Περίληψη:

Τα κοινωνικά μέσα έχουν γίνει όλο και πιο διαδεδομένα και ο αντίκτυπός της στις δοκιμές δεν μπορεί να αγνοηθεί. Οι δικαστές χρησιμοποιούν πλατφόρμες κοινωνικών μέσων κατά τη διάρκεια δοκιμών, οι οποίες μπορούν να οδηγήσουν σε παρερμηνείες και αθέμιτα αποτελέσματα. Αυτό το άρθρο διερευνά την κατάχρηση των κοινωνικών μέσων από τους ενόρκους και παρέχει παραδείγματα των συνεπειών του. Συζητά επίσης μέτρα που μπορούν να ληφθούν για την αντιμετώπιση αυτού του ζητήματος.

Βασικά σημεία:

1. Η κατάχρηση των κοινωνικών μέσων από τους ενόρκους: Σχεδόν το 80% των Αυστραλών χρησιμοποιούν τα κοινωνικά μέσα ενημέρωσης και αυτό έχει οδηγήσει σε αύξηση της χρήσης των κοινωνικών μέσων ενημέρωσης κατά τη διάρκεια δοκιμών.

2. Τρία σχετικά με τα παραδείγματα: Οι δικαστές μπορούν να χρησιμοποιήσουν κατάχρηση των κοινωνικών μέσων ενημέρωσης, ερευνώντας λεπτομέρειες δοκιμών, σχολιάζοντας τη δίκη και επικοινωνώντας με άλλα μέρη μέσω των κοινωνικών μέσων ενημέρωσης.

3. Ερευνώντας λεπτομέρειες δοκιμών: Οι δικαστές μπορούν να χρησιμοποιήσουν τα κοινωνικά μέσα ή το Διαδίκτυο για να συγκεντρώσουν πληροφορίες σχετικά με τη δίκη, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε προκατειλημμένες απόψεις.

4. Συνέπειες ακατάλληλων αναζητήσεων: Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι δοκιμές έχουν αποβληθεί, οι ενόρκοι αντιμετώπισαν κυρώσεις και οι καταδίκες έχουν ακυρωθεί λόγω των ενόρκων που διεξάγουν ακατάλληλη ηλεκτρονική έρευνα.

5. Σχολιάζοντας τη δίκη: Οι δικαστές πρέπει να είναι ανεξάρτητοι και αμερόληπτοι. Ωστόσο, η απόσπαση απόψεων ή η ανταλλαγή λεπτομερειών της δίκης για τα κοινωνικά μέσα μπορεί να υπονομεύσει τη δικαιοσύνη της δίκης.

6. Παραδείγματα κακομεταχείρισης του δικηγόρου: Περιπτώσεις όπου οι δικαστές δημοσίευσαν εχθρικές ετυμηγορίες για τα κοινωνικά μέσα πριν ξεκινήσουν η δίκη να υπογραμμίσουν την ανάγκη για επαγρύπνηση στην παρακολούθηση της συμπεριφοράς των δικηγόρων.

7. Κατανόηση του αντίκτυπου: Οι θέσεις των κοινωνικών μέσων από τους ενόρκους μπορούν να οδηγήσουν σε σπατάλη χρόνου, αυξημένο κόστος και πιθανές Mistrials.

8. Μέτρα για την αντιμετώπιση του προβλήματος: Τα δικαστήρια πρέπει να λάβουν μέτρα για να εκπαιδεύσουν τους ενόρκους σχετικά με τη σημασία της αμεροληψίας και τις συνέπειες της κατάχρησης των κοινωνικών μέσων ενημέρωσης κατά τη διάρκεια δοκιμών.

9. Νομικές επιπτώσεις: Η κακή συμπεριφορά του δικηγόρου σε σχέση με τα κοινωνικά μέσα ενημέρωσης μπορεί να οδηγήσει σε περιφρόνηση δικαστικών κατηγοριών και προστίμων.

10. Το μέλλον των δοκιμών της κριτικής επιτροπής: Καθώς τα κοινωνικά μέσα εξακολουθούν να αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της κοινωνίας, είναι ζωτικής σημασίας για τα δικαστήρια να προσαρμόσουν και να εφαρμόζουν κατευθυντήριες γραμμές για την πρόληψη της κακομεταχείρισης του δικηγόρου.

Ερωτήσεις:

1. Πόσο διαδεδομένη είναι η χρήση των κοινωνικών μέσων από τους ενόρκους κατά τη διάρκεια δοκιμών?
Η χρήση των κοινωνικών μέσων από τους δικαστές κατά τη διάρκεια δοκιμών είναι ευρέως διαδεδομένη, με σχεδόν το 80% των Αυστραλών να χρησιμοποιούν πλατφόρμες κοινωνικών μέσων ενημέρωσης.

2. Ποια είναι τα τρία κοινά σενάρια της κατάχρησης των κοινωνικών μέσων από τους ενόρκους?
Τα τρία κοινά σενάρια ερευνούν λεπτομέρειες δοκιμών, σχολιάζοντας τη δίκη και επικοινωνώντας με άλλα μέρη μέσω των κοινωνικών μέσων ενημέρωσης.

3. Ποιες είναι οι συνέπειες των ενόρκων που ερευνούν τις λεπτομέρειες των δοκιμών για τα κοινωνικά μέσα ενημέρωσης?
Η ακατάλληλη ηλεκτρονική έρευνα από τους ενόρκους μπορεί να οδηγήσει σε προκατειλημμένες απόψεις που δεν βασίζονται σε παραδεκτά αποδεικτικά στοιχεία. Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι δοκιμές έχουν αποβληθεί και οι ενόρκοι αντιμετώπισαν κυρώσεις.

4. Οι θέσεις των κοινωνικών μέσων ενημέρωσης μπορούν να υπονομεύσουν τη δικαιοσύνη μιας δίκης?
Ναι, οι θέσεις των δικαστών που εκφράζουν απόψεις ή ανταλλάσσουν λεπτομέρειες σχετικά με τη δίκη για τα κοινωνικά μέσα μπορούν να υπονομεύσουν τη δικαιοσύνη της δίκης και να θέσουν σε κίνδυνο το δικαίωμα του κατηγορουμένου σε δίκαιη δίκη.

5. Ποια είναι μερικά παραδείγματα κακομεταχείρισης του δικηγόρου που σχετίζονται με τα κοινωνικά μέσα ενημέρωσης?
Παραδείγματα περιλαμβάνουν τους ενόρκους που δημοσιεύουν ένοχους ετυμηγορίες στα κοινωνικά μέσα ενημέρωσης πριν ξεκινήσει η δίκη, με αποτέλεσμα την απόλυση τους από την κριτική επιτροπή.

6. Πώς μπορεί η κατάχρηση των κοινωνικών μέσων από τους ενόρκους να επηρεάσουν τη δοκιμαστική διαδικασία?
Η κατάχρηση των κοινωνικών μέσων ενημέρωσης από τους ενόρκους μπορεί να οδηγήσει σε σπατάλη χρόνου, αυξημένο κόστος, κακομεταχείριση και πιθανή κατάρτιση των πεποιθήσεων.

7. Ποια μέτρα μπορούν να ληφθούν για την αντιμετώπιση του ζητήματος της κατάχρησης των κοινωνικών μέσων από τους ενόρκους?
Τα δικαστήρια πρέπει να εκπαιδεύσουν τους ενόρκους σχετικά με τη σημασία της αμεροληψίας και τις συνέπειες της κατάχρησης των κοινωνικών μέσων ενημέρωσης. Οι κατευθυντήριες γραμμές και η παρακολούθηση μπορούν επίσης να εφαρμοστούν.

8. Ποιες είναι οι νομικές συνέπειες της παράπτωσης του δικηγόρου σχετικά με τα κοινωνικά μέσα ενημέρωσης?
Η παράβαση του δικηγόρου σε σχέση με τα κοινωνικά μέσα ενημέρωσης μπορεί να οδηγήσει σε κατηγορίες περιφρόνησης δικαστηρίου και να επιβάλει πρόστιμα στους εμπλεκόμενους ενόρκους.

9. Πώς μπορεί να επηρεαστεί το μέλλον των δοκιμών της κριτικής επιτροπής από κακή χρήση των κοινωνικών μέσων ενημέρωσης?
Η ευρεία χρήση των κοινωνικών μέσων απαιτεί από τα δικαστήρια να προσαρμόσουν και να επιβάλλουν κατευθυντήριες γραμμές για να αποτρέψουν την παράνομη συμπεριφορά και να εξασφαλίσουν δίκαιες και διαφανείς δοκιμές.

10. Ποια μέτρα μπορούν να ληφθούν για να εμποδίσουν τους ενόρκους να κάνουν κατάχρηση των κοινωνικών μέσων ενημέρωσης κατά τη διάρκεια δοκιμών?
Η εκπαίδευση των δικηγόρων, οι αυστηρότερες κατευθυντήριες γραμμές, η αυξημένη παρακολούθηση και οι πιθανές κυρώσεις μπορούν να εφαρμοστούν για να αποφευχθεί η κατάχρηση των κοινωνικών μέσων από τους ενόρκους κατά τη διάρκεια δοκιμών.

Τα κοινωνικά μέσα και ο αντίκτυπός τους στις δοκιμές

Τα μέρη έχουν συνταγματικό δικαίωμα δίκαιης δίκης στο δικαστήριο. Αυτή η δίκη διεξάγεται από ένα αμερόληπτο δικαστήριο ή δεν έχει προσβληθεί από την υπαγόρευση εφημερίδων. Η δημοκρατία απαιτεί δίκαιο παιχνίδι και διαφάνεια, και αν αυτά περιορίζονται, τότε διακυβεύεται η ίδια η έννοια της δημοκρατίας. Οποιοσδήποτε νόμος γίνεται ή δημοσιεύεται δημοσιευμένος που επιχειρεί να μειώσει την εξουσία του δικαστή ή να παρεμβαίνει στην πορεία της δικαιοσύνης ισοδυναμεί με περιφρόνηση δικαστηρίου. Στην περίπτωση του r. v. Γκρι, [1900] 2 Q.σι.ρε. 36, κρίθηκε ότι η περιφρόνηση με ομιλία ή γραφή μπορεί να είναι με σκανδαλισμό του ίδιου του δικαστηρίου ή με προκαταλήψεις εναντίον ενός μέρους πριν από την αιτία. Οι ομιλίες ή τα γραπτά που παραπλανούνται κατά της διαδικασίας του δικαστηρίου ή η προκατάληψη του κοινού για ή εναντίον ενός μέρους είναι περιφρόνηση. Να κάνει μια ομιλία που τείνει να επηρεάσει το αποτέλεσμα μιας εκκρεμούσης δίκης, είτε το πολιτικό είτε ο εγκληματίας είναι μια σοβαρή περιφρόνηση. Το ζήτημα δεν αφορά τη δημοσίευση αλλά με παρεμβολές στη διαχείριση της δικαιοσύνης.

[6]Ashwaq Masoodi, Αιχμάλωτοι μιμίδια, θύματα κοινωνικών μέσων ενημέρωσης, Livemint, (Δεκέμβριος. 5, 2018, 11:02 π.μ.) https: // www.liveMint.com/politics/swtitg8jscrzpkwspn25un/κρατούμενοι των μνήμης-κοινωνικών-media-victims.HTML

[7] Tejas Karia et al,Το Ανώτατο Δικαστήριο της Ινδίας αναδιαμορφώνει το παραδεκτό ηλεκτρονικών αποδεικτικών στοιχείων στην Ινδία,Ψηφιακά στοιχεία και ηλεκτρονική αναθεώρηση νόμου υπογραφής, 12 (2015).

[8] Romano V. Steelcase Inc., 907 n.Y.μικρό.2δ 650 (2010).

[9] Zimmerman V. Weis Markets, Inc., Περίπτωση φωτογραφιών όχι. 11-0932 (2011).

[11] Bradley V. Κράτος, 359 s.W.3d 912 (2012); Elonis v. Ηνωμένες Πολιτείες, 192 L. Ed. 2δ 1 (2015).

Που υποβάλλονται από Purnima Mathur

Τα κοινωνικά μέσα και ο αντίκτυπός τους στις δοκιμές

Σχεδόν το 80% των Αυστραλών χρησιμοποιούν τα κοινωνικά μέσα και δαπανούν κατά μέσο όρο πάνω από 100 λεπτά την ημέρα στις πλατφόρμες κοινωνικών μέσων ενημέρωσης. Δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι η σχεδόν παρωδία των κοινωνικών μέσων ενημέρωσης οδήγησε επίσης σε αυξανόμενο αριθμό ενόρκων που χρησιμοποιούν κοινωνικά μέσα κατά τη διάρκεια δοκιμών – παρά τις συγκεκριμένες προειδοποιήσεις κατά της πράξης. Η χρήση των κοινωνικών μέσων ενημέρωσης του δικηγόρου έχει την εξουσία να επηρεάζει τα αποτελέσματα των δοκιμών και ενδεχομένως να οδηγήσει σε mistrials. Ας ρίξουμε μια ματιά στο πώς η κατάχρηση των κοινωνικών μέσων ενημέρωσης από τους ενόρκους έχει επηρεάσει τις δοκιμές – και ποια μέτρα μπορούν να ληφθούν για την αντιμετώπιση αυτού του προβλήματος.

Πώς τα κοινωνικά μέσα επηρεάζουν μια κριτική επιτροπή: 3 σχετικά με τα παραδείγματα

Οι δικαστές χρησιμοποιούν τα κοινωνικά μέσα και άλλους πόρους του Διαδικτύου κατά τη διάρκεια δοκιμών – αλλά αυτό το είδος παραπτώματος δεν αναφέρεται, κυρίως επειδή είναι τόσο δύσκολο να ανιχνευθεί.

Υπάρχουν πολλοί τρόποι με τους οποίους οι δικαστές μπορούν να χρησιμοποιήσουν κατάχρηση των κοινωνικών μέσων ενημέρωσης και του Διαδικτύου κατά τη διάρκεια δοκιμών. Τρία κοινά σενάρια είναι:

• Ερευνώντας λεπτομέρειες δοκιμών για τα κοινωνικά μέσα ενημέρωσης
• Σχολιάζοντας τη δίκη για τα κοινωνικά μέσα ενημέρωσης
• Επικοινωνία με άλλα μέρη στην υπόθεση μέσω των κοινωνικών μέσων ενημέρωσης

Ερευνώντας λεπτομέρειες δοκιμών για τα κοινωνικά μέσα ενημέρωσης

Οι δικαστές ενδέχεται να μπουν στον πειρασμό να χρησιμοποιήσουν τα κοινωνικά μέσα ή το Διαδίκτυο για να βρουν περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τη δίκη εκτός από τα αποδεικτικά στοιχεία που παρουσιάζονται στο δικαστήριο. Αυτό μπορεί να τους οδηγήσει στη διαμόρφωση μιας άποψης για τα γεγονότα που δεν βασίζονται στα παραδεκτά αποδεικτικά στοιχεία.

Υπήρξαν ορισμένες περιπτώσεις στην Αυστραλία, όπου οι ακατάλληλες κοινωνικές ενημέρωσης ή οι αναζητήσεις στο Διαδίκτυο από τους ενόρκους έχουν οδηγήσει σε αποτυχημένες δοκιμές και σε ορισμένες περιπτώσεις, κυρώσεις για τους εμπλεκόμενους ενόρκους.

• Το 2014, μια δίκη δολοφονίας του Κουίνσλαντ διαταράχθηκε τη δέκατη ημέρα λόγω του κριτή που διεξάγει έρευνα στο Facebook για να μάθει περισσότερα για τον κατηγορούμενο και το υποτιθέμενο θύμα του. Ο δικαστής ανέφερε την υπόθεση στον Γενικό Εισαγγελέα να εξετάσει τη δίωξη – που θα μπορούσε να σήμαινε ότι ο δικαστής αντιμετωπίζει έως και δύο χρόνια στη φυλακή.
• Το 2016, μια κριτική επιτροπή για ποινική δίκη απελευθερώθηκε μετά από δύο δικαστές Googled τα ονόματα και το υπόβαθρο του κατηγορούμενου. Οι δικαστές σε ερωτήσεις διώχθηκαν για περιφρόνηση του δικαστηρίου και επιβλήθηκαν πρόστιμα $ 3.000.
• Το 2021, μια δίκη ψευδώνυμων Queensland ενός πρώην αστυνομικού ακυρώθηκε λόγω ενός κριτή χρησιμοποιώντας το τηλέφωνό του για να αναζητήσει τον ορισμό του “πρόθεση”, που αποτελούσε βασική σκέψη στη δίκη.
• Το 2022, το Ανώτατο Δικαστήριο της Αυστραλίας απέκλεισε ομόφωνα τις καταδίκες ενός δασκάλου κατηγορούμενου για σεξουαλικά αδικήματα κατά των παιδιών και διέταξε μια νέα δίκη επειδή ένας από τους ενόρκους είχε κάνει online έρευνα σχετικά με την υπόθεση πριν από τις τελικές ετυμηγορίες παραδόθηκαν.

Σχολιάζοντας τη δίκη για τα κοινωνικά μέσα ενημέρωσης

Οι δικαστές πρέπει να θεωρούνται ανεξάρτητοι και αμερόληπτοι, αλλιώς, οι κατηγορούμενοι’Το δικαίωμα σε μια δίκαιη δίκη μπορεί να υπονομευθεί. Είναι ιδιαίτερα προβληματικό όταν “Θέση” ή “τιτίβισμα” για μια δίκη, ιδιαίτερα εάν εκφράζουν γνώμη για την περίπτωσή τους. Ωστόσο, οι δικαστές εξακολουθούν να παίρνουν τακτικά να μοιράζονται τις απόψεις τους στα κοινωνικά μέσα ενημέρωσης. Μια γυναίκα που καθόταν σε δίκη δολοφονίας στη Δυτική Αυστραλία απορρίφθηκε αφού δημοσιεύτηκε στο Facebook ακριβώς πριν προγραμματιστεί η δίκη να ξεκινήσει: “Στο Επαρχιακό Δικαστήριο του Περθ, ένοχος!”

Ένα παρόμοιο περιστατικό συνέβη λίγα χρόνια νωρίτερα στη Βικτώρια μετά από έναν κριτή που δημοσιεύτηκε “Ολοι’ένοχος” Στο Facebook ακριβώς πριν από τη δίκη επρόκειτο να ξεκινήσει. Ευτυχώς, οι θέσεις εντοπίστηκαν νωρίς και οι ενόρκοι σε κάθε περίπτωση απορρίφθηκαν πριν ξεκινήσει η δίκη. Αλλά αν αυτές οι θέσεις δεν είχαν εντοπιστεί, μπορεί να έχει οδηγήσει στον σπαταλημένο χρόνο, το κόστος και την θλίψη μιας δοκιμής που έχει αποβληθεί.

Πιο πρόσφατα, το 2019, ένας κριτής σε μια δίκη σεξουαλικής επίθεσης στη ΝΝΟ, δημοσίευσε μια προωθητική ανάρτηση στο Facebook την ημέρα πριν από την ετυμηγορία που επέστρεψε: “Όταν ένα σκυλί επιτίθεται σε ένα παιδί, καταργείται. Θα έπρεπε να’Το κάνουμε το ίδιο με τους θηρευτές του σεξ?”. Το κείμενο συνοδεύτηκε από μια φωτογραφία ηλεκτρικής καρέκλας. Μετά από έρευνα και έφεση, το Εφετείο της Νέας Νότιας Ουαλίας κατέθεσε την καταδίκη και διέταξε την επανεκδίκαση, βασισμένη εν μέρει σε αυτόν τον κριτή’έλλειψη αμεροληψίας.

Άλλοι πόροι μπορεί να σας αρέσουν:

• [Insight] Πώς μπορεί να καταλήξει τα emojis ως απόδειξη
• [Insight] Νομική ηθική και κοινωνικά μέσα ενημέρωσης
• [CPD Course] Αρετή και η εικονική: Εισαγωγή στη νομική ηθική και τα κοινωνικά μέσα ενημέρωσης

Επικοινωνήστε με τα μέρη στην υπόθεση μέσω των κοινωνικών μέσων ενημέρωσης

Παρόλο που υπάρχουν κανόνες που έχουν σχεδιαστεί για να εμποδίσουν τους ενόρκους να επικοινωνούν με άλλα μέρη στην υπόθεση, η ευκολία διαμόρφωσης ιδιωτικών συνδέσεων μέσω των κοινωνικών μέσων έχει καταστήσει πολύ πιο δύσκολο να επιβάλει αυτούς τους κανόνες. Αλλά οι συνέπειες της παραβίασης αυτών των κανόνων μπορεί να είναι απότομες – σε μια περίπτωση κατηγορήθηκε ένας κριτής στη Φλόριντα “φιλικό φιλικό” ο εναγόμενος σε δίκη. Στη συνέχεια απορρίφθηκε από τη δίκη και στάλθηκε στη φυλακή για 3 ημέρες .

Στην Αυστραλία, μια μακρόχρονη δίκη απάτης που περιλαμβάνει υποτιθέμενο $ 4.7 εκατομμύρια καθεστώτος kickback από τους υπαλλήλους του Woolworths έπρεπε να σταματήσουν όταν κατέστη σαφές ότι πολλά μέλη του δικηγόρου είχαν γίνει φίλοι στο Facebook – και δημοσίευσαν σχόλια σχετικά με την υπόθεση. Παρόλο που αργότερα διαπιστώθηκε ότι οι πληροφορίες που κοινοποιήθηκαν μέσω του Facebook δεν ήταν αρκετά επιζήμια για να απαλλαγούν από την κριτική επιτροπή, αρχικά αύξησε την απειλή ότι η κριτική επιτροπή θα έπρεπε να εκφορτιστεί και να επανεκκινηθεί η υπόθεση.

Το Online Onclonduct του Juror μπορεί να έχει σημαντικές συνέπειες – αλλά είναι συχνά δύσκολο να παραληφθεί κατά τη διάρκεια της δοκιμαστικής διαδικασίας.

Τι μπορεί να γίνει για να αποφευχθεί η παράβαση των κοινωνικών μέσων ενημέρωσης κατά τη διάρκεια δοκιμών?

Στις περισσότερες περιπτώσεις, η σωστή εκπαίδευση των ενόρκων σχετικά με τον αντίκτυπο που έχει ακατάλληλη χρήση των κοινωνικών μέσων σε δοκιμές, καθώς και τις συνέπειες, αν πιαστεί. Η διοργάνωση προδικαστικών εκπαιδευτικών συνεδριών για τους ενόρκους, καθώς και την υπενθύμιση τους για τους κινδύνους σε όλη τη δοκιμαστική διαδικασία, είναι μια στρατηγική για τον μετριασμό του κινδύνου κατάχρησης των κοινωνικών μέσων από τους ενόρκους κατά τη διάρκεια δοκιμών.

Μετά από ένα διετές ερευνητικό πρόγραμμα, το Ινστιτούτο Μεταρρύθμισης του Τασμανίας (TLRI) δημοσίευσε μια έκθεση με έναν κατάλογο συστάσεων για τη βελτίωση του δικαιώματος δίκαιης δίκης σε έναν κόσμο των κοινωνικών μέσων ενημέρωσης. Η έκθεση κατέληξε στο συμπέρασμα ότι πρέπει να γίνουν περισσότερα ” την κατάρτιση και την πληροφόρηση που λαμβάνουν οι υποψήφιοι δικαστές στο δικαστήριο προτού επιλεγούν ως δικαστές. και τις κατευθύνσεις που δίδονται οι δικαστές από τον δικαστή μόλις επιλεγούν να καθίσουν σε δίκη ”. Η TLRI δημοσίευσε επίσης πρόσθετους πόρους όπως αυτό το βίντεο Εξηγητής “Επιτροπές, το Διαδίκτυο και τα κοινωνικά μέσα ενημέρωσης. Πώς μπορούν τα δικαστήρια να διαχειρίζονται τους κινδύνους?”

Άλλες προτάσεις για την αντιμετώπιση αυτών των ζητημάτων περιλαμβάνουν την απομάκρυνση των ενόρκων ή ακόμη και την κατάσχεση των smartphones και άλλων συσκευών που συνδέονται με το Διαδίκτυο κατά τη διάρκεια δοκιμών για την αποφυγή ζητημάτων που προκύπτουν από την κατάχρηση των κοινωνικών μέσων ενημέρωσης. Ωστόσο, οι προτάσεις όπως αυτές έχουν επικριθεί σε μεγάλο βαθμό, καθώς μπορούν να κάνουν τα δικαστήρια να φαίνονται εκτός επαφής με σήμερα’κοινωνία. Η Loranda Bartels, επίκουρος καθηγητής και δικαιοσύνη στο Πανεπιστήμιο της Καμπέρα, σημειώνει επίσης ότι τέτοια μέτρα μπορεί να αποθαρρύνουν τους ανθρώπους να υπηρετούν σε επιτροπές και υποστηρίζουν μια πιο ξεχωριστή προσέγγιση με βάση την εκπαίδευση. Η συνεχιζόμενη πρόκληση για τα δικαστήρια θα είναι η εξεύρεση ισορροπίας μεταξύ της προστασίας της ακεραιότητας του συστήματος της κριτικής επιτροπής, ενώ ταυτόχρονα σέβεται τις προσωπικές ελευθερίες των δικαστών.

Ανακαλύψτε πώς τα κοινωνικά μέσα και η τεχνολογία διαμορφώνουν το νομικό επάγγελμα με αυτά τα νομικά μαθήματα CPD:

• Αρετή και εικονική: Εισαγωγή στη νομική ηθική και τα κοινωνικά μέσα ενημέρωσης
• Ψηφιακά στοιχεία: Τα κοινωνικά μέσα, τα ψηφιακά περιουσιακά στοιχεία και το Metaverse
• Πνευματικά δικαιώματα στα κοινωνικά μέσα ενημέρωσης: Πρακτική διαχείριση κινδύνων
• Δικηγόροι’ Ηθικά καθήκοντα στην ψηφιακή εποχή
• Αποκάλυψη του σύννεφου: νομικά ζητήματα στο cloud computing
• Ηλεκτρονικά μηνύματα μάρκετινγκ: Πρακτικός οδηγός για τα δεδομένα, η ιδιωτική ζωή και η συμμόρφωση με τα ανεπιθύμητα μηνύματα

Νομικό CPD για να γίνει τεχνολογία καταλαβαίνω

Τα κοινωνικά μέσα ενημέρωσης βοηθούν ή βλάπτουν το θύμα στο δικαστήριο?

Μετά από μια δολοφονία, δεν είναι ασυνήθιστο για κυβερνητικούς αξιωματούχους ή gardaí να προσελκύσουν στο κοινό να σκεφτούν πριν από την ανάρτηση οτιδήποτε σχετίζεται με ένα συνεχιζόμενο νομικό θέμα στα κοινωνικά μέσα ενημέρωσης.

Υπάρχει πολύ καλός λόγος για αυτό, καθώς μπορεί να υπάρξουν πολύ σοβαρές συνέπειες που προκύπτουν από άτομα που μοιράζονται σχόλια και πληροφορίες στο Διαδίκτυο.

Μπορεί να έχετε δει αρκετούς ανθρώπους που αναφέρονται στον κανόνα «υποβρύχου» όταν συμβουλεύονται ενάντια σε σχολιασμό κοινωνικών μέσων ενημέρωσης σχετικά με εγκληματικές υποθέσεις. Αλλά ποιος είναι ο κανόνας του υποβρύχου και πώς ισχύει για εσάς?

«Τα δικαστήρια λαμβάνουν τυχόν παραβιάσεις δικαστικών εντολών ή επιβλαβείς υλικούς που δημοσιεύονται στο διαδίκτυο σε σχέση με τις ενεργές ποινικές δοκιμές, πολύ σοβαρά», λέει ο Eoghan O’Sullivan της Kod Lyons Solicitors.

Μιλήσαμε με τον δικηγόρο Eoghan O’Sullivan της Kod Lyons για να απαντήσετε σε όλες τις ερωτήσεις σας.

Τι σημαίνει υπο -judice?

Το Sub Judice είναι μια λατινική φράση που μεταφράζεται σε “κάτω από έναν δικαστή”. Ο όρος ορίζεται ως “ενώπιον δικαστηρίου ή δικαστή, υπό δικαστική εξέταση”.

“Ως αποτέλεσμα, απαγορεύεται από τη γενική δημόσια συζήτηση αλλού, μόνο σε περίπτωση που η συζήτηση μπορεί να έχει αρνητικό αντίκτυπο στον τρόπο με τον οποίο μπορούμε να προχωρήσουμε στη νομική διαδικασία”, δήλωσε ο κ. O’Sullivan.

“Είναι ενώπιον δικαστή ή κριτική επιτροπή και πρέπει να τους αφήσει να αποφασίσουν αμερόληπτα μόνο με αυτό που είναι ενώπιον του δικαστηρίου και όχι εξωτερικών επιρροών.«

Πότε ισχύει?

Ένα θέμα θεωρείται υποβρύχιο μόλις αρχίσουν οι νομικές διαδικασίες. Οι διαδικασίες θεωρούνται ενεργές όταν ένα άτομο έχει συλληφθεί/κατηγορηθεί για αδίκημα.

Ο κανόνας ισχύει μέχρι να ολοκληρωθεί η υπόθεση.

Τι θα θεωρούνταν να παραβιάζουν τον κανόνα?

Κάτι που λέγεται ή δημοσιεύτηκε το οποίο θα μπορούσε να έχει αρνητικό αντίκτυπο ή επιρροή σε μια υπόθεση και θα μπορούσε να είναι επιζήμια για τον τρόπο διεξαγωγής της δίκης ή για τα δικαιώματα του ατόμου που κατηγορήθηκε ότι διαπράττει αδίκημα.

“Όλα καταλήγουν σε αυτό που λέγεται. Για παράδειγμα, εάν κάποιος είπε κάτι για τον προηγούμενο χαρακτήρα ενός ατόμου ή κάτι σε σχέση με το θύμα ή τους μάρτυρες, αυτό θα μπορούσε να είναι αρκετά επιζήμιο σε σχέση με την υπόθεση.

“Ακόμη και προσφέροντας σχόλια όπως:” Αυτό το άτομο είναι σίγουρα ένοχο “. Σχόλια όπως αυτό μπορούν να έχουν ένα επιζήμιο αποτέλεσμα εάν τα μέλη της κριτικής επιτροπής ή κάποιος που σχετίζεται με την υπόθεση ήταν να το δει και αυτό θα μπορούσε να επηρεάσει τον τρόπο με τον οποίο πλησιάζουν την υπόθεση.«

Υπάρχουν επίσης περιπτώσεις όπου υπάρχουν δικαστικές εντολές για να μην δημοσιεύσετε πληροφορίες σχετικά με την υπόθεση, προσδιορίζοντας οποιονδήποτε εμπλέκεται στην υπόθεση αυτή.

Λοιπόν, τι μπορώ να πω ή να δημοσιεύσω σχετικά με μια υπόθεση που είναι υποβρύχια?

Το ασφαλέστερο πράγμα είναι να μην πείτε ή να δημοσιεύσετε τίποτα καθόλου. Ο κ. O’Sullivan συμβουλεύει τους ανθρώπους να υποβάλουν μια ερώτηση πριν αποφασίσουν να δημοσιεύσουν κάτι ή να στείλουν/προωθούν ένα μήνυμα:

Θα αισθάνονται άνετα να στέκονται μπροστά σε έναν δικαστή του High Court στο Κεντρικό Ποινικό Δικαστήριο και να λένε τι πρόκειται να δημοσιεύσουν μπροστά σε νομικές ομάδες, επιτροπές, μέλη της οικογένειας? Εάν όχι, τότε δεν πρέπει να λένε τίποτα καθόλου.

Οι άνθρωποι ενημερώνονται επίσης για την προώθηση μηνυμάτων ή δημοσιεύσεων που γράφονται από άλλους ανθρώπους σε σχέση με μια υπόθεση που είναι υποβρύχια.

Μπορούν τα σχόλιά μου/δημοσιεύσεις μου να επηρεάσουν το αποτέλεσμα της δίκης?

Τα σχόλια που έγιναν ή δημοσιεύθηκαν θα μπορούσαν να σημαίνουν ότι μια δοκιμή επηρεάζεται αρνητικά, καθυστερήσει ή σταματήσει εάν θεωρείται δίκαιη δίκη δεν είναι δυνατή.

“Είναι πολύ σημαντικό να τηρείται η νομική διαδικασία και επιτρέπεται να διεξάγεται με τον κατάλληλο τρόπο – όχι μόνο για τα δικαιώματα του θύματος και τα δικαιώματα της οικογένειας του θύματος, αλλά και για το δικαίωμα του κατηγορουμένου σε δίκαιη δίκη που προστατεύεται από το Σύνταγμα.

“Μόλις συλληφθεί ένας κατηγορούμενος, είναι μόνο μια κατηγορία σε αυτό το σημείο. Ο καθένας είναι αθώος μέχρι να αποδειχθεί ένοχος. Οι επιτροπές πρέπει να αποφασίσουν με βάση τα αποδεικτικά στοιχεία που ακούνε στο δικαστήριο, όχι στις θέσεις ή τα σχόλια των ανθρώπων για τα κοινωνικά μέσα ενημέρωσης.«

Μπορώ να τιμωρήσω για το σπάσιμο του κανόνα του υποβιβασμού?

Όσον αφορά τις προσωπικές συνέπειες, εάν ένα άτομο δημοσίευσε περιεχόμενο που βρέθηκε να είναι επιζήμι.

Επί του παρόντος, οι κυρώσεις στην Ιρλανδία για περιφρόνηση του δικαστηρίου είναι μέχρι επτά ημέρες φυλάκιση και πρόστιμο.

“Τα δικαστήρια λαμβάνουν τυχόν παραβιάσεις δικαστικών εντολών ή επιβλαβείς υλικούς που δημοσιεύονται στο διαδίκτυο σε σχέση με ενεργές ποινικές δοκιμές, πολύ σοβαρά”, δήλωσε ο κ. O’Sullivan.

Είπε ότι γίνεται όλο και πιο κοινή στην εμπειρία του σε ποινικές δοκιμές ότι ο προεδρεύων δικαστής θα εκδώσει προειδοποίηση στην κριτική επιτροπή να μην διεξαγάγει τη δική του έρευνα σχετικά με τη δίκη για τα κοινωνικά μέσα ενημέρωσης και να ασχοληθεί μόνο με αυτό που τους παρουσιάζεται στο δικαστήριο υπό αποδεικτικά στοιχεία.

Ο κανόνας ισχύει μόνο για το Facebook και το Twitter?

Όχι, όταν μιλάμε για τον κανόνα του υποβρύχου όσον αφορά τη δημοσίευση του περιεχομένου στο διαδίκτυο, αναφέρεται σε οποιαδήποτε μορφή κοινωνικών μέσων – συμπεριλαμβανομένων υπηρεσιών ανταλλαγής μηνυμάτων όπως το WhatsApp.

Είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι οι πλατφόρμες κοινωνικών μέσων επιτρέπουν την κοινή χρήση πληροφοριών σε μεγάλη κλίμακα και πολύ γρήγορα.

Ένα άτομο μπορεί να πιστεύει ότι στέλνουν ή δημοσιεύουν σε ένα μικρό αριθμό ανθρώπων, αλλά συχνά θα φτάσει σε ένα κοινό πολύ ευρύτερο από ό, τι προορίζεται μέσω μετοχών, retweets, προώθησης και στιγμιότυπων οθόνης.

Διαβάστε περισσότερα

Εάν ένα άτομο λυπάται για την ανάρτηση κάτι στο διαδίκτυο και το διαγράφει αργότερα, αυτό δεν σημαίνει ότι το σχόλιό τους έχει φύγει. Μέσα από στιγμιότυπα οθόνης και άλλα μέσα, μπορεί ενδεχομένως να διατηρηθεί ένα ρεκόρ από ό, τι ειπώθηκε και έτσι μπορεί να συνεχίσει να κυκλοφορεί και ενδεχομένως να προκαλέσει βλάβη.

Οτιδήποτε λέτε ή η ανάρτηση έχει τη δυνατότητα να επηρεάσει αρνητικά την περίπτωση για την οποία μιλάτε.

Θα μπορούσε να οδηγήσει σε ορισμένα αποτελέσματα, συμπεριλαμβανομένης της καθυστέρησης ή της διακοπής μιας δίκης.

Αυτό λυγίζει κάθε άτομο που ασχολείται με την υπόθεση να πάρει δίκαιη δίκη και να δει τη δικαιοσύνη που εξυπηρετείται.

Σκεφτείτε πριν κάνετε κλικ στην επιλογή Αποστολή ή Δημοσίευση καθώς μόλις το πιέσετε, δεν έχετε πλέον τον έλεγχο του περιεχομένου και ίσως χρειαστεί να αντιμετωπίσετε τις συνέπειες ως αποτέλεσμα.

Αυτό το άρθρο δημοσιεύθηκε αρχικά στις 22 Ιανουαρίου 2022.

Εισαγωγή

Η δοκιμή των μέσων ενημέρωσης είναι μια φράση που περιγράφει τον αντίκτυπο της κάλυψης της τηλεόρασης και της εκτύπωσης σε μια υπόθεση μέσω μιας προσπάθειας των μέσων μαζικής ενημέρωσης να κρατήσει τον κατηγορούμενο ένοχο ακόμη και πριν αρχίσει η δίκη. Το άρθρο 19 παράγραφος 1 (α) του Συντάγματος παρέχει την ελευθερία του λόγου και της έκφρασης των πολιτών του. Ωστόσο, αυτή η ελευθερία υπόκειται σε εύλογους περιορισμούς σύμφωνα με το άρθρο 19 παράγραφος 2, το οποίο αναφέρει τους περιορισμούς “προς το συμφέρον της Ινδίας ‘Η κυριαρχία και η ακεραιότητα, η κρατική ασφάλεια, οι εξωτερικές σχέσεις, η δημόσια εντολή, η ηθική ή η περιφρόνηση του δικαστηρίου, η δυσφήμιση ή η υποκίνηση σε αδίκημα.”

Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης είναι ο 4ος πυλώνας της χώρας που είναι υπεύθυνη για τη διατήρηση των άλλων τριών οργάνων της δημοκρατίας υπό έλεγχο. Το’είναι υπεύθυνος για την αναφορά ζητημάτων που έχουν αντικειμενικά. Ωστόσο, από την ίδρυσή της, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης χρησιμοποιούν την εξουσία του να υπονομεύουν το δικαστικό σώμα διασχίζοντας την ηθική γραμμή. Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης διαδραματίζουν εξέχοντα ρόλο στην κοινωνία μας. Είπε ο Jeremy Bentham, “ Δεν υπάρχει δικαίωμα όπου δεν υπάρχει προσοχή. Η δημοσιότητα είναι η ουσία της ίδιας της δικαιοσύνης. Είναι το ισχυρότερο κίνητρο για την άσκηση και το πιο σίγουρο από όλους τους φρουρούς κατά της αμβλρωμάτων ”. Το Ανώτατο Δικαστήριο ορίζει τις δοκιμές των μέσων ενημέρωσης ως “ Η επίδραση της τηλεόρασης και της αναφοράς εφημερίδων σε ένα άτομο’S Εικόνα δημιουργώντας ένα κοινό τεκμήριο ενοχής, ανεξάρτητα από οποιαδήποτε απόφαση σε δικαστήριο .”

Τα κοινωνικά μέσα συνήθως απεικονίζουν τον κατηγορούμενο ως κακοποιό που δεν βασίζεται σε γεγονότα, αλλά μόνο για να αισθανθεί τα νέα, γεγονός που προκαλεί ζημιά στην αξιοπρέπεια των κατηγορουμένων. Τα μέσα ενημέρωσης μέσω των δοκιμαστικών προσπαθειών τους να μετενσαρκώσουν τον εαυτό τους σε ένα ‘δημόσιο δικαστήριο’ και παρεμβαίνει στις δικαστικές διαδικασίες. Αποτυγχάνει να αναλύσει το ζωτικό χάσμα μεταξύ ενός κατηγορούμενου και ενός καταδικασθέντος που διακυβεύεται οι χρυσές αρχές του ‘τεκμήριο αθωότητας μέχρι να αποδειχθεί ένοχος’ και ‘ενοχή πέρα ​​από εύλογες αμφιβολίες’. Σύμφωνα με τον Ray Surette, ‘δοκιμή ανά μεσαία’ έχει τρεις βασικές γεύσεις- 1. Αμαρτωλός πλούσιος τύπος 2. Κακός ξένος ψυχωσικός δολοφόνος 3. Κατάχρηση της δοκιμής ηλεκτρικής ενέργειας. Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης παραμένουν σε αυτό το στερεότυπο. Επομένως, προκύπτει ανάγκη για να τραβήξει τα μέσα ενημέρωσης’τα ηνία και θέτουν λογικούς περιορισμούς, έτσι ώστε οι δικαστικές αποφάσεις να μην υπονομεύονται σύντομα.

Τι είναι μια δίκη κοινωνικών μέσων ενημέρωσης

Το Διαδίκτυο παρέχει πρόσβαση σε τεράστια ποσά πληροφοριών σε λίγα δευτερόλεπτα και επιτρέπει στους χρήστες να μεταδίδουν τις σκέψεις τους σε εκατομμύρια και να λαμβάνουν σχεδόν ασταμάτητες απαντήσεις μέσω μέσω διαδικτύου “κοινωνική δικτύωση” ή “μεσα ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΔΙΚΤΥΩΣΗΣ” Υπηρεσίες. Αυτές οι υπηρεσίες περιλαμβάνουν γνωστά κοινωνικά δίκτυα όπως το Facebook και το Twitter. Τα κοινωνικά μέσα αναφέρονται σε ιστότοπους και εφαρμογές που επιτρέπουν στους ανθρώπους να μοιράζονται το περιεχόμενο γρήγορα και αποτελεσματικά. Τα κοινωνικά μέσα έχουν γίνει αναπόσπαστο μέρος κάθε ατόμου’Η ζωή όπως είναι προσβάσιμη μέσω smartphones, υπολογιστές και tablet. Ο Αριστοτέλης περιέγραψε τον άνθρωπο ως κοινωνικό ζώο. Τα κοινωνικά μέσα είναι μια πλατφόρμα που καθιστά αυτόν τον στόχο εύκολα προσβάσιμο. Ωστόσο, η παρέμβαση των μέσων ενημέρωσης σε περιπτώσεις κάτω από τη δοκιμή έχει γίνει ένα κοινό φαινόμενο. Με τα κοινωνικά μέσα ενημέρωσης στο παιχνίδι, κάθε άτομο μπορεί να επιδοθεί ελεύθερα δίνοντας τις απόψεις του χωρίς κανένα εμπόδιο επικοινωνίας. Η απουσία οποιουδήποτε φραγμού επικοινωνίας αντικατοπτρίζει ότι οι απόψεις ή οι απόψεις που εκφράζονται είναι σε μια παγκόσμια πύλη και αυτές οι απόψεις μπορεί να διαδραματίσουν αποτελεσματικό ρόλο στη διαμόρφωση των απόψεων των άλλων.

Μετενσάρκωση ως δημόσιο δικαστήριο, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης ξεκινούν ξεχωριστά μια έρευνα και αποτελούν την κοινή γνώμη. Υπό τη δημοκρατική μορφή της κυβέρνησης, αυτό’υγιή για να έχετε έναν λειτουργικό κοινωνικό μέσο για να εκφράσει τις απόψεις ελεύθερα υπό ελευθερία λόγου και έκφρασης. Ωστόσο, τις περισσότερες φορές, δημιουργείται η διαμάχη για την ελευθερία έκφρασης λόγω της υπο-ρήτρας (2), του άρθρου 19 του Συντάγματος της Ινδίας. Δεν αγκαλιάζει την ελευθερία της περιφρόνησης του δικαστηρίου. Αν και τα κοινωνικά μέσα ενημέρωσης βοηθούν στην αλλαγή στην κοινωνία μερικές φορές οδηγείται από εγωιστικούς ή ψεύτικους λόγους.

Η δίκη των κοινωνικών μέσων είναι μια εισβολή και μια ηθική παραβίαση. Έχει γίνει μια τάση ότι τα κοινωνικά μέσα εκτελούν τη λειτουργία της δικαστικής εξουσίας της διερεύνησης της αλήθειας. Το δικαστικό σύστημα έχει την βασική ευθύνη να παρέχει δικαιοσύνη στην κοινωνία σε καθορισμένο χρόνο. Παρ ‘όλα αυτά, σχεδόν τώρα δεν φαίνεται. Όχι μόνο οι άνθρωποι περιμένουν να αποκτήσουν δικαιοσύνη εδώ και χρόνια, αλλά και μερικές φορές καθορίζονται για προσφορά να αγοράσουν δικαιοσύνη. Έτσι, στις αναπτυσσόμενες χώρες, οι δοκιμές των μέσων μαζικής ενημέρωσης γίνονται προεξέχοντες με τη μέρα λόγω του προβλήματος της ακραίας εκκρεμότητας και μειώνοντας την τάση της πίστης στο δικαστικό σύστημα, το κοινό υποστηρίζει την τάση της δίκης από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης.

Ιστορικές πτυχές

Βεβαίως, η ιδέα ότι τα μέσα μαζικής ενημέρωσης θα επηρέαζαν τη νομική διαδικασία πηγαίνει σαφώς στην αρχή του εκτυπωτικού τύπου και ίσως πολύ περισσότερο. Μία από τις πρώτες δοκιμές που διώκονται από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης τον 20ό αιώνα ήταν η Roscoe ‘Λιπαρός’ Arbuckle που καταδικάστηκε από τα δικαστήρια, αλλά έχασε την καριέρα και τη φήμη του λόγω της κάλυψης των μέσων ενημέρωσης. Υπήρχε ένα άλλο A-G V. Βρώμικος Περίπτωση όπου η Joanne Fraill καταδικάστηκε το 2011 από το Λονδίνο’S High Court σε οκτώ μήνες στη φυλακή για περιφρόνηση του δικαστηρίου για την ανταλλαγή μηνυμάτων στο Facebook με τον κατηγορούμενο σε μια δίκη ναρκωτικών όταν καθόταν στην κριτική επιτροπή. Ένας δικηγόρος του Ηνωμένου Βασιλείου είχε απομακρυνθεί από δικαστήριο για την απαγωγή παιδιών και τη σεξουαλική παρενόχληση αφού ζήτησε από τους φίλους του στο Facebook’ για να την βοηθήσει να αποφασίσει για την ετυμηγορία. Οι καταδίκες έχουν ανατραπεί και οι Mistrials δήλωσαν όταν ανακαλύφθηκε ότι οι επιτροπές είχαν πρόσβαση σε πληροφορίες στο Διαδίκτυο που δεν είχαν παρουσιαστεί στο δικαστήριο.

Σε Benbrika V. Η βασίλισσα , Το βικτοριανό Εφετείο απέρριψε μια προσφυγή στην οποία είχε υποστηριχθεί ότι το Διαδίκτυο που έψαχνε από τους ενόρκους είχε μολύνει τη δίκη. Η ιδέα ότι οι συζητήσεις μεταξύ φίλων στο Facebook θα μπορούσαν να θεωρηθούν λιγότερο σοβαρές από άλλες δημοσιεύσεις ενισχύθηκαν σε μια υπόθεση του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Δυτικής Αυστραλίας του 2012, όπου ο Hall J αρνήθηκε να μετακομίσει μια δίκη επειδή οι προκαταλήψεις και οι απειλητικές δηλώσεις σχετικά με τον κατηγορούμενο είχαν αναρτηθεί στο Facebook.

Οι οικογένειες και οι συγγενείς των ατόμων που κατηγορούνται για εγκλήματα χρησιμοποίησαν πρόσφατα την επιρροή των κοινωνικών μέσων ενημέρωσης για να ανοίξουν ξανά τις διαδικασίες. Στις περιπτώσεις της δολοφονίας της Jessica Lall Priyadarshini Mattoo, Nitish Katera, BMW και Aarushi, η επιρροή των μέσων ενημέρωσης παρατηρήθηκε σε πλήρη ταλάντευση. Το 2015, μια γυναίκα του Δελχί, Jasleen Kaur, δημοσίευσε μια φωτογραφία ενός άνδρα, Sarvjeet Singh, στο Facebook και τον κατηγόρησε για σεξουαλική παρενόχληση. Η ανάρτηση στο Facebook έγινε ιογενή που ακολουθήθηκε από μια δοκιμή μέσων που επισημαίνει τον άνθρωπο α ‘διαστρεβλώ’, ‘Δελχί Ka Darinda’ (το Δελχί’αρπακτικός). Τέσσερα χρόνια αργότερα, ο άνδρας αργότερα διαπιστώθηκε ότι ήταν αθώος από το δικαστήριο του Δελχί και αθωώθηκε όλες τις κατηγορίες. Η ευρεία χρήση των κοινωνικών μέσων επηρεάζει τη νομική διαδικασία. Το πιο σημαντικό είναι ότι η τακτική χρήση πλατφορμών, όπως το Twitter και το Facebook.

Προβλήματα που σχετίζονται με αυτό

Η δικαιοσύνη Sikri σχολίασε ότι τα μέσα ενημέρωσης έχουν υποβληθεί σε πλήρη μετασχηματισμό στην ψηφιακή εποχή και “Είμαστε στην εποχή των πληρωμένων και ψεύτικων ειδήσεων”. Τα κοινωνικά μέσα έχουν μια ευρεία κάλυψη που μπορεί εύκολα να επηρεάσει τη γνώμη ενός ατόμου. Τα προβλήματα που σχετίζονται με αυτό είναι μέσα’Η απεικόνιση προηγούμενων εγκλημάτων του κατηγορουμένου δημιουργεί προκαταλήψεις στο μυαλό των ανθρώπων και των δικαστών κατά τη διάρκεια μιας δίκης. Επιπλέον, η συζήτηση των κοινωνικών και οικονομικών παραγόντων που σχετίζονται με τις περιπτώσεις προκαλεί επίσης εμπόδιο στο δρόμο προς την αμεροληψία. Τα κοινωνικά μέσα ενημέρωσης είναι ένα ισχυρό μέσο που επηρεάζει και διαμορφώνει την κοινή γνώμη.

Με τη δημοσίευση απαράδεκτων αποδεικτικών στοιχείων και την προσέλκυσή τους στον δημόσιο τομέα, τα μέσα ενημέρωσης θα μπορούσαν να φέρουν τα γεγονότα στο χώρο του δικαστή (και του κοινού) που δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη κατά την εκδίκαση του θέματος. Αυτά τα γεγονότα μπορεί να επηρεάσουν υποσυνείδητα την απόφαση του δικαστή. Τα κοινωνικά μέσα ενημέρωσης προκαλούν δυσφήμιση σε άτομα που αθωώθηκαν από τα δικαστήρια λόγω έλλειψης απόδειξης πέρα ​​από μια λογική αμφιβολία. Αντιμετωπίζουν δυσκολία να αναστήσουν τη φήμη τους στην κοινωνία. Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης στην προσπάθειά του για τον εντυπωσιακό χαρακτήρα δεν συνειδητοποιούν ότι η έκθεση αυτή θέτει σε κίνδυνο το δικαίωμα σε μια ζωή αξιοπρέπειας του κατηγορούμενου.

Σε περιπτώσεις σεξουαλικού αδικήματος, η ρητή περιγραφή της δοκιμασίας στην τηλεόραση δημιουργεί διανοητικά βασανιστήρια στο θύμα. Επίσης σε τέτοιες περιπτώσεις, τα μέσα ενημέρωσης τοποθετούν αμέσως τις αρχικές δηλώσεις του δημόσιου τομέα του θύματος σε κατά λέξη μορφή. Επομένως, είναι προφανές ότι οι δοκιμές των μέσων ενημέρωσης οδηγούν σε παραβίαση της ιδιωτικής ζωής, μια προκατάληψη στην κοινή γνώμη, καθώς και παρεμβολές στη διαδικασία καταδίκης. Με την έλευση των κοινωνικών μέσων ενημέρωσης, οι πληροφορίες σχετικά με τις νομικές υποθέσεις φτάνουν στο πλήθος μέσω του Facebook, του Twitter και άλλων πλατφορμών κοινωνικών μέσων ενημέρωσης.

Αν και είναι μια πλατφόρμα για συζήτηση, έχουν καθυστερήσει να γίνει τόπος μίσους, συρρίκνωση και εκφοβισμός επίσης. Σε περιπτώσεις υψηλού προφίλ, το Twitterati πηγαίνει berserk και αρχίζει να παίρνει πλευρές χωρίς να ελέγχει γεγονότα. Τα κοινωνικά μέσα ενημέρωσης ήταν, μετά την εκστρατεία # Metoo, ένα μέσο για τη δαιμονοποίηση, την κατάρρευση και την επίθεση στον ύποπτο ύποπτο ακόμη και όταν η υπόθεση δεν είναι ακόμη στο δικαστήριο. Οι δικαστές ίδρυσαν μια ηλεκτρονική δημοσκόπηση που δημοσίευσε όλα τα αποδεικτικά στοιχεία και στη συνέχεια ζήτησε να ρίξει ένοχο ή μη ένοχος ψήφο. Όταν η δίκη συνεχίζεται, θέτουν αυτές τις ερωτήσεις. Τέτοιες γνωστοποιήσεις παραβιάζουν τον δικαστή της δίκης’Οι οδηγίες S και η επίτευξη της ακεραιότητας της δοκιμής. Ο δικαστής που μετατρέπεται στα κοινωνικά μέσα αντανακλά ότι δεν πιστεύει πλέον στη διαδικασία της δίκης και σχηματίζει αποφάσεις μέσω των μέσων ενημέρωσης.

Αντίκτυπο στην κοινωνία και το νομικό σύστημα

Η δίκη των κοινωνικών μέσων είναι όπου τα ίδια τα άτομα κάνουν ξεχωριστή έρευνα και σχηματίζουν την κοινή γνώμη εναντίον του κατηγορούμενου, ακόμη και πριν το δικαστήριο λάβει γνώση της υπόθεσης. Δημιουργεί προκαταλήψεις στο κοινό και μερικές φορές ακόμη και δικαστές. Λόγω αυτού του κατηγορούμενου, αντί να θεωρηθεί αθώος θεωρείται εγκληματίας. Δεν παρεμβαίνει μόνο με το “Διοίκηση Δικαιοσύνης” αλλά επίσης διαδίδει ένα ψευδές μήνυμα στην κοινωνία. Η κοινωνία αρχίζει να διαμορφώνει τις απόψεις τους με βάση τις δικές τους έννοιες και όχι να βασίζεται στο δικαστικό σώμα.

Τα κοινωνικά μέσα ενημέρωσης είναι ένα πολύ ισχυρό μέσο που επηρεάζει και καλύπτει την κοινή γνώμη. Με την αναφορά απαράδεκτων αποδεικτικών στοιχείων και την τοποθέτησή τους στον δημόσιο τομέα, τα μέσα ενημέρωσης αντλούν τον δικαστή’η προσοχή στις λεπτομέρειες που δεν πρέπει να αντιμετωπιστούν κατά την εκδίκαση της υπόθεσης και θα μπορούσαν να επηρεάσουν υποσυνείδητα τον δικαστή’κρίση. Το άλλο πράγμα είναι η οργανωτική δικαιοσύνη. Το δικαστήριο’Η κρίση βασίζεται σε προκαταλήψεις και προκλήσεις στην πορεία προς τη δικαιοσύνη και τη δικαιοσύνη. Σύμφωνα με το νόμο μας, ένας ύποπτος/κατηγορούμενος έχει το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη και θεωρείται ότι είναι αθώος μέχρι να αποδειχθεί ένοχος σε δικαστήριο νόμου. Έτσι, οι προκαταλήψεις τους εμφανίζονται ως αντιπρόσωπος στην κοινωνία που επηρεάζει το δημόσιο μυαλό. Το πιο διάσημο παράδειγμα είναι η υπόθεση KM Nanavati, όπου η κοινή γνώμη επηρέασε την καταδίκη του κατηγορούμενου.

Το άρθρο 19 παράγραφος 1 στοιχείο α) του Συντάγματος της Ινδίας εγγυάται την ελευθερία του λόγου και της έκφρασης και το άρθρο 19 παράγραφος 2 επιτρέπει την επιβολή εύλογων περιορισμών από το νόμο για τους σκοπούς του ‘Ασέβεια προς το δικαστήριο’ συμπεριλαμβανομένου. Τέχνη. 19 (2) δεν ισχύει για ‘Διοίκηση Δικαιοσύνης,’ Αλλά η παρεμβολή στη διοίκηση της δικαιοσύνης αναφέρεται ειδικά ως περιφρόνηση στον ορισμό του ‘εγκληματική περιφρόνηση’ Στο τμήμα 2 του νόμου περί περιφρόνησης των δικαστηρίων, 1971 και SEC. 3 αυτών. Κατά συνέπεια, οι δημοσιεύσεις που παρεμποδίζουν ή φαίνεται να παρεμβαίνουν στη διαχείριση της δικαιοσύνης αποτελούν εγκληματική περιφρόνηση βάσει αυτού του νόμου και όπου οι όροι του εν λόγω νόμου επιβάλλουν αποκαταστάσεις προκειμένου να αποφευχθούν τέτοιες παρεμβολές, οι διατάξεις του εν λόγω νόμου επιβάλλουν εύλογους περιορισμούς στην ελευθερία του λόγου, οι περιορισμοί αυτοί θα ισχύουν.

Το Ανώτατο Δικαστήριο σε ένα.κ. Gopalan v. Noordeen 1969 (2) SCC 734 έκρινε ότι μια δημοσίευση που γίνεται μετά το ‘σύλληψη’ ένα άτομο ισοδυναμεί με περιφρόνηση εάν είναι προκατειλημμένο στον ύποπτο. Η εγκληματική περιφρόνηση χωρίζεται σε τρεις τύπους: σκανδαλιστικά, ζημιά και παρεμποδίζοντας τη διοίκηση της δικαιοσύνης. Η αρχή της φυσικής δικαιοσύνης δηλώνει ότι “Κάθε κατηγορούμενος έχει δικαίωμα σε δίκαιη δίκη” και η αρχή “Η δικαιοσύνη μπορεί όχι μόνο να γίνει, πρέπει επίσης να γίνει” αντικατοπτρίζει την ανάγκη δίκαιης δίκης. Εισήχθη περιφρόνηση για την πρόληψη άδικων και αθέμιτων δοκιμών. Οι δημοσιεύσεις οποιουδήποτε είδους δεν πρέπει να δηλητηριάσουν το μυαλό των δικαστών ή να προσπαθήσουν να εκφοβίσουν τους μάρτυρες στους οποίους η διοίκηση της δικαιοσύνης είναι αδύνατη, ισοδυναμεί με περιφρόνηση.

Δίκαιη δίκη

Τα μέρη έχουν συνταγματικό δικαίωμα δίκαιης δίκης στο δικαστήριο. Αυτή η δίκη διεξάγεται από ένα αμερόληπτο δικαστήριο ή δεν έχει προσβληθεί από την υπαγόρευση εφημερίδων. Η δημοκρατία απαιτεί δίκαιο παιχνίδι και διαφάνεια, και αν αυτά περιορίζονται, τότε διακυβεύεται η ίδια η έννοια της δημοκρατίας. Οποιοσδήποτε νόμος γίνεται ή δημοσιεύεται δημοσιευμένος που επιχειρεί να μειώσει την εξουσία του δικαστή ή να παρεμβαίνει στην πορεία της δικαιοσύνης ισοδυναμεί με περιφρόνηση δικαστηρίου. Στην περίπτωση του r. v. Γκρι, [1900] 2 Q.σι.ρε. 36, κρίθηκε ότι η περιφρόνηση με ομιλία ή γραφή μπορεί να είναι με σκανδαλισμό του ίδιου του δικαστηρίου ή με προκαταλήψεις εναντίον ενός μέρους πριν από την αιτία. Οι ομιλίες ή τα γραπτά που παραπλανούνται κατά της διαδικασίας του δικαστηρίου ή η προκατάληψη του κοινού για ή εναντίον ενός μέρους είναι περιφρόνηση. Να κάνει μια ομιλία που τείνει να επηρεάσει το αποτέλεσμα μιας εκκρεμούσης δίκης, είτε το πολιτικό είτε ο εγκληματίας είναι μια σοβαρή περιφρόνηση. Το ζήτημα δεν αφορά τη δημοσίευση αλλά με παρεμβολές στη διαχείριση της δικαιοσύνης.

Στο Sushil Sharma V. Το κράτος (διοίκηση του Δελχί) και το ORS, το Ανώτατο Δικαστήριο του Δελχί έκρινε ότι πρέπει να βασίζεται η καταδίκη, εάν υπάρχουν, σε γεγονότα καταγραφής και όχι στην αναφορά των μέσων ενημέρωσης. Ο δικαστής που ασχολείται με την υπόθεση πρέπει να είναι ουδέτερος. Με Gupta και Ors στο Saibal Kumar. σι.κ.V. Sen & Anr . Το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι δεν υπήρχε σύγκριση μεταξύ δίκης των μέσων ενημέρωσης και δικαστικής δίκης. Το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη είναι το απόλυτο δικαίωμα κάθε πολίτη εντός της Ινδίας’S εδαφικά όρια Vide άρθρο 14 και άρθρο 20, άρθρο 21 και άρθρο 22 του Συντάγματος . Το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη είναι ένα σημαντικό δικαίωμα που προέρχεται από το άρθρο 21 του Συντάγματος R / W άρθρο 14. Σε αντίθεση με ένα’το δικαίωμα στην ελευθερία του λόγου και της έκφρασης, ένα’Η ζωή με αξιοπρέπεια δίνεται επίσης προτεραιότητα.

Στην Ινδία, το άρθρο 499 του ινδικού ποινικού κώδικα διέπει τον νόμο περί δυσφήμισης και έχει επεκταθεί σε “ηλεκτρονικά έγγραφα” επισης. Το άρθρο 469 του IPC (πλαστογραφία για τους σκοπούς της φήμης βλάβης) τροποποιήθηκε από τον νόμο περί πληροφορικής, 2000 για να συμπεριληφθεί ‘ηλεκτρονική ρεκόρ κατασκευασμένη’ Το άρθρο 66Α του νόμου περί πληροφοριών και τεχνολογίας του 2000 (νόμος περί πληροφορικής), ο οποίος καταργήθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο της Ινδίας Shreya Singhal V. Ένωση της Ινδίας , Λόγω σύγχυσης στην ενότητα’Σημασία του όρου ‘αρνητικός.’ Η ενότητα πρότεινε ότι η αποστολή προσβλητικών μηνυμάτων σε έναν υπολογιστή ή σε κάποιο άλλο μέσο επικοινωνίας θα ήταν αδίκημα. Σύμφωνα με το άρθρο 66Α, μια τέτοια απεριόριστη εξουσία εκμεταλλεύτηκε το κράτος με περιορισμό και περιορίζοντας τους ανθρώπους’η ελευθερία του λόγου και της έκφρασης και επομένως καταργήθηκε. Η δίκη είναι ουσιαστικά μια διαδικασία που πρέπει να διεξαχθεί από τα δικαστήρια. Η δίκη από τα κοινωνικά μέσα ενημέρωσης είναι σίγουρα μια αδικαιολόγητη παρέμβαση στη διαδικασία παράδοσης δικαιοσύνης.

συμπέρασμα

Η σημασία της ελευθερίας της έκφρασης σε μια πραγματική δημοκρατία είναι αναμφισβήτητη. Καμία δημοκρατία δεν μπορεί να λειτουργήσει χωρίς αποτελεσματική πλατφόρμα για να εκφράσει τις απόψεις. Τα κοινωνικά μέσα έχουν τεράστια εξουσία και εάν η εξουσία χρησιμοποιείται κατάχρηση, μπορεί να βλάψει σοβαρά ένα έθνος. Το βάρος της ευθύνης πέφτει στα ίδια τα άτομα για να ελέγξουν και να διασφαλίσουν ότι δεν έχει διαπραχθεί βλάβη και επίσης το κοινό πρέπει να είναι πιο γραμματισμό των μέσων ενημέρωσης και να κατανοούν το γεγονός από τη μυθοπλασία. Αν και τα κοινωνικά μέσα λειτουργούν ως πλατφόρμα για να φέρουν τους ανθρώπους’η φωνή στην ειδοποίηση της κοινωνίας και των νομοθετικών σωμάτων, ωστόσο, σε σημερινή εποχή, δημιουργεί αρνητική επιρροή και όχι θετικό αποτέλεσμα. Αυτό είναι εμφανές μέσω των παρόντων περιπτώσεων όπως το περιστατικό Bois Locker Room. Ένας φοιτητής 12ης τάξης διέπραξε αυτοκτονία λόγω ψευδών ισχυρισμών που δημοσιεύθηκαν σε αυτόν μέσω πλατφορμών κοινωνικών μέσων ενημέρωσης. Αυτή η αποκάλυψη υπογραμμίζει την τοξική νοοτροπία εκείνου που προκάλεσε ισχυρισμούς βιασμού. Μέσα από τις συνομιλίες Snapchat, έχει μάθει ένα πολύ σημαντικό μάθημα- για να σταματήσει τις στιγμιαίες δοκιμές κοινωνικών μέσων ενημέρωσης.

Το δικαστικό σώμα και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης είναι ο τρίτος και ο τέταρτος πυλώνες αντίστοιχα μιας δημοκρατικής εγκατάστασης. Είναι απαραίτητα για την ομαλή λειτουργία του συστήματος. Ενώ ο πρώτος πρέπει να εξετάσει δεόντως τον τελευταίο’Η ελευθερία και το δικαίωμα κάλυψης και διάδοσης των ειδήσεων των δικαστικών διαδικασιών σε ένα ανοικτό σύστημα δικαιοσύνης, ο τελευταίος, από την άλλη πλευρά, θα πρέπει επίσης να δείχνει τη δέουσα επιμέλεια και την ακραία προσοχή, ενώ αναφέρουμε την τελευταία για να διατηρηθεί ο πρώτος’s ιερότητα και για να εξασφαλιστεί μια ελεύθερη και δίκαιη δίκη. Ο καταλληλότερος τρόπος ρύθμισης των μέσων ενημέρωσης είναι η άσκηση του δικαστηρίου’η περιφρόνηση της δικαιοδοσίας για να τιμωρήσει όσους παραβιάζουν τον βασικό κώδικα δεοντολογίας. Τα κοινωνικά μέσα ενημέρωσης δεν μπορούν να επιτρέψουν την ελευθερία του λόγου και της έκφρασης σε κάποιο βαθμό ως προς την προκατάληψη της ίδιας της δίκης.

Μια ιδανική πρόταση αυτή τη στιγμή δεν θα είναι να επιτρέψει τη δίκη στα κοινωνικά μέσα ενημέρωσης. Είναι σίγουρα μια ιδανική πρόταση να απαιτηθεί ρυθμιζόμενη κάλυψη από τα μέσα ενημέρωσης έως ότου τα μέσα αναμένεται να επωφεληθούν από τα κέρδη και τις εντυπωσιακές εκτιμήσεις. Τα κοινωνικά μέσα πρέπει να παίξουν έναν διαμεσολαβητή’ο ρόλος, αντί να κλίνει τις κλίμακες υπέρ ενός ή του άλλου μέρους. Η ευρεία χρήση των κοινωνικών μέσων ενημέρωσης στην κοινότητα, που επικρατούσε τις συμπεριφορές ότι οι συζητήσεις των κοινωνικών μέσων είναι μικρότερες ‘επίσημος’ από έναν παραδοσιακό τύπο και έτοιμη πρόσβαση στους ενόρκους’ Οι ηλεκτρονικές πληροφορίες παρουσιάζουν μοναδικές προκλήσεις στο σύστημα δικαιοσύνης του 21ου αιώνα.

βιβλιογραφικές αναφορές

• http: // www.legalserviceindia.com/article/l237-trial-by-media.HTML
• https: // www.νομοθάρων.καθαρός/ελεύθερος νόμος/εμπορικός νόμος/επίδραση της δοκιμής-media-b efore-courts-law-essay.php#: ~: text = in%20India%2c%20Trial%20by%20Media, και%20bijal%20Joshi%20Rape%20Case.
• https: // www.νομικά.στο/Media-Trial-Big-Problem/
• https: // www.λουτρό.Έντι.au/nest/social-media-and-the-fair-trial/#: ~: text = ίσως%20 Το%20 το%20 notorious%20πλάσια, ήταν%20Serving%20on%20Th%20).

Ο νόμος έχει δημιουργήσει μια ομάδα τηλεγράφων για την ανταλλαγή νομικών γνώσεων, παραπομπών και διαφόρων ευκαιριών. Μπορείτε να κάνετε κλικ σε αυτόν τον σύνδεσμο και να συμμετάσχετε: