότερο ποσοστό του ύπνου Nonrapid Movement (NREM), ο χρόνος αφύπνισης μετά την έναρξη του ύπνου (WASO), ο συνολικός χρόνος αφύπνισης (TWT) και ένα σημαντικά χαμηλότερο ποσοστό του συνολικού χρόνου ύπνου (TST) και του Sleep Stage 2.

Θηλυκά

Δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές διαφορές στο λαιμό και την περιφέρεια της μέσης, καθώς και το WHR μετά τον έλεγχο του BMI. Τέσσερις θηλυκοί έλεγχοι και έξι θηλυκά apnoeic είχαν χειρουργικά επαγόμενη εμμηνόπαυση (p = 0.36). Όσον αφορά τον ύπνο, τα θηλυκά με OSA έδειξαν σημαντικά υψηλότερο WASO, TWT και χαμηλότερο ποσοστό TST %. Και στα δύο φύλα, η θεραπεία με CPAP 2 μηνών οδήγησε σε σημαντική βελτίωση των μεταβλητών ύπνου και αναπνευστικών στοιχείων, ενώ η Sham-CPAP δεν είχε σημαντική επίδραση.

Η μέση νυχτερινή χρήση του CPAP ήταν 6.01 ± 1.19 ώρες για αρσενικά και 6.00 ± 1.32 ώρες για τα θηλυκά, ενώ 20 από τα 22 αρσενικά και 18 από τα 20 apnoeic θηλυκά πληρούσαν τα κριτήρια των τακτικών χρηστών (τρία άτομα) και όλοι οι τέσσερις ασθενείς (ένα αρσενικό και τρεις γυναίκες) χρησιμοποίησαν τη συσκευή για τουλάχιστον 4 ώρες κάθε βράδυ. Ομοίως, η μέση νυχτερινή χρήση του Sham-CPAP τόσο για τα αρσενικά όσο και για τα θηλυκά ήταν 5.18 ± 1.42 ώρες και 5.27 ± 1.51 ώρες, αντίστοιχα.

Κοιλιακή κατανομή λιπώδους ιστού και επίπεδα λιπιδίων αίματος

Αρσενικά

Οι ασθενείς με άπνοια ύπνου είχαν σημαντικά υψηλότερες ποσότητες ενδοκοιλιακού σπλαχνικού λίπους και στα πέντε επίπεδα (Πίνακας 2). Επίσης, η συνολική περιοχή ΦΠΑ ήταν σημαντικά υψηλότερη σε ασθενείς με OSA από τους μάρτυρες. Αντίθετα, δεν παρατηρήθηκε σημαντική διαφορά μεταξύ των δύο ομάδων σε οποιοδήποτε επίπεδο ή συνολικά SAT, καθώς και στο συνολικό λίπος (Πίνακας 2). Επιπλέον, εντός της ομάδας ελέγχου, η ποσότητα σπλαχνικού λίπους ήταν χαμηλότερη από το υποδόριο λίπος (αναλογία ΦΠΑ/SAT 25ο εκατοστημόριο 0.46, 75ο εκατοστημόριο 0.88), ενώ οι ασθενείς με απνοοϊκά παρουσίασαν τον φαινότυπο εναπόθεσης αντίστροφης κοιλίας (αναλογία ΦΠΑ/SAT> 1, 25ο εκατοστημόριο 0.88 και 75ο εκατοστημόριο 1.20). Τα επίπεδα του αίματος των τριγλυκεριδίων και ο επιπολασμός της υπερτρυσλυκεριδημίας ήταν σημαντικά υψηλότεροι στην ομάδα OSA (Πίνακας 2).

• Προβολή inline
• Αναδυόμενο παράθυρο

Πίνακας 2- Υπολογισμένη τομογραφία που προέρχονται από κοιλιακές περιοχές λίπους και δεδομένα λιπιδίων αίματος σε ασθενείς με άπνοια ύπνου εναντίον Έλεγχοι κατά την αρχική διαστρωματωμένη ανά φύλο

Θηλυκά

Η περιοχή του σπλαχνικού λίπους σε κάθε ξεχωριστή φέτα CT και η συνολική επιφάνεια του ΦΠΑ ήταν παρόμοια μεταξύ των ελέγχων και των ατόμων Apnoeic. Αντίθετα, οι περιοχές υποδόριας λίπους στα επίπεδα L2 και L3, καθώς και η συνολική περιοχή SAT, ήταν σημαντικά μεγαλύτερες στην ομάδα OSA και υπήρξε μια οριακά σημαντική τάση για L1. Το συνολικό λίπος ήταν επίσης σημαντικά υψηλότερο (Πίνακας 2). Τόσο τα θηλυκά apnoeic όσο και τα θηλυκά ελέγχου ήταν παρόμοια όσον αφορά το φαινότυπο της κοιλιακής κατανομής της κοιλιακής κατανομής [16, 17], με υψηλότερη υποδόρια από το σπλαχνικό κοιλιακό λίπος (έλεγχοι: αναλογία ΦΠΑ/SAT 0.39, 25ο εκατοστημόριο 0.27 και 75ο εκατοστημόριο 0.45; Apnoeic θέματα: αναλογία ΦΠΑ/SAT 0.38, 25ο εκατοστημόριο 0.27 και 75ο εκατοστημόριο 0.50). Τα Apnoeic θηλυκά παρουσίασαν μια τάση για υψηλότερο επιπολασμό της υπερτρεπλυκεριδημίας και των υψηλότερων επιπέδων τριγλυκεριδίων (Πίνακας 2).

Στις ομάδες που αντιστοιχούν, παρατηρήθηκαν σημαντικές διαφορές μόνο στο υποδόριο λίπος και το συνολικό λίπος (Πίνακας 3). Η κατανομή των αναλογιών ΦΠΑ/SAT ήταν επίσης παρόμοια μεταξύ των δύο ομάδων.

• Προβολή inline
• Αναδυόμενο παράθυρο

Πίνακας 3 – Χαρακτηριστικά των δύο υποομάδων των θηλυκών apnoeic και ελέγχου με παρόμοια περιοχή δείκτη μάζας σώματος (BMI)

Και στα δύο φύλα, η περιεκτικότητα σε λίπη του ήπατος ήταν σημαντικά αυξημένη σε υποκείμενα Apnoeic εναντίον Έλεγχοι (Πίνακας 2), αλλά δεν ήταν διαφορετικό σε όλα τα φύλα της ίδιας κατάστασης άπνοιας.

Συγκρίναμε επίσης τα επίπεδα λιπιδίων αίματος νηστείας σε όλα τα φύλα της ίδιας κατάστασης άπνοιας. Δεν παρατηρήθηκε σημαντική διαφορά στα επίπεδα λιπιδίων αίματος μεταξύ των αρσενικών και των γυναικών ελέγχου, αν και τα αρσενικά είχαν αυξημένο σπλαχνικό λίπος. Όταν συγκρίναμε τα αρσενικά και τα θηλυκά με OSA όσον αφορά τα επίπεδα χοληστερόλης νηστείας ή τριγλυκεριδίων, δεν παρατηρήθηκε σημαντική διαφορά χρησιμοποιώντας είτε t-test είτε ancova για προσαρμογή για BMI (δεδομένα δεν δείχνονται). Η ανάλυση συσχέτισης ειδικού για το φύλο έδειξε ότι, και στα δύο φύλα, τα αυξημένα επίπεδα τριγλυκεριδίων συσχετίστηκαν με την αύξηση της ποσότητας σπλαχνικού λίπους (γυναίκες: r = 0.51, σ

Τέλος, δεν υπήρχε σημαντική διαφορά στο ύψος μεταξύ των ελέγχων και των ανωνετικών ατόμων (Πίνακας 1), τόσο σημαντικές διαφορές στις περιοχές λίπους δεν μπορούσαν να εξηγηθούν από πιθανές μεταβολές ύψους.

ΣΥΝΔΕΣΕΙΣ μεταξύ της άπνοιας και των λιπαρών διαμερισμάτων ιστών

Αρσενικά

Στο πλαίσιο του ελέγχου και των αρσενικών Apnoeic, η ποσότητα σπλαχνικού λίπους ήταν η μόνη μεταβλητή που σχετίζεται σημαντικά με την άπνοια (Πίνακας 4). Καθώς τα αρσενικά και οι έλεγχοι τους ταιριάζουν στη γενική παχυσαρκία (BMI), δεν προβλέψαμε να βλέπουμε σημαντικές συσχετίσεις μεταξύ γενικής παχυσαρκίας και άπνοιας σε άνδρες (βλ. Συμπληρωματικό υλικό στο διαδίκτυο).

• Προβολή inline
• Αναδυόμενο παράθυρο

Πίνακας 4- Συλλόγους άπνοιας με τις αποθήκες της κοιλιακής λίπους εντός των αρσενικών, των θηλυκών και της υποομάδας των γυναικών που ταιριάζουν με τον δείκτη σωματικής μάζας (BMI) μετά τον έλεγχο της ηλικίας

Θηλυκά

Όλοι οι δείκτες λιπαρότητας συσχετίστηκαν σημαντικά με την άπνοια στο δείγμα μας. Αυτό μπορεί να αντικατοπτρίζει σε μεγάλο βαθμό την αποτυχία μας να ταιριάζει με τον έλεγχο και τα θηλυκά Apnoeic για τον ΔΜΣ. Αυτό μπορεί επίσης να έχει περιορίσει την ικανότητά μας να προσδιορίσουμε το σπλαχνικό λίπος ως τη σημαντική μεταβλητή, την οποία μπορέσαμε να κάνουμε στο αρσενικό μας δείγμα. Σε αυτό το αρχικό δείγμα, μετά τον έλεγχο της ηλικίας, όλοι οι τύποι κοιλιακού λίπους συσχετίστηκαν με την άπνοια. Παρόμοια αποτελέσματα βρέθηκαν για την αντιστοιχία μας για την υποομάδα BMI σχετικά με τις αποθήκες του κοιλιακού λίπους (Πίνακας 4).

Επιδράσεις CPAP στις μεταβλητές ύπνου και αναπνευστικών στοιχείων

Η μέση νυχτερινή χρήση του CPAP ήταν 6.01 ± 1.19 ώρες για αρσενικά και 6.00 ± 1.32 ώρες για τα θηλυκά, ενώ 20 από τα 22 αρσενικά και 18 από τα 20 Apnoeic θηλυκά πληρούσαν τα κριτήρια των τακτικών χρηστών (τρεις ασθενείς) και όλοι οι τέσσερις ασθενείς (ένα αρσενικό και τρεις γυναίκες) χρησιμοποίησαν τη συσκευή για τουλάχιστον 4 ώρες κάθε βράδυ. Ομοίως, η μέση νυχτερινή χρήση του Sham-CPAP τόσο για τα αρσενικά όσο και για τα θηλυκά ήταν 5.18 ± 1.42 ώρες και 5.27 ± 1.51 ώρες, αντίστοιχα.

Και στα δύο φύλα, η θεραπεία με CPAP 2 μηνών είχε ως αποτέλεσμα σημαντική βελτίωση στις μεταβλητές του ύπνου και του αναπνευστικού, ενώ το Sham-CPAP δεν είχε σημαντική επίδραση (Πίνακες 5 και 6).

• Προβολή inline
• Αναδυόμενο παράθυρο

Πίνακας 5- Στοιχεία ύπνου και αναπνευστικού σε άνδρες Apnoeic Sleep κατά την έναρξη και μετά από φάσμα θεραπείας με ψεύτικη θετική πίεση αεραγωγών (CPAP) και CPAP

• Προβολή inline
• Αναδυόμενο παράθυρο

Πίνακας 6- Στοιχεία ύπνου και αναπνευστικού σε θηλυκά άπνιους ύπνου κατά την έναρξη και μετά από συνεχή θετική πίεση αεραγωγών (CPAP) και φάσεις θεραπείας με CPAP

Επιδράσεις CPAP στην λιπαρότητα

Οι συνήθειες σωματικής δραστηριότητας των συμμετεχόντων παρέμειναν παρόμοιες σε όλες τις φάσεις θεραπείας (τα δεδομένα δεν δείχνονται). Ο ΔΜΣ των συμμετεχόντων δεν άλλαξε καθ ‘όλη τη διάρκεια της μελέτης. Δεν παρατηρήθηκε σημαντική μεταβολή της κατανομής των λιπώδους ιστού ή της ποσότητας μετά από τις περιόδους CPAP ή Sham-CPAP και στα δύο φύλα (Πίνακες 7 και 8). Προκειμένου να διερευνηθεί ο δυνητικός ρόλος της συμμόρφωσης με CPAP, πραγματοποιήσαμε αναλύσεις πολλαπλών παλινδρόμησης ειδικών για το φύλο, όπου η διαφορά στην ποσότητα λίπους από την αρχική τιμή στο μετα-CPAP (ΔVAT για ΦΠΑ και ΔSAT για SAT). Η χρήση CPAP δεν είχε σημαντική επίδραση ούτε σε αποθέσεις λίπους (θηλυκό ΔVAT: β = 0.08, p = 0.75; θηλυκό ΔSAT: β = -0.18, p = 0.49; Αρσενικό ΔVAT: β = -0.32, p = 0.18; Αρσενικό ΔSAT: β = 0.36, p = 0.17). Δεν παρατηρήθηκε σημαντική μεταβολή της ποσότητας λίπους του ήπατος μετά τις περιόδους CPAP ή Sham-CPAP (Πίνακες 7 και 8). Επιπλέον, δεν υπήρχε σημαντική συσχέτιση μεταξύ των ωρών της νυχτερινής χρήσης CPAP και της ποσότητας του λίπους του ήπατος της διαφοράς (όπου η διαφορά είναι το λίπος του ήπατος στην έναρξη μείον το ήπαρ λίπη μετά το CPAP).29, p = 0.24).

• Προβολή inline
• Αναδυόμενο παράθυρο

Πίνακας 7-Ποσό κοιλιακού λίπους κατά την έναρξη και μετά από συνεχή θετική πίεση αεραγωγών (CPAP) και φάσεις θεραπείας με ψεύτικο CPAP σε αρσενικά Apnoeic

• Προβολή inline
• Αναδυόμενο παράθυρο

Πίνακας 8-Ποσό κοιλιακού λίπους κατά την έναρξη και μετά από συνεχή θετική πίεση αεραγωγών (CPAP) και φάσεις θεραπείας με ψεύτικο CPAP σε θηλυκά Apnoeic

ΣΥΖΗΤΗΣΗ

Τα πρωταρχικά ευρήματα αυτής της μελέτης είναι ότι στα υπέρβαρα αρσενικά, παρόμοια με παχύσαρκα, η σπλαχνική λιπαρότητα είναι ο πρωταρχικός τύπος λίπους που σχετίζεται με την άπνοια, ενώ στα θηλυκά είναι παγκόσμια λιπαρότητα.

Στα αρσενικά αρσενικά, οι ενδοκοιλιακές ποσότητες σπλαχνικού λίπους ήταν σημαντικά υψηλότερες από ό, τι στους μάρτυρες, ενώ η υποδόρια ποσότητα κοιλιακού λίπους δεν ήταν διαφορετική. Μέσα στην ομάδα ελέγχου, η ποσότητα σπλαχνικού λίπους ήταν χαμηλότερη από την υποδόρια (ΦΠΑ/SAT <1), whereas apnoeic males presented the reverse abdominal fat deposition phenotype (VAT/SAT >1), δεδομένης της ίδιας συνολικής ποσότητας κοιλιακού λίπους. Επιπλέον, μόνο η ποσότητα σπλαχνικού λίπους συσχετίστηκε με τη σοβαρότητα της άπνοιας. Αυτά τα ευρήματα είναι σύμφωνες και επεκτείνουν τα προηγούμενα ευρήματά μας σε παχύσαρκους ασθενείς με OSA [3, 4].

Στα θηλυκά, μετά την προσαρμογή για τον ΔΜΣ, η μόνη σημαντική διαφορά που παρατηρήθηκε ήταν στο υποδόριο και το συνολικό κοιλιακό λίπος. Η άπνοια συσχετίστηκε και με τους δύο τύπους λίπους, καθώς και το συνολικό κοιλιακό λίπος, υποδηλώνοντας ότι ο σημαντικότερος προγνωστικός παράγοντας ήταν η γενική λιπαρότητα. Αυτό μπορεί να αντικατοπτρίζεται από το γεγονός ότι τα θηλυκά με OSA, τόσο σε κλινικά όσο και σε επιδημιολογικά δείγματα, είναι βαρύτερα από τα αρσενικά άπνιους [10], υποδηλώνοντας ότι σε αντίθεση με τα αρσενικά, απαιτείται μεγαλύτερος βαθμός λιπαρότητας για να αναπτυχθούν τα θηλυκά OSA. Αναμέναμε ότι στα θηλυκά μετά την εμμηνόπαυση με OSA, παρόμοια με τα αρσενικά Apnoeic, το σπλαχνικό λίπος θα ήταν ο επικρατούμενος τύπος κοιλιακού λίπους, Εγώ.μι. Θα παρουσιάσουν μια κατανομή αναλογίας ΦΠΑ/SAT παρόμοια με τα αρσενικά μας, καθώς η OSA και η υπερβολική υπνηλία της ημέρας είναι επίσης συχνές σε παχύσαρκους και μη ωφέλους προ-εμμηνοπαυσιακής θηλυκά με σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών, μια κατάσταση που σχετίζεται με τη σπλαχνική λιπαρότητα και την αντίσταση στην ινσουλίνη [18, 19]. Αυτό θα μπορούσε να εξηγηθεί από το γεγονός ότι, αν και, σε γενικά δείγματα πληθυσμού, η απόλυτη ποσότητα σπλαχνικού λίπους αυξάνεται μετά την εμμηνοπατικά [16], το σχετικό κοιλιακό μοτίβο κατανομής λιπώδους ιστού (Εγώ.μι. Αναλογία ΦΠΑ/SAT) παραμένει σχετικά σταθερή [16, 17], αλλάζοντας μόνο σε ένα περισσότερο &ldquo;Android&rdquo; τύπος (Εγώ.μι. Υψηλότερη συσσώρευση σπλαχνικού λίπους) σε υπερβολικά ωθήσαδες θηλυκά και μόνο σε> 60 ετών [17]. Στη μελέτη μας, η μέση ηλικία των θηλυκών με άπνοια ήταν ~ 57 ετών, γεγονός που μπορεί να εξηγήσει το γεγονός ότι η σπλαχνική παχυσαρκία δεν ανιχνεύθηκε. Είναι ενδιαφέρον ότι, σε επιδημιολογικές μελέτες, ο επιπολασμός της άπνοιας και του μεταβολικού συνδρόμου στις κορυφές των γυναικών μετά την ηλικία των 60 ετών [2].

Έχει προταθεί ότι οι αυξημένες ποσότητες σπλαχνικού λίπους αντιπροσωπεύουν μια θέση διακλάδωσης υπερβολικών ελεύθερων λιπαρών οξέων λόγω της μειωμένης αποθήκευσης σε υποδόρια λιποκύτταρα [20]. Κατά τη διάρκεια αυτής της κατάστασης, τα μεγαλύτερα λιποκύτταρα μπορούν να ρυθμίσουν προς τα κάτω τα λιπογόνα γονίδια σε μια προσπάθεια περιορισμού της επέκτασης των αποθηκών των τριγλυκεριδίων και να αποτρέψουν έναν μεταβολικά επιβλαβές φαινότυπο [21]. Η χειρότερη μεταβολική κατάσταση αυτής της κατάστασης αντιπροσωπεύεται από υψηλότερη ποσότητα σπλαχνικών από το υποδόριο κοιλιακό λίπος [21], η οποία απεικονίζει μειωμένη ικανότητα ακόμη και μικρών λιποκυττάρων για την αποθήκευση λίπους, οδηγώντας σε μεγαλύτερη αύξηση των επιπέδων των λιπιδίων του αίματος, έναν φαινότυπο που παρατηρείται στους ασθενείς μας OSA αρσενικούς ασθενείς. Το ενδο-προσπατικό λίπος θεωρείται επίσης μια έκτοπη θέση της διακλάδωσης των λιπιδίων και, μαζί με το σπλαχνικό λίπος, έχει συσχετιστεί με τη λιπιδαιμία [22]. Στην τρέχουσα μελέτη, αξιολογήσαμε τα επίπεδα λιπιδίων νηστείας. Εντούτοις, η υπερφυσική υπερτρεπλυκεραιμία τόσο σε διατομεακές όσο και σε προοπτικές μελέτες θεωρείται ως καλύτερος προγνωστικός παράγοντας της αυξημένης καρδιαγγειακής νοσηρότητας και θνησιμότητας [23, 24]. Η συσχέτιση του σπλαχνικού λίπους με λιπιδαιμία θεωρείται ότι αντιπροσωπεύει τη διαφορά στα επίπεδα λιπιδίων αίματος που παρατηρούνται μεταξύ των φύλων. Ωστόσο, δεν βρήκαμε μια τέτοια διαφορά μεταξύ αρσενικών και γυναικών της ίδιας κατάστασης άπνοιας, παρά τη διαφορά στη συνολική ποσότητα σπλαχνικού λίπους. Αυτό μπορεί να οφείλεται είτε στην απώλεια του προστατευτικού ρόλου των οιστρογόνων μετά την εμμηνορροπία, είτε θα μπορούσε να αντικατοπτρίζει τον περιορισμό της μελέτης μας, οι οποίοι δεν αξιολόγησαν τα επίπεδα μετά το προ-προ-γλωσσικό λιπίδιο. Τέλος, το σπλαχνικό λίπος είναι λιγότερο ευαίσθητο στην ινσουλίνη [25], και πιο κυτταρικό, αγγειακό και εννενούμενο από το υποδόριο λίπος, όλοι οι παράγοντες που προδιαθέτουν προς ένα χειρότερο μεταβολικό και προ-φλεγμονώδες προφίλ.

Χρησιμοποιήσαμε CT για να αξιολογήσουμε την ανανέωση του κοιλιακού λιπώδους ιστού, ο οποίος σε αντίθεση με τους ανθρωπομετρικούς δείκτες [26, 27] ή η απορρόφηση διπλής ενέργειας ακτίνων Χ [28], μπορεί να προσφέρει ένα ακριβές μέτρο ειδικών κοιλιακών λιπαρών διαμερισμάτων. Μόνο μία προηγούμενη μελέτη χρησιμοποίησε CT και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα Apnoeic θηλυκά είχαν μεγαλύτερη ποσότητα σπλαχνικού λίπους από τους μάρτυρες [5]. Ωστόσο, οι συμμετέχοντες στη μελέτη ήταν σοβαρά παχύσαρκοι και οι δύο ομάδες διέφεραν σημαντικά από την άποψη της ηλικίας (> 10 ετών), ενός συγχωρούμενου που δεν ελήφθη υπόψη [16].

Οι επιδράσεις της θεραπείας με CPAP στη σύνθεση του σώματος είναι ασυνεπείς. Δύο μελέτες έδειξαν ότι το CPAP μπορεί να μειώσει την ποσότητα του σπλαχνικού λίπους [7, 8]. Ωστόσο, τα αρνητικά ευρήματά μας συμφωνούν με δύο προηγούμενες μελέτες [4, 9]. Μια πιθανή εξήγηση θα μπορούσε να είναι ότι, στη μελέτη μας, είτε η διάρκεια (2 μήνες) ήταν πολύ μικρή για να παρατηρηθεί σημαντική επίδραση είτε ότι η μελέτη δεν είχε αρκετή δύναμη για να ανιχνεύσει μια τέτοια διαφορά. Παρ ‘όλα αυτά, M ünzer et al. [9], του οποίου το συνολικό μέγεθος δείγματος μελέτης ήταν παρόμοιο με το δικό μας, δεν βρήκε επίσης σημαντική διαφορά, ακόμη και μετά από περίοδο θεραπείας CPAP 8 μηνών. Σύμφωνα με τα ευρήματά μας, δύο μελέτες δεν ανέφεραν βελτίωση του βάρους σε ένα κλινικό δείγμα αρσενικών και γυναικών που υποβλήθηκαν σε αγωγή με CPAP μετά από παρακολούθηση 1 ετών [29, 30].

Τα ευρήματά μας έχουν κάποιες σημαντικές επιπτώσεις όσον αφορά την παθογένεση και τη θεραπεία του OSA. Έχει αναφερθεί προηγουμένως ότι οι ανατομικές ανωμαλίες είναι πολύ διαδεδομένες σε ασθενείς με μη παροχές με άπνοια ύπνου και μπορεί να προκαλέσουν την παθογένεση αυτής της διαταραχής [31]. Η μελέτη μας υποδηλώνει ότι, παρόμοια με τα παχύσαρκους άνδρες, η σπλαχνική λιπαρότητα είναι επίσης ο ισχυρότερος παράγοντας που σχετίζεται με την άπνοια στα υπέρβαρα αρσενικά. Επιπλέον, επειδή η παχυσαρκία αποτελεί σημαντικό παράγοντα κινδύνου για την OSA και στα δύο φύλα, συνιστάται η απώλεια βάρους για τη βελτίωση αυτής της κατάστασης τόσο σε παχύσαρκους/νοσηρά παχύσαρκους άνδρες και γυναίκες [32, 33]. Τέλος, πρέπει να αναπτυχθούν περισσότερες προσεγγίσεις για το φύλο. Για παράδειγμα, ενώ η απώλεια του σπλαχνικού λίπους μπορεί να είναι ο πρωταρχικός θεραπευτικός στόχος στα υπέρβαρα αρσενικά μέσα, για παράδειγμα, άσκηση και φάρμακα, η συνολική απώλεια βάρους μπορεί να είναι πιο ευεργετική για τα θηλυκά [34-36].

Η τρέχουσα μελέτη έχει ορισμένους περιορισμούς. Ο σημαντικότερος περιορισμός είναι η αποτυχία του να ταιριάζει με τις γυναίκες και τα θηλυκά ελέγχου από την άποψη του ΔΜΣ, ωστόσο, το βάρος των γυναικών συμμετεχόντων μας έγκειται στο κατώτερο άκρο του ΔΜΣ των θηλυκών με OSA που συνήθως αξιολογείται σε κλινική διαταραχών ύπνου ή εκείνα που ανιχνεύονται σε επιδημιολογικά δείγματα [2]. Η επιλογή των μετα-εμμηνοπαυσιακών θηλυκών βασίστηκε σε αυτοαναφορές σχετικά με την απουσία προηγούμενης ή τρέχουσας ορμονικής θεραπείας και χρόνου από τον τελευταίο εμμηνορροϊκό τους κύκλο. Επιπλέον, η κυρίως διατομεακή φύση της δεν μπορεί να καθορίσει την αιτιότητα των μελετημένων ενώσεων, αλλά μπορούμε να αναφέρουμε αποκλειστικά σημαντικές συσχετίσεις. Τέλος, ένας άλλος πιθανός περιορισμός της τρέχουσας μελέτης είναι ότι οι διαιτητικές συνήθειες και οι δαπάνες για την πρόσληψη/ενέργειας θερμίδων δεν αξιολογήθηκαν καθημερινά, καθώς αυτό δεν ήταν εφικτό λόγω του σχεδιασμού της μελέτης. Ωστόσο, αξιολογήσαμε τις συνήθειες άσκησης/μεταβολικά ισοδύναμα σε όλες τις φάσεις μελέτης χρησιμοποιώντας ένα τυποποιημένο ερωτηματολόγιο. Επιπλέον, το γεγονός ότι ο μέσος ΔΜΣ των αρσενικών και των θηλυκών δεν άλλαξε σημαντικά μετά το CPAP/Post-Sham-CPAP δείχνει έντονα ότι η πρόσληψη ενέργειας παρέμεινε επίσης αμετάβλητη.

Συμπερασματικά, στους άνδρες, η υπερβολική σπλαχνική λιπαρότητα συνδέεται έντονα με την παρουσία και τη σοβαρότητα της άπνοιας, ανεξάρτητα από τη γενική παχυσαρκία. Στα θηλυκά, η παγκόσμια λιπαρότητα φαίνεται να συνδέεται περισσότερο με την κατάσταση της άπνοιας. Αυτή η διαφορά μπορεί να υποδηλώνει την ανάγκη για ειδικές για το φύλο θεραπευτικές στρατηγικές, όπως η μείωση του σπλαχνικού λίπους μέσω της άσκησης ή της φαρμακολογικής θεραπείας σε άνδρες [35, 36] και απώλεια βάρους στα θηλυκά [34]. Ωστόσο, τα αποτελέσματά μας θα πρέπει να θεωρούνται προκαταρκτικά και να δείχνουν την ανάγκη για μελλοντικές μελέτες προκειμένου να διασαφηνιστεί αυτό το ζήτημα σε παλαιότερα μετά την εμμηνόπαυση, όπου εμφανίζονται μεγαλύτερες διαφορές στην κατανομή της κοιλιακής λίπους. Απαιτούνται επίσης περαιτέρω μελέτες για τη διερεύνηση πιθανών αιτιολογικών διαφορών μεταξύ των φύλων. Τέλος, παρόλο που η θεραπεία με CPAP 2 μηνών βελτιώνει σημαντικά τον ύπνο και τα αναπνευστικά συμβάντα, δεν φαίνεται να επηρεάζει σημαντικά την κατανομή της κοιλιακής λίπους, τη συσσώρευση του ήπατος ή τη συνολική λιπαρότητα του σώματος και επομένως θα πρέπει να συνδυάζεται με άλλες θεραπευτικές παρεμβάσεις για να προστατεύσει επαρκώς από τις μεταβολικές και φλεγμονώδεις ανωμαλίες που συνοδεύουν το OSA.

Υποσημειώσεις

• Αυτό το άρθρο διαθέτει συμπληρωματικό υλικό απόwww.μνησμός.ersjournals.com
• Δήλωση υποστήριξης Το έργο αυτό υποστηρίχθηκε από το NIH Grant R01 HL 64415.
• Δήλωση ενδιαφέροντος Κανένας δεν δήλωσε.

• Έλαβε 20 Οκτωβρίου 2011.
• Αποδεκτή στις 7 Ιουνίου 2012.

• © ERS 2013

Κοιλιακό λίπος και άπνοια ύπνου: το κοτόπουλο ή το αυγό?

Το σύνδρομο αποφρακτικής άπνοιας ύπνου (OSA) είναι μια διαταραχή που χαρακτηρίζεται από επαναλαμβανόμενα επεισόδια της απόφραξης των ανώτερων αεραγωγών που εμφανίζονται κατά τη διάρκεια του ύπνου. Τα σχετικά χαρακτηριστικά περιλαμβάνουν δυνατά ροχαλητό, κατακερματισμένο ύπνο, επαναλαμβανόμενη υποξαιμία/υπερκαπνία, υπνηλία κατά τη διάρκεια της ημέρας και καρδιαγγειακές επιπλοκές. Ο επιπολασμός του OSA είναι 2-3% και 4-5% σε γυναίκες και άνδρες μεσήλικας, αντίστοιχα. Ο επιπολασμός του OSA μεταξύ παχύσαρκων ασθενών υπερβαίνει το 30%, φθάνοντας στο 50-98% στον παχύσαρκο πληθυσμό του νοσηλευτικού. Η παχυσαρκία είναι ίσως ο σημαντικότερος παράγοντας κινδύνου για την ανάπτυξη του OSA. Περίπου το 60-90% των ενηλίκων με OSA είναι υπέρβαρο και ο σχετικός κίνδυνος OSA στην παχυσαρκία (BMI> 29 kg/m (2)) είναι> ή = 10. Πολλές μελέτες έχουν δείξει την ανάπτυξη ή την επιδείνωση του OSA με αυξανόμενο βάρος, σε αντίθεση με τη ουσιαστική βελτίωση με τη μείωση του βάρους. Υπάρχουν αρκετοί μηχανισμοί που είναι υπεύθυνοι για τον αυξημένο κίνδυνο OSA με παχυσαρκία. Αυτές περιλαμβάνουν μειωμένο μέγεθος φάρυγγα αυλού λόγω λιπώδους ιστού εντός του αεραγωγού ή στα πλευρικά τοιχώματα του, μειωμένη προστατευτική δύναμη των ανώτερων αεραγωγών λόγω λιπαρών αποθέσεων στο μυ. Αυτοί οι μηχανισμοί υπογραμμίζουν τη μεγάλη σημασία του λίπους που συσσωρεύονται στις περιοχές της κοιλιάς και του λαιμού σε σύγκριση με το περιφερειακό. Είναι η κοιλιά πολύ περισσότερο από τους μηρούς που επηρεάζουν το μέγεθος και τη λειτουργία του ανώτερου αεραγωγού. Ως εκ τούτου, η παχυσαρκία σχετίζεται με αυξημένη πτυσσότητα των ανώτερων αεραγωγών (ακόμη και σε μη Apneic άτομα), με δραματική βελτίωση μετά τη μείωση του βάρους. Αντίστροφα, η OSA μπορεί να προδιαθέτει τα άτομα να επιδεινώσουν την παχυσαρκία λόγω στέρησης του ύπνου, υπνηλία κατά τη διάρκεια της ημέρας και διαταραγμένου μεταβολισμού. Το OSA συνδέεται με αυξημένη συμπαθητική ενεργοποίηση, κατακερματισμό ύπνου, αναποτελεσματικό ύπνο και αντίσταση στην ινσουλίνη, που ενδεχομένως οδηγεί σε διαβήτη και επιδείνωση της παχυσαρκίας. Επιπλέον, το OSA μπορεί να συσχετιστεί με μεταβολές στα επίπεδα λεπτίνης, γκρελίνης και ορεξίνης. αυξημένη όρεξη και θερμιδική πρόσληψη · και και πάλι επιδεινώνοντας την παχυσαρκία. Έτσι, φαίνεται ότι η παχυσαρκία και η OSA σχηματίζουν έναν φαύλο κύκλο όπου κάθε ένας έχει ως αποτέλεσμα την επιδείνωση του άλλου.

Σχολιάζω

Oltmanns km. Oltmanns km. Φροντίδα διαβήτη. 2008 Ιουλ, 31 (7): E61; Συγγραφέας Απάντηση E62. doi: 10.2337/DC08-0677. Φροντίδα διαβήτη. 2008. PMID: 18594060 δωρεάν άρθρο PMC. Δεν υπάρχει διαθέσιμη αφηρημένη.

Παρόμοια άρθρα

Sands SA, Eckert DJ, Jordan AS, Edwards BA, Owens RL, Butler JP, Schwab RJ, Loring SH, Malhotra Α, White DP, Wellman Α. Sands SA, et al. AM J Respir Crit Care Med. 2014 Οκτωβρίου 15, 190 (8): 930-7. doi: 10.1164/rccm.201404-0783OC. AM J Respir Crit Care Med. 2014. PMID: 25191791 Δωρεάν άρθρο PMC.

Mohsenin v. Mohsenin v. Στήθος. 2001 Nov, 120 (5): 1442-7. doi: 10.1378/στήθος.120.5.1442. Στήθος. 2001. PMID: 11713117

Turnbull CD, Wang SH, Manuel AR, Keenan BT, McIntyre AG, Schwab RJ, Stradling JR. Turnbull CD, et al. Αναπνοή. 2018 Σεπ. 22 (3): 673-681. doi: 10.1007/s11325-017-1599-x. Epub 2017 Δεκ 2. Αναπνοή. 2018. PMID: 29197986 Δωρεάν άρθρο PMC.

Vgontzas AN, Bixler EO, ​​Chrousos GP. Vgontzas an, et al. Sleep Med Rev. 2005 Ιουν, 9 (3): 211-24. doi: 10.1016/j.SMRV.2005.01.006. Sleep Med Rev. 2005. PMID: 15893251 κριτική.

Isono s. Isono s. Αναπνεολογία. 2012 Ιαν. 17 (1): 32-42. doi: 10.1111/j.1440-1843.2011.02093.Χ. Αναπνεολογία. 2012. PMID: 22023094 Ανασκόπηση.

Αναφέρεται από

Papaetis gs. Papaetis gs. Arch Med Sci Atheroscler Dis. 2023 Φεβ 28 · 8: E19-E34. doi: 10.5114/amsad/161170. Ecollection 2023. Arch Med Sci Atheroscler Dis. 2023. PMID: 37153372 Δωρεάν άρθρο PMC.

Alterki A, Abu-Farha Μ, Al Shawaf Ε, Al-Mulla F, Abubaker J. Alterki a, et al. Int j mol sci. 2023 Απρ 6, 24 (7): 6807. doi: 10.3390/IJMS24076807. Int j mol sci. 2023. PMID: 37047780 δωρεάν άρθρο PMC. Ανασκόπηση.

Lee S, Ryu S, Lee GE, Redline S, Morey BN. Lee S, et al. J φυλετικές διαφορές υγείας. 2023 Ιανουαρίου 9: 1-11. doi: 10.1007/s40615-022-01507-z. Online μπροστά από την εκτύπωση. J φυλετικές διαφορές υγείας. 2023. PMID: 366622567 Δωρεάν άρθρο PMC.

Rokou Α, Eleftheriou Α, Tsigalou C, Apessos I, Nena Ε, Dalamaga Μ, Voulgaris Α, Steiropoulos Ρ. Rokou A, et al. Curr nutr rep. 2023 Μαρτίου, 12 (1): 26-38. doi: 10.1007/S13668-022-00445-W. EPUB 2022 26 Νοεμβρίου. Curr nutr rep. 2023. PMID: 36435894 Δωρεάν άρθρο PMC. Ανασκόπηση.

Saito Κ, Shimamoto Τ, Takahashi Υ, Okushin Κ, Takahashi Μ, Masuda Υ, Nishikawa Τ, Kakushima Ν, Wada R, Yamamichi Ν. Saito K, et al. Sci rep. 2022 24 Νοεμβρίου · 12 (1): 20318. doi: 10.1038/S41598-022-24863-6. Sci rep. 2022. PMID: 36434061 Δωρεάν άρθρο PMC.

βιβλιογραφικές αναφορές

1. 1. Oltmanns KM: κοιλιακό λίπος και άπνοια ύπνου: το κοτόπουλο ή το αυγό (γράμμα)? Diabetes Care 31: E61, 2008. Doi: 10.2337/DC08-0677 – DOI – PMC – PubMed
   1. Pillar G, Shehadeh Ν: κοιλιακό λίπος και άπνοια ύπνου: το κοτόπουλο ή το αυγό? Diabetes Care 31 (Supply. 2): S303-309, 2008 – PMC – PubMed
   1. Oltmanns KM, Gehring Η, Rudolf S, Schultes Β, Schweiger U, Born J, Fehm HL, Peters Α: επίμονη καταστολή της ενεργειακής δαπάνης ηρεμίας μετά από οξεία υποξία. Μεταβολισμός 55: 669-675, 2006 – PubMed
   1. Stenlof K, Grunstein R, Hedner J, Sjostrom L: Η ενεργειακή δαπάνη στην αποφρακτική άπνοια ύπνου: επιδράσεις της θεραπείας με συνεχή θετική πίεση των αεραγωγών. Am J Physiol 271: E1036 -E1043, 1996 – PubMed
   1. Polotsky VY, Li J, Punjabi NM, Rubin AE, Smith PL, Schwartz AR, O’Donnell CP: Η διαλείπουσα υποξία αυξάνει την αντίσταση στην ινσουλίνη σε γενετικά παχύσαρκους ποντικούς. J Physiol 552: 253-264, 2003 – PMC – PubMed

   Η σύνδεση μεταξύ κοιλιακού λίπους και άπνοιας ύπνου

   

   Η παχυσαρκία θεωρείται από καιρό ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες κινδύνου για αποφρακτική άπνοια ύπνου (OSA) σε ενήλικες. Συγκεκριμένα, το σπλαχνικό λίπος – ένας τύπος λίπους που συλλέγεται στην κοιλιά – θεωρείται όλο και περισσότερο ως ένας ιδιαίτερα σημαντικός παράγοντας κινδύνου για την άπνοια ύπνου. Το σπλαχνικό λίπος στην κοιλιά βρίσκεται μέσα στην κοιλιακή κοιλότητα, γύρω από το σώμα&rsquo;όργανα. Το ίδιο το σπλαχνικό λίπος θεωρείται σημαντικός παράγοντας κινδύνου για μια σειρά σοβαρών ιατρικών καταστάσεων, συμπεριλαμβανομένων των καρδιαγγειακών παθήσεων και του διαβήτη. Παρόλο που τόσο οι άνδρες όσο και οι γυναίκες διατρέχουν κίνδυνο για αποφρακτική άπνοια ύπνου, οι άνδρες διαγιγνώσκονται με τη διαταραχή σε μεγαλύτερο αριθμό και μερικές μελέτες έχουν δείξει ότι οι άνδρες με OSA διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο θνησιμότητας από τις γυναίκες.

   Μια νέα μελέτη έχει βρει στοιχεία για μια ισχυρή σχέση μεταξύ του σπλαχνικού λίπους και της αποφρακτικής άπνοιας του ύπνου – μια σύνδεση που είναι ιδιαίτερα για τους άνδρες με τη διαταραχή του ύπνου. Οι ερευνητές στην Ιαπωνία εξέτασαν τη σχέση μεταξύ του σπλαχνικού λίπους και της αποφρακτικής άπνοιας στον ύπνο τόσο σε άνδρες όσο και γυναίκες. Ανακάλυψαν μια ισχυρή συσχέτιση μεταξύ της άπνοιας του ύπνου και της συσσώρευσης σπλαχνικών λίπους μεταξύ των ανδρών, αλλά όχι μεταξύ των γυναικών. Η μελέτη περιελάμβανε 271 άνδρες και 100 γυναίκες που είχαν υποβληθεί σε θεραπεία για αποφρακτική άπνοια ύπνου μεταξύ Οκτωβρίου 2008 και Δεκεμβρίου 2010. Οι ερευνητές ανέλυσαν τις σχέσεις μεταξύ διαφορετικών μετρήσεων της συσσώρευσης μάζας σώματος και λίπους και δείκτες OSA. Βρήκαν σημαντικές διαφορές μεταξύ αυτών των σχέσεων στους άνδρες και στις γυναίκες:

   • Ο ΔΜΣ και η περιφέρεια της μέσης βρέθηκαν να είναι παρόμοια τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες.
   • Οι άνδρες στη μελέτη είχαν μεγαλύτερες συσσωρεύσεις σπλαχνικού λίπους από τις γυναίκες.
   • Οι άνδρες είχαν επίσης πιο σοβαρή OSA από τις γυναίκες, και είχαν επίσης πιο σοβαρή δυσλιπιδαιμία – ακανόνια επίπεδα λιπιδίων στο αίμα. Η υψηλή χοληστερόλη και τα υψηλά τριγλυκερίδια είναι οι πιο συνηθισμένοι τύποι δυσλιπιδαιμίας.
   • Στους άνδρες, η συσσώρευση σπλαχνικού λίπους συσχετίστηκε με δύο δείκτες οξυγόνου χαμηλού αίματος, οι οποίοι θεωρούνται οι ίδιοι δείκτες άπνοιας ύπνου.
   • Στους άνδρες, το σπλαχνικό λίπος συσχετίστηκε επίσης με την ηλικία και με τον δείκτη μάζας σώματος (BMI).
   • Στις γυναίκες, οι ερευνητές δεν βρήκαν καμία συσχέτιση μεταξύ της αποφρακτικής άπνοιας ύπνου και της συσσώρευσης σπλαχνικών λίπους.
   • Στις γυναίκες, το σπλαχνικό λίπος συσχετίστηκε μόνο με το δείκτη μάζας σώματος.

   Αυτά τα ευρήματα μπορεί να βοηθήσουν στην εξήγηση των αυξημένων κινδύνων καρδιαγγειακών παθήσεων μεταξύ των ανδρών με αποφρακτική άπνοια ύπνου. Εμείς&rsquo;Γνωστή για κάποιο χρονικό διάστημα ότι το υπερβολικό λίπος – ειδικά στην κοιλιακή περιοχή – συνδέεται με μεγαλύτερο κίνδυνο για προβλήματα υγείας, συμπεριλαμβανομένων τόσο των καρδιαγγειακών παθήσεων όσο και της αποφρακτικής άπνοιας του ύπνου. Άλλες μελέτες έχουν επίσης βρει δεσμούς μεταξύ του σπλαχνικού λίπους και του OSA, καθώς και των διαφορών μεταξύ των σχετικών κινδύνων για τους άνδρες και τις γυναίκες:

   • Οι ερευνητές του Κολλεγίου Ιατρικής της Πενσυλβανίας μελέτησαν τη σχέση μεταξύ του σπλαχνικού λίπους και της OSA σε μη παχύσαρκους άνδρες και γυναίκες. Στους άνδρες, βρήκαν το σπλαχνικό λίπος που σχετίζεται με την αποφρακτική άπνοια ύπνου. Στις γυναίκες, το σπλαχνικό λίπος δεν συσχετίστηκε με OSA. Αλλά ένας άλλος τύπος λίπους -υποσέλλεσης λίπους, που βρίσκεται ακριβώς κάτω από το δέρμα στην κοιλιά και σε όλο το σώμα – σχετίζεται με την άπνοια ύπνου στις γυναίκες.
   • Μια μελέτη των παχύσαρκων ανδρών και γυναικών διαπίστωσε ότι το σπλαχνικό λίπος ήταν σημαντικά μεγαλύτερη σε εκείνους τους ασθενείς με αποφρακτική άπνοια ύπνου από εκείνους που δεν έχουν, οδηγώντας τους ερευνητές που υποδηλώνουν ότι το σπλαχνικό λίπος είναι ένας σημαντικός παράγοντας κινδύνου για την OSA τόσο σε άνδρες όσο και σε γυναίκες που είναι παχύσαρκοι.
   • Τα άτομα με συσσώρευση σπλαχνικών λίπους και αναπνοή με διαταραχές ύπνου ήταν σημαντικά πιο πιθανό να βιώσουν το οξεία στεφανιαία σύνδρομο της νύχτας, μια σοβαρή μορφή καρδιακών παθήσεων, σε αυτή τη μελέτη που διεξήχθη στην Ιαπωνία.
   • Υπάρχουν κάποια καλά νέα για τους αποφρακτικούς ασθενείς με άπνοια ύπνου που χρησιμοποιούν θεραπεία με CPAP για τη θεραπεία της διαταραχής του ύπνου τους: η έρευνα έχει δείξει ότι το σπλαχνικό λίπος σε άτομα με OSA μπορεί να μειωθεί σημαντικά με τακτική, μακροπρόθεσμη χρήση αυτής της κοινής θεραπείας.

   Η αποφρακτική άπνοια ύπνου εμφανίζεται όταν οι μύες στο πίσω μέρος του λαιμού κλείνουν, εμποδίζοντας τον ανώτερο αεραγωγό και προκαλώντας διακοπή στην κανονική, ανεμπόδιστη αναπνοή. Αυτές οι περιπτώσεις διακοπτημένης αναπνοής μπορούν να εμφανιστούν οπουδήποτε από μια χούφτα φορές σε μια νύχτα έως εκατοντάδες φορές σε μία μόνο περίοδο ύπνου, ληστεύοντας ανθρώπους ξεκούραστο ύπνο και θέτοντάς τους σε κίνδυνο για μια σειρά προβλημάτων υγείας. Το&rsquo;S εκτιμάται ότι το 3-7% των ενηλίκων στις Ηνωμένες Πολιτείες υποφέρει από αποφρακτική άπνοια ύπνου, αλλά η διαταραχή θεωρείται σημαντικά υπο-διαγνωσμένη, ιδιαίτερα μεταξύ των γυναικών. Η άπνοια ύπνου συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο καρδιαγγειακών παθήσεων και διαβήτη, καθώς και ορισμένους καρκίνους.

   Υπάρχει μια σημαντική έρευνα που δείχνει ότι τα άτομα με αποφρακτική άπνοια ύπνου έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο θνησιμότητας από εκείνους χωρίς τη διαταραχή του ύπνου, εάν η διαταραχή παραμένει χωρίς θεραπεία. Υπάρχουν ενδείξεις σε κάποια έρευνα ότι οι άνδρες διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο για θνησιμότητα από τις γυναίκες, αν και&rsquo;είναι σαφές ότι τόσο οι άνδρες όσο και οι γυναίκες με αποφρακτική άπνοια ύπνου αντιμετωπίζουν αυξημένους κινδύνους υγείας και θνησιμότητας σε σύγκριση με εκείνους χωρίς τη διαταραχή.

   Τα πονταρίσματα είναι υψηλά για άτομα με αποφρακτική άπνοια ύπνου: η διαταραχή είναι βαθιά ενοχλητική για ύπνο και μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρά προβλήματα υγείας εάν δεν ταυτοποιηθούν και αντιμετωπίζονται. Κατανόηση με μεγαλύτερη εξειδίκευση Οι συνθήκες υγείας και τρόπου ζωής που μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο άπνοιας του ύπνου μπορεί να οδηγήσει σε καλύτερη εξέταση και θεραπευτικές επιλογές. Το&rsquo;είναι επίσης σημαντικό να συνεχίσετε να αξιολογείτε τους τρόπους με τους οποίους οι κίνδυνοι για τους άνδρες και τις γυναίκες μπορεί να διαφέρουν και να δημιουργούν κριτήρια διαλογής και πρωτόκολλα θεραπείας προσαρμοσμένα στις ανάγκες του καθενός. Για τους άνδρες και τις γυναίκες, η διατήρηση ενός υγιούς βάρους, με ιδιαίτερη προσοχή στην κοιλιακή ικανότητα, είναι σημαντική για καλό ύπνο και καλή υγεία.

   Κοιλιακό λίπος και άπνοια ύπνου: το κοτόπουλο ή το αυγό?

   Το σύνδρομο αποφρακτικής άπνοιας ύπνου (OSA) είναι μια διαταραχή που χαρακτηρίζεται από επαναλαμβανόμενα επεισόδια της απόφραξης των ανώτερων αεραγωγών που εμφανίζονται κατά τη διάρκεια του ύπνου. Τα σχετικά χαρακτηριστικά περιλαμβάνουν δυνατά ροχαλητό, κατακερματισμένο ύπνο, επαναλαμβανόμενη υποξαιμία/υπερκαπνία, υπνηλία κατά τη διάρκεια της ημέρας και καρδιαγγειακές επιπλοκές. Ο επιπολασμός του OSA είναι 2-3% και 4-5% σε γυναίκες και άνδρες μεσήλικας, αντίστοιχα. Ο επιπολασμός του OSA μεταξύ παχύσαρκων ασθενών υπερβαίνει το 30%, φθάνοντας στο 50-98% στον παχύσαρκο πληθυσμό του νοσηλευτικού. Η παχυσαρκία είναι ίσως ο σημαντικότερος παράγοντας κινδύνου για την ανάπτυξη του OSA. Περίπου το 60-90% των ενηλίκων με OSA είναι υπέρβαρο και ο σχετικός κίνδυνος OSA στην παχυσαρκία (BMI> 29 kg/m 2) είναι ≥10. Πολλές μελέτες έχουν δείξει την ανάπτυξη ή την επιδείνωση του OSA με αυξανόμενο βάρος, σε αντίθεση με τη ουσιαστική βελτίωση με τη μείωση του βάρους. Υπάρχουν αρκετοί μηχανισμοί που είναι υπεύθυνοι για τον αυξημένο κίνδυνο OSA με παχυσαρκία. Αυτές περιλαμβάνουν μειωμένο μέγεθος φάρυγγα αυλού λόγω λιπώδους ιστού εντός του αεραγωγού ή στα πλευρικά τοιχώματα του, μειωμένη προστατευτική δύναμη των ανώτερων αεραγωγών λόγω λιπαρών αποθέσεων στο μυ. Αυτοί οι μηχανισμοί υπογραμμίζουν τη μεγάλη σημασία του λίπους που συσσωρεύονται στις περιοχές της κοιλιάς και του λαιμού σε σύγκριση με το περιφερειακό. Είναι η κοιλιά πολύ περισσότερο από τους μηρούς που επηρεάζουν το μέγεθος και τη λειτουργία του ανώτερου αεραγωγού. Ως εκ τούτου, η παχυσαρκία σχετίζεται με αυξημένη πτυσσότητα των ανώτερων αεραγωγών (ακόμη και σε μη Apneic άτομα), με δραματική βελτίωση μετά τη μείωση του βάρους. Αντίστροφα, η OSA μπορεί να προδιαθέτει τα άτομα να επιδεινώσουν την παχυσαρκία λόγω στέρησης του ύπνου, υπνηλία κατά τη διάρκεια της ημέρας και διαταραγμένου μεταβολισμού. Το OSA συνδέεται με αυξημένη συμπαθητική ενεργοποίηση, κατακερματισμό ύπνου, αναποτελεσματικό ύπνο και αντίσταση στην ινσουλίνη, που ενδεχομένως οδηγεί σε διαβήτη και επιδείνωση της παχυσαρκίας. Επιπλέον, το OSA μπορεί να συσχετιστεί με μεταβολές στα επίπεδα λεπτίνης, γκρελίνης και ορεξίνης. αυξημένη όρεξη και θερμιδική πρόσληψη · και και πάλι επιδεινώνοντας την παχυσαρκία. Έτσι, φαίνεται ότι η παχυσαρκία και η OSA σχηματίζουν έναν φαύλο κύκλο όπου κάθε ένας έχει ως αποτέλεσμα την επιδείνωση του άλλου.

   Αν και το ενδιαφέρον για τον ύπνο και τα όνειρα υπήρχε από την αυγή της ιστορίας, ήταν μόνο τα τελευταία 25-35 χρόνια που οι γιατροί έχουν αναγνωρίσει τη σημασία των διαταραχών του ύπνου και μόνο τα τελευταία 20-25 χρόνια που οι υπηρεσίες Sleep Laboratory ήταν συνήθως διαθέσιμες. Τα τελευταία χρόνια αναγνωρίστηκαν αρκετές κατηγορίες διαταραχών ύπνου, με ιδιαίτερο ενδιαφέρον για αναπνοές κατά τη διάρκεια του ύπνου. Είναι απολύτως σαφές τώρα ότι η ποσότητα και η ποιότητα ζωής επιδεινώνεται δευτερογενώς στον ύπνο διαταραγμένη αναπνοή, με πολύπλοκες συσχετίσεις μεταξύ αναπνοής με διαταραχές του ύπνου και παχυσαρκίας, καρδιακών ασθενειών, εγκεφαλικού επεισοδίου και διαβήτη.

   Το σύνδρομο αποφρακτικής άπνοιας ύπνου (OSA) χαρακτηρίζεται από την επαναλαμβανόμενη κατάρρευση του φάρυγγα αεραγωγού κατά τη διάρκεια του ύπνου, η οποία γενικά απαιτεί διέγερση για την αποκατάσταση της αναπνοής των αεραγωγών και την επανάληψη της αναπνοής. Έτσι, ο ασθενής πάσχει τόσο από τον κατακερματισμό του ύπνου (συχνή διέγερση) όσο και από την υποτροπιάζουσα υποξαιμία και την υπερκαπνία που προκύπτουν από την αναπνευστική παύση. Ως αποτέλεσμα, οι πιθανές δυσμενείς συνέπειες μπορούν να μειωθούν η νευρογνωστική λειτουργία (υπνηλία, οι αλλαγές στη διάθεση), οι καρδιαγγειακές επιπλοκές (συστηματική και πνευμονική υπέρταση, πνευμονάτη COR, αρρυθμίες, έμφραγμα του μυοκαρδίου και εγκεφαλικό επεισόδιο) και τελικά ο θάνατος. Τα συσχετισμένα χαρακτηριστικά περιλαμβάνουν δυνατά ροχαλητό, ξηροστομία κατά την αφύπνιση, τους πρωινούς πονοκεφάλους, την καούρα, τη νοκτοτουρία, την υπνηλία κατά τη διάρκεια της ημέρας και τη σεξουαλική δυσλειτουργία στους άνδρες. Η διάγνωση επιβεβαιώνεται συνήθως από την πολυσρομνογραφία μιας ημέρας, κατά τη διάρκεια της οποίας ο ύπνος καταγράφεται κατά την αναπνοή και παρακολουθείται ταυτόχρονα η αναπνευστική προσπάθεια, ο κορεσμός οξυγόνου και το ηλεκτροκαρδιογράφημα. Αναδύονται περιπατητικές μελέτες και η διάγνωση γίνεται μερικές φορές κατά τη διάρκεια μιας μελέτης ύπνου στο σπίτι. Μπορεί να ολοκληρωθεί η απόφραξη των ανώτερων αεραγωγών, οπότε δεν υπάρχει ροή αέρα (αποφρακτική άπνοια) ή μερική, κατά τη διάρκεια της οποίας υπάρχει σημαντική μείωση, αλλά όχι πλήρης παύση της ροής αέρα (αποφρακτική υπογόνα). Οι ασθενείς με άπνοια ύπνου συνήθως χαρακτηρίζονται από δείκτη άπνοιας-αγοπείας ή δείκτη αναπνευστικής διαταραχής, ο οποίος είναι ο μέσος αριθμός άπνοιων συν υποπνευόμενες ανά ώρα ύπνου. Το μέγεθος των αποεπιτροπών οξυγόνου είναι ένα πρόσθετο μέτρο που χρησιμοποιείται συνήθως για να υποδείξει τη σοβαρότητα της διαταραχής. Γενικά σε ενήλικες, δείκτη αναπνευστικής διαταραχής 40 ή ελάχιστος κορεσμός οξυγόνου

   Ο σημαντικότερος παράγοντας κινδύνου για την OSA είναι η παχυσαρκία γενικά και η κεντρική παχυσαρκία ειδικότερα. Ενώ είναι καλά τεκμηριωμένο ότι η παχυσαρκία μπορεί να οδηγήσει σε OSA μέσω πολλών μηχανισμών, πρόσφατα στοιχεία δείχνουν ότι η OSA μπορεί να επιδεινώσει την παχυσαρκία. Έτσι, φαίνεται ότι υπάρχουν πολύπλοκες συσχετίσεις μεταξύ OSA και παχυσαρκίας.

   Επιδημιολογικές πτυχές-

   Ο επιπολασμός του συνδρόμου OSA μπορεί κάπως να αλλάξει με βάση τον ορισμό που χρησιμοποιείται. Ο συνηθέστερα χρησιμοποιούμενος ορισμός του OSA είναι ο συνδυασμός του δείκτη αναπνευστικής διαταραχής πάνω από πέντε γεγονότα ανά ώρα ύπνου συν μια καταγγελία της ημέρας ημέρας κατά τη διάρκεια της ημέρας. Όταν οι ορισμοί αυτοί χρησιμοποιήθηκαν σε μελέτη με βάση την πληθυσμιακή κλίμακα, ο αναφερόμενος επιπολασμός ήταν 2 και 4% σε γυναίκες μεσήλικας και άνδρες, αντίστοιχα (1). Χρησιμοποιώντας τους ίδιους ορισμούς σε μια πρόσφατη κορεατική μελέτη, ο επιπολασμός του OSA βρέθηκε να είναι 4.5% στους άνδρες και 3.2% στις γυναίκες (2). Αρκετές άλλες επιδημιολογικές μελέτες ειδικά για την εθνικότητα αποκάλυψαν ότι η επικράτηση του OSA είναι παρόμοια ή κάπως υψηλότερη στους πληθυσμούς της Ασίας, της Ινδίας, των Ισπανών και των Αφροαμερικανών παρά στους πληθυσμούς του Καυκάσου (3-6). Ωστόσο, δεν είναι σαφές ότι η αυξημένη επικράτηση σε ορισμένες ειδικές εθνοτικές ομάδες προκύπτει από άμεσες γενετικές αιτίες ή από εθνοτικά χαρακτηριστικά του φαινοτύπου του σώματος, όπως η δομή του ανώτερου αεραγωγού ή η παχυσαρκία (6). Πρόσφατα, πραγματοποιήθηκαν αρκετές κοινοτικές μελέτες για να μάθουν περισσότερα σχετικά με τον επιπολασμό και τον αντίκτυπο της αναπνοής διαταραχής στον ύπνο στη γενική υγεία. Στη μελέτη υγείας του Sleep Health, αναφέρθηκε ότι> 10% του γενικού πληθυσμού έχει κάποιο βαθμό αναπνοής διαταραχής ύπνου, με την υπνηλία της ημέρας που συσχετίζεται με τη σοβαρότητα της διαταραχής της αναπνοής (7). Επιπλέον, σε μια αναφορά πάνω από 15.000 ατόμων από τη μελέτη για την υγεία της καρδιάς του ύπνου, εκτιμάται ότι αν και ο επιπολασμός του OSA είναι πάνω από 4%, μόνο 1.Το 6% είχε μια τέτοια διάγνωση από τον γιατρό τους και μόνο 0.Το 6% αντιμετωπίστηκε στην OSA, υποδεικνύοντας την υπο-διάγνωση και την υποεκτιστική αναγνώριση αυτής της σημαντικής διαταραχής (8). Επειδή το OSA συνδέεται με διάφορους παράγοντες κινδύνου και τις σχετικές ασθένειες, αρκετές επιδημιολογικές μελέτες αναφέρθηκαν για την αυξημένη επικράτηση του OSA σε ασθενείς με υποθυρεοειδισμό (9), διαβήτη (10,11), γαστρεντοφαγική παλινδρόμηση (12) και άλλες (13-17). Σε πληθυσμούς με καρδιαγγειακές παθήσεις, ο επιπολασμός έχει βρεθεί ότι αυξάνεται σημαντικά, ειδικά σε ασθενείς με υπέρταση (18-20). Ο επιπολασμός έχει επίσης αναφερθεί ότι αυξάνεται σε ασθενείς με εγκεφαλικό επεισόδιο (21), νεφρική ανεπάρκεια (22,23) και καρδιακή ανεπάρκεια (24). Ιδιαίτερη ανησυχία είναι ο υψηλός επιπολασμός της OSA που αναφέρεται στους επαγγελματίες οδηγούς (25) λόγω του γνωστού αυξημένου κινδύνου τροχαία ατυχήματα. Έτσι, η αποφρακτική άπνοια ύπνου είναι μια κοινή διαταραχή τόσο στον γενικό πληθυσμό όσο και περισσότερο σε συγκεκριμένους πληθυσμούς σε κίνδυνο, ο πιο εντυπωσιακός από τους οποίους είναι η παχυσαρκία.

   Ο επιπολασμός του OSA μεταξύ παχύσαρκων ασθενών έχει αναφερθεί ότι υπερβαίνει το 30% (26,27), φθάνοντας το 50-98% στον παχύσαρκο πληθυσμό (28,29) (28,29) (28,29). Περίπου το 60-90% των ενηλίκων με OSA είναι υπέρβαρο και ο σχετικός κίνδυνος άπνοιας του ύπνου από την παχυσαρκία (BMI> 29 kg/m2) μπορεί να είναι τόσο μεγάλη όσο 10 ή περισσότερα (27,30-35). Επιπλέον, έχει αποδειχθεί σαφώς ότι η OSA επιδεινώνεται με κέρδος βάρους και βελτιώνεται με τη μείωση του βάρους (34,36-41). Η παχυσαρκία αναφέρθηκε ότι είναι ο σημαντικότερος δημογραφικός προγνωστικός παράγοντας της αναπνοής που έχει διαταραχθεί στον ύπνο σε μια πληθυσμιακή έρευνα (42). Επιπλέον, η OSA συσχετίστηκε καλύτερα με το μέγεθος του λαιμού (που αυξάνεται με την κεντρική παχυσαρκία) ακόμη περισσότερο από ό, τι με τη γενική παχυσαρκία, σε μια πληθυσμιακή μελέτη πάνω από 1.000 άνδρες (43). Έτσι, η επιδημιολογικά η συσχέτιση μεταξύ παχυσαρκίας και OSA είναι καλά τεκμηριωμένη. Μηχανιστικά, έχουν προταθεί αρκετές επιδράσεις που σχετίζονται με την παχυσαρκία.

   Η ΠΑΘΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ-

   Η βασική ανωμαλία στην αποφρακτική άπνοια ύπνου είναι ένας ανατομικά μικρός φάρυγγος αεραγωγός. Κατά τη διάρκεια της αφύπνισης, το άτομο είναι σε θέση να αντισταθμίσει την ανεπαρκή ανατομία, αυξάνοντας τη δραστηριότητα των ανώτερων μυών των αεραγωγών που διατηρούν τη βατότητα των αεραγωγών. Ωστόσο, με την εμφάνιση του ύπνου, αυτή η αποζημίωση χάνεται και η κατάρρευση των αεραγωγών συμβαίνει. Οι φυσιολογικές συνέπειες της άπνοιας είναι μια άνοδος στο PACO₂, μια πτώση στο PAO₂, και την αύξηση της προσπάθειας του αναπνευστικού συστήματος έναντι ενός αποκραμένου αεραγωγού. Τελικά, συμβαίνει η παροδική διέγερση από τον ύπνο, η οποία αποκαθιστά τον αεραγωγό και τον εξαερισμό. Το άτομο στη συνέχεια επιστρέφει στον ύπνο και ο κύκλος αρχίζει ξανά, να επαναλαμβάνεται συχνά κατά τη διάρκεια της νύχτας (44).

   Ανατομία φάρυγγα-

   Αρκετές μελέτες, χρησιμοποιώντας μια ποικιλία τεχνικών απεικόνισης (υπολογιστική τομογραφία, απεικόνιση μαγνητικού συντονισμού, ακουστική αντανάκλαση και κεφαλομετρία) έχουν επιδείξει έναν μικρό φάρυγγα αεραγωγών σε ασθενείς με OSA (45-54). Το μικρότερο μέγεθος των αεραγωγών μπορεί να προκύψει από διάφορα σύνδρομα ή ανατομικές και σκελετικές δομές, αλλά πάντα επιδεινώνεται με αυξανόμενο σωματικό λίπος και παχυσαρκία (55-57). Όταν το μέγεθος του αυλού είναι στενότερο, καθιστά τον αεραγωγό ευάλωτο στην κατάρρευση (44). Εκτός από τις άμεσες αποθέσεις λίπους εντός των τοιχωμάτων αυτιού των αεραγωγών, το μέγεθος των ανώτερων αεραγωγών μπορεί να είναι μικρότερο σε παχύσαρκους ασθενείς λόγω μειωμένου όγκου των πνευμόνων (λειτουργική υπολειμματική χωρητικότητα) (58). Έχει αποδειχθεί ότι σε παχύσαρκους ασθενείς με OSA, η Pharyngeal Crossional Area είναι ασυνήθιστα μικρή και ποικίλλει σημαντικά με αλλαγές στον όγκο των πνευμόνων. Η περιοχή του φάρυγγα μειώθηκε σημαντικά σε σχέση. Τόσο οι εισπνευστικές αυξήσεις όσο και η τονωτική θωρακική έλξη (έλξη του θώρακα) στην τραχεία, χαρακτηριστική των ατόμων με άπαχο έναντι υπέρβαρων, έχουν αποδειχθεί ότι βελτιώνουν τη βατότητα του ανώτερου αεραγωγού (59,60).

   Εκτός από το μέγεθος των αεραγωγών, το σχήμα των αεραγωγών μπορεί επίσης να είναι ένας σημαντικός καθοριστικός παράγοντας της ανώτερης πτυσσότητας των αεραγωγών γενικά και στην παχυσαρκία ειδικότερα. Ενώ κανονικά η διάσταση του οπίσθιου/πλευρικής ακτινοβολίας είναι χαμηλή, οι ασθενείς με OSA επιδεικνύουν ωοειδές σχήμα του φάρυγγα αεραγωγού (i.μι., Μια σχετικά υψηλή πίεση αεραγωγών/πλευρική διάσταση αεραγωγού αυλού) (61,62). Όταν ο αεραγωγός έχει ωοειδές σχήμα, υπάρχει μια μειωμένη ικανότητα των μυών να διαστέλλεται το φάρυγγα (63). Επιπλέον, οι μαλακοί ιστοί που περιβάλλουν τον ανώτερο αεραγωγό μπορεί να έχουν ανεξάρτητο ρόλο. Χρησιμοποιώντας εξελιγμένες αναλύσεις μεταβλητών μαλακών ιστών, οι ασθενείς με άπνοια ύπνου αποδείχθηκαν ότι έχουν αυξημένο πάχος των πλευρικών φαρυγγικών τοιχωμάτων, ανεξάρτητα από το πάχος του λίπους (στο επίπεδο του ελάχιστου αξονικού αυλού των αεραγωγών) (45,46,50,51-57). Αυτό το εύρημα είναι χρήσιμο στην εξήγηση της μειωμένης πλευρικής διαμέτρου του αυλού των αεραγωγών σε Apneics σε σύγκριση με τα μη-αντιστοιχισμένα σε βάρη υποκείμενα. Δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές σκελετικές διαφορές, εμπλέκοντας τους μαλακούς ιστούς ως τη κύρια ανατομική διαφορά μεταξύ των Apneics και των υποκειμένων ελέγχου. Schwab et al. (50,51) ισχυρίστηκε ότι η πάχυνση του πλευρικού τοιχώματος και τελικά η κατάρρευση είναι σημαντικά συστατικά στην παθογένεση του OSA σε ενήλικες. Έτσι, οι ανατομικές επιδράσεις που προδιαθέτουν παχύσαρκα άτομα για κατάρρευση των αεραγωγών περιλαμβάνουν μικρότερη περιοχή διατομής αεραγωγών (μειωμένο μέγεθος αυλού λόγω του λιπώδους ιστού εντός του αεραγωγού ή στα πλευρικά τοιχώματα του, μειωμένο μέγεθος ανώτερου αεραγωγού δευτεροβάθμια έως μάζα της μεγάλης κοιλίας στο θωρακικό τοίχω. Αυτοί οι μηχανισμοί υπογραμμίζουν τη μεγάλη σημασία του λίπους που συσσωρεύονται στις περιοχές της κοιλιάς και του λαιμού σε σύγκριση με την περιφερειακή περιοχή, αφού είναι η κοιλιά πολύ περισσότερο από τις Thies και την άμεση απόθεση λίπους στην περιοχή του φάρυγγα που επηρεάζουν το μέγεθος του άνω αεραγωγού (31,32-64).

   Ρόλος των φάρυγγα μυών-

   Οι φάσκοι των φαστικών ανώτερων αεραγωγών που εισπνέουν ενεργοποιούνται κατά τη διάρκεια της έμπνευσης και αντισταθμίζουν την καταρρέουσα επίδραση της αρνητικής πίεσης των αεραγωγών. Ο genioglossus είναι ο καλύτερος μελετημένος τέτοιος μυς. Η δραστηριότητα του genioglossus μειώνεται σημαντικά κατά τη λήξη όταν η πίεση μέσα στον αεραγωγό γίνεται θετική και υπάρχουν λιγότερες τάσεις για κατάρρευση. Άλλοι μύες, όπως ο τανυστήρας Palatini, δεν επιδεικνύουν σταθερά τη φασική δραστηριότητα, αλλά διατηρούν ένα σχετικά σταθερό επίπεδο δραστηριότητας σε όλο τον αναπνευστικό κύκλο. Αυτά ονομάζονται τονωτικά ή οχητικά μυς και θεωρούνται επίσης ότι παίζουν ρόλο στη διατήρηση της βατοχής των αεραγωγών. Η αρνητική πίεση στον φάρυγγα (που θα τείνει να καταρρεύσει τον αεραγωγό) ενεργοποιεί σημαντικά αυτούς τους μύες, οι οποίοι με τη σειρά τους εξουδετερώνουν αυτή την καταρρέουσα επιρροή (65-69). Σε ασθενείς με άπνοια ύπνου που έχουν ανατομικά μικρούς αεραγωγούς, ένα αντανακλαστικό αρνητικής πίεσης ενεργοποιείται ουσιαστικά κατά τη διάρκεια της αφύπνισης, οδηγώντας σε επαυξημένη μυϊκή δραστηριότητα ως νευρομυϊκό αντισταθμιστικό μηχανισμό για την προστασία των αεραγωγών (70). Επομένως, η τάση του ατόμου για την κατάρρευση των ανώτερων αεραγωγών κατά τη διάρκεια του ύπνου εξαρτάται από δύο μεταβλητές: 1) Η προδιάθεση του ασθενούς και η ανατομία του ασθενούς και 2) Το επίπεδο της μυϊκής δραστηριότητας του φάρυγγα.

   Η επίδραση του ύπνου στην δραστηριότητα των ανώτερων αεραγωγών πιθανώς παίζει σημαντικό ρόλο στην παθοφυσιολογία του OSA. Η προστατευτική αντανακλαστική ενεργοποίηση αυτών των μυών που μπορούν να παρατηρηθούν κατά τη διάρκεια της αφύπνισης μειώνεται σημαντικά κατά τη διάρκεια του ύπνου. Αυτή η αντανακλαστική αύξηση της δραστικότητας του μυϊκού διαστολέα αντισταθμίζει την ανεπαρκή ανατομία σε ασθενείς με άπνοια κατά τη διάρκεια της αφύπνισης. Κατά τη διάρκεια του ύπνου, υπάρχει έντονη εξασθένηση ή απώλεια αυτού του αντανακλαστικού μηχανισμού, ακόμη και σε φυσιολογικά θέματα. Έτσι, η απώλεια του μηχανισμού προστασίας του αντανακλαστικού αρνητικής πίεσης με τη μειωμένη εξάρτηση της ενεργοποίησης των μυών του διαστολέα σε αρνητική πίεση και την αύξηση του CO₂ Οδηγεί στην πτώση της μυϊκής δραστηριότητας και στην κατάρρευση των αεραγωγών (67,68,71,72).

   Η επίδραση της παχυσαρκίας στον άνω διαστολέα αεραγωγών που προστατεύει την ενεργοποίηση των μυών πιθανότατα παίζει σημαντικό ρόλο στην τάση των παχύσαρκων ατόμων προς την κατάρρευση των αεραγωγών. Αρκετές μελέτες ανέφεραν μειωμένη δύναμη προστατευτικής δύναμης των μυών των ανώτερων αεραγωγών ή μεταβαλλόμενη μυϊκή δομή λόγω λιπαρών αποθέσεων εντός του μυός (46,73,74). Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένη πτυσσόμενη βενφάρυγγα κατά τη διάρκεια της αφύπνισης σε παχύσαρκα άτομα, τα οποία μπορεί να προδιαθέτουν την απόφραξη των ανώτερων αεραγωγών κατά τη διάρκεια του ύπνου. Πράγματι, έχει αποδειχθεί σαφώς ότι η παχυσαρκία σχετίζεται με αυξημένη πτυσσότητα των ανώτερων αεραγωγών, με δραματική βελτίωση μετά τη μείωση του βάρους (41,75). Η συμμόρφωση με βλεφαρυκελές βρέθηκε να συσχετίζεται έντονα με την περιφέρεια του λαιμού και τον ΔΜΣ (74).

   Έτσι, αυτή η παχυσαρκία μπορεί να οδηγήσει σε πτυσσότητα και ευπάθεια των ανώτερων αεραγωγών και η ευπάθεια στην OSA είναι καλά καθιερωμένη. Οι κύριες αιτίες παρουσιάζονται εν συντομία στο σύκο. 1 (σωστη πλευρα·. Ωστόσο, πρόσφατα στοιχεία δείχνουν ότι η OSA μπορεί επίσης να προδιαθέτει άτομα να κερδίσουν βάρος. Αυτοί οι μηχανισμοί εμφανίζονται στο αριστερή πλευρά σύκο. 1 και συζητούνται παρακάτω.

   Συμπεριφορικές συνέπειες-

   Πολλές μελέτες έχουν επισημάνει τη μειωμένη απόδοση του ύπνου και τη μη αναζωογονητική φύση του ύπνου σε ασθενείς με άπνοια ύπνου. Ο ύπνος είναι κατακερματισμένος, με μειωμένο ύπνο αργού κύματος και ύπνο REM και ένα από τα πιο σημαντικά συμπτώματα OSA είναι η υπερβολική υπνηλία κατά τη διάρκεια της ημέρας (76-81). Αν και δεν συσχετίζεται έντονα, η αύξηση της σοβαρότητας του OSA έχει ως αποτέλεσμα τόσο την υποκειμενική όσο και την αντικειμενική υπνηλία, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένη επικράτηση των επαγγελματικών και τροχαίων ατυχημάτων (82-87). Η υπνηλία κατά τη διάρκεια της ημέρας μπορεί να οδηγήσει σε μειωμένη διάθεση και μειωμένη σωματική δραστηριότητα, η οποία αν δεν σχετίζεται με μειωμένη θερμιδική πρόσληψη, θα επιδεινώσει προφανώς την παχυσαρκία. Πράγματι, έχει αποδειχθεί ότι η παχυσαρκία και η OSA συνδέονται με μειωμένη σωματική δραστηριότητα, η οποία αυξάνεται μετά από χειρουργική επέμβαση μείωσης βάρους (88). Έτσι, οι θεωρητικά ασθενείς με OSA διατρέχουν υψηλό κίνδυνο να κερδίσουν βάρος και στη συνέχεια να επιδεινώσουν το OSA τους. Όταν αντιμετωπίζονται, οι ασθενείς καταφέρνουν να βελτιώσουν την εγρήγορση και τη δραστηριότητα της ημέρας (80,89). Εάν παρέμεινε χωρίς θεραπεία, ορισμένοι ασθενείς τείνουν να κερδίζουν βάρος και η άπνοια γίνεται χειρότερη (34,90). Η μεταβολική ισορροπία της άπνοιας του ύπνου και της παχυσαρκίας φαίνεται να προκύπτει από μια σύνθετη ισορροπία μεταξύ αρκετών ρυθμιστικών ορμονών.

   Ορμονικές αλλαγές-

   Είναι καλά καθιερωμένο ότι η στέρηση του ύπνου μειώνει την ανοχή στη γλυκόζη και έχει ως αποτέλεσμα την αντίσταση στην ινσουλίνη (91-93). Ένα αυξανόμενο σώμα επιδημιολογικών στοιχείων υποστηρίζει μια συσχέτιση μεταξύ της χρόνιας μερικής στέρησης ύπνου (σύντομη διάρκεια ύπνου) και του κινδύνου για παχυσαρκία, αντίσταση στην ινσουλίνη και διαβήτη (94). Η στέρηση του ύπνου για 24 ώρες μείωσε την ευαισθησία στην ινσουλίνη σε υγιή άτομα χωρίς αλλαγές στα επίπεδα κορτιζόλης (91). Προτάθηκε ότι η στέρηση του ύπνου έχει ως αποτέλεσμα μειωμένη ευαισθησία στην ινσουλίνη σε θέσεις περιφερειακού υποδοχέα, οι οποίες μπορεί τελικά να οδηγήσουν σε εξάντληση ινσουλίνης σε παγκρεατικές θέσεις, μετά από μεγαλύτερες περιόδους στέρησης ύπνου (92). Επειδή η OSA συνδέεται με τον κατακερματισμό του ύπνου, την αποτελεσματική απώλεια ύπνου και την υπνηλία κατά τη διάρκεια της ημέρας, η ευαισθησία στην ινσουλίνη σε ασθενείς έχει αξιολογηθεί και έχει αναφερθεί η αντίσταση στην ινσουλίνη (95-97). Αυτό το OSA είναι ένας ανεξάρτητος παράγοντας κινδύνου για αυξημένη αντίσταση στην ινσουλίνη μπορεί να μάθει από τη βελτίωση της ευαισθησίας στην ινσουλίνη μετά από 3 μήνες (αλλά όχι 2 ημέρες) θεραπείας με συνεχή θετική πίεση των αεραγωγών (CPAP) (98). Ωστόσο, ο ακριβής μηχανισμός που οδηγεί σε αντίσταση στην ινσουλίνη σε ασθενείς με OSA δεν είναι πλήρως κατανοητός. Μια επιλογή είναι η αποτελεσματική στέρηση του ύπνου που σχετίζεται με το OSA και ένας πρόσθετος δυνητικός μηχανισμός μπορεί να περιλαμβάνει την αυξημένη συμπαθητική δραστηριότητα στο OSA (98). Σε μια μεταγενέστερη και μεγαλύτερη μελέτη από την ίδια ομάδα, οι συγγραφείς ανέφεραν ότι η ευαισθησία στην ινσουλίνη αυξήθηκε σημαντικά μετά από 2 ημέρες και παρέμεινε σταθερή μετά από 3 μήνες θεραπείας με CPAP. Η βελτίωση της ευαισθησίας στην ινσουλίνη στη βραχυπρόθεσμη θεραπεία (2 ημέρες) ήταν πιο έντονη σε λιγότερο παχύσαρκους ασθενείς. Οι συγγραφείς πρότειναν ότι στα παχύσαρκα άτομα, η ευαισθησία στην ινσουλίνη καθορίζεται κυρίως από την παχυσαρκία (καθώς επηρεάστηκε λιγότερο από το CPAP) και σε μικρότερο βαθμό από την OSA (99). Για να μάθετε για τον μηχανισμό της αντίστασης στην ινσουλίνη στο OSA, Polotsky et al. (100) μελέτησε ένα μοντέλο διαλείπουσας υποξίας σε ποντίκια άπαχου και παχύσαρκης εξαπάτησης. Στα άπαχη ποντίκια, η διαλείπουσα υποξία οδήγησε σε μείωση των επιπέδων γλυκόζης αίματος νηστείας, βελτίωση της ανοχής στη γλυκόζη χωρίς αλλαγή στα επίπεδα ινσουλίνης στον ορό και αύξηση των επιπέδων λεπτίνης στον ορό σε σύγκριση με τον έλεγχο. Η λεπτίνη ήταν το μόνο προς τα πάνω ρυθμισμένο γονίδιο που επηρέαζε την πρόσληψη γλυκόζης. Σε παχύσαρκα ποντίκια, η βραχυπρόθεσμη διαλείπουσα υποξία οδήγησε σε μείωση των επιπέδων γλυκόζης στο αίμα που συνοδεύεται από αύξηση των επιπέδων ινσουλίνης ορού, η οποία καταργήθηκε με προηγούμενη έγχυση λεπτίνης. Τα παχύσαρκα ποντίκια που εκτέθηκαν σε διαλείπουσα υποξία για 12 εβδομάδες (μακροπρόθεσμες) ανέπτυξαν μια εξαρτώμενη από το χρόνο αύξηση των επιπέδων ινσουλίνης ορού νηστείας και επιδεινώνοντας την ανοχή γλυκόζης, υποδεικνύοντας αντίσταση στην ινσουλίνη. Οι συγγραφείς κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η αύξηση της αντίστασης στην ινσουλίνη σε απόκριση της παρατεταμένης διαλείπουσας υποξίας εξαρτάται από τη διάσπαση των οδών λεπτίνης (100). Σε μια πρόσφατη μελέτη των ανθρώπων με OSA, Babu et al. (101) ανέφεραν ότι 83 ημέρες στην CPAP οδήγησαν σε σημαντική μείωση των επιπέδων γλυκόζης καθώς και στο A1C, με σημαντική συσχέτιση μεταξύ της θεραπείας με CPAP και της μείωσης του A1C.

   Η λεπτίνη είναι μια πρωτεΐνη που παράγεται από λιπώδη ιστό που κυκλοφορεί στον εγκέφαλο και αλληλεπιδρά με υποδοχείς στον υποθάλαμο για να αναστέλλει την κατανάλωση και τον έλεγχο του σωματικού βάρους και της κατανομής λίπους (Πίνακας 1). Υπάρχουν αυξανόμενες ενδείξεις ότι η ρύθμιση της λεπτίνης μεταβάλλεται στην OSAS. Οι περισσότερες μελέτες αναφέρθηκαν σε αυξημένα επίπεδα λεπτίνης σε ασθενείς με OSA (95,102-104), οι οποίοι συσχετίστηκαν συνήθως με έναν δείκτη άπνοιας-σπυποπνείας (95,102). Επιπλέον, η ειδική θεραπεία του OSA με ρινική CPAP οδήγησε σε μείωση των επιπέδων λεπτίνης (95,105,106). Προτάθηκε ότι η υπερπεναιμία μπορεί να είναι ένας προγνωστικός δείκτης του OSA (102). Επειδή τα επίπεδα λεπτίνης είναι υψηλά σε ασθενείς με OSA ανεξάρτητα από την περιεκτικότητα σε σωματικό λίπος, θεωρήθηκε ότι το OSA συνδέεται με αντίσταση στις επιδράσεις που μειώνουν το βάρος της λεπτίνης (103), γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένη όρεξη και κέρδος βάρους.

   Μια άλλη σχετικά πρόσφατα ανακάλυψε ορμόνη που ρυθμίζει την όρεξη και το σωματικό βάρος είναι η γκρελίνη. Σε μια πρόσφατη μελέτη των ασθενών με άτομα ελέγχου που ταιριάζουν με OSA και BMI, τα επίπεδα γκρελίνης αποδείχθηκαν ότι είναι σημαντικά υψηλότερα σε ασθενείς με OSA (107). Η θεραπεία με CPAP των 2 ημερών ήταν επαρκής για να μειωθεί σημαντικά τα επίπεδα γκρελίνης σε αυτούς τους ασθενείς (107). Οι ερεθιστικές επιδράσεις της όρεξης της γκρελίνης μπορεί να συμβάλλουν στην αυξημένη θερμιδική πρόσληψη και αύξηση βάρους σε ασθενείς με OSA.

   Η orexin (που ονομάζεται επίσης υποκρετίνη) είναι επίσης ένα πρόσθετο νευροπεπτίδιο που διεγείρεται από την όρεξη. Η υποκρετίνη -1 και -2, ή η orexin -a και -b, παράγονται από πλευρικούς υποθαλαμικούς νευρώνες και συμμετέχουν στον έλεγχο της σίτισης, του ύπνου, της αφύπνισης, της νευροενδοκρινικής ομοιόστασης και της αυτόνομης ρύθμισης και της αυτόνομης ρύθμισης. Αρχικά, ένας ρόλος στον έλεγχο της όρεξης προτάθηκε ως η κύρια δράση των δύο υποθαλαμικών νευροπεπτιδίων, δεδομένου ότι ο τόπος σύνθεσης και αύξησης, ο πλευρικός υποθάλαμος, εμπλέκεται κυρίως στον έλεγχο της κατάποσης των τροφίμων. Η καταστροφή των πλευρικών υποθαλαμικών περιοχών έχει ως αποτέλεσμα την υποεπιτροπή και οι ορεξίνες θεωρήθηκαν ότι είναι οι ουσίες που διαμεσολαβούν σε δίσκους διέγερσης της όρεξης. Ωστόσο, περαιτέρω μελέτες δείχνουν μια πιο σύνθετη σειρά λειτουργιών και αποτελεσμάτων (108). Ενώ τα επίπεδα ορεξίνης είναι σαφώς σημαντικά για την επαγρύπνηση και είναι χαμηλά (μη ανιχνεύσιμα) στις διαταραχές της υπνηλίας όπως η ναρκοληψία, στην OSA, υπάρχουν ασυνεπείς αναφορές. Μελέτες ανέφεραν τόσο αυξημένα επίπεδα (109) όσο και μειωμένα επίπεδα (110) ορεξίνης στην OSA. Μία μελέτη ανέφερε θετική συσχέτιση μεταξύ ενός δείκτη άπνοιας-αγοπνείας και επίπεδα ορεξίνης (109), γεγονός που ενδέχεται να εξηγήσει την τάση προς την αύξηση βάρους σε ασθενείς με OSA. Έχουμε μετρήσει την ορεξίνη σε εξαιρετικά υπνηλία ασθενείς μετά από χειρουργική απομάκρυνση ενός όγκου κρανιοφαρυγγίωμα. Παρόλο που αναμενόταν να βρούμε χαμηλά επίπεδα, γεγονός που θα εξηγούσε τη σοβαρή υπνηλία, βρήκαμε φυσιολογικά και ακόμη υψηλά επίπεδα, γεγονός που θα εξηγούσε τη συνεχή αύξηση του σωματικού βάρους που παρατηρήσαμε στους ασθενείς μας (111).

   Συνοπτικά, φαίνεται ότι υπάρχουν πολύπλοκες σχέσεις μεταξύ της παχυσαρκίας και της OSA, με πολλούς παράγοντες που επηρεάζουν και τα δύο. Είναι καλά καθιερωμένο ότι η παχυσαρκία μπορεί να προκύψει ή να επιδεινωθεί η OSA, μέσω πολλών δυνητικών μηχανισμών. Το αν η OSA επιδεινώνει την παχυσαρκία είναι λιγότερο σαφής αυτή τη στιγμή, αν και υπάρχουν αρκετοί δυνητικοί μηχανισμοί που υποστηρίζουν μια τέτοια ακολουθία. Μεγάλες ελεγχόμενες μελέτες μπορεί να ρίξει φως σε αυτό το σύνθετο θέμα.

   Φιγούρα 1-

   

   Οι δυνητικοί μηχανισμοί που μορφοποιούν έναν φαύλο κύκλο όπου η παχυσαρκία μπορεί να οδηγήσει σε OSA και OSA μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση βάρους (βλ. Κείμενο για λεπτομέρειες). UAW, άνω αεραγωγός.

   Φιγούρα 1-

   

   Οι δυνητικοί μηχανισμοί που μορφοποιούν έναν φαύλο κύκλο όπου η παχυσαρκία μπορεί να οδηγήσει σε OSA και OSA μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση βάρους (βλ. Κείμενο για λεπτομέρειες). UAW, άνω αεραγωγός.

   Τραπέζι 1-

   Μια σύντομη περίληψη των περισσότερων μελετών που διερευνούν τη συσχέτιση του OSA με διάφορες ορμόνες και τις επιδράσεις της θεραπείας με CPAP

   .	Επίδραση στην όρεξη .	Επίπεδο στο OSA .	Επίδραση του CPAP .
   Ινσουλίνη	Μείωση	Αυξημένη (αντίσταση στην ινσουλίνη)	Μείωση
   Λεπτίνη	Μείωση	Αυξήθηκε (αντίσταση λεπτίνης)	Μείωση
   Γκρελίνη	Αυξάνουν	Αυξανόμενος	Μείωση
   Ορεξίνη	Αυξάνουν	Αντικρουόμενα αποτελέσματα	Αυξάνουν

   .	Επίδραση στην όρεξη .	Επίπεδο στο OSA .	Επίδραση του CPAP .
   Ινσουλίνη	Μείωση	Αυξημένη (αντίσταση στην ινσουλίνη)	Μείωση
   Λεπτίνη	Μείωση	Αυξήθηκε (αντίσταση λεπτίνης)	Μείωση
   Γκρελίνη	Αυξάνουν	Αυξανόμενος	Μείωση
   Ορεξίνη	Αυξάνουν	Αντικρουόμενα αποτελέσματα	Αυξάνουν

   βιβλιογραφικές αναφορές

   Young T, Palta Μ, Dempsey J, Skatrud J, Weber S, Badr S: Η εμφάνιση αναπνοής διαταραχής ύπνου μεταξύ των ενήλικων μεσήλικων.

   N Engl J Med

   Kim J, in K, You S, Kang K, Shim J, Lee S, Lee J, Park C, Shin C: Επικράτηση της αναπνοής που διαγράφηκε από τον ύπνο σε μεσήλικες Κορεάτες άνδρες και γυναίκες.

   AM J Respir Crit Care Med

   Ong KC, υπάλληλος AA: Σύγκριση της σοβαρότητας της αναπνοής που έχει διαταραχθεί στον ύπνο σε ασιατικούς και καυκάσιους ασθενείς που παρατηρήθηκαν σε κέντρο διαταραχών ύπνου.

   Αναπήδημα

   Udwadia ZF, Doshi AV, Lonkar SG, Singh CI: Επικράτηση της αναπνοής και άπνοια ύπνου σε μεσήλικες αστικές ινδικές άνδρες.

   AM J Respir Crit Care Med

   Schmidt-Nowara WW, Coultas DB, Wiggins C, Skipper BE, Samet JM: ροχαλητό σε ισπανόφωνιο-αμερικανικό πληθυσμό: παράγοντες κινδύνου και συσχέτιση με υπέρταση και άλλη νοσηρότητα.

   Ο τρόπος με τον οποίο το βάρος επηρεάζει την άπνοια ύπνου

   Η συντακτική ομάδα του Ιδρύματος Sleep είναι αφιερωμένη στην παροχή περιεχομένου που πληροί τα υψηλότερα πρότυπα για ακρίβεια και αντικειμενικότητα. Οι συντάκτες και οι ιατρικοί εμπειρογνώμονες μας αξιολογούν αυστηρά κάθε άρθρο και οδηγό για να διασφαλίσουν ότι οι πληροφορίες είναι πραγματικές, ενημερωμένες και χωρίς προκατάληψη.

   • Αναφέρουμε μόνο αξιόπιστες πηγές κατά την έρευνα των οδηγών και των άρθρων μας. Αυτές περιλαμβάνουν περιοδικά με ομοτίμους, κυβερνητικές εκθέσεις, ακαδημαϊκές και ιατρικές ενώσεις και συνεντεύξεις με πιστοποιημένους ιατρικούς εμπειρογνώμονες και επαγγελματίες.
   • Όλα τα επιστημονικά δεδομένα και οι πληροφορίες πρέπει να υποστηρίζονται από τουλάχιστον μία αξιόπιστη πηγή. Κάθε οδηγός και άρθρο περιλαμβάνει μια ολοκληρωμένη βιβλιογραφία με πλήρεις αναφορές και συνδέσμους με τις αρχικές πηγές.
   • Μερικοί οδηγοί και άρθρα παρουσιάζουν συνδέσμους σε άλλες σχετικές σελίδες θεμελίωσης ύπνου. Αυτοί οι εσωτερικοί σύνδεσμοι αποσκοπούν στη βελτίωση της ευκολίας πλοήγησης σε ολόκληρο τον ιστότοπο και δεν χρησιμοποιούνται ποτέ ως αρχικές πηγές επιστημονικών δεδομένων ή πληροφοριών.
   • Ένα μέλος της ομάδας ιατρικών εμπειρογνωμόνων μας παρέχει μια τελική ανασκόπηση του περιεχομένου και των πηγών που αναφέρονται για κάθε οδηγό, άρθρο και αναθεώρηση προϊόντων σχετικά με θέματα που σχετίζονται με ιατρική και υγεία. Οι ανακριβείς ή μη επαληθεύσιμες πληροφορίες θα καταργηθούν πριν από τη δημοσίευση.
   • Η λογοκλοπή δεν είναι ποτέ ανεκτή. Οι συγγραφείς και οι συντάκτες που αλιεύονται να κλέβουν περιεχόμενο ή να αναφέρονται ακατάλληλα πηγές που τερματίζονται αμέσως και θα εργαστούμε για να διορθώσουμε την κατάσταση με τον αρχικό εκδότη (ες)
   • Παρόλο που το Sleep Foundation διατηρεί συνεργασίες θυγατρικών με μάρκες και πύλες ηλεκτρονικού εμπορίου, αυτές οι σχέσεις δεν έχουν ποτέ καμία σχέση με τις κριτικές ή τις συστάσεις των προϊόντων μας. Διαβάστε την πλήρη αποκάλυψη διαφήμισης για περισσότερες πληροφορίες.

   Ενημερωμένο

   Αξιολογούμε τακτικά τον τρόπο με τον οποίο το περιεχόμενο σε αυτό το άρθρο ευθυγραμμίζεται με την τρέχουσα επιστημονική βιβλιογραφία και τις συστάσεις των εμπειρογνωμόνων προκειμένου να παρέχουμε την πιο ενημερωμένη έρευνα.

   Πίνακας περιεχομένων

   Πίνακας περιεχομένων

   • Πώς το υπερβολικό βάρος προκαλεί άπνοια ύπνου
   • Μπορεί να κοιμηθεί άπνοια προκαλεί αύξηση βάρους?
   • Επιδράσεις υγείας της άπνοιας του ύπνου και του υπερβολικού βάρους
   • Μπορεί να χάσει βάρος θεραπεία άπνοια ύπνου?
   • Θα σας βοηθήσει η θεραπεία της άπνοιας στον ύπνο?
   • Κύριος&rsquo;να περιμένω να αναζητήσω φροντίδα

   Όταν αγοράζετε τους συνδέσμους μας, μπορούμε να κερδίσουμε μια προμήθεια. Προϊόντα ή υπηρεσίες που διαφημίζονται σε αυτή τη σελίδα μπορούν να προσφερθούν από μια οντότητα που είναι συνδεδεμένη μαζί μας. Μάθε περισσότερα.

   Η άπνοια ύπνου είναι μια σχετικά κοινή διαταραχή στην οποία οι άνθρωποι αντιμετωπίζουν διαταραγμένη αναπνοή ενώ κοιμούνται. Στην αποφρακτική άπνοια ύπνου (OSA), ο πιο συνηθισμένος τύπος άπνοιας ύπνου, η διαταραγμένη αναπνοή συμβαίνει λόγω στενής ή αποκλεισμένης ανώτερης αεραγωγού. Το&rsquo;παρόμοια με την αναπνοή μέσα από ένα άχυρο. Εκείνοι με σοβαρή OSA μπορεί να έχουν πάνω από 30 αναπνευστικές διαταραχές ανά διανυκτέρευση .

   Καθώς η ιατρική κοινότητα μαθαίνει περισσότερα για την άπνοια ύπνου, αναδύονται αρκετοί σημαντικοί σύνδεσμοι με το υπερβολικό σωματικό βάρος. Όχι μόνο μπορεί να προκαλέσει το βάρος να προκαλέσει άπνοια ύπνου, αλλά μπορεί να επιδεινώσει τα συμπτώματα και να επιδεινώσει τις επιζήμιες επιπτώσεις της υγείας του. Ο ανεπαρκής ύπνος μπορεί επίσης να οδηγήσει σε αύξηση βάρους, καθιστώντας τον φαύλο κύκλο. Ενθαρρυντικά, πολλές μελέτες δείχνουν ότι η απώλεια βάρους βελτιώνει την άπνοια ύπνου. Εάν αγωνίζεστε με άπνοια ύπνου ή υπερβολικό βάρος, αυτό&rsquo;είναι σημαντικό να κατανοήσουμε τις πολύπλοκες αλληλεπιδράσεις μεταξύ των δύο συνθηκών.

   Πώς το υπερβολικό βάρος προκαλεί άπνοια ύπνου

   Αρκετές συνθήκες υγείας αυξάνουν την πιθανότητα ανάπτυξης άπνοιας στον ύπνο, αλλά η OSA είναι πιο συνηθισμένη σε άτομα που είναι υπέρβαροι ή παχύσαρκοι . Το υπερβολικό βάρος δημιουργεί αποθέσεις λίπους σε ένα άτομο&rsquo;το λαιμό που ονομάζεται φάρυγγα λίπος. Το φάρυγγα λίπος μπορεί να εμποδίσει ένα άτομο&rsquo;S Upper Airway κατά τη διάρκεια του ύπνου όταν ο αεραγωγός είναι ήδη χαλαρός. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο το ροχαλητό είναι ένα από τα πιο συνηθισμένα συμπτώματα άπνοιας ύπνου – ο αέρας κυριολεκτικά συμπιέζεται μέσω περιορισμένου αεραγωγού, προκαλώντας δυνατό θόρυβο.

   Επιπλέον, η αυξημένη κοιλιακή περιφέρεια από υπερβολικό λίπος μπορεί να συμπιέσει ένα άτομο&rsquo;S θωρακικό τοίχωμα, μειώνοντας τον όγκο των πνευμόνων. Αυτή η μειωμένη χωρητικότητα των πνευμόνων μειώνει την Εθνική Βιβλιοθήκη της Ιατρικής Βιοτεχνολογίας, Πληροφορίες Βιοτεχνολογίας Το Εθνικό Κέντρο Βιοτεχνολογίας προωθεί την επιστήμη και την υγεία παρέχοντας πρόσβαση σε βιοϊατρικές και γονιδιωματικές πληροφορίες. Προβολή πηγής, καθιστώντας τον ανώτερο αεραγωγό πιο πιθανό να καταρρεύσει κατά τη διάρκεια του ύπνου. Ο κίνδυνος OSA συνεχίζει να αυξάνεται με έναν αυξανόμενο δείκτη μάζας σώματος Trusted Source Jama Jama Jama και τα περιοδικά ειδικών βοηθούν τους αναγνώστες να παραμείνουν ενημερωμένοι με τις τελευταίες έρευνες, συνεντεύξεις συγγραφέων, εφαρμογές και μαθήματα μάθησης. Προβολή πηγής (BMI), η οποία μετρά ένα&rsquo;S σωματικό λίπος με βάση το ύψος και το βάρος. Ακόμη και η αύξηση βάρους 10% σχετίζεται με έξι φορές αύξηση της Εθνικής Βιβλιοθήκης Ιατρικής Πηγής, πληροφορίες βιοτεχνολογίας. Προβολή πηγής σε κίνδυνο OSA.

   Λιγότερο συνηθισμένες αιτίες άπνοιας ύπνου περιλαμβάνουν διευρυμένες αμυγδαλές που εμποδίζουν τον αεραγωγό, ανατομικά χαρακτηριστικά όπως ένας μεγάλος λαιμός ή στενός λαιμός, ενδοκρινικές διαταραχές (συμπεριλαμβανομένου του διαβήτη και της νόσου του θυρεοειδούς), της παλινδρόμησης οξέος, των πνευμόνων και των καρδιακών προβλημάτων. Ωστόσο, περίπου το 60-90% των ενηλίκων αξιόπιστων πηγών αμερικανικής ένωσης διαβήτη Η Αμερικανική Ένωση Διαβήτη είναι ένας μη κερδοσκοπικός οργανισμός που επιδιώκει να εκπαιδεύσει το κοινό για τον διαβήτη και να βοηθήσει όσους επηρεάζονται από τη χρηματοδότηση της έρευνας για τη διαχείριση, τη θεραπεία και την πρόληψη του διαβήτη. Η προβολή πηγής με OSA είναι υπέρβαρο.

   

   Μπορεί να κοιμηθεί άπνοια προκαλεί αύξηση βάρους?

   Ενώ το υπερβολικό βάρος είναι γνωστό ότι είναι ένας παράγοντας κινδύνου για την OSA, ένα αυξανόμενο ποσό στοιχείων υποδηλώνει ότι η σχέση είναι αμοιβαία. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι η στέρηση του ύπνου σχετίζεται με μειωμένη λεπτίνη (ορμόνη καταστολής όρεξης) και αυξημένη γκρελίνη (ορμόνη διέγερσης όρεξης), η οποία μπορεί να αυξήσει τις επιθυμίες για πυκνότητα θερμίδων. Πρόσθετα δεδομένα υποδεικνύουν ότι ο ανεπαρκής ύπνος οδηγεί σε υπερκατανάλωση αξιόπιστης Εθνικής Βιβλιοθήκης Ιατρικής Πηγής, πληροφορίες βιοτεχνολογίας Το Εθνικό Κέντρο Βιοτεχνολογίας προωθεί την επιστήμη και την υγεία παρέχοντας πρόσβαση σε βιοϊατρικές και γονιδιωματικές πληροφορίες. Προβολή πηγής, παχυσαρκία και μείωση της απώλειας λίπους κατά τη διάρκεια του περιορισμού των θερμίδων.

   Φαίνεται επίσης ότι οι ασθενείς με OSA, ειδικότερα, μπορεί να είναι πιο ευαίσθητοι στην αύξηση του σωματικού βάρους από ό, τι οι άνθρωποι που έχουν τον ίδιο BMI και την κατάσταση υγείας, αλλά δεν υποφέρουν από άπνοια ύπνου. Αυτό απεικονίζεται σε μία μελέτη που έδειξε ότι τα άτομα με OSA κέρδισαν σημαντικά μεγαλύτερο βάρος (περίπου 16 λίβρες αξιόπιστες πηγές Annals της εσωτερικής ιατρικής Annals of Internal Medicine&rsquo;Η αποστολή είναι να προωθήσει την αριστεία στην ιατρική, να επιτρέψει στους γιατρούς και άλλους επαγγελματίες της υγειονομικής περίθαλψης να είναι καλά ενημερωμένα μέλη της ιατρικής κοινότητας και της κοινωνίας, να προωθήσουν τα πρότυπα στη συμπεριφορά και την αναφορά της ιατρικής έρευνας και να συμβάλουν στη βελτίωση της υγείας των ανθρώπων παγκοσμίως. Προβολή πηγής) κατά το έτος που οδηγεί στη διάγνωση OSA σε σύγκριση με τους ανθρώπους που ταιριάζουν με το BMI χωρίς OSA.

   Η άπνοια ύπνου μπορεί επίσης να εξαντλήσει τους ανθρώπους της ενέργειας που χρειάζονται για να διατηρήσουν ένα υγιές σωματικό βάρος. Η υπνηλία κατά τη διάρκεια της ημέρας είναι ένα κοινό σύμπτωμα άπνοιας στον ύπνο, που προκύπτει από κατακερματισμένο, μη αναζωογονητικό ύπνο. Η υπερβολική υπνηλία μπορεί να οδηγήσει τους πάσχοντες από άπνοια ύπνου να ασκούν λιγότερη σωματική δραστηριότητα κατά τις ώρες αφύπνισης. Αυτό μπορεί να είναι ιδιαίτερα προβληματικό για τους παχύσαρκους ανθρώπους, οι οποίοι συχνά αντιμετωπίζουν μεγαλύτερη δυσκολία στην αναπνοή και την ταλαιπωρία του θώρακα με φυσική προσπάθεια, με αποτέλεσμα περιορισμένη άσκηση. Χωρίς διατροφικές αλλαγές, τα μειωμένα επίπεδα δραστηριότητας μπορούν να οδηγήσουν σε πρόσθετη αύξηση βάρους.

   Επιδράσεις υγείας της άπνοιας του ύπνου και του υπερβολικού βάρους

   Στεγασμένοι από επαρκή, ποιοτική ανάπαυση, πάσχοντες από άπνοια ύπνου αντιμετωπίζουν σημαντικό άγχος στο καρδιαγγειακό, μεταβολικό και πνευμονικό τους σύστημα. Αυτό μπορεί να είναι ιδιαίτερα ανησυχητικό για τους παχύσαρκους ανθρώπους, διότι η παχυσαρκία μπορεί επίσης να αυξήσει τον κίνδυνο καρδιακών, πνευμόνων και μεταβολικών προβλημάτων αξιόπιστου Εθνικού Κέντρου Πηγής για την Βιοτεχνολογία Το Εθνικό Κέντρο Βιοτεχνολογίας Πληροφορίες Προχωρεί στην Επιστήμη και την Υγεία παρέχοντας πρόσβαση σε βιοϊατρικές και γονιδιωματικές πληροφορίες. Προβολή πηγής, ενδεχομένως συνθέτοντας τις ανησυχίες τους για την υγεία.

   Άπνοια ύπνου και καρδιαγγειακή υγεία

   Η άπνοια ύπνου επηρεάζει ένα άτομο&rsquo;S ολόκληρο το καρδιαγγειακό σύστημα με διάφορους τρόπους. Κάθε φορά που συμβαίνει μια αναπνοή, το σώμα&rsquo;η παροχή οξυγόνου πέφτει, ενεργοποιώντας ένα &ldquo;αγωνίζεσαι ή το σκας&rdquo; απάντηση. Όταν συμβεί αυτή η απόκριση, αυξάνεται η αρτηριακή πίεση και ο καρδιακός ρυθμός αυξάνεται, προκαλώντας την αφύπνιση του κρεβατιού και ανοίγει ξανά τον αεραγωγό τους. Αυτός ο κύκλος επαναλαμβάνεται όλη τη νύχτα. Η κυκλική αύξηση και η πτώση των επιπέδων οξυγόνου του αίματος μπορεί να προκαλέσει φλεγμονή, η οποία με τη σειρά του μπορεί να οδηγήσει σε αθηροσκλήρωση (συσσώρευση πλάκας στα αιμοφόρα αγγεία) που σχετίζεται με καρδιακές προσβολές, εγκεφαλικό επεισόδιο και υψηλή αρτηριακή πίεση .

   Η άπνοια ύπνου αυξάνει επίσης τα επίπεδα του διοξειδίου του άνθρακα και της γλυκόζης στο αίμα, διαταράσσει το τμήμα του νευρικού συστήματος που ελέγχει τον καρδιακό παλμό και τη ροή του αίματος, αυξάνει την αντίσταση στην ινσουλίνη και μεταβάλλει τη ροή του οξυγόνου και του διοξειδίου του άνθρακα. Ως αποτέλεσμα, η άπνοια ύπνου συνδέεται με την ακόλουθη αξιόπιστη πηγή Εθνικού Ινστιτούτου Νευρολογικών Διαταραχών και εγκεφαλικού επεισοδίου (Ninds) Ninds στοχεύει να αναζητήσει θεμελιώδεις γνώσεις σχετικά με τον εγκέφαλο και το νευρικό σύστημα και να χρησιμοποιήσει αυτή τη γνώση για να μειώσει το βάρος της νευρολογικής νόσου. Δείτε τα προβλήματα της καρδιάς, των πνευμόνων και των μεταβολικών προβλημάτων, μεταξύ άλλων:

   • Υπέρταση (υψηλή αρτηριακή πίεση)
   • Κολπική μαρμαρυγή και άλλες αρρυθμίες
   • Συγκοπή
   • Εγκεφαλικό επεισόδιο και παροδικές ισχαιμικές επιθέσεις (TIAS, επίσης γνωστές ως &ldquo;μίνι σπιτάκια&rdquo;·
   • Στεφανιαία νόσος
   • Διαβήτης τύπου 2
   • Μεταβολικό σύνδρομο (παχυσαρκία, υπέρταση, διαβήτης και δυσλιπιδαιμία)

   Σύνδρομο υποβιβασμού παχυσαρκίας και άπνοια ύπνου

   Το OSA συχνά συνυπάρχει σε άτομα με σύνδρομο υποπεριοχής παχυσαρκίας Εμπιστευμένη πηγή Εθνική καρδιά, πνεύμονα και Ινστιτούτο Αίματος (NHLBI) Το NHLBI είναι ο ηγέτης του έθνους στην πρόληψη και τη θεραπεία της καρδιάς, των πνευμόνων, των διαταραχών του αίματος και του ύπνου. Προβολή πηγής (OHS). Στο OHS, το υπερβολικό βάρος ασκεί πίεση σε ένα άτομο&rsquo;S θωρακικό τοίχωμα, συμπιέζει τους πνεύμονές τους και επομένως παρεμβαίνει στην ικανότητά τους να παίρνουν βαθιές, καλά ρυθμιζόμενες αναπνοές. Μέχρι το 90% των ατόμων με αξιόπιστη πηγή ATS περιοδικά ATS Τα περιοδικά ATS δημοσιεύουν τις τελευταίες εξελίξεις σε βασικές επιστήμες, μεταφραστικές και κλινικές έρευνες, κλινικές δοκιμές, υπερσύγχρονες αναθεωρήσεις, προοπτικές, κλινικές οδηγίες και αναφορά για την εκπαίδευση και την ανάπτυξη των επαγγελματιών ενηλίκων και παιδιατρικής αναπνευστικής υγείας. Η προβολή πηγής έχει επίσης άπνοια ύπνου, αλλά όχι όλοι με OSA έχουν OHS. Ο κίνδυνος του OHS συσχετίζεται με τον ΔΜΣ, με τον επιπολασμό να αυξάνεται σχεδόν στο 50% σε εκείνους των οποίων ο ΔΜΣ είναι μεγαλύτερος από 50 αξιόπιστους πηγές Journal of Clinical Sleep Medicine (JCSM) JCSM είναι το επίσημο, αξιολογημένο περιοδικό της Αμερικανικής Ακαδημίας Sleep Medicine. Προβολή προβολής .

   Όπως η άπνοια ύπνου, το OHS μπορεί να προκαλέσει υψηλή αρτηριακή πίεση και καρδιακή ανεπάρκεια και μπορεί να μειώσει το οξυγόνο ενώ ανυψώνει τα επίπεδα διοξειδίου του άνθρακα στο αίμα. Οι ασθενείς που πάσχουν από τις δύο αυτές καταστάσεις έχουν σημαντικό κίνδυνο καρδιαγγειακής νόσου. Δυστυχώς, οι ασθενείς με OSA με σοβαρό ΟΗS έχουν αυξημένη εθνική βιβλιοθήκη για την πηγή της Ιατρικής, βιοτεχνολογίες. Προβολή πηγής θανάτου.