Το Horizon Zero Dawn είναι βαρετό
Horizon Forbidden West – όμορφο, λαμπρό και μερικές φορές βαρετό
Περίληψη:
– Τα παιχνίδια ανοιχτού κόσμου μπορούν να γίνουν κουραστικά και βαρετά λόγω επαναλαμβανόμενου περιεχομένου.
– Edge Mirror: Catalyst είναι ένα παράδειγμα των ζητημάτων με τη μορφή του ανοιχτού κόσμου.
– Οι συλλεκτικές και πλευρικές αποστολές συχνά στερούνται σκοπού και γίνονται επαναλαμβανόμενα.
– Horizon: Οι ανοικτές πτυχές του Zero Dawn είναι αδύναμες σε σύγκριση με τη δομή της αποστολής του.
Ερωτήσεις:
- Ποιο είναι το κύριο ζήτημα με παιχνίδια ανοιχτού κόσμου?
Τα παιχνίδια ανοιχτού κόσμου μπορούν να γίνουν βαρετά και κουραστικά λόγω επαναλαμβανόμενου περιεχομένου. - Γιατί είναι η άκρη του Mirror: Catalyst ένα παράδειγμα των προβλημάτων με τη μορφή του ανοιχτού κόσμου?
Edge Mirror: Ο καταλύτης γεμίζει τον ανοιχτό κόσμο του με περιεχόμενο που στερείται σκοπού και γίνεται επαναλαμβανόμενος. Τα συλλεκτικά αντικείμενα και οι πλευρικές αποστολές προσφέρουν λίγο πέρα από την άλεση για σημεία εμπειρίας. - Ποιο είναι το πρόβλημα με τα συλλεκτικά αντικείμενα στην άκρη του Mirror: Catalyst?
Τα συλλεκτικά αντικείμενα στην άκρη του Mirror: Ο καταλύτης εξυπηρετεί ελάχιστο σκοπό εκτός από τη λείανση για σημεία εμπειρίας. Δεν έχουν ουσιαστική αλληλεπίδραση και τελικά αισθάνονται περιττές. - Γιατί ο Horizon: Οι ανοικτές πτυχές του Zero Dawn αισθάνονται αδύναμες σε σύγκριση με τη δομή της αποστολής του?
Ενώ ο Horizon: Zero Dawn έχει ισχυρή δομή αποστολής και ενδιαφέρουσες πλευρικές αποστολές, ο ανοιχτός κόσμος είναι γεμάτος με επαναλαμβανόμενες αποστολές, συλλεκτικά αντικείμενα και αποστολές πύργων που δεν διαθέτουν σκοπό. - Ποια είναι μερικά από τα θέματα με παιχνίδια ανοιχτού κόσμου?
Τα παιχνίδια ανοιχτού κόσμου συχνά υποφέρουν από έλλειψη σκοπού και επαναλαμβανόμενο περιεχόμενο, το οποίο μπορεί να τους κάνει να αισθάνονται κουραστικοί και λιγότερο ευχάριστοι. - Πώς το Edge του Mirror: Catalyst δείχνει τα προβλήματα με τη μορφή του ανοιχτού κόσμου?
Edge Mirror: Ο ανοιχτός κόσμος του Catalyst είναι γεμάτη με περιεχόμενο που στερείται σκοπού και ουσιαστικής αλληλεπίδρασης. Η εστίαση στην άλεση για τα σημεία εμπειρίας μειώνει τη συνολική απόλαυση του παιχνιδιού. - Τι κάνει τα συλλεκτικά αντικείμενα στην άκρη του Mirror: Catalyst Repetitive?
Τα συλλεκτικά αντικείμενα στην άκρη του Mirror: Ο καταλύτης προσφέρει ελάχιστα πέρα από την απόκτηση σημείων εμπειρίας. Συχνά βρίσκονται σε προβλέψιμες, εύκολα προσβάσιμες τοποθεσίες και στερούνται σημαντικής αλληλεπίδρασης. - Τι διαφοροποιεί το Horizon: Η δομή αποστολής του Zero Dawn από τις πτυχές του ανοιχτού κόσμου?
Horizon: Η δομή αποστολής της Zero Dawn είναι ισχυρή και προσφέρει μοναδικές εμπειρίες, ενώ οι πτυχές του ανοιχτού κόσμου αποτελούνται κυρίως από επαναλαμβανόμενες αποστολές, συλλεκτικά αντικείμενα και αποστολές πύργων που δεν διαθέτουν σκοπό. - Πώς γίνονται κουραστικά τα παιχνίδια ανοιχτού κόσμου?
Τα παιχνίδια ανοιχτού κόσμου γίνονται κουραστικά λόγω επαναλαμβανόμενου περιεχομένου, έλλειψη σκοπού στις πλευρικές αποστολές και συλλεκτικά αντικείμενα και εστίαση στην άλεση για σημεία εμπειρίας. - Τι θα μπορούσε να βελτιωθεί στην άκρη του Mirror: Open World του καταλύτη?
Mirror’s Edge: Ο Catalyst θα μπορούσε να επωφεληθεί από μια πιο σημαντική και σκόπιμη εμπειρία ανοιχτού κόσμου, με συλλεκτικά αντικείμενα και πλευρικές αποστολές που προσφέρουν μοναδικό και συναρπαστικό gameplay και όχι απλώς να υπηρετούν ως μέσα για να αλέθουν για σημεία εμπειρίας. - Τι αντίκτυπο έχει ένας αδύναμος ανοιχτός κόσμος στον ορίζοντα: μηδενική αυγή?
Ενώ ο Horizon: Zero Dawn έχει ισχυρή δομή αποστολής, οι αδύναμες πτυχές του ανοιχτού κόσμου μειώνουν τη συνολική εμπειρία. Οι επαναλαμβανόμενες αποστολές, τα συλλεκτικά αντικείμενα και οι αποστολές πύργων αισθάνονται περιττές και έλλειψη σκοπού. - Πώς μπορούν να βελτιωθούν τα παιχνίδια του ανοιχτού κόσμου?
Τα παιχνίδια ανοιχτού κόσμου μπορούν να βελτιωθούν προσφέροντας πιο σημαντικό περιεχόμενο, εμπλοκή πλευρικών αποστολών και μοναδικές εμπειρίες. Η μείωση των επαναλαμβανόμενων στοιχείων και η εστίαση στο σκόπιμο gameplay μπορεί να ενισχύσει τη συνολική απόλαυση των παιχνιδιών ανοιχτού κόσμου. - Ποια είναι τα μειονεκτήματα των παιχνιδιών ανοιχτού κόσμου?
Τα παιχνίδια ανοιχτού κόσμου συχνά υποφέρουν από επαναλαμβανόμενο περιεχόμενο, έλλειψη σκοπού και έμφαση στην άλεση για σημεία εμπειρίας. Αυτά τα μειονεκτήματα μπορούν να κάνουν τα παιχνίδια να αισθάνονται κουραστικά και λιγότερο ευχάριστα με την πάροδο του χρόνου. - Ποια είναι η κριτική του Horizon: Ανοίξτε τις πτυχές του Zero Dawn?
Horizon: Οι ανοικτές πτυχές του Zero Dawn αποτελούνται από επαναλαμβανόμενες αποστολές, συλλεκτικά αντικείμενα και αποστολές πύργων που δεν διαθέτουν σκοπό και μειώνουν την ισχυρή δομή αποστολής του παιχνιδιού. - Πώς μπορεί να βελτιωθεί η μορφή ανοιχτού κόσμου στα μελλοντικά παιχνίδια?
Τα μελλοντικά παιχνίδια ανοιχτού κόσμου μπορούν να βελτιωθούν παρέχοντας πιο σημαντικό και σκόπιμο περιεχόμενο, αποφεύγοντας επαναλαμβανόμενες αποστολές και συλλεκτικά αντικείμενα και εστιάζοντας στη συμμετοχή εμπειριών παιχνιδιού που συμπληρώνουν τη συνολική αφήγηση του παιχνιδιού.
Horizon Forbidden West – όμορφο, λαμπρό και μερικές φορές βαρετό
Όταν ο Horizon: Zero Dawn κυκλοφόρησε τον Αύγουστο του περασμένου έτους, έσπευσα να το παίξω αμέσως μετά το θάνατο και σε αυτή την ανασκόπηση, μίλησα για κάποιες σκέψεις σχετικά με τη μορφή του παιχνιδιού ανοιχτού κόσμου και πώς το έκανε’Δεν αισθάνομαι πραγματικά απαραίτητο.
Γιατί τα ανοιχτά παγκόσμια παιχνίδια όπως το Horizon Zero Dawn Boring?
Εγώ’M Kinglink και αφήστε’να μιλήσω για τα παιχνίδια ανοιχτού κόσμου για λίγο και γιατί με ενοχλούν πρόσφατα. Αυτό είναι περισσότερο ένα rant από το κανονικό, αλλά νομίζω εκεί’είναι ένα μεγάλο πρόβλημα που δεν κάνει’t συζητούνται.
Όταν ο Horizon: Zero Dawn κυκλοφόρησε τον Αύγουστο του περασμένου έτους, έσπευσα να το παίξω αμέσως μετά το θάνατο και σε αυτή την ανασκόπηση, μίλησα για κάποιες σκέψεις σχετικά με τη μορφή του παιχνιδιού ανοιχτού κόσμου και πώς το έκανε’Δεν αισθάνομαι πραγματικά απαραίτητο.
Σε εκείνο το σημείο, έβγαινα σε παιχνίδια ανοιχτού κόσμου και πήρα ένα διάλειμμα που κράτησε ίσως ένα μήνα το πολύ. Εκεί’είναι πολλά παιχνίδια ανοιχτού κόσμου εκεί έξω, και αυτό’είναι μια κατηγορία που δεν κάνει’φαίνεται να επιβραδύνεται. Φαίνεται ότι πολλές εταιρείες σκέφτονται ότι όλα πρέπει να είναι σε ανοιχτό κόσμο.
Αυτό το βίντεο είναι’που προορίζεται να είναι “Σταματήστε να κάνετε παιχνίδια ανοιχτού κόσμου.” Horizon: Η Zero Dawn ήταν ευχάριστη και ενώ αυτό το θέμα μπορούσε να γίνει, νομίζω ότι πρέπει να μιλήσουμε για το γιατί αυτά τα παιχνίδια ανοικτού κόσμου’δεν δουλεύουμε επίσης, ή απλά να γίνεις κουραστικός.
Άρχισα να σκέφτομαι ξανά αυτό το θέμα όταν έπαιζα Star Wars Jedi: Fallen Order. Και πάλι, ένα πολύ καλό παιχνίδι, μου αρέσει το Respawn Entertainment, αλλά ήταν ένα άλλο όπου, οι ανοιχτές πτυχές του παιχνιδιού,’Δεν με φτάσει. Τελείωσα το παιχνίδι και δεν είχα την επιθυμία να εξερευνήσω περισσότερα. Έβαλα την ιδέα και έπαιξα περισσότερα παιχνίδια.
Το σημείο ανατροπής για αυτό το θέμα ήταν καθρέφτη’S Edge: Catalyst. Όπως πολλοί άνθρωποι μου άρεσε ο αρχικός καθρέφτης’S Edge, και γιατί θα’Θέλω να παίξω μια συνέχεια σε κάτι που μου άρεσε. Ναι, η μάχη πυροβόλων όπλων ήταν κακή, αλλά αυτό έπρεπε να διορθωθεί στη συνέχεια, έτσι… για δέκα δολάρια πήρα το βύθισμα.
Ασκώ’να έχω μια τεράστια έκπληξη. Οι πολυάριθμοι άνθρωποι που καλούν κατώτερο καταλύτη ήταν σωστοί. Αυτό δεν’να ανταποκριθούμε στον αρχικό καθρέφτη’άκρη. Έχει μερικές καλές στιγμές, αν και οι περισσότερες από τις καλύτερες στιγμές συνέβησαν μέσα στις γραμμικές αποστολές του παιχνιδιού. Μια μεγάλη αλλαγή με τον καθρέφτη’S Catalyst Edge είναι ότι αντί για ένα απλό παιχνίδι βασισμένο σε επίπεδο, Mirror’S Edge: Ο Catalyst είναι πλέον ανοιχτός κόσμος. Και τεχνικά εγώ’το άκουσα’δεν είναι ανοιχτός κόσμος, αυτό’S Free-Roaming. Αυτό δεν είναι’για τη σημασιολογία.
Θέλω να το ξεκινήσω με καθρέφτη’S Edge επειδή νομίζω ότι είναι ένα τέλειο παράδειγμα του βασικού προβλήματος της μορφής ανοιχτού κόσμου και πώς’Εφαρμοσμένη. Καθρέφτης’S Catalyst Edge κάνει την κανονική προσέγγιση στη μορφή ανοιχτού κόσμου όπου ο χάρτης είναι γεμάτος περιεχόμενο και το γνωρίζετε’είναι τι ψάχνουν πολλοί άνθρωποι. Εκεί’τόνοι περιεχομένου που μπορείτε να κυνηγήσετε, συμπεριλαμβανομένων πολλαπλών συλλεκτικών αντικειμένων, μπόνους, πλευρικών αποστολών και πολλά άλλα. Αυτό θα περίμενα από ένα παιχνίδι ανοιχτού κόσμου.
Αλλά μόλις άρχισα να κυνηγώ το πλευρικό περιεχόμενο, παρατήρησα ένα πρόβλημα. Κάθε φορά που θα έβλεπα ένα αντικείμενο, θα έβλεπα γρήγορα κάποια XP που ρίχτηκε στον παίκτη και αυτό ήταν. Μπορείς’Δεν κοιτάξτε ακόμη και τα αντικείμενα που εσείς’συλλογή. Απλώς υπάρχουν για να αλληλεπιδρούν και στη συνέχεια να ξεχαστούν. Παίρνετε ένα τσιπ υπολογιστών και… αυτό’Καθίστε. Σαν τι’είναι το σημείο οποιουδήποτε από αυτό το περιεχόμενο έξω από έναν τρόπο αλέσεως για σημεία εμπειρίας.
Εγώ’Το VE είπε αυτό πολλές φορές, γενικά, έξω από το είδος RPG και ακόμη και στο είδος RPG, don don’Δεν ήθελα να σκεφτώ “επίπεδα” γιατι αυτοι’Επαναλάβετε την κατασκευή σχεδίασης και όχι ένα μέρος του κόσμου του παιχνιδιού. Ή απλά, τι μοιάζει πραγματικά με τον χαρακτήρα του επιπέδου 2? Κανείς δεν ξέρει γιατί δεν κάνουν’υπάρχει.
Έχοντας ολόκληρο το ανοιχτό κόσμο περιστρέφεται γύρω από τα leaderboards και τα σημεία εμπειρίας ως το κύριο κλήρωση για να κάνει το περιεχόμενο πλευρά αρχίζει να βαρετά. Το γεγονός ότι ο καθρέφτης’Το S Catalyst έχει πάνω από 700 συλλεκτικά αντικείμενα, μόνο το μισό θα εμφανιστεί ποτέ στον χάρτη και ακόμη και εκείνα στο τέλος του παιχνιδιού είναι απλά πάρα πολύ.
Υπάρχουν μερικά καλά συλλεκτικά αντικείμενα, γνωστά ως μυστικές σακούλες, οι οποίες απαιτούν από τον παίκτη να τραβήξει μερικές μεγάλες κινήσεις, αλλά για το υπόλοιπο του ανοιχτού κόσμου, αυτό’τρέξτε γύρω από μια περιοχή και βρείτε κάτι σε έναν τοίχο ή βρείτε κάτι στο πάτωμα που’αλληλεπιδρώσιμος.
Αυτό είναι ένας τεράστιος ανοιχτός κόσμος, αλλά αυτό’είναι ένας κόσμος που δεν κάνει’να νιώθω σαν να έχει σκοπό να είναι ανοιχτός κόσμος, και έπειτα’S γεμάτο περιεχόμενο επειδή.. ότι’τι είναι ένας ανοιχτός κόσμος.
Σίγουρα, μερικοί άνθρωποι θα το πω αυτό’απλά καθρέφτης’S Edge: Catalyst που δεν ήταν’ένα υπέροχο παιχνίδι. Ας’να το κλωτσήσει σε μια εγκοπή.
Γιατί ο Horizon: Zero Dawn κάνει μεγάλο μέρος του ίδιου πράγματος? Εντάξει, κρατήστε τους πολεμιστές πληκτρολογίου. Επιτρέψτε μου να είμαι καθαρός. Εγώ’Μη λέγοντας ορίζοντα: Το Zero Dawn είναι ένα κακό παιχνίδι. Μου άρεσε ο Horizon: Zero Dawn αρκετά, αλλά οι ανοικτές πτυχές του Horizon: Zero Dawn είναι …ως επί το πλείστον εξαιρετικά αδύναμο.
Η δομή της αποστολής στο Horizon: Zero Dawn είναι εξαιρετικά καλή και προχωρά μια καλή ιστορία προς τα εμπρός. Εγώ’Θα αναφέρω ακόμη ότι οι πλευρικές αποστολές είναι τουλάχιστον ενδιαφέρουσες και μοναδικές εμπειρίες. Οι αποστολές καζάνι είναι καλές, αν και θα μπορούσαν να είναι καλύτερες κατά καιρούς, και υπάρχουν ακόμη και μερικά ενδιαφέροντα συλλεκτικά αντικείμενα που βρίσκονται στο τέλος των προκλητικών διαδρομών.
Με αυτόν τον έπαινο που δόθηκε, τόσο μεγάλο μέρος του ανοιχτού κόσμου στον ορίζοντα: Zero Dawn ISN’που αναφέρθηκε εκεί. Αυτό το παιχνίδι είναι γεμάτο με πράγματα, συλλεκτικά αντικείμενα και ακόμη και το παλιό πρότυπο Ubisoft των αποστολών πύργου με τη μορφή κινούμενων πλασμάτων.
Κανένα από αυτά από μόνο του δεν είναι φοβερό, αλλά τόσο πολύ από αυτό με έκανε να αμφισβητήσω γιατί. Ακόμα και οι ίδιοι οι πύργοι έχουν ελάχιστη χρήση, καθώς ο παίκτης μπορεί να εξερευνήσει φυσικά τον χάρτη. Και έπειτα μπαίνουμε στο γιατί το aloy μου συλλέγει ένα σωρό πράγματα που doesn’τείλος.
Η κοινή απάντηση είναι “αν δεν είσαι’Του αρέσει, Don’να κάνω το προαιρετικό περιεχόμενο”. Εγώ’D LOVE να είναι σε θέση να κάνει μόνο το κύριο μονοπάτι, αλλά θα ήθελα επίσης να δω όλα όσα προσφέρει το παιχνίδι και να μην αισθάνεται σαν ένα μεγάλο ποσό από αυτό είναι απλά ανόητο. Φυσικά, το να μην κάνετε το περιεχόμενο του πλευρικού δεν ισοπεδώνει επίσης, επειδή μεγάλο μέρος του περιεχομένου του πλευρικού θα σας δώσει επίπεδα και πρόοδο που ο παίκτης σας πρέπει να είναι ανταγωνιστικός από τότε που εμείς’re σε ένα παιχνίδι βασισμένο σε επίπεδο. Σε παιχνίδια ανοιχτού κόσμου, αισθάνεται ότι τουλάχιστον το ήμισυ του περιεχομένου ή τουλάχιστον το παιχνίδι είναι όλα έξω από την κύρια ιστορία.
Horizon: Zero Dawn θα σας επιτρέψει να δείτε μερικά από τα πράγματα που βρίσκετε και αυτό’είναι ενδιαφέρον, αλλά στο τέλος της ημέρας, εσείς’Θα το συλλέξετε πιθανώς είτε λόγω κάποιου επιπέδου OCD, εσείς’Re re a Trophy Hunter, ή το παιχνίδι κρέμεται μια ανταμοιβή πάνω από το κεφάλι σας.
Σε αυτή την περίπτωση, αυτή η ανταμοιβή είναι απλώς ένα άλλο γενικό κιβώτιο που ο Horizon: Zero Dawn βασίζεται εντελώς συχνά. Στην πραγματικότητα, αυτό’S επίσης ένας λόγος που οι πλευρικές αποστολές στο Horizon: Zero Dawn End σε μια τέτοια απογοητευτική σημείωση. Συμπληρώνετε ένα και παίρνετε εμπειρία και τυχαιοποιημένη λεηλασία, ακριβώς αυτό που πάντα θέλατε.
Τι γίνεται λοιπόν με τους Star Wars Jedi: Fallen Order. Και πάλι, είμαι ένας τεράστιος ανεμιστήρας αυτού του παιχνιδιού και νομίζω ότι η Fallen Order έχει εξαιρετική οικοδόμηση παγκοσμίως και εξαιρετικές τοποθεσίες που είναι διασκεδαστικές για πρώτη φορά. Οι εχθροί είναι ενδιαφέροντες και μέχρι το τέλος του παιχνιδιού ένιωσα καλή εξέλιξη για τον χαρακτήρα μου.
Αλλά για άλλη μια φορά εγώ’Θα καλέσω τον ανοιχτό κόσμο. Και σίγουρα, μερικοί άνθρωποι θα μπορούσαν να πουν πεσμένη τάξη, όχι έναν ανοιχτό κόσμο, μπορούμε να το ονομάσουμε ένα παιχνίδι Dark Souls-esque ή ένα Metroidvania, αλλά το Star Wars Jedi: Fallen Order έχει παίκτες πίσω γύρω από περιοχές που αυτοί αυτοί’έχουν ήδη διερευνηθεί και να βρουν νέα στήθη και μυστικά.
Τα μυστικά με πεσμένη σειρά είναι αναβαθμίσεις στον παίκτη’η υγεία, η δύναμη της δύναμης ή τα δοχεία, τα οποία αν έχετε λάβει’t έπαιξε πεσμένη τάξη, αυτή είναι μόνο η εκδοχή τους για το Estus Flask. Ωστόσο, τα στήθη είναι απλά προσαρμογές και ενώ’είναι υπέροχο που η Ea δεν έκανε’t Πωλούν προσαρμογές μέσω μικροδιαμεσολάβησης, η συλλογή τους πραγματικά αισθάνεται άσκοπη μετά από να νικήσει το παιχνίδι.
Αλλά και πάλι προσπαθώντας να βρούμε αυτά τα αντικείμενα, απλώς επιστρέφουν σε περιοχές σας’έχουν περάσει δυνητικά δύο ή τρεις φορές και βρίσκοντας κάτι με τις νέες δυνάμεις σας. Το’είναι πολύ απασχολημένη, και η εμπειρία της εξεύρεσης νέου στήθους ή μιας νέας τοποθεσίας’t συναρπαστικό, ειδικά για το επίπεδο προσαρμογής εδώ. Το’όλα τα σχέδια χρωμάτων και τα υλικά που εμφανίζονται σε μια βαρετή λίστα.
Ακόμα κι αν δεν κάνετε’Δεν θέλω να το ονομάσω ανοιχτό κόσμο. Παιχνίδια ψυχής και Metroidvania θα κρύψουν πολύτιμα αντικείμενα είτε πρόκειται για όπλα είτε για αντικείμενα που μπορείτε να χρησιμοποιήσετε για να βελτιώσετε τον χαρακτήρα σας. Στο Jedi: Fallen Order, αλλάζετε το χρώμα poncho σας. Το’είναι ντροπή.
Ήθελα να επισημάνω τρία παιχνίδια που με ενοχλούσαν με τον ίδιο τρόπο. Αλλά αυτό είναι πιθανώς μόνο ένα σημάδι που δεν don’T απολαμβάνετε παιχνίδια ανοιχτού κόσμου. Εκτός από’Δεν είναι αλήθεια.
Μου άρεσε πραγματικά το Grand Theft Auto 5, τα ανοικτά μέρη του Red Dead Redemption 2, Skyrim, Witcher 3, Spider-Man, και πολλά άλλα. Τι είναι λοιπόν διαφορετικό εδώ?.
Λοιπόν, ας’να χρησιμοποιήσετε το Grand Theft Auto 5 και δείτε τι κάνουν με τον ανοιχτό κόσμο τους. το εννοώ’είναι ένα τεράστιο παιχνίδι με έναν τόνο περιεχομένου και όμως εκεί’είναι πάντα κάτι να κάνεις. Έχετε τρεις διαφορετικούς χαρακτήρες και … ξέρετε τι. Οχι. Αφήνω’να κάνεις κάτι άλλο.
Έτσι, μερικοί από εσάς μπορεί ήδη να γνωρίζετε ότι εργάστηκα στην βιομηχανία βιντεοπαιχνιδιών για 12 χρόνια. Έστειλα περίπου δέκα τίτλους εκείνη την εποχή, και το έκαναν καλά. Ο πρώτος τίτλος στον οποίο εργάστηκα ήταν ένας τίτλος ανοιχτού κόσμου και έχω’δεν μίλησε για την προσωπική μου δουλειά τόσο πολύ στο κανάλι, αλλά ας’να σπάσει αυτόν τον κανόνα.
Έτσι, αν δεν κάνετε’αναγνωρίζουν το παιχνίδι στην οθόνη, καλά, αλλά αυτό είναι το Saints Row 2. Ένα από τα παιχνίδια i’είμαι πιο περήφανος για την εργασία και ειλικρινά, αυτό’είναι ένα υπέροχο παιχνίδι σε ένα υπέροχο franchise το PC Port Wasn’Δεν είναι εκπληκτικό, αλλά αυτό’S … μια μακρά ιστορία για μια εταιρεία που δεν είχε ποτέ προβλήματα με μια απελευθέρωση μετά από αυτό το σημείο.
Εγώ’Λέω επίσης, αφού δεν έπαιξε αυτό το παιχνίδι σε πιθανώς 12 χρόνια, είναι λίγο πιο σκληρή από ό, τι θυμήθηκα. Το’είναι ακόμα διασκεδαστικό κατά καιρούς, εγώ’είμαι πολύ περήφανος για τη δουλειά μου σε αυτό, αλλά υπάρχουν σίγουρα κάποια γυαλιά νοσταλγίας για τις αναμνήσεις μου.
Τέλος πάντων, εργάστηκα στην Saints Row 2 στην ομάδα δραστηριοτήτων και εκτροπών, καθώς και να δουλέψω στο παιχνίδι UI και multiplayer κατά τη διάρκεια ολόκληρου του έργου. Εμείς’θα επικεντρωθώ στο πώς λειτουργεί ο ανοιχτός κόσμος αυτή την εβδομάδα.
Πολλή δουλειά πήγε να κάνει τις ανοιχτές πτυχές του Saints Row 2 διασκέδαση. Η διασκέδαση ήταν η λέξη -κλειδί κάθε μέρους του Saints Row 2, και ήταν σημαντικό γιατί αν κάτι δεν ήταν ευχάριστο’Δεν θα το στείλω.
Είχαμε πραγματικά περισσότερους υπαλλήλους να εργάζονται μόνο στο περιεχόμενο πλευρών από ό, τι εργάστηκε στις κύριες αποστολές. Ένα μεγάλο κομμάτι της διαδικασίας σχεδιασμού που χρησιμοποιήσαμε δεν επικεντρώθηκε στο μήκος του παιχνιδιού ή ψάχνοντας για να αποκτήσει ένα συγκεκριμένο περιεχόμενο, αλλά μάλλον ξοδεύει πολύ χρόνο για να πάρει έναν τόνο δραστηριοτήτων για να είναι πραγματικά σταθερή και στη συνέχεια να στέλνει αυτά. Το αρχικό σχέδιο ήταν να έχει πάνω από 24 δραστηριότητες το καθένα με 3 επίπεδα. Αν και, ο χρόνος για να γίνει κάθε μία από αυτές τις δραστηριότητες θα ήταν τεράστια. Αντ ‘αυτού, υπάρχουν 14 δραστηριότητες που έχουν δύο τοποθεσίες με 6 αποστολές το καθένα.
Τόσο μεγάλο μέρος της σειράς Saints 2’Η διαδικασία σχεδιασμού S προσπαθούσε να κάνει το παιχνίδι πιο ευχάριστο και διασκεδαστικό. Συνήθως, αυτό έγινε με το να είναι πάνω από την κορυφή όσο μπορούσαμε, όπως στο Septic Avenger. Ιησού, το κάναμε πραγματικά αυτό? Λατρεύω τα κόπρανα ψεκασμού. Οτι’είναι η νέα μου ετικέτα καναλιού.
Κάθε δραστηριότητα αξιολογήθηκε σαν να ήταν το κύριο παιχνίδι. Ο στόχος ήταν να κάνουν τους ανθρώπους να θέλουν να παίξουν τις πλευρικές δραστηριότητες επειδή ήταν εμπλεκόμενοι, ενδιαφέρουσες και διασκεδαστικές, όχι επειδή είχαμε ένα σύστημα σεβασμού που το απαιτούσε. Το σύστημα σεβασμού πήρε μόνο τους παίκτες να δοκιμάσουν το πλευρικό περιεχόμενο και ως μια εντελώς προκατειλημμένη γνώμη για κάποιον που έπρεπε να παίξει αυτές τις δραστηριότητες περισσότερες φορές από ό, τι θα έπρεπε… Νομίζω. Ξέρω όταν παίζω Saints Row 2, καταλήγω να χτυπάω όλες τις δραστηριότητες πριν παίξω ακόμη και την ιστορία.
Εκεί’είναι ένα πλεονέκτημα για το παιχνίδι ή την εκκίνηση οποιασδήποτε δραστηριότητας εκτός των μετρητών και των συστημάτων σεβασμού. Εάν νικήσετε τρία επίπεδα σε μια δραστηριότητα, παίρνετε ένα μπόνους και χτυπώντας και τα έξι δίνει μια βελτιωμένη έκδοση του μπόνους. Τότε μπορείτε να κάνετε το ίδιο στην άλλη τοποθεσία για τη δραστηριότητα.
Οτι’Δεν αναφέρει ούτε καν τις εκτροπές, ένα άλλο τμήμα στο οποίο πέρασα πολύ χρόνο που εργάζομαι. Αυτά είναι μικρότερα γεγονότα που μπορεί να είναι οτιδήποτε, από τα πλάνα καρύδια μέχρι τα ακροβατικά, ενώ οδηγείτε αυτοκίνητα, ραβδώσεις ή ακόμα και ένα μικρό μίνι παιχνίδι ζόμπι που θυμάμαι να δουλεύω.
Υπήρχε ένα σημείο στην ανάπτυξη που είχαμε τόσο πολύ περιεχόμενο, κάποιος σε μια συνάντηση ορόσημο φώναξε αστεία ότι πρέπει να καλέσουμε το παιχνίδι Saints Row 2: Σκατά να κάνουμε. Όλοι γέλασαν και για μεγάλο μέρος του υπόλοιπου κύκλου ανάπτυξης, συνεχίσαμε να το αναφέραμε, επειδή ήταν αλήθεια. Αλλά το γεγονός είναι ότι όλα σχεδιάστηκαν με σκοπό ή για να συνεχίσουν να ανταμείβουν τον παίκτη για να κάνουν σχεδόν οτιδήποτε. Απλή θετική ενίσχυση.
Νομίζω ότι τα σκατά να κάνουμε έχει γίνει ένα μάντρα του ανοιχτού κόσμου, αλλά αυτό’δεν είναι αστείο, αλλά μάλλον στόχος να δίνει στον παίκτη μεγάλα ποσά εργασιών και να μην ανησυχείτε πραγματικά για την ποιότητα τόσο πολύ.
Αληθινά δεν είναι όλα στο Saints Row 2 ή οποιοδήποτε από τα παιχνίδια Saints Row είναι τέλεια, αλλά τουλάχιστον ένα μεγάλο μέρος αυτού του περιεχομένου είναι τόσο ευχάριστο όσο και ανταμείβοντας, και νομίζω ότι αυτό’όπου μπερδεύω με αυτά τα άλλα παιχνίδια.
Λοιπόν, τι πρέπει να αποφύγει κάθε ένα από αυτά τα παιχνίδια?
Για πεσμένη τάξη, backtracking και τρέχει μέσα από επίπεδα για να βρει συλλεκτικά αντικείμενα που don’να ανταμείβουμε ακόμη και τον παίκτη με κάτι άλλο από κάτι που πρέπει να κοιτάξουμε ή μια αλλαγή χρώματος γίνεται πολύ επαναλαμβανόμενη. Ακόμη και να πάρει περισσότερη δύναμη ζωής ή δύναμη δύναμη’μια σημαντική αναβάθμιση αφού έχετε ένα αξιοπρεπές ποσό.
Ομοίως, ενώ οι πλευρικές αποστολές στο Horizon: Zero Dawn είναι πραγματικά καλές, οι ανταμοιβές είναι εξαιρετικά αδύναμες και το πράγμα είναι ο Horizon: Zero Dawn θα μπορούσε να έχει πάρει τις ίδιες τις δεξιότητες και να τους κάνει ανταμοιβές. Ή ακόμα και δεμένα με ανταμοιβές Caldron στις πλευρικές αναζητήσεις. Τα πράγματα από την άλλη πλευρά απλώς αισθάνονται σαν αναζητήσεις που θα ήταν στο Old MMORPG. Πηγαίνετε να σκοτώσετε δώδεκα αρουραίους και να μου φέρετε τις ουρές τους. Ειλικρινά, τα παιχνίδια θα πρέπει να αποφεύγουν τις αναζητήσεις, με τον ίδιο τρόπο που πρέπει να αποφεύγουν τα QTE και τις μικροδιαμεσολές.
Και καθρέφτη’άκρη. Ναι, εννοώ ότι τα συλλεκτικά αντικείμενα πιπιλίζουν ειδικά όταν εκεί’Δεν υπάρχει σκοπός, και αυτό’είναι κάτι εγώ’Παρατηρώντας πολλά παιχνίδια που κλίνουν. Το αρχικό Grand Theft Auto 3 είχε 100 συλλεκτικά αντικείμενα, τώρα φαίνεται ότι τα παιχνίδια ρίχνουν τουλάχιστον 500 συλλεκτικά αντικείμενα στους παίκτες επειδή πιστεύουν ότι είναι περισσότερα είναι καλύτερα, αλλά γενικά, τα συλλεκτικά αντικείμενα είναι απασχολημένα και πραγματικά πρέπει να μειωθούν.
Ακόμη χειρότερα, τα συλλεκτικά αντικείμενα αντιμετωπίζονται σαν σημαντικό περιεχόμενο και όχι ως μυστική δραστηριότητα και αυτό’απλά δεν είναι τόσο διασκεδαστικό να συλλέγεις κουκκίδες σε ένα χάρτη, και αυτό’υποθέτοντας ότι μπορείτε να τα δείτε ακόμη και στον χάρτη.
Απλά δώστε στους παίκτες πιο μοναδικά και καλά μελετημένα περιεχόμενα, ή τουλάχιστον ανταμείβει τους παίκτες να απολαύσουν. Το’Δεν είναι εύκολο να καταλήξουμε σε νέες λύσεις εδώ, αλλά τα παιχνίδια επιτυγχάνουν, ακόμη και να δεσμεύσουν τα συλλεκτικά αντικείμενα σε εξουσίες, όπως το Saints Row 4, ή το Infamous βοηθά πολύ. Ενώ’Δεν είναι ένα παιχνίδι ανοιχτού κόσμου, τα κρανία πρόκλησης στο Halo είναι μοναδικά και καλά. Αυτά είναι πολύ πιο επιθετικά από ό, τι μόνο να πάρει ένα τρόπαιο μετά τη συλλογή ενός μεγάλου αριθμού παρόμοιων αντικειμένων.
Φυσικά εγώ’M Επίσης, ένας τεράστιος ανεμιστήρας του Burnout Paradise, ο οποίος είναι ένα πραγματικά περίεργο παιχνίδι ανοιχτού κόσμου, αλλά το μεγάλο σύνολο των συλλεκτικών αντικειμένων ήταν σημάδια που πρέπει να σπάσουμε, μεγάλα άλματα και δείκτες για κρυμμένα μονοπάτια. Όχι μια κακή επιλογή, λογισμικό κριτηρίων. Εξάλλου, πάρα πολλοί από αυτούς στον κόσμο, όπως θα σας πει ο καθένας, αλλά είναι απολύτως διασκεδαστικό να συλλέξετε και το ηλεκτρονικό σύστημα πρόκλησης ήταν επίσης εξαιρετικό.
Μπορείτε επίσης να γεμίσετε το παιχνίδι σας γεμάτο περιεχόμενο μεγέθους δαγκώματος. Εγώ’μίλησα για το πόσο μου αρέσει το yakuza και ένας από τους λόγους είναι εκεί’είναι τόσο μοναδικό περιεχόμενο στο παιχνίδι. Δεν μπορώ ποτέ να ολοκληρώσω ένα παιχνίδι yakuza 100 τοις εκατό γιατί τείνετε να παίζετε mahjong και εγώ’δεν είναι ανεμιστήρας… ακόμα. Το’στη λίστα μου. Μα αυτό’Δεν είναι πρόβλημα για ένα παιχνίδι yakuza, επειδή υπάρχουν πολλές άλλες δραστηριότητες και κανένας από αυτούς δεν ξεπερνά πραγματικά την υποδοχή τους.
Βασικά, πιστεύω ότι κάποιος που κάνει ένα παιχνίδι ανοιχτού κόσμου θα πρέπει να επικεντρωθεί περισσότερο στο να κάνει το παιχνίδι υπέροχο και να μην ανησυχεί για το χτύπημα κάποια μέτρηση του αριθμού των κρυμμένων doodads ή ο χρόνος που ξοδεύεται. Οι οπαδοί φαίνεται να δέχονται παιχνίδια ανοιχτού κόσμου επειδή το κύριο παιχνίδι είναι διασκεδαστικό και οι άνθρωποι τους λένε πόσο καιρό τους χρειάζεται να κάνουν τα πάντα, αλλά στη συνέχεια Don’Δεν σκεφτόμαστε πραγματικά αν η μορφή του ανοιχτού κόσμου έχει εργαστεί για κάθε παιχνίδι ή ποιες ανταμοιβές κερδίζουν για την ολοκλήρωση του περιεχομένου πλευράς. Κάνοντας ένα διασκεδαστικό παιχνίδι είναι αρκετά δύσκολο, αλλά νομίζω ότι εκεί’είναι πολύ περισσότερο να εξετάζουμε όταν μιλάμε για το είδος του ανοιχτού κόσμου.
Ή ίσως εγώ’Απλώς σκέφτομαι πάρα πολύ για αυτά τα πράγματα. Τι γίνεται λοιπόν με όλους εσάς. Ξοδεύετε κάθε χρόνο να σκεφτείτε αν το περιεχόμενο πλευρά ενός παιχνιδιού είναι άξιος του χρόνου σας? Ή ποια παιχνίδια ανοικτού κόσμου κάνουν τη δικαιοσύνη του είδους ή δεν έχουν συναρπαστικό ανοιχτό κόσμο? Ναι, αυτό’Πιθανώς μόνο εγώ.
Οτι’S αυτό που είχα για αυτήν την εβδομάδα, το ξέρω’είναι ένα κομμάτι ενός καραμέλα, αλλά αυτό’είναι επίσης ένα πρόβλημα που συνεχίζω να βλέπω. Εγώ’Έχουν δει τους ανθρώπους να υπερασπίζονται αυτή την πρακτική online αναφέροντας ότι αυτό είναι που είναι τώρα τα παιχνίδια ανοιχτού κόσμου και μιλάμε για πόσα παιχνίδια ανοιχτού κόσμου έχουν αυτές τις μάλλον αδύναμες μορφές ανοιχτού κόσμου, συνήθως αναφέροντας το Ubisoft και τις εκατοντάδες διαφορετικές παραλλαγές στον ίδιο τύπο.
Αλλά το πράγμα είναι ότι η Ubisoft είναι σε θέση να στρέψει όλα αυτά τα παιχνίδια επειδή δεν είναι’να ξοδεύουν χρόνο για να αναπτύξουν τους ανοιχτούς κόσμους τους και απλά χρησιμοποιούν ένα πολύ παρόμοιο σχέδιο για όλους.
Που δεν κάνει’δεν σημαίνει ότι μπορούμε’να περιμένουμε ή να απαιτούμε περισσότερα από τη μορφή ανοιχτού κόσμου και αυτό’S ΕΙΔΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ θα διαρκέσει περισσότερο και όχι σε μια γραμμή παραγωγής. Υπάρχουν υπέροχα παιχνίδια ανοιχτού κόσμου, το μόνο που εγώ’λέγοντας είναι ότι πρέπει να τα κρατήσουμε σε ελαφρώς υψηλότερο επίπεδο από ό, τι η εταιρεία που είναι μαζική παραγωγή τους μπορεί να αποδειχθεί τρεις φορές το χρόνο.
Εάν σας αρέσει αυτό το βίντεο, σκεφτείτε να εγγραφείτε, αυτό’είναι πάντα χρήσιμος και ποιος ξέρει ίσως μια μέρα σύντομα εγώ’θα βυθίσω πίσω στην παλιά μου δουλειά και θα κάνω περισσότερα από μια κριτική των παιχνιδιών i’εργάστηκαν. Αν θέλετε να είστε οι πρώτοι που θα ακούσετε για αυτό ή άλλα βίντεο που κάνω, χτυπήστε το κουδούνι, αυτό’είναι ο καλύτερος τρόπος για να ειδοποιηθεί.
Εγώ’Θα αναδυθεί δύο βίντεο εδώ’όπως πάντα, ο ορίζοντας μου: αναθεώρηση μηδενικής αυγής, και ξέρετε τι? Εγώ’Θα αναδυθεί ένας παλιός δολοφόνος’S Creed Odyssey Review. Γιατί αν εμείς’Θα μιλήσουμε για αδύναμους ανοιχτούς κόσμους, ίσως πρέπει να μιλήσουμε για το Ubisoft.
Μέχρι τότε. Εγώ’M Kinglink και ευχαριστώ που παρακολουθήσατε.
Μοιραστείτε αυτό:
- Κάντε κλικ για κοινή χρήση στο Twitter (ανοίγει σε νέο παράθυρο)
- Κάντε κλικ για κοινή χρήση στο Facebook (ανοίγει σε νέο παράθυρο)
- Κάντε κλικ για κοινή χρήση στο Reddit (ανοίγει σε νέο παράθυρο)
Horizon Forbidden West – όμορφο, λαμπρό και μερικές φορές βαρετό
Το Horizon Forbidden West είναι ένα όμορφο παιχνίδι γεμάτο με περιεχόμενο, δυστυχώς δεν αξίζει το ταξίδι.
3.5 Συνολική βαθμολογία
Αξιολόγηση αναγνώστη: (5 ψήφοι)
Horizon Zero Dawn, το θυμάσαι? Θυμάστε το ταξίδι της Young Nora Outcast Aloy? Ο κόσμος ερωτεύτηκε μαζί της καθώς έσωσε τον κόσμο της από τις επικίνδυνες μηχανές που οδήγησαν ο Άδης. Ένας απατεώνας α.Εγώ. με κακόβουλες προθέσεις. Έχουν περάσει 5 χρόνια και τώρα έχουμε το δεύτερο μέρος του Aloy’S Quest In Ορίζοντα Απαγορεύεται η Δύση.
Συγκεντρώνω
Έχω μια εξομολόγηση. Μετά από 5 χρόνια μακριά από τον Aloy και τη συμμορία, έχω ξεχάσει σχεδόν εντελώς τι συνέβη. Το παιχνίδι κάνει το καλύτερό του για να σας επαναφέρει φυσικά στο μετα-αποκάλυπτο γη aloy χαιρετά από. Το παιχνίδι ανοίγει 6 μήνες αργότερα με τον Aloy να προσπαθεί να βρει ένα αντίγραφο ασφαλείας της Gaia, ώστε να μπορεί πραγματικά να σώσει τη Γη.
Ο λόγος για αυτό είναι ο πλανήτης πεθαίνει. Τα μηχανήματα πηγαίνουν άγρια, οι καλλιέργειες πεθαίνουν και τα ζώα δηλητηριάζονται από τον αέρα που αναπνέουν. Ο Aloy προσπαθεί να βρει το αντίγραφο ασφαλείας Gaia για να δοκιμάσει και να ρυθμίσει τη γη πίσω σε τροχιά. Δυστυχώς, υπάρχουν πολλά εμπόδια στο δρόμο της. Από έναν νεοδιλεσμένο Άδη σε μια ομάδα επικίνδυνων ανθρώπων aloy είναι εντελώς έξω από το βάθος της. Είναι πάρα πολύ για ακόμη και αλόο στον ώμο? Μπορεί.
Στη Δύση, η Απαγορευμένη Δύση
Με όλα αυτά που συμβαίνουν στη Γη και τις μόνες πιθανές λύσεις στην απαγορευμένη Δύση, ο Aloy πρέπει να διασχίσει αυτή τη νέα και επικίνδυνη γη. Στην πορεία, αυτή’Θα φτιάξω νέους συμμάχους και θα συναντήσω τρομακτικά νέα μηχανήματα.
Λοιπόν, τι λειτουργεί Ορίζοντα Απαγορεύεται η Δύση? Ειλικρινά, το παιχνίδι είναι υπέροχο. έπαιξα Ορίζοντα Απαγορεύεται η Δύση στο PlayStation 5 και φαίνεται εξαιρετικό. Οι διάφορες τοποθεσίες που επισκέπτονται, από άγονοι ερήμους έως καταπράσινες ζούγκλες και χιονισμένα βουνά, είναι όμορφα. Υπήρχαν αρκετές φορές σε όλο το playthrough μου, όπου απλά σταμάτησα και τα πήρα όλα. Αυτό βοήθησε από την πάντα ευχάριστη λειτουργία φωτογραφίας. Αυτό μου επέτρεψε να σώσω μερικές από τις πιο γλυκές αναμνήσεις μου. Τώρα ενώ εσείς’Εξετάζοντας αυτά τα όμορφα βλέμματα τα πλάσματα που τους κατοικούν, από τους ανθρώπους μέχρι τα μηχανήματα και τα ζώα, είναι μια μικτή τσάντα.
Ενώ οι άνθρωποι φαίνονται εξαιρετικά οπτικά, υπάρχει μια παράξενη αίσθηση της παράξενης κοιλάδας για αυτούς. Έχει κάτι να κάνει, κατά τη γνώμη μου, με τα μάτια τους. Οι χαρακτήρες μερικές φορές δεν κοιτάζουν ο ένας τον άλλον, τα κεφάλια τους θα περιπλανηθούν και μοιάζουν με μανεκέν, πολύ καλά σχεδιασμένα μανεκέν, αλλά μανεκέν. Επίσης, βρήκα ότι το παιχνίδι δεν φορτώθηκε αρκετά γρήγορα. Υπήρχαν επίσης ζητήματα με κτίρια/χαρακτήρες που μπαίνουν σε ημι-κανονική βάση.
Θα πω ότι τα μηχανήματα, από την άλλη πλευρά, είναι εκπληκτικά. Στο σημείο που πραγματικά ανησυχούσα όταν αγωνίστηκα ορισμένα είδη μηχανών. Τα ιπτάμενα μηχανήματα με φοβούνται ιδιαίτερα. Το Sunwing πολλοί παίκτες θα βρουν είναι πραγματικοί πόνοι στον κώλο.
Προετοιμαστείτε για μια εξαντλητική περιπέτεια
Σε Ορίζοντα Απαγορεύεται η Δύση Για να καταπολεμήσετε όλα αυτά τα μηχανήματα, έχετε μια πληθώρα όπλων στη διάθεσή σας. Το μόνο που χρειάζεστε είναι τα κομμάτια και τα εξαρτήματα για να τα αγοράσετε και θα έχετε ένα οπλοστάσιο για να κατεβάσετε οποιοδήποτε μηχανικό θηρίο. Τόσο πολύ που κατά τη γνώμη μου μπορείτε εύκολα να είστε συγκλονισμένοι από το πλήθος των όπλων, των εξαρτημάτων, των πηνίων και των βαφών.
Το λέω αυτό επειδή κάθε όπλο μπορεί να αναβαθμιστεί αρκετές φορές, να ενισχυθεί με πηνία και στη συνέχεια να έχετε διάφορα ρούχα που έχουν βελτιώσεις σε αυτά που μπορούν στη συνέχεια να αναβαθμιστούν επίσης. Αν αυτό δεν κάνει’t να έχετε το κεφάλι σας να περιστρέφεται αρκετά, επειδή η ίδια η Aloy μπορεί να αναβαθμιστεί σε πολλαπλά δέντρα δεξιοτήτων. Κάθε δέντρο δεξιοτήτων δίνει νέες ικανότητες και ενισχύει τις παθητικές της ικανότητες. Αυτό που με εξέπληξε ήταν ο αριθμός των ικανοτήτων σε κάθε δέντρο δεξιοτήτων. Υπάρχουν μεταξύ 25 έως 30 ικανοτήτων σε κάθε δέντρο δεξιοτήτων και προσπάθησα να διαδώσω τα σημεία μου για να προσπαθήσω να καλύψω όλες τις βάσεις μου.
Όχι όλα είναι χρώμιο και λαμπερό
Χρειάζεστε όλες αυτές τις ικανότητες, αν και θα είστε σε μια τεράστια προσπάθεια να σώσετε τον κόσμο. Το Απαγορευμένο Δύο είναι τεράστιο και αδιάφορο (ειδικά σε σκληρότερες δυσκολίες) και τόσοι πολλοί άνθρωποι χρειάζονται τη βοήθειά σας. Αν εσύ’Δεν εστιάζετε στην κύρια αναζήτηση που θα μπερδευτείτε δίπλα στις αναζητήσεις, τις δουλειές, τις θέσεις εργασίας, τις προκλήσεις κυνηγιού κ.λπ.
Αν και η κύρια questline είναι η εμπλοκή των sidequests μπορεί να είναι ένα slog για να περάσει. Πολλοί από αυτούς είναι αναζητήσεις, επίσης, αν εσείς’έχω παίξει Horizon Zero Dawn εσείς’Παρατηρήστε ότι τα sidequests έχουν παρόμοιο στυλ με το πρωτότυπο. Οι προγραμματιστές έχουν πάει σίγουρα για ένα: αν’δεν έσπασε, Don’t διορθώστε τη νοοτροπία. Εκεί’Δεν είναι τίποτα κακό με αυτό, αλλά μερικές φορές το παιχνίδι αισθάνθηκε σαν ένα high-end DLC και όχι μια ολοκαίνουργια καταχώρηση.
Στο μέτωπο του παιχνιδιού, το Little έχει αλλάξει. Κυνήγι το μεταλλικό σας λατομείο με τις παγίδες, τα τόξα και τα bowcasters σας στη ρυμούλκηση. Αν υπάρχει’ήταν οποιαδήποτε αλλαγή η μάχη Melee έχει δοθεί περισσότερη προσοχή. Είναι ανεπιθύμητο κατά τη γνώμη μου, καθώς δεν υπάρχει μπλοκάρισμα, κανένα σύστημα κλειδώματος. Η μάχη Melee είναι βασικά, Duck Dodge, Dive και στη συνέχεια καταστρέφει. Το’είναι τραχύ και απογοητευτικό. Βρήκα τον εαυτό μου να αγωνίζεται το ίδιο προαιρετικό αφεντικό για μια σταθερή ώρα επειδή βρήκα ολόκληρο το σύστημα αρκετά clunky.
βρήκα Ορίζοντα Απαγορεύεται η Δύση Μια αντιφατική εμπειρία. Για κάθε μέρος που μου άρεσε, υπήρχε ένα στοιχείο που με έβγαλε από αυτό. Ενώ είναι γεμάτο με περιεχόμενο, δεν είναι όλα διασκεδαστικά. Φαντάζομαι επίσης ότι αυτό θα είναι ένας ολοκληρωτής’S Nightmare με την τεράστια ποσότητα συλλεκτών, όπλων και περιοχών για εξερεύνηση. Αν μπορώ να το συνοψίσω, θα ήταν αυτό: αισθάνεται ότι το στούντιο έχει πέσει σε μια ρουτίνα παρόμοια με το Ubisoft και το Δολοφόνος’πιστεύω προνόμιο.
Μείνετε συντονισμένοι στο Gameir. Ελάτε να μιλήσετε μαζί μας στο Twitter (@gam_eir), το Facebook (@gameir) και το Instagram (@gameir).
Υπόσχομαι εμείς’είναι ωραία! Συνεχίστε με τα ρεύματα μας στο Twitch (Gameir) και τα βίντεό μας στο YouTube (Gameir) και εμείς’Θα σας δώσω όλο το τελευταίο περιεχόμενο.
Το Horizon Zero Dawn είναι βαρετό
Muy Guay en General; personaje femenino wonderful, historia que no me convencia pero ha acabado entrandome bien, junto al lore, gameplay que lo mismo aunque me habria gustado un poco mas de claridad con ciertos temas (refiriendome a stats, como seleccionar la pieza del robot enemigo para observarla, que movimientos exponen que punto debil porque hay algunos que me parecieron ilegibles)
Estetica Espectacular aunque no tuve tantas ganas de hacer captura todo el rato. Era Una Cosa Mas General, No Como Algo Negativo. Me falta el dlc porque el diseño de mundo abierto generico de ir a puntitos aunque esta mejor porque no ves la ruta en el mapa es agotador. tambien me falla el tema monturas, όχι ganas tiempo al conseguir una
4.πριν 5 ώρες
ΜερίδιοΟλοκληρώθηκε το
Χαραντικός
50% Playstation 4
Παίζεται 23h 40μ
Μπορώ να δω γιατί μερικοί άνθρωποι το άρεσαν από τότε που η μάχη είναι ενδιαφέρουσα, αλλά ούτε η ιστορία ούτε η μάχη κολλούσαν μαζί μου με τρόπο που ήθελα να επιστρέψω και να παίξω περισσότερα.
1.Πρίν 5 μέρες
Μερίδιοσυνταξιούχος
Vayne777777
50% PC
11h 52m πρόοδος
Δεν μου άρεσε το παιχνίδι. Τα ρομπότ είναι δροσερά, αλλά όλα τα άλλα δεν αισθάνονται καθόλου καλά – το χέρι που κρατάει, η ιστορία, οι διάλογοι, οι μηχανικοί παιχνιδιών. Μπορώ να δω γιατί οι άνθρωποι του αρέσουν για παρόμοιους λόγους που οι άνθρωποι όπως το AC Valhalla (που επίσης δεν μπορούσα να τελειώσω). Κρατά το χέρι σας, δεν υπάρχει μεγάλη δυσκολία και το μόνο που χρειάζεται να προσφέρετε είναι ο χρόνος σας μέχρι να τελειώσει η βόλτα.
Έδωσα ακόμη και αυτό το παιχνίδι ένα μακρύ διάλειμμα και το δοκίμασα ξανά, αλλά αισθάνεται χειρότερα από την πρώτη φορά που ξεκίνησα το παιχνίδι. Δεν μπορώ να το συστήσω. Εάν θέλετε ένα παιχνίδι παρόμοιο όπως το HZD (αλλά χωρίς ρομπότ) θα ήθελα να συμβουλεύω να κοιτάξω ένα παιχνίδι όπως το AC Origins – πολύ καλύτερη ιστορία, μηχανική, μουσική, δεξιότητες και σχεδόν οτιδήποτε άλλο. Εάν θέλετε μια πιο συναρπαστική δράση RPG τότε το Witcher III προσφέρει πολύ περισσότερα.
Πριν από 4 ημέρες
ΜερίδιοΟλοκληρώθηκε το
Κλουβί92
80% Playstation 4
39h 32μ
Πραγματικά διασκεδαστικό gameplay, με τόσα πολλά όπλα και προσεγγίσεις στις μάχες. Τεχνικά ένα από τα πιο όμορφα παιχνίδια στο PS4. Τα κύρια προβλήματα είναι η ιστορία, με πραγματικά βαρετές δευτερεύουσες αποστολές και το κύριο οικόπεδο λίγο συγκεχυμένη, με μια όχι τόσο επική τελική μάχη.
Ελπίζοντας να δούμε αυτά τα ελαττώματα να διορθωθούν στη συνέχεια, ο Horizon Forbidden West. Τα κατεψυγμένα άγρια δεν έπαιξαν ακόμα, ανυπομονώ.
1.Πριν από 5 εβδομάδες
ΜερίδιοΟλοκληρώθηκε το
Ιδιωτικός
85% PC
58h έπαιξε
2.Πριν από 5 εβδομάδες
ΜερίδιοΟλοκληρώθηκε το
ρευστός
90% PC
91h 21μ
Η ιστορία ήταν ωραία. Ακόμα και η τεχνική μάχης ήταν καλή. Το καλύτερο μέρος ήταν το σκηνικό και η λεπτομέρεια που κάνει το παιχνίδι μοναδικό. Κάθε διάλογος κάθε έκφρασης αισθάνθηκε πραγματικός. Επειδή δεν ήμουν σε θέση να καταλάβω ποια όπλα να χρησιμοποιήσουν όπου και έτσι συνέχισα να παίζω με απλά βέλη που έκανε το παιχνίδι αρκετά μακρύ και δύσκολο, αλλά συνολικά όλα ήταν καλά.
2.Πριν από 5 εβδομάδες
ΜερίδιοΟλοκληρώθηκε το
Βολάν
95% PC
Παίζεται 70h 35μ
Εξαιρετική μάχη και ιστορία, ο τρόπος που κάνουν τα ζώα/μηχανές είναι όμορφα και πολύ ωραία για να πολεμήσουν.
Ο τρόπος με τον οποίο παραδίδεται η ιστορία είναι καλός και συναρπαστικός.
Τα γραφικά του παιχνιδιού και το περιβάλλον του κόσμου είναι πραγματικά δροσερά
3 εβδομάδες πριν
Μερίδιοσυνταξιούχος
μείδο
30% Playstation 4
4H Πρόοδος
Το gameplay δεν είναι πολύ ενδιαφέρον, το παιχνίδι είναι όμορφο, όμως, άρεσε το Charadesign, αλλά βαριέμαι πολύ πολύ γρήγορα.
3.Πριν από 5 εβδομάδες
ΜερίδιοΟλοκληρώθηκε το
Umbrableades12
95% PC
55h Πρόοδος
Εξαιρετική μάχη και ιστορία. Τα μηχανήματα είναι μοναδικά και προκλητικά για την καταπολέμηση. 9.5/10
Μουσική: 8
Οπτικά: 9
Gameplay: 9
Ιστορία: 10
3.Πριν από 5 εβδομάδες
ΜερίδιοΟλοκληρώθηκε το
500mlinstantramen
85% PC
43h 43m πρόοδος
Το έπαιξε πρώτα στο PS4.
Το HZD ήταν ένα όμορφο πρωτοποριακό παιχνίδι στο PS4 – ήταν σε θέση να βγάλει μερικά απίστευτα γραφικά σε ένα αρκετά περιορισμένο κομμάτι υλικού. Νομίζω ότι κράτησε καλά, μετακινώντας το στον υπολογιστή και φαινόταν ακόμα πιο εκπληκτική στις μέγιστες ρυθμίσεις. Τι γίνεται με τις άλλες πτυχές?
Ήταν. μικτή, κατά τη γνώμη μου. Το Aloy είναι ένας πολύ περίεργος χαρακτήρας. Νομίζω αντικειμενικά, είναι ένας πολύ καλά γραπτός χαρακτήρας. Μεγαλώνει και εξελίσσεται καθώς γίνεται λιγότερο εγωιστική και αρχίζει να νοιάζεται περισσότερο για έναν κόσμο πολύ μεγαλύτερο από ό, τι είναι. Είναι κορίτσι, δεν υπάρχει αμφιβολία για αυτό. Αλλά ο τρόπος που την έγραψαν. την έκανε να φαίνεται σαν μια Mary Sue, σχεδόν. Κάθε φορά που κάνετε μια πλευρική αναζήτηση ή τρέχετε μια δουλειά, ο τρόπος που αλληλεπιδρά με τα NPCs είναι πολύ bizzare. Από την άποψή της, είναι πάντα στα δεξιά. Ακόμη και όταν κάνει λάθος ή κάνει κάτι ηθικά διφορούμενο, ο Aloy το περιστρέφει ότι το άτομο που της ζήτησε να το κάνει αυτό ήταν λάθος, όχι της. Το να παίζεις ως μεγάλος χαρακτήρας εγώ ήταν σίγουρα λίγο τρελός, και πραγματικά δεν την άρεσε σε ορισμένα σημεία. Ένιωσα ότι δεν υπήρχαν απλώς συνέπειες για τις ενέργειές της – ανεξάρτητα από το τι έκανε, αισθάνθηκε ότι ο Aloy ήταν πάντα ανταμείβεται γι ‘αυτό και κανείς δεν έσπρωξε ποτέ πίσω της, απλά το αποδέχτηκε. Γι ‘αυτό μου άρεσε πραγματικά ο Sylens και η δυναμική τους – ήταν ένας από τους λίγους χαρακτήρες που την κάλεσαν στο BS της και την έκανε άφωνη κατά καιρούς. Το βρήκα ξεκαρδιστική που και οι δύο δεν τους άρεσαν ο ένας για τον ίδιο λόγο – επειδή ήταν πολύ παρόμοιοι μεταξύ τους, προσωπικότητα -σοφός. Αυτό μειώνεται αργότερα στο παιχνίδι καθώς γίνεται πιο ταπεινός και αρχίζει να φροντίζει περισσότερο από τον εαυτό της και τον πατέρα της, αλλά είναι πολύ παρών για σχεδόν το 75% του παιχνιδιού.
Η ίδια η πλοκή ήταν εξαιρετική – μου άρεσε πολύ το παιχνίδι για να μάθω τι συνέβη στη Γη και γιατί υπάρχουν μεταλλικοί δεινόσαυροι τώρα. Ο κόσμος ήταν πολύ διασκεδαστικός για να εξερευνήσετε την πρώτη φορά που τρέχετε, αλλά νομίζω ότι έπεσε στις ίδιες παγίδες που πάσχουν πρόσφατα τόσα πολλά ανοιχτά παγκόσμια παιχνίδια. Τεράστιο ως ωκεανός, βαθιά ως λακκούβα. Υπήρχε μια συγκλονιστικά απογοητευτική ποσότητα βάθους και λατρείας στις διάφορες τοποθεσίες του παιχνιδιού. Το gameplay ήταν όπου το παιχνίδι πραγματικά λάμπει – το κίνημα του Aloy είναι ρευστό και ανταποκρίνεται, η τοξοβολία είναι βουτυρώδη ομαλή και παίζοντας melee είναι πολύ διασκεδαστικό και συγκλονιστικά βιώσιμο.
Νομίζω ότι το HZD είναι ένα παιχνίδι που κάνει τα πάντα εξαιρετικά. Καρφώθηκε το gameplay και η ιστορία. Είχε έναν κόσμο στον οποίο ήμουν προσωπικά πολύ απογοητευμένος και ένα πολύ περίεργο MC που διακρίθηκε ως χαρακτήρας σε ορισμένες περιοχές και απέτυχε σε άλλες. Συνολικά, είναι ένα καλό παιχνίδι. 8.5/10.
πριν 1 μηνά
ΜερίδιοΟλοκληρώθηκε το
leonel_1511
90% PlayStation 4
45h έπαιξε
πριν 1 μηνά
ΜερίδιοΟλοκληρώθηκε το
Καθυστερημένα
95% PC
55h έπαιξε
Μου άρεσε η εξερεύνηση και η καταπολέμηση της προόδου μεγαλύτερα και ισχυρότερα ρομπότ
Η παράλογη καλή καμπύλη εξέλιξης, ακριβώς όταν βαρεθώ από τη ζώνη εκκίνησης, με μετέφερε στην ανατολική ζώνη, μόλις ήμουν κουρασμένος από αυτό που έτρεξα από τις αναζητήσεις για να κάνω εκεί και μετακόμισα στη δυτική ζώνη και βρήκα φορτία νέων υλικών. Ήμουν συνεχώς ωθημένος να εξερευνήσω περαιτέρω και να δοκιμάσω τη δική μου ικανότητα. Θυμάμαι την πρώτη φορά που είδα ένα bellowback και ήμουν τρομοκρατημένος, αλλά τότε μαθαίνετε πώς να τα πολεμήσετε και γίνονται απρόθυμοι. Κάθε εχθρός είναι έτσι, μαθαίνετε και γίνετε καλύτερο. Θα μπορούσατε να νικήσετε κυριολεκτικά αυτό το παιχνίδι με όλο τον εξοπλισμό εκκίνησης. το αγάπησε απολύτως 11 από τις 10
Η ιστορία ήταν αρκετά καλή, αλλά μεταφέρθηκε σε κόκκινο vs μπλε στο τέλος. θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει μια μικρή ηθική ασάφεια.
Το μόνο μεγάλο ζήτημα που έχω με το παιχνίδι είναι η βηματοδότηση μερικών από τις κύριες ιστορίες διαλόγου. Υπήρχαν δύο ξεχωριστές περιπτώσεις όπου φώναξα στην οθόνη μου “παρακαλώ κλείστε” ήμουν εκείνος που φρεζόταν στο πόσο διάλογο και μονόλογος που αναγκάστηκα να υπομείνω.
πριν 1 μηνά
ΜερίδιοΟλοκληρώθηκε το
Gelo599
90% PC
14h έπαιξε
Με πήρε πολλές φορές για να μπω σε αυτό, αλλά τελικά έπαιξε μέσα και τελείωσε την κύρια αναζήτηση. Η απίστευτη γνώση και το gameplay είναι διασκεδαστικό, αλλά μερικές φορές επαναλαμβανόμενες. Καταπληκτική τελευταία αποστολή, τι κορύφωση. Μακάρι να έχει επιδιορθωθεί στο PS5 tho θα το έπαιζε εκεί αντί για το φορητό υπολογιστή μου.
πριν 1 μηνά
ΜερίδιοΟλοκληρώθηκε το
Αιματηρός
95% PC
72h έπαιξε
Καταπληκτικό βιντεοπαιχνίδι για ήδη 6 χρόνια, που παίζεται στον υπολογιστή.
Εκπληκτικά γραφικά με μια καλή πλούσια ιστορία, μεσαία σκληρή μηχανική μάχης.
Πολύ καιρό δεν απολαμβάνω ένα παιχνίδι σαν αυτό.
Ποιο είναι το πιο βαρετό παιχνίδι AAA που έχετε παίξει ποτέ στην ολοκλήρωση?
Προσωπικά δεν έχω το ίδιο μίσος για τα παιχνίδια AAA που κάνουν οι άνθρωποι στο διαδίκτυο. Συνήθως δηλώνουν πώς η βιομηχανία αποτυγχάνει σε αυτό και αυτό, indie είναι ο τρόπος να πάει για κάτι “καλό”, αλλά νομίζω ότι και τα δύο έχουν τα πλεονεκτήματά τους. Το AAA μπορεί να είναι πραγματικά γυαλισμένο ακόμη και αν οι άνθρωποι λένε ότι όλα αυτά τα προβλήματα υπάρχουν (συγγνώμη im οι λίγοι που δεν έλαβαν δυσλειτουργίες στα περισσότερα παιχνίδια, συμπεριλαμβανομένων των δολοφόνων Unity Creed στο cyberpunk, αλλά παίρνω γιατί είναι κακές, οπότε μην ανησυχείτε).
TLDR: Νομίζω ότι μερικά παιχνίδια εκτός από δυσλειτουργίες και πράγματα είναι πράγματα που οι άνθρωποι είναι απλά βαρεμένοι. Aaa σοφός ξέρετε. Προσωπικά, τα περισσότερα παιχνίδια AAA είναι διασκεδαστικά αν δεν το ξεπεράσετε. Αυτό είπε ότι έχω παίξει περισσότερο μέσω GamePass.
Πριν 1 χρόνο
Εκ των υστέρων, αυτό’S Mass Effect Andromeda. Το’είναι ένα από αυτά “Παιχνίδια χάρτη με υπερβολική στίξη με πολύ ελάχιστες ανταμοιβές” Παιχνίδια με εκπληκτικά αργή εξέλιξη. Επιπλέον, δημιούργησαν σαφώς όλους τους αφηγηματικούς τους ρυθμούς για να πληρώσουν σε μελλοντικά παιχνίδια (που δεν ήταν’t εκπληκτικό, λαμβάνοντας υπόψη’s ένα παιχνίδι μαζικής επίδρασης), και στη συνέχεια όλα τα DLC και οι συνέχειας ακυρώθηκαν. Έτσι κατέληξε να είναι δεκάδες ώρες σε ένα όχι ιδιαίτερα διασκεδαστικό παιχνίδι που δεν θα αποδώσει ποτέ σε ένα μέλλον, καλύτερο παιχνίδι.
Ω, και το φαινομενικά ατελείωτο “μεταφορικό πλοίο γεμάτο από τύπους που πέφτουν σε αυτόν τον άδειο ανοιχτό κόσμο” Στιγμές το έβαλαν ακόμη περισσότερο. Τουλάχιστον ο χάρτης των γαλαξιών ήταν τακτοποιημένος?
Πριν 1 χρόνο
Πιο πρόσφατα θα ήταν πιθανώς το Halo Infinite. Η ιστορία είναι ένα χάος και το πίσω άκρο του παιχνιδιού πραγματικά σέρνει. Για μια παραγωγή AAA και ως franchise παιδιού αφίσας που αντιπροσωπεύει το Xbox, έκανε εκπληκτικά λίγη προσπάθεια για τη διαφοροποίηση τόσο του παιχνιδιού όσο και του σχεδιασμού του επιπέδου.
Πριν 1 χρόνο
Πριν 1 χρόνο
ω,. Λοιπόν αυτό είναι πιθανό να είναι ένα πικάντικο νήμα.
είναι nier: automata θεωρείται aaa?
Για να είμαι σαφής- δεν έχω κακή βούληση προς τον Nier ή τους οπαδούς της. Μόλις τελείωσα με τα περιβάλλοντα, την κόλαση και την αγωνία μετά από 2 playthroughs, αλλά ακολούθησα στο “αληθινό” τέλος, παρά το γεγονός ότι δεν το κάνει “για μένα.
Περισσότερα δικό μου λάθος από ό, τι το παιχνίδι αν και (πιθανώς).
Πριν 1 χρόνο
Χμμμ. Αρχικά θέλω να πω Andromeda, αλλά δεν το χτύπησα γιατί σκέφτηκα ότι ήταν βαρετό, το χτύπησα επειδή σκέφτηκα ότι ήταν φρικτό και έπρεπε να δω τα πάντα σε αυτό, σε περίπτωση που βρήκα κάτι εξαργυρώσει (αφού έλαβα το τρόπαιο πλατίνας για αυτό που ανακάλυψα: δεν υπάρχει τίποτα).
Η σωστή απάντηση, για μένα, είναι πιθανώς το Fallout 4. Μου άρεσε το Fallout 3 αρκετά καλά για να είμαι νέος και μοναδικός, αλλά δεν μου άρεσε το New Vegas και νομίζω ότι το 4 είναι το ίδιο για μένα. Ενώ είμαι ένας από τους μεγαλύτερους γέροντας κύλινδροι, που αγαπά απολύτως το στυλ του πρώτου προσώπου της Bethesda, αποδεικνύεται όταν βάζετε αυτές τις παγίδες RPG σε μία από τις λιγότερο αγαπημένες μου ρυθμίσεις (post-apocalypse)!”Και σχεδιάζω τον κόσμο για να είναι 50 αποχρώσεις του καφέ, παίρνω πολύ, πολύ βαρεθεί. Το χτύπησα όταν βγήκε και δεν μπορώ να σας πω ούτε ένα πράγμα για την ιστορία ή τους κύριους χαρακτήρες σε αυτό το παιχνίδι.
Πριν 1 χρόνο
Θα έλεγα στην αρχή το La Noire. Αυτό είναι ένα παιχνίδι που τελείωσα και έκανα κάποιο επιπλέον κυνήγι επίτευγμα, παρά το να το μισώ μέχρι το τέλος.
Πιο πρόσφατα: οι Outriders είναι χαζή ως κόλαση, κάπως διασκέδαση από μια στιγμή στην άλλη, αλλά μπορούν να βαρεθούν αν αποφασίσετε να αλέσετε. Και βγάζω όλα τα 43 επιτεύγματα σε αυτό το παιχνίδι. Ακριβώς επειδή ήταν απολύτως εφικτοί. Αυτό δεν ήταν μεγάλη χρήση του χρόνου μου.
Πριν 1 χρόνο
Castlevania: Lords of Shadow.
Ήταν μια εποχή που ο εγκέφαλός μου δεν μπορούσε να χειριστεί δεν τελειώνει παιχνίδια που έχω αρχίσει να παίζω. Βαρεθεί από αυτό το παιχνίδι στο δεύτερη αποστολή. Και βλασφημία, αυτό ήταν επίσης ένα μακρύ παιχνίδι. Δόξα τω Θεώ έχω ξεπεράσει τις γελοίες μου τάσεις και μπορώ να αφήσω τα παιχνίδια που είναι βαρετά/κακά ατελείωτα και προχωρούν.
Πριν 1 χρόνο
Final Fantasy 15, στην κορυφή του κεφαλιού μου. Είμαι βέβαιος ότι υπάρχουν πολλοί υποψήφιοι.
Πριν 1 χρόνο
@mellotronrules: Γιατί μισείς το Nier Automata και όλους τους οπαδούς της Nier Automata… τι σας κάναμε
Πριν 1 χρόνο
Μεταλλικό γρανάζι στερεό v Phantom Pain.
Σε γενικές γραμμές, πάντα αισθάνομαι ότι τα πράγματα που χαρακτηρίζονται ως “ένα παιχνίδι hideo kojima” έχουν τα κότσια να σπαταλούν το χρόνο μου, αλλά συνήθως έχουν ένα al’right coda. Ο Phantom Pain έχει τις μπάλες να σας λέει ότι είναι όλα μαλακίες. Δεν νομίζω ότι ένα μακρύτερο σχοινί από το Konami μπορεί να το διορθώσει με τον τρόπο με τον οποίο αποδείχθηκε η αντοχή του θανάτου.
Πριν 1 χρόνο
Εάν ένας φίλος δεν με ώθησε να παίξω σε όλη τη διαδρομή, θα είχα εγκαταλείψει από την πλήξη μετά από μερικές ώρες. Έπαιξα όλο το πράγμα σε μια συνεδρίαση, γνωρίζοντας ότι αν σταμάτησα, δεν θα επέστρεφε ποτέ.
Μπορεί να ήταν μια από τις πιο βαρετές εμπειρίες που είχα ποτέ.
Πριν 1 χρόνο
Ο Θεός του πολέμου 2018. Σε σύγκριση με τα προηγούμενα, αισθάνθηκε σαν ένα slog. Ο αγώνας αισθάνθηκε τόσο clunky, το PS3 είχε πιο εντυπωσιακά κομμάτια, και απλά έσυρε τόσο πολύ, ο άνθρωπος.
Υπάρχει κάτι που πρέπει να ειπωθεί για τη βηματοδότηση σε παιχνίδια AAA, και μερικά από τα πρόσφατα παιχνίδια της Sony χάνουν πραγματικά αυτή την εστίαση. Uncharted 4, τελευταίο από εμάς 2, αυτό. Δεν πρέπει όλα να είναι 20-30 ώρες, ειδικά όταν η αφήγηση είναι μια κύρια εστίαση. Μια ώρα μεταξύ των μεγάλων παλμών της ιστορίας είναι πολύ μεγάλη όταν προσπαθείτε να πείτε μια συναρπαστική ιστορία.
Πριν 1 χρόνο
Πιθανότατα να τεντώσω την ααϊσμός εδώ, αλλά θυμάμαι να βαρεθώ από βασίλεια του Αμάλουρ σχεδόν τη στιγμή που βγήκα από τη σπηλιά και στον έξω κόσμο. Είναι πιθανώς ένα αρκετά ενδιαφέρον παιχνίδι από εκεί έξω, αλλά απλά δεν ήμουν έτοιμος να βάλω αυτό το χρονικό διάστημα σε ένα παιχνίδι που με βαρεθεί με την ιστορία του από το Get Go.
Ο Red Faction αντάρτικος δεν το έκανε για μένα. Το να είσαι σε θέση να σπάσουμε τους πύργους κάτω με το σφυρί και τα εκρηκτικά σας είναι πολύ διασκεδαστικό, αλλά μόλις το γεμίσατε και αποφασίσετε να περάσετε από τις αποστολές της καμπάνιας. Αγόρι.. Δεν υπάρχει τίποτα που να βρεθεί εκεί.
Dragon Age Origins & Dragon Age Inquisition με βαρεθεί επίσης αρκετά γρήγορα. Ακόμα και κοιμήθηκα βλέποντας την αδερφή μου να περάσει από τις ώρες εργασίας. Αρκετά όμορφο παιχνίδι, αλλά δεν συμβαίνει πολύ εκεί.
Και αυτό πιθανότατα δεν είναι «ένα από τα πιο βαρετά AAA παιχνίδια» που έχω παίξει, δεδομένου ότι πέρασα πάνω από εκατό ώρες σε αυτό σε πολλές πλατφόρμες, αλλά πρέπει ακόμα να αναφερθεί ότι το Fallout New Vegas είναι ένα απίστευτα βαρετό παιχνίδι από μια προοπτική παιχνιδιού. Αυτός ο κόσμος απλά στερείται κάποιου.. je ne sais quoi. Πίτσαζ! Αισθάνεται τόσο επίπεδη. Είναι όλα τόσο καφέ. Δεν υπάρχουν μεγάλες αποφάσεις που αλλάζουν τον κόσμο που σας δίνουν μια βολή αδρεναλίνης στο σύστημα. Η ίδια η πόλη του Νέου Βέγκας δεν εντυπωσιάζει καθόλου. Το μόνο που έχει απομείνει είναι ότι ο διάλογος είναι καλός. Έχω ευθεία επάνω είχε μια καλύτερη στιγμή με το Fallout 3 επειδή σε εκείνο το σημείο το Wasteland στο 3D ήταν ακόμα μια νέα εμφάνιση και ήταν ακόμα ενδιαφέρον να καταλάβουμε ποια τμήματα του Fallout 2 ήταν παρόντα σε 3. Το νέο Vegas μπορεί να είναι ένα καλύτερο παιχνίδι συνολικά αν βάλετε τα παιχνίδια στο πλάι, αλλά απλά δεν χρειαζόμουν αυτή τη 2η δόση που αποδεικνύεται. Δεν βοηθά ότι έπρεπε να το παίξω πρώτα στο PS3, αλλά ακόμη και όλα τα διακοσμημένα με τα τελευταία mods, δεν μπορούσα να γυρίσω το μπερδεμένο μου ανάποδα.
Πριν 1 χρόνο
Αν τελείωσα τα παιχνίδια, θα έλεγα είτε Forza Horizon 4 ή 5. Αλλά από τα παιχνίδια μεγάλου προϋπολογισμού που τελείωσα πραγματικά, το Far Cry 5 είναι τεχνικά το πιο βαρετό παιχνίδι που έχω τελειώσει τα τελευταία χρόνια.
Πριν 1 χρόνο
Το Red Dead Redemption είναι ένα slog για να παίξετε. Το χτύπησα πέρυσι παίζοντας μόνο τις αποστολές της ιστορίας και απλά ξοδεύετε το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου για να ξεκινήσετε μια αποστολή. Οδηγήστε το άλογό σας όπου είναι η αποστολή. Τελειώνει μόνο για να πρέπει να ταξιδεύετε μέχρι το χάρτη για να πάρετε μια άλλη αποστολή. Η λήψη είναι διασκεδαστική, αλλά είναι ένα αργό βαρετό παιχνίδι.
Πριν 1 χρόνο
Θα πρέπει πραγματικά να σταματήσετε να διαβάζετε αυτά τα νήματα Reddit, TopcyClist.
Τούτου λεχθέντος, το Final Fantasy X είναι το πιο βαρετό παιχνίδι AAA που έπαιξα στην ολοκλήρωση. Ήταν το τελευταίο JRPG που έπαιξα ποτέ.
Πριν 1 χρόνο
Δεν ολοκληρώσω παιχνίδια που βρίσκω βαρετά.
Πριν 1 χρόνο
Borderlands 2. Οι περιορισμοί του σε συνδυασμό με το πόσο καιρό μερικές από τις ακολουθίες σε αυτό έγιναν το τελευταίο μισό του να αισθάνονται σαν ένα γιγαντιαίο slog. Ορισμένες από τις περιοχές ήταν πολύ μεγάλες επειδή δεν είχαν γρήγορο ταξίδι κατ ‘απαίτηση. Όταν το πήρα για πρώτη φορά το 2012 δεν το τελείωσα και με πήρε μέχρι πριν από μερικά χρόνια να φτάσω τελικά στο να παίζω πριν από το Borderlands 3.
Τα Borderlands 3 σταθεροποιήθηκαν αρκετά από τα θέματα που είχα με 2 και είχα πολύ καλύτερο χρόνο με 3 ως αποτέλεσμα.
Πριν 1 χρόνο
Νομίζω ότι τελείωσα το BFA που ήταν η τελική μου εισβολή στο World of Warcraft. Αυτό είναι το μόνο που έχω για αυτό.
Θα τελειώσω καλά παιχνίδια και θα τελειώσω μια δίκαιη Nunber από “κακά” παιχνίδια, αλλά θα σταματήσω να παίζω κάτι αν είναι βαρετό.
Πριν 1 χρόνο
@humanity: Θα πρέπει να με ρωτήσετε τουλάχιστον 4 ακόμη φορές για την αληθινή απάντηση.
Το να το σκέφτομαι περισσότερο- το FF13 ήταν πιο βαρετό από το Nier, οπότε το FF13 είναι η τελική μου απάντηση.
Πριν 1 χρόνο
Γενικά δεν αναγκάζω τον εαυτό μου να παίζω παιχνίδια που δεν μου αρέσει (έπεσε από το RDR2 πολύ γρήγορα), αλλά θα έλεγα ορίζοντας: Zero Dawn. Ο βρόχος του παιχνιδιού με βαρεθεί σε δάκρυα και το κύριο νήμα της ιστορίας ήταν εξαιρετικά αδιάφορο και βαρετό. Αλλά μου άρεσαν οι λάμψεις του backstory που είναι πασπαλισμένες σε όλη τη διάρκεια και με κράτησαν μέχρι το τέλος. Πρέπει να κάνουν κάποιες σοβαρές αλλαγές στις μάχες, τους ελέγχους, τις αναζητήσεις, το σύστημα αναβάθμισης και. όλα αυτά αν θέλουν να αγοράσω τη συνέχεια. Ειδικά επειδή το μυστήριο των λόγων της αποκάλυψης και της κατάστασης του κόσμου έχει ήδη λυθεί.
Ω και μου πήρε κυριολεκτικά χρόνια για να τελειώσω το Bloodborne. Όχι πραγματικά λόγω της πλήξης αλλά της απογοήτευσης. Ανάμειξη σκόπιμης αμβλυνίας, υψηλής δυσκολίας και τεράστιων χρόνων φόρτωσης που έγιναν για έναν όμορφο χρόνο μέχρι να μπω στο ρυθμό και άρχισα να πεθαίνω λιγότερο. Μετά από αυτό συνέβη, χτύπησα το τελευταίο 80% του παιχνιδιού σε μερικές εβδομάδες. Το πιο δύσκολο μέρος αυτού του παιχνιδιού διαχειρίζεται διανοητικά αυτούς τους χρόνους φόρτωσης.
Πριν 1 χρόνο
Ακόμη και τα βαρετά παιχνίδια σε επίπεδο βάσης είναι κάπως ανταμείβοντας για να ολοκληρωθεί, υπάρχουν μέρη που είναι καλά, έχετε την ικανοποίηση να ισοπεδώνει, να βρείτε νέα όπλα ή να χτυπήσετε το αφεντικό στο τέλος κ.λπ. Έτσι είναι δύσκολο για μένα να πω αν κάποιο από αυτά είναι χειρότερο από τους άλλους, τους κτύπησα να αισθάνονται λίγο meh και στη συνέχεια να ξεχάσω γι ‘αυτούς και να προχωρήσω, οπότε θα αναφέρω μόνο μερικές από τις άνοιξη στο μυαλό.
Συντάκτες Σημείωση Μόλις συνειδητοποίησα ότι η απάντηση είναι το Destiny 2, αλλά είναι τόσο βαρετό, ακόμη και αυτή η απάντηση είναι βαρετή, έτσι.
Κάθε φωτοστέφανο μετά από το πρώτο, το πρώτο παίρνει ένα πέρασμα με το να είναι το πρώτο, ήταν καινούργιο, είχε έναν ενδιαφέρον κόσμο, ενσωματωμένα οχήματα σε μάχες απρόσκοπτα, Cortana, ένοχο Spark, The Halo, απολάμβανα ακόμη και την καταπολέμηση της πλημμύρας σε αντίθεση με τα περισσότερα, αλλά κάθε απελευθέρωση μετά από την απουσία της ιστορίας και των ιδεών που αισθάνθηκαν σαν πακέτα χάρτη που συχνά έπαιζαν χειρότερα από το πρωτότυπο.
Πήγα σε κάθε συνέχεια που περιμένει κάτι καλύτερο χάρη σε κριτικές rave, αλλά ο Bordom θέτει όταν συνειδητοποιείτε στο μισό του μέσου δρόμου δεν συμβαίνει ή θα συμβεί κάτι ενδιαφέρον, δεν θα συμβεί.
Uncharted 2 και 3, δεν έπαιξα το πρώτο, τα shenanigans του Nathan Drake είναι διασκεδαστικά, αλλά σε συνδυασμό με τη γενοκτονία που εκτελεί είναι λίγο σε αντίθεση με τον εαυτό του, ανεβαίνετε και πυροβολείτε σε αυτά τα παιχνίδια, αλλά η αναρρίχηση είναι τόσο ελαφριά που μπορεί να απουσιάζει και τουλάχιστον στο PS3 τα γυρίσματα επηρεάστηκαν από τεράστιες ποσότητες εισόδου. Λατρεύω τις στιγμές του κομματιού και το Uncharted είναι γνωστό γι ‘αυτούς, αλλά απογοητεύονται από το γεγονός ότι πρέπει να αναλάβετε τον έλεγχο και να παίξετε το παιχνίδι, τότε φυσικά θα πετάξουν τους υπερφυσικούς εχθρούς στο τέλος, που ήταν σαν να προσθέτουμε το tedium στη σούπα tedium.
Έλεγχος, μην με πληγώνουν, μου άρεσε να πετάω και να αγωνίζομαι τους εχθρούς μόλις έφτασα στο παιχνίδι για να βελτιώσω την αλλαγή των όπλων και την υγεία και η ιστορία είναι μια χαρά, αλλά κάπως αισθάνθηκε σαν να μην το κάνεις περισσότερο, , αν είστε εξοικειωμένοι με την απίστευτη λεπτομέρεια στη ριζοσπαστική ρύθμιση του SCP Control καταλήγει να αισθάνεται αρκετά ρηχή, κάτι που γνωρίζω ότι είναι ένα πρόβλημα ME, όλοι οι άλλοι έσκαψαν. Προσθέστε σε αυτό το τρέξιμο πίσω από περιοχές και πρέπει να κάνετε μεγάλες μάχες επανειλημμένα για 20 ώρες και χαίρομαι που δεν ήταν περισσότερο.
Πριν 1 χρόνο
Ιερά Εξέταση. Κυριολεκτικά κοιμήθηκα στα μέσα του απογεύματος ενώ τρέχοντας γύρω από τις ενδοχώρας. Σε εκ των υστέρων δεν έχω ιδέα γιατί τον ενοχλούσα, αφού είμαι γενικά πολύ καλός στην εγκατάλειψη των παιχνιδιών που δεν με νοιάζει.
@Cikame: Όχι εδώ για να υποστηρίξω το σημείο “μου βαρεθεί”, γιατί τα πάντα είναι υποκειμενικά, αλλά μου αρέσει το SCP και πιστεύω ότι ο έλεγχος τον χτύπησε από το πάρκο. Εάν κάθε περίεργο που συνέβη στο παλαιότερο σπίτι είχε μια εξαντλητική ταξινομική κατανομή ή υπήρχαν αρμοδιότητες που βρίσκονταν γύρω από κάθε γωνιά a la scp, νομίζω ότι θα ήταν ένα πιο αδύναμο παιχνίδι για αυτό. Η ομορφιά του SCP είναι ότι είναι ένας τόσο μαζικός μπερδεμένος ιστός της αντίφασης και της συντριπτικής λεπτομέρειας, γεγονός που καθιστά επίσης εντελώς ανέφικτη την ύπαρξη με μεγάλη εικόνα, όπως κάτι άλλο από ένα αποκεντρωμένο έργο συγγραφέων wiki. Νομίζω ότι λαμβάνοντας αυτή τη γενική προϋπόθεση, αλλά την απογυμνώνεται στις ουσιώδεις έννοιές της και αφήνοντας πολύ πιο ανεξήγητη και άφησε τη φαντασία που εξυπηρετούσε τον έλεγχο σούπερ καλά, αφού ως βιντεοπαιχνίδι εξαρτάται πολύ από τα γραφικά και τα περιβάλλοντά της για να σας δώσει την αίσθηση της περίεργης αδυναμίας που η SCP μεταφέρει μέσω του κειμένου του.
(Για ό, τι αξίζει, νομίζω ότι το ιδανικό παιχνίδι SCP θα ήταν ένα είδος γραφειοκρατίας sim σύμφωνα με τις γραμμές των εγγράφων παρακαλώ, όπου είστε ένας ώθηση μολυβιού μειώνοντας τις απογοητευτικές φρικιαστικές φρίκες του κόσμου SCP σε κλινικές εκθέσεις και έγγραφα.·
Πριν 1 χρόνο
Βασικά δεν ολοκληρώσω ποτέ παιχνίδια που δεν απολαμβάνω. Δίνω ένα παιχνίδι ίσως δύο ώρες για να συλλάβω το ενδιαφέρον μου, και αν δεν το κάνει, το ρίξω. Η μόνη εξαίρεση στην πρόσφατη μνήμη που μπορώ να σκεφτώ ήταν το Skyward Sword. Αυτό το παιχνίδι έχει καλές πτυχές, αλλά δεν είναι υπέροχο. Τελείωσα μόνο γιατί, καλά, είναι Zelda, και πρέπει να τελειώσω κάθε (mainline) Zelda.
Πριν 1 χρόνο
Red Dead Redemption 2. Ήθελα να δω την ιστορία του Άρθουρ να ολοκληρωθεί, αλλά ο άνθρωπος μισούσα να κάνω οτιδήποτε σε αυτό το παιχνίδι.
Χρησιμοποίησα την κόλαση από αυτό το θέμα της κάμερας αυτοκινήτων. Εκ των υστέρων, θα έπρεπε να παρακολουθούσα μόλις μια περικοπή του YouTube των κοψίρει γιατί νομίζω ότι μισούσα να παίζω το παιχνίδι τόσο πολύ που δεν υπήρχε καμία αποπληρωμή στο τέλος (ες).
Το Horizon Zero Dawn είναι κοντά, αλλά πήρα περίπου στα μισά του δρόμου πριν παρακολουθήσω ένα playthrough online. Αυτό ήταν μόνο ένα όπου νομίζω ότι τα στοιχεία μενού/RPG κατέληξαν να πληγώνουν το παιχνίδι και απλά δεν μου άρεσε το παιχνίδι για να υποφέρει από αυτό.
Πριν 1 χρόνο
Borderlands 1 για μένα.
Αυτό το παιχνίδι έπεσε πολύ για να είναι ο πρώτος σκοπευτής που δεν ήταν’T Hellgate London. Έτσι, όπως, στηρίγματα για τον καθορισμό της σκηνής έτσι ώστε το Destiny 1 και το 2 να υπάρχουν, αλλά don don’Το Think Borderlands 1 είναι πολύ καλό, ακόμη και εκείνη τη στιγμή.
Το Borderlands 1 είχε το γυρίσματα και ένα δροσερό πράγμα comic-booky shader που πηγαίνει για αυτό, αλλά όλα τα άλλα σε αυτό το παιχνίδι είναι αρκετά ήπια, και ειλικρινά λυπάμαι το χρόνο μου με αυτό (Get Rekt, 2009-2010 ERA Jeff Gerstmann). Βαρετές αναζητήσεις/ιστορία/γραφή, αρκετά πρότυπα εχθρούς και αφεντικά post-apoc/fallout (επιδρομείς, γιγαντιαίες αλλοδαποί σφάλματα, μιλιταριστική φατρία με πανοπλία κ.λπ.), κυρίως ξεχασμένο περιβάλλον ερημίας. Μετά από λίγο παρατήρησα ότι ήταν απλώς ένα άψογο επίπεδο που άλεσε όπου το έκανα’Δεν ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για να συνεχίσουμε γιατί τα πάντα, αλλά τα γυρίσματα κάπως αναρροφάται.
Πριν 1 χρόνο
Θα μπορούσα να προσγειώσω και τα δύο.
(1) ότι το 2013 Επιβάτης. Δεν έχω παίξει ποτέ ένα uncharted παιχνίδι και αρχίζω να πιστεύω ότι είναι μια πραγματική ευλογία. Ω όχι, το περιβάλλον εκρήγνυται και καταρρέει για 50η φορά! Μαντέψτε ότι θα μπερδέψω ότι έφυγε από το ραβδί προς τα εμπρός και χτύπησε το άλμα μερικές φορές.
(2) Creed Assassin 2, το τελευταίο που τελείωσα (και το δεύτερο-τελευταίο που ξεκίνησα). Μου άρεσε η εστίαση και η οικειότητα αυτού του πρώτου AC. Η AC2 ευνόησε την εξάπλωση για χάρη της εξάπλωσης, και έπεσα μέσα από τις ανοησίες που συλλέγουν τα καταστήματα, η ανοησία που συλλέγει σε ακραία διαμαρτυρία. Επίσης, ήρθα σε αυτό λίγο αργά, οπότε περιλάμβανε ότι η πολιορκία DLC ότι κάπως πέφτει ακριβώς στη μέση για να εκτροχιάσει οποιαδήποτε μικρή ορμή το παιχνίδι είχε πάει.
Πριν 1 χρόνο
RDR2 – Αυτό το παιχνίδι είναι εντυπωσιακό. Τα καλύτερα μέρη είναι οι ακολουθίες που είναι γεμάτες δράση. Αλλά κάνοντας δουλειές σε ένα βιντεοπαιχνίδι ή ταξιδεύοντας 15+ λεπτά για να φτάσετε κάπου σχεδόν. απλά όχι. Αφήστε τους ανθρώπους να επιλέξουν πώς θέλουν να ταξιδεύουν γρήγορα, αν θέλουν μεταβατικά κινούμενα σχέδια και αν πρέπει να επιβραδυνθούν σε σημεία. Για μένα, η αναγκαστική αλληλεπίδραση με ένα παιχνίδι με πολύ συγκεκριμένο τρόπο είναι το αντίθετο του εμβληματικού.
Πολλά παιχνίδια που σταμάτησα τελείως να παίζω – Neir: Automata, HZD, Fallout 4, Mirror’s Edge, κλπ.
Επεξεργασία: Όπως αναφέρθηκε το παραπάνω άτομο, το 2013 Tomb Raider για μένα. Το ολοκλήρωσα και αυτό ήταν το πρώτο παιχνίδι όπου είπα. αυτό είναι? Τι?
Πριν 1 χρόνο
Αναπνοή της άγριας. Δεν είναι καν κοντά. Συνέχισα να σκέφτομαι ότι έπρεπε να είναι διασκεδαστικό γιατί όλοι οι άλλοι το είπαν!
Θα προτιμούσα να ξοδέψω εκείνη τη στιγμή να σπρώχνει τους τοίχους στο κάστρο Hyrule με τη γλώσσα μου.
Θα έλεγα Horizon: Zero Dawn. Ο βρόχος του παιχνιδιού με βαρεθεί σε δάκρυα και το κύριο νήμα της ιστορίας ήταν εξαιρετικά αδιάφορο και βαρετό. Αλλά μου άρεσαν οι λάμψεις του backstory που είναι πασπαλισμένες σε όλη τη διάρκεια και με κράτησαν μέχρι το τέλος.
Επίσης αυτό! Χίλια φορές αυτό. Όταν το κυνήγι ρομπότ t-rexes γίνεται μια αγγαρεία, κάτι έχει πάει πολύ λάθος.
Πριν 1 χρόνο
@el_blarfo: Νομίζω ότι το κύριο πρόβλημα είναι ότι η μάχη δεν αισθάνεται καλά και οι ανταμοιβές είναι εντελώς αδιάφορες. Ως σύγκριση, έπαιξα το Monster Hunter World για 40 ώρες και απολάμβανα κάθε λεπτό, αν είναι, παρόλο που είναι ένα από τα πιο επαναλαμβανόμενα παιχνίδια που μπορούν να φανταστούν. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι ο αγώνας αισθάνεται – καλά και επιζήμια, και μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τα λάφυρα για να δημιουργήσετε όπλα και πανοπλίες από τους εχθρούς σας. Ο εξοπλισμός δεν είναι κατασκευασμένος από γενική λεηλασία, αλλά έχει σχεδιαστεί για να είναι απροσδόκητα εμφάνιση που είναι κατασκευασμένα από τα μοναδικά υλικά που έχετε συγκεντρώσει που αισθάνεται υπέροχα! Εύχομαι τα ποσοστά πτώσης να ήταν καλύτεροι, αλλά είναι ακόμα πιο συναρπαστικό από τη δημιουργία «μωβ»/«σπάνιων» παραλλαγών του υπάρχοντος εξοπλισμού.
Μόλις συνειδητοποίησα ότι ξέχασα για ένα παιχνίδι που ήταν ένοχος όλων των αδικημάτων του ορίζοντα και πιθανότατα ήταν μια άμεση πηγή έμπνευσης για τον ορίζοντα devs – The Witcher 3! Αυτό είναι ένα άλλο παιχνίδι που μου πήρε κυριολεκτικά χρόνια για να τελειώσω γιατί πάντα μεγάλωσα βαρεθεί από το παγετώδες, μελαγχολικό οικόπεδο, άσκοπο ανοιχτό κόσμο, δεκάδες-δωδεκάδες πλευρικά (τόσο πολύς χρόνος ξοδεύεται μετά από κομμάτια με το Witcher Vision) και την τρομερή, την τρομερή μάχη και το χειρότερο σύστημα χειροτεχνίας όλων των εποχών. Το παιχνίδι τελικά παίρνει και γίνεται αρκετά ενδιαφέρον όταν βρείτε το Ciri, αλλά τότε το παιχνίδι έχει σχεδόν τελειώσει. Δεν μετανιώνω όμως να το τελειώσω. Ως οπαδός των βιβλίων, τα παιχνίδια είναι αρκετά καλά κατασκευασμένα fanfiction. Εκτιμώ ότι πραγματικά έβαλαν για να χρησιμοποιήσουν έναν εχθρό που ο Sapkowski απλά ξεχάστηκε (το άγριο κυνήγι) και μου άρεσε πραγματικά το πικρό-γλυκό τέλος. Αρκετά για να νικήσουμε πραγματικά τις ιστορίες DLC, που ευτυχώς έχουν καλύτερη βηματοδότηση από το κύριο παιχνίδι.
Πριν 1 χρόνο
Μερικές φορές νομίζω ότι θέλετε απλώς να είστε πικάντικοι.
Πριν 1 χρόνο
Fallout: Το νέο Vegas είναι εκεί. Αν με ενδιέφερε συγκεκριμένα για καλή γραφή, θα είχα διαβάσει ένα βιβλίο ή πολλά. Επειδή έξω από αυτό, το Νέο Βέγκας είναι μόνο ένα από τα πιο έντονα παιχνίδια που υπάρχουν. Οι άνθρωποι διαμαρτυρήθηκαν για ατελείωτες καφέ σκοπευτές στις 360 ημέρες και αυτές οι καταγγελίες είναι έγκυρες, αλλά το Fallout New Vegas ήταν το πιο καφέ από τα βαρετά καφέ παιχνίδια. Υπάρχουν πράγματα στο παιχνίδι που πρέπει Να είστε συναρπαστικοί, αλλά είναι ακριβώς ένα τέτοιο drag για να παίξετε ή να συμμετάσχετε πραγματικά στο ότι κανένα από αυτά δεν είναι πραγματικά. Αντί να κάνω το ίδιο λάθος με το Planescape: Torment, μόλις σταμάτησα να παίζω μερικές ώρες μέσα. Λυπάμαι, παιδιά, πρέπει να έχω ένα αξιοπρεπές παιχνίδι για να πάω με το λαμπρό μου γράψιμο. Η παροχή επιλογών διαλόγου παικτών και η πραγματοποίηση αυτών των επιλογών επηρεάζουν άλλα γεγονότα στο παιχνίδι είναι δροσερό και αξιέπαινο και ένα από τα δυνατά σημεία των βιντεοπαιχνιδιών. Αλλά αν αυτό είναι το μόνο που έχετε, δεν με ενδιαφέρει.
Από την άλλη πλευρά, σταμάτησα να παίζω το Icewind Dale επειδή αποσπάστηκα από κάτι άλλο που βγήκε και αυτό είναι ένα παιχνίδι που πραγματικά θέλω να επιστρέψω.
Πριν 1 χρόνο
@TheOneWhoplays: Αν μπορούσα να είχα ενοχλήσει να τελειώσω το The Witcher 3, θα είχε κάνει σίγουρα τον κατάλογο, αλλά ήμουν τόσο καμένος μετά το skellige που του έδωσα μια φτηνή κηδεία και προχώρησα.
Πριν 1 χρόνο
Παρακολουθήστε σκύλους: Η Λεγεώνα είναι η πιο πρόσφατη. Πραγματικά δεν ξέρω γιατί συνέχισα να παίζω ακόμη και γνωρίζοντας ότι ο βασικός βρόχος παιχνιδιού δεν με ενδιαφέρει.
Πριν 1 χρόνο
@TheOneWhoplays: Βλέπετε, μου άρεσε απολύτως το Witcher 3. Ένιωσα ότι ο αγώνας ήταν πολύ πιο συναρπαστικός από τον ορίζοντα, σίγουρα. Για μένα ήταν ότι ο κόσμος αισθάνθηκε πολύ πιο μοναδικός και έζησε, οπότε ήμουν σε θέση να παραβλέψω το γεγονός ότι όλοι έχουν τα πόδια τους καρφωμένα στο πάτωμα και έτσι δεν μπορούν να πάνε να συγκεντρώσουν τα δικά τους μέρη τέρας ή οτιδήποτε άλλο. Στο Horizon, συγκριτικά, όλοι αισθάνθηκαν σαν ένα γενικό quest-bot-bot.
Τέλος πάντων, δεν έχω παίξει ποτέ καμία από τις σειρές Monster Hunter, οπότε δεν μπορώ να μιλήσω για αυτή τη σύγκριση, αλλά συμφωνώ απόλυτα ότι η μάχη στο Horizon αισθάνθηκε βαρύτητα. Κόλαση, τελικά παίρνετε ένα μαγικό ραβδί που απλά χτυπά τα μέρη ρομπότ μακριά σε ένα χτύπημα. (Φράση!·
Μια άλλη υπενθύμιση ότι εάν ένα παιχνίδι σας δίνει ένα εργαλείο για να παραλείψετε τον βασικό μηχανικό του, αυτός ο μηχανικός δεν είναι πολύ διασκεδαστικός στην πρώτη θέση.
Πριν 1 χρόνο
Dragon Quest VIII. Αυτό συμβαίνει κυρίως επειδή η ιστορία ήταν πολύ αργή στην εκτέλεση της, συχνά σέρνοντας σε σημεία. Αλλά έχω κολλήσει με αυτό μέχρι το τέλος και μου άρεσε συνολικά. Πήρε πολλή υπομονή από την πλευρά μου.
Πριν 1 χρόνο
Εξέλιξα τα αρχικά σκυλιά ρολογιών. Στα μισά του δρόμου το μετανιώσαμε πραγματικά, αλλά είχα ήδη κάνει ένα σωρό πράγματα προς την πλατίνα και μου πιάστηκε στο βυθισμένο κόστος κόστους. Αγόρι, μισώ αυτό το παιχνίδι.
Πριν 1 χρόνο
@mellotronrules: Γιατί μισείς το Nier Automata και όλους τους οπαδούς της Nier Automata… τι σας κάναμε
Θα υπερασπιστώ το άτομο που είπε το Nier: Automata. Πρώτον, μισώ να παίζω το ίδιο παιχνίδι τρεις έως τέσσερις φορές για να μάθω τι συμβαίνει στην ιστορία. Δεύτερον, η συστροφή που πήρε όλοι στο διαδίκτυο σε ένα tizzy έγινε πριν από το πρώτο παιχνίδι, και θα υποστήριζα καλύτερα.
Αυτό που καταλήγετε είναι ένα μονότονο slog που επαναλαμβάνει το Plot Beats από το προηγούμενο παιχνίδι και η σειρά Drakengard όπως είναι ένα άλμπουμ “Best Hits”.
Πριν 1 χρόνο
Γνωρίζετε τι, οτιδήποτε είναι απλώς ανόητο να σκοτώνει πράγματα ως κακώς γραπτό άλφα ευρύς αγόρι. Μου άρεσε πολύ τα παιχνίδια των πολεμικών παιχνιδιών, αλλά δεν μπορώ πλέον να τα παίξω, είναι απλώς νοοτροπία.
Πριν 1 χρόνο
Πήρα μια γρήγορη ματιά στο ράφι μου και συνειδητοποίησα ότι υπάρχει μια δέσμη μεγάλων hitters που θα μπορούσαν να γεμίσουν αυτά τα κριτήρια. Έτσι, εδώ είναι ένα κορυφαίο 5 που μπορεί να αλλάξει θέσεις, ανάλογα με την ημέρα που με ρωτάτε:
1. Dead Island και κάθε συνέχεια
2. Οι αποκαλύψεις του Creed Assassin
3. Το τμήμα 2
4. Metal Gear Solid X (αν και υποθέτω 1, από τότε που ο Fuck τελειώνει τους άλλους)
5. Και οι δύο ζώνη των enders
Τώρα, αν ανοίξουμε τις πύλες των πλημμυρών σε παιχνίδια που ήταν πολύ βαρετά για να τελειώσουν, τότε θα δούμε κάποια πραγματικά σκατά.
Πριν 1 χρόνο
Το πράγμα που πηγαίνει στο μυαλό για μένα είναι το Medal of Honor (2010).
Πριν 1 χρόνο
Το Halo Infinite είναι ίσως το πιο πρόσφατο. Αλλάξα τη δυσκολία σε εύκολο σε κάποιο σημείο και ακόμη και τότε οι τελευταίες ώρες αυτού του παιχνιδιού ήταν ένα slog.
Πριν 1 χρόνο
Pokémon Sword/Shield – μια πραγματικά αξιοσημείωτη ιστορία κατά τη γνώμη μου. Μου άρεσε πολύ να ανακαλύψω το νέο Pokémon και να διαπραγματευτεί με τον φίλο μου, αλλά η ιστορία αισθάνθηκε σαν ένα slog. Δεν είχε ακόμη και πλήρη φωνητική δράση που είχε ως αποτέλεσμα κάποιες αρκετά ενοχλητικές σκηνές, όπως το Piers “Singing” στο μικρόφωνο, αλλά δεν είστε σε θέση να ακούσετε κανένα τραγούδι. Για ένα ακίνητο που είναι τόσο απίστευτα επιτυχημένο, το χαζό οικόπεδο και η έλλειψη φωνητικής δράσης αισθάνθηκε ιδιαίτερα ενοχλητικό.
Πριν 1 χρόνο
@EL_BLARFO: Το όπλο «Blow Parts Off» ήταν το μόνο ευχάριστο μέρος του συστήματος μάχης στο Horizon. Ότι και οι παρατηρητές ενός πυροβολισμού. Μου αρέσουν πραγματικά οι παρατηρητές και αν προσθέτουν ένα ως σύντροφο, όπως το Diamond Dog στο MGSV, θα ήθελα να εξετάσω την αγορά της συνέχειας.
Πριν 1 χρόνο
Το βαρετό είναι λίγο δύσκολο, είναι αρκετά διαφορετικό από το κακό. Δεν μπορώ να ονομάσω να ρίξω κάτι σαν έντονη βροχή εδώ, ή ακόμα και το bouncer, το οποίο όχι μόνο σκέφτομαι (, ER, νομίζω Θυμάμαι) είναι καλό ουσιαστικό, αλλά ανεξάρτητα δεν μπορεί ποτέ να κατηγορηθεί ότι είναι “βαρετό” ούτως ή άλλως, αν και παίρνει ένα nier: automata-like επίπεδο αφοσίωσης για να δει όλο αυτό το παιχνίδι έχει να προσφέρει.
Αλλά θα ήταν επίσης σαφώς βαρετό για να αναφέρουμε το Mass Effect: Andromeda επειδή πολλοί άλλοι το κάνουν, αλλά το αγόρι κάνει αυτό το παιχνίδι να βγαίνει σαν ένας πονηρός αντίχειρας ανάμεσα σε όλα τα πράγματα που έχω παίξει, ειδικά “για ολοκλήρωση”. Τούτου λεχθέντος, έχω ακόμα διασκεδάσει να παίζω στιγμή σε στιγμή – ο αγώνας είναι εντάξει!
Κύλινδρο μέσα από τα τρόπαια μου από το PS3-5, ειλικρινά δεν μπορώ να πω ότι έχω ξεκίνησε πολλά παιχνίδια που θεωρώ βαρετά, ειδικά όχι ότι έχω κολλήσει με το τέλος. Έτσι λοιπόν, σκέφτηκα, σίγουρα θα μπορούσα να κάνω μόνο ένα google όπως τα “μέτρια παιχνίδια PS2” και να βρω κάτι ενδιαφέρον αλλά. Όχι, όλοι θέλουν να παραλείψουν ακριβώς μπροστά “κατισχύω” ή “υποτιμημένος«. Αυτό δεν λειτουργεί για μένα!
Τότε έπρεπε να αναρωτηθώ, η μνήμη μου έχει σημασία? Δεν πρέπει να μπορώ να υποθέσω αν έπαιξα τον James Bond Jr. Για το SNES ή την αποστολή αδύνατη για το N64 το 2021 θα βρω αυτά τα παιχνίδια αρκετά βαρετά? Ενδεχομένως, αλλά σίγουρα τους έπαιξα ξανά και ξανά ως παιδί – θα πρέπει να προδώσω την παιδική μου ηλικία? Και ακριβώς όπως θυμήθηκα κάτι που θα μπορούσα να ορίσω, θα ήμουν αρκετά γοητευμένος με την έννοια της πλήξης έκανα τη μαζικά βαρετή δραστηριότητα της κύλισης μέσω κάθε παιχνιδιού PS2 με μετακριτική είσοδο τόσο για νοσταλγία όσο και για χάρη της έρευνας. Βρήκα δύο παιχνίδια:
Το πρώτο επάνω είναι Φίλτρο σιφόνι 3 για το αρχικό PlayStation, το οποίο δεν ήταν λειτουργικά διαφορετικό από τα δύο πρώτα παιχνίδια και αυτό ήταν το είδος του σημείου. Το N64 είχε δημοσιεύσει πιο δροσερά θρίλερ μελλοντικά σίτα σαν τέλειο σκοτάδι από αυτό το σημείο, ενώ το PS2 υπήρχε για σχεδόν ένα ολόκληρο έτος και φιλοξένησε παιχνίδια όπως το Madden NFL 2002, το SSX Tricky, Devil May Cry, Metal Gear Solid 2, Final Fantasy X και. Ω, ναι, Grand Theft Auto 3. Το αρχικό PlayStation ήταν χαζος και Φίλτρο σιφόνι 3 ήταν για τα μωρά.
Δεύτερον, συχνά ξοδεύοντας πάνω από 30 λεπτά προσπαθώντας να διαλέξω ένα παιχνίδι για ενοικίαση στο Blockbuster σίγουρα έκαψαν πολλά αλλιώς εξώφυλλο για τα εσωτερικά βιντεοπαιχνίδια στον εγκέφαλό μου για πάντα!
Τότε σκέφτηκα – θα έπρεπε απλά να σκοτώσω μια αγάπη και να πω ότι ήταν Ζώνη των Enders. Αυτό είναι ένα franchise για το οποίο θα αγωνίζομαι πάντα (μπορείς φαντάζομαι Μια συνέχεια στο PS5?!) Και έχω πραγματικά επαναλάβει το πρωτότυπο περισσότερο από τη συνέχεια επειδή είμαι απόλυτος σαδιστής. Μπορώ να παραδεχτώ ότι η ιστορία είναι εντελώς άσκοπη και η φωνή που ενεργεί συχνά αναθέματα στην έννοια της ίδιας της δράσης, ενώ η μάχη mech είναι ως επί το πλείστον πολλά κουμπιά και διασταύρωση των δακτύλων. Και έχω χτυπήσει αυτό το παιχνίδι όπως έξι φορές? Οτι πρέπει ένιωσα θαμπό σε κάποιο σημείο.
Αλλά θέλω να πω Δολοφόνος Θρήσκευμα, Έτσι θα πάω. Ποτέ δεν ένιωσα σαν να είδα όλα όσα χρειάζομαι για να δω από αυτό που θα συνέχιζε να είναι ένα από τα μεγαλύτερα franchises στον κόσμο με την πρώτη μου εμπειρία. Το έπαιξα στο Xbox 360 ενός φίλου στο ολοκαίνουργιο HDTV των γονέων του σε δύο επτά ώρες συνεδρίες που διασκορπίστηκαν με bong rips και καναπέ και το μόνο πράγμα που ήταν ποτέ ενδιαφέρον για το παιχνίδι ήταν ανεβαίνοντας πραγματικά ψηλά και πηδώντας πραγματικά χαμηλά.
