Πώς ανταποκρίνεται ο εγκέφαλός μας στην εικονική πραγματικότητα

Περίληψη:

1. Η τεχνολογία Virtual Reality (VR) έχει κερδίσει δημοτικότητα σε διάφορους τομείς όπως το παιχνίδι, η υγεία και η ψυχική υγεία.

2. Το VR χρησιμοποιείται σε θεραπείες για την αναπαραγωγή καταστάσεων που είναι δύσκολες ή αδύνατο να αναδημιουργηθούν στην πραγματική ζωή.

3. Το VR βιώνει κυρίως επικεντρώνεται στην οπτική διέγερση, χωρίς άλλες αισθητηριακές εισροές όπως η αφή και η μυρωδιά.

4. Η μειωμένη αισθητική διέγερση σε VR σε σύγκριση με τις εμπειρίες της πραγματικής ζωής μπορεί να αποδυναμώσει ορισμένες συνδέσεις του εγκεφάλου.

5. Μελέτες με ποντίκια έχουν δείξει απενεργοποίηση των “κυττάρων κατεύθυνσης κεφαλής” που είναι υπεύθυνα για τη πλοήγηση όταν εκτίθενται σε VR.

6. Το VR έχει βρεθεί ότι μειώνει τη συχνότητα των αιχμών στη νευρωνική δραστηριότητα και μειώνει τη δραστηριότητα των κυττάρων τόπου που εμπλέκονται στην πλοήγηση.

7. Οι νευρώνες που σχετίζονται με τη μνήμη δείχνουν μειωμένη δραστηριότητα κατά τη διάρκεια της εξερεύνησης VR.

8. Το VR δεν σκοτώνει τα εγκεφαλικά κύτταρα αλλά μειώνει προσωρινά την ενεργοποίηση του εγκεφάλου σε σύγκριση με τις εμπειρίες πραγματικής ζωής.

9. Οι περισσότερες έρευνες νευροεπιστημών σχετικά με τις επιδράσεις VR στους ανθρώπους βασίζονται στα δεδομένα ηλεκτροεγκεφαλογράφημα (EEG).

10. Απαιτείται περαιτέρω έρευνα για την καλύτερη κατανόηση των επιπτώσεων του VR στον ανθρώπινο εγκέφαλο.

Ερωτήσεις:

1. Πώς έχει χρησιμοποιηθεί η τεχνολογία VR σε διαφορετικά πεδία?

Η τεχνολογία VR έχει χρησιμοποιηθεί σε διάφορους τομείς όπως τα τυχερά παιχνίδια, η υγεία και η ψυχική υγεία. Έχει δείξει πιθανά οφέλη σε αυτούς τους τομείς.

2. Ποιος είναι ο κύριος περιορισμός των εμπειριών VR?

Ο κύριος περιορισμός των εμπειριών VR είναι η έλλειψη πλήρους αισθητηριακής διέγερσης. Οι περισσότερες εμπειρίες VR επικεντρώνονται μόνο στην οπτική διέγερση, παραμελώντας άλλες αισθήσεις όπως η αφή και η μυρωδιά.

3. Πώς επηρεάζει το VR συνδέσεις του εγκεφάλου?

Η έρευνα έχει δείξει ότι η VR μπορεί να αποδυναμώσει ορισμένες συνδέσεις του εγκεφάλου λόγω της μειωμένης αισθητικής διέγερσης σε σύγκριση με τις εμπειρίες της πραγματικής ζωής.

4. Ποιος ήταν ο αντίκτυπος του VR σε ποντίκια όσον αφορά τα χωρικά κύτταρα?

Τα πειράματα με ποντίκια έδειξαν απενεργοποίηση των “κυττάρων κατεύθυνσης κεφαλής” που είναι υπεύθυνα για την πλοήγηση όταν εκτίθενται σε VR. Αυτά τα κύτταρα δεν μπορούν να λειτουργήσουν σωστά όταν δεν υπάρχει δυνατότητα να μετακινήσετε το κεφάλι.

5. Πώς επηρεάζει το VR νευρωνική δραστηριότητα σε αρουραίους?

Το VR έχει βρεθεί ότι μειώνει τη συχνότητα των αιχμών σε νευρωνική δραστηριότητα από πάνω από τα δύο τρίτα. Αυτό σημαίνει μείωση των πληροφοριών που αποστέλλονται μεταξύ των νευρώνων.

6. Ποιος είναι ο αντίκτυπος του VR στα κελιά τόπου?

Η δραστηριότητα των κυττάρων τόπου, τα οποία παρέχουν πληροφορίες για πλοήγηση, μειώνεται κατά περίπου 30% σε σύγκριση με τη δραστηριότητά τους σε πραγματικές καταστάσεις.

7. Τι αποτέλεσμα έχει η VR σε νευρώνες που σχετίζονται με τη μνήμη?

Ένα πείραμα σε αρουραίους αποκάλυψε ότι το 60% των νευρώνων του ιπποκάμπου, που σχετίζονται με τις διαδικασίες μνήμης και μάθησης, απενεργοποιήθηκαν κατά την εξερεύνηση ενός εικονικού δωματίου.

8. Το VR σκοτώνει τα εγκεφαλικά κύτταρα?

Όχι, το VR δεν σκοτώνει τα εγκεφαλικά κύτταρα. Οι μειωμένες συνδέσεις που προκαλούνται από το VR είναι προσωρινές και υποδεικνύουν ασθενέστερη ενεργοποίηση του εγκεφάλου σε σύγκριση με τις εμπειρίες της πραγματικής ζωής.

9. Πώς διεξάγεται η έρευνα της νευροεπιστήμης σχετικά με τα αποτελέσματα VR στον άνθρωπο?

Η έρευνα νευροεπιστημών σχετικά με τα αποτελέσματα VR στους ανθρώπους συχνά βασίζεται στα δεδομένα ηλεκτροεγκεφαλογράφημα (EEG) για τη μέτρηση των βιομετρικών αποκρίσεων και την υπέρβαση των υποκειμενικών ερωτηματολογίων.

10. Ποιες περιοχές απαιτούν περαιτέρω διερεύνηση στην κατανόηση των επιπτώσεων της VR στον εγκέφαλο?

Απαιτούνται περαιτέρω μελέτες για να διερευνηθεί η συμβατότητα των VR και EEG, καθώς και η ποιότητα του σήματος και οι επιπτώσεις του στα αποτελέσματα της έρευνας. Επιπλέον, είναι απαραίτητη περισσότερη έρευνα σχετικά με τις επιπτώσεις του VR στους ανθρώπους για να αποκτηθεί μια ολοκληρωμένη κατανόηση του τρόπου με τον οποίο ο εγκέφαλος ανταποκρίνεται σε εικονικούς κόσμους.

11. Ποιος είναι ο στόχος του έργου VirtualTimes?

Το Project VirtualTimes στοχεύει να αναλύσει και να μελετήσει την αίσθηση και τη δομή του χρόνου χρησιμοποιώντας το VR Gaming. Επιδιώκει να ομαλοποιήσει και να προσφέρει ευκαιρίες σε άτομα με παραλλαγές και παραμορφωμένες αντιλήψεις του χρόνου.

Άλλα άρθρα που μπορεί να σας ενδιαφέρουν:

– Εικονική πραγματικότητα στη βιομηχανία τυχερών παιχνιδιών
– Η αντίληψη του χρόνου κατά τη διάρκεια της ζωής μας
– Τι είναι οι εικονικές φορές?

Είναι VR κακό για τον εγκέφαλό σας? Η γνώμη εμπειρογνωμόνων ενός νευροχειρουργού

Δρ. Ο Donald Hilton, ένας νευροχειρουργός, παρέχει την εμπειρογνωμοσύνη του σχετικά με τον αντίκτυπο του VR στον εγκέφαλο.+

Αυτό το άρθρο παρέχει πληροφορίες για το πώς ο εγκέφαλός μας ανταποκρίνεται στην εικονική πραγματικότητα (VR) και διερευνά τις πιθανές επιδράσεις του VR στην ενεργοποίηση του εγκεφάλου και στη νευρωνική δραστηριότητα. Υπογραμμίζει τους περιορισμούς των εμπειριών VR όσον αφορά την αισθητηριακή διέγερση και συζητά τα ευρήματα της έρευνας σχετικά με τον αντίκτυπο του VR στις συνδέσεις του εγκεφάλου.

Τα πειράματα με ποντίκια έδειξαν ότι το VR μπορεί να οδηγήσει σε απενεργοποίηση των “κυττάρων κατεύθυνσης κεφαλής” που είναι υπεύθυνα για πλοήγηση. Επιπλέον, μελέτες με αρουραίους έχουν αποκαλύψει μείωση των αιχμών νευρωνικής δραστηριότητας και μειωμένη δραστικότητα τόπων κυττάρων που εμπλέκονται στην πλοήγηση. Το VR έχει επίσης βρεθεί ότι επηρεάζει τους νευρώνες που σχετίζονται με τη μνήμη, οδηγώντας σε μειωμένη δραστηριότητα.

Ωστόσο, είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι το VR δεν σκοτώνει τα κύτταρα του εγκεφάλου. Οι μειωμένες συνδέσεις και η ασθενέστερη ενεργοποίηση του εγκεφάλου κατά τη διάρκεια των εμπειριών VR είναι προσωρινές. Οι περισσότερες έρευνες σχετικά με τις επιδράσεις VR στους ανθρώπους βασίζονται σε δεδομένα ηλεκτροεγκεφαλογράφημα (EEG) για τη μέτρηση των βιομετρικών αποκρίσεων και τη συλλογή πληροφοριών για την εγκεφαλική δραστηριότητα κατά τη διάρκεια της εμβάπτισης VR.

Ενώ αυτά τα ευρήματα παρέχουν πολύτιμες πληροφορίες σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο η VR επηρεάζει τον εγκέφαλο, απαιτείται περαιτέρω έρευνα, ειδικά όσον αφορά τη συμβατότητα των VR και EEG, για να αποκτήσουν μια ολοκληρωμένη κατανόηση της αντίδρασης του εγκεφάλου σε εικονικούς κόσμους. Το άρθρο αναφέρει επίσης το έργο VirtualTimes, το οποίο στοχεύει να διερευνήσει την αίσθηση και τη δομή του χρόνου χρησιμοποιώντας το VR Gaming.

Πώς ανταποκρίνεται ο εγκέφαλός μας στην εικονική πραγματικότητα

Η ιδανική εμβάπτιση VR θα περιλάμβανε – εκτός από το ακουστικό – ένα ζευγάρι ακουστικών και τη δυνατότητα να τονώσει επίσης τη μυρωδιά και την αφή μας. Ωστόσο, τις περισσότερες φορές η εμπειρία VR αποτελείται μόνο από οπτική διέγερση.

Το VR βλάπτει τον εγκέφαλό σας

Э э э э э э э э э э э э э э э э э э э э э э э э э э э э э э э э э э

Ы з з з з з з з и и и и п п п п п п з п з з з з з з з з з п. С п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п. ПOчем э э э э э э э э э э э п п п п п п п?

Э э э э э а а а а и е е з з л л л л л л л э э э э э э э э э э э э Κοιτάζοντας το ριμπάγ. С с п п п п п э э э э э э э э э э э э э э э э э э э э э э э э э э э э. Д э э э э д д д и и д д д ρίας н и д д д д д д д д д д д д д д д д д д д д д д д д д д д д д д д д д д д.

И и з а а а а а а а а ы ы з .. Е е е е д п п ж ж ж ж ж ж ж ж ж ж ж ж ж ж ж ж ж ж п п п п п п п п п п п п п п п п п. Орrρά. Пороннαι.

ПON п п е е а а τροφή пρέφ а а а а а τροφήλου. е е е и τροφή ее же жÉ в в ж и и и и ч ч.

Πώς ανταποκρίνεται ο εγκέφαλός μας στην εικονική πραγματικότητα?

Η τεχνολογία εικονικής πραγματικότητας έχει γίνει εξαιρετικά δημοφιλής τις τελευταίες δεκαετίες και έχει δείξει τις δυνατότητές της σε διάφορους τομείς όπως τα τυχερά παιχνίδια, η υγεία και η ψυχική υγεία.

Η επιστημονική βιβλιογραφία έχει συγχωνεύσει τα οφέλη της VR κατά την εφαρμογή θεραπειών όπως η δυνατότητα αναπαραγωγής καταστάσεων που θα ήταν δύσκολες ή αδύνατο να μιμηθούν στην πραγματική ζωή. Απεικόνιση της υψηλής αξίας για να φοβηθεί ότι πετούν γνωστικές-συμπεριφορικές θεραπείες που χρησιμοποιούν τη σταδιακή έκθεση ως την κύρια τεχνική. Θα ήταν αδιανόητο να αγοράζετε εισιτήρια πτήσης, να μεταβείτε στο αεροδρόμιο και να επιβιβαστείτε στο αεροπλάνο όσες φορές χρειάζεται για να ξεπεράσετε αυτόν τον φόβο. Αλλά πώς ενεργεί ο εγκέφαλός μας ενώ βυθίζεται στην εικονική πραγματικότητα?

Μήπως το VR χάος με το μυαλό μας?

Παρόλο που η τεχνολογία VR έχει βελτιωθεί πολύ από τις πρώτες της ημέρες, έχει ορισμένους περιορισμούς, συμπεριλαμβανομένου του χάσματος μεταξύ εικονικών περιβαλλόντων και πραγματικής ζωής, οι οποίες έχουν συνέπειες στην ενεργοποίηση του εγκεφάλου σας.

Η ιδανική εμβάπτιση VR θα περιλάμβανε – εκτός από το ακουστικό – ένα ζευγάρι ακουστικών και τη δυνατότητα να τονώσει επίσης τη μυρωδιά και την αφή μας. Ωστόσο, τις περισσότερες φορές η εμπειρία VR αποτελείται μόνο από οπτική διέγερση.

Λόγω αυτής της μείωσης της αισθητικής διέγερσης σε σύγκριση με τις εμπειρίες της πραγματικής ζωής, πολλοί ερευνητές έχουν καταδείξει πώς VR αποδυναμώνει κάποιες συνδέσεις εγκεφάλου.

Τα πειράματα νευροεπιστημών με ποντίκια έχουν συγχωνεύσει ενδιαφέροντα αποτελέσματα. Η έρευνα στοχεύει στη διερεύνηση των χωρικών κυττάρων έχει δείξει απενεργοποίηση του λεγόμενου “κελί κατεύθυνσης κεφαλής”, που παρακολουθεί τον προσανατολισμό του κεφαλιού και είναι υπεύθυνος για την πλοήγηση. Χωρίς πιθανότητα να μετακινήσετε το κεφάλι ενώ βυθίζεται σε VR, αυτά τα κύτταρα μπορούν’να δουλεύεις ως συνήθως.

Αλλά τι γίνεται με τα εγκεφαλικά κύτταρα? Το VR επηρεάζει τους νευρώνες μας?

Μια άλλη έρευνα για τους αρουραίους έχει δείξει ότι το VR μειώνεται κατά περισσότερο. Από την άλλη πλευρά, η δραστηριότητα των κυττάρων τόπου – που δίνουν πληροφορίες για πλοήγηση – μειώνεται σε περίπου 30% σε σύγκριση με τα κύτταρα τόπου’ Δραστηριότητα σε πραγματικές καταστάσεις που είναι περίπου 80%.

Και ποιες είναι οι επιπτώσεις στη μνήμη? Ένα πείραμα σε αρουραίους έχει δείξει ότι το 60% των νευρώνων του ιππόκαμπου, εκείνων που συνδέονται με τις διαδικασίες μνήμης και μάθησης, απενεργοποιούν ενώ εξερευνούν ένα εικονικό δωμάτιο.

Αυτές οι έρευνες μας δίνουν πληροφορίες σχετικά με ποιες περιοχές του εγκεφάλου μας ανταποκρίνονται στην εμβάπτιση εικονικής πραγματικότητας, αλλά μπορούν επίσης να μας αφήσουν μια αμφιβολία: Το VR σκοτώνει τα κύτταρα του εγκεφάλου?

Η απάντηση είναι όχι. Η μείωση των συνδέσεων που προκαλούνται από το VR είναι χρονική και σημαίνει μόνο ότι η ενεργοποίηση του εγκεφάλου κατά τη διάρκεια της εικονικής εμβάπτισης είναι ασθενέστερη από ό, τι στην πραγματική ζωή.

Επιπλέον, είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι αυτά τα πειράματα έχουν γίνει σε ποντίκια και ότι οι περισσότερες έρευνες νευροεπιστήμης για τους ανθρώπους χρησιμοποιούν το ηλεκτροεγκεφαλογράφημα (EEG) για τη μέτρηση των βιομετρικών δεδομένων και την υπέρβαση των υποκειμενικών ερωτηματολογίων, εξακολουθεί να είναι η συμβατότητα του VR και του EEG και της ποιότητας του σήματος – και συνεπώς των αποτελεσμάτων – έχει μόλις ερευνηθεί ως δημοσίευση του Hertweck, S, S S. et al. (2019) σημαντικές.

Περαιτέρω δοκιμές επικύρωσης του EEG και διερεύνησης σχετικά με τις επιδράσεις VR στους ανθρώπους απαιτούνται για να κατανοήσουμε καλύτερα τον τρόπο με τον οποίο ο εγκέφαλός μας ενεργεί ενώ βυθίζεται σε έναν εικονικό κόσμο.

Σε Εικονικές φορές , Αναλύουμε και μελετούμε την αίσθηση και τη δομή του χρόνου δημιουργώντας μια κατάσταση ροής με τη χρήση του παιχνιδιού VR. Η εμπειρία του χρόνου μπορεί να παραμορφωθεί λόγω ορισμένων ψυχοπαθολογικών καταστάσεων. Χρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ένωση, το έργο αυτό στοχεύει στην παροχή ευκαιριών σε ευκαιρίες επανεξέτασης και ομαλοποίησης μιας παραλλαγής και παραμορφωμένης αίσθησης του χρόνου.

Άλλα άρθρα που μπορεί να σας ενδιαφέρουν:

• Εικονική πραγματικότητα στη βιομηχανία τυχερών παιχνιδιών
• Η αντίληψη του χρόνου κατά τη διάρκεια της ζωής μας
• Τι είναι οι εικονικές φορές?

Είναι VR κακό για τον εγκέφαλό σας? Η γνώμη εμπειρογνωμόνων ενός νευροχειρουργού

Αυτή είναι μια συνέντευξη από τον ιδρυτή μας, Kristen Jenson, με τον DR. Ντόναλντ Χίλτον. Δρ. Το Hilton είναι νευροχειρουργός και μέλος του Συμβουλευτικού Συμβουλευτικού Συμβουλίου Defend Young Minds (βλ. Τέλος του άρθρου για το Full Bio). Αυτή η συνέντευξη καταγράφηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 2022. Το αντίγραφο έχει επεξεργαστεί για σαφήνεια. Παρακολουθήστε ή διαβάστε παρακάτω.

Donald Hilton, m.ρε. είναι ένας πιστοποιημένος νευροχειρουργός που ειδικεύεται στην ελάχιστα επεμβατική χειρουργική της σπονδυλικής στήλης. Δρ. Ο Hilton αποφοίτησε από το πτυχίο του από το Πανεπιστήμιο του Texas-Galveston το 1988. Συνέχισε προς την πρακτική άσκηση χειρουργικής επέμβασης και αργότερα κατάρτιση διαμονής στη νευροχειρουργική στο Πανεπιστήμιο του Tennessee.

Δρ. Το Hilton αναγνωρίζεται σε εθνικό επίπεδο για την ανάπτυξη του πρώτου σωληνώτρου διαστολικού συστήματος, που έχει σχεδιαστεί για να χρησιμοποιηθεί συνεργατικά με ένα τρισδιάστατο μικροσκόπιο. Αυτό το σύστημα έχει επηρεάσει ευρέως τη χειρουργική θεραπεία για τους δίσκους του κήλης, τους εκφυλιστικούς αρθρώσεις και τη στένωση της σπονδυλικής στήλης. Επιπλέον, DR. Το Hilton αναγνωρίζεται ως ένας από τους καλύτερους γιατρούς’S στην Αμερική τα τελευταία 8 χρόνια, καθώς και ένας σούπερ γιατρός του Τέξας. Είναι δημοσιευμένος συγγραφέας πολλών κεφαλαίων βιβλίων, περιοδικών που αξιολογούνται από ομοτίμους και το βιβλίο του Αποκαθιστά την ψυχή μου.

Δρ. Ο Donald Hilton έχει μιλήσει σε εθνικό και διεθνές επίπεδο σχετικά με την ελάχιστα επεμβατική χειρουργική επέμβαση και είναι μέλος πολλών ιατρικών ενώσεων, όπως η Αμερικανική Ιατρική Ένωση, η Ιατρική Ένωση του Τέξας, η Ένωση Τέξας των Νευρολογικών Χειρουργών, το Aans Joint Section για το Neurotrauma και την Critical Care και το Κογκρέσο των Νευρολογικών Χειρουργών,. Επιπλέον, DR. Ο Hilton είναι σεβαστός για το έργο του που παρουσιάζει τις νευρολογικές επιπτώσεις του εθισμού στην πορνογραφία στον εγκέφαλο, λαμβάνοντας τον θεματοφύλακα του βραβείου Light από το Lighted Candle Society μαζί με τη σύζυγό του το 2008. Είναι ένα πολύ σεβαστό και αναγνωρισμένο μέλος της ομάδας των νευρολογικών συνεργατών του Σαν Αντόνιο.

Καλές φωτογραφίες κακές φωτογραφίες

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΡΟΒΟΛΗ ΣΗΜΕΡΑ’μικρά παιδιά

“Μου αρέσει πολύ η προσέγγιση χωρίς σφαίρα που παίρνει ο συγγραφέας. Είναι πολύ περισσότερο από απλά να μην παρακολουθείτε ή να κοιτάτε πορνό.«Έδωσε στα παιδιά μου μια πραγματική κατανόηση για τον εγκέφαλο και τη φυσική του απάντηση στην πορνογραφία, πώς μπορεί να σας επηρεάσει αν το κοιτάξετε και πώς να προετοιμαστείτε όταν το συναντήσετε (από τότε, ας το παραδεχτούμε. θα συμβεί σε κάποιο σημείο).« -Amazon review από d.Ο.

Δωρεάν πόρος

Εγώ’ανησυχώ ότι το παιδί μου θα δει πορνό.

Μάθετε πώς να ξεκινήσετε τη συνομιλία.

Η εικονική πραγματικότητα επηρεάζει τα παιδιά διαφορετικά από τους ενήλικες

Το 2016 στο EPFL’S Open House, ο απόφοιτος της EPFL, Jenifer Miehlbradt. Οι χρήστες από το ευρύ κοινό κλήθηκαν να φορούν ακουστικά VR και οι κινήσεις του κορμού τους θα τους επέτρεπαν να πλοηγηθούν σε μια σειρά εμποδίων σε ένα εικονικό τοπίο.

“Οι ενήλικες δεν είχαν κανένα πρόβλημα να χρησιμοποιούν απλές κινήσεις του κορμού για να πετάξουν μέσα από τα εικονικά εμπόδια, αλλά παρατήρησα ότι τα παιδιά απλά δεν μπορούσαν’το κάνω,” θυμάται το Miehlbradt. “Οτι’όταν ο Silvestro μου ζήτησε να έρθω στο γραφείο του.”

Το Silvestro Micera, καρέκλα του Ιδρύματος Bertarelli στη μεταφραστική νευροδεξινόμηση, ήταν ο Miehlbradt’Supervisor την εποχή εκείνη. Συνειδητοποίησαν ότι το πείραμα της εικονικής πραγματικότητας τους μπορεί να αποκαλύψει κάτι για τον τρόπο με τον οποίο ένα παιδί’Το νευρικό σύστημα αναπτύσσεται και ότι καμία μελέτη στη βιβλιογραφία δεν είχε αξιολογήσει την επίδραση των ακουστικών εικονικής πραγματικότητας στα παιδιά. Ξεκίνησαν μια μελέτη αρκετών ετών, σε συνεργασία με το Ιταλικό Ινστιτούτο Τεχνολογίας, που αφορούν 80 παιδιά ηλικίας μεταξύ 6 και 10 ετών.

Τα αποτελέσματα δημοσιεύονται σήμερα Επιστημονικές εκθέσεις.

“Αυτή η μελέτη επιβεβαιώνει το δυναμικό της τεχνολογίας να κατανοήσει τον έλεγχο του κινητήρα,” λέει η Micera.

Η ανάπτυξη του συντονισμού του ανώτερου σώματος

Οι υγιείς ενήλικες δεν έχουν κανένα πρόβλημα να αποσυνδέουν τις κινήσεις του κεφαλιού τους από τον κορμό τους για πιλοτική. Αυτό απαιτεί πολύπλοκη ενσωμάτωση πολλαπλών αισθητήριων εισόδων: όραμα, από το εσωτερικό αυτί για ισορροπία και ιδιοδεία, το σώμα’η ικανότητα να αισθάνεται κίνηση, δράση και τοποθεσία.

Για τα παιδιά, ο συντονισμός του κορμού και της κίνησης του κεφαλιού είναι σε εξέλιξη, έτσι ώστε οι διαφορές με τους ενήλικες να αναμένονται. Αλλά η μελέτη EPFL έρχεται σε αντίθεση με το οντογενετικό μοντέλο που περιγράφει την ανάπτυξη του συντονισμού του άνω σώματος που κυριαρχείται για τα τελευταία 25 χρόνια, γεγονός που προβλέπει μια μετάβαση μιας κατεύθυνσης από τον άκαμπτο έλεγχο σε μια αποσύνδεση του συστήματος Head-Torso και ότι ο έλεγχος της στάσης είναι ουσιαστικά ώριμη στα 8 χρόνια.

“Το μοντέλο αναφέρει ότι από την απόκτηση περπατήματος περίπου 1 έτους έως 6-7 χρόνια, τα παιδιά θα ελέγξουν το άνω σώμα τους στο σύνολό του με άκαμπτες σχέσεις μεταξύ του κορμού, του κεφαλιού και των όπλων. Μετά από αυτή την ηλικία, τα παιδιά μαθαίνουν σταδιακά να ελέγχουν όλες τις αρθρώσεις τους ανεξάρτητα, αλλά καταφεύγουν στην άκαμπτη στρατηγική σε προκλητικές συνθήκες,” Συνεχίζει τον Miehlbradt, ο οποίος ολοκληρώνει επί του παρόντος ένα postdoc στο Πανεπιστήμιο της Λωζάνης (UNIL). “Αντ ‘αυτού, διαπιστώσαμε ότι όταν χρησιμοποιούμε ένα εικονικό σύστημα που ελέγχεται από τις κινήσεις του σώματος, τα μικρότερα παιδιά προσπαθούν να μετακινήσουν το κεφάλι και το σώμα τους ξεχωριστά, ενώ οι ενήλικες χρησιμοποιούν την άκαμπτη στρατηγική.”

Το πείραμα: Συλλογή νομισμάτων στο πίσω μέρος ενός αετού

Φορώντας ένα ακουστικό VR και έναν αισθητήρα κίνησης στην πλάτη τους, τα παιδιά καλούνται να παίξουν δύο παιχνίδια. Και στα δύο πειράματα, τα παιδιά δείχνουν ικανότητες ελέγχου παρόμοιες με τους ενήλικες’ Όταν χρησιμοποιούν το κεφάλι τους, αλλά δυσκολεύονται να χρησιμοποιήσουν τον κορμό τους για να ελέγξουν τα παιχνίδια, σε αντίθεση με τους ενήλικες.

Στο πρώτο παιχνίδι, το παιδί καλείται να ευθυγραμμίσει το κεφάλι ή τον κορμό του με μια γραμμή που εμφανίζεται σε διαφορετικούς προσανατολισμούς μέσα σε ένα εικονικό τοπίο, κατά τη διάρκεια του οποίου μετράται το σφάλμα ευθυγράμμισης και ο συντονισμός του κεφαλιού-torso. Το πείραμα δείχνει ότι ο έλεγχος της κεφαλής είναι αρκετά εύκολο να κυριαρχήσει για τα παιδιά. Όταν ζητήθηκε να ευθυγραμμίσει τον κορμό τους με την εικονική γραμμή, ωστόσο, τα νεότερα παιδιά υπερεκτιμούν σταθερά τα κινήματα τους και προσπαθούν να αντισταθμίσουν τη διαφορά μετακινώντας το κεφάλι τους.

Το δεύτερο παιχνίδι αποτελείται από ένα σενάριο πτήσης. Στον εικονικό κόσμο, το παιδί φαίνεται να καθόταν στο πίσω μέρος ενός ιπτάμενου αετού. Ο στόχος του παιχνιδιού είναι να πιάσει χρυσά νομίσματα τοποθετημένα κατά μήκος ενός μονοπατιού. Όπως το πρώτο παιχνίδι, ο έλεγχος του αετού’Η τροχιά είναι είτε με το κεφάλι είτε με τον κορμό. Και πάλι, χρησιμοποιώντας το κεφάλι τους για να κατευθύνουν το πουλί’Η πτήση S είναι σημαντικά ευκολότερη για τα παιδιά, τα οποία είναι 80% πιο κοντά στα νομίσματα-στόχους σε σύγκριση με την κατάσταση ελέγχου του κορμού.

Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι ο έλεγχος της κεφαλής είναι ευκολότερος σε περιβάλλοντα VR, επειδή ο επιθυμητός προσανατολισμός είναι ευθυγραμμισμένος με την οπτική είσοδο. Ο έλεγχος του κορμού, από την άλλη πλευρά, απαιτεί από τον χρήστη να διαχωρίσει την όραση από τον πραγματικό έλεγχο, ο οποίος απαιτεί πολύπλοκο συντονισμό κεφαλής-torso. Τα μικρά παιδιά τείνουν να βασίζονται ισχυρότερα στην οπτική είσοδο από την εσωτερική αίσθηση της στάσης του σώματος. Η καινοτομία του περιβάλλοντος VR ​​φαίνεται να συντρίβει το παιδί’ο εγκέφαλος, ο οποίος δίνει λιγότερη προσοχή στα εσωτερικά σήματα.

“Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι το εμβληματικό VR μπορεί να διαταράξει τα παιδιά’S Προεπιλεγμένη στρατηγική συντονισμού, επαναλαμβάνοντας τις διάφορες αισθητηριακές εισόδους – όραμα, ιδιοδεία και αιθουσαίες εισροές – υπέρ της όρασης,” εξηγεί ο Miehlbradt. Οι επιστήμονες διαπίστωσαν επίσης ότι ο συντονισμός του κεφαλιού δεν είναι πλήρως ώριμος ακόμα σε 10 χρόνια, αντί της προηγουμένως υποτιθέμενης ωριμότητας στην ηλικία των 8 ετών.

Αναψυχή και αποκατάσταση χρησιμοποιώντας VR

“Η VR έχει κερδίσει δημοτικότητα, όχι μόνο για αναψυχή αλλά και για θεραπευτικές εφαρμογές όπως η αποκατάσταση και η νευροεπιστημονοποίηση ή η θεραπεία φοβιών ή φοβισμένων καταστάσεων. Η ποικιλομορφία των σεναρίων που μπορούν να δημιουργηθούν και η παιχνιδιάρικη πτυχή που μπορεί να τεθεί σε διαφορετικές δυσκίνητες δραστηριότητες καθιστούν αυτή την τεχνολογία ιδιαίτερα ελκυστική για τα παιδιά και πρέπει να γνωρίζουμε ότι η εμβάπτιση VR μπορεί να διαταράξει το παιδί’S Προεπιλεγμένη στρατηγική συντονισμού,” προειδοποιεί τον Miehlbradt.

Σχετικά με αυτά τα νέα της Neurotech Research News

Συγγραφέας: Hillary Sanctuary
Πηγή: EPFL
Επικοινωνία: Hillary Sanctuary – EPFL
Εικόνα: Η εικόνα βρίσκεται στον δημόσιο τομέα

Πρωτότυπη έρευνα: Ανοιχτή πρόσβαση.
“Η εντυπωσιακή εικονική πραγματικότητα παρεμβαίνει με τις προεπιλεγμένες στρατηγικές συντονισμού κεφαλής -τραύματος σε μικρά παιδιά” από τον Jenifer Miehlbradt, Luigi F. Cuturi, Silvia Zanchi, Monica Gori & Silvestro Micera. Επιστημονικές εκθέσεις

Αφηρημένη

Η εντυπωσιακή εικονική πραγματικότητα παρεμβαίνει με τις προεπιλεγμένες στρατηγικές συντονισμού κεφαλής -τραύματος σε μικρά παιδιά

Η απόκτηση του ελέγχου της στάσης είναι μια περίπλοκη διαδικασία, η οποία βασίζεται στην ισορροπημένη ενσωμάτωση των πολυαισθητικών εισροών.

Τα τρέχοντα μοντέλα υποδεικνύουν ότι τα μικρά παιδιά βασίζονται σε ένα ‘en-block’ Έλεγχος του ανώτερου σώματός τους πριν από τη διαδοχική απόκτηση ενός τμηματικού ελέγχου γύρω από την ηλικία των 7 ετών και ότι καταφεύγουν στην προηγούμενη στρατηγική υπό προκλητικές συνθήκες. Ενώ τα πρόσφατα έργα υποδεικνύουν ότι ένα εικονικό αισθητηριακό περιβάλλον μεταβάλλει την ενσωμάτωση της οπισθοκινητικής ενσωμάτωσης σε υγιείς ενήλικες, λίγα είναι γνωστά για τις επιπτώσεις στα νεότερα άτομα.

Εδώ δείχνουμε ότι αυτό το προεπιλεγμένο μοτίβο συντονισμού διαταράσσεται από ένα εμβληματικό πλαίσιο εικονικής πραγματικότητας όπου ένας ρόλος διεύθυνσης αντιστοιχεί στον κορμό, ο οποίος προκαλεί στους 6 έως 8 ετών να χρησιμοποιούν μια άσχημη στρατηγική προσαρμογής.

Αυτά τα αποτελέσματα παρέχουν μια εναλλακτική τροχιά της κινητικής ανάπτυξης και υπογραμμίζουν την ανωριμότητα του ελέγχου της στάσης σε αυτές τις ηλικίες.