Πιστεύουν οι στωικοί στο Θεό

Περίληψη

Σε αυτό το άρθρο, θα διερευνήσουμε αν ο στωικισμός πιστεύει στον Θεό. Ενώ ο στωικισμός και ο Χριστιανισμός έχουν πολλές διαφορές, μοιράζονται επίσης κάποιες ομοιότητες. Και οι δύο φιλοσοφίες εμφανίστηκαν κατά τη διάρκεια των χαοτικών χρόνων και προσφέρουν μια πορεία προς την ευτυχία και την εσωτερική ειρήνη. Ο στωικισμός διδάσκει ότι το υψηλότερο καλό είναι η αρετή, η οποία βασίζεται στη γνώση και τη ζωή σε αρμονία με τον θεϊκό λόγο που διαπερνά τη φύση. Ο Χριστιανισμός, από την άλλη πλευρά, διδάσκει την αγάπη, τη συμπόνια και τη συγχώρεση, με τον Ιησού ως τη φυσική εκδήλωση του Θεού. Ενώ υπάρχουν κάποιες κοινότητες μεταξύ του στωικισμού και του Χριστιανισμού, διαφέρουν στις πεποιθήσεις τους για τη μετά θάνατον ζωή, τη φύση του Θεού και τα μέσα σωτηρίας.

Βασικά σημεία

1. Ο στωικισμός εμφανίστηκε κατά τη διάρκεια των χαοτικών χρόνων: Οι Stoics πίστευαν ότι θα μπορούσαν να βρουν την ευτυχία βασιζόμενοι στον εσωτερικό τους εαυτό και ζώντας σε αρμονία με τον θεϊκό λόγο.

2. Ο Χριστιανισμός διδάσκει την αγάπη και τη συμπόνια: Ο Χριστιανισμός προσφέρει μια πορεία προς την ευτυχία μέσω της αγάπης, της συμπόνιας, της φιλανθρωπίας και της συγχώρεσης.

3. Ο στωικισμός και ο Χριστιανισμός είναι μονοθεϊστικοί: Και οι δύο φιλοσοφίες πιστεύουν σε έναν αληθινό Θεό ή τη θεϊκή δύναμη.

4. Και οι δύο φιλοσοφίες περιλαμβάνουν την εξυπηρέτηση του θεϊκού: Ο στωικισμός και ο Χριστιανισμός τονίζουν την εξυπηρέτηση του Θεού αντί να είναι σκλάβοι σε άλλους ή κοσμικές επιθυμίες.

5. Και οι δύο φιλοσοφίες αναζητούν απλότητα στη λατρεία: Ο στωικισμός και ο Χριστιανισμός πιστεύουν στη λατρεία του Θεού με ειλικρινή και ταπεινό τρόπο.

6. Ο στωικισμός δεν έχει αγγέλους, δαίμονες ή Τριάδα: Σε αντίθεση με τον Χριστιανισμό, ο στωικισμός δεν περιλαμβάνει αυτές τις έννοιες στο σύστημα πεποιθήσεων του.

7. Ο στωικισμός βλέπει το λογότυπο ως άγνωστη δύναμη: Οι Stoics θεωρούν τα λογότυπα ως παγκόσμια δύναμη της λογικής, ενώ ο Χριστιανισμός βλέπει τον Ιησού ως λογότυπα που έκαναν σάρκα.

8. Τα Stoics ζητούν βοήθεια από μέσα: Ο στωικισμός διδάσκει ότι τα άτομα πρέπει να βρουν δύναμη και λύσεις μέσα τους, ενώ ο Χριστιανισμός ενθαρρύνει τους πιστούς να αναζητούν βοήθεια από τον Θεό μέσω της προσευχής.

9. Οι Stoics πιστεύουν στην ικανότητα για λόγους: Σύμφωνα με τον στωικισμό, οι άνθρωποι έχουν τη δυνατότητα να λογικά και να ζουν ενάρετες ζωές. Ο Χριστιανισμός, ωστόσο, πιστεύει ότι οι άνθρωποι γεννιούνται με την αρχική αμαρτία και βασίζονται στη χάρη του Θεού για βελτίωση και σωτηρία.

10. Ο στωικισμός είναι αγνωστικός για τη μετά θάνατον ζωή: Οι Στόικοι έκαναν ελάχιστη αναφορά σε μια μετά θάνατον ζωή, ενώ ο Χριστιανισμός διδάσκει για την ανάσταση, την κρίση και την ίδρυση του Βασιλείου του Θεού.

Ερωτήσεις

1. Είναι ο στωικισμός μια μονοθεϊστική φιλοσοφία?

Ναι, ο στωικισμός πιστεύει σε μια θεϊκή δύναμη που ονομάζεται Λόγος.

2. Ποιο είναι το υψηλότερο καλό στον στωικισμό?

Το υψηλότερο καλό στον στωικισμό είναι η αρετή, η οποία βασίζεται στη γνώση και τη ζωή σε αρμονία με τον θεϊκό λόγο.

3. Πώς διδάσκει ο Χριστιανισμός τη σωτηρία?

Ο Χριστιανισμός διδάσκει ότι η σωτηρία έρχεται μέσω της πίστης στον Ιησού Χριστό, ο οποίος προσφέρει αιώνια σωτηρία μέσω της χάρης.

4. Ποια είναι η σχέση μεταξύ του στωικισμού και του χάους?

Τόσο ο στωικισμός όσο και ο Χριστιανισμός εμφανίστηκαν κατά τη διάρκεια των χαοτικών χρόνων και πρόσφεραν μια πορεία προς την εσωτερική ειρήνη και ευτυχία.

5. Πώς βλέπουν ο στωικισμός και ο Χριστιανισμός το ρόλο της εξυπηρέτησης?

Και οι δύο φιλοσοφίες υπογραμμίζουν την εξυπηρέτηση του Θεού και όχι των κοσμικών επιθυμιών ή άλλων ανθρώπων. Η εξυπηρέτηση του Θεού οδηγεί στην εσωτερική ελευθερία και αρμονία.

6. Πιστεύει ο στωικισμός σε μια μετά θάνατον ζωή?

Οι Stoics είχαν αγνωστικές πεποιθήσεις για τη μετά θάνατον ζωή και δεν το αναφέρουν ελάχιστα.

7. Πώς βλέπει ο στωικισμός την έννοια της αρχικής αμαρτίας?

Ο στωικισμός δεν πιστεύει στην έννοια της αρχικής αμαρτίας. Θεωρεί τους ανθρώπους ως ικανούς για τη λογική και τη ζωή ενάρετων ζωών.

8. Ο Χριστιανισμός διδάσκει τη σημασία της προσευχής?

Ναι, ο Χριστιανισμός ενθαρρύνει τους πιστούς να προσευχηθούν να αναζητήσουν τη βοήθεια, την άνεση και τη θεραπεία του Θεού.

9. Ποιες είναι οι βασικές διαφορές μεταξύ του στωικισμού και του Χριστιανισμού?

Οι βασικές διαφορές περιλαμβάνουν πεποιθήσεις για τη μετά θάνατον ζωή, τη φύση του Θεού και τα μέσα σωτηρίας. Ο στωικισμός επικεντρώνεται περισσότερο στην ατομική δύναμη και τα λογότυπα ως άγνωστη δύναμη, ενώ ο Χριστιανισμός τονίζει μια προσωπική σχέση με τον Ιησού και την ανάγκη για θεϊκή χάρη.

10. Πώς βλέπουν ο στωικισμός και ο Χριστιανισμός τον σκοπό της λατρείας?

Και οι δύο φιλοσοφίες πιστεύουν στη λατρεία του Θεού ειλικρινά, χωρίς να ζητούν προσοχή ή επικύρωση από άλλους.

Πιστεύουν οι στωικοί στο Θεό

Σωκράτης’ Έχουν σχεδιαστεί λέξεις από πολλά στωικά. Ρώμη’s stoic epictetus άρεσε να το παραφράσει ως ως “Ο Anytus και ο Meletus μπορούν να με σκοτώσουν, αλλά να μην με βλάψουν.” Ρωμαίος αυτοκράτορας Marcus Aurelius’ Διαλογισμός, ρωτώ, “Πώς μπορεί αυτό που δεν κάνει έναν άνθρωπο χειρότερο, να κάνει τη ζωή ενός ανθρώπου χειρότερη?” Η προφανής στωική απάντηση: μπορεί’Τ. Μόνο η αρετή είναι καλή και ο αντιπρόεδρος είναι κακός και όλα τα άλλα είναι αδιάφορα.

Πιστεύει ο στωικισμός στον Θεό?

Οι περισσότεροι άνθρωποι βλέπουν τον στωικισμό και τον Χριστιανισμό ως πολικά αντίθετα, αλλά τα συστήματα πεποιθήσεων επικαλύπτονται με διάφορους τρόπους. Ενώ υπάρχουν περισσότερες διαφορές από τις ομοιότητες μεταξύ των δύο, πρέπει να’Αφήστε αυτό να μας εμποδίσει να εξετάσουμε τι προσφέρουν και τα δύο σχολεία σκέψης ως απαντήσεις σε αυτό το πολυετές ερώτημα: Πώς πρέπει να ζήσουμε?

Ο στωικισμός, μια αρχαία ελληνική φιλοσοφία που σχηματίστηκε στην Αθήνα, βρήκε την παρακολούθηση όταν ο ελληνικός κόσμος ήταν στο χάος. Ο Αλέξανδρος ο Μεγάλος είχε πεθάνει νέος μετά από όλες τις κατακτήσεις του και η Ελλάδα έμεινε καυστική. Προσφέροντας ασφάλεια και ειρήνη ενάντια στη βία, οι Stoics πίστευαν ότι θα μπορούσαν να βρουν την ευτυχία βασιζόμενοι στον εσωτερικό εαυτό τους. Δίδαξαν ότι η αρετή, το υψηλότερο καλό, βασίζεται στη γνώση και ότι ο σοφός μπορεί να ζήσει σε αρμονία με τον θεϊκό λόγο που διαπερνά τη φύση.

Ο Χριστιανισμός, με βάση τις διδασκαλίες του Ιησού της Ναζαρέτ, διδάσκει αγάπη, συμπόνια, φιλανθρωπία και συγχώρεση. Όπως ο στωικισμός, εμφανίστηκε κατά τη διάρκεια των χαοτικών χρόνων και πρόσφερε μια ασφάλεια και ειρήνη που θα μπορούσε να οδηγήσει στην ευτυχία. Η σχέση έχει τα θεμέλια του στον Ιησού ως τη φυσική εκδήλωση του Θεού. Σύμφωνα με τον Χριστιανισμό, μόνο μέσω του Ιησού μπορεί οι άνθρωποι να επιτύχουν αιώνια σωτηρία. Οι άνθρωποι σώζονται με τη χάρη, αντί να δουλεύουν, ενώ η συγχώρεση των αμαρτιών έρχεται μόνο από την πίστη.

Ομοιότητες

Ο ελληνικός όρος για τη λέξη είναι λογότυπα. Πέντε εκατοντάδες χρόνια πριν ο Ιησούς γεννήθηκε, ο Ηράκλιτος, Έλληνας φιλόσοφος, χρησιμοποίησε λογότυπα (η λέξη) για να εξηγήσει τι είδε ως την παγκόσμια δύναμη του λόγου που διέπον τα πάντα. Είπε ότι όλα συμβαίνουν σύμφωνα με τα λογότυπα. Αυτή η πίστη έγινε το θεμέλιο του στωικισμού. Οι Ελληνικοί Εβραίοι ήρθαν να δουν τα λογότυπα ως δύναμη που έστειλε ο Θεός. Στο Ευαγγέλιο του Ιωάννη, ο Ιησούς αναφέρεται ως ο Λόγος και η λέξη έγινε σάρκα και κατοικούσε μεταξύ μας. Είναι η κινητήρια δύναμη που έστειλε ο Θεός.

Μεταξύ των παραλληλιών μεταξύ του στωικισμού και του Χριστιανισμού, και οι δύο είναι μονοθεϊστικοί. Ο στωικισμός ακολουθεί τον Ηράκλετο και πιστεύει σε ένα λογότυπο. Ο Χριστιανισμός ακολουθεί τον Ιησού και απαιτεί από τους οπαδούς να πιστεύουν στον ένα αληθινό Θεό και να μην έχουν άλλους θεούς μπροστά Του [της]. Επιπλέον, τόσο ο στωικισμός όσο και ο Χριστιανισμός εξυπηρετούν τη βούληση του λογότυπου/θεού. Διδάσκουν ότι μπορούμε να απελευθερώσουμε τον εαυτό μας από το φόβο και το άγχος υποβάλλοντας στη βούληση του θεϊκού.

Επιπλέον, τόσο ο στωικισμός όσο και ο Χριστιανισμός θέτουν την ερώτηση, “Ποιος ή τι εξυπηρετεί ένα άτομο?” Το μόνο που κάνει βασίζεται στην απάντηση. Αντί να είναι σκλάβος σε άλλους, τόσο ο στωικισμός όσο και ο Χριστιανισμός περιλαμβάνουν την εξελισσόμενη από την εστίαση στον εαυτό σε τον εαυτό του σε έναν εαυτό που έχει ρίζες στην εξυπηρέτηση του Θεού. Στο Ματθαίο 6:24, είναι γραμμένο ότι είναι αδύνατο να λατρεύουμε δύο θεούς ταυτόχρονα. Η λατρεία για μία περιφρόνηση τροφοδοσίας για το άλλο. Έτσι δεν μπορεί κανείς να λατρεύει τόσο τον Θεό όσο και τα χρήματα ή τον Θεό και άλλους ανθρώπους’Γνώσεις. Η εξυπηρέτηση του εαυτού επικεντρώνεται στην εξωτερική εμφάνιση. Η εξυπηρέτηση του Θεού μέσα σπάει τις αλυσίδες της δουλείας στην κοινή γνώμη και επιτρέπει στον οπαδό να αναζητήσει καλό.

Τέλος, τόσο ο στωικισμός όσο και ο Χριστιανισμός αναζητούν απλότητα στη λατρεία. Εάν η λατρεία είναι εμφανής, μπορεί να σημαίνει ότι ένα άτομο θέλει άλλους να τον παρατηρήσουν, η οποία εξυπηρετεί τον εξωτερικό εαυτό παρά τον εσωτερικό Θεό. Ως Ματθαίος 6: 6 κράτη, “Εάν προσευχηθείτε, πηγαίνετε στο δωμάτιό σας, κλείστε την πόρτα και προσευχηθείτε στον πατέρα σας, ο οποίος είναι αόρατος. Τότε, ο πατέρας σου, ο οποίος βλέπει τι γίνεται μυστικά, θα σας ανταμείψει.”

Διαφορές

Όσον αφορά τις διαφορές μεταξύ του στωικισμού και του Χριστιανισμού, ο πρώτος είναι σε βαθμό απλούστερη από την τελευταία, αφού δεν έχει αγγέλους, δαίμονες ή τριάδα. Επιπλέον, στον στωικισμό, το λογότυπο είναι μια άγνωστη δύναμη ενώ, στον Χριστιανισμό, η λέξη (λογότυπα) έγινε σάρκα και κατοικούσε μεταξύ μας. Για τους Stoics, μια σχέση με τα λογότυπα είναι απομακρυσμένη, πνευματική και βασίζεται στις ιδέες του καθήκοντος και της αρετής. Στον Χριστιανισμό, μια σχέση με τα λογότυπα είναι πολύ πιο προσωπική. Διδάσκει ότι ο Θεός θέλει την αγάπη και τον έπαινο μας και είναι πρόθυμος να πεθάνει γι ‘αυτό.

Μια άλλη μεγάλη διαφορά μεταξύ των δύο κοσμοθεωριών είναι οι Χριστιανοί ζητούν βοήθεια από τον Θεό, ενώ οι Stoics ζητούν βοήθεια από μέσα. Μέσω της προσευχής, οι Χριστιανοί ζητούν να απελευθερωθούν από τα βάσανα, να θεραπευτούν όταν είναι άρρωστοι και παρηγορημένοι με θλίψη. Αντίθετα, ο στωικισμός μας λέει ότι αν θέλουμε καλό, πρέπει να το πάρουμε από τον εαυτό μας. Κανένα πνεύμα δεν θα μας ανακουφίσει από τους πόνους μας.

Ο στωικισμός και ο Χριστιανισμός έχουν ανταγωνιστικές απόψεις για την ανθρώπινη φύση επίσης. Για τους Stoics, η Φύση έχει ενσταλάξει τους ανθρώπους με την ικανότητα να λογικά, τα οποία μπορούμε να ασκήσουμε για να ζήσουμε ενάρετες, πικρές ζωές. Οι Χριστιανοί, από την άλλη πλευρά, πιστεύουν ότι οι άνθρωποι γεννιούνται με την αρχική αμαρτία, η οποία έχει καταστραφεί η εσωτερική μας ηθική πυξίδα. Ενώ είναι δυνατόν να βελτιωθούν οι ίδιοι με τη χρήση του λόγου, μόνο με τη χάρη του Θεού βελτιώνονται και σώζονται οι άνθρωποι. Από την άλλη πλευρά, οι Stoics θεωρούσαν το διανοητικά μειονέκτημα ως ελαττωματικό, ενώ στον Χριστιανισμό θεωρούνται ως παιδιά του Θεού άξια αγάπης και σεβασμού.

Ο στωικισμός και ο Χριστιανισμός έχουν επίσης αποκλίνουσες απόψεις για τη μετά θάνατον ζωή. Στον Χριστιανισμό, αυτός ο κόσμος είναι μόνο μια σκιά του κόσμου που έχει ακόμη έρθει. Στο τέλος του χρόνου, οι νεκροί θα ανέβουν, ο Χριστός θα επιστρέψει για να διαχωρίσει τα πρόβατα από τις κατσίκες και η βασιλεία του Θεού θα εγκατασταθεί στη Γη. Αντίθετα, οι Stoics δεν έκαναν ελάχιστη αναφορά σε μια μετά θάνατον ζωή και ήταν αγνωστικοί για το τι, αν κάτι βρίσκεται πέρα ​​από τον τάφο. Για τους στωικούς, αυτό που έχει σημασία δεν είναι’τόσο πολύ τι μπορεί ή δεν μπορεί να συμβεί μετά το θάνατο, αλλά πώς κάνουμε το καλύτερο χρονικό διάστημα που έχουμε τώρα.

συμπέρασμα

Η φράση “Ο Θεός βοηθά αυτούς που βοηθούν τους εαυτούς τους” Όμορφα συνδυάζει τον στωικισμό και τον Χριστιανισμό, προσφέροντας το καλύτερο και των δύο κόσμων. Αντί να συζητάμε ατελείωτα σχετικά με το ποια κοσμοθεωρία βασιλεύει υπέρτατη, ας πάρουμε στοιχεία που θαυμάζουμε και στις δύο παραδόσεις, ενώ παράλληλα κατασκευάζουμε μια φιλοσοφία για το πώς να ζήσουμε και να επιδείξουμε ότι δύο κεφάλια είναι καλύτερα από ένα.

Πιστεύουν οι στωικοί στο Θεό?

Ο στωικισμός δημιουργήθηκε για πρώτη φορά από τον Zeno του Citium ως φιλοσοφία που στέκεται σε τρεις πυλώνες: Ηθική (ITHICós), φυσική και λογική (λογότυπα·. Αργότερα, η φιλοσοφία’Η ηθική όψη που αναπτύχθηκε με τέτοιο τρόπο ξεπέρασε τους άλλους δύο πυλώνες, αν και εξακολουθεί να υπάρχει χώρος για λογική και φυσική μέσα στο σύγχρονο στωικό.

Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε ότι ο πυλώνας δεοντολογίας σχετίζεται με την ανθρώπινη συμπεριφορά – Γιατί Κάνουμε αυτό που κάνουμε. Επηρεάζει τον τρόπο που αντιμετωπίζουμε τη ζωή, αντιμετωπίζουμε τους άλλους και επιτυγχάνουμε το σκοπό μας. Τα στωικά ηθικά είναι η περιοχή που έχει γίνει διάσημο το σχολείο. Ο στωικισμός διδάσκει στους άνδρες πώς να ελέγχουν τα συναισθήματα και τα συναισθήματά τους για να κάνουν ό, τι είναι σωστό και, κάνοντας αυτό, ζώντας μια καλή ζωή.

Η λογική, από την άλλη πλευρά, έχει να κάνει με τον μηχανισμό πίσω από τη διαδικασία σκέψης μας. Έχει να κάνει με πως, περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη πτυχή. Η λογική είναι ο σύνδεσμος μεταξύ της αιτίας και της συνέπειας και είναι πολύ σημαντική στην στωική έννοια του Θεού.

Ωστόσο, η ιδέα τους για τον Θεό δεν μπορεί να ολοκληρωθεί χωρίς την πτυχή της φυσικής, επειδή η φυσική είναι το μέρος αυτής της φιλοσοφίας που προσπαθεί να κατανοήσει τη φύση των πραγμάτων – τι είναι πραγματικά. Κερδίσαμε’Εργαλίστε πάρα πολύ στην πτυχή της φυσικής για αυτό το άρθρο, αλλά υπάρχουν πολλές αναγνώσεις που μπορούν να σας προσφέρουν μεγαλύτερη κατανόηση αυτού του πυλώνα.

Στωικός’η ιδέα του Θεού

Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε αυτές τις τρεις πτυχές της στωικής φιλοσοφίας όταν πρόκειται για την κατανόησή τους για τον Θεό ως την προέλευση όλων (ο κατασκευαστής). Τα στωικά’ Η κύρια πεποίθηση είναι ότι το σύμπαν κυβερνάται από έναν δίκαιο νόμο. Δεν θα είχε νόημα για έναν νόμο που να καθιερώνει την τάξη στο σύμπαν να προέρχεται από το χάος ή το κενό, οπότε αυτός ο νόμος πρέπει να προέρχεται από μια έξυπνη και απλώς πηγή. ότι’είναι η ιδέα του Θεού.

Το’είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι τα stoics δεν βλέπουν τον Θεό μεταφυσικά. Το όραμά τους για τον Θεό δεν είναι’Τη φυσική οντότητα. Αντίθετα, θεωρούν τον Θεό ως σύστημα τάξης και λογικής. Ο λόγος που δεν κάνουν’Πιστεύουμε στον Θεό με την παραδοσιακή έννοια είναι επειδή δεν υπάρχει τρόπος να συλλάβουμε τον Θεό με τους πόρους που έχουν οι άνθρωποι που έχουν οι άνθρωποι. Σύμφωνα με τα Stoics, δεν γνωρίζουμε αρκετά και Don’δεν έχουν ακόμη και τις κατάλληλες λέξεις για να καθορίσουν αυτήν την κύρια αιτία όλων των πραγμάτων. Το να ονομάζεται η πρωταρχική αιτία όλων των πραγμάτων είναι η πλησιέστερη που μπορούν να έρθουν στον ορισμό του Θεού.

Στωϊκή συλλογιστική

Με αυτό λέγεται, είναι σημαντικό να παρατηρήσουμε την προσαρμοστικότητα του στωικισμού. Ο Massimo Pugliucci ταξινομεί τον στωικισμό ως οικουμενική φιλοσοφία, που σημαίνει ότι μπορεί να προσαρμοστεί σε οποιαδήποτε θρησκεία ή διορισμό – ακόμη και αθεϊσμός. Ο στωικισμός είναι ένας τρόπος αντιμετώπισης της ζωής που δεν παρουσιάζει καμία σύγκρουση με τις πιο γνωστές θρησκείες. Δεν κάνει’t ακόμη και σε σύγκρουση με την ιδέα του αθεϊσμού, επειδή ο Θεός είναι μια φυσική-λογική έννοια. Δεν πρόκειται για μύθους ή μαγεία. Πρόκειται για την πραγματικότητα και τη συλλογιστική.

Για παράδειγμα, τα stoics αγαπούν να παρατηρούν τη φύση και το νόμο που το οργανώνει. Εάν παίρνετε έναν πορτοκαλί σπόρο στο χέρι σας χωρίς να γνωρίζετε τι θα γίνει ή πώς θα συμβεί, τότε η μαγεία θα μπορούσε να εξηγήσει πολύ καλά πώς θα μπορούσε να προέλθει ένα πορτοκαλί από αυτό το μικροσκοπικό πράγμα που κρατάτε.

Ωστόσο, ξέρετε αν αυτός ο σπόρος τοποθετείται σε ένα κρεβάτι γης και στη συνέχεια καλύπτεται και τροφοδοτείται με θρεπτικά συστατικά και νερό, θα σπάσει μέσα από το κέλυφος και θα αναπτύξει ρίζες που θα πιπιλίζουν νερό και άλλα ορυκτά από τη Γη. Θα μεγαλώσει σε ένα μίσχο και θα έχει αρκετή δύναμη για να μεγαλώσει φύλλα που θα συλλάβουν το φως του ήλιου και ούτω καθεξής μέχρι την ημέρα που θα δείτε ένα πορτοκαλί κρέμονται από ένα κλαδί.

Πιστεύετε πραγματικά ότι το πορτοκαλί ήταν απλώς σύμπτωση? Εάν φυτέψετε αυτόν τον σπόρο οπουδήποτε, θα ακολουθήσει την ίδια διαδικασία. Το πορτοκαλί μπορεί να μην δοκιμάσει το ίδιο λόγω περιβαλλοντικών παραγόντων, αλλά δεν θα μπορούσατε ποτέ να πάρετε ένα μήλο από τον ίδιο κλάδο.

Σε αυτό το παράδειγμα, μπορείτε να δείτε πώς μια παραδοσιακή πίστη στο Θεό επικεντρώνεται σε μια μαγική εξήγηση, ενώ η στωική προοπτική επικεντρώνεται στο νόμο και τη λογική. Τα Stoics δεν κατέχουν μια παραδοσιακή πίστη σε έναν θεό παρόμοιο με τις θετικές θρησκείες, αλλά πιστεύουν στον δίκαιο νόμο του σύμπαντος.

Εάν θέλετε να σκάψετε βαθύτερα σε αυτό το θέμα τότε θα σας προτείνω να διαβάσετε το Seneca’μικρό Επιστολή 65 στον Λουκίλιο. Σε αυτή την επιστολή, ο Seneca μιλάει για μια συζήτηση που είχε με τον φίλο του για τον Θεό, όπου ζήτησε από τον φίλο του να αποφασίσει ποιος ορισμός φαινόταν πιο κοντά στην αλήθεια, αφού η απόλυτη αλήθεια θα ήταν αδύνατο να αναγνωριστεί:

“Παραδώστε τη γνώμη σας, λοιπόν, τον δικαστή. Κράτος που σας φαίνεται να πείτε τι είναι πιο αληθινό, και όχι ποιος λέει τι είναι απολύτως αληθινό. Για να γίνει αυτό είναι τόσο μακριά πέρα ​​από το ken μας ως η ίδια η αλήθεια.”

Σενεκάς, Γράμμα 65

Πιστεύουν οι στωικοί στο Θεό? Στωικότητα’η ερμηνεία του δημιουργού.

Οι Stoics πιστεύουν ότι υπάρχει ένας Θεός, αλλά η στωική φιλοσοφία επιτρέπει την ύπαρξη οποιουδήποτε θεού. Αυτές οι φιλοσοφίες συχνά δεν απαιτούν θεότητες ή πίστη σε μια θεότητα και μπορεί να προωθήσουν ακόμη και τον αθεϊσμό.

Ωστόσο, οι Stoics πιστεύουν στον Δημιουργό’Σχέδια και σκοπό πίσω από τα πάντα. Οι Stoics πιστεύουν ότι δεν είναι συνειδητό να λατρεύουμε έναν Θεό, καθώς δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα χωρίς να παραβιάζουμε αυτό που μπορούμε να καταλήξουμε στη λατρεία καθώς και ο Θεός δεν χρειάζεται τον έπαινο ή τη λατρεία μας ούτως ή άλλως.

Μεγαλύτερη σημασία για τους Stoics είναι ότι το σύμπαν κυβερνάται από έναν δίκαιο νόμο

Αυτό που είναι σημαντικό για τους στωικούς είναι ότι πιστεύουν ότι το σύμπαν κυβερνάται από έναν δίκαιο νόμο. Αυτό σημαίνει ότι όλα ακολουθούν μια ορθολογική και λογική σειρά. Επομένως όλα τα πράγματα που υπάρχουν ακολουθούν τους ίδιους κανόνες και νόμους. Ανεξάρτητα από το πόσο σκληρά αγωνιζόμαστε για να τα λυγίσουμε ή να τους σπάσουμε, θα παραμείνουν πάντα.

Αυτό που κάνει τη δημιουργία του σύμπαντος και τη δημιουργία της ζωής είναι ένα σημείο διαμάχης με διαφορετικές πεποιθήσεις και φιλοσοφίες σε όλη την ιστορία, αλλά για όσους πιστεύουν στο Θεό υπάρχουν πολλές θρησκείες που τον περιβάλλουν καθώς και μερικούς από εκείνους που επιλέγουν να μην πιστέψουν.

Μία από τις μεγαλύτερες ανησυχίες για ορισμένους μπορεί να είναι ότι ορισμένοι πιστεύουν ότι οι Stoics πιστεύουν ότι οι νόμοι της φύσης δεν είναι θεοί, αλλά μερικοί μπορούν να συμπεράνουν ότι είναι. Κάποιοι θα ισχυρίζονται ότι επειδή ακολουθούν τη φύση είναι παρόμοια με τον ακόλουθο Θεό, ενώ άλλοι ισχυρίζονται ότι αν ακολουθούν τον Θεό τότε δεν υπάρχει ελευθερία στη λήψη αποφάσεων.

Πώς συμβιβάζονται οι στωικοί με τον παραλογισμό των θεών

Ο Θεός, ή οποιοσδήποτε Θεός, δεν θα μπορούσε να υπήρχε πριν από το σύμπαν. Αυτό θα σήμαινε ότι δεν θα μπορούσε να δημιουργήσει το σύμπαν, επειδή δεν υπήρχε πριν γίνει.

Οι Stoics πιστεύουν ότι αν υπήρχε ο Θεός, πρέπει να έχει δημιουργήσει το σύμπαν έτσι ώστε να υπάρχουν πράγματα που πρέπει να δημιουργηθούν. Ωστόσο, οι άνθρωποι είναι ελεύθεροι να κάνουν ή να σκέφτονται τι θέλουν επειδή ο Θεός δεν χρειάζεται τον έπαινο ή τη λατρεία τους ούτως ή άλλως.

Οι Stoics πιστεύουν ότι όλα σε αυτόν τον κόσμο είναι ένα αλληλένδετο μέρος ενός μεγάλου συνόλου. Πιστεύουν σε ένα δίκαιο νόμο που διαχειρίζεται το σύμπαν, αλλά ότι δεν υπάρχει ιδιαίτερη σειρά για τον ουρανό ή τη θεότητα σε οποιοδήποτε από αυτά. Δεν είναι πίστη σε έναν Θεό που μας βοηθά, αλλά μάλλον καταλαβαίνουν ότι υπάρχουν για να βοηθήσουν ο ένας τον άλλον.

Αλλά τα στωικά εξακολουθούν να πιστεύουν σε έναν θεό που είναι ξεχωριστό από το σύμπαν που βοήθησε να δημιουργήσει. Μπορεί να υπάρχουν θεότητες και θεοί στο σύμπαν, αλλά δεν υπάρχουν για να μας βοηθήσουν με κανέναν τρόπο και δεν τους χρειαζόμαστε για να μας βοηθήσουν.

Πώς αντιμετωπίζει ο στωικισμός με την αντίφαση ενός ιερού θεού

Οι Stoics πιστεύουν σε έναν θεό που είναι ξεχωριστό από το σύμπαν που βοήθησε να δημιουργήσει. Μπορεί να υπάρχουν θεότητες και θεοί στο σύμπαν, αλλά δεν υπάρχουν για να μας βοηθήσουν με κανέναν τρόπο και δεν τους χρειαζόμαστε για να μας βοηθήσουν. Είναι φυσικό για τους ανθρώπους που πιστεύουν στο Θεό να φοβούνται την οργή Του γιατί όταν πιστεύουμε σε κάτι που φυσικά το φοβόμαστε. Αλλά για τα stoics, αυτό δεν είναι αλήθεια, αφού δεν φοβούνται κανένα τέτοιο πράγμα.

Είναι ο στωικισμός μια θρησκεία

Οι Stoics εξακολουθούν να πιστεύουν σε έναν θεό που είναι ξεχωριστό από το σύμπαν που βοήθησε να δημιουργήσει. Μπορεί να υπάρχουν θεότητες και θεοί στο σύμπαν, αλλά δεν υπάρχουν για να μας βοηθήσουν με κανέναν τρόπο και δεν τους χρειαζόμαστε για να μας βοηθήσουν. Είναι φυσικό για τους ανθρώπους που πιστεύουν στο Θεό να φοβούνται την οργή Του γιατί όταν πιστεύουμε σε κάτι που φυσικά το φοβόμαστε. Αλλά για τα stoics, αυτό δεν είναι αλήθεια, αφού δεν φοβούνται κανένα τέτοιο πράγμα.

Ενώ κάποιοι μπορεί να αισθάνονται ότι ο στωικισμός είναι μια θρησκεία, είναι μια φιλοσοφία πρώτα και μια δεύτερη θρησκεία. Οι Stoics πιστεύουν σε έναν θεό που είναι ξεχωριστό από το σύμπαν που βοήθησε να δημιουργήσει. Μπορεί να υπάρχουν θεότητες και θεοί στο σύμπαν, αλλά δεν υπάρχουν για να μας βοηθήσουν με κανέναν τρόπο και δεν τους χρειαζόμαστε για να μας βοηθήσουν. Είναι φυσικό για τους ανθρώπους που πιστεύουν στον Θεό να φοβούνται την οργή Του, γιατί όταν πιστεύουμε σε κάτι που φυσικά το φοβόμαστε. Αλλά για τα stoics αυτό δεν είναι αλήθεια, αφού δεν φοβούνται κανένα τέτοιο πράγμα.

Δεν ακολουθούμε μια θρησκεία, αλλά πιστεύουμε και κατανοούμε τον κόσμο και πώς λειτουργεί. Κατανοούμε ότι υπάρχει ένας νόμος και ορθολογισμός πίσω από το σύμπαν και την ομορφιά στο σχεδιασμό του.

Τι είναι ο στωικισμός’απάντηση στο πρόβλημα του κακού

Τα στωικά δεν πιστεύουν σε έναν Θεό που μας βοηθά ή νοιάζεται για εμάς. Τα στωικά δεν πιστεύουν σε μια θρησκεία, αλλά πιστεύουν στην ορθολογική σκέψη και τη φιλοσοφία. Τα Stoics καταλαβαίνουν ότι όλα υπάρχουν για να βοηθήσουν ο ένας τον άλλον, αλλά εξαιτίας αυτού είναι σε θέση να κάνουν τις δικές τους επιλογές χωρίς φόβο για θεϊκή τιμωρία ή ευνοεί. Δεν φοβούνται τίποτα επειδή δεν υπάρχει τίποτα που να μπορεί να τους βλάψει που δεν σχεδιάστηκε από την ίδια τη φύση.

Οι Stoics πιστεύουν ότι υπάρχει ένας σκοπός πίσω από όλα όσα υπάρχουν, πράγμα που σημαίνει ότι το σύμπαν πρέπει να έχει σκοπό. Το σύμπαν πρέπει να έχει έναν δημιουργό, αλλά τα stoics δεν συμφωνούν για το ποιος ή τι το δημιούργησε. Μερικοί πιστεύουν ότι ήταν μια θεότητα, ενώ άλλοι πιστεύουν ότι ήταν το αποτέλεσμα της μεγάλης δύναμης και της εξουσίας στη δουλειά στο σύμπαν. Ακόμα, άλλοι πιστεύουν ότι το σύμπαν δεν δημιουργήθηκε ποτέ, αλλά μάλλον είναι απλά.

Οι άνθρωποι είναι ελεύθεροι να κάνουν επιλογές επειδή υπάρχουν πολλές διαφορετικές πιθανές διαδρομές για να πάρουν. Οι Stoics καταλαβαίνουν ότι το μονοπάτι που επιλέγουν να ακολουθήσουν πρέπει να είναι λογικά και λογικά στη φύση. Αλλά αν κάποιος επιλέξει να μην κάνει μια επιλογή, κάνουν και. Τα Stoics αναγνωρίζουν επίσης ότι το μόνο πράγμα που μπορεί να τους βλάψει είναι κάτι που σχεδιάστηκε από την ίδια τη φύση ή κάτι που θα σχεδιαστεί στο μέλλον λόγω των δικών τους επιλογών.

Μερικοί άνθρωποι πιστεύουν ότι επειδή υπάρχει το κακό, πρέπει να είναι μέρος του Θεού’Σχέδιο. Τα στωικά καταλαβαίνουν ότι το κακό υπάρχει και δεν το φοβούνται, γιατί δεν υπάρχει κάτι τέτοιο όπως τα κακά και τα κακά πράγματα δεν υπάρχουν. Αυτά τα πράγματα απλά δημιουργήθηκαν από τη φύση και το σύμπαν είναι πάντα σε κατάσταση αλλαγής. Οι Stoics καταλαβαίνουν ότι όλες αυτές οι μεγάλες δυνάμεις μπορούν να κατευθύνονται με δική τους βούληση, έτσι θα επιλέξουν να ελέγξουν τις δικές τους ενέργειες και αποφάσεις σύμφωνα με αυτό που είναι λογικό και λογικό για να ακολουθήσουν.

συμπέρασμα

Τα Stoics καταλαβαίνουν ότι τα πάντα υπάρχουν για να βοηθήσουν ο ένας τον άλλον, αλλά εξαιτίας αυτού, είναι σε θέση να κάνουν τις δικές τους επιλογές χωρίς φόβο θείας τιμωρίας ή ευνοϊκής. Δεν φοβούνται τίποτα επειδή δεν υπάρχει τίποτα που να μπορεί να τους βλάψει που δεν σχεδιάστηκε από την ίδια τη φύση.

Ενώ κάποιοι μπορεί να αισθάνονται ότι ο στωικισμός είναι μια θρησκεία, είναι μια φιλοσοφία πρώτα και μια δεύτερη θρησκεία. Δεν ακολουθούμε μια θρησκεία, αλλά πιστεύουμε και κατανοούμε τον κόσμο και πώς λειτουργεί. Κατανοούμε ότι υπάρχει ένας νόμος και ορθολογισμός πίσω από το σύμπαν και την ομορφιά στο σχεδιασμό του.

Οι Stoics πιστεύουν ότι υπάρχει ένας σκοπός πίσω από όλα όσα υπάρχουν, πράγμα που σημαίνει ότι το σύμπαν πρέπει να έχει σκοπό. Το σύμπαν πρέπει να έχει έναν δημιουργό, αλλά τα stoics δεν συμφωνούν για το ποιος ή τι το δημιούργησε. Μερικοί πιστεύουν ότι ήταν μια θεότητα, ενώ άλλοι πιστεύουν ότι ήταν το αποτέλεσμα της μεγάλης δύναμης και της εξουσίας στη δουλειά στο σύμπαν. Ακόμα, άλλοι πιστεύουν ότι το σύμπαν δεν δημιουργήθηκε ποτέ, αλλά μάλλον είναι απλά.

Οι άνθρωποι είναι ελεύθεροι να κάνουν επιλογές επειδή υπάρχουν πολλές διαφορετικές πιθανές διαδρομές για να πάρουν. Οι Stoics καταλαβαίνουν ότι το μονοπάτι που επιλέγουν να ακολουθήσουν πρέπει να είναι λογικά και λογικά στη φύση. Αλλά αν κάποιος επιλέξει να μην κάνει μια επιλογή, κάνουν και.

Τι είναι ο στωικισμός? Εξηγείται σε 3 πεποιθήσεις

Ο στωικισμός είναι μια φιλοσοφία που ξεκίνησε στην αρχαία Ελλάδα και εξακολουθεί να έχει οπαδούς σήμερα. Είναι ένας τρόπος ζωής που έχει ηθική αριστεία ως απώτερο στόχο του.

9 Μαΐου 2023 • Από τον John Garrett, MA Φιλοσοφία

Ο στωικισμός συχνά απεικονίζεται ως σκληρός και ανύπαρκτος. Ωστόσο, οι θιασώτες του επιμένουν ότι ο στωικισμός είναι ένας απελευθερωτικός, χαρούμενος τρόπος ζωής. Ιδρύθηκε από το Zeno του Citium (Αθήνα, 344-262 π.Χ.), ο στωικισμός είναι μια φιλοσοφία που έχει πολλούς υποστηρικτές ακόμα και σήμερα. Τα στωικά της αρχαίας Ελλάδας θεωρούσαν τους εαυτούς τους κληρονόμους της Σωρωτικής ηθικής φιλοσοφίας και της φυσικής φιλοσοφίας του Ηρακλήου της Εφέσου. Ο στωικισμός είχε μόνιμο αντίκτυπο στην ιστορία της σκέψης. Επηρέτησε την ανάπτυξη της χριστιανικής ηθικής και θεολογίας, αλλά και της σύγχρονης φιλοσοφίας. Ο στωικισμός μπορεί να επισημανθεί από τρεις βασικές πεποιθήσεις: (1) ότι η αρετή είναι επαρκής για την ευτυχία, (2) ότι άλλα λεγόμενα αγαθά πρέπει να θεωρηθούν με αδιαφορία και (3) ότι ο κόσμος διατάσσεται από τον Θεό.

Ηθική αριστεία στον στωικισμό: αρετή και Ευδαϊμονία

Τα στωικά’ Η μεγαλύτερη κληρονομιά είναι η ηθική τους. Όπως και τα περισσότερα άλλα σχολεία της αρχαίας φιλοσοφίας, οι Stoics πιστεύουν ότι ο στόχος της ηθικής είναι ευδαϊμονία. Αυτή η ελληνική λέξη δεν έχει άμεση αγγλική μετάφραση. Συχνά αποδίδεται ως ‘ευτυχία’, αλλά ευδαϊμονία δεν’να περιγράψω απλώς μια ευχάριστη διάθεση. Έχει πολύ πιο ισχυρή αίσθηση σε αυτό. Ευδαϊμονία μπορεί να μεταφραστεί καλύτερα ως “ανθρώπινο άνθος.” Μια ζωή είναι ευδοϊνικός Όταν έχει εξαντλήσει τις δυνατότητές του για αριστεία και μετράται μέχρι την αξιοπρέπεια κατάλληλη για έναν άνθρωπο.

Τα Stoics συμφωνούσαν με τον Αριστοτέλη’Η ηθική φιλοσοφία σε κάποιο βαθμό. Ορίστηκε ο Αριστοτέλης ευδαϊμονία όπως και “Δραστηριότητα της ψυχής σύμφωνα με την αρετή,” (Ηθική της Νικομιχής 1098Α17). Είναι σημαντικό να σημειωθεί εδώ για τον Αριστοτέλη, ευδαϊμονία και αρετή συνδέονται. Η ελληνική λέξη για την αρετή είναι παραμέτρων. Αυτή η λέξη δεν είναι στενά ηθική, αλλά υποδηλώνει κάθε είδους αριστεία. Για τον Αριστοτέλη, είναι μια ποιότητα που κάνει κάτι καλό να κάνει αυτό που κάνει ή να είναι αυτό που είναι. Για παράδειγμα, α Καλός Το μαχαίρι είναι ένα αιχμηρός μαχαίρι. Επομένως, ένα από τα “αρετές” ένα μαχαίρι είναι η ευκρίνεια του.

Για ανθρώπους, αρετή ή παραμέτρων είναι μια κατάσταση χαρακτήρα που κάνει τους ανθρώπους καλούς να είναι άνθρωποι. Ο Αριστοτέλης λέει ότι οι άνθρωποι είναι λογικά και κοινωνικά ζώα (NE 1097B10, 1098A1-5). Έτσι, οι αρετές μας είναι ιδιότητες που μας επιτρέπουν να πετύχουμε να ενεργούμε ορθολογικά και να συνεργαζόμαστε κοινωνικά. Ο κατάλογος των αρετών συχνά ποικίλλει από το σχολείο στο σχολείο και τον φιλόσοφο στον φιλόσοφο, αλλά τα περισσότερα σχολεία της αρχαίας σκέψης συμφώνησαν σε τέσσερις καρδινάλες αρετές. Αυτά ήταν η σύνεση, η μειονεκτική θέση, το θάρρος και η δικαιοσύνη. Αυτές οι καταστάσεις χαρακτήρα είναι αυτό που μας επιτρέπουν να ενεργούμε ως λογικά και κοινωνικά όντα.

Λάβετε τα τελευταία άρθρα που παραδίδονται στα εισερχόμενά σας

Εγγραφείτε στο δωρεάν εβδομαδιαίο ενημερωτικό δελτίο

Ελέγξτε τα εισερχόμενά σας για να ενεργοποιήσετε τη συνδρομή σας

Stoic Philosophy & Aristotelian ηθική

Η στωική ηθική διακρίνεται από την Αριστοτέλη Ηθική με μια σημαντική διαφορά. Η στωική φιλοσοφία πιστεύει ότι η αρετή είναι επαρκής για ευδαϊμονία. Με άλλα λόγια, η αρετή είναι το μόνο που χρειάζεται για αυτό. Ο Αριστοτέλης σκέφτηκε ότι ήταν απαραίτητη η αρετή για ευδαϊμονία, Αλλά δεν είναι αρκετό, ή όχι μόνο αρκετό από μόνο του – χρειάστηκε ακόμα περισσότερα. Για τον Αριστοτέλη, α ευδοϊνικός Η ζωή απαιτεί, εκτός από την αρετή, κάποια καλή τύχη. Για να ζήσετε καλά, κάποιος χρειάζεται βασικά αγαθά όπως καταφύγιο, καλή υγεία, φιλία και σοφία. Ένας ενάρετος άνθρωπος θα μπορούσε να είναι θύμα μιας τραγωδίας που τον αφήνει άρρωστο, άστεγο ή μόνο του, και έτσι παρά τον καλό του χαρακτήρα, η ζωή του δεν θα είχε πάει καλά. Δεν κατάφερε να επιτύχει ευδαϊμονία.

Τα Stoics διαφωνούν εδώ. Κοιτάζοντας πίσω στον Σωκράτη και τη Σωκρατική Σχολή Κυνισμού, ο αρχαίος στωικισμός ισχυρίζεται ότι το μόνο που είναι απαραίτητο για να ζήσει μια καλή ζωή είναι ενάρετη. Όλα τα άλλα λεγόμενα αγαθά πρέπει να θεωρούνται αδιαφορία. Ακόμα κι αν το ενάρετο φασκόμηλο υποφέρει από πολλαπλές τραγωδίες, ή ακόμα και υπομένει έντονα φυσικά βασανιστήρια, έχει ακόμα την ευκαιρία ευδαϊμονία Επειδή αυτά τα εξωτερικά πράγματα δεν χρειάζεται να καταστρέφουν τον ενάρετο χαρακτήρα του. Μόλις γίνετε ενάρετος, τίποτα δεν μπορεί να καταστρέψει τη ζωή σας. Στη Stoic Logic, η αρετή είναι το όριο της ευτυχίας.

Σε αρκετούς Πλάτωνας’διάλογοι, ο Σωκράτης λέει πολλά πράγματα για το σκοπό αυτό. Για παράδειγμα, στον Πλάτωνα’μικρό Απολογία, Ο Σωκράτης λέει στην κριτική επιτροπή του, “Δεν νομίζω ότι επιτρέπεται να βλάπτεται ένας καλύτερος άνθρωπος από ένα χειρότερο. Σίγουρα θα μπορούσε να με σκοτώσει, ή ίσως να με απαλλαγεί ή να με απογοητεύσει, τον οποίο [meletus] και ίσως άλλοι σκέφτονται να είναι πολύ κακό, αλλά δεν το νομίζω”.

Σωκράτης’ Έχουν σχεδιαστεί λέξεις από πολλά στωικά. Ρώμη’s stoic epictetus άρεσε να το παραφράσει ως ως “Ο Anytus και ο Meletus μπορούν να με σκοτώσουν, αλλά να μην με βλάψουν.” Ρωμαίος αυτοκράτορας Marcus Aurelius’ Διαλογισμός, ρωτώ, “Πώς μπορεί αυτό που δεν κάνει έναν άνθρωπο χειρότερο, να κάνει τη ζωή ενός ανθρώπου χειρότερη?” Η προφανής στωική απάντηση: μπορεί’Τ. Μόνο η αρετή είναι καλή και ο αντιπρόεδρος είναι κακός και όλα τα άλλα είναι αδιάφορα.

Η στάση των στωικών: αδιαφορία

Είναι το δόγμα της αδιαφορίας που είναι πιθανώς υπεύθυνο για το στωικισμό’η φήμη ως σκληρή και ανθεκτική. Εάν μόνο η αρετή είναι καλή, αυτό σημαίνει ότι η υγεία, η ευχαρίστηση και ακόμη και η ευημερία των αγαπημένων μας πρέπει να θεωρηθούν με αδιαφορία. Ωστόσο, η στωική αδιαφορία για τα εξωτερικά πράγματα είναι πιο περίπλοκη από ό, τι φαίνεται. Παρόλο που οι αρχαίοι κυνικοί επηρέασαν το στωικό δόγμα της αρετής – ο Zeno σπούδασε ακόμη και κάτω από τα κιβώτια του κυνικού πριν ιδρύσει το δικό του σχολείο – το στωικό δόγμα είναι διαφορετικό από το Cynic Doctrine.

Οι κυνικοί πίστευαν ότι μόνο η αρετή ήταν καλή και όλα τα άλλα λεγόμενα αγαθά θα έπρεπε να περιφρονούνται και να αποφεύγονται ενεργά. Η καλύτερη ζωή ήταν μια αυστηρά αυστηρή ζωή της φτώχειας και του ακραίου ασκητισμού. Ο στωικισμός, από την άλλη πλευρά, λέει ότι δεν πρέπει να περιφρονούμε εξωτερικά, αλλά τους θεωρούμε αδιαφορία για αδιαφορία. Οι απαιτήσεις της αρετής εξακολουθούν να απαιτούν να φροντίζουμε τους εαυτούς μας και τους άλλους, και οι Stoics πιστεύουν ότι τέτοια πράγματα μπορεί να είναι αντάξια χωρίς να ληφθούν ως τελικοί σκοποί.

Νομίζω ότι αυτό απεικονίζεται καλύτερα από το “μεταφορά τοξότη.” Αυτή ήταν μια αγαπημένη μεταφορά πολλών στωικών. Ένας καλός τοξότης κάνει ό, τι μπορεί για να χτυπήσει τον στόχο του. Αλλά μόλις αφήσει το Bowstring, δεν είναι πλέον στην εξουσία του να εξασφαλίσει ότι το βέλος χτυπά τον στόχο. Μια ξαφνική ριπή του ανέμου θα μπορούσε να φυσήξει το βέλος από την πορεία του, ή κάτι θα μπορούσε να παρακολουθεί το βέλος πριν χτυπήσει τον στόχο. Παρ ‘όλα αυτά, ο τοξότης είναι ένας καλός τοξότης, επειδή έκανε ό, τι ήταν δυνατόν για να χτυπήσει τον στόχο. Εάν είναι ένας καλός τοξότης ορίζεται από ένα’η επιτυχία στο χτύπημα του στόχου, τότε όποιος είναι καλός ή κακός είναι η τύχη. Εξωτερικοί παράγοντες που ο τοξότης δεν έχει κανέναν έλεγχο μπορεί να ανατρέψει τον στόχο του.

Οι Stoics πιστεύουν ότι δεν πρέπει να κατηγορηθούμε για τα πράγματα εκτός’έλεγχος. Επομένως, αν και ένας καλός τοξότης στοχεύει στο στόχο, ο στόχος είναι δεν Ο στόχος του. Δεν χτυπά τον στόχο που κάνει έναν τοξότη έναν καλό τοξότη, αλλά απλώς κάνει ό, τι μπορεί για να είναι καλός τοξότης. Και αυτό σημαίνει ότι πρέπει να προσπαθήσει το καλύτερο για να χτυπήσει τον στόχο ενώ όσον αφορά το χτύπημα του στόχου ως αδιάφορη για τον τελικό του στόχο. Οι Stoics υποδηλώνουν ότι πρέπει να έχουμε την ίδια στάση απέναντι στους στόχους μας στη ζωή. Μόνο οι δικές μας ενέργειες και στάσεις είναι μέσα στη δύναμή μας. Και αν θεωρήσετε τα εξωτερικά που είναι εκτός του ελέγχου σας ως απαραίτητα για την ευτυχία, παραδίδετε την ευθύνη για τη δική σας ευτυχία στην τύχη. Οι Stoics πιστεύουν ότι αυτό θα ήταν σοβαρά λάθος. Νομίζουν ότι είναι παράλογο για το απόλυτο καλό μας να μην είμαστε στο χέρι μας.

Αλλά γιατί να μην αποδεχτείτε μόνο τη ζοφερή πιθανότητα ότι ο κόσμος δεν έχει συσταθεί με γνώμονα την ευημερία μας? Φαίνεται εύλογο, όπως σκέφτεται ο Αριστοτέλης, ότι η καλή ζωή απαιτεί καλή τύχη. Οι Stoics αρνούνται να το δεχτούν, επειδή πιστεύουν ότι ο κόσμος είναι προνοητικά διαταγμένος από τον Θεό να είναι όσο το δυνατόν πιο καλός.

Ο Θεός, η μοίρα και η ελευθερία: οι Στόικοι για την Πρόνοια

Τα αρχαία στωικά είναι πανθεϊστές. Πιστεύουν ότι ο Κόσμος είναι πανομοιότυπος με τον Θεό. Επομένως, όλα στο σύμπαν όπως πέτρες, δέντρα, ζώα, άνθρωποι κ.λπ. είναι όλα μέρη του Θεού. Αλλά κάποιος μπορεί να ρωτήσει, αν ο Θεός είναι απλά πανομοιότυπος με τη φύση, πώς είναι αυτή η θέση διαφορετική από τον αθεϊσμό? Γιατί να μην καλέσετε απλώς τη φύση Φύση, Και αφήστε τον Θεό από αυτό?

Στη σύγχρονη εποχή, ο Baruch Spinoza αναγνώρισε επίσης τον Θεό με τη φύση και οι σύγχρονοι του τον κατηγόρησαν για αθεϊσμό. Οι Stoics θα επέμεναν ότι ο Κόσμος μπορεί σωστά να ονομαστεί Θεός επειδή, σύμφωνα με αυτούς, ο Κόσμος είναι έξυπνος. Για να είμαστε πιο ακριβείς, οι στωικοί αναγνωρίζουν τον Θεό ως παγκόσμιο μυαλό ή λόγο που υπάρχει σε όλα τα πράγματα και ο φυσικός κόσμος είναι ο Θεός’σώμα. Ωστόσο, οι Stoics ισχυρίζονται ότι είναι υλιστές. Ακόμα και η ψυχή και το καθολικό μυαλό είναι παρόντες σε όλα τα πράγματα που κατασκευάζονται από την ύλη, αν και από ένα γεμάτο και ευγενέστερο είδος ύλης.

Οι Stoics πιστεύουν ότι οι νόμοι της φύσης είναι καλές ενδείξεις ότι ο κόσμος σχεδιάστηκε με σκοπό και ισχυρίζεται ότι οι άνθρωποι’ Η ικανότητα να λογοδοτεί υποδηλώνει ότι δημιουργούμε κάτι που διαθέτει επίσης λόγο. Cicero, στο έργο του Σχετικά με τη φύση των θεών, Χαρακτηρίζει το ακόλουθο επιχείρημα στο Zeno. “Τίποτα χωρίς μερίδιο στο μυαλό και τον λόγο δεν μπορεί να γεννήσει κάποιον που είναι ζωντανό και λογικό. Αλλά ο κόσμος γεννά όσους είναι ζωντανοί και λογικοί. Επομένως ο κόσμος είναι ζωντανός και λογικός” (2.22).

Τα στωικά ακολουθούν τον προκρατικό φιλόσοφο Heraclitus υποστηρίζοντας ότι ο κόσμος είναι οργανωμένος με λόγο ή λογότυπα στα ελληνικα. Ο Ηράκλιτς είπε, “Όλα τα πράγματα έρχονται να περάσουν σύμφωνα με αυτήν τη λέξη [λογότυπα]” (Θραύσμα 2). Λογότυπα έχει πολλές έννοιες. μπορεί να σημαίνει “λόγος,” “διαφωνία,” ακόμη και “ομιλία” ή “λέξη.” Κλασικιστής g.Μ.ΕΝΑ. Ο Grube (1983) ισχυρίζεται ότι η στωική αντίληψη του λογότυπα πιθανώς επηρέασε τον συγγραφέα του Ευαγγέλιο του Ιωάννη, που αρχίζει, “Στην αρχή υπήρχε η λέξη [λογότυπα], και το λογότυπα ήταν με τον Θεό και το λογότυπα ήταν θεός” (Ιωάννης 1: 1).

Ωστόσο, σε αντίθεση με τον Θεό των Αβραάμικων παραδόσεων, ο στωικός Θεός δεν είναι παντοδύναμος. Η δύναμή του περιορίζεται από φυσική και λογική δυνατότητα. Αυτοί οι περιορισμοί, τουλάχιστον εν μέρει, εξηγούν γιατί υπάρχει κακό στον κόσμο. Ο ΣΤΟΙΚΟΣ ΧΑΛΣΠΠ, ένας από το Ζήνο’οι άμεσοι διάδοχοι, δίδαξαν ότι η ύπαρξη του καλού και του κακού ήταν αλληλένδετες. Είναι λογικά αδύνατο για το καλό να υπάρχει χωρίς κακό, οπότε ο Θεός σχεδίασε έναν κόσμο που κάνει το καλύτερο από αυτή την κατάσταση. Έτσι, το κακό μπορεί να υπάρχει σε τοπικό επίπεδο, αλλά εκμεταλλεύεται ο Θεός για να τελειοποιήσει το σύνολο (Copleston 1993).

Για άλλη μια φορά, μετά τον Ηράκλετο, οι Stoics πιστεύουν ότι η πραγματικότητα είναι σε ροή. Όλα αλλάζουν συνεχώς. Ο Ηράκλιτος παρομοίασε συχνότερα αυτή την κατάσταση ροής, λέγοντας, “[ο κόσμος] ήταν ποτέ, είναι τώρα, και θα είναι πάντα μια συνεχώς ζωντανή πυρκαγιά, με μέτρα να ανάψει και να βγουν τα μέτρα” (Θραύσμα 20). Και στους Σωικούς, όλα αυτά ξεδιπλώνονται σύμφωνα με το ορθολογικό σχέδιο του Θεού. Έτσι, οι Stoics είναι αυστηροί ντετερμινιστές. Ο χρόνος ξεδιπλώνεται ακριβώς σύμφωνα με τον Θεό’το σχέδιο και η ιστορία του κόσμου επαναλαμβάνεται αιώνια. Όλα ξεκίνησαν σε ένα συγκρότημα πυρκαγιάς, όλα θα καταρρεύσουν πίσω σε αυτό, και τότε ο Κόσμος θα ξεκινήσει και πάλι να ξεδιπλώνεται ακριβώς όπως έχει πάντα. Δεν υπάρχει κανένας λόγος για να αλλάξουν οι μελλοντικοί κύκλοι του κόσμου επειδή ο Θεός’Το σχέδιο για το Κόσμο είναι τόσο καλό όσο θα μπορούσε να είναι. Παρά την πίστη σε ένα ντετερμινιστικό σύμπαν, οι Stoics δεν αρνήθηκαν την ανθρώπινη ελευθερία.

Σύμφωνα με τον Ο’Keefe, είναι συμβατικοί, πιστεύοντας ότι η μοίρα και η ελεύθερη θέληση είναι συμβατά. Οι Stoics ισχυρίζονται ότι οι αποφάσεις και οι στάσεις σας εξαρτώνται από εσάς επειδή είναι τα δικα σου επιλογές. Είναι με τη διάνοια και την αυτοπειθαρχία σας, αποφασίζετε να κάνετε ό, τι κάνετε. Δεν είστε περιορισμένοι από το να κάνετε τίποτα ενάντια στη θέλησή σας, η οποία είναι σύμφωνη με τον αιτιώδη ντετερμινισμό. Και επειδή τα πάντα ξεδιπλώνονται σύμφωνα με τον Θεό’Σχέδιο, πρέπει να αγαπήσετε τη μοίρα σας.

Η κληρονομιά του στωικισμού

Ο στωικισμός είχε τεράστιο αντίκτυπο στην ιστορία της σκέψης. Η ηθική και η θεολογία τους επηρέασαν την ανάπτυξη του Χριστιανισμού, ενώ ο Στόιτς’Η κληρονομιά S εκτείνεται και στη σύγχρονη εποχή, ορίζοντας προηγούμενα για ορισμένα στοιχεία στη φιλοσοφία του Kant και του Spinoza.

Σήμερα, υπήρξε ένα δημοφιλές ενδιαφέρον για τους νεότερους, μελλοντικούς στωικούς φιλόσοφους. Πολύ πρόσφατη λογοτεχνία αυτοβοήθειας κοιτάζει τα Stoics για έμπνευση και οργανώσεις όπως ο σύγχρονος στωικισμός φιλοξενούν διεθνείς εκδηλώσεις όπως το Stoicon και ζουν σαν στωική εβδομάδα για να προωθήσουν τον στωικισμό ως έναν ελκυστικό τρόπο ζωής. Μπορούμε λογικά να περιμένουμε τον στωϊσμό’η κληρονομιά για να επιβιώσει πολύ στο μέλλον.

Διαβάστε το επόμενο:

Ο μυστηριώδης πατέρας του στωικισμού: Ποιος είναι ο Zeno του Citium?

Από τον John Garrett Ma Φιλοσοφία Ο John είναι φοιτητής MA στη φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο της Γεωργίας στην Ατλάντα της Γεωργίας. Το κύριο ερευνητικό του ενδιαφέρον είναι στην αρχαία φιλοσοφία, με δευτερεύοντα συμφέροντα στη σύγχρονη φιλοσοφία και τη φιλοσοφία της θρησκείας. Απολαμβάνει επίσης το γράψιμο, την ανάγνωση των κλασικών και της ταινίας.