Περίληψη του άρθρου: πλησιάζουμε στο τέλος της φούσκας της ταινίας?

1. Οι τιμές των κοινών και δημοφιλών κινηματογραφικών φωτογραφικών μηχανών έχουν φτάσει σε όλα τα υψηλά επίπεδα τα τελευταία χρόνια.
2. Ο συγγραφέας δίνει ένα παράδειγμα της φωτογραφικής μηχανής Mamiya 645 Pro Tl, η οποία έχει αυξηθεί σημαντικά στην τιμή από το 2018.
3. Η κινηματογραφική κοινότητα γνώρισε μια αναβίωση τα τελευταία χρόνια, με νέα αποθέματα ταινιών και την επιστροφή των παλιών αγαπημένων.
4. Ο συγγραφέας, φωτογράφος ταινιών, πιστεύει ότι η δημοτικότητα της ταινίας θα μειωθεί τελικά λόγω περιορισμένης προσφοράς και έλλειψης προσιτών επιλογών.
5. Ο συγγραφέας κάλεσε τον Pentax να φέρει πίσω νέες κάμερες ταινιών, αλλά φαίνεται απίθανο.
6. Η Nikon και η Canon έχουν επίσης προταθεί να επανασχεδιάσουν τις κλασικές κάμερες ταινιών τους, αλλά ο συγγραφέας αμφιβάλλει ότι αυτό θα συμβεί.
7. Οι τιμές των κινηματογραφικών ταινιών έχουν αυξηθεί στα ύψη, καθιστώντας δύσκολο για τους μέσους καταναλωτές να παρέχουν κάμερες ταινιών.

Ερωτήσεις και απαντήσεις

1. Γιατί οι τιμές των κινηματογραφικών φωτογραφικών μηχανών σε υψηλό όλων των εποχών?

Οι τιμές των κινηματογραφικών φωτογραφικών μηχανών αυξήθηκαν λόγω της αύξησης της ζήτησης και της περιορισμένης προσφοράς, καθιστώντας τους πιο πολύτιμες στην αγορά.

2. Υπάρχει μέλλον για τη φωτογραφία κινηματογράφου?

Ο συγγραφέας είναι σκεπτικός για το μέλλον της φωτογραφίας κινηματογράφου λόγω των υψηλών τιμών και της έλλειψης προσιτών επιλογών για την αναπλήρωση των μετοχών και των κάμερων.

3. Έχει δει η κινηματογραφική κοινότητα τα τελευταία χρόνια?

Ναι, η κινηματογραφική κοινότητα έχει βιώσει μια ισχυρή αναβίωση με την εισαγωγή νέων μετοχών και την επιστροφή των παλιών αγαπημένων.

4. Έχει ο συγγραφέας κάλεσε την Pentax να φέρει πίσω νέες κάμερες ταινιών?

Ναι, ο συγγραφέας έχει γράψει μια έκκληση για την Pentax για να είναι η εταιρεία που αναβιώνει την παραγωγή νέων κινηματογραφικών φωτογραφικών μηχανών.

5. Η Nikon και η Canon έχουν σχέδια για να επαναλάβουν τις κλασικές κάμερες ταινιών τους?

Ο συγγραφέας πιστεύει ότι είναι απίθανο ότι η Nikon ή η Canon θα επανασχεδιάσουν τις κλασικές κάμερες ταινιών τους λόγω του κόστους παραγωγής και της περιορισμένης ζήτησης στην αγορά.

6. Γιατί αυξάνονται οι τιμές των ταινιών?

Ο συγγραφέας αποδίδει την αύξηση των τιμών των ταινιών στην αυξανόμενη δημοτικότητα της φωτογραφίας κινηματογράφου και την έλλειψη της προσφοράς.

7. Οι κάμερες ταινιών γίνονται μη προσβάσιμες?

Ναι, οι κινηματογραφικές κάμερες έχουν γίνει όλο και πιο ακριβές, καθιστώντας δύσκολο για τους μέσους καταναλωτές να τους αντέξουν οικονομικά.

8. Υπάρχουν νέες προσιτές επιλογές για φωτογράφους ταινιών?

Ο συγγραφέας δηλώνει ότι δεν υπάρχουν επί του παρόντος καλές, αξιόπιστες και προσιτές επιλογές για να αναπληρώσετε το απόθεμα παλιών κινηματογραφικών κάμερες.

9. Θα διαρκέσει η δημοτικότητα της φωτογραφίας κινηματογράφου?

Ο συγγραφέας είναι σκεπτικός σχετικά με τη μακροζωία της τάσης της ταινίας και πιστεύει ότι δεν μπορεί να συνεχιστεί για πολύ περισσότερο.

10. Τι αντίκτυπο έχει η περιορισμένη προσφορά φωτογραφικών μηχανών στην κοινότητα της ταινίας Φωτογραφίας?

Η περιορισμένη προσφορά κινηματογραφικών φωτογραφικών μηχανών δημιουργεί μια αίσθηση επείγουσας ανάγκης μεταξύ των φωτογράφων ταινιών και οδηγεί τις τιμές, καθιστώντας πιο δύσκολο για τους νεοφερμένους να εισέλθουν στην κοινότητα.

11. Πώς έχει αλλάξει η προοπτική του συγγραφέα για τη φωτογραφία της ταινίας?

Ο συγγραφέας, ο οποίος ήταν κάποτε ειδικός φωτογράφος ταινιών, έχει μεταφερθεί πίσω στην ψηφιακή φωτογραφία λόγω των προκλήσεων και των αυξανόμενων τιμών που σχετίζονται με τη φωτογραφία της ταινίας.

12. Πιστεύει ο συγγραφέας ότι η φωτογραφία της ταινίας θα εξαφανιστεί εντελώς?

Ο συγγραφέας δεν πιστεύει ότι η φωτογραφία της ταινίας θα εξαφανιστεί εντελώς, αλλά μπορεί να γίνει λιγότερο δημοφιλής και προσβάσιμη στο μέλλον.

13. Τι θα χρειαζόταν για τον συγγραφέα να εξετάσει το ενδεχόμενο αγοράς μιας νέας φωτογραφικής μηχανής ταινιών?

Ο συγγραφέας θα ενδιαφέρεται να αγοράσει μια νέα φωτογραφική μηχανή ταινιών εάν η Pentax θα κυκλοφορήσει μια σύγχρονη έκδοση των κάμερων Pentax 645 ή Pentax 67 με προσιτές τιμές και συμβατά mounts.

14. Υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις για τη φωτογραφία της ταινίας?

Η ψηφιακή φωτογραφία είναι η κύρια εναλλακτική λύση για τη φωτογραφία της ταινίας, προσφέροντας ευκολία, οικονομική προσιτότητα και ένα ευρύ φάσμα επιλογών.

15. Υπάρχει αγορά κάμερας κινηματογραφικών ταινιών μεταξύ επαγγελματικών φωτογράφων?

Παρά τις αυξανόμενες τιμές, εξακολουθεί να υπάρχει μια αγορά κινηματογραφικών φωτογραφικών μηχανών μεταξύ επαγγελματιών φωτογράφων που προτιμούν τη μοναδική αισθητική και τη διαδικασία λήψης στην ταινία.

Πλησιάζουμε στο τέλος της φούσκας της ταινίας? Πώς θα μοιάζει ο κόσμος του κινηματογράφου μετά

Έτσι, εδώ είμαστε τον Ιούλιο του 2021 και οι τιμές για τις πιο συνηθισμένες και δημοφιλείς κινηματογραφικές κάμερες είναι σε υψηλό επίπεδο σε δεκαετίες, τόσο πολύ ώστε αν αναζητήσετε κριτικές για μερικές από αυτές τις κάμερες από τα προηγούμενα χρόνια, εσείς’θα διαπιστώσετε ότι μέχρι το 2018 έως το 2019, οι τιμές ήταν αρκετά σταθερές, αλλά από τότε, η αύξηση των τιμών θα έβλαπτε κανέναν’καρδιά. Πάρτε, για παράδειγμα, το Mamiya 645 pro tl, η φωτογραφική μηχανή μου για τα παιχνίδια για χρόνια για χρόνια. Πίσω όταν το αγόρασα το 2018, σκέφτηκα ότι πήρα μια λιγότερο από δίκαιη συμφωνία που πληρώνει $ 350 για το σώμα, μια πλάτη, AE Prism, Power Winder και 55mm f/2.8 φακός. Λίγο περισσότερο από ένα χρόνο αργότερα, γράφοντας την κριτική μου, η τυπική τιμή για ένα σώμα ήταν μόνο 400-500 $. Σήμερα, ένα σώμα σε καλή κατάσταση με ένα πρίσμα φέρνει $ 600 έως $ 800. Υπάρχουν κιτ με βασικούς έως λιγότερο από εντυπωσιακούς φακούς που πηγαίνουν καλά βόρεια των 1.000 $. Κατά τη γνώμη μου, αυτό είναι ακριβώς πέρα ​​από τρελό. Με κάθε ειλικρίνεια, αν προσπαθούσα να μπω σε ταινία σήμερα, αμφιβάλλω πολύ σοβαρά θα ήθελα ποτέ να σκεφτώ μεσαία μορφή.

Η φωτογραφία της ταινίας έχει μέλλον?

Э э э э э э э э э э э э э э э э э э э э э э э э э э э э э э э э э э

Ы з з з з з з з и и и и п п п п п п з п з з з з з з з з з п. С п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п п. ПOчем э э э э э э э э э э э п п п п п п п?

Э э э э э а а а а и е е з з л л л л л л л э э э э э э э э э э э э Κοιτάζοντας το ριμπάγ. С с п п п п п э э э э э э э э э э э э э э э э э э э э э э э э э э э э. Д э э э э д д д и и д д д ρίας н и д д д д д д д д д д д д д д д д д д д д д д д д д д д д д д д д д д д.

И и з а а а а а а а а ы ы з .. Е е е е д п п ж ж ж ж ж ж ж ж ж ж ж ж ж ж ж ж ж ж п п п п п п п п п п п п п п п п п. Орrρά. Пороннαι.

ПON п п е е а а τροφή пρέφ а а а а а τροφήλου. е е е и τροφή ее же жÉ в в ж и и и и ч ч.

Πλησιάζουμε στο τέλος της φούσκας της ταινίας? Πώς θα μοιάζει ο κόσμος του κινηματογράφου μετά?

Για τα τελευταία χρόνια, η κινηματογραφική κοινότητα έχει δει μια εκπληκτικά ισχυρή αναβίωση που έχει φέρει μαζί της μερικά νέα αποθέματα ταινιών, την επιστροφή των παλιών αγαπημένων και τις μη βιώσιμες υψηλές τιμές.

Όπως ίσως ή δεν γνωρίζετε, είμαι φωτογράφος ταινιών που φέτος άρχισε να μεταβαίνει στο ψηφιακό. Επιπλέον, λίγο περισσότερο από ένα χρόνο έγραψα ένα άρθρο σχετικά με το επικείμενο τέλος της δημοτικότητας της ταινίας στον κόσμο της φωτογραφίας. Όλα κατέληξαν σε έναν λόγο: η τέλεια καταιγίδα της άγρια ​​αυξανόμενης δημοτικότητας που οδήγησε σε μια απότομη αύξηση της ζήτησης που ανταποκρίνεται σε μια πεπερασμένη και γήρανση που μειώνεται μέρα με τη μέρα. Αυτά τα δύο πράγματα μόνο θα μπορούσαν’να είναι μια μεγάλη υπόθεση, αλλά δεδομένου ότι δεν υπάρχουν καμία καλή, αξιόπιστη και προσιτή νέα επιλογή για να αναπληρώσει το απόθεμα των παλαιών και να γίνουν παλαιότερες κινηματογραφικές κάμερες, ο κινηματογραφικός κόσμος θα πληρώσει τελικά την τιμή. Εάν έχετε ακολουθήσει τη γραφή μου, θα γνωρίζατε επίσης ότι έγραψα επίσης ένα σημείωμα (πραγματικά, ήταν περισσότερο μια ένσταση) στην Pentax ως η εταιρεία που φέρνει πίσω νέες κινηματογραφικές κάμερες. Φαινόταν σαν μια μεγάλη ιδέα: η Pentax ήταν στην υποστήριξη της ζωής εδώ και χρόνια, και στις ημέρες όπου η ταινία ήταν βασιλιάς, καμία άλλη εταιρεία δεν μπορούσε να ανταγωνιστεί το φάσμα των προσφορών και της φήμης που είχε η Pentax. Στέκομαι ακόμα δίπλα σε αυτό. Εάν η Pentax αποφάσισε να κυκλοφορήσει μια σύγχρονη έκδοση του Pentax 645 ή Pentax 67, θα ήμουν πρώτος στη σειρά για να παραλάβω μία από αυτές τις κάμερες, ειδικά αν χρησιμοποιούσαν τα ίδια βουνά όπως και οι νέοι φακοί προσφέρθηκαν επίσης.

Με όλα αυτά είπαν, μπορώ επίσης να φωνάξω στον άνεμο, καθώς τα λόγια μου έχουν πέσει στα κωφά αυτιά, καθώς σχετίζονται με τις δυνάμεις που είναι τόσο πολύ ώστε ακόμη και ένας από τους συνάδελφούς μου πρόσφατα σκέφτηκε την ιδέα του Nikon ή του Canon να αναδιαμορφώσει μία ή περισσότερες από τις κλασικές κάμερες ταινιών 35mm). Θα συμβεί ποτέ? Με τίποτα. Εάν η Nikon ή η Canon επιστρέψουν στην προσφορά κάμερας ταινιών 35mm? Οτι’είναι δύσκολο να πω. Ενώ είναι αναμφισβήτητο ότι η ταινία Φωτογραφία απολαμβάνει ένα νέο ύψος στη δημοτικότητά της, εγώ’δεν πεπεισμένος ότι θα διαρκέσει τόσο πολύ ούτε ότι οι κάμερες θα αγοραστούν αρκετά για να δικαιολογήσουν το κόστος παραγωγής. Γιατί ρωτάς? Επειδή λίγοι άνθρωποι είναι πρόθυμοι να πληρώσουν πολλά για μια φωτογραφική μηχανή κινηματογράφου και δεν μπορώ να καταλάβω τη Nikon ούτε ο Canon θα μπορούσαν ή θα παράγουν μια κάμερα που θα ήταν αρκετά προσιτή για να είναι ελκυστική για τον μέσο άνθρωπο που θέλει να μπει στην ταινία.

Η φούσκα της ταινίας

Έτσι, εδώ είμαστε τον Ιούλιο του 2021 και οι τιμές για τις πιο συνηθισμένες και δημοφιλείς κινηματογραφικές κάμερες είναι σε υψηλό επίπεδο σε δεκαετίες, τόσο πολύ ώστε αν αναζητήσετε κριτικές για μερικές από αυτές τις κάμερες από τα προηγούμενα χρόνια, εσείς’θα διαπιστώσετε ότι μέχρι το 2018 έως το 2019, οι τιμές ήταν αρκετά σταθερές, αλλά από τότε, η αύξηση των τιμών θα έβλαπτε κανέναν’καρδιά. Πάρτε, για παράδειγμα, το Mamiya 645 pro tl, η φωτογραφική μηχανή μου για τα παιχνίδια για χρόνια για χρόνια. Πίσω όταν το αγόρασα το 2018, σκέφτηκα ότι πήρα μια λιγότερο από δίκαιη συμφωνία που πληρώνει $ 350 για το σώμα, μια πλάτη, AE Prism, Power Winder και 55mm f/2.8 φακός. Λίγο περισσότερο από ένα χρόνο αργότερα, γράφοντας την κριτική μου, η τυπική τιμή για ένα σώμα ήταν μόνο 400-500 $. Σήμερα, ένα σώμα σε καλή κατάσταση με ένα πρίσμα φέρνει $ 600 έως $ 800. Υπάρχουν κιτ με βασικούς έως λιγότερο από εντυπωσιακούς φακούς που πηγαίνουν καλά βόρεια των 1.000 $. Κατά τη γνώμη μου, αυτό είναι ακριβώς πέρα ​​από τρελό. Με κάθε ειλικρίνεια, αν προσπαθούσα να μπω σε ταινία σήμερα, αμφιβάλλω πολύ σοβαρά θα ήθελα ποτέ να σκεφτώ μεσαία μορφή.

Το γεγονός είναι ότι αυτά τα γελοία άλματα τιμών δεν είναι συγκεκριμένα για το Mamiya 645 Pro TL. Αν κοιτάξετε πίσω στη λίστα των υπερβολικών και υποτιμημένων φωτογραφικών μηχανών το 2021 και συγκρίνετε την με τον ίδιο κατάλογο από το 2020, εσείς’θα δούμε ότι αρκετές κάμερες μεταφέρθηκαν στον υπερτιμημένο κατάλογο από το προηγούμενο έτος. Πράγματι, ακόμη και ο αγαπημένος μου Mamiya 645 Pro Tl είναι, κατά τη γνώμη μου. Και θα πήγαινα τόσο πολύ ώστε να λέω ότι σχεδόν κάθε κάμερα Mamiya, Pentax, ή Hasselblad Medium Format είναι πολύ πιο ακριβές τώρα από αυτές’αξίζει.

Θα έλεγα επίσης ότι οποιοσδήποτε φωτογράφος που έχει επενδύσει βαθιά στον κόσμο του κινηματογράφου για τα τελευταία δύο χρόνια ή περισσότερα αρχίζει να γίνεται όλο και πιο αδιάφορη στην ταινία, δεδομένου ότι τα οικονομικά οδοφράγματα που εμφανίζονται μέρα με τη μέρα. Σίγουρα, εξακολουθούν να υπάρχουν πολλοί φωτογράφοι ταινιών που έχουν μείνει στην πορεία, αλλά πολλοί έχουν φύγει – όχι μόνο εγώ. Πάρτε, για παράδειγμα, ο Jason Hunter, ένας από τους ιδρυτές της αποκατάστασης από το Backup, ο οποίος ήταν για τα χρόνια ένας από τους μεγαλύτερους πρεσβευτές για κινηματογράφηση. Από τη συνέντευξή του με το FStoppers, έχει πουλήσει όλα τα κινηματογραφικά του εργαλεία και πυροβολεί αποκλειστικά ψηφιακά. Η Matt Day, μία από τις σημαντικότερες φιγούρες που έφεραν την ταινία πίσω στη νέα δημοτικότητά της, πούλησαν επίσης σχεδόν όλα τα κινηματογραφικά του εργαλεία και το κανάλι του έχει παρουσιάσει λιγότερες κριτικές και συμβουλές φωτογραφικών μηχανών ταινιών. Είναι αλήθεια ότι εξακολουθούν να υπάρχουν πολλά κανάλια στο YouTube που συμβαδίζω με αυτό κυρίως, αν δεν κολλήσει αποκλειστικά σε ταινίες, όπως ο Kyle McDougall, ο Jess Hobbs, ο Karin Majoka και ο Mat Marrash. Ο αριθμός των ατόμων που επιστρέφουν στο ψηφιακό αφού ξοδεύουν τα τελευταία χρόνια που ζουν στον κόσμο του κινηματογράφου φαίνεται να ξεπερνούν εκείνους που έχουν πυροβολήσει ταινία και κολλούν με αυτό.

Όσο μισώ να το δω, απλά δεν μπορώ να βοηθήσω, αλλά να δω αυτά τα περιστατικά ως σημάδια ότι η φούσκα της ταινίας έχει φτάσει σε ένα σημείο θραύσης, όχι μόνο για μένα, αλλά και για πολλούς άλλους. Με αυτό είπε, ίσως δεν είναι στα περιθώρια της έκρηξης. Φαίνεται εντελώς πιθανό ότι οι τιμές θα συνεχίσουν να αυξάνονται όλο και περισσότερο σε δύο φορές αυτό που είναι τώρα. Θα το αμφιβάλλω πολύ σοβαρά, αλλά έλεγα το ίδιο πράγμα όταν οι τιμές ήταν κοντά στο μισό από αυτά που είναι τώρα.

Ποιες είναι οι σκέψεις σου? Τι βλέπετε για το μέλλον της φούσκας της ταινίας που εμείς’εμπλέκομαι? Το βλέπετε να εκρήγνυται σύντομα, ή πρόκειται να συνεχίσει να μεγαλώνει για το προβλέψιμο μέλλον?

Εάν είστε παθιασμένοι με τη λήψη της φωτογραφίας σας στο επόμενο επίπεδο, αλλά δεν είστε σίγουροι από πού να βουτήξετε, ελέγξτε το καλά στρογγυλεμένο Φωτογραφικό Tutorial όπου μπορείτε να μάθετε οκτώ διαφορετικά είδη φωτογραφίας σε ένα μέρος. Εάν το αγοράσετε τώρα, ή οποιοδήποτε από τα άλλα μαθήματα μας, μπορείτε να εξοικονομήσετε 15% χρησιμοποιώντας “ΑΡΘΡΟ“Στο ταμείο.

Το μέλλον της ταινίας

Η ιστορία της φωτογραφίας έχει ένα μακρύ και ποικίλο χρονοδιάγραμμα. Σε όλο αυτό το μάθημα, όμως, υπήρξε μια σταθερά: ταινία. Παρά την πρόσφατη ψηφιακή κυριαρχία, το αρχικό φωτογραφικό μέσο εξακολουθεί να παράγεται μαζικά μέχρι σήμερα.

Αυτό, βέβαια, είναι ευπρόσδεκτη από πολλούς από εκείνους που μεγάλωσαν στην εποχή πριν από τον Pixel, και από τους νεοφερμένους που εκτιμούν τη γοητεία της ταινίας. Αλλά για πόσο καιρό μπορεί να διατηρήσει η ταινία?

Φωτογραφία από το Serge r.

Η ιστορία μέχρι τώρα

Φυσικά, καθώς προχώρησε η τελευταία δεκαετία, ο ψηφιακός εξοπλισμός έγινε φθηνότερος, η ψηφιακή αποθήκευση αυξήθηκε εκθετικά, οι αισθητήρες έγιναν πιο έξυπνοι και η ταινία’Η ποιότητα S δεν ήταν πλέον ένα εξαιρετικό χαρακτηριστικό για τον σοβαρό φωτογράφο. Ταυτόχρονα, η κατάρρευση της στιγμιαίας φωτογραφικής μηχανής-έγινε περιττή από τον συνδυασμό φωτογραφικά καλά εξοπλισμένων κινητών τηλεφώνων και οθόνων υψηλής ανάλυσης-έκανε το κοινωνικό στοιχείο της φωτογραφίας κινηματογράφου ένα πράγμα του παρελθόντος.

Η πιο ύπουλη ανάπτυξη υπέρ του ψηφιακού έχει, εκπληκτικά, ήταν η ταινία. Μια εντύπωση ταινίας, ούτως ή άλλως. Εφαρμογές όπως το Instagram και το Hipstamatic έχουν πιάσει τη φαντασία μιας ολόκληρης γενιάς κινητών φωτογράφων, οι οποίοι τραβούν από το ζωντανό χρώμα και τα σκληρά βινιέτες που μπορούν να επιβάλουν στα snaps τους με μία βρύση του αντίχειρα.

Δεδομένου ότι ακόμη και η ταινία μπορεί να είναι ψηφιακή τώρα, γιατί χρειαζόμαστε πια πραγματική ταινία? Στον περιστασιακό παρατηρητή, φαίνεται δύσκολο να υποστηρίξουμε μια πρακτική περίπτωση για την ταινία’συνεχής αντοχή. Παρ ‘όλα αυτά, η ταινία εξακολουθεί να έχει τους ένθερμοι υποστηρικτές της. Γιατί?

Το επιχείρημα υπέρ

Φωτογραφία από τον Alexkerhead

Οι περισσότεροι φωτογράφοι θα συμφωνούσαν ότι η φωτογραφία πρέπει να είναι τέχνη. Όπως θα σας πει οποιοσδήποτε καλλιτέχνης, η δημιουργική διαδικασία δεν εξαρτάται από την αποτελεσματικότητα, την ευκολία, την οικονομία ή την κλινική τελειότητα – είναι όλα σχετικά με την εύρεση της σωστής νοοτροπίας και αυτό που αισθάνεται καλό. Τον τελευταίο καιρό, ωστόσο, οι απαιτήσεις της ψηφιακής ροής εργασίας έχουν μετατρέψει τη φωτογραφία σε μορφή επιστήμης των υπολογιστών.

Με αυτό το πνεύμα, θα πρέπει να θεωρηθεί ότι μια ψηφιακά καταγραφόμενη εικόνα μπορεί να στρεβλώνεται, να στριμωγείται και να παραμορφωθεί με άπειρο αριθμό τρόπων, αλλά αυτό δεν είναι’T Φωτογραφική Artistry – Είναι η Artistry Computer. Για την αληθινή φωτογραφική δημιουργικότητα στο σημείο της σύλληψης, η ταινία εξακολουθεί να είναι απαράμιλλη.

Ο εξοπλισμός που σχετίζεται με τη φωτογραφία ταινιών είναι επίσης ισοπαλία για πολλούς. Μια απλή δοκιμή μπορεί να δείξει γιατί είναι αυτό. Περπατήστε στην ψηφιακή σας κάμερα – σηκώστε το, κοιτάξτε το και τραβήξτε μια φωτογραφία μαζί του. Είναι η αισθητική του μαύρου πλαστικού κουτιού στα χέρια σας τόσο θεϊκή ώστε να είναι διακοσμητική? Το κλείστρο του κάνει ένα καθησυχαστικό, μηχανικό κλικ καθώς καταγράφετε μια εικόνα? Και κάνετε τις εικόνες που παράγει φτάνουν από την κάρτα μνήμης με μια οργανική μοναδικότητα και ένα ορισμένο στυλ?

Εκτός αν είστε αρκετά τυχεροί για να έχετε ένα Leica ή ένα σύγχρονο Fuji, αμφιβάλλω ότι εσείς’θα μπορέσω να απαντήσω καταφατικά σε οποιαδήποτε από αυτές τις ερωτήσεις. Ωστόσο, η πλειοψηφία των φωτογράφων που κατέχουν μια φωτογραφική μηχανή θα ήταν σε θέση να δώσει μια θετική απάντηση σε όλες τις παραπάνω ερωτήσεις.

Η απομάκρυνση από την ταινία έχει, επιπλέον, είχε αντίκτυπο στην τεχνική. Τεμπέλης φωτογραφίας – δηλαδή, μια εξάρτηση από το “Διορθώστε το αργότερα” του Photoshop και όχι της φωτογραφικής ικανότητας – έχει εξαπλωθεί σαν εξάνθημα, μια μετατόπιση που συνέβη ταυτόχρονα με την άνοδο του ψηφιακού. Η πρόσθετη φροντίδα και η προσοχή που απαιτούνται κατά τη λήψη φωτογραφιών στην ταινία μπορεί να βελτιώσει μόνο την ποιότητα της εικόνας.

Η αναγέννηση

Φωτογραφία από τον Pete Sandbach

Οι λόγοι για τους οποίους η ταινία πρέπει να έχει ακόμα μια θέση στο σύγχρονο φωτογραφικό τοπίο είναι σαφές, τότε. Αλλά αυτό που χρειαζόμαστε είναι κάποια απόδειξη πραγματικού κόσμου ότι οι άνθρωποι εξακολουθούν να εκτιμούν την ταινία’s anals. Ευτυχώς, δεν έπρεπε να κοιτάξω πολύ στη συγκέντρωση αποδεικτικών στοιχείων μου.

Οι κοινότητες του κατασκευαστή και του Crafter έχουν αγκαλιάσει την ταινία περισσότερο από ποτέ τα τελευταία δύο ή τρία χρόνια και τα εντυπωσιακά αποτελέσματα των προσπαθειών τους μπορούν να δουν σε ιστότοπους όπως το Kickstarter. Ένα αξιοσημείωτο παράδειγμα είναι το ONDU. Βασισμένη σε ένα μεγάλο, βουλγαρικό υπόστεγο, αυτή η μικροεπιχειρητική παράγει ξύλινες κάμερες pinhole, οι οποίες έχουν σχεδιαστεί για να είναι οπτικά κομψές και πρακτικά λειτουργικές σε ίσο μέτρο.

Αναμφισβήτητα, δεν είναι αιχμή-το κλείστρο είναι ένα μπλοκ ξύλου που πρέπει να μετακινηθείτε με το χέρι-αλλά αυτό doesn’τείλος. Κάμερες όπως αυτές είναι χαρά να κρατάτε, μια χαρά να δείτε, και το πιο σημαντικό, μια χαρά να τραβήξετε φωτογραφίες με.

Οι κάμερες ταινιών δεν είναι τίποτα χωρίς την ταινία τους, όμως. Εταιρείες όπως η Kodak και η Fuji, οι οποίες κάποτε παρήγαγαν ταινίες σε τεράστια κλίμακα, είτε έχουν απομακρυνθεί από την παραγωγή ταινιών είτε βρίσκονται στη διαδικασία. Για άλλη μια φορά, όμως, οι λάτρεις προσπαθούν να γεμίσουν το κενό. Το 2008, δύο παθιασμένοι φωτογράφοι Polaroid (DR. Florian Kaps και André Bosman) συναντήθηκαν στον κατασκευαστή της στιγμής κάμερας’Το εργοστάσιο παραγωγής ταινιών στο Enschede, στις Κάτω Χώρες, σε εκδήλωση κλεισίματος Polaroid. Αντί να επιτρέψουν στις αγαπημένες τους κάμερες να καταστούν παρωχημένες, αποφάσισαν να αρχίσουν να κάνουν το Polaroid Film οι ίδιοι. Ένα χρόνο αργότερα, παράγουν και πωλούσαν τις πρώτες ταινίες τους – τα PX 100 και 600. Στα επόμενα χρόνια, η εταιρεία τους, αδύνατο έργο, έχει αναπτύξει μια σειρά από νέες, πρωτότυπες ταινίες. Το αδύνατο έργο, φαίνεται, εξακολουθεί να είναι πολύ πιθανό.

Τι κρατά το μέλλον?

Φωτογραφία από τον Jonathan Lin

Εάν η ταινία πρόκειται να επιβιώσει με συνεχή τρόπο, όσοι αγαπούν την ταινία πρέπει να βρουν υψηλότερο επίπεδο καινοτομίας. Νέες ιδέες για να διευκολυνθεί η ταινία, ευκολότερη στην ανάπτυξη ή φθηνότερη αγορά, θα βελτιώσει αμέσως την ταινία’μελλοντικές προοπτικές και δώστε στις νέες γενιές έναν λόγο να επενδύσετε σε ένα κατά τα άλλα πεθαίνει μέσο.

Η αρχή που έγινε από το αδύνατο έργο είναι καλό. Ο κύριος χημικός τους, ο Martin Steinmeijer και η ομάδα του, αναπτύσσουν νέες ταινίες από το μηδέν, με βελτιώσεις στην ευκρίνεια, τον κορεσμό των χρωμάτων και την προστασία των χρωμάτων. Με την πάροδο του χρόνου, φαίνεται πιθανό ότι θα συνεχίσουν να δημιουργούν νέες ταινίες με νέες διαδικασίες. Ταινία’Η συνεχιζόμενη βελτίωση, ωστόσο, δεν μπορεί όλοι να τοποθετηθούν αποκλειστικά σε αδύνατο έργο.

Είναι σαφές αυτή η ταινία’Η μοίρα απέχει πολύ από το να σφραγιστεί. Για το προβλέψιμο μέλλον, θα υπάρξει μια συνεχής, σταθερή ζήτηση από επαγγελματίες και ενθουσιώδες. Η ψηφιακή τεχνολογία θα συνεχίσει να προχωράει με ρυθμό, όμως, και χωρίς νέα χαρακτηριστικά και τεχνολογίες της δικής της, η ταινία κινδυνεύει να γίνει πάπια συνεδρίασης. Τι τραγικό τέλος θα ήταν για μια τόσο όμορφη μέθοδο καταγραφής αυτού που βλέπουμε.

Μου άρεσε αυτή η ανάρτηση? Παρακαλώ μοιραστείτε το:

Σχετικά με τον συγγραφέα: Mark Myerson

Εγώ’M Ένας φωτογράφος τοπίου, και το μεγάλο ύπαιθρο είναι εκεί που μου αρέσει να παίρνω την κάμερά μου. Λατρεύω επίσης την τεχνολογία, είτε φωτογραφική είτε αλλιώς, και το blog για την τελευταία τεχνολογία. Ζω στο Ντέβον, στα νοτιοδυτικά του Ηνωμένου Βασιλείου. Μπορείτε να δείτε τη φωτογραφία μου εδώ ή να με ακολουθήσετε στο Google+.

Ετοιμος για βελτιώνεται σοβαρά Η φωτογραφία σας?

• Συμμετάσχετε χιλιάδες φωτογράφους
• Δωρεάν προεπιλογές και πόρους
• Άρθρα και σεμινάρια
• Αποκλειστικές προσφορές και εκπτώσεις

Το μέλλον της ταινίας φωτογραφίας

Στη συζήτηση μεταξύ ψηφιακής και ταινίας, αυτοί οι πέντε νεαροί αναδυόμενοι φωτογράφοι το διατηρούν αναλογικό – δημιουργούν γιατί.

Amy Michelle 19 Αυγούστου 2015

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

Από τους δημοφιλείς καλλιτέχνες που απελευθερώνουν νέο υλικό σε βινυλίου LPS ή κασέτες, στην εισροή ανεξάρτητων περιοδικών εκτύπωσης που κάνουν το δρόμο τους στο mainstream, το Analog επιστρέφει σε μεγάλο τρόπο. Ένα πεδίο που αγκαλιάζει σαφώς αυτή τη μέθοδο είναι η φωτογραφία, με τους καλλιτέχνες να απευθύνονται στην ευκρίνεια των ψηφιακών φωτογραφικών μηχανών για έναν κόκκινο, φανταστικό και πολύ πιο νοσταλγικό αισθητικό – το οποίο, ανεξάρτητα από το φίλτρο που κολλάτε σε αυτό το Instagram Photo You’είναι έτοιμοι να δημοσιεύσετε, είναι δυνατό μόνο με μια μεγάλη φωτογραφική μηχανή ταινιών.

Οτι’Δεν σημαίνει ότι οι φωτογράφοι που εργάζονται σήμερα επιμένουν σε ένα χάσμα κομμένα και ξηρά μεταξύ των δύο μέσων. Στην πραγματικότητα, σε αυτό το σημείο’S συχνά θεωρείται ότι είναι πολύ πιο ευεργετικό (και συχνά πιο δημιουργικά διεγείρεται) για τους φωτογράφους εργασίας να ενσωματώσουν και τις δύο μεθόδους στην επαγγελματική τους εργασία.

Τούτου λεχθέντος, δεν υπάρχει έλλειψη απόψεων σχετικά με αυτή τη θερμαινόμενη συζήτηση, οπότε αποφασίσαμε να μιλήσουμε με μερικούς από τους αγαπημένους μας αναδυόμενους φωτογράφους που εργάζονται στην ταινία για να μάθουμε τι τους προσελκύει να επιλέξουν μια μέθοδο έναντι του άλλου, γιατί σκέφτονται εκεί’ήταν μια τέτοια αναζωπύρωση στην πρακτική της φωτογραφίας κινηματογράφου και για τη βιωσιμότητα αυτού του πιο δαπανηρού και χρονοβόρου μέσου για καλλιτέχνες.

Ως φωτογράφος, εγώ’M τραβήχτηκε σε ταινία σε αντίθεση με την ψηφιακή επειδή εγώ’σε ένα πολύ νοσταλγικό και ελαφρώς ντεμοντέ άτομο. Εκεί’είναι μια διαχρονική ποιότητα στις φωτογραφίες ταινιών. Το μέσο της ταινίας είναι απτό και το προϊόν υπάρχει για πάντα. Ασκώ’t Ακόμα και μια ψηφιακή κάμερα. Εγώ’Είχαμε μερικές δουλειές στο παρελθόν, βλαστούς καταλόγου ή ορισμένα γεγονότα, που μου καλούν να νοικιάσω ένα, αλλά καταλήγω να είμαι άθλια γυρίσματα σε αυτό – η εμπειρία είναι λιγότερο διαδραστική και πιο επαναλαμβανόμενη. [Με το ψηφιακό] βρίσκω ότι απομακρύνω μόνο και μόνο επειδή μπορώ -’είναι σαν ένα διαθέσιμο μέσο για μένα. (Τίποτα εναντίον ανθρώπων που κάνουν την τέχνη με αυτόν τον τρόπο, αλλά αυτό’απλά δεν είναι για μένα.·

Τα έξοδα κινηματογράφου μπορεί να είναι ακριβό, αλλά στις περισσότερες περιπτώσεις μπορείτε να έχετε τον πελάτη να πληρώσει για τα έξοδα εάν αυτό’είναι το βλέμμα που σας προσέλαβαν. Η ανάκαμψη της ανάπτυξης είναι συνήθως μια μέρα μέγιστο, έτσι’Δεν υπάρχει ποτέ πρόβλημα για μένα και ο εξοπλισμός είναι εντελώς φθηνό – το Pentax C1000 που εγώ’Έχουν γυρίσει για επτά χρόνια κοστίζει περίπου 70 $. Οι άνθρωποι πληρώνουν για την ποιότητα όσον αφορά την τέχνη, τη μόδα, τα τρόφιμα, οπότε γιατί η φωτογραφία πρέπει να είναι διαφορετική?

Όταν έβγαλα φωτογραφίες για διασκέδαση, εγώ’d ξοδεύω τα τελευταία μου $ 10 για τα έξοδα ταινιών και ζουν από κονσερβοποιημένη σούπα. Κάθε φωτογραφία αξίζει κάτι από την άποψη της καλλιτεχνικής αξίας. το’αξίζει σίγουρα το μικρό κόστος που πηγαίνει στην παραγωγή του.

Μεγάλωσα σε μια οικογένεια φωτογράφων χόμπι και ήταν αρκετά τυχερός για να κληρονομήσω μια καλή επιλογή κινηματογραφικών φωτογραφικών μηχανών – ανήκε σε ένα DSLR μια φορά, αλλά ποτέ δεν βρήκα τον εαυτό μου το χρησιμοποιώντας το χρησιμοποιώντας. Η άμεση προσβασιμότητα του ψηφιακού είναι απαραίτητη σε ορισμένες περιπτώσεις, αλλά από την άποψη της χρήσης της στην πρακτική μου, ποτέ δεν το θεωρώ πραγματικά. Χρησιμοποιώ γενικά το Canon AE-1 μου, κυρίως για την ευελιξία και την αξιοπιστία του. Εναλλακτικά, μερικές μέρες έχω επίσης ένα μικρό σημείο και πυροβολώ να πετάω στην τσάντα μου, συνήθως ο Olympus Stylus ή Yashica T4.

Ίσως υπάρχει μια προφανής αναζωπύρωση στη χρήση της ταινίας, αλλά οι άνθρωποι των οποίων το έργο θαυμάζω και με τους οποίους συνεργάστηκα γενικά συνεργάστηκαν πάντα με την ταινία. Νομίζω ότι με τη συντριπτική χρήση της τεχνολογίας σε κάθε πτυχή της καθημερινής μας ζωής, οι άνθρωποι κλίνουν προς πιο ανόητες μεθόδους δημιουργίας πραγμάτων. Που σημαίνει δημιουργία με τα χέρια σας και με υλικά και εργαλεία που μπορείτε να βασιστείτε. Το’Πραγματικά ικανοποιητικό για να κατανοήσετε τους μηχανικούς της φωτογραφικής μηχανής σας και να επιστρέψετε την ταινία σας γνωρίζοντας ότι κάνατε όλες τις σωστές αποφάσεις. Η κλήρωση σε ένα “πίσω στα βασικά” Η νοοτροπία φαίνεται πιο διαδεδομένη από ποτέ.

Μπορεί να υπάρξει πολλή δοκιμή και σφάλμα – εκεί’είναι μια καμπύλη μάθησης με οποιαδήποτε νέα κάμερα και με διαφορετικές ταχύτητες ταινιών κ.λπ. Μπορείτε να χάσετε πολύ χρόνο, χρήματα και υλικά που προσπαθούν να μπουν στην ταλάντευση των πραγμάτων, αλλά μόλις πάρετε μια λαβή σε αυτό, αυτό’είναι πολύ ανταμείβοντας.

Για να παραθέσω τον Paul από τον Woody Allen’μικρό Μεσάνυχτα στο Παρίσι, “Η νοσταλγία είναι η άρνηση του επώδυνου παρόντος … το όνομα για αυτή την άρνηση είναι η χρυσή εποχή σκέψης – η λανθασμένη αντίληψη ότι μια διαφορετική χρονική περίοδος είναι καλύτερη από αυτή,’Ζώντας…” Πρόκειται για μια υπερβολικά απλοϊκή εξήγηση για τους νέους και τους παλιούς φωτογράφους που λατρεύουν την ταινία, αλλά το μοιράζομαι επειδή πιστεύω ότι η νοσταλγία παίζει μεγάλο ρόλο σίγουρα. Τούτου λεχθέντος, νομίζω ότι μπορείτε να δείτε σχεδόν οποιαδήποτε βιομηχανία και να βρείτε τους ανθρώπους να τσαλακώνουν τις παλιές ιδέες που είναι απλά χρήσιμες, αλλά φαίνονται απαρχαιωμένες, αλλά ήταν πιθανώς μνημειώδεις όχι τόσο πολύ πριν. Αν αυτό’s αυτή η νοσταλγία, ένα νεύμα στην ιστορία, ή προσπαθώντας να λύσει νέα προβλήματα με αξιόπιστες λύσεις? Αυτοί οι παράγοντες διαδραματίζουν ένα μικρό ρόλο στην απόφαση μεταξύ ταινιών και ψηφιακών για μένα.

Λατρεύω τη διαδικασία και την προσωπικότητα της ταινίας λήψης, αλλά μπορείτε’να διαφωνώ με την ταχύτητα και την αποδοτικότητα του ψηφιακού. Στον ιδανικό μου κόσμο, το κόστος και η αποδοτικότητα μου’Μέρος της συνομιλίας. Από την εμπειρία μου στον κλάδο μέχρι στιγμής, η πλειοψηφία των θέσεων εργασίας και των προϋπολογισμών είναι’που ταιριάζει στη φωτογραφία της ταινίας. Οι πελάτες θέλουν γυαλισμένες φωτογραφίες “εχθές” Και γενικά θέλουν μια συλλογή προσεκτικά επιμελημένων εικόνων αντί για μερικές εικονικές φωτογραφίες για το εμπορικό σήμα/καμπάνια τους. Συχνά ένα δημιουργικό και/ή άτομο μάρκετινγκ από την πλευρά του πελάτη θα είναι σε τοποθεσία για τη βολή, βοηθώντας να επιλέξετε επιλογές – Apart από Polaroids, αυτό δεν είναι’Δεν είναι πραγματικά δυνατό με την ταινία. Ξέρω μερικούς φωτογράφους που τους αρέσει να γυρίζουν ταινία επειδή δεν κάνουν’Δεν πρέπει να σταματήσουν να γυρίσουν κάθε λίγα λεπτά για να δείξουν στον πελάτη πώς μοιάζουν οι εικόνες, μπορούν απλώς να δουλέψουν και να παίξουν με τον δικό τους τρόπο, αδιάλειπτο, με σχεδόν απεριόριστο δημιουργικό έλεγχο (που ελπίζουμε γιατί προσλήφθηκαν στην πρώτη θέση!·.

Μεγαλώνοντας με το ψηφιακό και στη συνέχεια λαμβάνοντας μια προτίμηση στη διαδικασία της ταινίας λήψης αλλάζει τον τρόπο που βλέπω και τα δύο μέσα. Για μένα, αυτοί’είναι πολύ διαφορετικές διαδικασίες με παρόμοιους στόχους (στις περισσότερες περιπτώσεις). Και οι δύο εξοπλίζουν τον χρήστη με σχεδόν άπειρες δυνατότητες. Ασκώ’να δούμε τις υποτιθέμενες πτώσεις σε ψηφιακές ως εγγενώς κακές, αυτοί’Απλά τα γεγονότα της προόδου στον κλάδο και η πρόοδος είναι φανταστική! Εγώ’M ECSTATIC όταν ένας πελάτης φτάνει ειδικά επειδή θέλει να πυροβολήσει ταινία, ή εξίσου, όταν βάζω ένα συγκεκριμένο απόθεμα/εμφάνιση ταινιών, και αυτοί’είναι όλα για αυτό. Περιστρέφομαι ανάμεσα σε μερικές κάμερες, ανάλογα με την αίσθηση που εγώ’Ελπίζοντας να επιτευχθεί. Αυτή τη στιγμή το go-to μου για προσωπική και επαγγελματική δουλειά είναι το contax g2. Το’S μικρά, σχετικά ελαφριά και οι φακοί Zeiss είναι υπέροχοι. Το μέγεθος, η έννοια και ο προϋπολογισμός κάθε εργασίας (ή προσωπικού έργου) καθορίζουν αν πυροβολώ ταινία ή ψηφιακή και μου αρέσει πολύ. Αυτή είναι η φωτογραφία’S τελευταία/συνεχιζόμενη έκδοση προσαρμογής. Είτε κάποιος επιλέγει να κολλήσει με ταινία, να τρέξει με ψηφιακή ή να χρησιμοποιήσει και τα δύο (που νομίζω ότι είναι πιο κοινή), πιστεύω ότι η κρέμα θα συνεχίσει να ανεβαίνει στην κορυφή.

Ως μηχανικός μηχανικός με την κατάρτιση, μου προσέλκυσε για πρώτη φορά τις κάμερες [ταινιών]. Εκτίμησα την περίπλοκη κατασκευή και τους μοναδικούς μηχανισμούς κάθε κάμερας που πήρα τα χέρια μου. Καθώς άρχισα να πειραματίζομαι με διαφορετικούς τύπους ταινιών, συνειδητοποίησα ότι η πολύπλοκη σχέση μεταξύ του χρώματος του φιλμ, της θερμοκρασίας και της ευαισθησίας και μεταξύ των ρυθμίσεων της κάμερας όπως η ταχύτητα κλείστρου και το διάφραγμα. Η ταινία Φωτογραφία μου επέτρεψε να σταματήσω, να σκεφτώ και ουσιαστικά να πάρω το χρόνο μου σε όλη τη διαδικασία βλαστών. Το βρίσκω πολύ πιο οικείο και οργανικό.

Ποτέ δεν έχω “Πέρασε ψηφιακό” για τη φωτογραφία μου. Ακόμη και σε καταστάσεις όπου μια πλήρως αυτοματοποιημένη ψηφιακή φωτογραφική μηχανή θα φαινόταν σαν την πιο λογική επιλογή, θα ήθελα ακόμα να κολλήσω πεισματικά με ταινία. Η λήψη με ταινία έρχεται σίγουρα με κόστος. Συμπεριλαμβανομένης της ταινίας και της ανάπτυξης, μπορώ εύκολα να περάσω μεταξύ $ 70-$ 100 σε ένα μόνο σουτ. Ταυτόχρονα, η φωτογραφία της ταινίας με οδήγησε στο σημείο που είμαι τώρα, οπότε δεν κάνω’Δεν βλέπω τον εαυτό μου να μετατρέπει πίσω στο ψηφιακό οποτεδήποτε σύντομα. Όσον αφορά την ανάκαμψη, προσωπικά το βρίσκω συγκρίσιμο, αν όχι ταχύτερο, από το ψηφιακό. Δεδομένου ότι μπορώ εύκολα να αναπτυχθούν οι φωτογραφίες εντός 2-3 ωρών, συνήθως έχω ένα πλήρες σύνταγμα έτοιμο για δημοσίευση την ημέρα μετά από ένα σουτ. Η μεγαλύτερη εξοικονόμηση χρόνου κατά τη γνώμη μου είναι στο βήμα μετά την επεξεργασία, ή μάλλον η έλλειψη αυτού. Οι έγχρωμοι ήχοι και οι αντιθέσεις αποφασίζονται όταν επιλέγω την ταινία για να χρησιμοποιηθεί για μια συγκεκριμένη βολή, καθώς και την έκθεση που έθεσα ανάλογα με τις συνθήκες φωτισμού. Τα συντακτικά μου είναι πάντα προγραμματισμένα και μελετημένα, κάτω από κάθε τελευταία λεπτομέρεια (γωνία και προοπτική, μοντέλο στάση, ρύθμιση), οπότε γνωρίζω συχνά τι θα πάρω [πριν ξεκινήσω τα γυρίσματα]. Για το λόγο αυτό, δεν επεξεργάζομαι καμία από τις φωτογραφίες μου κάποτε αναπτύχθηκε. Εκεί’είναι κάτι πραγματικά μοναδικό για την ταινία.

Δουλεύω κυρίως με ένα 35mm Leica M6 και μεσαία μορφή Hasselblad 503CX. Στο τέλος της ημέρας, αυτό’είναι απλώς θέμα για το τι είναι άνετο ένας φωτογράφος. Δεν μπορώ να δω αμέσως τα πλάνα μου δεν ήταν ποτέ πρόβλημα για μένα. Πραγματικά απολαμβάνω τον ενθουσιασμό και την προσδοκία που έρχεται με την παραλαβή ενός ρολού.

Αισθάνομαι ότι η ψηφιακή φωτογραφία έχει χτυπήσει ένα είδος κορυφής στην ανάπτυξή της αυτή τη στιγμή. Η τεχνολογία έχει προχωρήσει γρήγορα από τότε που ξεκίνησε και επειδή ήταν νέα και συναρπαστική και βολική και λιγότερο δαπανηρή, οι άνθρωποι έγιναν πραγματικά ενθουσιασμένοι γι ‘αυτό για το μεγαλύτερο μέρος και έριξαν όλα τα αναλογικά εργαλεία τους για να δοκιμάσουν το νέο Cool Fun Digital Thing. Αλλά τώρα που το ψηφιακό ήταν γύρω για λίγο, οι άνθρωποι θυμούνται ότι αυτοί’Έχετε αυτές τις απίστευτες κάμερες που πυροβολούν ταινία, ή ότι μπορείτε να αγοράσετε μια πολύ ωραία κάμερα που είναι σχετικά φθηνή. Η τεχνολογία αρνητικής σάρωσης έχει γίνει πιο προσιτή και καθιστά την εργασία μεταφραστή σε πλατφόρμες ψηφιακής κοινής χρήσης πιο εύκολα τώρα, οπότε υπάρχει αυτή η υβριδική ροή εργασίας στο χέρι. Και προσωπικά, θεωρώ ότι η ταινία έχει μια ποιότητα σε αυτήν που είναι δύσκολο να ταιριάξει με κάθε είδους ψηφιακή φωτογραφία.

Αυτή τη στιγμή, αν εγώ’M Ψηφιακή λήψη, αυτό’είναι μια γρήγορη δουλειά που είναι περισσότερο για χρήματα από τη δική μου προσωπική ικανοποίηση. Η ψηφιακή φωτογραφία είναι γρήγορη και αν έχετε μια αξιοπρεπή κάμερα, τότε’είναι φθηνό και γυρίζετε είναι πραγματικά εύκολο και αποτελεσματικό. Αν εγώ’έλαβα μια σφιχτή προθεσμία ή χρειάζονται λήψεις προεπισκόπησης για να δείξουν έναν πελάτη την ημέρα του πυροβολισμού, εγώ’ll πυροβολούν ψηφιακά ακόμη και αν η τελική βολή θα είναι αναλογική. Το μεγαλύτερο DSLR’Το S μπορεί να πυροβολήσει σαν 10 καρέ το δευτερόλεπτο (ή περισσότερο), το οποίο είναι πολύ χρήσιμο σε ορισμένες καταστάσεις. Μπορείτε να πυροβολήσετε 10 000 φωτογραφίες σε μία κάρτα χωρίς ποτέ να αλλάξετε ένα ρολό φιλμ. Μερικοί άνθρωποι το λατρεύουν. Συνήθιζα να καυχιέμαι στους ανθρώπους μετά από μια μέρα γυρίσματα με την ψηφιακή μου κάμερα που είχα χιλιάδες φωτογραφίες… αλλά υπάρχουν πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα σε αυτό. Σημαίνει από 10 000 βολές, εσείς’είναι πιθανό να έχετε πάρει τις 100 φωτογραφίες ή 10 φωτογραφίες που χρειάζεστε. Αυτό σημαίνει επίσης ότι τώρα έχετε 10 000 φωτογραφίες για να ταξινομήσετε και ότι η διαδικασία επεξεργασίας για την εύρεση των 10 καλύτερων πυροβολισμών σας μπορεί να είναι πολύ κουραστική και προκλητική. Το αναλογικό σκοποβολή είναι μια εντελώς διαφορετική εμπειρία με αυτή την έννοια.

Φαίνεται πιθανώς κλισέ, αλλά αυτό’Είναι αλήθεια ότι το αναλογικό μου δίδαξε πραγματικά να επιβραδύνω ολόκληρη τη διαδικασία μου. Αντί να πυροβολώ από το ισχίο όπως το κάνω συχνά με το ψηφιακό, βρίσκω ότι κάθε πλάνο σημαίνει λίγο περισσότερο για μένα. Παίρνω το χρόνο μου να το διαμορφώσω. Πραγματικά επικεντρώθηκα στη φωτογραφία πριν το πάρω. Με την ταινία θέλω κάθε βολή σε ένα ρολό να μετράει, να είμαι κάτοχος. Πρέπει να είμαι σίγουρος όταν γυρίζω με ταινία και αυτή η αίσθηση επιβράδυνσης και σκέψης πριν από τα γυρίσματα με βοήθησε πραγματικά να αναπτύξω το μάτι και την ικανότητά μου ως φωτογράφος που νομίζω.

Το’είναι δύσκολο για μένα να κατεβαίνω σε οποιαδήποτε πλευρά αυτής της ερώτησης γιατί αυτό’Πραγματικά για την ατομική προτίμηση. Λατρεύω τα γυρίσματα με την ταινία, οπότε το κάνω να λειτουργεί. Οι άνθρωποι με πλησιάζουν για να τους πυροβολήσω, ειδικά επειδή πυροβολώ αναλογικά. Νομίζω ότι οι άνθρωποι αρχίζουν να βλέπουν την αξία στην ταινία, η οποία είναι εμφανής στην αναζωπύρωση της αναλογικής φωτογραφίας. Και πάλι, η Apple έχει αυτή τη νέα εκστρατεία διαφημιστικών πινακίδων που εμφανίζουν φωτογραφίες “πυροβόλησε στο iPhone 6 “που πραγματικά φαίνονται αξιοπρεπείς. Έτσι υπάρχει σίγουρα κάτι στο “Η καλύτερη κάμερα είναι αυτή που έχετε μαζί σας” ΤΡΟΠΟΣ ΣΚΕΨΗΣ. Το σκέφτομαι’όλα σχετικά με το πώς χρησιμοποιείτε την κάμερά σας και όλοι είναι διαφορετικοί. Εγώ’έχω δύο κάμερες που έρχονται μαζί μου σε οποιοδήποτε σουτ τώρα. Πρώτα είναι το Leica μου. Το’S ένα M6 Rangefinder, όλα μαύρα, μικρά και χτισμένα σαν μια δεξαμενή που πιθανότατα θα διαρκέσει περισσότερο από ό, τι θα το κάνω. Το δεύτερο είναι το hasselblad μου. Το’είναι 500 εκατοστά, ένα κλασικό και ένα όμορφο κομμάτι μηχανικής – οποιοσδήποτε’S Shot in a Hasselblad γνωρίζει ότι η εμπειρία είναι ασύγκριτη σε οποιαδήποτε άλλη κάμερα.