Περίληψη του άρθρου: 10 τρόποι με τους οποίους η τεχνολογία έχει καταστρέψει την ιδιωτικότητα

1. Η ταχεία ανάπτυξη της επιστήμης και της τεχνολογίας στον 21ο αιώνα οδήγησε σε σημαντικές αλλαγές στη ζωή των ανθρώπων.

2. Η χρήση του Διαδικτύου έχει γίνει μια αναγκαιότητα, αναγκάζοντας τους ανθρώπους να ανεβάσουν προσωπικά δεδομένα και να θέτουν σε κίνδυνο το απόρρητο.

3. Η υπεράσπιση των κοινωνικών μέσων έχουν γίνει κοινή, με αποτέλεσμα αρνητικές συνέπειες όπως η ψυχική υγεία και τα προβλήματα εθισμού.

4. Οι εργοδότες συχνά ελέγχουν τα προφίλ κοινωνικών μέσων των υποψηφίων, ενδεχομένως επηρεάζοντας τις αποφάσεις πρόσληψης με βάση τις επιλογές του τρόπου ζωής.

5. Κάθε φορά που κάποιος πηγαίνει στο διαδίκτυο, αφήνουν ένα εικονικό μονοπάτι που μπορεί να εντοπιστεί και να αναλυθεί για σκοπούς μάρκετινγκ.

6. Η συσσωμάτωση δεδομένων επιτρέπει φαινομενικά αβλαβή κομμάτια δεδομένων να γίνονται εξαιρετικά αποκαλυπτικές όταν συνδυάζονται.

7. Οι άνθρωποι ενδέχεται να αγνοούν τον τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιούνται τα προσωπικά τους δεδομένα και έχουν περιορισμένη πρόσβαση και ελέγχουν.

8. Η εκμετάλλευση των προσωπικών δεδομένων χωρίς συγκατάθεση αποτελεί σημαντική ανησυχία.

9. Η αποθήκευση και η χρήση των προσωπικών δεδομένων έχουν επιπτώσεις για λογοδοσία.

10. Τα προσωπικά δεδομένα έχουν γίνει ένας πολύτιμος πόρος που μπορεί να πωληθεί ή να διαπραγματευτεί, επηρεάζοντας τα άτομα χωρίς τη γνώση τους.

Ερωτήσεις:

1. Αυτό που οδήγησε σε σημαντικές αλλαγές στη ζωή των ανθρώπων στον 21ο αιώνα?

Η ταχεία ανάπτυξη της επιστήμης και της τεχνολογίας έχει οδηγήσει σε σημαντικές αλλαγές στη ζωή των ανθρώπων.

2. Γιατί η χρήση του Διαδικτύου γίνει αναγκαιότητα?

Η χρήση του Διαδικτύου έχει γίνει μια αναγκαιότητα, αναγκάζοντας τους ανθρώπους να ανεβάσουν προσωπικά δεδομένα και να θέτουν σε κίνδυνο το απόρρητο.

3. Ποιες είναι οι αρνητικές συνέπειες της υπεράσπισης των κοινωνικών μέσων ενημέρωσης?

Η υπεράσπιση των κοινωνικών μέσων έχει αρνητικές συνέπειες όπως προβλήματα ψυχικής υγείας και εθισμού.

4. Γιατί οι εργοδότες συχνά ελέγχουν τα προφίλ των κοινωνικών μέσων των υποψηφίων?

Οι εργοδότες συχνά ελέγχουν τα προφίλ των κοινωνικών μέσων των υποψηφίων για τη συλλογή πληροφοριών που μπορούν να επηρεάσουν τις αποφάσεις πρόσληψης.

5. Τι συμβαίνει κάθε φορά που κάποιος πηγαίνει στο διαδίκτυο?

Κάθε φορά που κάποιος πηγαίνει στο διαδίκτυο, αφήνουν ένα εικονικό μονοπάτι που μπορεί να εντοπιστεί και να αναλυθεί για σκοπούς μάρκετινγκ.

6. Τι είναι η συσσωμάτωση δεδομένων και γιατί αφορά?

Η συσσωμάτωση δεδομένων είναι η σύντηξη φαινομενικά αβλαβών κομμάτια δεδομένων, τα οποία μπορούν να γίνουν εξαιρετικά αποκαλυπτικά όταν συνδυάζονται. Αυτό αφορά καθώς παρέχει πρόσβαση σε προσωπικά στοιχεία χωρίς συγκατάθεση.

7. Ποιες είναι οι προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι σχετικά με τα προσωπικά τους δεδομένα?

Οι άνθρωποι ενδέχεται να αγνοούν τον τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιούνται τα προσωπικά τους δεδομένα και έχουν περιορισμένη πρόσβαση και ελέγχουν.

8. Ποιο είναι το ζήτημα με την εκμετάλλευση προσωπικών δεδομένων χωρίς συγκατάθεση?

Η εκμετάλλευση προσωπικών δεδομένων χωρίς συγκατάθεση αφορά καθώς παραβιάζει τα δικαιώματα ιδιωτικής ζωής και μπορεί να οδηγήσει σε ανεπιθύμητη χρήση προσωπικών πληροφοριών.

9. Ποιες είναι οι συνέπειες της αποθήκευσης και της χρήσης προσωπικών δεδομένων?

Η αποθήκευση και η χρήση των προσωπικών δεδομένων έχουν επιπτώσεις για τη λογοδοσία, καθώς και για πιθανή μελλοντική χρήση και αντίκτυπο.

10. Πώς επηρεάζουν τα προσωπικά δεδομένα τα άτομα?

Τα προσωπικά δεδομένα έχουν γίνει ένας πολύτιμος πόρος που μπορεί να πωληθεί ή να διαπραγματευτεί, επηρεάζοντας τα άτομα χωρίς τη γνώση τους.

10 τρόποι που η τεχνολογία έχει καταστρέψει την ιδιωτική ζωή

Στην έρευνά μου, έκανα συνέντευξη από τους χρήστες για τις απόψεις τους σχετικά με την αρχειοθέτηση και τη διαγραφή. Οι απαντήσεις ποικίλλουν δραστικά: ενώ μερικοί απογοητεύτηκαν όταν ανακάλυψαν τα ιστολόγιά τους από τη δεκαετία του 2000, εξαφανίστηκαν, άλλοι τρομοκρατήθηκαν στη συνεχιζόμενη ύπαρξή τους.

Το Διαδίκτυο έχει καταστρέψει την ιδιωτικότητα?

Αυτό το δείγμα δοκίμιου δόθηκε από έναν μαθητή για να βοηθήσει την ακαδημαϊκή κοινότητα. Τα έγγραφα που παρέχονται από τους συγγραφείς του Edubirdie συνήθως ξεπερνούν τα δείγματα των μαθητών.

Ο 21ος αιώνας είναι γνωστός για το ότι ονομάζεται ψηφιακή εποχή. Η ταχεία ανάπτυξη της επιστήμης και της τεχνολογίας έχει οδηγήσει σε σημαντικές αλλαγές στους ανθρώπους’ζωές. Σήμερα, είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς να ζεις μια μέρα χωρίς να χρησιμοποιούμε ηλεκτρονικές συσκευές και να συνδεθεί στο Διαδίκτυο. Πολλές καθημερινές επιχειρήσεις που ήταν χρονοβόρες και κουραστικές πριν έγιναν δυνατές στο Διαδίκτυο. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η χρήση του Διαδικτύου έκανε τους ανθρώπους’Το S ζει πολύ πιο άνετα, αλλά ακόμα, η χρήση του Διαδικτύου είναι ένα αρκετά αμφισβητήσιμο ζήτημα στον σύγχρονο κόσμο. Οι άνθρωποι χρησιμοποιούν πολλή κοινωνική εφαρμογή αυτή τη στιγμή και θα μπορούσαν να δημοσιεύσουν οτιδήποτε στο λογαριασμό τους, όπως εικόνες, βίντεο ή λέξεις. Οτιδήποτε που μοιράζεται στο κοινό δεν είναι ιδιωτικό, επειδή η ιδιωτική ζωή είναι η έννοια της απόκρυψης από οποιονδήποτε ή οτιδήποτε άλλο και ελέγχεται από τη δική του. Συγκεκριμένα, ένα τέτοιο πράγμα όπως η ιδιωτική ζωή έγινε πολύ πιο δύσκολο να διατηρηθεί, θεωρώντας ότι οι άνθρωποι έβαλαν πολλά προσωπικά δεδομένα στο Διαδίκτυο. Σήμερα, η χρήση του Διαδικτύου δεν αποτελεί πλέον επιλογή, αλλά μια αναγκαιότητα που αναγκάζει τους ανθρώπους να ανεβάσουν τα προσωπικά τους δεδομένα στο Διαδίκτυο, όπου όλοι θα μπορούσαν να το βρουν, αφήνοντάς τους χωρίς την ευκαιρία να διατηρήσουν την ιδιωτικότητά τους. Ως εκ τούτου, οι άνθρωποι πρέπει να βρουν έναν έξυπνο τρόπο για να χρησιμοποιήσουν το Διαδίκτυο για να αποθηκεύσουν την ιδιωτική τους ζωή.

Όταν οι άνθρωποι δημοσιεύουν τίποτα, δεν είναι πλέον ιδιωτικό. Ένα πολύ συνηθισμένο είδος πληροφοριών που δημοσιεύουμε είναι προσωπικές πληροφορίες για την καθημερινή μας ζωή. Υπάρχουν δύο τύποι προσωπικών δεδομένων που μεταφορτώνονται οι άνθρωποι στο Διαδίκτυο. Το πρώτο είναι τα πράγματα που δημοσιεύουν οι άνθρωποι για την καθημερινή τους ζωή στα κοινωνικά μέσα ενημέρωσης. Πρόσφατα, η ταχεία ανάπτυξη των κοινωνικών μέσων έχει οδηγήσει στο γεγονός ότι σχεδόν όλοι έχουν ένα προφίλ σε τουλάχιστον ένα κοινωνικό μέσο. Κοινή χρήση για τις λεπτομέρειες ενός’Η ζωή έγινε υπερβολική, καθώς οι άνθρωποι τείνουν να δημοσιεύουν online όλα όσα συμβαίνουν σε αυτούς. Η υπερβολική χρήση των κοινωνικών μέσων έχει πολλές αρνητικές συνέπειες, συμπεριλαμβανομένων των προβλημάτων ψυχικής υγείας και εθισμού. Υπάρχει επίσης αρνητικό αποτέλεσμα της υπερβολικής χρήσης των κοινωνικών μέσων που μπορεί να μην συνειδητοποιήσει στην αρχή. Ωστόσο, ενώ μοιράζονται με τον κόσμο, οι άνθρωποι μοιράζονται όχι μόνο με τους φίλους και την οικογένειά τους, αλλά και με τον υπόλοιπο κόσμο. Ο καθένας μπορεί να έχει πρόσβαση στα προφίλ τους και να ελέγξει όλες τις πληροφορίες που έβαλε εκεί. Συγκεκριμένα, έγινε μια κοινή πρακτική για τους εργοδότες να ελέγχουν τα κοινωνικά μέσα των υποψηφίων για τις θέσεις. Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία, το 70 % των εργοδοτών ελέγχουν τον υποψήφιο’προφίλ S λόγω των ευρείας ποικιλίας λόγων, συμπεριλαμβανομένης της ανάγκης να βρεθούν οι πληροφορίες που υποστηρίζουν ένα’S για την εργασία ή τους λόγους να μην προσλάβετε αυτό το συγκεκριμένο άτομο (SALM). Από τη μία πλευρά, είναι ένας καλός τρόπος για να μάθετε περισσότερα για τον υποψήφιο και να δείτε τι σκέφτονται οι άλλοι και να δημοσιεύουν γι ‘αυτούς όπως στη συνέντευξη. Όλοι θα προσπαθούσαν να ενεργούν και να συμπεριφέρονται με επαγγελματικό τρόπο. Από μια άλλη πλευρά, το άτομο μπορεί να απορριφθεί τη δουλειά λόγω του στυλ της ζωής που οδηγούν στον ελεύθερο χρόνο τους που δεν έχει καμία σχέση με τις επαγγελματικές τους δεξιότητες.

Μπορεί κανείς να πει ότι οι άνθρωποι επιλέγουν αυτό που δημοσιεύουν στο διαδίκτυο και κανείς δεν τους αναγκάζει να το κάνουν. Παρόλο που είναι αναμφισβήτητα αληθές, εμφανίζεται η ανάγκη να μιλήσουμε για το δεύτερο τύπο δεδομένων. Σήμερα, κάθε άτομο αφήνει πίσω του ένα εικονικό μονοπάτι κάθε φορά που κάποιος πηγαίνει στο διαδίκτυο. Σήμερα’Το S Smartphones διαθέτει λογισμικό παρακολούθησης δεδομένων, cookies και σφάλματα ιστού που ενεργοποιούνται κάθε φορά που αναζητάτε κάτι ή αλλαγή τοποθεσίας. Για παράδειγμα, εάν κάποιος πηγαίνει στο κατάστημα, ο τόπος γνωρίζει μόνο τι έχει αγοράσει και ίσως το όνομά του αν πληρώσει με πιστωτική κάρτα. Εν τω μεταξύ, εάν ένα άτομο επιλέξει να αγοράσει κάτι στο κατάστημα Διαδικτύου, το κατάστημα γνωρίζει ποια είδη προϊόντων σκέφτεται, ψάχνοντας και σκέφτονται να αγοράσουν ή όχι. Όλα αυτά τα δεδομένα αναλύονται προσεκτικά σήμερα προκειμένου να δημιουργηθούν επιτυχημένες στρατηγικές μάρκετινγκ και εκστρατείες. Ένα σημαντικό ζήτημα με αυτό είναι “Η συσσωμάτωση, η οποία προκύπτει από τη σύντηξη μικρών κομματιών φαινομενικά αβλαβών δεδομένων. Όταν συνδυάζονται, οι πληροφορίες γίνονται πολύ πιο λένε”, (Solove στο Lunsford et al., Ch. 28). Επιπλέον, οι άνθρωποι ενδέχεται να σταματήσουν να έχουν πρόσβαση στη γνώση σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιούνται τα δεδομένα σχετικά με αυτά και ακόμη και την πρόσβαση ή τη διόρθωση αυτών των δεδομένων. Σύμφωνα με τον Solove, η δευτεροβάθμια χρήση των δεδομένων συνεπάγεται την εκμετάλλευση των πληροφοριών χωρίς το θέμα’S Consent (στο Lunsford et al., Ch. 28). Το χρονικό διάστημα για το οποίο αποθηκεύονται τα δεδομένα είναι άγνωστο. Εξίσου αμφισβητήσιμο είναι το ζήτημα του τρόπου με τον οποίο χρησιμοποιούνται τα δεδομένα στο παρόν και το μέλλον (Solove στο Lunsford et al., Ch. 28). Η χρήση πληροφοριών έχει τεράστιες επιπτώσεις για τη λογοδοσία.

Εξοικονομήστε το χρόνο σας!
Μπορούμε να φροντίσουμε το δοκίμιό σας

• Σωστή επεξεργασία και μορφοποίηση
• Δωρεάν αναθεώρηση, σελίδα τίτλου και βιβλιογραφία
• Ευέλικτες τιμές και εγγύηση χρημάτων

Το κύριο πρόβλημα με τη διάβρωση της ιδιωτικής ζωής στον σύγχρονο κόσμο είναι αυτό’Τα προσωπικά δεδομένα γίνεται ένας πολύτιμος πόρος που μπορεί να πωληθεί ή να διαπραγματευτεί. Οι άνθρωποι επηρεάζονται από εκείνους που λαμβάνουν τα προσωπικά τους δεδομένα στην καθημερινή τους ζωή και δεν μπορούσαν ακόμη και να το παρατηρήσουν. Για παράδειγμα, τα πολιτικά κόμματα μπορούν παρά τα προσωπικά δεδομένα του οργανισμού’s -πελάτες και στοχεύστε τους ως πιθανούς ψηφοφόρους. Σήμερα, οι άνθρωποι δεν έχουν κανέναν τρόπο να γνωρίζουν εάν τα προσωπικά τους δεδομένα αποτελούν αντικείμενο ενδιαφέροντος για τους άλλους και δεν μπορούν να το ελέγξουν με κανέναν τρόπο. Αν και οι προσπάθειες καταβάλλονται μέσω νόμων όπως το δικαίωμα να ξεχαστούν, η διασφάλιση της ιδιωτικής ζωής στο Διαδίκτυο εξακολουθεί να είναι δύσκολο (η νοημοσύνη τετράγωνο. Δημόσια συζήτηση). Μόλις κάποιος πρέπει να κάνει κάτι στο διαδίκτυο, πρέπει να είναι προετοιμασμένοι για να δώσουν τα προσωπικά τους δεδομένα.

Ωστόσο, κάποιος θα υποστηρίξει ότι τα άτομα μπορούν να αρνηθούν να αγοράσουν αγαθά ή υπηρεσίες online, για να προστατεύσουν το απόρρητό τους. Επιπλέον, ορισμένοι υποστηρίζουν ότι “Την επόμενη φορά που θα ακούσετε κάποιον να χτυπήσει για το πώς το Διαδίκτυο καταστρέφει την ατομική ιδιωτική ζωή… θυμηθείτε όλη την ιδιωτικότητα που δημιουργεί” Όσον αφορά την ανταγωνιστική καινοτομία δεδομένων. Αλλά το ερωτηματικό έγκειται στην εξέταση του αντίκτυπου της διάβρωσης της ιδιωτικής ζωής και της κατάχρησης δεδομένων στις παρούσες εποχές. Επιπλέον, μπορεί να μην είναι ρεαλιστικό να περιορίζουμε πραγματικά τις ηλεκτρονικές αγορές, σε μια μέρα και την ηλικία όπου τα πάντα, από τους λογαριασμούς κινητής τηλεφωνίας και τις ανανεώσεις σχεδίου, μέχρι τις κρατήσεις ξενοδοχείων και τα αεροπορικά εισιτήρια μπορούν να πληρώνονται μόνο για online με ευκολία. Η ταλαιπωρία της εγκατάλειψης στο Διαδίκτυο υπερβαίνει κατά πολύ τα οφέλη μιας τέτοιας δράσης. Για να υποδείξουμε ότι κάποιος μπορεί να περιορίσει τη χρήση του Διαδικτύου για να αποφευχθεί η εισβολή στην ιδιωτική ζωή είναι μια μη ρεαλιστική πρόταση, δεδομένου του τεχνολογικού-καταλαβαίνω κόσμου και των προηγμένων κοινωνιών των σημερινών χρόνων.

Συνοψίζοντας, η ιδιωτικότητα έγινε μια σπάνια πολυτέλεια στον σύγχρονο κόσμο. Το Διαδίκτυο επεκτάθηκε σε τέτοιο βαθμό όταν δεν είναι δυνατόν να μην το χρησιμοποιήσετε. Κάθε φορά που κάποιος πρέπει να κάνει κάτι στο διαδίκτυο, δίνουν κομμάτια πληροφοριών σχετικά με αυτά που έχουν ως αποτέλεσμα τη δημιουργία των ηλεκτρονικών προφίλ τους από τους άλλους. Δεν υπάρχει τρόπος να αποφευχθεί αυτό, πράγμα που σημαίνει ότι η ιδιωτική ζωή δεν δικαιούται πλέον στους ανθρώπους, αλλά μάλλον κάτι που πρέπει να αγωνιστεί. Η ιδιωτική χρήση του Διαδικτύου διευκολύνεται επίσης από τεχνολογίες όπως εικονικά ιδιωτικά δίκτυα, κλάδο Internet και προγράμματα για κρυπτογράφηση κρίσιμων πληροφοριών, μέτρων ασφάλειας υπολογιστών ή κωδικών πρόσβασης για να εμποδίσουν τους άλλους να hacking ή να έχουν πρόσβαση σε ιδιωτικά δεδομένα (BBC Online). Ενώ μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε το Διαδίκτυο ιδιωτικά, δεν πρέπει να είναι έτσι, επειδή ολόκληρο το πλεονέκτημα των τεχνολογιών όπως το Διαδίκτυο ήταν η ανωνυμία και η αμεσότητα των αποτελεσμάτων που παρείχε. Το Διαδίκτυο διαβρώνει την ιδιωτική ζωή, αλλά η τεχνολογία μπορεί να κινηθεί πιο γρήγορα. Το ερώτημα που αντιμετωπίζει σήμερα οι καταναλωτές είναι αν μπορούν να συμβαδίσουν με την ταχεία πρόοδο.

Βεβαιωθείτε ότι έχετε υποβάλει ένα μοναδικό δοκίμιο

Οι συγγραφείς μας θα σας δώσουν ένα δείγμα δοκίμιου γραμμένο από το μηδέν: οποιοδήποτε θέμα, οποιαδήποτε προθεσμία, οποιεσδήποτε οδηγίες.

10 τρόποι που η τεχνολογία έχει καταστρέψει την ιδιωτική ζωή

Όλοι δικαιούνται το δικαίωμα στην ιδιωτική ζωή. Πρόκειται για ένα θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα που εμπίπτει στο ανθρώπινο δικαίωμα πρώτης γενιάς, εκτός από την τεχνολογία, αυτό’δεν είναι! Σήμερα, υπάρχει πολλή διαμάχη γύρω από την ιδιωτική ζωή, επειδή ο ορισμός του ποικίλλει παγκοσμίως. Η τεχνολογία έχει πολλά οφέλη, αλλά έχει’βοήθησε σε αυτό το μέτωπο. Αν μη τι άλλο, η ανάπτυξή του έχει προκαλέσει περαιτέρω σύγχυση στην κατανόηση της ιδιωτικής ζωής ως θεμελιώδους ανθρώπινου δικαιώματος.

Τα ευρέως διαδεδομένα ζητήματα ασφάλειας εξακολουθούν να υπονομεύουν την προστασία της ιδιωτικής ζωής. Χρειάζονται συνεχή έλεγχο και επιτήρηση του τι συμβαίνει σε αυτόν τον κόσμο. Λαμβάνοντας υπόψη τα πολλά οφέλη της τεχνολογίας, η ιδιωτική ζωή συχνά παραβλέπεται παρά τη σημασία της. Εδώ, εξετάζουμε δέκα τρόπους που η τεχνολογία έχει καταστρέψει την ιδιωτική ζωή.

10 Η ανείπωτη πλευρά των βιομετρικών σαρωτών

Πόσο ασφαλές είναι η τεχνολογία βιομετρικής ταυτότητας και τα βιομετρικά δεδομένα? | Βιομετρική ασφάλεια

Χάρη στην τεχνολογία, μπορείτε τώρα να χρησιμοποιήσετε τα μάτια, τα δάχτυλά σας ή το πρόσωπό σας για ταυτοποίηση. Οι βιομετρικοί σαρωτές είναι αναμφισβήτητα γρήγοροι, βολικοί και σχεδόν ασφαλείς. Εκτός από το ξεκλείδωμα του τηλεφώνου σας, τον έλεγχο του χώρου εργασίας σας και την πρόσβαση σε καθορισμένες περιοχές, οι άνθρωποι συνεχίζουν να βρίσκουν τρόπους αξιοποίησης των υπηρεσιών που παρέχονται από βιομετρικούς σαρωτές. Για παράδειγμα, ορισμένα ξενοδοχεία και γρήγορους τρόφιμα χρησιμοποιούν βιομετρικούς σαρωτές για να σαρώσουν τους πελάτες τους’ αντιμετωπίζει και λέει ποιος έκανε τις παραγγελίες τους πρώτα και τι διέταξαν.

Αυτό μπορεί να φαίνεται σαν μια κανονική πράξη για ανυποψίαστους πελάτες και μια άλλη βολική τεχνολογική πρόοδο. Ωστόσο, εάν ένα σύστημα μπορεί να σας αναγνωρίσει με βάση τις προηγούμενες κινήσεις σας, δείχνει ότι μπορεί να αποθηκεύσει βραχυπρόθεσμα ή μακροπρόθεσμα δεδομένα. Τι συμβαίνει με τα αποθηκευμένα δεδομένα? Ενώ’Είναι αλήθεια ότι υπάρχουν πολιτικές και κανονισμοί που καθορίζουν τις εταιρείες απαγόρευσης από τη χρήση των πληροφοριών και των δεδομένων που λαμβάνουν από τους πελάτες τους παράνομα, δεν μπορείτε πάντα να εμπιστεύεστε ανθρώπους σαν αυτό. Όσο βοηθούν, οι βιομετρικοί σαρωτές παραμένουν μία από τις μεγαλύτερες απειλές για την προστασία της ιδιωτικής ζωής σε ανυποψίαστους χρήστες.

9 φωνητική παρακολούθηση

Μυστική παρακολούθηση των εργαζομένων – Καταγράφει κάθε κλειδί και κρυφό τηλεχειριστήριο #Kickidler

Έχετε ακούσει ποτέ για νόμιμη παρακολούθηση (li)? Ναι αυτο’είναι ακριβώς όπως ακούγεται. Το LI επιτρέπει στην επιβολή του νόμου να παρακολουθεί τους χρήστες δικτύων επικοινωνίας, υπό την προϋπόθεση ότι έχουν την εντολή να το κάνουν. Αυτό σημαίνει ότι ένας κυβερνητικός πράκτορας μπορεί να περπατήσει σε μεταφορέα δικτύου κινητής τηλεφωνίας (MNC) και να απαιτήσει πρόσβαση στο κανάλι και υποστηρικτικά δεδομένα. Με αυτά, ο πράκτορας μπορεί να ακούσει συνομιλίες των ανθρώπων που ενδιαφέρουν χωρίς τη γνώση τους. Ενώ αυτή η τεχνολογία μπορεί να βοηθήσει στην επίλυση εγκλημάτων, μπορεί να αξιοποιηθεί εάν τα άτομα με λανθασμένες προθέσεις αποκτήσουν πρόσβαση σε αυτό και το κάνουν κυρίως.

Φανταστείτε να κάθεστε στο σπίτι σας μιλώντας με την αγάπη της ζωής σας, μιλώντας για όλα τα πράγματα που ακόμη και οι τοίχοι δεν πρέπει να ακούσουν, μόνο για να παρατηρήσετε ότι ένα τρίτο μέρος ακούει τη συνομιλία σας. Ή, περνάτε κρίσιμες πληροφορίες σε έναν συνάδελφο ή έναν συνεργάτη, μόνο για κάποιον άλλο να αξιοποιήσει τη συζήτησή σας. Πολλοί άνθρωποι έχουν χάσει τις ιδιότητές τους και τα χρήματά τους μέσω αυτών των εφαρμογών φωνητικής παρακολούθησης. Τα κινητά τηλέφωνα είναι ιδανικά για επικοινωνία, αλλά οι χρήστες πρέπει να γνωρίζουν ότι διακινδυνεύουν παραβιάσεις απορρήτου ενώ βρίσκονται σε αυτά.

8 Το Διαδίκτυο δεν’να ξεχάσω, ούτε είναι πάντα γεμάτο

Που hacked και δημοσίευσαν γυμνές φωτογραφίες celebs?

Οι διασημότητες showbiz βρίσκονται ως επί το πλείστον στο τέλος των δεδομένων στο Διαδίκτυο και των διαρροών εγγράφων. Ωστόσο, αυτό συμβαίνει μόνο λόγω της κατάστασής τους και των θέσεων που υποθέτουν στην κοινότητα. Πολλοί άνθρωποι έχουν δει εικόνες, βίντεο ή ήχο που θα προτιμούσαν να διαρρεύσουν τους εαυτούς τους σε απευθείας σύνδεση και μακριά από τον έλεγχό τους. Περιπτώσεις πικρών exes που εκθέτουν το γυμνό των εταίρων τους συνεχίζουν να ροκ το διαδίκτυο σήμερα.

Πριν από τις τεράστιες τεχνολογικές εξελίξεις, οι οικείοι εταίροι, οι ηγέτες και οι επιρροή δεν είχαν το Διαδίκτυο να ανησυχούν. Σε αυτό το σημείο, θα το έδιναν μόνοι τους χωρίς να εκπέμπουν τα βρώμικα σεντόνια στο κοινό, αν κάποιος είχε πρόβλημα με κανέναν. Αναμφισβήτητα, η τεχνολογία έχει βελτιώσει την επικοινωνία μαζί με άλλες πτυχές της ζωής. Αλλά με αυτόν τον τρόπο, έχει βάλει τους περισσότερους ανθρώπους στα MERMIES OF SHINE, απλώς για να αποφύγετε τα ιδιωτικά έγγραφα, τις εικόνες, τον ήχο ή τα βίντεο που επιτυγχάνουν στο διαδίκτυο. Το πιο καταστροφικό μέρος είναι ότι είναι πολύ εύκολο “διαρροή” Περιεχόμενο στο διαδίκτυο ότι σχεδόν δεν είναι άδικο. Μόλις το’εκεί, αυτό’Δεν διαγράφηκε ποτέ πραγματικά.

7 online cookies

Τι είναι τα cookies? Και πώς λειτουργούν | Εξηγήθηκε για αρχάριους!

Έχετε ποτέ περιηγηθεί στο Διαδίκτυο και αρχίσατε να βλέπετε μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου ή διαφημίσεις που σας ζητούν να αγοράσετε ή να εγγραφείτε σε ένα ενημερωτικό δελτίο παρόμοιο με το περιεχόμενο που έχετε σερφάρετε? Για παράδειγμα, αν ψάχνετε για τα τελευταία μοντέλα της προτιμώμενης μάρκας τηλεόρασής σας, αρχίζετε αμέσως να βλέπετε διαφημίσεις για τις καλύτερες προσφορές τηλεόρασης. Ενώ αυτό δεν είναι εντελώς κακό, πώς οι διαφημιζόμενοι γνωρίζουν τα ενδιαφέροντά σας? Απλή απάντηση: cookies!

Όταν επισκέπτεστε έναν ιστότοπο και σας ρωτάει “Αφήστε ή απορρίψτε τα cookies,” Ο κάτοχος της σελίδας είναι απλά “αναζητώντας άδεια” Για να παρακολουθείτε τις διαδικτυακές σας δραστηριότητες. Το ερώτημα παραμένει: Τι περισσότερες πληροφορίες συλλέγουν τα cookies? Στην πραγματικότητα, υπάρχουν μερικές σελίδες που μπορείτε’t Περιηγηθείτε χωρίς να δεχτείτε τα cookies – αισθάνεται σαν να διαπραγματεύεται το απόρρητό σας για κάτι άλλο.

6 τηλεδιάσκεψη, webinars και εφαρμογές συνομιλίας Don’να βοηθήσω πολύ

Πόσο ασφαλείς είναι οι εφαρμογές τηλεδιάσκεψης βίντεο? | Καραμέλα

Το Zoom είναι μια από τις πιο δημοφιλείς πλατφόρμες τηλεδιάσκεψης. Κέρδισε τη φήμη της όταν οι περισσότεροι άνθρωποι έπρεπε να εργαστούν από το σπίτι. Για να είμαστε δίκαιοι, βοηθά τους συναδέλφους να επικοινωνούν αποτελεσματικά και να διατηρούν τις εταιρείες σύμφωνα με τους στόχους τους. Ωστόσο, όπως γνωρίζετε, υπάρχει μια τιμή για τα πάντα. Για αυτές και παρόμοιες εφαρμογές, η τιμή είναι η ιδιωτική σας ζωή.

Τόσες ενοχλητικές περιπτώσεις έχουν γίνει μάρτυρες από τότε που αυτές οι εφαρμογές τηλεδιάσκεψης έγιναν κάτι. Για παράδειγμα, ένα αξιοσέβαστο μέλος της οικογένειας και η εταιρεία μπορεί να είναι απασχολημένοι με την αντιμετώπιση του συνάδελφού του μόνο για ένα μέλος της οικογένειας να ξεκινήσει το twerking μισό γυμνό στο παρασκήνιο, χωρίς να γνωρίζει ότι η κάμερα είναι ενεργοποιημένη. Σε τέτοια περίπτωση, αυτό’Δεν υπάρχει κανένας’σφάλμα; Κάποιος πρέπει να δουλέψει και ο άλλος πρέπει να ζήσει την καλύτερη ζωή τους στο σπίτι.

5 παρακολούθηση GPS

Πώς λειτουργεί ένας ιχνηλάτης GPS

Το GPS είναι ένα ακρωνύμιο για το παγκόσμιο σύστημα τοποθέτησης. Δεδομένου ότι είναι διαθέσιμο παγκοσμίως και τροφοδοτείται από παγκόσμιους δορυφόρους, οι άνθρωποι βασίζονται σε αυτό για να ταξιδέψουν οπουδήποτε θέλουν. Το GPS είναι ο σύγχρονος κατάλογος, μόνο ότι είναι πιο προηγμένος, και όποιος έχει έξυπνη συσκευή μπορεί να το χρησιμοποιήσει. Μπορούμε να πάμε όλη μέρα για τα οφέλη αυτού του συστήματος και να μην τα εξαντλούμε. Ωστόσο, η ανησυχία μας έρχεται όταν η ιδιωτικότητα ρίχνεται έξω από το παράθυρο. Όταν χρησιμοποιείτε το smartphone σας, είναι “κανονικός” για να δείτε μια προτροπή να σας ρωτάει, “Η εφαρμογή X θέλει να έχει πρόσβαση στην τοποθεσία σας,” Και αναρωτιέστε γιατί.

Συνήθως, οι αρχές χρησιμοποιούν GPs για να εντοπίσουν άτομα που ενδιαφέρουν και να παρακολουθούν τις κινήσεις τους. Με το ίδιο πνεύμα, οι κακόβουλοι άνθρωποι μπορούν να αξιοποιήσουν τα θύματά τους’ έξυπνες συσκευές και ακολουθήστε τις οπουδήποτε. Μπορούν ακόμη και να παρακολουθήσουν τα αυτοκίνητά τους και άλλα αυτοκίνητα με απλούς ιχνηλάτες GPS. Με απλά λόγια, το GPS και το ιδιωτικό απόρρητο’να πάμε μαζί.

4 πάροχοι υπηρεσιών Διαδικτύου’ Ανεξέλεγκτα προνόμια

Τι γνωρίζει ο ISP σας για εσάς?

Οι πάροχοι υπηρεσιών Διαδικτύου, ευρέως γνωστοί ως ISP, παρέχουν στους πελάτες μια σύνδεση στο Διαδίκτυο με κόστος. Οι πελάτες στη συνέχεια χρησιμοποιούν το Διαδίκτυο που παρέχεται για να σερφάρετε, να εργαστείτε ή να διασκεδάσετε, αλλά όχι χωρίς το προσεκτικό μάτι των ISP. Δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι μπορείτε να επισκεφθείτε έναν ιστότοπο και σας λένε ότι μπορείτε’t πρόσβαση σε αυτό ενώ η σύνδεσή σας στο Διαδίκτυο είναι ενεργοποιημένη και εργάζεστε σε άλλες πλατφόρμες. Αυτό πιθανότατα οφείλεται στο γεγονός ότι ο ISP σας έχει εμποδίσει να αποκτήσετε πρόσβαση σε αυτό.

Οι ISP μπορούν να ενημερώσουν τη διεύθυνση IP σας και να δείτε τους ιστότοπους που επισκέπτεστε. Ποιος μπορεί να πει ότι μπορούν’να αποκτήσετε πρόσβαση στα ιδιωτικά σας στοιχεία εάν θέλουν? Δυστυχώς, για να αξιοποιήσετε το πλήρες χαρακτηριστικό της τεχνολογίας, αυτό’είναι σχεδόν αναπόφευκτο ότι πρέπει να εγκαταλείψουμε κάποιο βαθμό ιδιωτικότητας μας.

3 Εφαρμογές απομακρυσμένης επιφάνειας εργασίας

IT: Χρήση εργαλείων απομακρυσμένης υποστήριξης (Επισκόπηση εφαρμογών)

Οι εφαρμογές απομακρυσμένης επιφάνειας εργασίας, όπως το TeamViewer και το Anydesk. Σας επιτρέπουν να έχετε πρόσβαση στον υπολογιστή σας εξ αποστάσεως, παρέχοντας μια καλή σύνδεση στο Διαδίκτυο. Με αυτόν τον τρόπο, οι συνάδελφοι μπορούν να λειτουργούν εξ αποστάσεως ή μπορείτε να έχετε πρόσβαση σε ζωτικά αρχεία και έγγραφα, ακόμη και αν δεν έχετε τη συσκευή σας μαζί σας.

Όπως αναμενόταν, πρέπει να εγκαταλείψετε κάποια ιδιωτική ζωή για να λειτουργήσουν αυτές οι εφαρμογές βέλτιστα. Για παράδειγμα, εάν συνδυάσετε τον υπολογιστή σας με έναν συνάδελφο’S για λόγους εργασίας, το άλλο άτομο μπορεί να έχει πρόσβαση και να αλλάξει τα περισσότερα από τα χαρακτηριστικά του υπολογιστή σας (συμπεριλαμβανομένων εκείνων που δεν σχετίζονται με την εργασία). Ακόμα κι αν το άτομο με το οποίο εργάζεστε με προσποιήθηκε ότι δεν έχετε δει κάτι στον υπολογιστή σας, θα είχαν.

2 ηχογραφήσεις ήχου

�� Top 5: Η καλύτερη συσκευή καταγραφής φωνής κατάσκοπος Μεγάλη ικανότητα εγγραφής

Οι ηχογραφητές είναι ένας από τους μεγαλύτερους εισβολείς ιδιωτικής ζωής στην ιστορία των τεχνολογικών εξελίξεων. Οι άνθρωποι είχαν συνομιλίες με τους συνομηλίκους ή τα μέλη της οικογένειάς τους που θεωρούσαν εμπιστευτικά, μόνο για να βρουν αυτό που είπαν σε λάθος χέρια ή δωμάτια. Οι ηχογραφητές δημιουργήθηκαν αρχικά για να βοηθήσουν τους δημοσιογράφους να καταγράψουν νέα και επιχειρήσεις να παρακολουθήσουν τους πελάτες τους. Ωστόσο, με την πάροδο του χρόνου, οι κακόβουλοι άνθρωποι ανακάλυψαν ότι θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν αυτές τις συσκευές για να εκτοπίσουν ή να απειλήσουν τα θύματά τους.

Οι ταχείες τεχνολογικές εξελίξεις επιτρέπουν τώρα ορισμένες εφαρμογές επικοινωνίας, όπως το WhatsApp για καταγραφή και αποστολή φωνητικών σημειώσεων. Ωστόσο, οι ηχογραφήσεις έχουν συχνά προσγειωθεί σε λάθος χέρια, προκαλώντας αμηχανία και ανείπωτο πρόβλημα για τους ιδιοκτήτες. Η καταγεγραμμένη φωνή είναι διαφορετική από τις συνομιλίες πρόσωπο με πρόσωπο σε πολλές πτυχές.

1 παρακολούθηση κοινωνικών μέσων ενημέρωσης

Ιδιωτικότητα και κοινωνικά μέσα ενημέρωσης

Και τώρα στον πιο σημαντικό ένοχο. μεσα ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΔΙΚΤΥΩΣΗΣ. Ως έχει, πάνω από 4.2 δισεκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως χρησιμοποιούν διαφορετικές πλατφόρμες κοινωνικών μέσων, με όλους τους απαιτητικούς ότι οι χρήστες παραιτούνται από κάποιο επίπεδο ιδιωτικότητας τους. Η ελάχιστη απαίτηση είναι μια διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου ή ένας αριθμός τηλεφώνου, αλλά δεν υπάρχει όριο για το πόσο από το απόρρητό σας μπορούν να εισβάλουν.

Για παράδειγμα, το Facebook επιτρέπει στους χρήστες να ανεβάζουν τις φωτογραφίες τους, να δημοσιεύουν βίντεο και να σχολιάζουν άλλους λαούς’ θέσεις. Ενώ αυτό μπορεί να φαίνεται αβλαβές, οι περισσότεροι χρήστες συνήθως δεν συνειδητοποιούν ότι γίνεται ευκολότερο να παρακολουθείται παρέχοντας προσωπικά στοιχεία. Όσο περισσότερο δημοσιεύουν, τόσο περισσότερο ρίχνουν το απόρρητό τους. Το θλιβερό κομμάτι είναι ότι μόλις εμφανιστεί κάτι στα κοινωνικά μέσα ενημέρωσης, δεν μπορεί ποτέ να διαγραφεί, ακόμα κι αν έχετε την ψευδαίσθηση που το έχετε κάνει. Υπάρχει πάντα ένας τρόπος με τον οποίο κάποιος μπορεί να ανακτήσει το κοινό σας περιεχόμενο. Η κατώτατη γραμμή είναι ότι τα κοινωνικά μέσα δεν έχουν ιδιωτική ζωή. Μπορείτε να περιορίσετε μόνο πόσο δίνετε μακριά.

Τα κοινωνικά μέσα ενημέρωσης καταστρέφουν την ιδιωτική ζωή?

Συγγραφέας

1. Katie Mackinnon Postdoctoral Fellow, Πρωτοβουλία Κρίσιμων Ψηφιακών Ανθρωπιστικών Επιστημών, Πανεπιστήμιο του Τορόντο

Δήλωση γνωστοποίησης

Η Katie Mackinnon έλαβε χρηματοδότηση από την υποτροφία του Ontario Graduate (OGS).

Εταίροι

Το Πανεπιστήμιο του Τορόντο παρέχει χρηματοδότηση ως ιδρυτικός συνεργάτης της συνομιλίας CA.

Το Πανεπιστήμιο του Τορόντο παρέχει χρηματοδότηση ως μέλος της συνομιλίας CA-FR.

Γλώσσες

• Μπαχάσα Ινδονησία
• Αγγλικά

Το Διαδίκτυο διαδραματίζει κεντρικό ρόλο στη ζωή μας. Εγώ – και πολλοί άλλοι η ηλικία μου – μεγάλωσε παράλληλα με την ανάπτυξη των πλατφορμών κοινωνικών μέσων ενημέρωσης και περιεχομένου.

Οι συνομηλίκοι μου και εγώ χτίσαμε προσωπικές ιστοσελίδες στις γεωργικές ιδιότητες, blogged στο livejournal, φτιάξαμε φίλους στο Myspace και κρεμάστηκαν στη Nexopia. Πολλές από αυτές τις προηγούμενες πλατφόρμες και τους κοινωνικούς χώρους καταλαμβάνουν μεγάλα τμήματα αναμνήσεων για τη νεολαία. Για το λόγο αυτό, ο ιστός έχει γίνει μια πολύπλοκη εμπλοκή της προσκόλλησης και της σύνδεσης.

Τι συμβαίνει με τα δεδομένα μας όταν εγκαταλείπουμε μια πλατφόρμα? Τι πρέπει να γίνει αυτό? Θα θέλατε να πείτε?

Μαζικά ποσά προσωπικών δεδομένων

Παράγουμε δεδομένα κάθε μέρα ως μέρος της δουλειάς, της επικοινωνίας, της τραπεζικής, της στέγασης, των μεταφορών και της κοινωνικής ζωής. Συχνά δεν γνωρίζουμε – και ως εκ τούτου δεν μπορούμε να αρνηθούμε – πόσα δεδομένα παράγουμε και σπάνια έχουμε λόγο για το πώς’S που χρησιμοποιούνται, αποθηκεύονται ή αναπτύσσονται.

Αυτή η έλλειψη ελέγχου μας επηρεάζει αρνητικά και τα αποτελέσματα είναι δυσανάλογα στις διάφορες διασταυρώσεις της φυλής, του φύλου και της τάξης. Οι πληροφορίες σχετικά με τις ταυτότητές μας μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε αλγόριθμους και από άλλους για να καταπιέζουν, να διακρίνουν, να παρενοχλούν, να μας βλάψουν και να μας βλάψουν με άλλο τρόπο.

Η ιδιωτική ζωή των προσωπικών δεδομένων θεωρείται συχνά σύμφωνα με τις γραμμές εταιρικών παραβιάσεων, ιατρικών αρπακτικών αρχείων και κλοπής πιστωτικών καρτών.

Η έρευνά μου για τη συμμετοχή των νέων και την παραγωγή δεδομένων στις δημοφιλείς πλατφόρμες που χαρακτήρισαν τα τέλη της δεκαετίας του 1990 έως το 2000 – όπως οι γεωργικές ιδιότητες, η Nexopia, το LiveJournal και το MySpace – δείχνουν ότι αυτή η χρονική περίοδος είναι μια εποχή της ιδιωτικής ζωής που συχνά δεν εξετάζεται στο σύγχρονο πλαίσιο μας.

Τα δεδομένα είναι συχνά προσωπικά και δημιουργούνται σε συγκεκριμένα πλαίσια κοινωνικής και ψηφιακής συμμετοχής. Παραδείγματα περιλαμβάνουν blogs-style, δημιουργική γραφή, selfies και συμμετοχή στο fandom. Αυτό το περιεχόμενο που παράγεται από το χρήστη, εκτός εάν ληφθούν ενέργειες για την προσεκτική διαγραφή τους, μπορεί να έχει μεγάλη διάρκεια ζωής: το διαδίκτυο είναι για πάντα.

Οι αποφάσεις σχετικά με το τι πρέπει να συμβεί στα ψηφιακά μας ίχνη θα πρέπει να επηρεαστούν από τους ανθρώπους που τους έκαναν. Η χρήση τους επηρεάζει την ιδιωτική μας ζωή, την αυτονομία και την ανωνυμία μας και είναι τελικά θέμα εξουσίας.

Συνήθως, όταν ένας ιστότοπος ή μια πλατφόρμα “πέθα,” ή “ηλιοβασίλεμα,” Οι αποφάσεις σχετικά με τα δεδομένα λαμβάνονται από τους υπαλλήλους της εταιρείας σε ad-hoc βάση.

Δεδομένα ελέγχου

Τα ιδιόκτητα δεδομένα – αυτά που παράγονται σε μια πλατφόρμα και κατέχουν η εταιρεία – είναι στη διακριτική ευχέρεια της εταιρείας και όχι στους ανθρώπους που την παρήγαγαν. Πιο συχνά, οι επιλογές που παρέχει μια πλατφόρμα στους χρήστες για τον προσδιορισμό της ιδιωτικής ζωής ή της διαγραφής τους, δεν καταργούν όλα τα ψηφιακά ίχνη από την εσωτερική βάση δεδομένων. Ενώ ορισμένα δεδομένα διαγράφονται σε τακτική βάση (όπως το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο Yahoo), άλλα δεδομένα μπορούν να παραμείνουν στο διαδίκτυο για πολύ καιρό.

Μερικές φορές, αυτά τα δεδομένα συλλέγονται από το Αρχείο Διαδικτύου, μια ηλεκτρονική ψηφιακή βιβλιοθήκη. Μόλις αρχειοθετηθεί, γίνεται μέρος της συλλογικής πολιτιστικής μας κληρονομιάς. Αλλά δεν υπάρχει συναίνεση ή πρότυπα για τον τρόπο αντιμετώπισης αυτών των δεδομένων.

Οι χρήστες θα πρέπει να καλούνται να εξετάσουν πώς θα ήθελαν να συλλέγονται, να αποθηκεύονται, να διατηρούνται ή να καταστραφούν τα δεδομένα τους στην πλατφόρμα τους και σε ποιο πλαίσιο. Τι πρέπει να γίνει με τα δεδομένα μας?

Στην έρευνά μου, έκανα συνέντευξη από τους χρήστες για τις απόψεις τους σχετικά με την αρχειοθέτηση και τη διαγραφή. Οι απαντήσεις ποικίλλουν δραστικά: ενώ μερικοί απογοητεύτηκαν όταν ανακάλυψαν τα ιστολόγιά τους από τη δεκαετία του 2000, εξαφανίστηκαν, άλλοι τρομοκρατήθηκαν στη συνεχιζόμενη ύπαρξή τους.

Αυτές οι ποικίλες απόψεις συχνά έπεσαν σε διαφορές στο πλαίσιο της παραγωγής, όπως: το αρχικό μέγεθος του αντιληπτού ακροατηρίου τους, η ευαισθησία του υλικού και το αν το περιεχόμενο περιελάμβανε φωτογραφίες ή κείμενο, χρησιμοποιούσε αόριστη ή ρητή γλώσσα ή περιείχε συνδέσμους σε αναγνωρίσιμες πληροφορίες όπως ένα τρέχον προφίλ Facebook.

Προστασία της ιδιωτικής ζωής

Συχνά συζητείται από τους ερευνητές εάν το περιεχόμενο που παράγεται από το χρήστη πρέπει να χρησιμοποιείται για έρευνα και υπό ποιες προϋποθέσεις.

Στον Καναδά, οι κατευθυντήριες γραμμές για τη δήλωση πολιτικής Tri-Council για την ηθική έρευνα ισχυρίζονται ότι οι πληροφορίες προσβάσιμες στο κοινό δεν έχουν εύλογες προσδοκίες για την ιδιωτική ζωή. Ωστόσο, υπάρχουν ερμηνείες που περιλαμβάνουν ειδικές απαιτήσεις κοινωνικών μέσων για ηθική χρήση. Ακόμα, οι δημόσιες και ιδιωτικές διακρίσεις δεν γίνονται εύκολα μέσα σε ψηφιακά πλαίσια.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση’Ο Γενικός Κανονισμός Προστασίας Δεδομένων (GDPR) βοήθησε στη μετατόπιση των προτύπων με τα οποία αντιμετωπίζονται τα προσωπικά δεδομένα από τις εταιρείες και πέραν της επεκτάτης των δικαιωμάτων για την εξέταση περιορισμών στην πρόσβαση, την τροποποίηση, τη διαγραφή και τη μετακίνηση προσωπικών δεδομένων.

Τα άρθρα 17 και 19 του GDPR στα δεξιά στη διαγραφή (το δικαίωμα να ξεχαστούν) αποτελούν σημαντική κίνηση προς μεμονωμένα δικαιώματα ψηφιακής ιδιωτικής ζωής. Εκείνοι που βρίσκονται στην ΕΕ έχουν νομική κατάσταση για να αφαιρέσουν τα ψηφιακά τους ίχνη, εάν συμβάλλουν σε τραυματισμούς, βλάβες ή παρέχουν ανακριβείς πληροφορίες.

Το δικαίωμα στην ασφάλεια στο διαδίκτυο

Ωστόσο, πολλοί έχουν υποστηρίξει ότι η εστίαση στην ατομική ιδιωτική ζωή μέσω ενημερωμένης συγκατάθεσης δεν είναι καλά τοποθετημένη σε ψηφιακά πλαίσια όπου η ιδιωτική ζωή συχνά βιώνει συλλογικά. Τα μοντέλα ενημερωμένων συγκατάθεσης διαιωνίζουν επίσης τις προσδοκίες ότι τα άτομα μπορούν να διατηρήσουν όρια γύρω από τα δεδομένα τους και θα πρέπει να είναι σε θέση να προβλέψουν μελλοντικές χρήσεις του.

Υποδηλώνοντας ότι οι χρήστες της πλατφόρμας μπορούν “αναλάβει την ευθύνη” της ψηφιακής τους ζωής θέτει την ώθηση σε αυτούς σε συνεχώς αυτοπεποίθηση και περιορίζουν τα ψηφιακά τους ίχνη. Η περισσότερη παραγωγή δεδομένων είναι εκτός χρήστη’S Control, απλώς και μόνο λόγω των μεταδεδομένων που παράγονται με τη μετάβαση μέσω του διαδικτυακού χώρου.

Εάν ο ιστός πρόκειται να είναι ένας χώρος μάθησης, παίζουν, εξερεύνησης και σύνδεση, τότε συνεχώς μετριάζοντας τον μελλοντικό κίνδυνο προβλέποντας πώς και πότε μπορούν να χρησιμοποιηθούν προσωπικές πληροφορίες ενάντια σε αυτούς τους στόχους.

• Μεσα ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΔΙΚΤΥΩΣΗΣ
• Μυστικότητα
• Διαδίκτυο
• Κοινωνική δικτύωση
• Δικαίωμα να ξεχαστεί
• Περιεχόμενο που δημιουργείται από το χρήστη
• Ο χώρος μου
• GDPR
• Γενικός κανονισμός προστασίας δεδομένων
• Κοινωνικά μέσα και κοινωνία

Καταστρέψτε τα κοινωνικά μέσα ενημέρωσης ή καταστρέφονται από αυτό

Όποιος εργάζεται ή ήπια για το μέλλον της ψηφιακής τεχνολογίας πιθανότατα έχει γυρίσει σε κάποιο κόμμα από έναν μαθητή του Blithe Φτωχός Ρίτσαρντ’s almanack ο οποίος, γεμάτος με χαρούμενες εκδηλώσεις, επιμένει μέσα από τα μπουκάλια του μωρού quiche και του σολομού, ότι η εφεύρεση της τηλεόρασης επεξεργάστηκε εντάξει ή η εφεύρεση του εκτυπωτικού τύπου επεξεργάστηκε εντάξει ή η εφεύρεση της γραφής επεξεργάστηκε εντάξει, οπότε και αυτό εδώ θα είναι. (Μήπως, όμως? Αλλά αφήστε το να φύγει. Με αυτόν τον τρόπο’τρέλα.) Η διαφωνία για αυτές τις ιστορικές παραλληλίες είναι, στην καλύτερη περίπτωση. Μερικά πράγματα είναι τα ίδια, άλλα είναι διαφορετικά, έτσι ώστε, αν κάποιος ελπίζει να διαφωνήσει, κάποιος είναι τοποθετημένος στην αμηχανία ασήμαντη θέση να ισχυριστεί ότι αυτό “ντομάτα” είναι πολύ διαφορετικό από “tomahto,” ότι ο παράλληλος εκλείψει μερικά πράγματα όσο μπορεί να φωτίσει τους άλλους.

Από το συμπόσιο:

Συζήτηση του “Δημόσιο ενδιαφέρον” Σε σύνδεση

• Πώς να διορθώσετε τα κοινωνικά μέσα ενημέρωσης
• Η Big Tech πρέπει να απαντήσει στο κοινό, όχι στις ρυθμιστικές αρχές ομιλίας
• Να κανόψει τα κοινωνικά μέσα ενημέρωσης ή να κυβερνούν από αυτό
• Καταστρέψτε τα κοινωνικά μέσα ενημέρωσης ή καταστρέφονται από αυτό
• Πως στο “Δημόσιο ενδιαφέρον” Εξυπηρετεί το ενδιαφέρον των ισχυρών
• Είμαστε ακόμα’δεν ξέρω πώς να διορθώσετε τα κοινωνικά μέσα ενημέρωσης
• Κύριος’Περιμένετε ασημένια σφαίρες για μεταρρύθμιση των κοινωνικών μέσων ενημέρωσης

Στη χειρότερη περίπτωση, όμως, τέτοιες παραλληλίες μπορούν να είναι ασκήσεις σε ψευδή διαβεβαίωση. Τεχνητά αμβλύνουν τις άκρες των σημερινών προβλημάτων μας υποδηλώνοντας ότι βρισκόμαστε σε ένα “επανάληψη” της προηγούμενης δυναμικής, οι οποίες ήταν, τελικά και μέσω μιας πνευματικής ανταλλαγής απόψεων, διευθετήθηκαν. (Τα επίθετα “ακατάστατος” και “περίπλοκος” Κάντε μια προβλέψιμη καμέα εδώ, σαν να πείτε: “Χαλαρώστε! Ήμασταν εδώ μια φορά πριν.”) Ας ελπίσουμε με ειλικρίνεια. Εν τω μεταξύ, ενώ ο Nicholas Carr είναι σχεδόν πασίγνωστος για τις ρόδινες προοπτικές του για τα θέματα ψηφιακά (έχοντας singhandly jump-start-started σύγχρονος τεχνικός-skepticism), η περίπτωσή του για τον καθορισμό των κοινωνικών μέσων προσφέρει ακριβώς αυτό το είδος ψεύτικης διαβεβαίωσης). Όχι μόνο οι ιδέες του δεν θα βοηθήσουν να διορθώσουν τα κοινωνικά μέσα, αλλά οι όροι της ανάλυσης του αρνούνται να υπολογίσουν τον κίνδυνο στο μέγεθος του.

Το μεγαλύτερο μέρος του Carr’το άρθρο ανιχνεύει την ιστορία του “φιλοσοφία με διπλά επίπεδα” Κυβερνητικές ηλεκτρονικές επικοινωνίες για μεγάλο μέρος του εικοστού αιώνα: το “μυστικότητα της αλληλογραφίας” Το δόγμα (με την οποία τα προσωπικά μηνύματα παρέχονται επίσημες προστασίες απορρήτου) και το “πρότυπο δημόσιου ενδιαφέροντος” (όπου κάποιο πρότυπο του κοινού καλού διέπει αυτό που είναι νομικά παραδεκτό δημόσιο λόγο). Τι’είναι πιο ενδιαφέρον για τον Carr’Ο λογαριασμός S είναι η επεξεργασία του σημείου ότι οι έννοιες μας για την ιδιωτική ζωή και τη δημοσιότητα είναι οι ίδιες ειδικές για την τεχνολογία. (Κάποιος μπορεί να προσθέσει ότι η ίδια η έννοια του α “Δικαίωμα στην ιδιωτική ζωή” διατυπώθηκε για πρώτη φορά σε απάντηση στην εμφάνιση της φωτογραφίας και άλλων μορφών μηχανικής αναπαραγωγής.)’είναι επίσης χρήσιμο να δούμε πώς και γιατί η κυβερνητική νομοθεσία για τέτοια θέματα αναγκαστικά υστερεί πίσω από την τεχνολογική ανάπτυξη. Χρειάζεται χρόνος για τις συνέπειες οποιασδήποτε δεδομένης εφεύρεσης, προοριζόμενης και ακούσιας, για να εκφραστούν πλήρως.

Όμως, ως προϋπόθεση για τη νομοθεσία των κοινωνικών μέσων ενημέρωσης, η διάκριση των δύο επιπέδων είναι μια κακή χαμένη. Ενώ “μυστικότητα της αλληλογραφίας” είναι μια αρχή που αναμφίβολα εξαρτάται από την παρουσία του συστήματος αλληλογραφίας, δεν μπορεί κανείς να υποθέσει ότι ισχύει άμεσα για την ψηφιακή επικοινωνία, καθώς το δικό του σημείο σχετικά με την ειδικότητα των μέσων ενημέρωσης υπονοεί. Ο Carr ισχυρίζεται ότι “σε ανθρώπινο επίπεδο” Μπορούμε ακόμα να κατανοήσουμε τα κοινωνικά μέσα, αναλύοντας τα σε ιδιωτικές και δημόσιες χρήσεις του. Αλλά τα κοινωνικά μέσα ενημέρωσης ευδοκιμούν για τη σύγχυση αυτής της διάκρισης. Το τεκμήριο ότι είστε ιδιωτικά “μοιρασιά” Όταν δημοσιεύετε δημοσίως μια επιμελημένη εικόνα της διανυκτέρευσης σας ή του Corgi σας στο κοστούμι, η μόνη τυλίγατε, είναι το όλο θέμα. Μπορούμε να υποθέσουμε ότι ένα instagrammer με ένα μέτριο εκατό οπαδοί εμπλέκεται “συνομιλία” μαζί τους, όπως προτείνει ο Carr? (Μπορεί κάποιος να συνομιλήσει σε ιστορίες Instagram?) Ωστόσο’Δεν είναι καν ο αριθμός που έχει σημασία, όσο το γεγονός ότι τα κοινωνικά μέσα είναι μάγισσες’ Brew of Privacy and Properity: Όχι μόνο το ένα από το άλλο, αλλά και μια νέα χίμαιρα εξ ολοκλήρου. Είναι επειδή μπορώ να επικοινωνήσω με άλλους μη -εμπόρηση με αυτόν τον τρόπο, γιατί απλά θα μπορούσε πηγαίνω ιογενής, γιατί μπορώ να προβάλω ένα πρόσωπο με αυτό που νομίζω και ποιος είμαι, γιατί εκθέσω τον εαυτό μου ως ικανοποιητικό και ως “μάρκα” Αντί να παίρνω το πρόβλημα για να αρθρώσω τις απόψεις μου σε κάποιον ειδικότερα, ότι ολόκληρη η ρακέτα είναι μια τέτοια έκρηξη. Εάν ο Carr έχει δίκιο ότι τα κοινωνικά μέσα ενημέρωσης μπορούν μερικές φορές να γίνουν κατανοητά ότι έχουν μια αυστηρά ιδιωτική λειτουργία, τότε εκεί’Δεν υπάρχει ισχυρός λόγος για τον οποίο σε αυτές τις περιπτώσεις δεν πρέπει να’να είναι εναλλάξιμο με email. Αλλά για την επίλυση των κοινωνικών μέσων στα στοιχεία “ιδιωτικός” και “δημόσιο” είναι σαν να εξηγώ Grand Theft Auto Ως συνδυασμός κινούμενων σχεδίων τηλεόρασης και του παιχνιδιού του “ετικέτα” – Ένα τεντώματος procrustean που ακρωτηριάζει το φαινόμενο για να το εξηγήσει.

Ο Carr προτείνει επίσης να περιορίσει έντονα τον τρόπο με τον οποίο οι εταιρείες κοινωνικών μέσων χρησιμοποιούν τα δεδομένα μας. Αυτό φαίνεται σαν μια λογική ιδέα. Κάποια έκδοση του τι συνδέεται με το (μη αναγνωρισμένο) όνομα του “αξιοπρέπεια δεδομένων” συνεχίζει να κερδίζει έλξη – ίσως ένα σχέδιο στο οποίο πληρώνουμε για τις εμπορικές χρήσεις των δεδομένων μας ή αυστηρότερες διαδικασίες σχετικά με την επιλογή ή έξω, στο μοντέλο των κανονισμών της ΕΕ. Η τεχνολογία είναι μια βιομηχανία εξαγοράς προσοχής: συγκεντρώνοντας και συγκεντρώνοντας τις πληροφορίες μας, πολλές εταιρείες παίρνουν κάτι για τίποτα. Αλλά παρέχουν επίσης υπηρεσίες που οι περισσότεροι από εμάς φαίνονται απρόθυμοι να πληρώνουν (όπως το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, τις μηχανές αναζήτησης και τα κοινωνικά μέσα) και αυτές οι υπηρεσίες βελτιώνονται μόνο με το να γίνουν πιο βολικοί.

Ιδού το τρίψιμο. Μια εφαρμογή που μόνο χρησιμοποίησε έναν συγκεκριμένο χρήστη’Στοιχεία για ένα “κλειστός βρόχος,” Όπως προτείνει ο Carr, θα ήταν ανάρμοστο. Η Alexa δεν θα έχει αρκετά δεδομένα για να κάνει εύχρηστες προβλέψεις οποιουδήποτε είδους για αυτό που ψάχνουμε, τι πληκτρολογούμε, τι αγοράζουμε. Οι προγνωστικές υπηρεσίες είναι βολικές με ακρίβεια στο βαθμό που μπορούν να τυπώνουν και να προβάλλουν από την εισροή μας. Εργάζοντας μόνο τα δεδομένα μου ή τα δικά σας, θα ήταν χειρότερα από τα άχρηστα. Υπάρχει, με αυτή την έννοια, ένα άμεσο εμπόδιο μεταξύ της ιδιωτικής ζωής και της ευκολίας. Οι Αμερικανοί εκτιμούν πραγματικά την προστασία της ιδιωτικής ζωής, όπως υποδεικνύουν οι έρευνες? Σίγουρα έχουμε έναν αστείο τρόπο να το δείξουμε. (Πότε ήταν η τελευταία φορά που κάποιος από εμάς ενοχλούσε να διαβάσει το “όροι και Προϋποθέσεις” Από το Α έως το Ζ? Ή την τελευταία φορά που αποφεύγαμε να χρησιμοποιήσουμε τα κοινωνικά μέσα ενημέρωσης από τις ανησυχίες για την προστασία της ιδιωτικής ζωής?) Ούτε οι ψηφιακοί ντόπιοι φαίνεται να έχουν την ίδια σπλαχνική αντίδραση με τις αναλογικές ομοιόμορφες που συνδέουν έντονα την έννοια της ιδιωτικής ζωής με ντουλάπια αρχείων και χαρτιά γεμισμένα κάτω από στρώματα. Το Facebook έχει, από όλες τις εταιρείες, προσέλκυσε το πιο δημόσιο περιφρόνηση για το μερίδιό του στα σκάνδαλα ανταλλαγής δεδομένων τα τελευταία χρόνια ακόμα και έτσι, Οι αριθμοί χρηστών του συνέχισαν να αυξάνονται καθ ‘όλη τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Αν αυτο’χαμένοι χρήστες στο Instagram, αυτό’S επειδή οι Boomers έχουν χαλάσει το κόμμα με την ένταξή του, όχι λόγω των ανησυχιών της ιδιωτικής ζωής. Και οι δύο είναι meta, εν πάση περιπτώσει – δεν υπάρχει εναλλακτική λύση.

Όσον αφορά το δημόσιο άξονα του θέματος, ο Carr παραδέχεται ότι εδώ’όπου παίρνει “πιο περίπλοκο.” (Αχ.) Νομίζω ότι πολλοί από εμάς μπορούν να συμφωνήσουν ότι η νομοθεσία είναι απαραίτητη για να λογοκρίνουμε κάποιο περιεχόμενο των κοινωνικών μέσων – τόσοι πολλοί από εμάς, στην πραγματικότητα, ότι’Δεν είναι πραγματικά σαφές ποιος σταθεί στο δρόμο. Ο Carr κάνει ένα σαφές νεύμα προς “πολλά ισχυρά ιδιωτικά ενδιαφέροντα.” Αλλά ποιοι είναι αυτοί? Το’δεν είναι εταιρείες κοινωνικών μέσων ενημέρωσης. Ο Mark Zuckerberg έχει ζητήσει από καιρό τη νομοθεσία για την ομιλία. Μετάτα’Η γυαλιστερή νέα διαφημιστική καμπάνια επαναλαμβάνει τον Carr’Είναι πολύ σημείο σχετικά με τη νομοθεσία που υστερεί από την τεχνολογία. Ο Jack Dorsey είναι Cagier, αλλά σίγουρα πήρε τα πλεκτά του όλα σε μια συστροφή για να απαγορεύσει έναν καθιστικό πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών. Ανεξάρτητα από τις σαφείς δηλώσεις τους, και οι δύο εταιρείες τους φάνηκαν απελπισμένες να μην πρέπει (στην πραγματικότητα) να νομοθετούν την ομιλία τους μόνοι τους. Ούτε είναι πραγματικά σαφές γιατί αυτό’προς το εμπορικό τους συμφέρον να το πράξουν. Η μετριοπάθεια του πολιτικά εύφλεκτου περιεχομένου είναι ενοχλητική σε κάποιο μεγάλο μέρος των πελατών τους. Έχουν γίνει διαιτητές μόνο από προεπιλογή. Καλούν τα πλάνα σε ολόκληρο τον No-Man’S-Lands of Speech, στις οποίες καμία νόμιμη εξουσία δεν θέλει ιδιαίτερα να περάσει. Αλλά στο βαθμό που υπάρχει αντίθεση με τη νομοθεσία για τα κοινωνικά μέσα ενημέρωσης, δεν είναι επειδή υπάρχει διαφωνία ότι οι μεγάλες πλατφόρμες είναι βέβαιες ψεμάτων (με τα οποία εννοώ άλλοι άνθρωποι’μικρό ψέματα), αλλά επειδή δεν κάνουμε’πιστεύω ότι θα μπορούσε να υπάρξει οποιοδήποτε αμερόληπτο πρότυπο με το οποίο θα τα εκκρεμείτε δίκαια.

Τι θα ήταν ο Carr’μικρό “πρότυπο δημόσιου ενδιαφέροντος” μοιάζει τώρα? (Του οποίου το ενδιαφέρον? Ποιο κοινό?) Έχουν υπάρξει από καιρό μερικοί κασσίτεροι που, όπως επισημαίνει ο Carr, θα μπορούσαν να ξεχωρίζουν για λογοκρισία. Αυτό δεν οφείλεται μόνο σε κάποιο αντικειμενικό μέτρο των ψέματα τους, αλλά επειδή υπήρχε ένα κύριο κέντρο αρκετά ισχυρό για να διατηρήσει την αίσθηση της διαφοράς μεταξύ εξαίρεσης και κανόνα. Η ευελιξία που δείχνει σωστά ο Carr ως πλεονέκτημα αυτού του προτύπου ήταν συνέπεια της ικανότητας να κάνει ουσιαστικά αυτή τη διάκριση. Αυτή η αίσθηση του mainstream κανόνα ενισχύθηκε από το γεγονός ότι η τηλεόραση και το ραδιόφωνο μεταδόθηκαν από σε μεγάλο βαθμό συγκεντρωτικά κανάλια. Ένας περιορισμένος αριθμός ραδιοτηλεοπτικών φορέων, που λειτουργούν σε τοπική ή εθνική ακτίνα, ήταν υπεύθυνοι για τα περισσότερα προγραμματισμένα περιεχόμενα. Οι γίγαντες των κοινωνικών μέσων, από την άλλη πλευρά, είναι όργανα διεθνούς ομιλίας στα οποία κάθε χρήστης είναι ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός. Είναι σαφείς και όχι για το κανόνα, επειδή ο άγριος αγώνας για την προσοχή μας τείνει να καταστήσει πιο σημαντικό αυτό που είναι εύκολο, εξωφρενικό, περίεργο και αλλιώς εγκεφαλικό δόλωμα, αντί για αυτό που είναι μέτριο, ισορροπημένο, γενναιόδωρο και απαλλαγμένο από την ψυχή. (Γι ‘αυτό μπορούμε’Δεν έχω πια ωραία πράγματα.·

Υπάρχουν μόνιμες αρχές για την αλλαγή του κλίματος, τα αποτελέσματα των εκλογών ή τα δεδομένα εμβολίου, όπως θα μπορούσαν να διοικούν μεγαλύτερη αξιοπιστία από το Facebook’οι δικές του προσπάθειες για μετριοπάθεια περιεχομένου? Το ζήτημα δεν είναι απλώς ότι οι άνθρωποι είναι παραπληροφόρηση (ο τεχνοκράτης’S Fond Hope), αλλά ότι οι ψηφιακές πληροφορίες μας επέτρεψαν να καθορίσουμε τις πολιτικές μας δεσμεύσεις μέσω της δέσμευσης της υπακοής σε αποκλίνουσες γεγονότα. Το ερώτημα του ποιος κέρδισε τις εκλογές του 2020’Τόσο πολύ θέμα διαπίστωσης και διάδοσης της αλήθειας – κανείς δεν έχει αμφιβολία για το ποιος κέρδισε – καθώς είναι θέμα επιβεβαίωσης της πολιτικής μας. Τα κοινωνικά μέσα ενημέρωσης βοήθησαν να ξεπεραστεί η δυνατότητα εντοπισμού του δημόσιου συμφέροντος ή του “θέληση των ανθρώπων” με τρόπο που θα μπορούσε να θεωρηθεί ευρέως νόμιμο. Δεν υπάρχει κανένας κανόνας για να κρίνουμε αυτές τις ερωτήσεις. Έχουμε μια βασική διαφωνία σε αυτήν τη χώρα όχι μόνο “αξίες” Αλλά για το πώς να καλέσετε ένα γεγονός. Οποιαδήποτε νομοθεσία σύμφωνα με τις γραμμές που πρότεινε ο Carr θα ήταν επομένως ότι η μισή χώρα δεν θα θεωρούσε μόνο ως καταναγκαστική, αλλά θα είχε ένα καθοριστικό συμπαθητικό μερίδιο σχετικά με το AS ACECIVE.

Για να υποθέσουμε ότι όλα αυτά είναι σταθερά είναι ευσεβείς, είναι να ξεγελάξουμε τον εαυτό μας για να σκεφτούμε ότι μπορούμε να ασκήσουμε μεγαλύτερο έλεγχο των πραγμάτων από ό, τι πραγματικά μπορούμε – ένα ηρεμιστικό που μας ενοχλεί πίσω στον ύπνο από την τρομερή επιδείνωση της πολιτικής μας ζωής. Τα κοινωνικά μέσα ενημέρωσης δεν είναι ένα μέσο που μπορούμε ποτέ να νομοθετούμε για υπεύθυνη χρήση, κάτι περισσότερο από ένα Uzi μπορεί να αποτελέσει μέρος της εικόνας της υπεύθυνης ιδιοκτησίας πυροβόλων όπλων ή ενός μέρους Jägerbomb της εικόνας της υπεύθυνης κατανάλωσης. Το να πούμε ότι μερικοί άνθρωποι το χρησιμοποιούν υπεύθυνα δεν είναι υπόμνημα – ένα μπορώ Φυσικά βόλτα σε κυνηγόσκυλα με ένα uzi ή Sip a Jägerbomb σε ένα ευγενές soirée.

Η εμμυναρτική λογική των κοινωνικών μέσων ενημέρωσης είναι σε σκληρές αποδόσεις με τους κανόνες που υποβλήθηκαν σε προηγούμενες αρχές ομιλίας μας. Συγκεκριμένα, η διάκριση μεταξύ δημόσιου και ιδιωτικού που προσδιορίζει ο Carr είναι μια εκδοχή του κλασικού φιλελεύθερου ορίου μεταξύ της δημόσιας πλατείας και της ιδιωτικής συνείδησης, έτσι ώστε τα πλεονεκτήματα των ιδεών να συζητηθούν αμερόληπτα για το κοινό αγαθό και ανεξάρτητα από τις πίστες των συμμετεχόντων. Τα κοινωνικά μέσα, αντίθετα, τοποθετούν ένα’η ταυτότητα είναι στο επίκεντρο της επικοινωνίας, καθιστώντας την ομιλία αδιαχώριστη από αυτήν. Να λογοκριθεί περιεχόμενο είναι αναπόφευκτα να ακυρώσει Ανθρωποι. Οποτε εδω’είναι η πρότασή μου: φιλελεύθερη δημοκρατία ή κοινωνικά μέσα – ας’Διαλέξτε ένα. Εμείς’το κάνω ούτως ή άλλως.

Έχουμε καταστρέψει την ιδιωτική ζωή μέσω των κοινωνικών μέσων ενημέρωσης

Μυστικότητα. Αισθάνεται σαν κάτι που όλοι προσπαθούμε σήμερα’η κοινωνία, αλλά πρέπει να πρέπει? Δεν πρέπει να είναι εκεί όταν το θέλουμε? Καλά πολλές εταιρείες όπως Facebook, Google, και μήλο έχουν αλλάξει τον τρόπο που προσεγγίζουν την ιδιωτική ζωή και φαίνεται ότι το έτος 2014, το απόρρητο είναι κάτι που μπορούμε μόνο να ονειρευόμαστε.

Πηγή: Theantisocial.com

Η πλειοψηφία μας χρησιμοποιεί Facebook, έχω smartphones, χρήση Κελάδημα, και αναζήτηση σε κινητήρες όπως Google και Πινγκόν. Επιπλέον, εγγραφούμε σε ενημερωτικά δελτία, αγοράζουμε πράγματα στο διαδίκτυο, παίζουμε παιχνίδια, επιτρέπουμε στις εφαρμογές μας να έχουν πρόσβαση σε ιστότοπους τρίτων και να εγγραφούν για συνέδρια. Για κάθε εταιρεία να παρακολουθεί πληροφορίες σχετικά με εσάς, το μόνο που έχετε να κάνετε είναι φορτώστε την ιστοσελίδα τους, Φανταστείτε λοιπόν τι δίνει τα παραπάνω για την προσωπική σας ζωή.

Τέτοιες εταιρείες έχουν “όροι και Προϋποθέσεις” έγγραφα που διαβάζουμε ένα πολύ μικρό ποσοστό από εμάς ή καθόλου. Σε αυτό το σημείο, υπογράφετε τα δικαιώματά σας στην ιδιωτική ζωή, μέσω της τεμπελιάς, όμως οι άνθρωποι εξακολουθούν να γκρίνιαζαν ότι θέλουν περισσότερη ιδιωτικότητα. Ίσως η κοινωνία έχει φτάσει σε ένα σημείο όπου η ιδιωτική ζωή δεν έχει πλέον σημασία, Και έχει γίνει μια χαμένη αιτία. Οι άνθρωποι έχουν προγραμματιστεί να πιστεύουν ότι ο χρόνος είναι εναντίον τους, οπότε γιατί θα διαβάσουν μέσω μιας ενότητας 600 όρων και προϋποθέσεων λέξεων? Το φρικτό γεγονός είναι ότι οι πληροφορίες μας είναι εκεί έξω, στον μεγάλο ευρύ κόσμο του Διαδικτύου, και έχουμε λιγότερη ιδιωτικότητα από ποτέ.

Το’έφτασε σε ένα σημείο τώρα όπου οι άνθρωποι δεν γνωρίζουν πόσα στοιχεία δίνουν για τον εαυτό τους και σε ποιον. Η EMC δήλωσε στο δείκτη απορρήτου ότι το 51% των ερωτηθέντων δεν ήταν πρόθυμοι να εγκαταλείψουν τα προσωπικά τους στοιχεία για μια βελτιωμένη εμπειρία (27% ήταν), αλλά πόσοι άνθρωποι του 51% γνώριζαν ότι το έκαναν ήδη σε καθημερινή βάση? Εάν η ιδιωτική ζωή είναι κάτι για το οποίο προσπαθείτε, τότε είναι καλύτερο να χτυπήσετε το διαδίκτυο στο κεφάλι, και να απαλλαγείτε από το smartphone. Τα επόμενα χρόνια, άλλες συσκευές θα διασυνδέονται με τα κοινωνικά μέσα, οπότε θα γίνει ακόμη πιο δύσκολο να ζήσετε ιδιωτικά τη ζωή σας.

Πηγή: GetAcoder.com

Με όλο αυτό τον φόβο προφανές, δεν φαίνεται ότι η κυβέρνηση είναι πρόθυμη να βοηθήσει. Υπάρχει έλλειψη εκπαίδευσης και καμία άμεση επιθυμία να εκπαιδεύσει τις μάζες για το θέμα και ένα τεράστιο αόριστο κοινό για μια ιδέα τόσο τεράστια είναι μια τρομακτική προοπτική. Σε ποιο σημείο έγινε αυτό το ενοχλητικό ύφος της ζωής? Τα κοινωνικά μέσα ενημέρωσης εξακολουθούν να είναι μια πολύ ωμή έξοδος για την επικοινωνία, αλλά τώρα, υπάρχουν μεγάλες επιχειρήσεις που κρύβονται σε δημοφιλείς τοποθεσίες, προσπαθώντας να χτυπήσουν τα προϊόντα αριστερά, δεξιά και κέντρο.

Εκτός από τα δεδομένα που μοιράζονται μέσω των κοινωνικών μέσων, τα αρχεία υγείας, το ιστορικό περιήγησης, η αγορά, οι οικονομικές πληροφορίες και η προηγούμενη απασχόληση κινδυνεύουν επίσης. Ορισμένα από αυτά μπορούν να θεωρηθούν ασφαλή, Αλλά αν το μοιραστείτε δημοσίως στο Facebook, το Twitter και το Instagram, Τότε προφανώς δεν είναι μόνο οι στενοί φίλοι σας που έχουν πρόσβαση σε αυτές τις πληροφορίες.

Αντιμετωπίζουμε ένα μέλλον όπου όλα τα προσωπικά μας στοιχεία αποθηκεύονται σε έναν υπολογιστή και η μόνη διέξοδος είναι να απορρίψουμε την τεχνολογία όλοι μαζί. Το πρόβλημα με αυτό είναι ότι έχουμε φτάσει σε ένα σημείο όπου τα διαθέσιμα τεχνολογικά εργαλεία έχουν γίνει τόσο μεγάλο μέρος της ζωής μας, που πρέπει να τα χρησιμοποιήσουμε για να λειτουργήσουμε, ή έτσι φαίνεται.

Πρόκειται να διαγράψετε τη σελίδα σας στο Facebook, τον λογαριασμό Twitter, τον λογαριασμό Instagram και να πουλήσετε τους υπολογιστές και τους φορητούς υπολογιστές σας? Όχι δεν είστε, επειδή ο κόσμος είναι πλέον εγκατεστημένος για να επιτρέψει την τεχνολογία και τους οργανισμούς που το πωλούν για να ευδοκιμήσουν. Μεγάλα πράγματα μπορούν να γίνουν με την τεχνολογία, τόσο κοινωνικά όσο και ιατρικά, αλλά δυστυχώς έχουμε ταξιδέψει πολύ μακριά από το δρόμο για να ανακτήσουμε το απόρρητό μας.

Ο Alex είναι μια αγγλική λογοτεχνία και κοινωνιολογία προπτυχιακός, του οποίου η αγάπη για τη γραπτή λέξη τον οδήγησε να γράψει για κάποια σκοτεινά θέματα στην εποχή του. Επί του παρόντος, συγγραφέας περιεχομένου στα Frontiers Social Media, φροντίστε να τον ακολουθήσετε @alexsatsmf.

Επικοινωνήστε μαζί μας στο Twitter, στο Facebook ή αφήστε τα σχόλιά σας παρακάτω. Για να μάθετε για την κατάρτιση ή τη διαχείριση των κοινωνικών μέσων ενημέρωσης γιατί να μην ρίξετε μια ματιά στον ιστότοπό μας για περισσότερες πληροφορίες http: // socialmediacambridge.συνεργάτης.Ηνωμένο Βασίλειο/.

Έχουμε καταστρέψει την ιδιωτική ζωή μέσω των κοινωνικών μέσων που εξετάστηκαν από το άγνωστο την Πέμπτη 09 Οκτωβρίου 2014 βαθμολογία: 5